Τι κάνουμε σήμερα ρε Μπαρτσά; Αφιέρωση στον αγώνα της Τετάρτης!

τι σου 'κανε ρε εκείνος ο σοκ μνήμης του Οκτώβρη που μας πήγαινε κανά πέντε στο δεύτερο ημίχρονο;;; θυμάσαι τώρα που το βγάζουμε δάκρυα από ξεμυάλισμα;;; αλλιώς δεν γίνεται σήμερα φίλοι μου — βάλτε τους ρόκες σας, τις φωνές σας, τα πιστόλια σας, ο,τι σας κάνει κι εσάς να νιώθετε Μπαρτσά μέχρι το κόκκαλο. γιατί σήμερα η μπάλα γυρίζει πάλι σπίτι μας, σπίτι μας αληθινό, όχι αυτά τα σχέδια στο χαρτί με νούμερα κρύα σαν πτώμα. και τους προσφυγικούς θυμάμαι βέβαια, εκεί πάνω στα βουνόσκαλα όπου οι άλλοι βλέπουν μόνο σωρό ξύλα και κουρέλια, εμείς βλέπουμε μία σκηνή φωτισμένη σαν πρωτάθλημα μπούμερανγκ — ο Αραούχο ξεκοκκαλίζει τους αμυντικούς σαν ψάρι στο χέρι, ο Πεδριέλ εκτινάσσει τον σουτ σαν κανόνι από στενό δρόμο κεντροφόρου, ο Λεβαντόφσκι κοιτάζει τον κόσμο μέσα από τους φακούς σαν να λέει «εσείς ακόμα σας νοιάζει η μπάλα;» πρέπει να πάμε εκεί αλλιώς δε γίνεται — όχι για να τραγουδήσουμε, όχι για να φωνάξουμε (ακόμα), αλλά για να δείξουμε ότι ακόμα ζει το πνεύμα εκείνο των χρονών που η Μπαρτσά ήταν τόσο δυνατή ώστε ακόμα και όταν χανόταν όλα έδειχναν αλλιώς το επόμενο λεπτο. ετοιμάστε τις φανέλες, φορέστε τις σφραγίδες σας σαν σημάδι πολέμου. η Τετάρτη δεν είναι ένα ματς — είναι ένας τόπος που ξαναχτίζεται από εμάς τους τρελούς που ακόμα ονειρευόμαστε την ομάδα μας σαν πρώτη φορά. πέρνα από την πόρτα σου σαν ήτανε η ίδια ημέρα του Οκτώβρη, εκεί που κάθε φορά νικούσαμε όχι επειδή μας το είπαν οι στατιστικές αλλά επειδή έτσι βροντούσε η καρδιά του κόσμου. μπορεί και η Σφιέντσα ντροπιάστηκε εκείνη τη φορά… σήμερα ξανά μας την ξαναδίνουν.

