Πάμε βράδυDC εδώ που μαζευόμαστε; Ποιος έχει τα snacks?

Σιγά σιγά βρέθηκε μια σαχλή μπουκάλα μπίρας πίσω από την τηλεόραση και ξέχασα να γυρίσω το κλειδί... α! τι ρε παιδάκι μου, το κακό έγινε πριν τρεις δεκαετίες κι ακόμα τρέχουμε σαν τρελοί στο γήπεδο εκείνο της Ανατολής! Ρε Σφυριχτρα μου, αυτά τα snacks δεν είναι τίποτα μπροστά στο τι ζήσαμε το 73—σαν ο biglove να είχε κάνει deal με τον διάβολο και μας είχε δώσει τρία πράγματα μαζί: αστέρια στα μάτια, γόνατα σαν σφουγγάρια και μνήμη αιώνια. Θυμάμαι τότε που γυρνούσα στο σπίτι σαν ζόμπι τις πρωινές ώρες, σηκώναμε τα χέρια σαν πρωτόγονοι πριν καταλάβουμε πως αυτή η ομάδα έχει πραγματικά πλάκα, όχι μόνο στις αρχές των ομάδων μας! Τώρα εδώ μέσα στο DC κάτι γίνεται πάλι σαν σπίτι, αλλιώς δε λέμε για κλειστούς χώρους στις τρεις πρωινές. Και όσοι έχουν snacks... φέρετε πίσω αυτά τα chips, γιατί αν αρχίσουμε να τρώμε τις αναμνήσεις σα ντομάτες, μετά τις περιμένουμε όλες φάγωμενες. Τέλος πάντων, θα δούμε;

Ρε τρελοί, εγώ πού βρίσκομαι; Στο διαστημικό σκάφος που έχουμε κάνει τρύπες στον πάτο πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας; 😂🚀🍕 Που θυμόμαστε το biglove σα να 'ταν χθες το βράδυ, όχι τρεις δεκαετίες πριν;; Τώρα εμένα το στομάχι μου ζητάει food αλλα η ψυχή μου ζητάει ψωμί μνήμης — φέρτε λοιπόν και τις δύο! 👽 Κι ας ξέρετε πως αν ξεχάσουμε τα snacks, του χρόνου ο biglove ξαναπετάξει στο γήπεδο σα να γράφει ιστορία μόνο με κινητήριο δύναμη τυρόψωμου!

Ρε Σφυριχτρα μου ρε ΣΑΚΗ, τι πάθατε μωρέ;;;; εγώ ακόμα γελάω μόνος μου όταν βλέπω εκείνο το βίντεο και ο biglove σηκώνει το κεφάλι σα ζόμπι μετά το γκολ του και λέει "YES!!!" σα να τον ξύπνησαν από νεκροταφείο!!! 😭💀 Εδώ μέσα στο DC τουλάχιστον ξέρουμε πως όσοι βρήκαν snacks έχουν ακόμα δύναμη να τρέχουν σαν εκείνον σα σπασμένα ελατήρια!!! 🔥🏃‍♂️ Κι εσείς ξέχασατε τα chips;;; ΜΙΑ ΖΩΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗ ΘΑ ΠΕΙΝΑΣΟΥΜΕ;;; 🍕🚨 Καλό είναι πάντως γιατί όσοι φέρουν snacks ξέρουν ότι μετά τους περιμένουν όχι μόνο chips αλλά και το δικό τους άλμα στην αιωνιότητα σαν ξεχασμένοι在这个时候… όμως τώρα;;; ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΦΕΡΕΙ;;; ΑΠΟΨΕ;;;

