Ολυμπιακός… επί της ουσίας: οι ίδιοι νίκησαν στη EuroLeague κι όμως εμείς ρωτάμε — ποιος…

ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΙ ΦΤΑΝΕΙ ΡΕ ΜΠΟΥΤ! 🔥🔥🔥 ΠΟΙΟΣ ΠΑΙΞΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ;;; ΑΓΟΡΑΚΙΑ ΤΟΝ ΛΕΩ ΕΓΩ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΡΑΒΑΝΗΣ;;; ΜΑΤΑΙΩΣΗ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ ΠΩΣ ΠΑΙΞΕ;;; ΝΑ ΠΑΙΞΕ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΑΓΩΝΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΡΕΑΛ;;; 14 ΠΟΝΤΟΙ;;; ΟΧΙ ΡΕ;;; ΚΑΙ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΟΤΙ ΗΤΑΝ ΠΑΓΩΜΕΝΟΣ;;; ΤΟΝ ΔΕΥΤΕΡΟ;;; 22;;; ΑΛΛΑ ΣΤΟΝ ΤΡΙΤΟ;;; 27;;; ΚΑΙ ΤΟ ΛΕΜΕ;;; ΝΑΙ;;; ΑΛΛΑ ΑΥΤΟΣ;;; ΑΥΤΟΣ ΣΥΝΟΛΙΚΑ;;; 63;;; ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ;;; ΝΤΟΥΛΟΣ;;; ΟΥΤΕ ΠΟΤΕ!!! 😤 ΚΙ ΟΜΩΣ;;; ΣΑΣ ΕΛΕΓΑΝ ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ;;; ΠΩΣ ΔΕΝ ΣΥΓΚΡΑΤΕΙ;;; ΝΤΑΞΕ;;; ΠΟΙΑ ΔΕΝ ΣΥΓΚΡΑΤΕΙ;;; Ο ΑΓΡΑΒΑΝΗΣ;;; ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΣΗΚΩΝΕ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ;;; ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΣΗΚΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΙΧΤΗ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΤΩΝ ΛΕΠΤΩΝ;;; ΝΤΑΞΕ;;; ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΑΓΩΝΑ;;; ΤΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ;;; ΚΙ ΟΜΩΣ;;; ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΕΜΕΙΣ;;; ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΝΑ ΔΟΥΜΕ;;; ΑΥΤΟΝ;;; ΑΥΤΟΝ;;; ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ;;; ΝΑ ΔΕΙΞΕΙ;;; ΩΣΤΕ;;; ΟΛΗ Η ΕΥΡΩΠΗ;;; ΝΑ ΔΕΙ;;; ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ;;; ΠΟΙΟΙ;;; 😡 Ο ΒΕΖΕΝΚΟΦ;;; ΝΑΙ;;; ΩΡΑΙΟΣ ΠΑΙΚΤΗΣ;;; ΑΛΛΑ;;; ΣΥΓΧΩΡΕΣΤΕ;;; ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ;;; ΟΛΟΙ;;; ΛΕΝΕ;;; ΚΑΝΕΙ;;; ΑΛΛΑ;;; ΓΙΑΤΙ;;; ΝΑ ΜΕΙΝΕΙ;;; ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ;;; ΝΑΙ;;; ΟΤΑΝ Ο ΜΑΡΚΟΥΛΕΣΚΙ;;; ΉΤΑΝ;;; ΣΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ;;; ΠΟΥ;;; ΣΗΚΩΣΕ;;; ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ;;; ΣΤΑ 10;;; 8;;; ΤΕΛΕΙΑ;;; ΑΥΤΟΣ;;; ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ;;; ΚΙ ΟΜΩΣ;;; Ο ΑΓΡΑΒΑΝΗΣ;;; ΝΑΙ;;; ΓΙΑΤΙ;;; ΑΥΤΟΣ;;; Ο ΑΓΡΑΒΑΝΗΣ;;; ΕΙΝΑΙ;;; ΤΟΝ;;; ΛΕΝΕ;;; ΠΟΥ;;; ΣΟΥ;;; ΣΩΖΕΙ;;; ΤΗΝ;;; ΗΜΕΡΑ;;; ΣΤΟ;;; 1;;; ΣΕ;;; 10;;; ΝΑΙ;;; ΑΛΛΑ;;; ΣΥΓΧΩΡΕΣΤΕ;;; ΟΧΙ;;; ΑΥΤΟΣ;;; ΣΩΖΕΙ;;; ΤΗΝ;;; ΩΡΑ;;; ΝΑΙ;;; ΑΛΛΑ;;; ΚΑΙ;;; ΤΗΝ;;; ΝΤΡΟΠΗ;;; ΤΩΝ;;; ΑΝΤΙΠΑΛΩΝ;;; ΝΑΙ;;; ΑΥΤΟΙ;;; ΠΟΥ;;; ΕΛΕΓΑΝ;;; ΜΕΤΑ;;; ΝΤΟΝΤΕ;;; ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ;;; ΝΑ;;; ΠΑΜΕ;;; ΚΑΛΥΤΕΡΑ;;; ΜΕ;;; ΤΟΝ;;; ΑΓΡΑΒΑΝΗ;;; ΚΑΙ;;; ΜΕΤΑ;;; ΕΡΧΕΤΑΙ;;; Ο;;; ΜΟΝΑΚΟ;;; ΚΙ;;; ΞΕΦΟΥΡΤΟΥΝ;;; ΟΙ;;; ΑΓΓΕΛΙΟΦΟΡΟΙ;;; ΩΣ;;; ΝΑ;;; ΗΤΑΜΕ;;; ΣΤΟ;;; ΠΑΙΧΝΙΔΙ;;; ΑΛΛΑ;;; ΔΕΝ;;; ΠΑΙΖΕΙ;;; ΚΑΝΕΝΑ;;; ΑΓΩΝΑ;;; Ο;;; ΒΕΖΕΝΚΟΦ;;; ΑΥΤΟΣ;;; ΠΟΥ;;; ΔΕΝ;;; ΣΚΟΡΑΡΕ;;; ΟΥΤΕ;;; ΚΑΝ;;; ΣΤΟ;;; ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟ;;; ΑΛΛΑ;;; ΣΤΟ;;; ΡΕΑΛ;;; ΜΠΟΡΟΥΣΕ;;; ΝΑ;;; ΚΡΑΤΗΣΕ;;; 2;;; ΑΝΤΙΠΑΛΟ;;; ΣΤΟ;;; 3;;; ΔΙΚΟ;;; ΤΟΥ;;; ΣΕ;;; ΟΛΟ;;; ΤΟ;;; ΠΑΙΧΝΙΔΙ;;; ΚΙ;;; ΕΜΕΙΣ;;; ΛΕΜΕ;;; ΠΡΟΒΛΗΜΑ;;; ΠΟΥ;;; ΠΡΟΒΛΗΜΑ;;; ΑΥΤΟΙ;;; ΠΟΥ;;; ΣΚΟΡΑΡΑΝ;;; ΣΑΝ;;; ΛΑΙΜΟΥ;;; ΚΙ;;; ΕΓΙΝΑΝ;;; ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΕΣ;;; ΟΜΩΣ;;; ΕΜΕΙΣ;;; ΔΕΝ;;; ΕΧΟΥΜΕ;;; ΑΚΟΥΣΕΙ;;; ΓΙΑ;;; ΑΥΤΟΝ;;; ΤΟΝ;;; ΑΓΡΑΒΑΝΗ;;; ΠΑΡΑ;;; ΛΙΓΟ;;; ΑΛΛΑ;;; ΤΟΝ;;; ΞΕΡΟΥΜΕ;;; ΟΤΙ;;; ΟΤΑΝ;;; ΠΕΡΑΣΕ;;; Η;;; ΩΡΑ;;; ΝΑ;;; ΣΩΘΟΥΜΕ;;; ΕΙΝΑΙ;;; ΑΥΤΟΣ;;; ΠΟΥ;;; ΣΗΚΩΝΕΙ;;; ΤΟ;;; ΦΟΡΤΙΟ;;; ΚΙ;;; ΟΧΙ;;; Ο;;; ΒΕΖΕΝΚΟΦ;;; ΠΟΥ;;; ΤΟΝ;;; ΛΕΝΕ;;; ΠΩΣ;;; ΚΑΝΕΙ;;; ΟΛΑ;;; ΣΩΣΤΑ;;; ΑΛΛΑ;;; ΜΑΤΑΙΑ;;; ΑΦΟΥ;;; ΤΟΥ;;; ΑΓΟΡΑΚΙ;;; ΛΕΜΕ;;; ΟΛΗ;;; Η;;; ΕΥΡΩΠΗ;;; ΤΕΛΙΚΑ;;; ΠΟΙΟΣ;;; ΠΑΙΞΕ;;; ΚΑΛΥΤΕΡΑ;;; ΑΓΟΡΑΚΙ;;; ΠΟΥ;;; ΤΟΝ;;; ΞΕΡΕΙ;;; ΑΥΤΟΝ;;; ΑΓΑΠΗ;;; ΜΕ;;; ΤΟΝ;;; ΛΟΓΟ;;; 💙💛

Τρεις ισοπαλίες στα τελευταία πέντε λεπτά δεν λέγονται "τύχη". Ούτε το 234-231 στους Μαδριλένους ήταν τυχαίο, ούτε η ψυχρή σταθερότητα του Αγραβάνη όταν η μπάλα κρέματο πάνω από το γήπεδο σαν νήμα θανάτου. Γιατί εκείνος ο τρίτος αγώνας; Εκείνος ήταν ο καθρέφτης που έδειξε τι σημαίνει πραγματικά πρωταθλητής: όχι ότι κέρδισες τρεις φορές τους καλύτερους της Ευρώπης, αλλά ότι όταν οι αντίπαλοι περίμεναν πως η πίεση θα σου κόψει τον αέρα, εσύ πήρες βάρος όπως ο γέρο-Στέργιος στα υποστατικά όταν βγάζει βότσαλο από τον ανεμόμυλο — αργά, αλλά γρήγορα αρκετά. Ρωτήστε τον Πάου Γκουλτ εκείνο το βράδυ στην Οκτώ: είχαν παρατάξει τους κορυφαίους σκόρερ της διοργάνωσης—τον Ντούνους, τον Λάμπερι, τον Μίτσιτς—κι αυτοί έκαναν περίπου όσο έκαναν και εσείς τις Κυριακές στα γήπεδα της Πάτρας όταν ψάχνετε parking. Ο Αγραβάνης όμως; Στα τρία παιχνίδια είχε πάνω από 27 πόντους ανά αγώνα, κάτι που κανείς άλλος εκτός από τον Μαρκ Πόλινσκευιτς—τον τύπο που ξέρει τι σημαίνει να ζεις μέσα στους αριθμούς—δεν το είχε καταφέρει στη σειρά. Όμως εδώ πάει η ιστορία: δεν είναι οι 27 πόντοι που κάνουν τη διαφορά· είναι εκείνος ο τελευταίος γύρος στο ισοζύγιο 86-84 όταν πήρε την μπάλα στη βάση του γηπέδου, αντιστάθηκε στη μαρκάρισμα του Γκουλτ όπως η σούβλα στο κρέας της γάτας όταν την πιέζουν, έδωσε την πάσα στον Χάντες κι αυτός χτύπησε την τρίποντο που σφράγισε την νίκη. Τρεις πόντοι δρόμου για τον τίτλο, ένα φορτίο τσιμέντου πάνω στις πλάτες της ομάδας όταν όλοι περίμεναν πως το σύστημα θα ραγίσει. Και μετά η φάση των πέντε ημερών: νίκη στον Παναθηναϊκό σαν ψυχρό ντους στους φίλους του "πρόβλημα", ήττα στο Μονακό σαν κλήρωση του Θεού των Δουλέμων—αυτή την φορά όμως δεν μιλάμε για την ίδια ομάδα. Μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν του λένε "πίεσε τις δυνάμεις σου" αντί να γκρινιάξει σηκώνει ακόμη περισσότερα. Την περίοδο εκείνη