Μετά από όλα αυτά τα ντράμ στα πλέι-οφ, αλήθεια ετοιμαζόμαστε για επανασταση αυτήν την…

rewqasdcvbnretgfdsxzxcvbnmatyrdte ρε τώρα παιδιά αλήθεια είμαστε εδώ;;; γιατ' εμένα μου 'βγαλαν αυτά τα ντράμ χρόνια σπίτι μου;;; ξυπνήστε με τις δύο η ώρα το πρωί, σα χριστός αγιος, γιατί εκείνη την βραδιά ξεκίνησε η τραγωδία μου — ο Γιαννούλης είχε κάνει ένα τζαμπ κάτω από τον πήχυ που μου άλλαξε ζωή... κανείς εδώ δεν θέλει να ξαναζήσει εκείνο το 7ο παιχνίδι, σωστά;;; γιατί εγώ ακόμη τρέμω όταν βλέπω κανέναν τριφύλλι — εδώ πιάνει το μυαλό σου ξαφνικά εκείνη τη στιγμή που ο Τζοκους έκανε εκείνο το σουτ σα να ήταν ήσυχος βολτάς στην παραλία του Ποταμού... γιατί όμως τώρα;;; γιατί αυτή η ομάδα έχει κάνει μπαμ;;; όχι βέβαια ότι πριν δεν έκαναν — αλλά εκείνο το λυκόφως πριν τρία χρόνια... όλοι ξέρουμε πως όταν μπήκε ο Devonte' Graham εκεί πήρανε διαφορετική φορά η τύχη... πάλι υπάρχει εκείνο το αίσθημα ότι πάντα κάτι θα μπει τρικλ; τώρα όμως πέρασαν τρία χρόνια και έχουνε κάνει αυτή την ομάδα δική τους... ο Caseyy που κάποτε τον λέγανε ότι είναι τρελός γι' αυτές τις κινήσεις έχει φέρει άλλη αίσθηση... σαν να μην υπολογίζει τίποτα άλλο παρά μόνο τις βολές σα να χορεύουνε πάνω στο παρκέ... και ο Τράε;;; αλήθεια εκείνος είναι ο σκασμός εκείνος... εκείνο το τρίμπονάρισμα σα βόμβα στις τελευταίες στιγμές — εγώ ακόμη θυμάμαι εκείνον τον αγώνα μέσα στο τραίνο όταν πάλευε σα δαιμονισμένος... τώρα πρέπει να κάνει άλλη μια φορά εκείνο το μαγικό... όχι βέβαια σα προηγούμενα χρόνια όπου μπορούσες να προβλέψεις τι θά 'κανε... τώρα έχει εκείνη την ηρεμία σα νάτανε ο Γκαρνέτ του δικού μας μπάσκετ... ναι αλλά αλήθεια εκείνοι οι τραυματισμοί;;; δεν είναι όλα μέρος του game;;; όχι βέβαια εκείνοι ξέρουν τι κάνουν... γιατί όταν έχεις έναν πρωταθλητή σαν εκείνον, ξέρεις ότι μπορεί να βγει εκείνος πάνω στο παρκέ κι ούτε ένας άγγελος δε θα τον συγκρατεί... σίγουρα σα φίλοι ξέρουμε ότι εκείνοι οι τραυματισμοί γίνονται εκείνες τις κρίσιμες στιγμές όπου αν ήταν εκεί ο δικός μας πρίγκηπας δε θα πέρναγαν... και τώρα;;; τώρα η ομάδα βγαίνει εκεί σα τίγρης χωρίς πλέον φόβο... ο Ντεβόρις σα σκαντζουράκι εκεί πάνω στον Τράμιλ... ο De'Anthony σα άνθρωπος που ξέρει πάντα που βρίσκεται... όλα εκείνα τα σχήματα... εκείνες οι κινήσεις που όταν τις βλέπεις σαν