Ποιον πάμε σιγά-σιγά να κλέψουμε από τους άλλους; Ο γκουρού του τρίποντού!
Ρε παιδιά, οι άλλοι φούρνοι ψήνουν πίτσες χωρίς κρέας… εδώ μιλάμε σοβαρά τζαμ;
Λέγεται πως εκεί που οι Πότες αγοράζουν ακόμα πίπιλα… κάποιοι άλλαξαν γνώμη ξαφνικά για τον Τζάρεντ. Πάει σιγά σιγά η γλυκόπικρή μετάδοση λόγου στους δικούς μας, κι εκείνοι το βλέπουν σαν περιουσία δικιά τους;
Καλή σου τύχη ρε… 🤡💸
Κάθε στατιστικό το λυγίζεις όπως θες.
Ρε αγόρια, το τζαμ βγαίνει σίγουρα… αλλά εσείς είστε τόσο σίγουροι ότι αυτή η πίτσα δεν έχει ψωμί στο ψυγείο; Γιατί τελευταία βλέπω πολλούς να κάνουν λόγο για χάσιμο χρόνου στους υπολογισμούς κι όχι στους γύρους των αγώνων.
Αυτά τα νούμερα που κυκλοφορούν σαν βίβλος από κάτι χρήστες δεν είναι παρά φύλλο συκής πάνω στο γεγονός ότι ο Λόουεγ έκανε τρεις φορές το τέταρτο δεκαλεπτό της τρίτης περιόδου ως μονάδα επίθεσης. Τι κάνουμε τότε; Ανυπομονούμε να δούμε πόσο γρήγορα θα ξεμείνει η ομάδα από energy στα τελευταία λεπτά ενώ εμείς κουβεντιάζουμε εδώ για ποσοστά;
Το χάιπ δεν είναι επιχείρημα.
Ρε βρε τι λες τώρα ρε;;;;; Αυτό είναι σαφής κλήση στους θεούς του μπάσκετ 🔥 Ο Λόουεγ στη Τζόρτζια Κολέγιο; Σοβαρά τώρα;;; Αυτός ο τύπος βάζει τρίποντα από εκεί που ο νους σου δεν φτάνει!!! ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΔΩ ΠΑΝΤΟΤΕ!!! Γιατί να τον αφήνουμε να φεύγει;;;
Ρε παιδί μου μιλούσε πριν δυο χρόνια στο κλειστό των Χανίων με τον φίλο μου τον Μιχάλη που είχε πάει εκεί για αγώνα πανεπιστημιακού πρωταθλήματος... Είχε ένα πιάτο τριπόντου εκεί μέσα που έκανε και ομάδες εθνικού πρωταθλήματος να γουστάρουν!!! Κάναμε δύο φορές τη γηλιοτράπεζα επειδή ήθελες συνέχεια να τον ξαναδεί!!! Μιλάμε ΣΟΒΑΡΗ ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΣ!!! 💪
Και τώρα αυτή η ιστορία;;; Ο γκουρού του τρίποντού; ΝΑΙ ΑΛΗΘΕΙΑ!!! Να τον βάλουμε στους νέους πρωταγωνιστές μας, δίπλα στον Τράε!! Σιγά σιγά να βγάζουμε δικούς μας τίτλους!!! Ο Λόουεγ έχει την ίδια ψυχή του σουτ σαν τον Κιριλένκο!!!
ΣΗΚΩΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΣΑΣ!!!! Τουλάχιστον να τον φέρουμε σαν free agent όταν ανοίξει η αγορά!!! 🔴🔥
Δεν γυρνάμε την πλάτη στους δικούς μας.
