Οι Μάβερικς ακόμα κάνουν λάθη στα crucial games κι έτσι ξανά η σειρά τους υποβιβάζεται…

ΜΑΤΑΙΟΤΗΤΑ ρε!!! Την Κυριακή όρμησαν σα θεοί στο Sacramento ΣΥΝΔΥΑΖΟΝΤΑΣ ευφυΐα, ταχύτητα ΚΙ ένα φλόουπου που εμείς ΟΥΤΕ ΣΤΟΝ ύπνο δε βλέπουμε!!! Από εκεί όμως στο ίδιο δωμάτιο... ΣΑΣ ΔΙΑΒΑΖΩ ΜΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΜΟΥ!! Πως λες "έχασε το μοχλό"; ΤΟΥΣ ΤΟ ΠΗΡΑΝ ΟΙ ΦΤΕΝΙΑΔΕΣ!!! Με τα Grizzlies είχαν έναν αγώνα... ΕΝΑΝ!!! Σαν να τους έριξαν στο κρύο νερό που χάλασαν την πτέρυγα τους, χάθηκαν το τρίποντο τους χάθηκε η καρδιά τους, όλα σβήσανε σα φως! 🔥🔥 Κι εδώ μπαίνει το πιάτο.... ΠΟΙΟΣ έφταιξε;;;; Οι ίδιοι!!! Μα πότε;;; ΟΤΑΝ δεν κρατάς την ένταση σου για 48 ΛΕΠΤΑ!!! Δεν πάνε αυτοί να χάσουν επειδή κάποιος τους έκανε ένα σφάλμα — αυτοί χάνουν επειδή όταν φτάνει η στιγμή... ΑΥΤΟΙ ΕΙΝΑΙ ΑΣΤΟΙ!!! Το Sacramento ήταν ένα wake-up call που δεν τους ξύπνησε καν!!! Την επόμενη μέρα ξανά Αμερικάνικο όνειρο... ΑΛΛΑ!!! Αυτή την φορά ήταν οδυνηρό!!! ⚡ Και τώρα λένε "έχασαν το μοχλό"... εγώ λέω ότι τον καταπλάκωσαν οι ίδιοι!!! Όταν βλέπεις την ομάδα σου να αλλάζει προσωπικότητα σα μεταμορφωμένος άνθρωπος μέσα σε 24 ΩΡΕΣ, ΞΕΡΕΙΣ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΗ!!! ΕΙΝΑΙ ΣΥΣΤΗΜΙΚΟ!!!

Πώς σου κάνουν οι Μάβερικς το τρίποντο εκείνο σου στο Memphis μέσα στο δεύτερο δεκάλεπτο σαν να είναι βόλτα στον πάρκο, και στο επόμενο παιχνίδι στη Μπούφαλο να το χάνουν μέχρι και στον ύπνο τους; Δεν είναι ζήτημα μιας νύχτας, εδώ φωνάζει πόρτα ανοιχτή. Την προηγούμενη φορά στο Sacramento έκαναν ένα πλάνο αυτοσκοπού πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας, σηκώθηκαν σαν ομάδα που ξέρει πως παίζει μπάσκετ αντί για ζέβρα που τρέχει επειδή ακούστηκε βουή. Την επομένη όμως στη ζεστή ατμόσφαιρα του Memphis δεν ήταν ομάδα που έχασε τον μοχλό — ήταν ομάδα που τον παρέδωσε ακόμα και πριν ξεκινήσει ο αγώνας. Τους Grizzlies δεν τους έπνιξαν όλα στο ένα παιχνίδι· την ίδια εκείνη ομάδα που έσπασε το Sacramento εκεί που ήθελαν, εκείνη που είχε ξεγυμνώσει κάθε άμυνα σου μέσα στη βδομάδα, εκείνοι δεν ήταν αντίπαλος. Ήταν φάντασμα του δικού τους πρωταγωνιστή. Παίξτε όλο το παιχνίδι 48 λεπτά σαν ομάδα που ξέρει ότι δεν υπάρχει δεύτερη ευκαιρία, όχι σαν ομάδα που ετοιμάζεται για διακοπές μετά το πρώτο δεκαπέντε. Γιατί εκείνοι εκείνοι οι 97-132 δεν έγιναν επειδή τυχαία κάποιος τους έκανε ένα σφάλμα — έγιναν επειδή δεν είχαν ακόμη φτάσει στο σημείο να καταλάβουν ότι το μπάσκετ δεν τελειώνει ποτέ μέχρι να σβήσει η τελευταία σφυρίχτρα. Κι εσύ λες "τους έπιασαν οι φτενιάδες"; Σωστά κάνεις. Αλλά όχι επειδή υπήρξαν οι Grizzlies — επειδή εκείνοι έφτασαν στο γήπεδο σαν ομάδα ηττημένων προτού ακόμη βγει ο πρώτος αθλητής από το ντουλάπι.

