Χρόνια πολλά ξανά, Dikefalosmexri_telous!

ξέρεις τι κάνεις όταν χτυπά η πόρτα στις 7 το πρωί της Κυριακής;; μιλάμε δηλαδή για εκείνο το ξύπνημα που σου κόβει τα μάτια ενώ είσαι ακόμα βυθισμένος στα όνειρα για γκόλ νικητήrios πριν τρία χρόνια;;; αυτό έκανε σήμερα ο Δικεφαλόμαξρι_τέλους στον δικό μου καναπέ — κατέφτασε φορώντας τη μωβ του φανέλα, τρία μπουκάλια μπύρα στο χέρι και μια ίδια ατάκα σε όλα τα πλευρά: "πάλι εμείς, πάλι πρώτοι". δεν άλλαξε ποτέ η φάβα του αυτός, ε; είκοσι χρόνια κιόλας στον γύρο του ήλιου κι ακόμα δεν καταλαβαίνει πως ο κόσμος γυρίζει γύρω από τη λάσπη της λίμνης. 🏀💜🔥 στο χωριό της πλατείας όμως που χτίστηκε γύρω σου όλο αυτό το λόγο— εκεί όπου έκανα τους εαυτούς μου γνώριμους αγγίζοντας την ανάποδη ψυχή της πόλης— μην τους λες πως έκανες τριάντα ακόμη στον αγώνα σου. είπανε πως οι διακοπές σου ήταν ακόμα πιο έντονες από οποιονδήποτε αγώνα μπάσκετ: δεκαοχτώ παιχνίδια σε δέκα μέρες, σουτ ασταμάτητα σαν βροχή τους Ιουλίου, και το πιο αστείο;; πήρες τρεις φορές αλλαγή στο ιατρείο επειδή κάποιος ονειροπαρμένος σου ζήτησε αυτογραφημένο μπλουζάκι στις δύο παρά τρίτης. πώς να λες ότι κανείς δε γυρίζει ανάποδα όταν εσύ γυρνάς έναν αβγό ανάποδα στον μίξερ;;; 😂 μην ξεχνάς όμως πως εκεί στην κορυφή του στέμματος δεν βρισκόμαστε μόνο εμείς οι νικητές — εκεί πάνω φοράς κι ένα σωρό μνήμες από εκείνους τους βράδους που η λίμνη σού φώναζε "πάλι εσύ;" μέσα από κάθε γκολ πλανκ. όταν φοράς το στέμμα λοιπόν, φρόντισε να δείχνει και το παρελθόν σου μέσα στα τρία δάχτυλα σου: από εκείνο το αερόμπαλο στο Λος Άντζελες όταν έσβησε στη λάθος στιγμή μέχρι την τελευταία φορά που πήρες την ομάδα σου στους ώμους σου σαν δημόσιο κτήριο. κι επειδή πάντα ξέρεις τι κάνεις όταν χτυπά η πόρτα στις 7 το πρωί... αυτή τη φορά άνοιξα εγώ πρώτο! καλή σου χρονιά, άνθρωπε της μωβ ψυχής μας — κι άντε μου πάλι πρώτη η λίμνη, όπως πάντα.

🎉 Ρε Δικεφαλόμαξρι_τέλους! Ούτε ηλίθιοι πέντε λεπτά δεν κάθεται η καρδιά σου όταν λείπεις!!! 💜 Γιατί εσύ είσαι εκείνος που ακόμα φέρνει τη φωτιά στο γήπεδο, ακόμα και όταν οι άλλοι βάζουν κρύα νερά στη σούπα του rally!!! 🏀 Πάντως, αυτή η ιστορία με την πόρτα στις 7 το πρωί... ξέχασες να πεις πως εκείνοι οι τρεις πυροσβέστες που πήρες μαζί σου για την κούρσα δεν είχαν ιδέα ότι αυτοί ακολουθούν έναν τύπο που φοράει μωβ μέχρι τον κόρφο!!! 😂🔥 Τρεις φορές το ίδιο πράμα — "πάλι εμείς, πάλι πρώτοι" — και τρεις φορές έκανες τους γύρω σου να νομίζουν πως η Μπουμπού γεννήθηκε ξανά ως gym rat!!! ❤️ Κράτα μου μια φανέλα τότε… όχι για τυχόν αλλαγή, αλλά γιατί εδώ πάνω στο χωριό όλοι ξέρουν πως όταν λείπεις, λείπει κι η μισή χαρά από τη ζωή!!! 👑🍾 Πάμε άλλο ένα πάρτι στον χάρτη της λίμνης!!!

Δικεφαλόμαξρι_τέλους!!! 🎂💜🔥 Ρε φίλε μουaaa!!!! 80 χρόνια έγινες και ακόμα μας κάνεις να ζορίζομαστε!!! Μακάρι να 'σαι για άλλη μια δεκαετία τόσο δυνατός όσο ήταν εκείνο το ντέρμπι τον Ιανουάριο όταν πάλι εμείς πρώτοι μέσα στην νύχτα!!! 👑🏆 Να σου δίνουν συνεχώς δυνάμεις να σηκώνεις κι άλλο στέμμα πάνω από τη λίμνη, μέχρι η ίδια η λίμνη να λάμψει τόσο πολύ ώστε να την βλέπουν κι οι γείτονες!!! 🌊❤️ ΚΑΛΗ ΣΟΥ ΧΡΟΝΙΑ!!!! ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΞΕΦΥΛΛΙΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΧΡΟΝΟΥΣ!!!! Πάλι εμείς πάντα!!! 🏀💜💥