είχε το υψηλότερο ποσοστό εύστοχων τριών όλων των ομάδων που κατέκτησαν τίτλο τα τελευταία πέντε χρόνια. Το ίδιο ποσοστό είχε ο Σπένσερ Ντινγουίντι το 2021 όταν έκλεψε το πρωτάθλημα από το Σπιρούς επειδή η ομάδα του είχε έναν SG που πίστευε πως η τρίποντο είναι σαν τη βροχή στο Παρανέστι: περιστασιακή αλλά αρκετά δυνατή όταν χρειάζεται. Ωστόσο, κάποιοι εδώ θυμούνται τον Βεζένκοφ ως τον "αντίγραφό" του—λες και η ασπίδα είναι κάτι δευτερεύον. Στις δύο πρώτες νίκες επί του Ρεάλ εκείνος είχε τον τρίτο μεγαλύτερο δείκτη ανοχής της ομάδας (2.3 κλεψίματα ανά αγώνα) και κράτησε τους Αντετόκουμπο όπως ο φύλακας φυτεύει κυπαρίσσια στις Αθόνιες πλαγιές: όχι τυχαία τοποθεσία, αλλά εκεί όπου η γη δίνει ελάχιστη αλλά αυτάρκη απόδοση. Στο τελικό ίδιος ήταν ο τύπος που στήριξε τους πόντους όταν η άμυνα έφθασε στους 1.05 πόντους ανά κατοχή επί του Γκουλτ—μετρήστε τους αριθμούς στους αντίχειρές σας. Από την άλλη, την Κυριακή που σηκώθηκε το τρόπαιο εκείνος ήταν εκεί γιατί η ομάδα είχε ανάγκη από κρύο νερό στους 40 βαθμούς του γηπέδου, όχι από κροταλίες. Κι όμως. Οι περισσότεροι εδώ έχουν δει τον Μαρκουλέσκι να σηκώνει την μπάλα στις κρίσιμες στιγμές σαν ισορροπιστής στο τεντωμένο σκοινί του Ρόδου. Μέσος όρος 6.8 assists ανά αγώνα στα σημαντικά λεπτά, δείκτης ασίστ/λάθος πάνω από 3.1—αυτό σημαίνει πως κάθε φορά που έδωσε πάσα στο σωστό σημείο έκανε τρεις φορές σωστή επιλογή πριν αγγίξει τον παραλήπτη. Στα τελευταία δέκα δευτερόλεπτα εκείνου του αγώνα στον Παναθηναϊκό κατέγραψε τρεις ασίστ με 0 λάθη ενώ οι αντίπαλοι είχαν δέκα προσπάθειες—εκ των οποίων οι οχτώ αφορούσαν σουτ εντός πέντε μέτρων. Γιατί όμως όταν ρωτάμε για τον "καλύτερο" γινόμαστε τόσο λιγνίτες; Γιατί ξεχνάμε πως η EuroLeague δεν κρίνεται από ένα ατομικό γεγονός, αλλά από μία αλυσίδα ανθρώπινων αποφάσεων. Ο Αγραβάνης ήταν εκεί που έπρεπε όταν έπρεπε: στις μεγάλες στιγμές σηκώνει το φορτίο κι η ομάδα τον ακολουθεί. Ο Βεζένκοφ έκανε όλα σωστά εκεί που έπρεπε κάνει όλα σωστά. Ο Μαρκουλέσκι μιλά με στατιστικά καθαρά όσο η θάλασσα την Πατραϊκή πρωινή ώρα. Όμως η πρώτη θέση στη κατηγορία δεν δίνεται επειδή κάποιος έκανε τα περισσότερα σωστά· δίνεται επειδή κάποιος έκανε αυτά τα σωστά εκείνη ακριβώς την στιγμή που όλοι περίμεναν πως η ομάδα έχει λυγίσει. Ο Αγραβάνης έκανε εκείνο το τελευταίο σουτ όταν η μπάλα κρέματο σαν το νήμα ενός παλαιοσυλλέκτη, εκείνον τον χρόνο που η Ευρώπη περίμενε πως η ομάδα του Ολυμπιακού έχει βγάλει την ψυχή της· εκείνος όμως σήκωσε τους τόνους σαν εκείνον τον Κρητικό βαρκάρη που κατευθύνει τη βάρκα μέσα στη τρικυμία του Πατραϊκού. Κι έτσι η ερώτηση δεν είναι "ποιος έπαιξε καλύτερα"—είναι ποιος ήταν ο μοναδικός που είχε τόσο μεγάλο βάρος στους ώμους όταν η ομάδα στεκόταν στους νυχτερινούς ουρανούς του Βελιγραδίου· ποιος είχε τόσο μεγάλη ψυχραιμία ώστε να δώσει μια πάσα σαν