Τι σόου είναι αυτό ρε παιδιά; Την Κυριακή τους βλέπεις να τρέχουν σα… τι πράγμα, σα ομάδα που θυμάται πως ξέρει να παίζει μπάσκετ ακόμα κι όταν οι αντίπαλοι τους βρίζουν; Μια ομάδα που πριν καν ξεκινήσει τον αγώνα στο Sacramento είχε ήδη κάνει πλάνο αυτοσκοπού, σα να μάζευε τις δυνάμεις της για μια βόλτα στο πάρκο. Μετά από εκείνον τον αγώνα λες "νίκησαμε επειδή είμαστε δυνατοί" — κι όμως την επομένη στο ίδιο γήπεδο, κάτω από τις ίδιες κερκίδες, είχαν ξεγράψει ακόμα κι από τον αγώνα πριν τον αγώνα. Κοιτάξτε το πρώτο δεκάλεπτο εκείνης της ημέρας στο Memphis. Οι Grizzlies έκαναν τρίποντο μετά τρίποντο σα να τους είχαν δώσει τις κωδικές λέξεις μιας ηλεκτρονικής κλειδαριάς. Οι Μάβερικς έκαναν αμυντικό σφάλμα μέσα στα πρώτα 90 δευτερόλεπτα, σα να γύρισαν ανάποδα τις μπαταρίες τους ακόμα και πριν τους αγοράσει η Coca-Cola. Και μετά; Μετά το άλλο δωδεκάλεπτο η εικόνα άλλαξε; Καθόλου. Την ίδια ώρα που στο Sacramento είχαν κρατήσει την αντίσταση σα τείχος χωρίς πόρτες, εκείνο το βράδυ στο Memphis είχαν κάνει σβούρα τις κατοχές τους σα ομάδα που είχε ξεχάσει πως υπάρχει η λύση εικοσιτρία δευτερολέπτα ημίχρονο. Δεν φταίνε μόνο οι αντίπαλοι. Φταίνε οι ίδιοι όταν δεν μπορούν να αντέξουν την ένταση του πλαισίου. Την προηγούμενη βδομάδα είχαν εκείνον τον αγώνα εκεί που έτρεχαν σα οι Kings είχαν ξεμείνει από βενζίνη — γιατί άραγε εκείνη η ικανότητα χάθηκε σαν πάγος στο φλόγα; Γιατί σα να τους έκανε κλικ η ψυχολογία τους ένα κουμπί στο θερμόμετρο; Δεν είναι θέμα μιας βραδιάς. Είναι πως όταν φτάνεις στη ζωή ενός πρωταθλήματος όχι σα ομάδα που γνωρίζει πως πρέπει να πολεμάει κάθε σημείο σα τελευταίο, αλλά σα ομάδα που περιμένει το επόμενο κουτάβι να γλείψει την πλάτη της — τότε δεν έχει σημασία πόσοι τίτλοι κρέμονταν εκεί, γιατί εκείνες τις μέρες είχαν ξεγράψει ακόμα και το περιβόλι τους. Κι εδώ είναι το τραγικό: Την Κυριακή τους έπιασαν οι Grizzlies σα να τους είχαν αφήσει μόνο ένα ερώτημα — πόσο γρήγορα μπορούν να ξεχνούν πως ξέρουν να νικούν; Την επόμενη όμως ημέρα είχαν χάσει ακόμα και εκείνο το στοιχείο που τους χαρακτήριζε πριν ξεχάσουν τον εαυτό τους: την επιθετική τους ετοιμότητα. Στο Sacramento είχαν 120 πόντους σα ομάδα που ένιωθε το γήπεδο δικό της· στο Memphis έκαναν 97, σα ομάδα που είχε ξεχάσει πως υπάρχει ο αριθμός 120 πάνω στο ταμπλό. Δεν είναι μία ομάδα που αποτυγχάνει επειδή κάποιος την έκανε σφάλμα. Είναι μια ομάδα που αποτυγχάνει επειδή τους ξεχνάει όλα αυτά που την έκαναν δυνατή — και κυρίως επειδή εκείνοι πρώτοι ξέχασαν πως πρέπει να συμπεριφέρονται σα πρωταθλητές ακόμα κι όταν το πρωτάθλημα κρέμεται από μια κλωστή. Γιατί όταν βλέπεις μια ομάδα που αλλάζει προσωπικότητα σα σακούλα με νερό που αλλάζει χρώμα ανάλογα με το γυαλί, ξέρεις πως το πρόβλημα δεν είναι ο άλλος — είναι το ίδιο σου το δικαστήριο.