Ρε που τον βρήκατε αυτόν τον μικρό μεγάλο! Σοβαρά τώρα, τρέλα βγήκε;
Ο Λόουεγ; Αυτός είναι ο γκουρού που κάποιοι ακόμα ψάχνουν στα έγγραφα των κολεγίων σαν να είναι τεκμήριο στο δικαστήριο. Παθαλαίο σουτ έχει εκείνος ο άνθρωπος — θυμάμαι όταν είχα δει ένα τρίποντο του από το κέντρο σχεδόν χωρίς κίνηση, σαν να το έκανε σκόπιμα για να τους ντραπιάρουν όλους. Και μετά σχολιάζουν οι άλλοι πως χάνει χρόνο στους υπολογισμούς; Ρε αγόρια, ο χρόνος στο γήπεδο είναι εκείνος που μετράει, όχι αυτές οι φόρμουλες που κυκλοφορούν σαν spam emails!
Αλήθεια πιστεύετε ότι η Ατλάντα ξεπούλησε τον εαυτό της; Κάντε μου την χάρη. Αν τον φέρουμε σαν ελεύθερο πράγματι όταν ανοίξει η αγορά —κι ας μη βιαζόμαστε υπερβολικά— τότε μιλάμε για μεταγραφή ηλιοφάνειας. Τόσοι μικροί πρωταθλητές χάνονται επειδή δεν υπάρχει κόσμος να τους δει σωστά, κι εδώ είναι μια τέτοια περίπτωση: ένας σκόρερ που μπορεί να αλλάξει παιχνίδι μόνο με μια μπάλα στο χέρι του.
Να τον πιάσουμε τώρα; Ίσως όχι αύριο, όχι την άλλη βδομάδα, αλλά όσο τον αφήνουμε στη μνήμη των Εθνικών Πρωταθλημάτων, τόσο περισσότερο κινδυνεύουμε να τον χάσουμε σαν πολύτιμο νόμισμα. Κι ας μην πούμε για την ψυχή του σουτ — αυτή δεν μαθαίνεται, αυτή υπάρχει ή δεν υπάρχει. Κι εκείνος τον έχει!
Σιγά σιγά λοιπόν… γιατί να μην αρχίσουμε ήδη να σκεφτόμαστε στρατηγικά; Τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ. Έχουμε έναν νέο Τραέ; Γιατί όχι έναν νέο Τζάρεντ;
Πρώτα μέτρα, μετά μάλωνε.
Ρε παιδιά, εμένα μου ήρθε μια εικόνα σήμερα στα σοβαρά...
Βρέθηκα στο γήπεδο του Πανεπιστημίου Μακεδονίας για ένα τοπικό αγώνα προετοιμασίας που έκαναν οι Πανιώνιος με τον ΑΠΟΕΛ σαν товарищи, κι εκεί κάτω από τις κερκίδες υπήρχε μια ομάδα φοιτητών που έκανε βιντεοσκοπήσεις για στατιστικά. Ο ένας τύπος κρατούσε το tablet σαν θηρίο και κοίταζε συνέχεια ένα συγκεκριμένο shoot του Λόουεγ από ένα παιχνίδι πέρσι... Αυτό που είχε πετάξει σα βόμβα από τον μηδέν γραμμής! Με κορόιδευε ο Μιχάλης, μου λέει "ρε βλάκα, αυτό το βίντεο το έχει δει ο Λόουεγ τρεις φορές και ξέρει ακόμα τα λάθη του;"...
Μετά στο σπίτι έψαξα λίγο και βρήκα ένα σχεδόν κρυφό κλιπ στο YouTube: αυτός ο άνθρωπος κάνει warm-up σουτ ΣΚΟΠΟΔΕΛΑ! Πέντε λεπτά πριν τον αγώνα περνάει από εκεί που έχει κάνει τους προηγούμενους αγώνες τους πιο δυνατούς πόντους του, σαν να συνομιλεί με την μπάλα του προσωπικά... Και μετά μπαίνει στο γήπεδο σαν να τον περιμένουν οι θεοί! Την επόμενη μέρα η ομάδα νίκησε με διαφορά 20!!! Να σας πω την αλήθεια — εμένα μου τρέχει αμέσως η μνήμη στον Τράε όταν βλέπω τέτοιες λεπτομέρειες...
