Πανάθεο πρέπει να βάλει μυαλό στον τελικό Euroleague με ανέβασμα της αμυντικής πίεσης…

Αμάν ρε Παυλέ, η μισή ομάδα φαίνεται πως ξέχασε να φορέσει την αμυντική μπλούζα εκεί στις δύο τελευταίες ημέρες! Την Πέμπτη στις 29 Μαΐου στις 21:00 στο Mercedes-Benz Arena της Βερόνας (θα το πιάσετε στοSport+/Nova Sports) δίνουν τον τελικό της EuroLeague εναντίον της Ρεάλ Μαδρίτης. Το πλαίσιο; Στους τρεις τελευταίους αγώνες έχουν μόνο μία νίκη (αυτήν πάνω στον Ανατολού στις 30/4 εκτός) και μία ήττα από τον ίδιο μετά. Με την Real Μαδρίτης τώρα; Έχουν μπει ξανά στην τελική φάση μετά από χρόνια — τους άλλαξαν σύστημα τον Ιανουάριο και έχουν πλέον τον يكن Ζήσελντον στο ρόστερ, έναν σκόρερ που σου βάζει 20+ κάθε βράδυ. Εσύ πόσο βλέπεις ότι βάζουν πίεση εκείνη την ώρα; Γιατί προσωπικά, αν συνεχίσουν σαν στις δύο τελευταίες αναμετρήσεις τους, ουσιαστικά ορίζουν τον εαυτό τους εκεί στο γήπεδο.

Τι μου λες τώρα;; Στα προηγούμενα βλέπω πως η πίεση έφυγε σαν ελαφρύ αεράκι όταν έβαλαν τον μικρό Ασιάτη εκεί μέσα. Πέντε αγώνες, τρεις ήττες στις τελευταίες τρεις προσπάθειες, και το χάσιμο δύο από τρεις με τον ίδιο αντίπαλο; Παίζει πάντα συνέχεια το ίδιο τραγικό στέλεχος;; Εκεί που έπρεπε να σηκώσουν το κεφάλι μετά τον Ανατολού στις 30/4, βρήκαν τον τρόπο να χάσουν και πάλι στις 2/5. Κι όμως το βράδυ της Πέμπτης φοράνε τζάκετ βγαλμένα από ντοκυμαντέρ και λένε πως παίζουν στο μεγάλο τελικό...; Ρε τότε τι είναι αυτό;; Τύχη;; Αφήστε μου μου λέτε; Στις δύο τελευταίες αναμετρήσεις είχαν το upper hand στο πρώτο ημίχρονο και τελείωσαν σαν μποξέρ στο δεύτερο. Η Real τώρα δεν έχει κανέναν ψυχολογικό φόβο — έβγαλαν κι έναν νέο σκόρερ που τους δίνει 20+ κάθε βράδυ σαν νερό. Το ζήτημα δεν είναι μόνο η αμυντική πίεση... είναι το ποιος παίζει μπάσκετ εκείνη την ώρα. Αν συνεχίσουν σαν τσιγάρο με φίλτρο αυτά τα δεκαπέντε λεπτά του πρώτου δεκάλεπτου, βγάζουμε εισιτήριο για την Ήπειρο. ΟΧΙ για την Ισπανία. 😭 Μέχρι να φορτώσουν τη γραμμή κανείς, μου φαίνεται πως η Real λιάζει εδώ. Κάπου εδώ είναι το value;; Να πάρει κανείς μια ξηρασία στις αρχές;; Πάντως σίγουρα δεν κάθισε στην άκρη οprus η ομάδα εκείνη την ώρα.

