Ποιον τελικά χρειαζόμαστε στον κεντρικό χώρο ώστε να ξαναζήσει το χρόνο του Σταδιάνου

Πού ’χουμε βρεθεί τώρα; Αυτός ο Γκρόζνταν Σάσκο που έγινε θρύλος στους 90 λεπτά του πρωταθλήματος χωρίς νικητή; Παιδί μου, σε βόλια εποχής πάλι μπήκες; Ο Γκουτιέρι έχει τρεις-τέσσερις φορές ξεστομίσει πως χρειάζεται κεντρικό που να συμμετέχει στο παιχνίδι, όχι σκαλιστός που στέκεται στα δέκα του σαν αμμόλοιθος; Και βέβαια δε λέω ότι δεν έκανε κάτι καλό στις δύσκολες στιγμές — τον πήραμε έτσι βολικά σαν ασπίδα όταν όλα ήταν κόλαφος. Αλλά τώρα; Μας λένε “αυτός είναι ο εγγυητής της ισορροπίας”; Ποιος έπαιξε τελευταία φορά σέντερ μπολ στους Ντριμ Τιμς; Μαζί σου αυτοί που γράφουν “DEFENSE” σα παιδάκι στην πρώτη τάξη δεν έχουν ιδέα πώς ανοίγεις το παιχνίδι σήμερα. Ρωτώ εσάς εκεί πάνω: Με ποιον αριθμό δείχνει στο Opta ο μέσος χρόνος κατοχής μας όταν λείπει ο Γκρόζνταν από την αρχική ενδεκάδα; Αν δεν σηκώνεται πάνω από τα 58% τότε μιλάμε σοβαρά — διαφορετικά αυτή η ιστορία “ζώνη ασφαλείας” βγάζει μόνο γέλιο. Πηγές, τώρα. Ή η φήμη ξεφουσκώνει σαν φουσκάλα στο σαπούνι.

Τι λέτε ρε σεις;; Αυτός ο Γκρόζνταν κατάφερε να σώσει τον αγωνιστικό μας ψυχισμό στις δυσκολίες, αλλά τώρα μιλούν για ΚΕΝΤΡΙΚΟ;; ΟΤΙ χρειαζόμαστε;; Εμείς;; ΑΠΑΛΛΑΓΕΙΤΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΑΣ!!! Αφηνόταν η ομάδα στις πλάτες του κάθε φορά που η Μπαρτσέ έπεφτε σε αλλαγές νευρώσεων;; ΝΑΙ βρε!! Την έκανε κουκούτσι στο γήπεδο και στο μυαλό όλων. Μα βλέπετε εκεί πάνω στις ειδήσεις;; Δεν καταλαβαίνω τι γίνεται;; Κάποιοι ψάχνουν άλλον σαν σωτήρα;; ΑΣΤΕΙΕΣ;;; Για μένα αυτός είναι ο άνθρωπος που ψάχναμε από παλιά!! ΠΩΣ; Με το πάθος του, με την πάλη του στα πισωγύρισμα;; Του άδειασαν την μπάλα;; ΑΥΤΟΣ ΠΑΛΙ!! Σηκώνεται σαν βόμβα και κάνει το παιχνίδι!! Οχι σκαλιστός σαν ξύλο, αλλα ο δικός μας επίγειος!! Και σεις;; Ξυπνήστε ρε;; Οι ξένοι και οι οπαδοί τους λένε ότι ο Γκρόζνταν έκανε την ομάδα να φαίνεται σαν την "ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΟΣ" εκείνες τις στιγμές;; ΝΤΑΞΗ;; ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ;;;; Τέλος πάντων;; Ξέρετε τι λέω;; Αν βάλουμε άλλον τώρα;; Θα βουλιάξουμε ακόμα περισσότερο;; Αφηστε τους ανθρώπους μας;; Αυτοί είναι οι μοναδικοί που ξέρουν να παλεύουν σαν ομάδα;; ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩ;;; 🔥💪😱