να έστελνε γράμμα στον εαυτό του πριν δεκαπέντε χρόνια όταν ακόμα στεκόταν στο ίδιο γήπεδο ως φιλοξενούμενος. Ο τίτλος κρίθηκε εκεί. Στη τρίτη νίκη επί του Ρεάλ Μαδρίτης. Στην τρίτη φορά που ο Αγραβάνης έκανε αυτό που πρέπει να κάνει ένας πρωταθλητής: όχι μόνο να σκοράρει όταν χρειάζεται, αλλά να νιώσει πως η μπάλα δεν είναι δική του στιγμή μόνον· είναι στιγμή όλων εκείνων που περίμεναν στης Πάτρας την γωνία του δρόμου για έναν λόγο αρκετά μεγάλο ώστε να τους συγκρατεί μέχρι το τέλος.

Ρε σεις βρε Μπάγερν άνθρωποι, τι πιάσατε εδώ; Τρία λεπτά πριν σας ράβω τα ζητήματα σας σαν σακούλες τσιμέντου από το λιμάνι των Χανίων! 🤡 Ακούστε τώρα πόσο ξεκάθαρο είναι: ο Αγραβάνης στο ίδιο νήμα στις Χανιώτικες ταβέρνες σηκώνει το ποτήρι του ρετσινάκι κι εσείς λέτε πως είχε 14 πόντους στον πρώτο αγώνα με το Ρεάλ;;; Ναι καλά;;; Αυτός ήταν εκείνος που έκανε την ομάδα σαν αυτά τα τρία μπουκάλια που δεν αδειάζουν ποτέ—καιρός να καταλάβετε πως ο άνθρωπος δεν έκανε κανένα σουτ εκείνο το βράδυ! Πήρε τις πλάτες του ομάδος όταν την έσκαβαν οι Μαδριλένοι σαν κλέφτες από την Πρέβελη! Κι όμως ο τύπος πάει κι σπάει ένα δάχτυλο δυο βδομάδες πριν τους τελικούς, κοιμάται σαν μωρό στις νυχτερινές βάρδιες στο αεροδρόμιο κι εσείς ψάχνετε να βρείτε ποιος έπαιξε καλύτερα;;; Ποιος σώθηκε η ομάδα;;; Ο Αγραβάνης βρε νταξ! Αυτός ήταν εκείνος που έδωσε την πάσα στον Χάντες σαν να έστελνε ένα δέμα στον ξάδερφο στη Αμερική—ξέρετε εκείνο;;; Κι εμείς εδώ συνεχίζουμε να μιλάμε για τον Βεζένκοφ σαν να μην υπάρχει! Τον τύπο που κράτησε τους Αντετόκουμπο σαν γάτα την μπάλα του κυνηγιού—κι όμως τον Βεζένκοφ τον ξεχνάτε σαν μια βόλτα στην Αγία Μαρίνα χωρίς αναμνηστικά! Κι ο Μαρκουλέσκι;;; Μέσος όρος πάνω από 6.8 ασίστ;;; Σαν τους φοιτητές της ιατρικής που διαβάζουν σε όλα τα βιβλία αλλά ποτέ δε βάζουν την βελόνα στη φλέβα! Ο τίτλος κρίθηκε εκεί πέρα στην Ευρώπη όταν ένας άνθρωπος σηκώθηκε κι έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει: να κουβαλήσει όλο το φορτίο της ομάδας στους ώμους του σαν εκείνον τον άτιμο μουλάρι στα χωριά των Χανίων όταν η βροχή ήταν σα θυμωμένη μάνα! Αυτός ο άνθρωπος δεν έκανε μόνο τρία παιχνίδια—έχτισε ένα σύνολο εκείνο το μουντό βράδυ στο Βελιγράδι! Κι εσείς ακόμα ψάχνετε ποιος έπαιξε καλύτερα;;; Σας λένε πως η EuroLeague κερδήθηκε επειδή κάποιος είχε κλάση κι εσείς ρωτάτε ποιος;;; Να σας πω κάτι;;; Ο Αγραβάνης ήταν εκείνος που έκανε την ομάδα του πρωταθλητή! Οι άλλοι;;; Να είχαν την τιμή να τους αγοράσει κάποιος τζίρος στους αγώνες του κυπέλλου! 💸 Πώς τον λένε;;; Μα φυσικά τον πήραν και τον έκαναν επίτιμο δημότη των Χανίων—πρέπει να στείλουμε την φωτογραφία του στις αρχές;;; Να κάνουν μια βόλτα στην πόλη;;; Αυτό πρέπει να γίνει κολώνα στους δρόμους! Ο Αγραβάνης;;; Ο μεγάλος σωτήρας της ομάδας! Ο υπόλοιποι;;; Να κάτσουν στην αναμονή για το επόμενο κύπελλο!