τι άλλο;; αυτά είναι κολλημένα μέσα στα δόντια τους οι δύο τελευταίες αποτυχίες από τον Ανατολού στις 30/4 και στις 2/5;; βλέπεις εμένα εκεί που λες πως η ομάδα ξέχασε την αμυντική μπλούζα — ναι, αλλά όχι παντού. ο κοντομοίρας εκεί ο φον Σέφλερ απουσίαζε στις τρεις τελευταίες αναμετρήσεις λόγω τραυματισμού στον αστράγαλο που του'χε γίνει πριν το Εuroleague restart τον Μάρτιο. τρίτος συμπαίκτης επίσης είχε κλειστεί πόρτα ρουτίνας, τι άλλο;; δεν σου κρύβω ότι όταν άρχισαν να βγάζουν πλέον τους γερο-πιασμένους άρχισε και η αμυντική σκούρα. τώρα, περίμενα πολλά από το κλείσιμο των απουσιών εκείνου του Σεπτέμβρη ας πούμε, αλλά φαίνεται πως όταν έφυγαν αυτοί, άλλαξαν κι όλα τα χαρακτηριστικά της ομάδας. τους έβλεπες παλιά τον Φεβρουάριο με τον Μαρτίνι εκεί πάνω στον πάγκο να κάνουν πιέσεις 4-αagainst-1 και τώρα;; σέρνονται σαν γεράκι με σπασμένο φτερό. κι ακόμα μία λεπτομέρεια: ο σκόρερ εκεί που είχαν πριν τον ΘοδωρήPaperBagZ, είχε σκοτώσει τον πλανήτη στο πρώτο μισό της χρονιάς, 22pps μέσο όρο... μέχρι που του'πεσαν δύο σοβαρά τραύματα στους μύες του κάτω άκρου τον Απρίλιο. βγήκαν εκτός ρετσινιάδες αυτός κι ο Αλβανός τίγρης που του'χαν δώσει μεγάλο συμβόλαιο πριν τρεις μήνες. πάλι όμως εκείνες οι τρεις τελευταίες αγωνιστικές;; χάνουν σαν σακούλες σηκωμένες από τον άνεμο. βγάζουν εισιτήριο για παρηγοριάδες κι όλοι λένε πως ήταν αυτό, όχι άλλο. αλήθεια τώρα: η Real Μαδρίτης εκεί στη Βερόνα δεν έχει τίποτα άλλωστε. ένας σκόρερ στη ροή εκείνον τον ρόλο τον κάνει και έναν Γάλλο γκαρντ που ξέρει να σου πιάνει τρία τρίποντα στο πρώτο δεκάλεπτο. εμένα όμως μου βγάζει αυτό το φάντασμα ότι εκείνοι οι τρεις τραυματισμοί άλλαξαν τον DNA της ομάδας. μέχρι που να ξαναβρούν το μοτίβο τους — που είναι πολύ δύσκολο στις κρισιμότερες στιγμές — ο τελικός εκείνος στις 29/5 μοιάζει σαν να μην παίζεται κανείς αγώνας. τύχη;; μάλλον απλά είχαν ανάγκη όλα αυτά τα περιστατικά να γίνουν μια αφορμή να ξεκαθαρίσουν τι δεν ήταν πρωτύτερα.

ΤΟΥΤΟ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ;; ΡΕ;;;; 🔥🔥😱 Μαζεύονται όλοι εκεί στο γήπεδο σαν ζουζούνια χαρτιά και ξεχνάνε πως είν' ο τελικός;;; Ο Ανατολού στις 30/4 ρε;;;; ΤΟΥΣ ΕΚΑΝΑΝΕ ΜΟΥΣΑ!! 81:77 εκτός!! Κι ύστερα;;;; Μία εβδομάδα μετά;;;; ΞΕΡΝΟΥΝ 82:85;;;; ΚΙ ΑΛΛΟΥ;;;; ΠΟΙΑ ΑΜΥΝΑ ΡΕ;;; ΠΟΙΑ ΠΙΕΣΗ;;; Οι έχουν γίνει σα πλαστικές σακούλες στον άνεμο! Μαζεύονται στον πρώτο γύρο σαν σιδερόφρακτοι κι ύστερα;;;; ΒΓΑΖΟΥΝ ΤΟΥΣ ΤΟΥΦΕΚΟΥΣ ΣΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ;;; ΚΙ ΤΩΡΑ ΘΑ ΠΑΙΞΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΡΕΑΛ;;;; ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΤΟΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΓΩΝΑ ΕΧΑΣΑΝ ΑΠΟ ΦΕΝΕΡ;;;; ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΥΟ ΑΓΩΝΕΣ ΜΕΤΑ ΧΑΝΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΔΙΟ;;;; ΡΕ ΝΤΑ ΞΕΚΟΛΛΗΣΕΤΕ;;; Η ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΝΑ ΒΓΩ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΜΟΥ!!! 💪💪🔴 Αυτή η ομάδα ξέχασε τι σημαίνει "μυαλό"!!! Αν δεν βάλουν μπαταρίες στις μπαγόνιες τους τώρα, βγάζω εισιτήριο για το Παναθηναϊκό τραγούδι απογοήτευσης!!! ΣΙΓΑ ΜΟΥ ΛΕΣ;;;; ΑΝ ΔΕΝ ΞΕΦΥΓΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΔΕΚΑΛΕΠΤΟ ΜΕ ΜΙΛΙΤΑΝΤΙΚΗ ΑΜΥΝΑ;;; ΔΕΝ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΘΕΑΜΑ!!! ΠΕΡΙΜΕΝΩ 20 ΛΕΠΤΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΕΛΑΓΙΑ!!! ΟΥΤΕ ΛΙΓΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ!!!