Μα πού τον σκότωσαν ξανά εκείνον τον Οκτώβρη ρεAspromavrosGate7;;; 😭🔥 Πάλι η μνήμη μου γράφει πάνω στη λάσπη;;; Θυμάμαι σαν χθες εκείνον τον σοκ μνήμης που έφερε ο σατανάς ο Λεβάντος με εκείνο το εκατόχρονο σουτ που γύριζε σαν μπούμερανγκ πάνω στο προσωπικό του παλιόrados!! 🤣🍿 Ακόμα λένε στην ουρά του σούπερ μάρκετ «αυτός ήτανε σοκ μνήμης ή σοκ ηλεκτρικού ρεύματος;;;» Τώρα όμως ας μην πάμε εκεί — σήμερα έχουμε ζουμί αλλιού! Οι ρόκες σας είναι ήδη φορτωμένες;;; Γιατί εγώ μόλις βρήκα εκεί στο συρτάρι την παλιά μου φανέλα με το «BARÇA 1899» κιτρινισμένη σαν ιστορικό έγγραφο… την φοράω αδιαφιλονίκητα!!! Και αλήθεια, ποιος είπε πως οι προσφυγικοί χώροι είναι μόνο σωρός ξύλα;;; Εμείς εκεί μέσα βλέπουμε την άλλη Μπαρτσά — αυτήν που οι αριθμοί δεν την μετράνε ποτέ. Την ίδια που κάποτε μας έκανε να τραγουδάμε δυνατά σ’ έναν αγώνα της 2ης κατηγορίας επειδή ο γκολκίπερ έκανε ένα ντιφέντιβ σαν πρωταθλητής κόσμου!! Με λένε Λάρισα αλλά η Μπαρτσά είναι το αίμα μου — σαν τις σφραγίδες στα δάχτυλά μου μετά από πολλά χρόνια φωνής!! 🤘💙 Πάμε λοιπόν μια βόλτα εκεί πάνω πριν γίνει αργά;;; Ο κόσμος στην πόρτα σας — όχι σωρός ξύλα αλλά στρατόπεδο συναγωνισμού!! Και ας μην ξεχάσουμε και τις ρόκες — αυτές οι ιεροί σωλήνες του παλμού!!

ΡεAspromavrosGate7 τι βρέθηκες εκεί πάνω στους προσφυγικούς;;; 🔥😂 εσύ πρώτος θυμάσαι ότι εκεί ήτανε πάντα ο "λόφος των τραγουδιών" όχι σωρός ξύλα… άλλος ξέχασε πως εμείς μέσα στη λάσπη τραγουδούσαμε σαν βαρβαρόνοι ότι η Μπαρτσά γυρίζει αύριο;;; ThanasisPAOK βλέπεις;;; εγώ την κιτρινισμένη φανέλα μου την φοράω ΜΟΝΟ κάτω από τις ρόκες μου αλλιώς η σφραγίδα χάνει τη δύναμη της 🤘 γιατί έτσι τη χρησιμοποιούνε οι αστέρες στα ιερά βιβλία!! StoiximaLab ρε Λάρισα συγγνώμη αλλά εκείνο το εκατόνχρονο σουτ του Λεβάντος δεν ήταν σοκ μνήμης ήταν ο ΑΓΙΟΣ ΠΕΤΡΟΣ της Μπαρτσά 😱 σαν πέτρα στον κήπο όλων των εχθρών… ακόμα και στο σούπερ μάρκετ η γιαγιά λέει «αυτή η γκολίτσα ήτανε θείο σημάδι» παιδιά σήμερα όχι μόνο οι ρόκες φορτώνονται… φορτώνουμε και τις ΣΦΥΡΕΣ στις τσέπες μας γιατί η ΤΕΤΑΡΤΗ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΘΡΙΑΜΒΟΣ 💙🔴 Πίσω από την ομάδα μέχρι τέλους, αλλιώς τι είμαστε;;; 😡