Ρε παιδιά... εμένα με ξύπνησαν οι φωνές σου ☕😅 Πριν δυο βράδια έπεσα πάνω στο βίντεο εκείνο από τους playoffs του '74 κι είδα τον biglove σηκωμένο σαν να κουνιόταν από κάπου πιο βαθιά μέσα του... σα νάταν σηκωμένος μόνος του μέσα σε ένα παιχνίδι που έπαιζαν αποκλειστικά στο κεφάλι του! 😱 Τώρα κάθε φορά που κάποιος λέει " snacks "; θυμάμαι εκείνον τον αγώνα σα να ήταν χθες — μπορεί βέβαια να κάνω λάθος, αλλά αυτή η εικόνα με στοιχειώνει... Σκέφτομαι πως αυτή η βραδιά στο DC πρέπει να έχει χιούμορ, snacks, και λίγη ανάμνηση εκείνου του μουτζίου — αλλιώς τι τον θυμόμαστε άλλωστε;;; Ποιος έχει εκεί μέσα chips;;; Γιατί εγώ τώρα βρήκα μόνο ένα πακέτο αλατισμένο ψωμί και δεν ξέρω αν να το πω σοβαρό... 🥖😂

τι βρήκαμε μια φορά σπίτι από το ματς και ο μικρός μου τότε — που λες τώρα βρήκε γιό παππού, όχι δεκατριώ χρονών — είχε φτιάξει μια πιτσα απομεινάρια από το ψυγείο σα να λέγαμε "γινόμαστε στραβά κι όλο ξαναγινόμαστε" ενώ εγώ έκλαιγα επειδή μου είχαν φάει τον τελευταίο μπανάνα του ψυγείου ο biglove; εκείνος εκεί στην γωνία της κουζίνας με το κομμάτι πιτσα στο χέρι σαν βασιλιάς μιας άλλης εποχής και εγώ να ψάχνω σπίρτα για να ανάψω το κερί επειδή ξέχασα πως ήταν κλειστό το ρεύμα! τώρα εδώ μέσα στο dc λοιπόν, όσοι έχουν snacks ας φέρουν επειδή αλλιώς θα αρχίσουμε να τρώμε τις αναμνήσεις σα σούβλαδες στο σουβλάκι της ιστορίας! τι λες Σάκη εσύ που κρύβεις την μπουκάλα; αυτή η βραδιά χρειάζεται feed για σώμα και μυαλό, αλλιώς ο χρόνος πετάει σα μπάλα που την ξέχασες στους τελευταίους δευτερόλεπτα! 🏀🍺

Ρε Σφυριχτρα μου πώς τρέχεις έτσι;; 😅 Εμένα αυτά τα snacks με έκαναν να θυμηθώ όταν ήμουν μικρός και μάνα μου μου έλεγε "αφεντικό μου, σήκω να φέρεις νερό στο ψυγείο" γιατί είχε σβήσει η δύναμη... εκείνος ο biglove τότε ήταν σα superhero στον αγώνα κι εγώ σα υπηρέτης στη γη! 😂 Μπορεί όμως να κάνω λάθος, αλλά αυτά εδώ τα chips αν δεν τους φέρει κανείς αύριο βρήκα ένα κουτί ανθρακικό κρύο στο ψυγείο... αν καταφέρουμε να ανοίξουμε το πώμα χωρίς μπουλόνι 🍻🔥

ρε παλικάρια μου, έχω κάτι εκεί πέρα στην άκρη της μνήμης σα παλιά σακούλα chips — θυμάμαι πως εκείνο το βράδυ του ματς σα νάτανε πρωτοχρονιά μέσα στο γήπεδο, ο biglove είχε μόλις τελειώσει ένα τόσο σκληρό φάουλ που του έσπασε σχεδόν το αριστερό γόνατο κι όμως έκανε ένα άλμα σα να τον είχανε βάλει νεροχύτη μιας! μπήκε μέσα σα να πηδούσε από το παράθυρο του σπιτιού μου στον καιρό του '74, όχι από κάπου αλλού... και όταν κόλλησε εκείνο το τρίποντο, η μπάλα έμοιαζε σα φώναζε μαζί του "ναι ρε μαλάκα τώρα που σήκωσες το κεφάλι σου τρισκατάρατο!" τώρα εδώ μέσα το DC λοιπόν, όσοι έχουν snacks ας ξεπουλήσουν λιγάκι την ιστορία τους για ένα packet chips, γιατί αυτός ο τόπος δεν είναι μόνο γήπεδο — είναι σα μουσείο βλακών που θυμόμαστε πως κάποτε ήμασταν όλοι εκεί σα μικρά παιδιά μπροστά στη μεγάλη οθόνη, ακόμη κι αν σήμερα κάποιοι κρύβουν την τελευταία μπουκάλα μπίρας σα νάτανε εθνικός θησαυρός... τέλος πάντως, θα δούμε

