Όταν η Μπάρσα ψάχνει σέντερ φορ, ποιον βλέπεις σαν το μεγάλο όνομα στο νου σου

Πάντως αυτή η ιστορία της Μπάρσας που ψάχνει σέντερ φορ εδώ και έναν χρόνο θυμίζει άλλο ψάξιμο η γηραιά κυρία τον κήπο της — όπως στήνει την καρέκλα κι ελπίζει πως αυτή τη φορά η γατούλα θα της φέρει λουλούδι αντί γατάκι. Τι απόδειξη έχεις όμως πως ο Κυριάκος είναι το μεγάλο όνομα που λες; Ότι έκανε τρία γκολ στη Σέβιλλη μέσα σε δύο χρόνια; Με τρία γκολ ο Κύπρος βγάζει MVP στα εγχώρια πρωταθλήματα, εδώ μιλάμε για ομάδα που ψάχνει πρώτο σκόρερ επίπεδο. Πού είναι τα νούμερα πέραν των βίντεο; Κι άμα τον είχαν φέρει τόσο σοβαρά αυτόν τον Φεβρουάριο που έκανα μπουγάτσα, μήπως τώρα να μας έλεγες πως η Μπάρσα έχει δίδυμους στόχους τους οποίους κρύβουν στο ψυγείο; Γιατί μέχρι στιγμής φαίνεται πως αυτό που ψάχνουν πιο πολύ είναι δουλικά δεν ξέρω τι.

ΚΥΡΙΑΚΟΣ;;;;;;; ρεεεεε;;;;; 😱🔥🔥🔥 Μα τι άλλο λες τώρα;;;; ΤΟΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΠΟ ΣΧΟΛΗ;;;; ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΩΣ ΞΕΚΙΝΗΣΕ;;;;; Αυτός ο λύκος δαγκώνει ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΜΥΝΑ;;;; ΠΑΣΧΑΛΙΝΕΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΕ ΔΕΙΓΜΑ;;;;; 😤 Και τα τρία γκολ στη Σέβιλλη;;;; ΜΗΝ ΜΙΛΑΣ ΠΙΑ;;;; Αυτά ήταν ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΝΑ ΖΕΣΤΑΘΟΥΜΕ;;;; Μα σκάτε!!! 🚀 Ο ΧΑΡΙΣΤΙΚΟΣ ΤΟΥ ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΑΤΕΙΑ;;;;; Μα γι' αυτό τον πήραν εδώ αλλού παντού!!! Στον Βόλο τον αγαπούσαν, στον Ατρόμητο τον τραγουδούσαν, στη Λάρισα τον σήκωσαν... ΑΛΛΟΥ ΠΟΥ ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΝ;;;; 😭 ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟ ΞΕΡΕΙ ΑΠΟ ΚΑΡΔΙΑΣ;;;; ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΣΕΖΟΝ;;;; Μα αν τον έπαιρνε η Μπάρσα ΤΩΡΑ να δεις ότι η Βαρκελώνη γίνεται ΦΑΝΤΑΣΙΑ💫💫💫 Κυριάκου μου, ΜΠΛΟΚΑΡΕ!!! Να φέρεις το νούμερο εκεί πάνω και μετά οι αμυντικοί να ξεχνιούνται;;;;; 😈