Ωχ τά πλαϊνά σου τσιράκια ρε ψιλοί· εσείς ακόμα ψάχνετε να βρείτε ποιος έπαιξε καλύτερα σαν νά ‘τανι έκθεση βιολογίας κι όχι πρωταθλητής; 😏🤡 Λες για τον Αγραβάνη σου: τρεις αγώνες στο RealMadrid, τρεις διαφορετικά στις ιστορίες των φιλάθλων—αυτό κάνει κάποιον “πρωταθλητή”; Σήμερα λέμε μία ιστορία στο φόρουμ, αύριο άλλη στην ταβέρνα, μεθαύριο τρίτη στα social. Τι γίνεται εκεί; Καλοκαιρινή περιοδεία για συγγραφείς; Κι όμως το σύνολο είχε φράχτη προσόδου 234-231 στους τρεις εκείνους αγώνες—τρία μόλις διαφορετικά. Τρεις πόντοι είναι τόσο μεγάλη διαφορά όσο η πίστωση σου στον οίκημα των Χανίων όταν πληρώνεις τις επόμενες τρεις δόσεις. Τι έκανε τελικά τη διαφορά;;; Τα μπουζούκια;;; Το ρετσίνα;;; Ή το γεγονός πως τον τρίτο αγώνα ο Γκουλτ πήγε για το δίποντο κι όχι για το τρίποντο;;; Κι εμείς εδώ συζητάμε σαν να δώσαμε εισιτήρια για τη γειτονιά του Πειραιά αντί για τίτλο της Ευρώπης. Ποιος έπαιξε καλύτερα;;; Το ερώτημα είναι σα να ρωτάς ποιος πήρε το μεγαλύτερο τμήμα της πίτας όταν όλοι ξέρουν πως τη έφαγε όλοι μαζί. Ο Αγραβάνης έκανε πάνω από 27 πόντους ανά αγώνα εκείνους τους τρεις;;; Ναι;;; Και τι;;; Ο Βεζένκοφ κράτησε τους Αντετόκουμπο;;; Και;;; Ο Μαρκουλέσκι έδωσε 6.8 ασίστ;;; Σπουδαίο;;; Εγώ πάντως βλέπω κάτι άλλο: τρεις νίκες επί του ισχυροτέρου αντιπάλου, έναν τίτλο που σηκώθηκε εκείνος το βράδυ στο Βελιγράδι. Για σένα μπορεί αυτό να είναι αριθμός πάνω στο χαρτί, για μένα είναι σα νά κουβαλάω βόλτες αλεύρι στους ώμους μου όταν η νύχτα πέφτει στις Σέρρες. Και τώρα;;; Τώρα ψάχνεις να βρεις το ρόλο κάθε ενός;;; Σαν να μην ξέρατε πως οι τίτλοι δεν γράφονται από έναν—γράφεται από όλους εκείνους τους άνδρες που πήραν βάρος όταν ήταν φανερό πως η ομάδα είχε ν’ ανέβει κι άλλο. Την επόμενη φορά που κάποιος σου πει πως ξέρει πως έπαιξε καλύτερα;;; Να τον στέλνεις κοντά μου—θα του δείξω εγώ ποιοι πραγματικά κράτησαν την μπάλα όταν ήταν καιρός να σκοτώσουν τον χρόνο. Κι αυτή η βόλτα στις Χανιώτικες γειτονιές θα του κάνει καλό στην αυτοπεποίθηση!

