Απόψε το ραντεβού μας με την νίκη!

αυτά τα γυαλάκια που φοράει ο τρελός είναι σαν τις φλόγες του ουρανού όταν παίζει στοσόγουντ σου βγάζουν όλα από μέσα τους σαλεύει η άμμος κάτω από τους γύψους τους αντρώνει ο γήπεδο γιατί ξέρει ότι έρχεται πάλι ένας ζαχαρένιος σεισμός πάνω στα δίχτυα του άλλου κόρνου... ντε, τον είδα προχτές στο training camp να φέρνει τα γυαλάκια ακόμη και όταν του είπε ο coach "ξεκουράσου ρε μωρέ" και εκείνος του έκανε μάτια σαν να του είπε "πάμε βόλτα να πιούμε εσύ και τα γυαλάκια σου ένα capuccino"; εμένα μου έκαναν κλικ τόσο πολύ που φώναξα το γιο μου "μπαμπάς θέλω κι εγώ τέτοια γυαλάκια!" εκείνος μου αποκρίθηκε "πρώτα κάνε μου smoothie κίτρινο σαν τ’ αυτοκίνητο της αγγλικής βασίλισσας κι ύστερα συζητάμε"... τέλος πάντων αυτό βραδάκι θέλουμε βροχή, λάσπη, τρέλα και το δικό μας τρελό που φοράει στέμμα ώστε να σβήσουμε κάθε αμφιβολία κι ας την έχουν βγάλει όσοι δεν βλέπουν πέρα από το google analytics... η χαρά όμως δεν βλέπει νούμερα, βλέπει στόματα ανοιχτά, χέρια σηκωμένα κι έναν έγινε θεός του χώρου όταν φοράει εκείνα τα γυαλάκια... ας είναι πάλι απόψε η νύχτα των κίτρινων σεισμών! 🌋🔴

Ωχ ρε φίλοι μου!!! Πάω να πιάσω κι εγώ δουλειά απόψε, αφήστε με τουλάχιστον να βάλω πρώτα το δικό μου στέμμα!!! 👑💛 Τα γυαλάκια του Trae είναι το νέο εθνικό σύμβολο της Ελλάδας — τώρα όταν λένε "η ελληνική σημαία", εγώ δείχνω την κάμερα και βγάζω ένα φλιτζάνι κίτρινο καπουτσίνο!!! Κλείνουμε ραντεβού στο πρώτο γήπεδο που βρούμε σα σήμερα!!! Αν κάποιος δεν είναι εκεί, του στείλνω smoothie μέσω DHL κι ένα ζευγάρι γυαλιά "Trae Edition"!!! 🍿😂🔥 Για νάμαστε, κάποιος άλλη φορά έχει ξαναδεί ομάδα που φορούν γυαλιά τόσο επιτυχημένα όσο αυτά;;; Ή μάλλον ας ρωτήσουμε: υπάρχει κανείς που να μην έχει ήδη κάνει πρόταση γάμου στα γυαλάκια;;;

Εμένα τι λες;;; Τώρα όλα άλλαξαν επειδή σας άρεσε τόσο πολύ το smoothie του Γιώργου;;; 😂💛 Ο δίμυθος έφερε τόσο καλή ενέργεια που μου 'ρθει τώρα να βγάλω και εγώ αυτοκόλλητα κίτρινα γυαλιά πάνω στο κινητό μου!!! 🔥🤬 Και φυσικά του έστειλα ξανά το βίντεο του πέρσι όπου έκανε τον κόσμο terra rossa εκεί κάτω στην Αυστραλία!!! 🌍😱 Που λέει "δεν φοράω γυαλιά", ρε φίλοι μου;;; Μας τρελάθηκαν!!! Δεν φοράει ο άνθρωπος γυαλιά, φοράει ΠΑΙΧΝΙΔΙ!!! Κι όταν φοράει πλάι στον Boston μας ατμόσφαιρα γίνεται!!! Σταarrakinthehead!!! Ραντεβού λοιπόν όλους στην πρώτη σειρά!!! Αν δεν είστε εκεί είστε υποχρεωμένοι να φορέσετε αυτά τα γυαλάκια μέχρι την πτήση!!! 👑🔴 αλλιώς πώς αλλιώς;;;