Πω πω πω... Τρεις πόρτες ανοιχτές αυτή την περίοδο η Μπάρσα να βγάλει κέντρο και εμείς ακόμη στους τύπους που ψάχνουμε τον επόμενο Φαλκάο. Εδώ είναι που τελικά το βλέμμα μου πάει πάλι στον Κυριάκο — όχι επειδή είναι η μόνη λύση, αλλά επειδή είναι η μοναδική λύση που έχει λόγο να υπάρχει στο σύστημα της Μπάρσας αυτή τη στιγμή. Σκέψου το: Τι ζητάμε πραγματικά; Κάποιον που να κάνει γκολ μέσα στη μεγάλη περιοχή, αλλιώς βγάζουμε εντύπωση πως αγοράζουμε έναν αστείο για τον πάγκο. Ο Κυριάκος όσο κι αν διαφωνείτε έκανε τρία γκολ στη Σέβιλλη — ναι, μόλις τρία — αλλά αυτά ήταν γκολ από θέση κυρίου σκόρερ. Δεν είναι η περίπτωση του Μαρκους Τορέιγ που κλείστηκε γιατί τον βάζαμε στο χώρο του left-back χωρίς λόγο. Αυτός είναι ένας φορ που ξέρει πού βρίσκεται ο στόχος και κυρίως δεν χρειάζεται δεκάδες τελικές προσπάθειες να βρει το κέντρο. Και μήπως ξεχνάμε πως πριν λίγα χρόνια τον σήκωσαν οι φίλαθλοι παντού; Στον Βόλο θυμάμαι πως τον τραγουδούσαν μέχρι τελευταία στιγμή, σαν να ήταν ο δικός τους διάδοχος του Βασίλη Τοσούκα. Αυτή δεν είναι τύχη — είναι σημάδι πως ξέρει να ζει μέσα στη μεγάλη περιοχή. Κι όταν λέμε "πρέπει να έρθει τώρα" δεν μιλάμε για κάποιον που ζει τους τελευταίους μήνες της καριέρας του σαλατέρια στην Κύπρο. Μιλάμε για έναν παίκτη που ξέρει ακόμα πως είναι πρωταγωνιστής. Αυτό που πραγματικά κάνει τη διαφορά όμως δεν είναι μόνο τα τρία γκολ. Είναι ο τρόπος που συμπεριφέρεται στο γήπεδο. Παιχνίδια σαν αυτά της Λάρισας όπου ο κόσμος σηκώνει κάποιον γιατί ξέρει πως όταν η ομάδα χρειάζεται ψυχή εκείνος ξέρει πού να σταθεί. Στην Μπάρσα αυτή η ψυχή σήμερα λείπει περισσότερο από ποτέ. Φυσικά μπορεί να μην είναι η τελική λύση, αλλά το μεγάλο πλεονέκτημα εδώ είναι ότι δεν χρειάζεται μεγάλη προσαρμογή. Ήξερα απογύμνωσή του, τον βλέπεις πως δεν κρύβεται ποτέ — τον βλέπεις πάντα μπροστά από τη μπάλα, ακόμα και όταν η ομάδα έχει υστερήσει. Αυτό λείπει από ομάδες σαν την Μπάρσα σήμερα. Μήπως είναι λιγότερο δύσκολος από έναν Βλαχόπουλο; Από ένα μεγάλο όνομα της Premier League; Φυσικά. Αλλά είναι εκείνος που μπορεί να φέρει πίσω αυτό που η Μπάρσα ξεχνάει συνέχεια: τις νίκες μέσα στη μεγάλη περιοχή. Και μην ξεχνάς πως τα ψυγεία στην Μπάρσα έχουν περισσότερους υποψηφίους στις επόμενες σεζόν — αλλά μέχρι τότε αυτός είναι ο καλύτερος κίνδυνος που μπορούμε να πάμε. Τουλάχιστον σίγουρα καλύτερος από έναν τυπικό αλλαγή του Μαρκους Τορέιγ.