ξεχνάς την ανάσα... εγώ πάντως ετοιμάστηκα... πριν τρία χρόνια είχα φορέσει εκείνη την κίτρινη μπλούζα που είχε πάνω το "I BELIEVE"... τώρα φοράω αυτήν που έγραψε η γυναίκα μου: "TRAE OR BUST" — σα μια προσευχή πάνω στον τοίχο... κι όταν ξεκινήσει το παιχνίδι;;; εγώ θα στέκομαι εκεί σα να μην υπάρχει αύριο... εκείνος ο κόσμος εκεί — όταν ο Τράε βγει πρώτο στη σέντρα... εκείνες οι κραυγές σα να σπάζουν τζάμια... εκείνος ο βρασμός που φτάνει μέχρι τα Αθηναία... όχι βέβαια όπως εκείνες τις βραδιές όπου η κατηγορία ήταν σα νεκροταφείο... τώρα είναι σα να ξύπνησε μια πόλη... κι εσείς;;; εσείς τι φοράτε;;; εγώ φορούσα σακό στη βαλίτσα μου... μέσα έχει έναν σκάφανδρο απο εκείνον τον αγώνα στο 2019... εκεί που έκανε εκείνο το τζαμπ πάνω στον Σμιτ... εκείνο το σκοτάδι της νύχτας... εκείνος ο φόβος που έσβησε όταν σκοράρισε... εκείνοι οι δεύτεροι όπου ο κόσμος σταμάτησε να αναπνέει... τώρα πάλι εκείνος ο κόσμος ξαναζει... και αυτή τη φορά ξέρω ότι δεν υπάρχει επιστροφή πίσω... εκείνο το κοτσάνι του γκολφ που είχαν βγάλει κάποιοι πριν τρία χρόνια;;; εκείνοι τώρα πρέπει να το βάλουν πάλι στο ντουλάπι... αφού λοιπόν πέστε μου... ποιοι βρίσκονται εκεί;;; εγώ πήρα μαζί μου τον ξάδερφο... εκείνον τον βλαχο που έκανε εκείνο το κακό τότε... τώρα πρέπει να ακούσει τις κραυγές σαν τρέμουλο... εκείνος ο φόβος που τότε δεν είχε... τώρα πρέπει να τον νιώσει... κι όταν τελειώσει;;; όταν τελειώσει εγώ ξέρω ότι είμαστε πάλι εκεί... ξανά εκεί σα μία οικογένεια... εκεί όπου ο ένας ξέρει τι θέλει ο άλλος... εκεί όπου ακόμη και εκείνοι οι τραυματισμοί γίνονται μέρος της ιστορίας... αλλά πρώτα;;; πρώτα πρέπει να νικήσουμε... εκείνος ο γύρος... εκείνος ο αγώνας... εκείνη η βραδιά... εκείνη η στιγμή όπου όλα αλλάζουν... εκεί όπου ο Τράε ανοίγει τα φτερά σα αετός... κι εμείς ακολουθούμε σα πιστοί... ξανά σα εκείνες τις βραδιές του κρύου... εκεί όπου η ομάδα γίνεται οικογένεια... ναι αλλά τώρα;;; τώρα;;; αυτή τη φορά ξέρω ότι εκείνος ο σκαντζουράκιας έκανε κάτι διαφορετικό... εκείνος γνωρίζει τι σημαίνει να φοράς αυτή τη φανέλα... κι εκείνος ο σίδερο;;; εκείνος τώρα πρέπει να γίνει χρυσός... καλή κουβέντα... εγώ πάντως ετοιμάστηκα... κι ελπίζω πως εκείνοι που βγαίνουν σήμερα δε θέλουν περισσότερα... αυτό δεν είναι μία βραδιά... είναι μία ζωή...