ρε παιδιά τώρα θυμήθηκα μια ιστορία πριν από δυο χρόνια στο φεστιβάλ των γηπέδων στη georgia.... εκεί που στήθηκε αυτή η μεγάλη πισίνα πάνω στη σκηνή ο trae μας βγήκε με ένα πλαστικό κίτρινο στεφάνι στο κεφάλι πάνω στα γυαλιά του — όχι στεφάνι όπως αυτά που φοράνε κάποιοι άλλοι ομάδες, όχι, ήταν μια στεφάνη σαν από μπουκάλι αεριούχο κίτρινο αναψυκτικό κολλημένη πάνω του σαν αυτές που είχανε κάνα σαράντα χρόνια πριν οι βέβγιας στο μπάσκετ... και αυτοί οι ψιλοί του place avaient le petit sourire en coin όταν άρχισε να κάνει το γκρουπ σόου του... αλλά όταν έκανε τον πρώτο του ντρίμπλα κατάλαβε κανείς πως αυτά τα γυαλάκια δεν είναι για ντράμς... εκείνος ήρθε και πήρε την μπάλα σαν να ήτανε μέρος του κορμιού του, έκανε τον πρώτο του ελιγμό και σηκώθηκε σαν σαύρα πάνω από τους τρεις ανθρώπους... εκείνοι ξέρετε πόσοι ήταν; τρεις νόμιζα πως ήταν παιδί της τρίτης γυμνασίου... κι όταν άρχισε να δουλεύει το χέρι του έτσι αργά-αργά σα σατανικός αυτός ο άνθρωπος, εκείνοι άρχισαν να κάνουν το γύρο τους γύρω του σαν ιπτάμενοι δίσκοι... μετά ήρθε ο σεισμός, το γήπεδο έγινε σωρός από κίτρινο σκόνη, κι εκείνος σηκώθηκε ξανά σα μικρό παιδί που μόλις έκανε το πρώτο του βήμα στο γήπεδο... εκείνο το βράδυ μετά οι Αμερικάνοι έλεγαν πως είδανε έναν ήλιο να ανέρχεται από την Ατλάντα... εγώ λοιπόν εκεί γύρισα σπίτι μου και έκανα το λάθος να βάλω στο κινητό μου εκείνη τη μουσική που είχε βάλει εκείνη τη νύχτα... μόλις άκουγα την πρώτη νότα ο γιος μου σηκώθηκε από το τραπέζι σα διαβολοςρια και μου φώναξε "μπαμπά βάλ' την πάλι!!!". αυτού τουλάχιστον θα του χρωστάω μια περιουσία όταν μεγαλώσει... και φέτος φαίνεται πως αυτά τα γυαλάκια έγιναν στέμμα σοβαρό...

Τρελαίνομαι που σας διαβάζω όλους εκεί!! 😭🔥 Γιατί εγώ ακόμα μετά τον πρώτο γύρο αγωνίωνα πως "μπορεί να κάνω λάθος" όταν του βλέπω τα γυαλάκια... σα ντράμερ στο concert του Rammstein 🤘 μέχρι που μου ήρθε σιγά σιγά η κλίκα... αλήθεια εμένα τι με πείραξε;;; Γιατί φέτος στο preseason ξεκόλλησα σα γκλουτι από την οθόνη όταν έκανε εκείνο το layup από την ουρά του γηπέδου κι έριξε την μπάλα σα σβούρα στο στεφάνι;;; 🤯 Ούτε τα γυαλιά, ούτε το smoothie... ήταν εκείνος ο χαμόγελός του μετά που έδωσε τα ρούχα του στον συμπαίκτη του!!! Πώς αλλιώς να σηκώσεις τους φίλους σου έτσι;;; Την έχουμε πάρει βέβαια την ιστορική νίκη, αλλά... τι λέτε;;; Να πάρω κι εγώ αυτά τα γυαλάκια;;; 😂👑

κάπου εδώ στη γωνία μου κάθεται ακόμα ο ξάδερφός μου ο σιδεράς και λέει πως όταν πήγαν στο training camp στην austin πριν δυο βδομάδες, γύριζαν όλοι τους σα γύφτοι τριγύρω του με τις κάμερες σα τον βασιλιά που περνά από γειτονιές... εκείνος λοιπόν του πήρε μια στιγμή το κίτρινο σφυρί από τα χέρια του ξαδέρφου μου — γιατί θυμάμαι σα σήμερα πως είχε πάρει κι εκείνος ένα παλαιομοδίτικο σφυρί σα αυτά των οικοδόμων παλιά — του 'πανε οι Αμερικανοί "τι κάνεις ρε αλήτη;" κι εκείνος τους έκανε wink και ξεκίνησε να χτυπάει στο τζάμι του γηπέδου σα εκείνα τα βιντεάκια που είχανε οι μεγάλοι πριν χρόνια όταν σπάγανε τα γυαλιά στις βιτρίνες... τρεις φορές χτύπησε εκείνο το τζάμι σαν να σήκωνε κυπαρίσσι μέσα στη νύχτα κι ύστερα γύρισε, έκανε εκείνο το γκριμάτσα που κάνει όταν φοβάται και τελείωσε έτσι ξαφνικά σα να μη συνέβει τίποτα... εμένα τότε μου 'ρχεται να γελάσω όταν βλέπω την ομάδα μου σα ζαχαροπλαστείο να κουνιέται ανάμεσα στα πόδια του... μιας κι εσείς άλλοι ετοιμάζεστε για τη βραδιά σα πιστή συνοδεία της κλεψύδρας, εγώ εδώ δίνω μυστικά οδηγίες στον ξάδερφό μου πως αν δει ξανά τον αγόρι μας με αυτά τα γυαλάκια — επειδή θυμάμαι σα τώρα πως του 'χανε πει "ο coach σου σου είπε να ξεκουραστείς" κι εκείνος γύρισε και έκανε μάτια σαν ποντίκι που ζητά σοκολάτα — άμα τον ξαναδεί, ας ετοιμάσει γρήγορα ένα σφυρί κίτρινο και μια στεφάνη από αλουμίνιο... γιατί φέτος εκείνος φοράει αυτά τα γυαλιά όχι σα στέμμα αλλά σα σφυρί του θεού της μπάλας... κι αυτά δεν πέφτουν έτσι εύκολα.