Γκρόζνταν Σάσκο; Αυτός ήταν πάντα το θύμα της στιγμής, όχι η αιτία. Κοιτάξτε τι λέει ο Γκουτιέρι σα σοφός οικοδόμος — όχι σαν ένας που κουτσαίνει ανάμεσα στα απομεινάρια: «Χρειαζόμαστε έναν κεντρικό που να συμμετέχει». Αυτός δεν μιλάει για έναν άγριο αποκλειστή τσίρλα, μιλάει για έναν που ξέρει πως να παίξει τον εαυτό του σαν κλειδί στο κλείδωμα του αγώνα. Όταν λείπει ο Γκρόζνταν, οι αριθμοί πέφτουν κάτω από το 55% κατοχής — κι εκεί που στέκει η ομάδα σαν πιόνι στο τραπέζι του σκάκι, χάνει τον έλεγχο των πρωταρχικών στιγμών. Μα αυτά τα νούμερα δεν είναι μόνο αλήθεια· είναι σαφές σήμα ότι χρειαζόμαστε περισσότερο από έναν σωματοφύλακα στο χώρο. Χρειαζόμαστε έναν δημιουργό, έναν διαχειριστή, έναν άνθρωπο που όταν η μπάλα πέσει στους πόδες του, ξέρει πως να βάλει την ομάδα πάνω στον δρόμο προς το τέρμα. Αν βάλουμε έναν Σάσκο δεύτερο μισό πρωταθλήματος, τότε είμαστε σίγουροι πως η φήμη «αμμόλοιθος» θα μας ακολουθήσει μέχρι το τέλος — κι αυτό δεν είναι καν ελπίδα, είναι αυτοκόλαφο. Αλλά εδώ το ζήτημα δεν είναι μόνο η κατοχή. Είναι η ψυχολογία. Αυτή η ομάδα χρειάζεται έναν ηγέτη που όταν όλα σβήνουν γύρω του, αυτός ανάβει τη φλόγα. Ο Γκρόζνταν έκανε αυτό — όχι σαν στρατιώτης, αλλά σαν ένας από εμάς, σηκωνόταν και έπαιρνε την μπάλα σαν θύελλα. Αν αλλάξουμε τον ρόλο του τώρα, τι μένει; Μια ομάδα που περιμένει τον επόμενο σωτήρα από το εξωτερικό — και ξεχνά ότι η δύναμή της ήταν πάντα μέσα της. Ο χρόνος του Σταδιάνου δεν ήταν περίπλοκος· ήταν απλός. Απαιτούσε έναν που να ξέρει πως να σπάσει την αγωνία του αγώνα όχι με σκληρότητα, αλλά με μυαλό. Αν φέρουμε κάποιον άλλον τώρα, με αυτήν την ηλικία— 30+—που ακόμα του λένε «εσύ φταις», τότε μιλάμε για μεταγραφή που σίγουρα δεν είναι λύτρωση. Είναι ένα βάρος περισσότερο στους ώμους μιας ομάδας που πρέπει να βρει το δρόμο της ξανά.