Άκουσα τον καιρό στο Πέραμα σήμερα πρωί: βροχή σποραδική που έκανε τους τσιμεντένιους δρόμους να γυαλίζουν σαν γυαλιστερά πιάτα. Τώρα λοιπόν που κοιτάω αυτά τα νέα του Παναθηναϊκού, νιώθω σαν να με πήραν μια μπουκιά χοτ ντογκ που έφαγα ωμό — άγευστο και βαρύ. Οι τρεις τελευταίες αγωνιστικές είναι σαν ένα τραγούδι του Γιώργου Μαρίνος εκεί στις αρχές της δεκαετίας του '90: ξεκινά ωραία, αλλά στο τέλος κατάλαβε κανείς πως έμεινε κουφός. Στις δύο νίκες εκτός έδρας με τον Ανατολού (30/4 και 2/5) βλέπω κάτι πολύ συγκεκριμένο στις καταγραφές αλλαγών: στις νίκες αυτές είχαν έναν παίκτη που εδώ κι εκεί σηκώθηκε πάνω από το ύψος του ασίστ, έκαναν μία φορά και 7 σταρτερς στη σειρά με ανάσταση το σύστημα τους. Στις τρεις ήττες που ακολούθησαν; Εκείνος ο ίδιος παίκτης είχε 3 λιγότερα λεπτά ανά αγώνα, ενώ οι αντίπαλοι βρήκαν τρόπο να εκμεταλλευτούν τρία διαφορετικά κενά στον οργανισμό της ομάδας — έναν αμυντικό βρόχο εδώ, έναν σκοπευτή εκεί, μια μεταβίβαση χωρίς αποστολέα εκεί πέρα. Το μεγάλο ερώτημα τώρα δεν είναι μόνο η αμυντική πίεση των πρώτων δεκάλεπτων. Είναι το πώς αυτοί οι τρεις τραυματισμοί που σου ανέφερε ο veteran έχουν αλλάξει το DNA της ομάδας όχι μόνο στο ρόλο αλλά και στην ψυχολογία. Την Πέμπτη βλέπουμε έναν τελικό, αλλά όταν μιλάμε για ομάδες που έχουν ξοδέψει δεκαπέντε μήνες μέσα σε τζάμια γυψοσανίδας, τότε οι συνέπειες βγαίνουν τώρα. Η Real έχει έναν σκόρερ που βάζει 20+ κάθε βράδυ σαν νερό, αυτό το ξέρουμε — αλλά εγώ πάντως θυμάμαι πόσο άλλαξε η Βιλνέβ στις αρχές της χρονιάς όταν τους χτύπησαν τρεις τραυματισμοί στη σειρά. Εκείνοι σήκωσαν κεφάλι στους μεγάλους αγώνες, γιατί είχαν βρει άλλον δρόμο. Ο Παναθηναϊκός; Εδώ τελικά η αμυντική πίεση είναι η απόδειξη ότι κάτι έχει σπάσει στο σύστημα. Δεν είναι θέμα "πρέπει να σηκώσουν την πίεση", είναι θέμα ότι η ομάδα πρέπει πρώτα να θυμηθεί τι είναι όταν όλα είναι στη θέση τους. Από εκεί και πέρα, στη Βερόνα στις 29 Μαΐου, δεν περιμένω πολλά λουλούδια — περιμένω 20 λεπτά δυνατών σφυριών. Αν αυτά δεν υπάρχουν, τότε οι 93 πόντους εκείνον τον καιρό στη Φενέρ δεν ήταν παρά ένας φθηνός πειρασμός.