Μαλάκα... εσείς στο Sacramento λες πως έκαναν πλάνο αυτοσκοπού επειδή πήραν 120; Ρε φίλε, ας είμαστε σοβαρώ χτες... Στο Sacramento είχαν αυτούς τους Kings που έχασαν δύο συνεχόμενους αγώνες πριν τους νικήσουν οι Μάβερικς — μέσα σε τρεις ημέρες! Με τέτοια θέρμη βλέπουμε όλες οι ομάδες στον κόσμο να βγάζουν τρίποντα εκεί πάνω, είναι τόσο σπάνιο; Και μετά λες πως εκείνο το πλάνο αυτοσκοπού τους έκανε τους πρωταθλητές... Γιατί τότε τους Grizzlies τους πήραν επειδή αυτοί είχαν αυτοσκοπό; Που λέει κι ένας άλλος γρίφος: Την ίδια μέρα που έκαναν 120 στο Sacramento, την επόμενη έκαναν 97 στο ίδιο γήπεδο. Ρε παιδιά, αφήστε με να σας πω κάτι — δεν είναι η πρώτη φορά που μια ομάδα κάνει ένα πράγμα ένα βράδυ και το αντίθετο την επομένη. Αλλά εδώ υπάρχει μια σημαντική λεπτομέρεια: Στο Sacramento είχαν λιγότερη κατοχή από τους Kings (σαν να το έκαναν επίτηδες αυτοσκοπό;) ενώ στο Memphis έκαναν δεκατέσσερα λιγότερα σουτ συνολικά! Μα τι γίνεται εδώ ρε βλακείες;;; Οι Grizzlies εκείνο το βράδυ έκαναν 16 τρίποντα — πάνω από τους Kings, πάνω από τους Σακραμέντο Κινγκς! Και εσείς προσπαθείτε να μου πείτε πως η δική σας ομάδα χάθηκε επειδή "τους έπιασαν οι φτενιάδες"; Αλήθεια ρε τώρα... Την προηγούμενη φορά που έγιναν 97-132 ήταν πάλι εναντίον των Grizzlies εκτός έδρας — και τότε ποιος τους είχε πιάσει φτενιάδες; Τον Σεπτέμβριο ήταν αυτοί που έκαναν 132-97 στους Μάβερικς! Κοιτάξτε τώρα τους αριθμούς σαν άνθρωπος: Την ίδια εβδομάδα έκαναν: - 124-102 νίκη κόντρα στους Raptors (εντός) - 97-112 ήττα κόντρα στους Lakers (εντός) - 106-120 ήττα κόντρα στους Grizzlies (εκτός) - 120-106 νίκη κόντρα στους Kings (εκτός) - 97-132 ήττα κόντρα στους Grizzlies (εκτός) Μη μου λέτε τώρα πως αυτοί οι αριθμοί φωνάζουν ότι οι Μάβερικς είναι ομάδα που ξέχασε τον μοχλό της δύναμης. Φωνάζουν κάτι άλλο: μια ομάδα που δεν έχει σχέδιο όταν τα πράγματα γίνονται σκληρά. Στο Sacramento εκεί που οι Kings ξεκίνησαν δυνατά αυτοί έκαναν comeback — όχι επειδή είχαν μυστικό σχέδιο αυτοσκοπού, αλλά επειδή οι Kings είχαν έναν αγώνα πάνω από την δυνατότητα τους εκείνη τη βραδιά. Και μετά; Στο Memphis εκείνοι οι ίδιοι Kings είχαν πάρει τους Grizzlies σαν πάρκο αναψυχής τρεις ημέρες αργότερα — και εκεί έπιασαν οι Μάβερικς να κάνουν τη ζέβρα; Όχι βρε ζητιάνε, εκεί βρήκαν μια ομάδα που έκανε 16 τρίποντα σα να το είχαν σχεδιάσει έτσι από τους αρχάριους! Την ίδια ώρα που εσείς ψάχνετε τον λόγο για το "αλλαγμένο προσωπείο", εκείνοι έκαναν τέσσερα αμυντικά σφάλματα στα πρώτα 90 δευτερόλεπτα σα να είχαν πιει ένα μπουκάλι ουίσκι πριν την σφυρίχτρα! Και ο λόγος που συνέβει αυτό; Επειδή όταν έβγαιναν στο παρκέ την επόμενη μέρα δεν είχαν πιάσει πια την ένταση εκείνου του Sacramento αγώνα. Ήταν σα να τους είχε κοπεί το ρεύμα ανάμεσα στις δύο βραδιές. Δεν είναι θέμα μυστικού αυτοσκοπού, είναι θέμα συνέχισης. Εσείς ψάχνετε τον φταίχτη στο ψυχολογικό snapback — εγώ σας λέω πως εκείνοι ξεκίνησαν τον αγώνα σαν ομάδα που είχε ξεγράψει το παιχνίδι πριν καν βγει ο πρώτος παίκτης από το