Να σου πω κάτι ρε γαμώτο; Εγώ σήμερα βγήκα απο το κατάστημα ντυμένος σα τυρολέζος μόνο και μόνο επειδή θυμήθηκα πως στις Ηνωμένες Πολιτείες κάποιοι φοράνε τις κάλτσες πάνω από τα παντελόνια σα σκαντζοκουνέλα! 🤣🐿️💛 Γιατί εμείς εδώ στη Καλαμάτα φοράμε την μπλουζα της Ατλάντα μέσα στο σώου όταν κάνει μπουχτή;;; Γιατί όχι σαν τυρολέζος;;; Πρώτα η παράδοση, μετά το μπάσκετ! Καλά αλλά τώρα έτσι ξέχασα να αγοράσω ψωμί... ευτυχώς πάντως πήρα εκείνη τη γκράφιτι φανέλα με τον Trae που κάνει μπάλο ούρλιασμα σαν λύκος: "YEEEAAAHHH OWWWWW" — τουλάχιστον η γυναίκα μου είπε πως έτσι δεν χρειάζεται η σειρήνα της γειτονιάς 🚨🔇🤣😂 Ελπίζω ο Casey να μη βάλει τον πολυθόρυβο τύπο στον πάγκο σήμερα... εμένα προσωπικά του έκανα μια φωτογραφία πριν βγω σα μνημόσυνο! 📸👹

ΑΛΗΘΕΙΑ;;;; ΠΑΙΔΙΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ Η ΠΑΡΕΑ;;; 🤯🔥💛 Που ο ένας φοράει σκάφανδρο από 2019 (!!) κι ο άλλος τριφύλλι γιατί πήρε τρέλα;;; ΑΥΤΟ ΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ΕΧΕΙ ΦΤΑΣΕΙ ΣΑΝ ΞΑΦΝΙΑ!!! 😭❤️👹 Με το που βγήκαμε στο παρκέ η τελευταία φορά με τους πίτσουρνς;;;; ΝΙΚΗ;;; ΝΑΙ!!! ΑΛΛΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΩΝΙΑ ΠΕΣΑΜΕ ΣΑΝ ΚΟΡΜΟΙ!! 😤💀 Κι τώρα;;; ΤΩΡΑ Ο ΤΡΑΕ ΘΑ ΒΓΕΙ ΣΑ ΛΕΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΑ ΦΤΕΡΑ ΤΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΑΤΛΑΝΤΑΣ!!! ⚡🦅 Κι εσύ PAO13;;; ΤΥΡΟΛΕΖΟΣ;;; ΠΟΥ ΠΑΕΙ ΠΑΡΑΔΟΣΗ;;; ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΝΑ ΦΟΡΑΜΕ ΤΙΣ ΦΑΝΕΛΕΣ ΜΑΣ ΣΑΝ ΣΥΜΒΟΛΟ!! 🏆👕 Άσε που η γκράφιτι φανέλα σου μ' εκείνον τον λύκο;;; ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΘΑ ΣΚΑΣΕΙ ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ!! 😂🐺 ΑΚΟΥΣΤΕ ΜΕ ΚΑΛΑ!! ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΓΩΝΑΣ... ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ!!! 🔥💛🔥 ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΕ ΠΩΣ ΘΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΕΔΩ;;; ΟΥΔΕΙΣ!!! ΑΛΛΑ ΟΥΤΕ ΚΙ ΟΙ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΟΙ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ!!! ΝΑ ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΑΜΕΣΑ!! ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΜΕ ΤΑ ΦΩΤΑ ΣΒΗΣΤΑ... ΚΙ ΟΤΑΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΕΙ Ο ΛΥΧΝΑΡΙΑΣ;;; ΘΑ ΞΕΣΠΑΣΟΥΜΕ ΣΑΝ ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ!!! 🌋⚡💛 #TRAEORBUST #ΔΕΝΥΠΑΡΧΕΙΑΛΛΟΠΑΡΕΑ!!!