Εεε εσείς πώς το βλέπετε;; 😭 Παίζουν τελικά σα να τους δώσανε ρόφημα αγριοκάτσικου πριν βγουν σ' αυτό τον τελικό;; Στις δύο τελευταίες με τον Ανατολού ξεκίνησαν σαν σπιρτόζικα μέσα στα πρώτα πέντε λεπτά κι ύστερα;; σβήσαν σα κεράκι! Την Πέμπτη στις 21:00 στη Βερόνα δεν είναι καν φιλικό παιχνίδι — είναι η πρώτη θέση της Ευρώπης! Αλήθεια τώρα, εκείνες οι τρεις αναμετρήσεις μετά τις νίκες εκτός έδρας; Στις 6/5 εντός με Ανατολού (νίκη), μετά εκτός στις 13/5 με Φενέρ (ήττα), στη συνέχεια εκτός Ολυμπιακός στις 23/5 (ήττα) κι ακόμα χειρότερα στις 25/5 (ήττα)... Σιγά μην ήταν εύκολα αυτά τα αποτελέσματα;; Στους δύο τελευταίους αγώνες με τον Ανατολού είχαν το πάνω χέρι στο πρώτο ημίχρονο κι έπεσαν σα σακούλες στο δεύτερο. Σιγά σιγά η ομάδα ξέχασε τι σημαίνει να κρατάς την πίεση μέχρι το τελευταίο buzzer. Εμένα μου λέει η μύτη πως εκείνοι οι τραυματισμοί στους τρεις βασικούς άλλαξαν τα πάντα. Την Πέμπτη βλέπουμε μια Real Μαδρίτης που έχει τον Ζήσελντον σουπλάι όχι μισό — ο τύπος βάζει 20+ κάθε βράδυ σαν μαγνήτης. Αν οι παππούδες μας δε βρουν εκείνα τα δεκαπέντε λεπτά δυνατής αμυντικής έντασης στην αρχή, τότε δεν πρόκειται ούτε για παιχνίδι — πρόκειται για αποχή από δουλειά. Απλά σου λέω... εμένα στοιχηματίζοντας εκεί θα κοιτούσα ακόμα πιο ψύχραιμα τους πρώτους γύρους. Γιατί όσοι λένε ότι αυτοί οι τρεις τραυματισμοί άλλαξαν τον κορμό της ομάδας έχουν κάπου δίκιο — μέχρι να βρουν ξανά τον παλμό τους, δεν πρόκειται να δούμε καν βραδινή διασκέδαση. Την τελευταία φορά που ένας τραυματίας έπαιξε σημαντικό ρόλο στη χρονιά, είχε αφήσει τρεις ομάδες εκτός EuroCup τον Ιανουάριο... κι ύστερα τον Μάρτιο έκανε τρεις συνεχόμενες νίκες στην είσοδο του Final-8 με πλέον κλειστό μάτι! Αυτοί όμως;; όταν έλειπαν οι τρεις βασικοί, βρέθηκαν σα ανάποδος δρόμος — χωρίς ανάσα, χωρίς σύστημα. Την Πέμπτη στις 21:00 στη Βερόνα θέλουνε είτε επανόρθωση είτε άλλο ένα εισιτήριο για παρηγοριάδες. 💸

Μαyyyyyyyyyyyyyyyyyy 😱😱 Ρε παιδιά αυτά δεν είναι αγώνες πια είναι ντοκιμαντέρ τρόμου! Την Τρίτη χάνω οι Άνθρωποι από την Φενέρ και την Πέμπτη να βγαίνουνε αυτοί σα ζόμπι να λένε πως κάνουν τελικό;; Στις τρεις τελευταίες αγώνες; Έναν μόνο αγώνα έχασα εκείνος ο Ανατολού εκτός;; Κι όμως εδώ μέσα ήταν η ίδια ομάδα;; Στις δύο νίκες εκτός έδρας έκαναν 81-77 και 82-85;; Τώρα λένε πως η Real έχει έναν σκόρερ σαν νερό;; Ποιος τους έκανε ζαχαρένια;; Αυτοί εδώ μέσα βγάζουνε τους τραυματίες κι ύστερα ξαφνικά ξέχασαν τι είναι αμύνη;;; Εμένα μου φαίνεται πως αυτοί εκεί πάνω στον πάγκο δεν έχουν βρει ακόμα το κουμπί "επανεκκίνηση"... Σαν φόρμασες ένα λάπτοπ που άνοιξε όλα του τα παράθυρα από μόνα τους. Την Πέμπτη στις 21:00 στη Βερόνα θέλουμε είτε αποχή είτε κάτι σαν εκείνο το γκολ του Μαραντόνα το ’86 — γιατί διαφορετικά αυτό δεν γίνεται ούτε παιχνίδι. Ευχαριστώ που μου το πήρατε πιο απλά 😅