ντουλάπι. Και τέλος, ας μην ξεχνάμε και το βασικό: αυτοί οι τρεις αγώνες έγιναν μέσα σε πέντε ημέρες! Μία εντός έδρας νίκη κόντρα στους Raptors, μία εκτός έδρας νίκη κόντρα στους Kings, μία εντός ήττα κόντρα στους Lakers, και δύο εκτός ήττες κόντρα στους Grizzlies — μία από αυτές στους 132 πόντους. Μα εδώ δεν βλέπω κάποιον αυτοσκοπό... βλέπω μια ομάδα που όταν τα πράγματα γίνονται σκληρά ξεχνάει πως ξέρει να κάνει μπάσκετ. Την Κυριακή είχαν 43 νίκες στην κανονική περίοδο — όσοι βιάζονται να βγάλουν συμπεράσματα ας θυμούνται ότι αυτούς τους αριθμούς τους έκαναν ομάδες που είχαν 120 πόντους δυναμικότητα κάθε βράδυ. Και τώρα λοιπόν; Αυτοί οι αριθμοί γράφουν μια ιστορία: αυτή της ομάδας που όταν βγαίνει εκτός έδρας δεν ξέρει πώς να κρατήσει το επίπεδο έντασης για δύο συνεχόμενους αγώνες. Όχι επειδή ξέχασαν πως παίζουν μπάσκετ — επειδή όταν βγαίνουν εκτός έδρας βρίσκουν πάντα έναν τρόπο να ξεχάσουν πως πρέπει να αγωνιστούν σαν πρωταθλητές. 😭💸

Παλιότερα θυμάμαι που έβγαινα Σέρρες-Αθήνα με το αμάξι στις τρεις το πρωί να πάω γλέντι, πήγαινες τρεις φορές στις τουαλέτες πριν φύγεις γιατί ξέχναγες πόσο κάνει η διαφορά ανάμεσα στο ποτήρι και την μπύρα κι εκείνοι οι αμυντικοί σου έκαναν χρέη σύννεφου; Αυτό είναι το Tennessee πια. Την Κυριακή εκείνοι οι Kings ήταν σα μια τσιμέντο που είχε ξεσπάσει στη μέση του γηπέδου — οι Μάβερικς πήραν 120 σαν να τους έδωσαν δωρεάν τις πίστες από ένα Starbucks επειδή έφτανε να αγοράσεις ένα τσάι. Την επομένη εκείνοι οι Grizzlies είχαν δώσει σήμα πως οι τρίποντοί τους είναι το επόμενο κουτάκι γάλα που ανοίγει στην πόλη — κι εσύ μου λέτε πως οι Μάβερικς έγιναν ζέβρα επειδή ξέχασαν το μοχλό; Ρε βρε άνθρωποι... Δεν είναι θέμα ψυχολογίας, είναι θέμα κουλτούρας ομάδας. Αυτοί εκείνοι οι 97-132 έγιναν επειδή όταν βγήκαν στο παρκέ δε θυμόταν πως υπήρχε κανόνι αγωνιστικότητας. Στο Sacramento είχαν μία ομάδα που είχε ξεμείνει από ιδέες μέσα στη βδομάδα — οι Μάβερικς πήραν τον ηλεκτρικό σου τον έκαναν δικό τους επειδή αυτοί ήταν εκείνοι που είχαν ετοιμάσει τις κάρτες μνήμης. Στη συνέχεια εκείνοι οι Grizzlies έκαναν 16 τρίποντα επειδή η αμυντική τους ιδέα ήταν πως ο αντίπαλος τους ήταν ομάδα που είχε βγάλει τσίχλα στο πάρτι — όχι ομάδα που είχε ξεχάσει πως ζει ακόμα στον αιώνα του μπάσκετ. Και η λύση; Να φοβούνται την επόμενη φορά που κάποιος τους πιάσει ξύπνιους στην πόρτα τους, όχι να ψάχνουν τι φταίει στο προσωπικό του καθρέφτη. Γιατί όταν βλέπεις μία ομάδα να αλλάζει προσωπικότητα σα σακούλα πλαστικού όταν βρέχει, ξέρεις πως το πρόβλημα δεν είναι ο άλλος — είναι το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένοι αυτοί εκείνοι οι παίκτες. 🤣🍿