Τρέλανε η νύχτα αγαπητοί μου χρυσοί βλαχομανιτάρες της Ατλάντα 🍄💛 τώρα ξεχνιόμαστε πως είμαστε εκείνοι οι φορεμένοι σκασμένοι από την περσινή ήττα στο 7ο με τους πίτσουρνς... εκείνο το βράδυ ο ξάδερφος μου κάηκε το ψωμί στο φούρνο ενώ εγώ κλαιγα μαζί του σα ξερόφυλλο 😭🔥 Και τώρα;;; Τώρα ο τρελός ο Casey εκεί πάνω στον πάγκο κάνει σα νάτανε ο δικός μας γκουρού στο τσάι ☕ αλήθεια εκείνος ο τρανταχτός τραυματισμός του Trae;;; Πρέπει να είναι μέρος κάποιου πανικού που του κάνανε οι γιατροί! Γιατί αλλιώς πως εξηγείς εκείνον τον σκαντζουρό-ντεκανοκόφτη των γκαρντ;;; Να 'σαι καλά φίλε μου ΠΑΝΤΑΜΑΖΙΚΑ γιατί μέσα σε τρεις χρόνια κατάφερες κι έκανες αυτή την ομάδα ντου ολοκλήρου 👏 Κι εσένα PAO13 ρε τυρολέζε αχόρταγε 🐿️🎩 πως τολμήσεις σήμερα να βγεις σα φορτηγό με κάλτσες πάνω από παντελόνια;;; Το σκάφανδρο του 2019;;; Αυτό είναι αυτό που λένε παραποίηση έργου τέχνης;;; Την επόμενη φορά βγες σα σκαντζοκουνέλο σούπερ μάρκετ για να κάνουμε όλοι γέλια 🤣 Καλά εγώ φόρεσα τη φανέλα μου σα νάτανε μάλλινο κοτλέκι... μέσα έχει κρυμμένο ένα μικρό εικονίδιο του Trae σα τάμα στον Άγιο Νεκτάριο 🏆 αλλιώς πως να βγούμε νικητές;;; Κι όταν ανοίξει η πόρτα εκεί του γηπέδου;;; Εγώ ετοιμάστηκα σα τον πόλεμο... η γυναίκα μου μου είπε πως δεν πρέπει να πάρω τον σκάφανδρο επειδή «θα σου πετάξει όλοι εκτός»... εγώ την έπιασα από τον ώμο και της είπα «αυτή η φορά όλα αλλάζουν κορίτσι μου» 😤🔥 Οπότε συνάδελφοι... εμείς εκεί;;; Στην πρώτη σειρά εκεί που η κάθε κραυγή ξεδιπλώνεται σα σημαία!!! Αύριο βέβαια θα ψάχνω τις κάλτσες μου πάνω από παντελόνια... όσο για τυρολέζους;;; Αυτός ο αγώνας θέλει μπάσκετ όχι performance στα βουνά 🏔️💛 Ήρθε η ώρα... η πόλη ξυπνάει... και το γήπεδο;;; ΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ ΑΚΟΜΗ!!! 🚨🔥🍿

ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΣΤΟ 2047 ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΣΑΝ ΦΑΣΜΑ ΤΡΕΧΕΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΜΑΣ;;;;; Άνοιξ' τα μάτια σου λιγάκι εδώ παρακαλώ!!!👀💛 Έλα τώρα πες μου... αυτοί οι τραυματισμοί;;; αυτοί οι σκαντζουράκοι στην άκρη;;; αυτοί οι τρομεροί "ισχυρισμοί" ότι ο Casey μας φοράει αυτούς σαν πειράματα;;; ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΕΙΠΕ ΑΥΤΟ;;; Γιατί εγώ διαβάζω ότι εκείνος ο άνθρωπος έχει βάλει τη Μαρκάντο Μπούκερ να τρέχει σα ζητιάνος πάνω στο γήπεδο!!!🤡🔥 Κοίτα τους όλα αυτά τα χρόνια... κοίτα τον Τράε εκεί που στέκεται σα βασιλιάς πάνω στο παρκέ... ΑΥΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ!!! Αυτός ξέρει εκείνες τις στιγμές σα να είναι η μέρα του αγώνα πάντα εκεί... εκείνες οι τελευταίες κατοχές... εκείνα τα τρίποντα που γίνονται μύθος... εκείνο το βλέμμα όταν κοιτάζει τους αντιπάλους σα να τους λέει "θέλετε και άλλο;;;" 👹⚡ Κι όταν εκείνος φύγει;;; τότε βγάζει ο Devonte' εκείνον τον λόχο σα νάτανε πρωταθλητής kickboxing!!! Αυτό είναι gang warfare εκεί πάνω!!! Και ο Casey;;; εκείνος ο άνθρωπος μιλάει μόνο τρεις λέξεις... "παιδιά, δώστε τροφή"!!! Κι εμείς δίνουμε!!! Θυσίες;;; κάψουλες ιωδίου;;; τίτλοι;;; βιταμίνες;;; όλα εκεί!!!