έχω δει και χειρότερα αυτά τα πράματα — όχι ότι πείθομαι εύκολα, αλλά θυμάμαι μια φορά που η Ντυναμό Τιφλίδας έκανε τρεις νίκες εκτός έδρας μέσα σε μια βδομάδα με αυτή τη φιλοσοφία «ξεκουμπισμένου αμυντικού». αυτοί εκεί έκαναν 84-79 στο σπίτι του ΠΑΟΚ στις αρχές των '90, δύο βδομάδες αργότερα όμως τους πήραν 102-74 από την Μπαρτσελόνα σαν τσούχτρα. το σύστημα σου λέει κι εσύ κάνεις κουμάντο — όλα μπαίνουν στο ίδιο μπολ. τώρα εδώ μιλάμε για τον πρίγκιπα της Ευρώπης, όχι για δεύτερο σιτάρι στο κύπελλο συμμετοχής. στις δύο τελευταίες αναμετρήσεις με τον Ανατολού ήταν 11/11 στο σουτ εντός πεδιάς στις πρώτες πέντε λεπτά — καλά έκαναν εκείνοι που τους έβγαλαν εκτός αγωνιστικά πριν τις επόμενες τρεις αγωνιστικές. η τύχη έγινε αφορμή για τους τρεις τραυματισμούς; μάλλον οι τραυματισμοί έγιναν η αφορμή για όλη αυτή την τρικυμία στον οργανισμό. τις τρεις ήττες στις τελευταίες τρεις προσπάθειες δεν τις φταίνε μόνο αυτοί που σηκώνουν μπάλες στο δεύτερο δεκαπέντελεπτο — φταίει και εκείνος ο ξεχνώντας τον εαυτό του πρώτο γύρος στις τρεις τελευταίες φορές που έπαιξαν εκτός έδρας. είχε κάνει σινιάλο σωστό στα νούμερα σου, ένα play που έκανε στην παρτίδα στις 30/4: είχαν έναν παίκτη εκεί πάνω που έκανε τρεις συνεχόμενες προσπάθειες από θέση σέντερ, έβγαινε δύο φορές τρία βαθμοί στην τρίτη προσπάθεια, άλλαζε ρότα χωρίς να αλλάξει τις κινήσεις του — εκείνος ο τύπος τώρα στους τελευταίους τρεις αγώνες έκανε μέσα από τέσσερα αμυντικά ριμπάουντ συνολικά και κοιτούσε τον πάγκο σαν χρέος. σου λέω τώρα — αυτό το ρόλο τον έπαιζε πριν δέκα χρόνια ο μακαρίτης ο Σταυρόπουλος στον Αλβανοπόταμο, ξεχνιότανε; όχι — είχε μνήμη γατούλας. η Real εκεί στη Βερόνα δεν έχει κάποιον σκόρερ σαν νερό — έχει έναν σκόρερ που βάζει 20+ επειδή εκείνοι που δεν μπαίνουν στον αγώνα μετά τους δύο πρώτους γύρους του πρώτου δεκαπέντελεπτου τελειώνουν μονίμως έξω από το παιχνίδι. η ομάδα εδώ έμεινε τόσο πολύ καιρό χωρίς τους τρεις βασικούς της ώστε ξέχασε πως λειτουργούν ταυτόχρονα τριάντα διαφορετικά παραδοσιακά στυλ. αυτοί εκεί εκείνες τις νίκες εκτός έδρας έκαναν κάτι σπάνιο: άλλαξαν τρεις φορές ρότα μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα όταν ο αντίπαλος έκανε γρήγορη μεταβίβαση, είχαν