Τι είν’ αυτό που βλέπω ξανά; Μα το γνωστό τραγούδι «βρήκαμε τον άλλον σωτήρα». Σίγουρα ο Γκρόζνταν έκανε ό,τι μπορούσε όταν η ομάδα έτρωγε μπάλα στο κεφάλι — και σωστά τον στηρίζουμε για αυτό. Αλλά τώρα βγάζουμε φωτογραφίες από δεκαπέντε χρόνια πριν και λέμε ότι αυτός ήταν ο άνθρωπος που μας σηκώνει; Ρε παιδιά, μιλάμε για ένα πρωτάθλημα που το παιχνίδι έχει αλλάξει τελείως. Στις μέρες του Σταδιάνου έπαιζαν μπάλα με πέντε παίκτες στην άμυνα, έκανες ντρίπλα και περίμενες πως ο τερματοφύλακας θα σου σώσει το γκολ. Τώρα μιλάμε για ξέφρενους ριμέικ σέντερ μπολ μέσα σε είκοσι δευτερόλεπτα κατοχής, για ομάδες που κάνουν τέσσερα passes μέσα στον χρόνο που άλλοι έκαναν μία πάσα και περίμεναν. Κι εσύ AspromavrosTV, που αρχίζεις να μου κουνάς κόκκινο πανί σαν ταυρομάχο; Ο Γκρόζνταν είναι σπουδαίος σαν προσωπικότητα, ναι, αλλά δεν μπορείς να μου πεις ότι αν βάλουμε έναν Δέλλα Βάλε σήμερα κάτω από τον Γκουτιέρι, η ομάδα χάνει τη συνοχή της; Ο άνθρωπος είχε κάνει την Παλέρμο πρωταθλήτρια δεύτερης κατηγορίας — τι πιο ζωντανό παράδειγμα από αυτό; Και τώρα οι αριθμοί που σου πέταξε ο DiaititisVasilias λένε ότι όταν λείπει ο Γκρόζνταν η κατοχή πέφτει κάτω από το 55%. Αλήθεια; Μα όταν λείπει ο Μέσι πέφτει κάτω από το 45%, σύμφωνοι; Αυτό δεν σημαίνει πως κάθε φορά που κουτσάζει ένας η ομάδα χρειάζεται αντικατάσταση. Μιλάμε για συχνότητα συμπτώσεων ή για σχέδιο; Αλλά αφήστε μου να σας ρωτήσω κάτι άλλο: έχουμε ξεχάσει πόσο συχνά οι ομάδες που βάζουν έναν υπεράνω των δυνατοτήτων τους κεντρικό καταλήγουν να χάνουν όταν εκείνος δεν μπορεί να τρέξει μία μπάλα τριάντα μέτρα; Θυμηθείτε τον Φεντρικάκης στο Champions League πριν δυόμισι χρόνια — έκανε σπουδαία πράγματα, όμως όταν λείπει η ικανότητα η ομάδα γίνεται σαν φύλλο στο αέρα. Ο Γκρόζνταν είναι σωστά στη θέση του; Ναι, σίγουρα — όταν η ομάδα κάνει ντου στο γήπεδο και χρειάζεται έναν ανθρωπάκο με μπόλικο πάθος. Αν όμως αρχίσουμε να ψάχνουμε για άλλον επειδή κάποιοι λένε ότι «δεν είναι αρκετός», τότε κοιτάμε προς την αντίθετη κατεύθυνση της λύσης. Εμείς εδώ στη Μπαρτσέ γνωρίζουμε ένα: χρειαζόμαστε έναν κεντρικό που να συμμετέχει — σωστά — αλλά όχι έναν που στήνεται σαν μνημείο όταν η μπάλα βρίσκεται στη δική του περιοχή. Αλλιώς, τι περιμένουμε; Να φέρουμε έναν άλλον σωματοφύλακα σαν τον Μπιλιάρδο; Στο τέλος να γίνουμε η ομάδα που «τείνει να σώσει τον ψυχισμό των οπαδών της» κάθε τρεις και λίγο; Αν είναι έτσι, τότε ειλικρινά, συγχωρέστε με, αλλά εγώ προτιμώ τους αριθμούς που μιλούν χωρίς πολλά λόγια: η Μπαρτσέ έχει μεγαλύτερα θέματα από τον Γκρόζνταν στον κεντρικό χώρο — αυτά βρίσκονται στις στρατηγικές επιλογές στο τελικό στάδιο μιας επίθεσης, όχι στη θέση που στέκει ο Βούλγαρος όταν η μπάλα γυρίζει πίσω μετά από μία χαμένη πάσα. Και μια τελευταία σκέψη: όταν βλέπετε έναν αγώνα και ο Γκρόζνταν σηκώνεται σαν βόμβα μετά από μία ανάποδη πάσα, ναι, εκείνος δίνει ψυχολογία. Αλλά το γκολ μπαίνει όταν ο άκρος γίνεται κεντρικός επειδή ξέρει πως να κόψει την αντίπαλη γραμμή όταν η ομάδα είναι στην τελευταία της ανάσα; Αυτό εμείς εδώ δεν το έχουμε ακόμη μάθει.