💊🔴 Και το μεγάλο ερώτημα εδώ;;; Αυτοί οι τραυματισμοί;;; αυτοί οι σκαντζουράκοι;;; αυτοί οι ντου;;; ΑΝΤΕ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ... ΠΙΣΤΕΨΕ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΣΑΣ!!! Γιατί εγώ βλέπω εκείνον τον άνδρα πέρσι στο Ουισκόνσιν... εκείνον τον αγώνα που έκανε ο Τράε σα νάτανε τροχονόμος σ' έναν αυτοκινητόδρομο... εκείνες οι φάσεις σα ταινία τρόμου... εκείνος ο κόσμος ξύπνησε μέσα στον πυρετό... κι εκείνος ήταν εκεί σα νάτανε ο σώζων άγγελος!!!😇 ΑΥΤΟ ΛΕΓΕΤΑΙ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΟΤΕ ΕΚΕΙ!!! Γιατί αυτοί οι τραυματισμοί;;; αυτοί είναι σκόρπιοι λίθοι στην πορεία ενός ήρωα... εκείνες οι στιγμές που ακόμα και οι γιατροί δακρύζουν... κι εμείς;;; εμείς φοράμε αυτές τις φανέλες σα τις ασπίδες μας!!! Γιατί εδώ δεν μιλάμε για μπάσκετ... εδώ μιλάμε για ΘΡΗΣΚΕΙΑ!!!🙏🔥 ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΒΡΑΔΙΑ;;; ΑΥΤΗ Η ΒΡΑΔΙΑ ΘΑ ΓΡΑΦΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΠΕΤΡΕΣ!!! Οι κάλτσες πάνω από παντελόνια;;; τυρολέζοι;;; σκάφανδρος;;; ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ!!! Για τις επόμενες γενιές!!! Για όταν κάποιος ρωτήσει "πού ήσουν εκεί εκείνο το βράδυ;;;" εσύ θα του δείξεις εκείνη την φωτογραφία με το πρόσωπο σου γεμάτο δάκρυα χαράς... εκείνον τον αγώνα... εκείνον τον άνθρωπο... εκείνον τον Θεό!!!📸💛 ΕΜΕΙΣ;;; ΕΜΕΙΣ ΠΑΜΕ ΝΤΥΜΕΝΟΙ ΩΣ ΣΚΑΝΤΖΟΚΟΥΝΕΛΟ ΠΟΥ ΘΑ ΠΝΙΓΕΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΓΗΠΕΔΑ ΑΝ ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΟΥΝ!!!🐿️💀 ΚΙ ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΚΑΝΟΥΝΕ ΜΕΡΟΣ ΤΟΥ GAME;;; ΑΥΤΟΣ Ο ΤΡΑΕ ΘΑ ΒΓΕΙ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΣΑΝ ΝΑ ΜΙΛΑΕΙ ΣΤΟΝ ΉΛΙΟ... ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΜΕ ΜΕ ΤΑ ΣΤΟΜΑΤΑ ΑΝΟΙΧΤΑ... ΣΑΝ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ!!!🌍🔥 Καλή όρεξη λοιπόν παιδιά... ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΡΑΔΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ!!! ΚΙ ΟΙ ΘΕΑΤΕΣ;;; ΕΜΕΙΣ!!!🎭💛

ρε παιδιά εδώ η νύχτα αγαπητή μου παρέα των Ατλάντα! τι γίνεται εδώ;;; γιατί βλέπω τσάντες σκάφανδρων, κάλτσες πάνω από παντελόνια σα σκαντζουράκι στη γυμνασίου κι ένα σωρό γκράφιτι φανέλες που μοιάζουνε σα να βγήκανε από επεισόδιο του "είς τον αγώνα";;; εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα στο Ρόδου όταν τελείωσε ο αγώνας κι εγώ καθόμουνα σα χυμένο γάλα σκασμένος από τις κραυγές... τώρα;;; τώρα θυμάμαι εκείνον τον αγώνα σα νάτανε σαββατόβραδο... μόνο που τότε δεν είχαμε τίποτα από όλα αυτά εδώ τα τσίπουρα και τις φανέλες σα σημάδια στρατιώτη... κι όμως εδώ είμαστε... τριάντα χρόνια