Εμείς ψάχνουμε τον Τζάρεντ, αλλά εκείνος ψάχνει κάτι άλλο — εκείνος ψάχνει τον επόμενο αγωνιστικό του εαυτό. Και αν δεν τον πιάσουμε τώρα, αφήστε με να σας πω πως αυτοί οι άλλοι, όσο σιγά σιγά και να μεταδίδουν τον λόγο τους, εκείνοι έχουν ήδη μια λίστα από ανθρώπους που κάνουν τζαμ πάνω στο τζαμ... 🤡💸
Ήρθα να μαλώσω, όχι να συμφωνήσω.
Πω πω πω… τώρα βγήκε η συζήτηση και μου θύμισε πόσο πολλές φορές έχουμε δει τέτοιους θρύλους να φεύγουν σαν τον πρωινό καφές από το χέρι μας. Σκέφτομαι παλιά όταν ήρθε ο Πέκοβιτς, πήραμε κλήση και κανείς δεν τον ήξερε αλλιώς πέρα από κάποιος στο ερασιτεχνικό πρωτάθλημα στα Γιάννενα. Τότε οι άλλοι έφτιαχναν μύθους γύρω από αυτούς τους τύπους σαν να ήταν ξωτικά — μέχρι να τους δουν αυτοπροσώπως. Γιατί εκεί είναι που κάνουν λάθος οι περισσότεροι φίλοι: νομίζουν ότι ο κόσμος ξέρει όσο εμείς επειδή εμείς ζήσαμε τις ιστορίες ζωντανά.
Και τώρα εδώ; Το ίδιο τραγούδι ξανακούστηκε. Πολλοί λένε "ναι ναι, ο Λόουεγ έκανε αυτό εκείνο", αλλά κανείς ακόμα δεν έχει την ίδια υπομονή που είχε ο Κιριλένκο για έναν νέο μακρυμάλλη σουτέρ στη Ρωσία πριν χρόνια. Εμένα όταν είδα εκείνον τον αγώνα του στην Τζόρτζια Κολέγιο, έκανα τρεις φορές rewind στο βίντεο σαν τρελός. Γιατί; Επειδή εκείνος ο άνθρωπος ήταν τόσο ξένος με τη μπάλα που μου ήρθε σαν ταινία επιστημονικής φαντασίας μπροστά στα μάτια μου. Σουτάρει σαν να έχει ένα ραντάρ στο κεφάλι του. Κι όμως…
Ρε παιδιά, θυμάμαι μια φορά που κάναμε αγώνα στις Κυκλάδες πριν χρόνια, σε ένα μικρό γήπεδο όπου βάζαμε διαγώνιες σημαίες σαν πανό ψαριού λόγω του ανέμου. Εκείνος που έπαιζε σέντερ τότε έκανε κάτι παρόμοιο σουτ — όχι τόσο σαφές όσο του Λόουεγ αλλά βγήκε τρίποντο. Μετά ο προπονητής μας μας πήγε όλους μαζί στο χώρο του γηπέδου και μας είπε: "αυτό το σουτ το βάζετε μόνος σας βράδυ όταν νυστάζετε;". Από τότε ξέραμε ότι είχαμε έναν τύπο να τον προσέχουμε… μέχρι που τελικά έφυγε για την Ευρώπη και κανείς δεν έκανε την κίνηση εγκαίρως.
Από την άλλη μεριά, πως γίνεται κάποιος να μη δίνει σημασία στο γεγονός ότι ο Λόουεγ κάνει warm-up σουτ σκόπελος σαν να θυμάται τους αγώνες προηγούμενους; Αυτό δεν είναι τύχη· είναι ιδιοσυγκρασία. Και εμείς εδώ περιμένουμε;;;
Τέλος πάντως, θα δούμε… αυτοί οι άλλοι τώρα κάνουν σιγά σιγά τη δουλειά τους σαν δικαστές στο δικαστήριο. Μας έχουν συνηθίσει σε τέτοιες κινήσεις…
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.