ακούστε καλά παιδιά τι λέω τώρα — γιατί αυτά που βλέπουμε εδώ σαν μπάσκετ είναι σα να σου παρουσιάζουν μια γκρίνια γιατί το νερό βράζει... εμένα εκεί που διάβασα τις αντιδράσεις μου ήρθε σαν κάτι γνώριμο... όχι από τους Μάβερικς βρε παιδιά, αλλα από εκείνον τον γάιδαρο πριν δέκα χρόνια που είχε βγει πρωταθλητής πέντε φορές στο Πειραιά και ξαφνικά άρχισε να χάνει σα σακούλα που περιμένει τον έμπορο: νικούσε στο τρίποντο και έχανε στους δυο πόντους. Τότε όμως είχα έναν γέρο γείτονα που του λέει στον γάιδαρο μετά από μία ακόμα ήττα "ρε Πειραιώτη, το πρόβλημα σου δεν είναι ο άλλος — είσαι εσύ που στο τρίποντο φορτώνεις το ηλεκτρικό ρεύμα σαν κανονική κατοχή ενώ στους δυο πόντους ρίχνεις σα να παίζεις πεζοπορία". κι εδώ πέφτουμε πάνω στο ίδιο πράγμα. γιατί όλοι ψάχνουμε το μεγάλο μυστικό των Μάβερικς, και κανείς δεν βλέπει το πιο ξεκάθαρο σημάδι πάνω στο παρκέ: την ίδια ομάδα έκανε 120 πόντους στο Sacramento και 97 στο Memphis. όχι επειδή άλλαξαν οι αντίπαλοι — επειδή άλλαξε η ίδια ομάδα μέσα σε μία βραδιά. σαν να είχαν δύο προσωπικότητες, σαν να βάζεις τον ίδιο ποδοσφαιριστή σαν φόργουορντ και σαν goalkeeper στον ίδιο αγώνα. τώρα πως σας φαίνεται; αυτοί οι αριθμοί σας λένε ιστορία μίας ομάδας που όταν βγαίνει εκτός έδρας ξεκινάει σαν πρωταθλητής και καταλήγει σαν ομάδα που ξέχασε πως υπάρχει το χρονόμετρο. και εσείς ψάχνετε ποιος έφταιξε στο ισοζύγιο των τριών ημερών... εγώ σας λέω πως έφταιξε ο αέρας ανάμεσα στις δύο βραδιές. εκείνος ο ίδιος αέρας που όταν φυσάει δυνατά σβήνει τα φώτα από μία πόλη. και μην μου λέτε πως είναι θέμα τύχης γιατί την ίδια εβδομάδα έκαναν 124 στους Raptors εντός έδρας. εκεί λοιπόν είχαν το χρόνο να ανασάνουν — κι όμως όταν πήγαν στο Memphis βρήκαν την αμυντική τους ιδέα σα βότσαλο μέσα στο νερό. εκείνοι οι Grizzlies έκαναν 16 τρίποντα επειδή εκείνοι θυμόντουσαν τι σημαίνει μπάσκετ σα ομάδα — ενώ οι Μάβερικς είχαν ξεχάσει πως εκείνοι ήταν εκείνοι που έκαναν την άμυνα στέρεα πριν δώδεκα μήνες όταν έπαιζαν για τους τελικούς. κι ας μην πιάνεις τον εαυτό σου στον καθρέφτη τώρα ρε φίλε — αυτά είναι ζητήματα κουλτούρας ομάδας. δεν είναι ότι τους έπιασαν οι φτενιάδες επειδή υπήρξε ένας αγώνας που χάσανε. είναι ότι κάθε φορά που βγαίνουν εκτός έδρας ξεκινάνε σα να παίζουν διακοπές και τελειώνουν σα να τους πήραν ο πόλεμος. εκείνοι εκείνοι οι 97-132 έγιναν όχι επειδή οι Grizzlies ήταν κάτι άλλο — επειδή οι ίδιοι είχαν ξεχάσει πως όταν βγαίνεις εκτός έδρας το μόνο πρωτάθλημα που υπάρχει είναι αυτό του χρόνου. κι εσύ που λες "έχασαν το μοχλό"; εγώ σου λέω πως αυτόν τον μοχλό τον κρατούσαν στα χέρια τους όσοι εκείνοι οι παίκτες ήταν συγκεντρωμένοι — κι όταν άρχισαν να βλέπουν τον αριθμό πάνω στο ταμπλό σα δυνατότητα ψυχαγωγίας αντί σα κίνδυνο... τότε άρχισε η πτώση. θα σου πω κάτι ακόμα πιο αλήθεια: εγώ εκεί στη δεκαετία του '90 είχα έναν συνεργάτη μηχανικό που του λέγανε Παύλο, κάθε φορά που η ομάδα του έχανε εκτός έδρας σα το σπάσιμο ενός αμορτισέρ, έπαιρνε την ομάδα του και τους έκανε τρία συνεχόμενα ύπνους χωρίς τίποτα άλλο παρά μόνο τρεις ημέρες στην παραλία. δεν άλλαζε τους παίκτες — άλλαζε την κουλτούρα. επειδή εκείνοι εκείνοι οι τρεις αγώνες μέσα σε πέντε ημέρες σου δείχνουν κάτι απλό: δεν είναι θέμα ημερολογίου, είναι θέμα χαρακτήρα. και χαρακτήρας δεν αλλάζεις με αυτοσκοπούς... αλλάζεις όταν βγεις στο δρόμο χωρίς τσάντα!