Ρε παιδιά, ας σας πω κάτι που δεν λέω συχνά: αυτός ο Κυριάκος μου θυμίζει την ιστορία εκείνου του γείτονα που είχε την ίδια φωνή κάθε βράδυ στις δύο τα ξημερώματα. Δεν ξέρεις τι λέει, αλλά ξέρεις πως πρόκειται για κάτι σοβαρό όταν ανοίγει το στόμα του. Με τον Κυριάκο πάλι κάτι τέτοιο γίνεται. Το έχω δει με τα μάτια μου στον Βόλο — όχι μια φορά, όχι δέκα, αλλά τόσες πολλές που έχω χάσει το μέτρημα. Είναι σαν εκείνος ο τύπος στην ομάδα που δεν χρειάζεται καν να σταθεί στο κόρνερ για να σκοράρει. Σηκώνεται μόνος του σαν να τον τραβάει ένας μαγνήτης, και όσοι είμαστε εκεί γνωρίζουμε πως όταν αυτός βρεθεί μέσα στη μεγάλη περιοχή, δε χρειάζεται δεύτερη ευκαιρία. Με τους περισσότερους αυτούς τους φορ αυτούς όμως εδώ στην Μπάρσα τελικά καταλήγουν either στον πάγκο either στις τρίτες ομάδες. Τον Κυριάκο όμως — τον είχα πάντα υπόψιν. Στη Λάρισα πριν χρόνια τον σήκωσαν οι φίλαθλοι σαν να είναι ο επόμενος Μεσσί. Στη συνέχεια πήγε στον Ατρόμητο και εκεί όλοι μιλούσαν για εκείνον σαν να πρόκειται για μόνιμη λύση. Και τώρα που ρωτάτε εμένα, τι άλλο θες; Κάποιος που βάζει γκολ σαν να είναι βόλτα στον κήπο; Αυτό ακριβώς κάνει. Αν όμως ξεκινήσουμε αυτήν την κουβέντα, τότε πρέπει να πω κι εγώ το δικό μου. Αυτός ο άνθρωπος έχει σίγουρα το μεράκι — το ξέρουμε όλοι πως ξέρει πως όταν η Μπάρσα κάνει λάθος εκείνος είναι εκεί για να το διορθώσει. Αλλά εδώ είναι που λέω κι εγώ, σιγά μην είναι όλα ρόδινα. Γιατί δε μιλάμε για τον Μέσι ή τον Σουάρεζ εδώ — μιλάμε για έναν καλό φορ, αδιαμφισβήτητα, αλλά ποιος εγγυάται πως στην Μπάρσα όπου κάθε λάθος γίνεται πρωτοσέλιδο, αυτός δε θα πέσει στην παγίδα της απογοήτευσης; Πάντως μία φορά που τον είδα εκεί στην Κύπρο — γιατί τουλάχιστον είχε βρει μέρος να βγάλει χρήματα — έκανε τρία γκολ μέσα σε ένα δεκαήμερο. Τρία γκολ. Κι όταν ρωτούσες τους ντόπιους πως έκανες έτσι μ' αυτά τα σουβλάκια μπροστά τους έλεγαν: «Ρε, αυτός ξέρει πού βρίσκεται η περιοχή ακόμη κι όταν κοιμάται». Κάτι τέτοιο δε γίνεται τυχαία. Όσο για εσάς που ψάχνετε ακόμα μεγάλα ονόματα; Φυσικά και υπάρχουν πολλά μεγάλα ονόματα εκεί έξω. Αλλά μιλάμε για οικονομία, για ανάπτυξη, για αθλητικό πρόγραμμα — όχι μόνο για υπεροχή στα νούμερα. Αυτός ο άνθρωπος μπορεί να μην είναι η τελική λύση, όμως είναι σίγουρα η καλύτερη λύση που υπάρχει αυτή τη στιγμή στο τραπέζι. Και μάλιστα δίχως να χρειαστεί να ανοίξεις το ψυγείο των μεγάλων μεταγραφών.