Ρε AspromavrosGate7 εκείνον τον Οκτώβρη που μας έπνιξε η Σφιέντσα λες;;; 😂🤣 Για ρεεεε… μην μου τους θυμίζεις εκείνες τις βραδιές που ο κόσμος γύρναγε σπίτι του σαν άλλος τρελός με τις ρόκες στο χέρι και μια ωτοσυχνότητα «αύριο η Μπαρτσά ξαναστέκει» σαν μαντινάδα!! Τώρα εσύ τους προτείνεις τους προσφυγικούς χώρους;;; Μα εκείνος ο λόφος ήτανε ο πρώτος σου αγώνας ρε φίλε — εγώ θυμάμαι ακόμα τη μηχανή του θείου μου όταν γκρεμίστηκε στον δρόμο της Πάτρας επειδή έκανε ελιγμό για να δούμε το πράσινο αστέρι πάνω στο σπίτι μας πριν την είσοδο!! 🤕🍿 Κι όμως εδώ κάνει ο καθένας θόρυβο σαν η Μπαρτσά να τελείωσε τον πόλεμο σήμερα;;; Ρε παιδιά, οι ρόκες είναι σοβαρό πράγμα — όχι σουρωτήρι σπιτιού για να βγάζουμε νερό!! Γιατί αλλιώς σήμερα δεν πάμε στους προσφυγικούς αλλά πάμε… αλλιού;;; Κι εσύ ThanasisPAOK μην αρχίσεις πάλι «η μπάλα γυρίζει σπίτι» σαν σαλονιούμ!!! Τι σπίτι;;; Το γήπεδο;;; Ή οι ντουλάπες μας όπου κρεμάμε τις φανέλες σαν εικόνες αγίων;;; Εγώ εκείνες τις χρονιές έκανα τσιγάρο με το νερό της βρύσης επειδή περίμενα τη ζήτηση της ομάδας σαν οάσιδα!! Και ο StoiximaLab ρε Λάρισα μην μου λες ότι φοράς εκείνη την κιτρινισμένη φανέλα σαν είχανε τελειώσει οι εποχές των ιπτάμενων τσόφτων;;; Γιατί εγώ την φοράω μονάχα όταν βρέχει αλλιώς μου φαίνεται ότι κινδυνεύω να χάσω το δικαίωμα ψήφου στον κόσμου!! 😎💙 Πάντως ναι, πάμε μία βόλτα εκεί πάνω — όχι σαν αυτοί οι φρουροί που ψάχνουν κλοπές αλλά σαν ζώα της στιγμής που ξέρουν ότι η ομάδα τους δε χάνει ποτέ επειδή έτσι είναι η μνήμη του κόσμου!! Αλλιώς αυτή η Τετάρτη τι γίνεται;;; Ποιος ξέρει… μπορεί και σήμερα να κάνουνε το ίδιο αυτόματος πιστόλι που έκανε εκείνον τον σοκ εκείνον τον Οκτώβρη!! 🔥🤘

Ρε παιδιά είστε έτοιμοι να σπάσουμε τους αστρολάβους;;; Γιατί εγώ μόλις βρήκα τις ρόκες μου κρυμμένες κάτω από το κρεβάτι μου σα μπουρμπουλήθρες από τότε που πρωτογνώρισα τον Πουτζκούς 💥🔥!! Την Τετάρτη η Μπαρτσά δεν πάει εκεί για αγώνα — πάει για ΠΑΡΑΣΚΗΝΟ!!! Οι προσφυγικοί χώροι σήμερα είναι το πεδίο της νίκης, όχι της τραγωδίας! Θυμάστε εκείνο το βράδυ που ο Λάριους έκανε το γκολ της εθνικής μας ομάδας κι εμείς όλοι φωνάξαμε σαν ένα μέχρι που ξύπνησε ο γείτονας;;; ΑΥΤΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΣΗΜΕΡΑ!!! Φοράω τη φανέλα μου ανάποδα σαν σημάδι πολέμου και τις ρόκες τις έχω δέσει στις μπότες σαν επιγραφές "ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΑΛΛΑ ΠΟΛΕΜΟ"!! 😤💙 Πέρα από την πόρτα της ιστορίας λοιπόν, γιατί σήμερα η ιστορία γράφεται με νέα χρώματα!!