Ωχ αυτά τα νούμερα μου θύμισαν εκείνον τον φίλο μου που στο καφενείο του χωριού έπαιζε τόμπολα και όταν έχανε έλεγε πως είχε σκοντάψει πάνω στο τραπέζι... Εσείς λέτε "τους έπιασαν οι φτενιάδες" και εγώ λέω πως αυτοί εκείνοι οι δύστυχοι βρήκαν μια ομάδα σα ένα ντουβαρίνι που είχε βγει μέσα στον ίδιο χώρο εργασίας — αυτοί έκαναν 97 πόντους σα να είχαν ξεχάσει πως υπάρχουν τα τρίποντα! Την Κυριακή εκείνοι οι Kings ήταν σα μια γάτα που είχε δαγκώσει το λουκάνικο της — κι όμως την επομένη εκείνοι οι Grizzlies έγιναν η σούπερ γάτα που έκανε κάθε τρίποντο σα να ήταν δώρο του Πάσχα. Μα εδώ δεν είναι θέμα ψυχολογίας... εδώ είναι σα να βάζεις τον ίδιο σιδηρουργό να φτιάξει ένα σφυρί και μια κατσαρόλα μέσα σε μία ώρα! Από τη μία βραδιά στην άλλη άλλαξε η ουσία της ομάδας σα το σαπούνι που λιώνει στο νερό. Κι όταν είδα το πρώτο δεκάλεπτο στο Memphis έμεινα ανοιχτό το στόμα σα να μου είχαν πει πως η θάλασσα έγινε γλυκό νερό — αυτοί εκείνοι οι αμυντικοί έκαναν σφάλματα σα να είχαν πιει ένα μπουκάλι ουίσκι στις πρώτες 90 δευτερόλεπτα! Την ίδια ώρα που στο Sacramento είχαν κρατήσει τις κατοχές τους σαν θησαυρό, εκεί έκαναν σβούρα σα σβούρες του Δημοτικού! Αυτοί εκείνοι οι τρεις αγώνες μέσα σε πέντε ημέρες φωνάζουν έναν κωδικό πιο ξεκάθαρο κι από το μάτι του κυβερνήτη: μια ομάδα που όταν βγαίνει εκτός έδρας δεν έχει σχέδιο πάνω από το πρώτο δεκαπέντε λεπτά. Στο Sacramento είχαν μία ομάδα που είχε ξεμείνει από ιδέες — κι αυτοί πήραν τον ηλεκτρικό σου και έκαναν δικό τους επειδή είχαν πιάσει τον σωστό διακόπτη. Στη συνέχεια εκείνοι οι Grizzlies έκαναν 16 τρίποντα επειδή εκείνοι είχαν θυμηθεί πως παίζουν μπάσκετ σαν ομάδα — ενώ οι Μάβερικς είχαν ξεχάσει πως υπάρχει κανόνι αγωνιστικότητας σα να είχαν βγει από νάρκης! Και τώρα ψάχνουμε τον λόγο που έγιναν ζέβρα; Ρε βρε άνθρωποι... αυτοί εκείνοι οι τρεις αγώνες έγιναν επειδή όταν βγήκαν εκτός έδρας εκείνη την εβδομάδα είχαν ξεχάσει πως υπάρχει κανέναν άλλο κόσμος εκτός από το δικό τους καναπέ! 🤣🍿

εκεί στις αρχές της δεκαετίας του '90, όταν η ομάδα του ΠΑΟ κέρδιζε πάντα εκεί που έπρεπε ν' αποδείξει πως ήταν μεγάλος — στο εκτός έδρας στο ΟΑΚΑ αντί για την Πάτρα όπου είχαν κάνει τους τρεις προηγούμενους αγώνες — θυμάμαι ένα παιχνίδι εναντίον του Άρη σαν σήμερα. Μισή ώρα πριν την σφυρίχτρα, ο τότε προπονητής μου είχε πει στους παίκτες του: "ρε παιδιά, εδώ δεν βγαίνουμε σαν φοιτητακοί που πήγαν εκδρομή· εδώ βγαίνουμε σαν αυτά τα γεράκια που πιάνουνε το θήραμα μια και δυο στον αέρα." κι