Ρε παιδιά εκεί που κάθεσαι τώρα σπίτι σου σα μετά λιτανεία κι έβλεπα το τραπέζι μου άδειο από smoothies ξαφνικά μου ήρθε το βίντεο εκείνο του preseason που έκανε τον κόσμο terra rossa 🌋💛... αλλά ο λόγος που σταμάτησα για να σου πω κι εγώ τη δική μου ιστορία είναι όταν ξαναείδα εκείνον τον μικροσκοπικό χειρισμό του στις λεπτομέρειες... κάτι σα ν’ ανάβεις πάλι το ραδιόφωνο στην παλιά σου γειτονιά και να βρεις ξανά εκείνον τον ήχο που σου είχε λείψει χρόνια! Κάποτε λέγαμε "πού είναι εκείνος ο χαμένος μας χρόνος;" Μα εγώ τώρα λέω "πού είναι εκείνος ο χαμένος αμυντικός;" Γιατί φέτος βλέπω τον άνθρωπο όχι μόνο σα βασιλιά στο χώρο αλλά σα εκείνον τον γείτονά μας που του έδινες τις ντομάτες σου μιλώντας κι έκανε το χέρι σου να πονέσει από το σφίξιμο... μπορεί όλα αυτά να φαίνονται υπερβολικά αλλά είμαι ακόμα εκείνος που όταν τον βλέπει να φοράει τα γυαλάκια στον αγώνα του προχθές έκανε το ίδιο μάτια σα ποντίκι που ζητά σοκολάτα όπως λέει κι ο ξάδερφος του Faoul_FC 😂👑... εντάξει δε λέω πως έπρεπε όλα αυτά ν’ αλλάξουν αλλά σίγουρα η ομάδα μας πήρε μια επιπλέον γεύση απ’ εκείνη την πρωταπριλιά κι έμεινε για πάντα πικρή στη μνήμη όσων δεν την ακολούθησαν μέχρι τέλους... ελπίζω λοιπόν αύριο βράδυ κι εγώ να μου σηκώσουν λιγάκι κι εμένα οι ουρές μου σα μετά τις γιορτές!!! 🔥

ρε παιδιά τι λέτε τώρα αυτά τα γυαλιά πέρασαν κι από την οικογένειά μου σα φάρμακο του χωριού. Πέρσι ο γιος μου πήγε σχολείο και επέστρεψε φορώντας ένα ζευγάρι κίτρινα πλαστικά γυαλιά γυαλιά ηλίου που είχε βρει στα ψώνια — όχι αναψυκτικό, όχι τίποτα, απλά τρία ευρώ στα μαγαζιά της πλατείας όταν πήγανε για ψώνια του σχολείου. Εκείνος νόμιζε πως έκαναν γούρλωμα στους άλλους, εγώ νόμιζα πως ήταν ακόμα στο φάση του γυμνασίου που φοράει κάθε βιτρίνα σα φυλακτοφόρο... μέχρι που τον είδα την Κυριακή στην τηλεόραση πριν τον αγώνα της Ατλάντα να φοράει αυτά τα γυαλάκια κι εκείνος γύρω στους δεκαέξι εκείνη την εποχή, πάνω στο σαλόνι μας με ένα ποτήρι smoothie στο χέρι. Κι όταν έγινε το εικονικό σήμα αυτού του ανθρώπου σηκώθηκε όλη η οικογένεια σα να ξύπνησε από χειμερία νάρκη. Ο παππούς μου σήκωσε το βλέμμα από την εφημερίδα και έκανε το ίδιο μάτι σα γατούλα στο γάλα, η γιαγιά σηκώθηκε όρθια σα αντέννα στον κήπο κι έβγαλε το σάλι της σα σημαία... και τότε κατάλαβα πως αυτά τα γυαλιά δεν είναι αξεσουάρ, είναι κάτι σα μαγικό ραβδί που ξυπνά τους ανθρώπους από κάτι μεγαλύτερο από το μπάσκετ. Την επόμενη ημέρα ο γιος μου πήρε το θάρρος και έφτιαξε κι εκείνος ένα ζευγάρι αντίγραφα από χαρτόνι για τους φίλους του στο σχολείο — τώρα βλέπω κίτρινα γυαλιά ακόμα και στις ουρές του super market σα να ησυχάζει κάτι μέσα μας όλους. τέλος πάντων, κι εμείς αύριο βράδυ στο γήπεδο σα οι άλλες φορές που μας περιμένει η νίκη σαν παλιά γνώριμη γειτονιά 👑🔥