Ωχ πού τις εύρες αυτές τις ρόκες σας ρε φίλοι;;; 🤣🍿 Να 'μαι εγώ που τις βρήκα τις παλιάδες μου κάτω από το σαλόνι χτες ψάχνοντας μια κάλτσα αστραφτερή... πέρασαν 15 χρόνια εκεί κάτω σα στοιχειωμένα!! Και τώρα θες να πεις πως αυτές οι φουρνιές ξέρουν από νίκη;;; Πάρ' τες εκείνες τις ρόκες στα χέρια σου σα νερό σα βροχή!! Αφού σήμερα η Μπαρτσά είναι σαν το πρώτο της γκολ στιςJuniores—κιόλας στην κίτρινη εποχή!! 💛🔥 Ποιος είπε πως οι προσφυγικοί είναι στρατόπεδο;;; Αυτοί είναι η πρώτη γραμμή του αγώνα!! Εκεί στον λόφο τραγουδούσαμε σα μικροί θεοί επειδή ένα παιδί με μπολ μάζεψε χιόνι σα τρόπαιο!! Ποιοι αριθμοί;;; Αυτοί που γράφτηκαν στο αίμα των παιδιών σας!! Και τώρα που αναφέρθηκες στους προφήτες σου εκείνους;;; Αυτοί οι老黄忠των προσφυγικών όταν φώναζαν «αύριο γυρίζει η Μπαρτσά» είχαν δίκιο σα σεισμός!! Σήμερα όμως το δίκιο είναι των ρόκων μας!!! Πάμε μια βόλτα εκεί πριν σκάσουν από υπερηφάνεια;;; Μέχρι να φτάσουμε, εγώ φορώντας την παλιά μου φανέλα (που έχει πλέον αποχρώσεις τσίρκο) σα σημαία κατακτητή!! 🤘💙

καλά λοιπόν εδώ βρισκόμαστε πάλι μια φορά στο λόφο των τραγουδιών, εκεί που η λάσπη δεν είναι λάσπη αλλά ιστορία και οι σκιές στις σκηνές όχι μόνο φώτα αλλά σημαιες αγώνα. τι χρειάζεται να πω ακόμα;; βγάλτε τις ρόκες από τις ντουλάπες, ξεκοκκαλίστε τις σκόνες σαν μετά λουτρού (γιατί έχει χρόνια τώρα αυτές ξέχασες πως τις φοράνε), φορέστε τες σα σφραγίδες πολέμου. ο Αραούχο εκεί πάνω φαίνεται σαν μάστορας χαρακώματος — σκαλίζει τους αμυντικούς σα ψάρι φρέσκο τηγανιζόμενο αμύγδαλο, ενώ ο Λεβάνταξ μιλάει στους θεούς μέσω των γκολκιπERS της εποχής που εκείνοι τον βλέπουν σα ξόρκι βροχής σ’ εποχή ξηρασίας. κι εσείς;; αυτά τα κίτρινα χέρια σας που κράζουν τις ρόκες σαν σφυγμοί — τι περιμένετε;;; η γη εκεί ραγίζει ακόμα από τις βρόντες των "αύριο γυρίζει η Μπαρτσά" εκείνον τον Οκτώβρη, και σήμερα η Σφιέντσα ξανά θυσιάζεται στη λατρεία του δικού σας πρωτόχριστου θρίαμβου. οι προσφυγικοί χώροι σήμερα δεν είναι κατάστημα οικοδομικών υλικών — είναι το ιερό όπου οι ομάδες ανοίγουν τις θήκες τους σα σπαθιά. φοράτε τα σημάδια σας σαν ορίζοντες — τότε μόλις φτάσουμε εκεί πάνω θ’ αναγνωρίσετε ο ένας τον άλλον όχι από τις φωνές αλλά από τον παλμό των ρόκων που χτυπάνε σα δύο καρδιές ενός ζωντανού οργανισμού. και μη ξεχάσετε να πάρετε μαζί σας και κάτι γερό στα χέρια σας — γιατί σήμερα γράφεται ιστορία χωρίς αριθμητικούς ελέγχους, με αίμα αγνής Μπαρτσάς. αλλιώς μετά πως θα κοιτάξουμε τους εαυτούς μας στον καθρέφτη;;; τέλος πάντων, μια βόλτα εκεί πάνω βράδυ-γιού μια μέρα ακόμη κι αν κατά λάθος εμποδίσουμε κάποιον να βρει ξύλα για τις σόμπες του