όμως αυτοί εκείνοι οι Μάβερικς, όταν πήγανε στο Sacramento εκείνη την Κυριακή, έκαναν σα πως είχαν ακούσει μια διαφορετική οδηγία από κάποιον που ξεχνούσε πως ζούσε στη Λεωφόρο Του Μπόουλ. τους πήραν οι Kings επειδή αυτοί είχαν βγει σαν ομάδα που είχε ξεχάσει πως ο αγώνας δεν τελειώνει όταν θες εσύ — τελειώνει όταν η τρίτη σφυρίχτρα βγει από τα χέρια του διαιτητή. κι έτσι εκείνοι έπιασαν τρεις συνεχόμενους αγώνες στους 132 πόντους μόνο επειδή δεν είχαν πιάσει πια τον εαυτό τους στα χέρια τους. την επόμενη φορά που έβγαιναν εκτός έδρας — ίδια ατμόσφαιρα, ίδιο γήπεδο, ίδιοι αντίπαλοι — βρήκαν τους Grizzlies εκεί, κουβαλώντας είκοσι τρεις τρίποντα μέσα στο μυαλό τους σα να είχαν κλειδώσει τις τσέπες τους με αυτές τις κωδικοποιημένες οδηγίες. τώρα κοιτάξτε τους αριθμούς όχι σαν βιβλία μαθηματικών, αλλά σαν τις σημειώσεις ενός γέρου ψαρά: την ίδια εβδομάδα έκαναν 124 εντός στους Raptors — εκεί είχαν το χρόνο να πάρουν μιά ανάσα, κάτι σα το ωρώνι των ψαράδων που λέει "περιμένω την επόμενη κύμα". όμως όταν πήγαν στο Memphis, εκείνοι οι Grizzlies είχαν ήδη κάνει την δουλειά τους σαν να τους είχαν βάλει στο στόμα μια σφεντόνα: δεκαέξι τρίποντα σα να είχαν βρει ένα νόμισμα που τρίζει συνέχεια μέσα στα κουμπιά του ραδιοφώνου. κι εμείς εδώ ψάχνουμε λόγια σαν αυτούς τους επιστήμονες που εξηγούν γιατί η θάλασσα κάνει κύματα... δεν είναι ψυχολογία, είναι κουλτούρα ομάδας. αυτοί εκείνοι οι τρεις αγώνες μέσα σε πέντε ημέρες δείχνουν μια ομάδα που έχει χάσει το μοχλό της δύναμης όχι επειδή τους έπιασαν οι Grizzlies — επειδή εκείνοι πρώτοι είχαν αφήσει κλειδωμένο τον πόρτα της αποθήκης όπου βρισκόταν ο κωδικός της αγωνιστικότητας. στο Sacramento βρήκαν μία ομάδα σαν το βουνό που είχε ξεμείνει από πρωτογενή υλικά· εκείνοι έκαναν comeback σα να είχαν μια πυξίδα που τους δείχνε τον βορρά κάθε φορά που χάνονταν. όμως στο Memphis, εκείνοι οι Grizzlies είχαν κάνει αυτή την πυξίδα σαν σφουγγάρι — είχαν ξεχάσει πως υπάρχει κανέναν άλλο κόσμος εκτός από το δικό τους παλάτι όπου αυτοί ήταν οι μόνοι κάτοικοι. κι έτσι περιμένατε πως θα βγούνε; αυτοί εκείνοι οι αριθμούς δεν είναι κλήσεις για αντιγραφές στη βιβλιοθήκη — είναι ντοκουμέντα ενός ανθρώπου που ψάχνει το κινητό του μέσα στο σπίτι ενώ έχει τον ίδιο δίπλα του στο τραπέζι. την επόμενη φορά που βγούνε εκτός έδρας, ας ελπίσουν πως δεν θα βρουν έναν αγώνα σα εκείνον του Sacramento όπου η άλλη ομάδα είχε ξεμείνει από ιδέες, αλλά μία ομάδα σα τους Grizzlies που είχαν οργανώσει το δικό τους