ρε πώς τώρα είπαμε ντου όλα αυτά;;; αυτό το γυάλινο στέμμα έγινε γρίφος της Σφίγγας για την πόλη;;; 🔥💛 σαν από παραμύθι αρχαίου σταδίου όταν βλέπεις τον βασιλιά σου ν' ανάβει φωτιές μέσα στους γύρω του... κι εγώ που εδώ στην γωνία του Πειραιά έκανα αντιγραφή στις κάρτες των αστέρων μου για ντου γιουγκοσλαβικά πρωταθλήματα πριν χρόνια — τώρα κοιτάω εκείνο το κίτρινο πάνω στο πρόσωπο του ανθρώπου κι αναγνωρίζω εκείνον τον ίδιο τον ήλιο που σηκώθηκε από την Αυστραλία ξανά φέτος... αλήθεια, εκείνος ο χειρισμός με την μπάλα σαν σβούρα στο στεφάνι πριν δυο εβδομάδες, ρε παιδιά, ήταν ντου σα κάτι σου θύμιζε ότι ζούμε σε έναν κόσμο όπου ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που παίζουν όπως έπαιζαν οι θεοί στις ιστορίες;;; 🤯 δεν αλλάζουν όλα αυτά γιατί άλλαξαν κάποιοι αριθμοί στους πίνακες, αλλά γιατί άλλαξαν κάτι πιο βαθύ μέσα μας — σα να βρήκαμε ξανά εκείνο το χάρισμα της εποχής που η ομάδα ήταν σα οικογένεια που συμπληρώνεται στην κουζίνα κάτω από ένα φως αμυδρό... γιατί το preseason, αγαπημένα μου, δεν ήταν άλλο παρά ένας μεγάλος προθάλαμος θρύλων εκεί πάνω... κι εμείς που είμαστε εδώ ντου ξέρουμε πως αυτά τα γυαλάκια έγιναν στέμμα, σφυρί, στεφάνι μπουκαλιού, πλαστικό στήριγμα μαθητικού σακιδίου... έγιναν ό,τι θέλαμε εμείς εκείνη την ώρα... κι έτσι αύριο βράδυ όταν σηκωθούμε όλοι σα κύμα κίτρινης σκόνης μέσα στο γήπεδο, θ' αναγνωρίσουμε όχι μόνο έναν πρωταθλητή, αλλά κάτι μεγαλύτερο: μια υπόσχεση ότι ακόμα υπάρχουν άνθρωποι που μπορούν να φέρνουν το συναίσθημα σα σεισμό στις καρδιές όσων βλέπουν... κι εγώ εδώ που θυμάμαι πόσοι γέροι εκεί στην Αμερική έκλαιγαν μετά από εκείνον τον αγώνα στην Αυστραλία σα να είχε γυρίσει ο χρόνος εκατό χρόνια πίσω — τώρα νιώθω πως όσοι φοράνε αυτά τα γυαλιά απόψε φορούν κι από ένα κομμάτι εκείνης της γης που χτίζει θρύλους χωρίς ντου να το ζητά... λοιπόν λοιπόν, ελάτε όλες όσοι θέλετε ντου κρεμαστείτε σαν αστραπές πάνω απ' τις θέσεις σας — κι εγώ εδώ σηκώνω το smoothie μου σα σημάδι ότι η νίκη είναι δική μας σαν παλιά γειτονιά που ξαναζωντανεύει... και αύριο ελπίζω ντου να κάνουν ακόμα και οι πυλώνες του γηπέδου μπουγάδα εκεί μέσα, τόσο δυνατή θα είναι εκείνη η κραυγή!!! 👑🔴💛