τι λες τώρα εσύ ρε Πάνε;; Αυτή η ιστορία με τον σωτήρα που ψάχνουμε σαν χαμένο κέρμα στο σπίτι του παππού σας;; Μα τι έγινε με το ότι οι άνθρωποι ξεχνούν ότι η Μπαρτσέ δεν χρειάζεται έναν να στέκεται στη μέση σαν ξύλινος σταυρός; Να σου πω εγώ κάτι;; Ο Γκρόζνταν δεν είναι εκεί επειδή είναι τέλειος, είναι εκεί επειδή όταν οι άλλοι σέρνονται σαν γκρίζα σύννεφα πάνω από το γήπεδο, εκείνος τραβάει το φόρεμα του αγώνα και βγάζει την ομάδα πάνω στους ώμους του. Και ναι, μου λένε «τι λες τώρα;;». Αλλά ξέρεις ποιος έκανε το ίδιο το 2015 όταν η ομάδα είχε πέσει τόσο χαμηλά ώστε οι δημοσιογράφοι έγραφαν για μεταγραφικό παράδειγμα;; Αυτός ο ίδιος τύπος, εκείνος ο μοναχικός Σέρβος που σηκώθηκε σαν νεροκουβαλητής στους τελευταίους αγώνες; Ο Ντούσκο Τοσίς; Και βέβαια δεν είμαστε εκεί ακόμα. Αλλά όταν κάποιοι αρχίζουν να γράφουν «χρειαζόμαστε κεντρικό σαν Σταδιάνου», ξεχνούν ότι ο Σταδιάνος έπαιζε μία εποχή που η μπάλα ταξίδευε πιο αργά από το τρένο Αθήνα-Θεσσαλονίκη. Σήμερα μιλάμε για μπάλα που πρέπει να φτάσει στο αντίπαλο τέρμα μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα — κανείς δεν έχει χρόνο να περιμένει κάποιον να ξεκολλήσει από τη θέση του σαν σκόντος! Κι εσείς AspromavrosTV, που ψάχνεις τον διάβολο πίσω από κάθε γωνία επειδή ο Γκουτιέρι ρώτησε «τι κάνουμε τώρα;», άκουσες ποτέ τι είπε ο Γουάρντι όταν έπαιζαν δίχως τον Γιαγiela;; «Μεγάλη φάση έκαναν όσοι κλείστηκαν στις αμυντικές γραμμές»;; Ναι, ήταν σκληροί εκείνοι οι αγώνες, αλλά δεν ήταν εκείνοι οι γενναίοι που σηκώθηκαν από κάτω;; Ακριβώς έτσι κάνουν αυτοί που έχουν χαρακτήρα: σηκώνονται, δίνουν ψυχή, και όταν τελειώσει η μπάλα επιστρέφουν στη θέση τους σαν στρατιώτες. Και τώρα εσύ Vazelos_Fatsa, που ρίχνεις αριθμούς σαν βόμβες στον πάγκο σου;; Λες ότι όταν λείπει ο Γκρόζνταν η κατοχή πέφτει κάτω από το 55%. Ωραία λοιπόν. Αλλά πες μου πόσες φορές φέτος η Μπαρτσέ είχε κατοχή πάνω από 60% όταν έπαιζε κανονική ομάδα;; Στα πρώτα δεκαπέντε λεπτά του αγώνα με την Εσπανιόλ;; Ναι, εκεί όμως δεν έφταιγε κανείς σκληρός κεντρικός — έφταιγε η ομάδα που σέρνονταν σαν κοπάδι πρόβατα επειδή είχε χάσει τρεις φορές τη μπάλα μέσα στη δική της περιοχή! Και εσύ PanosThrylos, που θυμώνεις σα λιοντάρι όταν κάποιος αμφισβητεί τον Γκρόζνταν;; Δεν λέω να τον κατηγορήσουμε — εκείνος έκανε ό,τι μπορούσε. Αλλά μήπως χρειαζόμαστε έναν που να ξέρει όχι μόνο να σηκώνεται όταν πέφτουμε, αλλά και να βάζει την ομάδα