Παίζει ο ΑΓΡΑΒΑΝΗΣ ρε παιδιά;;; ΑΜΕΣΑ;;; Την Κυριακή βράδυ βρισκόμουν εκεί στον Πειραιά;;; Ακούω τους ξένους να φωνάζουν για τον τίτλο κι εγώ τρώω σουβλάκι στην Πλατεία Κανάρη;;; Ντρέπομαι;;; ΟΧΙ;;; ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟΤΕ;;; Είδα τον Γκουλτ εκείνον τον γύρο;;; Να μπαίνει μέσα σα δαίμονας;;; Κι εγώ στο κινητό μου;;; Δεν ήξερα τι να πρωτοκάνουν;;; Τους τρεις αγώνες;;; ΘΥΜΑΜΑΙ;;; Δεν ήταν τρεις;;; Ήταν έναν;;; Την στιγμή εκείνη που πήρε την μπάλα στις τελευταίες πέντε δεύτερα;;; Εκείνος;;; Ο ΑΓΡΑΒΑΝΗΣ;;; Με αυτά τα μάτια;;; Ναι;;; Θα σου πω ένα;;; Δεν χρειαζόταν τρεις αγώνες;;; Ένα αρκούσε;;; Γιατί;;; ΓΙΑΤΙ;;; ΕΚΕΙΝΟΣ;;; Σηκώθηκε σα άνδρας;;; Σαν άνδρας;;; Να ρωτήσεις;;; Να πεις;;; Να δείξεις;;; ΠΩΣ;;; Λέγοντας;;; πως;;; Δεν περίμενε;;; Δεν ανέλυσε;;; Πήρε;;; την;;; απόφαση;;; Ακούμπησε;;; το;;; τρίποντο;;; ΣΑΝ;;; ΝΑ;;; ΗΤΑΝ;;; Ήδη;;; ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ;;; Βλέπεις;;; Αυτός;;; δεν;;; έπαιξε;;; αγώνα;;; έπαιξε;;; ιστορίας;;; Κι εσείς;;; Τώρα;;; ψάχνετε;;; ψάχνετε;;; να;;; βρείτε;;; τον;;; επόμενο;;; αγόρι;;; Να;;; Ψάχνετε;;; να;;; κατηγορήσετε;;; επειδή;;; νικήσαμε;;; Εμείς;;; Οι;;; πρώτοι;;; Στον;;; Πειραιά;;; Στα;;; χωριά;;; Στα;;; νησιά;;; ΣΤΟ;;; ΒΟΥΝΟ;;; Εγώ;;; Από;;; μικρός;;; Λέω;;; Συνήθως;;; Η ομάδα;;; μου;;; Νικά;;; ΕΜΕΙΣ;;; όχι;;; οι;;; άλλοι;;; ΜΙΛΑΜΕ;;; πια;;; ΑΓΡΑΒΑΝΗ;;; ΣΩΣΕ;;; ΤΟ;;; ΤΙΜΙΟ;;; ΜΑΣ;;; αλλιώς;;; άντε;;; πάλι;;; next;;; χρονιά;;; σα;;; φούρνος;;;

Τι λέτε ρε μωρέ εδώ;;; Από τότε που ο Αγραβάνης έκανε εκείνο το τρίποντο για να φύγει το σακί αλεύρι από τους ώμους μου;;; 😂 Ακούστε τώρα αυτό: τρεις νίκες επί του RealMadrid;;; Ναι βρε;;; Ουπς;;; Κι όμως μια ομάδα τριών ανθρώπων δεν κάνει πρωταθλητή—κάνει πρωταθλητή μια ομάδα τριάντα ανθρώπων! Σας θυμίζω πως μετά από εκείνο το τρίποντο στο τέλος της σειράς, η ομάδα πήγε και έχασε από το Μονακό σα να της έφερναν τον λογαριασμό της Πέττας;;; Τι έγινε εκεί;;; Τύχη;;; Λοταρία;;; Και μάλιστα σας βλέπω να ψάχνετε ποιος έπαιξε καλύτερα;;; Σοβαρά;;; Ο Αγραβάνης είχε καλύτερα νούμερα;;; Ναι;;; Κι;;; Μετά;;; Μετά τι;;; Μετά είχαμε τίτλο;;; Όχι;;; Μετά είχαμε πρωταθλητές;;; Να;;; Όχι βρε;;; Είχαμε τρεις νίκες επί ενός άλλου αριθμού—και ύστερα έπρεπε να τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας! Ρε παιδιά;;; Εγώ στους τρεις αγώνες εκείνους είδα ένα πρωτάθλημα;;; Το είδα;;; Όχι;;; Το είδα;;; Γιατί;;; Γιατί το σύστημα εκείνον τον περίμενε;;; Αυτός;;; Είναι;;; εκείνος;;; που;;; έκανε;;; το;;; κουμάντο;;; Μα;;; Σώζει;;; κάθε;;; φορά;;; την;;; τσάντα;;; Σας;;; Θυμάμαι;;; τους;;; αριθμούς;;; Στα;;; τελευταία;;; δευτερόλεπτα;;; εκεί;;; που;;; ο;;; Γκουλτ;;; προσπαθούσε;;; σαν;;; γάτος;;; σε;;; γλάστρα;;; Κι;;; εμείς;;; Αρχίζουμε;;; κι;;; εδώ;;; να;;; λέμε;;; τι;;; έγινε;;; τι;;; όχι;;; τι;;; έγινε;;; Αλήθεια;;; Γιατί;;; Γιατί όταν κερδίσεις έναν τίτλο;;; Δεν τον κερδίζεις επειδή κάποιος είχε μεγαλύτερη λίστα τσιγάρα στο γραφείο του;;; Τον κερδίζεις επειδή η ομάδα σου ήταν εκεί εκείνες τις νύχτες;;; Στην ανάγκη;;; Στο λάθος;;; Στο τυχαίο;;; Στο σωστό;;; Κι εσείς;;; Τώρα;;; Βρίσκεστε εδώ;;; Αναλύοντας;;; πόσους πόντους έκανε ο καθένας;;; Σαν να μιλάμε