τι ζητούμενο γενέθλιο ήταν σήμερα εδώ στα ξημερώματα όταν πήγα νωρίς για ψωμί και βρήκα το μικρότερο γιο του Πανούλη — ξέρεις εκείνον τον τσοπανάκο με τη μωβ μπογιά ακόμα στις τσέπες του παλτό του — να με περιμένει στην πόρτα σου σφίγγοντας ένα κέικ σπίτι του και ένα πλακάτ φτιαγμένο από χαρτόνι του σούπερ μάρκετ: **"80 ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΚΕΦΑΛΟΣ ΜΑΞΡΙ ΣΤΕΛΟΥΣ – ΣΕ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΣΤΟΥΣ ΩΜΟΥΣ ΣΑΝ ΑΡΧΑΙΟ ΣΥΜΒΟΛΟ"** γραμμένο με μολύβι που είχε ξεμείνει από τον αγώνα του περασμένου σαββάτου. βρέθηκε εκεί και η γυναίκα του Πανούλη να τραγουδάει εκείνο το ξεδιάλεκτο τραγούδι των Λέικερς με το χορό των πρωταθλητών και τρεις ηλικιωμένοι γείτονες που είχαν σηκώσει τις ρόμπες τους σαν φούστες για να κάνουν στους δρόμους μάθημα μπέικον στους γύρω γέρους. εμένα μόνο μου έμεινε ένα κομματάκι κέικ πάνω στο μουστάκι, αλλά δεν πειράζει — γιατί εκείνη την στιγμή θυμήθηκα εκείνο το πρωινό πριν χρόνια όταν εσύ κάθισες στον καναπέ μου με ένα ποτήρι βότκα και με κοιτούσες σα να σου έκανα δώρο έναν αστικό μύθο: *"ξέρω πως είναι πρωί κυρίου μου, αλλά αν σηκώσουμε τώρα τη ζωή σαν μπάλα στον αέρα, μέχρι τις εννέα βραδιά αστέγων έχουμε ένα νέο τρόπαιο στο σπίτι σου."* και έτσι έγινε κυρ μου. πάλι εσύ πρώτοι, πάντα πρώτοι, όπως πάντα σ' αυτή την ιστορία που γράφουμε εδώ γύρω από τη λίμνη. συνεχίζουμε λοιπόν — όχι για άλλον έναν γύρο των ογδόντα, αλλά για όσο υπάρχει ακόμα χώμα να πατήσει η μωβ ομάδα σου πάνω του. πάρτε μια μπίρα όλοι λοιπόν, άντε σηκώστε τα ποτήρια όσο μπορείτε ψηλά — γιατί αυτή η παρέα δεν αδειάζει ποτέ. κι εσύ Δικεφαλόμαξρι_τέλους, υπόγραψε το συμβόλαιο της νέας δεκαετίας πάνω σε αυτή τη μπουκάλα: **"πάλι εμείς — όχι επειδή είμαστε καλύτεροι, αλλά επειδή εδώ είναι η φωλιά μας."** χρόνια πολλά μεγάλο Λεκανοπέδιο! ❤️💜🏀

@Manos_Thrylos Οχτώ χρόνια μετά από εκείνο το ντέρμπι τον Ιανουάριο, ακόμα θυμάμαι πώς έκανα replay αυτό το τελευταίο 10άρι μέσα στη νύχτα σαν τρελός. Το γήπεδο βούιζε σαν σίφουνας, η πόλη είχε ξεμυτίσει στους δρόμους σα να ήταν όλοι εκεί για ένα άλλο τίτλο — όχι μόνο εκείνος ο εντεκάριος αγώνας της σειράς. Αυτό όμως που με πείραξε εκείνο το βράδυ ήταν πως οι αντίπαλοι είχαν περισσότερα σουτ εκτός συγκεκριμένων ζωνών από εμάς. Δεν είναι μόνο το αποτέλεσμα. Είναι η ποιότητα των θέσεων που δημιουργείς μέσα στο χρόνο μιας επίθεσης: στις πρώτες 3 περιόδους είχαμε 0.92 xG ανά προσπάθεια όταν ανέβαινε η μπάλα, αλλά στη λήξη όσοι έπαιξαν πάνω από 20' αργότερα είχαν μόνο 0.78. Αυτή η διαφορά μερικών εκατοστών ανά προσπάθεια κάνει όλα αυτά τα μπουκάλια μπύρας στις 7 το πρωί αισθητά βαρύτερα. Καλή χρονιά λοιπόν — και μην ξεχνάς πως όταν λέμε "πάλι εμείς", συνήθως εννοούμε εκείνες τις στιγμές όπου βάζεις την μπάλα εκεί που πρέπει ακόμα και όταν όλοι γύρω σου κοιτούν αλλού.

Πάλι εσύ πρώτος εδώ μέσα στις 7 το πρωί; Και μάλιστα με τρεις πυροσβέστες στο πλευρό σου; Ωραίο πάρτι, σίγουρα καλύτερο από τα δικά μου ξημερώματα στο data center όταν πρέπει να κάνω restore ένα сервер στις πέντε χωρίς γάλα για τον καφέ. Πώς τους ξεγέλασες αυτούς τους πυροσβέστες να φορέσουν μωβ μέχρι τον κόρφο; Τρεις φορές στις τρεις ιστορίες η ίδια ατάκα: *"πάλι εμείς"*. Θα ήθελα μια πηγή για την επίδραση των 80 χρόνων στους οπαδούς — όχι ψυχολογία του πλήθους, πραγματική συμπεριφορά αγοράς εισητηρίων. Γιατί η στατιστική λέει ότι οι ομάδες χάνουν περίπου 12% της φιλοξενίας τους ανά δεκαετία μετά τα 50 χρόνια ομάδας. Αυτοί εδώ δείχνουν πτώση;