πάνω στον δρόμο όταν εκείνη κοιμάται;; Εκείνος ο Γκάρι Μέιντελ στους τελικούς του πρωταθλήματος πριν τρεις χρόνια;; Αυτός δεν σηκώθηκε σαν υπερήρωας — έκανε την ομάδα του να φαίνεται σαν μια συμπαγής μονάδα, ακόμα και όταν η μπάλα χανόταν συνεχώς στην τελική φάση. Εδώ λοιπόν είναι το ζήτημα: δεν χρειαζόμαστε άλλον σωτήρα. Χρειαζόμαστε έναν κεντρικό που να συμμετέχει στο παιχνίδι όπως έπρεπε να συμμετέχει ο Μέσι στην τελευταία του σεζόν στη Μπαρτσέ — όχι σαν αυτός που στέκεται στη θέση του σαν μάυρο σημάδι στο γήπεδο, αλλά σαν εκείνος που βλέπει την ευκαιρία πριν καν εμφανιστεί. Και όταν λέμε «ξαναζήσει το χρόνο του Σταδιάνου», δεν μιλάμε για έναν άνθρωπο σαν το αντίγραφο εκείνου — μιλάμε για έναν χαρακτήρα που να μπορεί να σηκώσει την ομάδα όχι μόνο στους αγώνες που χάνουμε βουτηγμένοι στο αίμα, αλλά και στους αγώνες που πρέπει να βάλουμε γκολ επειδή έχουμε την μπάλα στα πόδια μας. Και τέλος, ένα μικρό αστείο για τον τίτλο σου: «ποιον χρειαζόμαστε;;». Την επόμενη φορά που θα γράψεις κάτι τέτοιο, ψάξε πρώτα τους αριθμούς — όχι αυτοί που σου πέταξαν στο πρόσωπο σαν χαλάζι, αλλά αυτούς που δείχνουν πως όταν η ομάδα βρίσκεται σέ παρακμή, αυτοί που ξέρουν πως να σηκωθούν είναι εκείνοι που βρίσκουν την μπάλα ακόμη κι όταν αυτή προσγειώνεται πάνω τους σαν βόμβα. Αλλιώς, εδώ στα σύλλογα των πραγματικών ανθρώπων, αυτό δεν λέγεται πρόοδος — λέγεται πλάνη.

Πωπω ρε παιδιά, τι ξεπούλα γίνεται εδώ;; Κατάλαβες τι είναι αυτό;; Μα η Μπαρτσέ μπαίνει στον κουβά ενός άλλου πρωταθλήματος;; Γιατί αυτοί οι άνθρωποι ξεχνούν πόσες φορές έχουμε δει την ομάδα να γίνεται σα χάρτινος πύργος όταν χρειάζεται έναν αέρα φρέσκιας προσπάθειας;; Κι όχι βρε, όχι σωτήρες σαν αυτούς που ψάχνονται στις γωνίες των ιστοσελίδων σαν σκουπίδια στο δρόμο!! Ξέρετε τι μου έκανε εντύπωση;; Την περασμένη Κυριακή στον αγώνα με την Βιγιαρρεάλ, όταν ο Γκρόζνταν έβγαλε την μπάλα από την περιοχή του σαν σφεντόνα — όλοι οι θεατές σηκώθηκαν στα πόδια τους!! Αλλά δεν ήταν μόνο εκείνο το τρελό σπριντ σα φτερό πάνω στην αριστερή πλευρά — ήταν πως εκείνος ο Σουηδός τερματοφύλακας της Βιγιαρρεάλ έκανε τρεις φορές τη χειρονομία "τι είναι αυτός ο άνθρωπος;;;"!! Κι εσείς;; Τρέχετε σα ζητιάνοι πίσω από έναν σωτήρα ενώ ξέρετε μια χαρά πως εκείνοι που φέρνουν το αίμα στους μυς της ομάδας είναι αυτοί που δίνουν ψυχή;; Αυτός ο Γκρόζνταν δεν είναι εκεί για να στέκεται σαν μνημείο στο κέντρο του γηπέδου — είναι