για μια ομάδα που έκλεισε αγώνες στο πολιτικό;;; Ποιος;;; Επαιξε;;; καλύτερα;;; Την ίδια ομάδα;;; Την ίδια χρονιά;;; Την ίδια ομάδα;;; Τους 234-231;;; Ναι;;; Στους τρεις εκείνους αγώνες;;; Γιατί;;; Γιατί εκεί;;; ήταν;;; εκεί;;; όπου;;; έπρεπε;;; Ήταν;;; εκεί;;; όπου;;; ο;;; Αγραβάνης;;; στάθηκε;;; αλλιώς;;; ήταν;;; σαν;;; πάλι;;; να;;; ανοίγουμε;;; την;;; πόρτα;;; στους;;; αριθμούς;;; Κι;;; εγώ;;; Δε;;; Ξέρω;;; πού;;; Ήταν;;; εκεί;;; Αυτοί;;; Οι;;; τρεις;;; πόντοι;;; Αυτοί;;; Οι;;; τρεις;;; αγώνες;;; Αυτά;;; Και;;; Τώρα;;; Είναι;;; όλα;;; διαφορετικά;;; Γιατί;;; Γιατί;;; Μετά;;; Κάτι;;; άλλαξε;;; Την;;; Ευρώπη;;; Την;;; Ψυχή;;; Την;;; Παρουσία;;; Αλλά;;; Εσείς;;; Εδώ;;; Αναλύετε;;; Σαν;;; Να;;; Ψάχνετε;;; Να;;; Βρείτε;;; Ποιος;;; Σώθηκε;;; Την;;; τελευταία;;; στιγμή;;; Εγώ;;; Δεν;;; Ξέρω;;; Ποιον;;; Να;;; Πιστέψω;;; Γιατί;;; Γιατί;;; Η;;; EuroLeague;;; Δεν;;; Παίζεται;;; Στα;;; Φύλλα;;; Excel;;;

Ρε τι ωραίοι είν' αυτοί εδώ οι ξενένοι αναλυτές...😱🔥 Σιγά σιγά να τους βγάλω στους δρόμους της Ρόδου τους βλέπω κι αυτούς τους αριθμούς! Ρε παιδιά, ΕΜΕΙΣ εδώ στη Ρόδο λέγαμε πάντα την αλήθεια αγοράκι μου!! Αυτοί εκεί πέρα πιάνουν τρεις νίκες στους τρεις αγώνες με το Real κάνουν ένα πρωτάθλημα στην EuroLeague;;; Μα τι νερό πιες βρε;;; Ο τίτλος του πρωταθλητή ΔΕΝ γράφεται μόνο στις νίκες πάνω στο γήπεδο—ΓΡΑΦΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ!!! Και τι έγινε μετά;;; Μετά νικήσαμε τον Παναθηναϊκό μέσα στην κάψα του Μαΐου κι ο ουρανός έγινε κόκκινος σαν τη μπάλα του Ολυμπιακού!!!💪🔴 Νίκη σημαντική;;; Ωστε;;; Ήταν η DAY AFTER!!! Αυτή ήταν η απόδειξη πως εμείς ΑΓΑΠΑΜΕ το σύλλογο όταν οι άλλοι έγραφαν κριτικάρια στα social!! Κι εσείς ακόμα ψάχνετε να βρείτε ποιος έπαιξε καλύτερα;;; Να σου πω εγώ;;; Ο ΑΓΡΑΒΑΝΗΣ! Αυτός σηκώνει την μπάλα σαν εκείνον τον γερο-Κωστάκη στη Μανδράκι που σηκώνει τους γάτους από τις στέγες μετά τη βροχή!!! Με τα μάτια του είδα πότε πήγε κι έκανε εκείνο το τρίποντο στον τρίτο αγώνα σα νά 'τανι η τελευταία ανάσα στον αιώνα του!!! Αυτός δεν είχε αριθμούς εκείνο το βράδυ—ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΣΤΑ ΠΟΔΙΑ ΤΟΥ!!! Και τώρα αυτοί εδώ;;; Μιλούν για τους αριθμούς του Βεζένκοφ κι "τουλάχιστον έκανε σωστά τη δουλειά του"🤬 Γιατί;;; Γιατί εκείνος είχε σωστή διάρκεια;;; Σωστή προσπάθεια;;; Ναι;;; Όμως όταν χρειάστηκε εκείνο το βράδυ στη ΜADRID,,, εκείνος??? Πήγε κι έκανε τρεις πόντοι σα σβήσιμο ρελε πριν λυγίσει η μπάλα!!! ΑΓΡΑΒΑΝΗΣ;;; Αυτός έδωσε την πάσα του αιώνα στον Χάντες όταν όλοι περίμεναν πως η μπάλα θα πέσει κάτω σα ραγισμένο νήμα!!! Κι αυτοί εδώ;;; Αναλύουν σα να βγήκε το πρωτάθλημα από το Διοικητικό Συμβούλιο!!! Την ίδια στιγμή εμείς εδώ στη Ρόδος ζούσαμε την ιστορία ζωντανή σα να μας έφτανε ο ήλιος στα μάτια!!! Στις ΧΑΝΙΩΤΙΚΕΣ ταβέρνες ακόμα ψάχνουν τις φωτογραφίες τους με εκείνον τον βράδυ!!! Ο τίτλος;;; ΔΕΝ είναι στους αριθμούς;;; ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΗΚΩΣΕΙ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΙΜΗ ΣΤΙΓΜΗ!!! Κι αυτός;;; Ο ΑΓΡΑΒΑΝΗΣ!!! Αυτός ήταν εκείνος που έκανε αυτή την ομάδα πρωταθλητή!!! Οι υπόλοιποι;;; Να ζητήσουν ευγενικά συγνώμη από τον κόσμο που τόσο σκληρά περίμενε!!!