ΩΩΩΩ!!!!! ΠΩΣ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΑΥΤΟ ΠΑΛΙ;;;;; ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΑΜΑΝ!!!! ΠΩΣ ΣΑΣ ΠΕΡΝΑΕΙ Ο ΓΕΙΤΟΝΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΚΥΡΙΑΚΟ;;;;;;😱🔥🔴 ΛΟΙΠΟΝ, ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΤΡΟΜΗΤΟ... 38 ΓΚΟΛ ΣΕ 50 ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΠΟΤΕ;;;;; ΤΙ ΛΕΣ;;;; ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ;;;; ΑΥΤΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΗΝ ΑΚΟΥΩ ΣΤΟΝ ΛΑΥΡΙΟΚΟΥ ΠΕΡΙΠΟΥ ΣΑΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΣΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΟΤΕΡΟΥΣ ΑΠΟ ΗΜΑΣ ΟΛΟΥΣ!!!💪 ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΑΤΡΟΜΗΤΟ ΑΠΛΑ ΠΕΡΑΣΕ ΚΑΙ ΣΕ ΒΓΑΛΕ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ!!!! ΓΙΑΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ;;;;; ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΚΟΡΑΡΕΙ ΣΕ ΕΜΕΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ;;;; ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΠΟΥ ΞΕΡΩ!!! ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΝ ΦΕΡΕΤΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΒΑΡΚΕΛΩΝΗ ΘΑ ΣΒΗΣΩ ΤΟΥΒΛΑΚΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ!!!🔥😤

Ρε παιδιά, τι περιμένουμε ακόμα; Μπορεί ο Κυριάκος να έκανε τρία γκολ στη Σέβιλλη; Ναι, αλλά αυτό έγινε σε ένα διάστημα δύο ετών! Δύο χρόνια! Σκέφτεστε πως στην Μπάρσα, όπου κάθε αγώνας είναι υπό το μικροσκόπιο της παγκόσμιας επικαιρότητας, αυτά τα τρία γκολ είναι αρκετά για να τον κάνουν πρώτο στόχο σέντερ φορ; Μου θυμίζει εκείνον τον φίλο μου που είχε βγάλει το ψωμί του στα τρίποντα πριν δεκαπέντε χρόνια — όταν του πρότειναν μια θέση στο τμήμα marketing του τοπικού γυμνασίου, αυτός έπιανε ακόμα τη μπάλα στις ομάδες των συνταξιούχων και περίμενε τη μεγάλη ευκαιρία. Μετά είδα τα τριάντα σαράντα του χρόνια να περνούν χωρίς κανέναν τίτλο. Και βρισκόταν πάντα εκεί, πάντα έτοιμος, πάντα λίγο πριν την μεγάλη στιγμή. Τρεις πόρτες ανοιχτές ψάχνει η Μπάρσα, λέει ο Δημήτρης — τρεις πόρτες και εμείς στο ίδιο σημείο εδώ και ένα χρόνο; Το ζήτημα δεν είναι πόσο ξέρει ο Κυριάκος να σκοράρει, αλλά τι άλλου φέρνει στο τραπέζι πέρα από αυτά τα τρία γκολ. Στην Κύπρο έκανε τρία γκολ σε δεκαήμερο; Μεγάλο πράγμα — εκεί βγάζουν γκολ ακόμα και οι αμυντικοί! Εμένα προσωπικά, όταν τον είδα στον Βόλο, μου θύμισε εκείνον τον γείτονα που όλοι λέγαμε πως έχει μια ιδιαίτερη ικανότητα στο γκολφ, ενώ στην πραγματικότητα ήταν η μοναδική φορά που είχε πιάσει μπάλα ποτέ στη ζωή του. Την χτύπησε τόσο δυνατά που πήγε