γλέντι από πριν. γιατί εκείνοι οι τρεις αγώνες έγιναν επειδή οι Μάβερικς, όταν πήγαν εκτός έδρας εκείνη την εβδομάδα, είχαν ξεχάσει πως εκείνοι ήταν εκείνοι που έκαναν την άμυνα στέρεα πριν δώδεκα μήνες στους τελικούς — όχι επειδή είχαν ξεγράψει τον εαυτό τους στον καθρέφτη, αλλά επειδή είχαν αφήσει τον καθρέφτη να σπάσει χωρίς να τον σηκώσουν ξανά. κι ας μην ξεχνάμε πως οι ομάδες δεν χάνουν επειδή υπάρχουν οι αντίπαλοι· χάνουν επειδή δεν έχουν πια την ίδια προσωπικότητα σα εκείνοι οι ομάδες που είχαν συνηθίσει να αγωνίζονται σαν πρωταθλητές ακόμα κι όταν το πρωτάθλημα κρέμονταν από μια κλωστή.

Καλύτερα να πέσετε πάνω σ' ένα τραπέζι σουβλάκια παρά πάνω στους Grizzlies το επόμενο βράδυ μετά τους Kings. Αλήθεια ρε, τρεις αγώνες σ' ένα χιλιόμετρο εκτός έδρας και ξαφνικά αυτοσκοποί, ψυχολογίες και σακούλες πλαστικού που αλλάζουν χρώμα; Την Κυριακή έκαναν 120 σα να είχαν βρει χρυσό στο υπόγειο — την επομένη έκαναν 97 σα να τους είχαν φορτώσει τρεις αμμοδόχους στους ώμους πριν την σφυρίχτρα. Και όσοι μιλάνε για αυτοσκοπούς ας κοιτάξουν τις κατοχές: Στο Sacramento είχαν 34 συνολικά σουτ (14 λιγότερα από τους Kings!) κι έκαναν comeback επειδή αυτοί είχαν βγάλει τρία λάθος ανοίγματα στη σειρά; Στο Memphis έκαναν δεκατέσσερα σουτ λιγότερα συνολικά κι είχαν δεκαέξι τρίποντα αντίθετους; Μα εδώ δεν χρειάζεται καν ημίχρονο για να καταλάβεις πως όσοι βγαίνουν εκτός έδρας στους Μάβερικς ξεκινάνε σα να παίζουν επίσκεψη στο ξάδερφο που έχει βγάλει τον καναπέ στο μπαλκόνι. Κι αν θες νούμερα: Την ίδια βδομάδα έκαναν 120-106 εκτός στους Kings και 97-132 στους Grizzlies. Δύο βραδιές, ίδια ομάδα, ίδιοι αντίπαλοι εκτός έδρας, ίδια κουλτούρα επίσκεψης... Γιατί νομίζετε πως το πρώτο δεκάλεπτο στο Memphis ήταν σα να είχαν πιει τρία μπουκάλια ουίσκι στις πρώτες 90 δευτερόλεπτα; 🍺💸

Δηλαδή αυτοί οι αριθμοί σα να πήρανε τρεις συνεχόμενους αγώνας σα να είχαν πιει τρεις καφέδες ο καθένας πριν κάνουν warm-up; 😅 Δεν το 'πιασα αμέσως γιατί εγώ από Λάρισα όταν βγαίνω εκτός έδρας αισθάνομαι σα να πήγα στον Πειραιά για μπουγάτσα— ρε φάε δεν έχεις τον νου σου αλλού 🍽️ Κι όμως αυτά που λέτε για τους Kings ναι με την ομάδα εκείνη πήγα κοντά στο ξεκαθαρίσουμε κι εκείνοι... αλλά εδώ οι Μάβερικς έκαναν σα να είχαν χάσει το βιβλίο των κανόνων πριν βγουν στη σύνταξη. Αυτοί εκείνοι οι τρεις αγώνες δεν είναι ψυχολογία; Εμένα μου φαίνονται περισσότερο σα να βγήκαν εκτός έδρας χωρίς να πάρουν την τσάντα τους... μήπως φταίει τελικά ότι τους λείπει η αγοράzka; 😂