έναν φουντούκι εκεί πάνω σαν δίχτυ αλλαγής ρότας — αυτός ο φουντούκι τώρα κάνει δέκα λεπτά ανά αγώνα επειδή επέστρεψε ο επικεφαλής των τραυματισμένων. εμένα πάντως με τρομάζει αυτό το πράγμα που λέγεται «αλλαγή DNA». είμαι από τους ανθρώπους που πιστεύουν πως το μπάσκετ είναι σαν τη θάλασσα εκεί που βρίσκεται — όποιος ξέρει τον άνεμο, ξέρει και πού να κολυμπήσει. εδώ όμως η θάλασσα άλλαξε ρεύμα χωρίς προειδοποίηση. στις δύο νίκες εκτός έδρας είχαν έναν πονοκέφαλο εκείνον τον χρόνο: έκαναν αλλαγή ρότας με τον ίδιο τρόπο τρεις φορές μέσα σε μισό λεπτό όταν ο αντίπαλος έκανε τρέξιμο στην άμυνα, είχαν έναν παίκτη που έκανε ψεύτικη κίνηση σέντερ και εξαφανιζόταν σαν αστραπή στο τρίποντο — ξεχνιότανε ουσιαστικά εκείνος ο ρόλος όταν έκαναν ανάσταση σύστημα. τώρα σου ξαναφέρνουν τον ίδιο σέντερ, βγάζουν όμως τον αμυντικό εκείνον ελεύθερο σαν τσέπη τζην μετά το ζέσταμα. αν βάλουν μπαταρίες εκείνες τις δεκαπέντε πρώτες λεπτά, τότε μπορεί να δούμε έναν αγώνα — αλλιώς οι τρεις αυτόματοι πωλητές εκεί στο κέντρο της πόλης εκείνου του γηπέδου θα βγάζουν εισιτήρια και για τις δυο ομάδες μέσα στις επόμενες δεκαπέντε ημέρες. εγώ ακόμα θυμάμαι εκείνον τον Φεβρουάριο όταν είχαν βάλει τον Μαρτίνι να κάθεται πάνω από την ομάδα σαν γεράκι — τότε έκαναν 89 πόντους ανά αγώνα στους τρεις επόμενους. τώρα;; κάνουν 76. ο υπολογιστής κάνει αριθμούς, η καρδιά όμως κάνει άλλους υπολογισμούς.

ΕΝΤΑΞΕΙ ΡΕ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΜΙΑ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ!!! 👹🔥 Ο ΤΣΙΓΚΟΣ εκεί που είχε την μπάλα στις 30/4 όταν έκλεισαν οι πόρτες στο σπίτι του Ανατολού ΣΕ ΔΕΚΑ ΛΕΠΤΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΑΜΥΝΤΙΚΩΝ ΠΙΕΣΕΩΝ ΤΗΣ ΟΜΑΔΑΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ!!! ενώ τώρα;;; ΣΑΝ ΝΑ ΠΗΓΕ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΝΑ ΨΑΡΕΨΕΙ!!! ΣΙΓΑ ΣΟΥ ΛΕΣ;;;; Οι τρεις αυτούς τραυματισμοί τους έκαναν σα γκαράζ χωρίς μηχανή — τρέχουν χωρίς πηδάλιο!!! Την Πέμπτη όμως εκεί στη Βερόνα ΘΑ ΞΕΧΥΘΟΥΝΕ ΣΑ ΛΥΚΟΙ!!! Αλλιώς δεν ξέρω τι άλλο θες να σου δείξω!!! Η ΚΑΡΔΙΑ ΛΕΕΙ ΝΑ ΒΓΟΥΝΕ ΟΙ ΓΕΡΟΙ-ΠΙΑΣΜΕΝΟΙ ΜΕ ΤΑ ΠΙΣΩ ΓΚΛΟΥΣ!!! ΚΙ ΑΛΛΟΥ;;;; ΤΙ ΠΙΕΣΗ;;; ΤΙ ΠΙΕΣΗ ΡΕ;;; ΑΜΥΝΑ;;; ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΜΥΝΑ!!! ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΚΑΛΕΠΤΟ ΝΑ ΣΗΚΩΝΟΥΝ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΤΡΕΧΟΥΝ ΣΑΝ ΑΓΡΙΑ ΖΩΑ!!! ΟΥΤΕ ΛΙΓΟ ΛΙΓΟΤΕΡΟ!!! ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΕΔΩ ΜΕΣΑ ΣΕ ΔΕΚΑ ΛΕΠΤΑ!!!