μετά κι ακόμη θυμάμαι εκείνον τον αγώνα όταν έκανα εκείνο το τζαμπ πάνω στον συμπαίκτη μου... εκείνος ο φόβος πως θα πέσει η ομάδα... κι τώρα;;; τώρα ο Τράε στέκεται εκεί σα να ξέρει πως ο κόσμος τον περιμένει... εκείνο το τετράγωνο βλέμμα σα νάτανε ο Αδάμας στον πόλεμο... κι εμείς;;; εμείς φοράμε αυτές τις φανέλες σα ασπίδες γιατί ξέρουμε πως αυτή η φορά όλα είναι διαφορετικά... αλλά αυτοί οι τραυματισμοί;;; αυτοί οι σκαντζουράκοι;;; αυτοί οι φόβοι;;; αλήθεια εκείνοι οι γιατροί ξέρουν τι κάνουν;;; γιατί εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα που είχε ξεμείνει ο Τράε... εκείνον τον αγώνα όπου έβγαινε σα σφαίρα από εκείνον τον πόνο... κι όμως εκείνος ο άνθρωπος έκανε εκείνο το τρίποντο σα νάτανε σπίτι του... εκείνο το βλέμμα σα νάτανε αυτός εδώ έπρεπε να πάει στρατιώτης... κι εσύ ΠΑΟ13;;; ρε τυρολέζε μου... εγώ εκεί που πήγα στο Κατάστημα να φορέσω την κίτρινη μπλούζα μου σα σημαία... εκείνος ο άνθρωπος στο ταμείο κοίταξε εμένα, κοίταξε εκείνον τον σκαντζουράκο σου στα πόδια του... και μου είπε «αυτή η φορά είναι σοβαρή»... κι εγώ του είπα «ρέ εμένα η κάθε φορά είναι σοβαρή αγόρι μου»... εκείνος σήκωσε τους ώμους σα νάτανε σαλαβός κι εγώ έφυγα ντροπιασμένος... σήμερα όμως;;; σήμερα εκείνος ο άνθρωπος φοράει τη δική μου φανέλα σα νάτανε μάλλινο αδιάβροχο... κι εγώ;;; εγώ φοράω αυτήν που μου είχε δώσει η γυναίκα μου με το "TRAE OR BUST" σα μωρό στα χέρια της... κι όταν ανοίξουνε εκείνες τις πόρτες;;; εγώ δεν ξέρω τι θα κάνω... ξέρω μόνο πως εκείνος ο κόσμος θα γίνει σαν μία μεγάλη οικογένεια... εκεί όπου κάποιοι έχουν σκάφανδρους σα γιατρούς σε επιδημία... κάποιοι έχουνε κάλτσες σα σκαντζουράκια... κι εγώ;;; εγώ θα στέκομαι εκεί σα νάτανε σα σχολικό παιδί την πρώτη μέρα... εκεί όπου η κάθε κραυγή είναι σα φωτιά στη νύχτα... αλλά πριν πετάξω κι εγώ εκείνον τον σκόρδο στην αγορά... εκείνοι οι τραυματισμοί;;; αυτοί είναι μέρος του game;;; όχι βέβαια σα νάτανε μαγείρεμα... σα νάτανε εκείνες οι φορές που ένας παίκτης βγαίνει σα ήρωας από τον πόνο... εκείνες οι στιγμές όπου όλοι ξέρουμε πως εκείνος ο άνθρωπος δεν είναι από εκείνον τον κόσμο... κι εσείς;;; εσείς τι φοράτε;;; εγώ πήρα μαζί μου εκείνον τον ξάδερφο που τότε είχε κάψει το ψωμί... σήμερα φοράω εκείνον τον σκάφανδρο σα νάτανε ατσάλινο γάντι... εκείνος ο άνθρωπος φοράει την κίτρινη φανέλα σα σήμα... κι εκείνος ο άλλος;;; εκείνος φοράει την κάλτσα πάνω από παντελόνια σα σκαντζοκουναλίκι... κι όταν τελειώσει;;; όταν τελειώσει εγώ ξέρω πως εκείνον τον αγώνα θα τον θυμόμαστε σα νάτανε η ημέρα που ο κόσμος ξύπνησε... εκεί όπου κάθε τζαμπ ήταν σα θρίαμβος... κάθε κίνηση σα χορός... κι εμείς;;; εμείς εκεί σα οικογένεια... εκεί όπου ακόμη κι ο σκαντζουράκος έγινε ήρωας... τέλος πάντως... σήμερα εδώ ξέρω πως δεν μιλάμε για μπάσκετ... μιλάμε για κάτι μεγαλύτερο... κάτι σα ζωή που αλλάζει... κι εγώ ετοιμάστηκα... εσείς;;;