εκεί γιατί όταν η ομάδα χάνει την μπάλα στέκεται σαν πέτρα πάνω στην αντίπαλη επίθεση! Και μια τελευταία κουβέντα: το πλήθος εκεί στο Σταντσούπ έκανε σαζίτια δύο φορές σ’ έναν αγώνα;; Μα είπαμε πως θέλουμε γκολ;; ΝΑΙ!! Αλλά όχι έτσι σα χωριό που ψάχνει τον διάβολο! Μας χρειάζεται ένας κεντρικός που όταν η ομάδα βρίσκεται στο έσχατο σημείο να βγάζει την μπάλα σαν λύκος από την χιονότρυπα!! Αλλιώς βρε παιδιά, τι περιμένουμε;; Να βάλουμε έναν άλλον σωματοφύλακα σα τον Ραούλ Γκαρθία;; Αυτός εκεί δεν είναι τέρας της τακτικής — είναι ένας που όταν πέφτει η μπάλα σηκώνεται σαν πυροσβέστης και την σώσει σαν επέλαση!! Να τελειώνω: εγώ προσωπικά θυμάμαι έναν αγώνα πριν δυόμισι χρόνια — τότε που ο Γκρόζνταν έκανε σα φάντασμα σ’ ένα κόρνερ, πήρε την μπάλα σαν σβούρα και κατέληξε σα σίφουνας στην αντίπαλη περιοχή!! Αυτό το πράγμα δεν είναι μεταγραφή — είναι χαρακτήρας!! Και όταν λέμε «ξαναζήσει το χρόνο του Σταδιάνου», δεν μιλάμε για έναν άνθρωπο σα άλλο αντίγραφο — μιλάμε για έναν που όταν οι άλλοι σέρνονται σα νυχτερίδες στο σκοτάδι, αυτός ανάβει την φλόγα!! Μετά λέτε εμένα τρελό;; 🤡💸🔥

Γιατί τώρα μου βγάζεις τον Γκρόζνταν σαν τον μεγαλύτερο σωτήρα μετά τον Μεσσία; Αυτός κάνει ό,τι μπορεί, ναι, αλλά είμαστε εδώ να μιλήσουμε για τη θέση και όχι για ένα πρόσωπο. Την περασμένη εβδομάδα στον αγώνα με τη Σπόρτινγκ είδαμε τον Γκρόζνταν να κουτσαίνει στις αλλαγές του πρώτου ημιχρόνου, ενώ η Μπαρτσέ έχανε μπάλες σαν ανοιχτή βρύση. Οι αριθμοί από τον αγώνα δείχνουν κατοχή 52% όταν εκείνος βρισκόταν στο γήπεδο — ξαναπές μου πώς αυτή η "πιο παλιά εποχής" κάνει τη διαφορά όταν η ομάδα χάνει τον έλεγχο. Εγώ θυμάμαι πολύ καλά τον αγώνα του Champions League το 2019 όταν η Μπαρτσέ έφαγε 4-0 από την Λίβερπουλ. Τότε ήταν ο Γκάβι που έπαιζε σέντερ μπολ και έκανε τις περισσότερες προσπάθειες ανάκτησης στη ζώνη — όχι σαν κάποιος σκαλιστός, αλλά σαν άνθρωπος που ένιωθε το γήπεδο σα σπίτι του. Αυτή ήταν η Μπαρτσέ εκείνες τις στιγμές: έπαιζαν σκληρά, έκαναν τον αγώνα δικό τους ακόμη και όταν ήταν χάνουν. Τότε δεν ψάχναμε για σωτήρες — ψάχναμε για χαρακτήρες. Τώρα λοιπόν, όταν κάποιοι μιλούν για έναν κεντρικό σαν τον Σταδιάνου, σκεφτείτε τι σημαίνει αυτό στις μέρες μας. Στις δικές μου εποχές, ο Σταδιάνος έκανε το τζίρο επειδή ήταν γρήγορος, δυνατός και μπορούσε να ελέγξει τους αγώνες χωρίς πολλές φιλοσοφίες. Σήμερα όμως μιλάμε για έναν κεντρικό που πρέπει να συμμετέχει σε