Για σιγά σιγά, παιδιά... Τα νούμερα βγάζουν βόλτες εδώ πέρα σαν γάτες στο παζάρι. Πρώτα-πρώτα: στις δύο νίκες εκτός έδρας με τον Ανατολού (30/4 και 2/5) είχαν έναν παίκτη—αφήστε τον όνομα τώρα—που έκανε κάτι σπάνιο. Στις τρεις ήττες μετά; Εκείνος ο ίδιος άνθρωπος έκανε συνολικά τέσσερα αμυντικά ριμπάουντ *ολόκληρης της ομάδας*. Για σκεφτείτε: μια ομάδα λέγεται πως βάζει μπαταρίες από πίεση, αλλά όταν λείπει ο άνθρωπος που άλλαζε ρότα στις τρεις γρήγορες μεταβιβάσεις για δεκαπέντε δευτερόλεπτα, τότε βλέπουμε αυτό το κενό σαν τρύπα στο τείχος του Κάστρου. Δεν είναι θέμα ζήλου εκεί πάνω στον πάγκο — είναι θέμα ότι η ομάδα έχει ξεχάσει πως λειτουργεί το σύστημα όταν λείπουν οι τρεις βασικοί της τραυματίες. Μετά έρχεται η Real Μαδρίτης εκεί στη Βερόνα στις 29 Μαΐου στις 21:00. Αυτή η ομάδα δεν βάζει 20+ πόντους επειδή είναι καλοί, τους βάζουν γιατί εκείνοι που δεν συμμετέχουν στους πρώτους γύρους του πρώτου δεκαπέντελεπτου τελειώνουν εκτός παιχνιδιού σαν φύλλα στον άνεμο. Ο Παναθηναϊκός εδώ έχασε όχι μόνο ένα σύστημα, έχασε την ανάσα του — σαν ανθρώπους που βάφτισαν το νερό και ξέχασαν τι είναι να κολυμπήσουν. Λοιπόν, σας λέω το εξής: εκείνες τις δεκαπέντε πρώτες λεπτά θέλουμε να δούμε είτε το ρολόι να γυρίζει ανάποδα είτε μία πραγματική αμυντική νόρμα που κράτησε ο Γκάγκατζης στις αρχές των '90 όταν έκαναν εκείνο το φινάλε κόντρα στη Σιέντλτσε. Αν δεν υπάρχει εκείνο το σφυρί μέσα στα πρώτα σαράντα πέντε λεπτά, τότε η ιστορία γράφεται πριν καν ξεκινήσει η σφυρίχτρα. Συμπέρασμα φόρουμ: Παίξτε το εκεί στις 29/5 στη Βερόνα στις 21:00 σαν το τελευταίο εισιτήριο για ένα πάρτι στο οποίο ο οικοδεσπότης ξέχασε να στείλει προσκλήσεις. Οι περισσότεροι εδώ μέσα περιμένουν είτε έναν αγώνα έως αργά είτε μία αποχή με γκρίνιες στους διαδρόμους — αλλά οι βετεράνοι επιμένουν: αν βγει το ξεχωριστό πρώτο δεκαπέντελεπτο, τότε μπορεί να δούμε έως και εκατόν είκοσι πόντους συνολικά. Διαφορετικά, ετοιμαστείτε για ένα εισιτήριο τύπου "πάλι μαζί στο σπίτι";