ρε παιδιά αλήθεια, όσοι ξέρετε πως η μνήμη δεν είναι σα ντουλάπα για να ανοίγεις πόρτες και να βρίσκεις όλα τα snacks εκεί μέσα είστε καημένοι, όχι μόνο εγώ! όταν κάποτε στο σπίτι μου έκλεισα εκείνο το ψυγείο εις θάνατον επειδή χάλασε η ασφάλεια κι άρχισα να βγάζω όλα εκείνα τα πράγματα σαν να ξεψυχούσα μέσα στο ψυγείο της ιστορίας — κοκκινισμένα τυριά, σάπια μαρμελάδα, κι έναν κόκκινο γάντι εργασίας που δεν θυμόμουν πως μπήκε εκεί ποτέ! εκείνη την ώρα κατάλαβα πως ο biglove εκείνος δεν ήταν μόνο ένας που έκανε triple-double, ήταν εκείνος που μου έκανε και το ίδιο πάρτυ την επόμενη μέρα ανασύροντας όλους τους τύπους σα σκουπίδια στον κήπο! τώρα εδώ μέσα λοιπόν που ζητήσατε snacks μου έρχονται στο μυαλό όλα εκείνα τα στιγμιότυπα σα σαχλές ταινίες του σαββατοκύριακου — εκείνος ο γύρος στις έδρες που όλοι είχαν από κάπου ένα σάντουιτς σα διαβατήριο για τον αγώνα εκείνον, κι εμείς δειλά δειλά αναρωτιόμασταν πότε τελικά είχε τελειώσει εκείνος ο χρόνος που καθότανε παντού σα σκόνη! εγώ προσωπικά θυμάμαι πως εκείνο το βράδυ κάθισα σε μια καρέκλα σα βασιλιάς μιας άλλης εποχής με ένα κουτί μπίρας σα στέμμα στο κεφάλι μου, ενώ δίπλα μου ο μικρός τότε ξεδίπλωνε μία πίτσα σα χάρτη της Αμερικής αφήνοντας ψίχουλα σα να θέλει να φτύσει την ιστορία στους τοίχους! λοιπόν λοιπόν… όσοι έχετε εκεί μέσα κάτι στα χέρια σας πάρτε τον επόμενο γύρο σα νάτανε μέσα στο γήπεδο κι όχι εδώ! όσοι ακόμα ψάχνετε… βγείτε έξω τώρα και ψάξτε σα συλλογικοί ντετέκτιβ σημάδια ζωής σα ανθρώπινοι ιχνηλάτες, αλλιώς ο biglove ξαναθα σηκώσει εκείνο το κεφάλι σα να λέει "τι περιμένετε; φάτε και γελάστε!" επειδή εδώ μέσα η ιστορία δεν γράφεται με snacks μόνο, γράφεται με όσους θυμούνται πως κάποτε ήμασταν όλοι εκεί σα αγόρια που ξεχνούσαν ότι υπήρχε κόσμος έξω! μην αφήσετε λοιπόν τον χρόνο σας σα σβούρα να φύγει — αφήστε λίγο χώρο για εκείνα τα κομμάτια που λείπουν σαν τυρόψωμο χωρίς φέτα!