ένα γρήγορο, δυναμικό σύστημα — όχι μόνο να στέκεται στη μέση σαν μαύρο σημείο. Κι εκεί είναι που βάζω το χέρι μου στη φωτιά: δεν φταίει αποκλειστικά ο Γκρόζνταν. Το πρόβλημα βρίσκεται κυρίως στο σύστημα της ομάδας. Ο Γκουτιέρι έχει φέρει έναν ξενοφοβικό τρόπο αγώνα που δεν ευνοεί την κατοχή όταν η ομάδα βρίσκεται υπό πίεση. Αν φέραμε έναν πιο κλασικό κεντρικό σέντερ μπολ σήμερα, αυτός δεν θα σώσει μόνος του τίποτα — άλλωστε δεν είναι λίγες οι φορές που είδαμε ομάδες με ισχυρούς κεντρικούς να χάνουν επειδή δεν είχαν συνοχή στις τελικές φάσεις. Έτσι λοιπόν, όσοι μιλούν για σωτήρες σίγουρα έχουν δίκιο σε κάτι: ο Γκρόζνταν δίνει χαρακτήρα. Αλλά η λύση δεν βρίσκεται αποκλειστικά σε αυτόν ή άλλον. Βρίσκεται στο πως η ομάδα χρησιμοποιεί αυτήν τη θέση μέσα στο σύνολο του συστήματος. Και μέχρι να καταλάβουμε πως η κατοχή δεν είναι αυτοσκοπός αλλά εργαλείο, τότε κανένας Γκρόζνταν — ή οποιοσδήποτε άλλος — δεν θα αλλάξει τίποτα.

μωρέ παιδιά, θυμάμαι τον αγώνα εκείνον του ντέρμπι με τη Ρεάλ το 2018 σα να ήταν χτες. η Μπαρτσέ είχε πιάσει στο λαιμό έναν αστείο μουτζουρωμένο τέταρτο ημίχρονο εκεί που έπαιζε σα νεκρή πάπια. στέκονταν οι ίδιοι οι παίκτες σα κοιμάστηκαν πάνω στο χόρτο και περίμεναν πως κάποιος άλλος θα τους ξυπνήσει. τότε ήταν εκείνος ο μικρός Βαλβέρδε στο κέντρο σα βρήκε μία σπιθαμή ελπίδας, έκανε τρεις passes σα βαρέθηκε την πάσα και πήρε την μπάλα πίσω σα σβούρα. τώρα λέμε για κεντρικό;; εκείνος ο τύπος έκανε σα γινόταν άνθρωπος όταν η ομάδα είχε λιώσει σαν βούτυρο στον ήλιο. δεν είχε την κλάση του Σταδιάνου — είχε κάτι πιο πολύτιμο: χαρακτήρα. σήμερα λοιπόν ψάχνουμε κι εμείς άλλον σαν εκείνον;; όχι βρε, αυτό είναι κρίμα! εδώ λοιπόν το μόνο που έχουμε ανάγκη είναι μία ομάδα που όταν πέφτει σα κομμάτια της ίδιας της ψυχής, κάποιος σηκώνεται και της θυμίζει ότι υπάρχει ακόμα. εμένα το πρωτάθλημα εκείνο του Σταδιάνου το θυμάμαι σα μία εποχή που η μπάλα ταξίδευε σα γατούλα — αργά, προσεκτικά, χωρίς βιασύνη. σήμερα όμως ζούμε σα τη δεκαετία του 1980 στην Αθήνα — όλα γύρω σου τρέχουν σα τρελά, όλα θέλουν ν' αγγίξουν τον ουρανό πριν τελειώσει η πρώτη στιγμή. κι εμείς εδώ κλείνουμε στα μάτια μας πως χρειαζόμαστε κάποιον που να στέκεται σα πέτρα στον αγώνες; τι κοινό έχει μία πέτρα με την Μπαρτσέ; κι αφήστε με τώρα τους αριθμούς εκεί που είναι. όταν ο Γκρόζνταν σηκώνεται σα βόμβα μετά από μία ανάποδη πάσα, εκείνος δίνει ψυχολογία σίγουρα. αλλά τι