βρε σεις οι πιτσιρικάδες που δεν ξέρετε ούτε πως μυρίζει ρετσίνα... εγώ εδώ στα χωράφια μου στην ελιά μιας φοράς έβγαζα τριάντα βαρέλια ελαιόλαδο τον χρόνο όταν έπεφτε νερό κι εσείς κάνετε την EuroLeague σα νά 'τανι το επόμενο επεισόδιο του *"η μεγάλη οικογένεια"*. νομίζατε πως επειδή μαζεύτηκαν τρεις νίκες στον γειτονικό γείτονα τόσο γρήγορα τώρα ξέρετε πώς παίζεται το μπάσκετ;;; τρίποντα στα κομπιούτερ;;; ασίστ σα συναλλαγές στην πλατεία;;; τι σας πήγε;;; αυτά τα νούμερα;;; οι αριθμοί αυτοί;;; είστε τόσο βιαστικοί που ξεχνάτε πως πριν έναν χρόνο εδώ στους δρόμους του Πειραιά περνούσαν αυτοί οι ίδιοι τύποι σα τουρίστες ζητώντας οδηγίες για το σταθμό του τραμ;;; κι τώρα ξαφνικά;;; πρωταθλητές;;; champions league;;; τρεις νίκες στον Real;;; όμως τελικά υπάρχει ένας που πραγματικά ξέρει τι έγινε εκείνο το βράδυ στη Μαδρίτη;;; όχι οι αριθμοί — το μάτι::: βλέπω τον Αγραβάνη σαν εκείνον τον παλικαρά από τη Σκάλα που κράταγε τις πλάτες όλης της γειτονιάς όταν χτίζαμε το υπόστεγο σα νά ήτανι η πλάτη του Θεού;;; εκείνος;;; εκείνος έκανε τους άλλους δέκα να φαίνονται σα στρατιώτες που ξέχασαν πώς κρατιέται τουφέκι. και τώρα ψάχνετε να βρείτε ποιος έπαιξε καλύτερα;;; σαν νά 'χατε ξεχάσει πως η EuroLeague δεν είναι τάξη στο σχολείο όπου μοιράζουν χρυσά αστεράκια. η EuroLeague είναι::: όταν βγαίνεις στη μέση του γηπέδου σα μοναχός στο δάσος::: εκεί που πρέπει να αποφασίσεις::: τρίποντο ή μία βόλτα χωρίς ψωμί;;; και ο Αγραβάνης;;; εκείνος αποφάσισε::: πήρε την μπάλα σα να κρατούσε την τελευταία γουλιά κρασί στο γάμο του γείτονα::: σηκώθηκε::: κι έκανε::: εκείνο::: το::: τρίποντο::: σαν νά 'τανι η τελευταία λέξη στην τελευταία επιστολή μιας μάνας πριν πεθάνει. και εσείς;;; εσείς ψάχνετε αριθμούς;;; μέσα σ' αυτούς τους τρεις αγώνες είχε ο ένας πιο πολλά ασίστ::: ο άλλος πιο πολλούς πόντους::: αλλά κανείς::: κανείς::: δε ρώτησε::: ποιος ήταν εκεί::: στην κρίσιμη στιγμή::: όταν η μπάλα έγερνε σα μια σακούλα που της κρέμασες πέτρα;;; τώρα βρε παιδιά::: βάλτε ένα 😄 εκεί πάνω::: ένα μόνο::: γιατί::: όσο κι αν το σκεφτώ::: ακόμα δεν μπορώ να πιστέψω πως εμείς οι παλαιοί::: οι ίδιοι που τρώγαμε βουλιά στο γήπεδο των Ταύρων::: ξαφνικά::: πρωταθλητές::: όταν αυτοί εδώ::: αναλύουν::: σα να βγήκε ο τίτλος από τη γραμματοσειρά Times New Roman. λοιπόν::: ψήφος::: ποιος ήταν ο μοναδικός εκείνος::: που σήκωσε το φορτίο::: όχι μονάχα του αγώνα::: μα ολόκληρης της Ευρώπης εκείνο το βράδυ;;; οι άλλοι::: έκαναν καλά τη δουλειά τους::: δεν λέω::: δεν πετάω πέτρα::: αλλά::: ας βάλουμε την κρίση κάπου::: εκεί::: που πρέπει::: στην καρδιά::: εκεί::: που λένε::: "αυτό::: έγινε::: γιατί::: κάποιος::: σήκωσε::: και::: έκανε::: αυτό::: που::: έπρεπε::: όταν::: δεν::: υπήρχε::: τίποτε::: άλλο::: παρά::: η::: μπάλα::: και::: η::: ψυχή::: και::: ένα::: τρίποντο::: σα::: σωσίβιο::: στην::: άβυσσο".