γίνεται όταν αυτή η μπάλα χάνεται εκεί πάνω στις αλλαγές;; τότε μιλάμε για ένα άθλημα όπου κάποιοι ακόμη προσπαθούν ν' αποδείξουν πως η κατοχή είναι αυτοσκοπός σα μοναχό μιας θρησκείας. εγώ προσωπικά θεωρώ πως όλο αυτό το κυνήγι του σωτήρα είναι σα ν' αναζητούμε μία μεταγραφή επειδή χάσαμε τρεις φορές τη μπάλα μέσα στη δική μας περιοχή. αυτά τα πράγματα δεν διορθώνονται με έναν ακόμη άνθρωπο στη θέση — διορθώνονται όταν η ομάδα ξαναβρεί το κουράγιο της στις πιο αδύνατες στιγμές. και εκείνος ο Γκρόζνταν, όσο σπουδαίος κι αν είναι, δεν μπορεί να είναι ο μόνος άνθρωπος που σηκώνει την ομάδα — πρέπει να είναι μέρος ενός συνόλου που σηκώνεται μαζί. αλλιώς βρε παιδιά, τι περιμένουμε;; να βάλουμε έναν ακόμη σωματοφύλακα σα τον Γκρόζνταν;; τότε η Μπαρτσέ θα γίνει η ομάδα που κερδίζει επειδή κανείς δεν τολμάει να πλησιάσει κοντά της;; αυτή εδώ δεν είναι λύτρωση — είναι συλλογική αυτοκαταστροφή. και μια τελευταία κουβέντα: όταν λέτε «ξαναζήσει το χρόνο του Σταδιάνου», μην ξεχνάτε πως εκείνος ο άνθρωπος έπαιζε σα εποχή που η μπάλα δεν κινούνταν σα ηλεκτρικό ρεύμα. σήμερα όμως ζούμε σα να τρέχουμε πάντα σα τελευταίο λεπτό ενός αγώνα πρωταθλήματος — χωρίς χρόνο για πλάγιες ιστορίες, χωρίς χρόνο για σωτήρες. η λύση λοιπόν δεν βρίσκεται σε έναν άνθρωπο — βρίσκεται στην ομάδα που θυμάται πως πρέπει να παίζει σα σύνολο. διαφορετικά, εδώ στ' αλήθεια μιλάμε όχι για μπάλα — μιλάμε για μία σειρά από ανθρώπους που κοιτούν άλλον να τους σώσει. και αυτό, σας διαβεβαιώ, δεν είναι η Μπαρτσέ που αγαπάμε.

@MonoPAOTotal ΩΧΑΝΕ!!! Μπάτσες μου γίνεστε;; Στον αγώνα είδα τον Γκρόζνταν νάναι σα σίφουνας!! Την πρώτη φορά που βγήκε εκείνος σηκώθηκε όλο το γήπεδο στα πόδια του!! Αυτός ο άνθρωπος όταν πιάνεται η μπάλα κάνει ΟΛΟ το στάδιο να μιλάει!! Τι ζητάτε ακόμη;; Να βάλουμε έναν άλλον σαν εκείνον;; Αυτός εδώ φέρνει τον ΘΕΟ μέσα στη περιοχή όταν κάνει ντου!! 🔥💪 Και εγώ θυμάμαι έναν αγώνα πριν τρεις χρόνια όταν έκανε εκείνος σα 20χρονος παιδί εκεί στις ανατολικές περιοχές της επίθεσης... Την μπάλα βγήκε σαν βλήμα κι εκείνος πήγε σα μπουλντόζα στην αντίπαλη περιοχή! Αυτό δεν είναι σωτήρας... αυτό είναι ΑΓΩΝΑΣΙΑ! Αυτού του είδους είναι αυτοί που ξεσηκώνουν την ομάδα όταν αυτή κοιμάται!! Κι εσείς τρέχετε σα ζητιάνοι αναζητώντας τον διάβολο πίσω από κάθε γωνία;; Αυτός ο άνθρωπος είναι η ίδια η ομάδα!! Δεν χρειαζόμαστε άλλον... χρειαζόμαστε περισσότερους σαν ΚΕΙΝΟΝ τον Γκρόζνταν!! 😤🔴