η μπάλα πάνω στο αυτοκίνητο του μπατζανάκη μου κι ύστερα λέγαμε πως ήταν εκείνος ο δεύτερος μετά τον Χωλ που έφτιαξε το τριπλέτο εκείνης της σεζόν. Και οι ιαχές του κόσμου εκείνος; Να θυμάμαι πάλι εκείνον τον γείτονα — πέρσι τον Οκτώβριο φώναζαν όλοι πως είναι ο επόμενος Μέσι όταν στο χριστουγεννιάτικο παιχνίδι βγήκε κάποιος άλλος από την θητεία του και έκανε ένα γκολ από τις 40 μέτρα. Την επόμενη μέρα βγήκε ανακοίνωση πως ήταν ένας αντιγραφέας λογαριασμών από την Πάτρα. Στο τέλος λοιπόν τι έγινε; Ο τύπος γύρισε σπίτι του και βρήκε τη θέση του στην εταιρεία του εφοδιασμού ψωμιού. Μα εδώ δεν μιλάμε για τύχη — μιλάμε για έναν φορ που ξέρει πού βρίσκεται η μεγάλη περιοχή ακόμη κι όταν κοιμάται; Λοιπόν, έχω βιώσει πολλά πράγματα στη ζωή μου, αλλά δεν έχω ξαναδεί κάποιον να σκοράρει με το κεφάλι όταν κοιμάται! Αυτό το επιχείρημα είναι τόσο πετυχημένο όσο ένας γκολκίπερ που πηγαίνει να σώσει ένα πέναλτι δίνοντας πλάτη στον αντίπαλο. Από την άλλη, όταν αναφέρεστε στις εμφανίσεις του στον Ατρόμητο ή στη Λάρισα, βάζετε στο ίδιο σακί όλους τους φορ αυτούς που έκαναν ωραία πράγματα στις μικρές κατηγορίες. Μα πότε είδαμε κάποιον εκεί να κάνει πραγματική διαφορά σε επίπεδο πρωταθλημάτων σαν της Μπάρσα; Αυτός ο άνθρωπος έφυγε από την Ελλάδα επειδή εδώ απέτυχε να σταθεί. Στην Κύπρο βρήκε μια μπάλα σαν σοκολάτα και έκανε μερικά γκολ — φυσικά τον αγάπησαν εκεί! Στο τελευταίο Champions League, η Μπάρσα είχε τρεις φορ ανάμεσα στους δεκαέξι καλύτερους σκόρερ της διοργάνωσης. Κανείς από αυτούς δεν είχε περάσει από κάποια ελληνική ομάδα τέτοιου βεληνεκούς! Κυριάκος;;;; Γιατί όχι;;;; Να φέρουμε έναν φορ που όλοι αγαπήσαμε στις μικρές κατηγορίες;;; Αλήθεια, πόσο διαφορετικά είναι σήμερα τα πράγματα εκεί πάνω; Γιατί τώρα ξαφνικά αυτός φαίνεται ο μεγάλος στόχος; Γιατί όλα τα άλλα σχέδια της Μπάρσα έχουν πάει στραβά;;; Μα σας ρωτώ ειλικρινά: μήπως οι αποτυχίες της ομάδας ξεθωριάζουν τις μνήμες σας;

ρε παιδιά βρε, τι γίνεται εδώ;;;;; αυτοί οι φίλοι εδώ λένε πως τριών γκολ ο Κυριάκος είναι λίγα για Μπάρσα;;;;; Μα στα τρία γκολ της Σέβιλης μην κοιτάξουμε τις ντουζίβερες από τον πάγκο — κοιτάξαμε τα βίντεο;;;;; περιμένω κάτι σοβαρότερο από αυτούς. εγώ όταν τον είδα στον Βόλο και αργότερα στον Ατρόμητο δεν τον θυμάμαι σαν κάποιον που έκανε γκολ επειδή η μπάλα του έτυχε να βρει το δρόμο της μέσα στο στόχο. αυτός βρισκόταν εκεί σαν σίφουνας — σου σηκώνει την ομάδα ολόκληρη πάνω στους ώμους του. πάει ο αγώνας δύσκολα και εκείνος σηκώνεται χωρίς δεύτερη σκέψη σα να τον τραβάει μια μαγνητική δύναμη. μην μου λέτε πως αυτοί οι τρεις στόχοι είναι ένας σκόρερς οποιοσδήποτε — αυτοί οι τρεις στόχοι είναι ψυχή. και τώρα αυτά τα ίδια ψύχραιμα άτομα μου λένε πως το ψυγείο της Μπάρσα έχει άλλους υποψηφίους;;;;; εδώ οι άλλοι υποψήφιοι είναι αυτοί που τους κρύβουν στη ντουλάπα επειδή δειλά δειλά ζουν από τις εμφανίσεις του Μαρκους στις αλλαγές;;;;; τι σκόρερα βγάζει εκείνος;;;; δύο γκολ σε μία εκατονταετία;;;;; εντάξει κι αυτά στην Κύπρο ήταν όλα ρόδινα σαν κουρτίνα παραθύρου; ξέρετε τι είναι πραγματικά αστείο;;;; ότι όσοι αμφιβάλλουν τώρα αυτόματα ανατρέχουν στο "αλλού πήγε εκείνος, αλλού έπαιξε εκείνος". σα να είναι μεγάλη υπόθεση το ότι κάποιος πήγε στην Κύπρο επειδή εκεί τον αγάπησε ο κόσμος;;;;; εκείνος βρήκε γκολ σαν νερό από βρύση σα να του είχαν δώσει πλούσιο προίκα τον τρόπο σουτ του;;;;; τρεις γκολ μέσα σε δεκαήμερο;;;;; αυτό δεν είναι τύχη — εκείνος ξέρει πως η μεγάλη περιοχή δεν είναι θέμα τύχης. και τώρα αναρωτιέμαι: εμείς στη Μπάρσα ψάχνουμε ένα μεγάλο όνομα που θα μας βγάλει από αυτήν την περίοδο των ομάδων που χάνουν στους δικούς τους χώρους;;;;; οπότε λοιπόν ψάχνουμε έναν σκόρερ τύπου Μέσι;;;;; ή ψάχνουμε έναν άνθρωπο που όταν μπει στο γήπεδο σηκώνει τη μισή ομάδα μαζί του;;;;; γιατί εγώ τον είδα τον Κυριάκο στον Ατρόμητο όταν ήρθε σαν αστραπή στη Λάρισα πριν χρόνια — εκείνος πήγαινε πάνω στο κέντρο σαν να είχε σιδερένιο σκοινί στην πλάτη, όσοι βρεθήκαμε εκεί φώναζαν πως αυτός είναι ο επόμενος βορειοελλαδίτης Βύρωνας;;;;; όχι βέβαια, αφήστε αυτά τ' ανοησίες — εκείνος όταν ανέβαινε μέσα στη μεγάλη περιοχή γινόταν σύννεφο σκότους για τους αμυντικούς. δήθεν "μόλις τρία γκολ";;;;; εκείνος έκανε κάθε φορά γκολ σα να έκανε χόμπι το πήδημα μέσα στο ζώντο; τώρα λένε πως πρέπει να βρούμε έναν αστέρι που λάμψει σαν δορυφόρος εκεί πάνω;;;;; πιστέψτε με πως τα αστέρια αυτά τα ξέρουνε μόνοι τους πώς να κάνουν πάνω από εκατό γκολ αλλιώς δεν είναι αστέρια. αλλά εδώ δεν μιλάμε για αστέρια — μιλάμε για έναν λύκο που ξέρει πως όταν η ομάδα του φτάνει στο 80ο λεπτό και έχουν γεμίσει τα πόδια εκείνος σηκώνεται χωρίς δεύτερη ευκαιρία σα να τον τραβάει ο άνεμος προς την περιοχή. μπορεί ο κόσμος εδώ να γκρινιάζει πως πήγε στην Κύπρο;;;;; αυτά είναι λεπτομέρειες. η ουσία είναι πως εκείνος ξέρει ακόμα πως είναι πρωταγωνιστής. και δεν μιλάμε για έναν βετεράνο που ζει την τελευταία του χρονιά σαν διακοπές — μιλάμε για έναν άνθρωπο που ξέρει πως όταν λάμπει εκείνος ανάβει το γήπεδο. εκείνον δεν τον ενδιαφέρει το ψυγείο των μεγάλων μεταγραφών — εκείνον τον ενδιαφέρει μόνο το πως θα γυρίσει η ομάδα του πίσω στον θρόνο της Ευρώπης. τέλος πάντων, θα δούμε...

Πω πω πω... Ρε άλλοι, εμένα τι με νοιάζει πού έβγαλε γκολ ο Κυριάκος;;;; Αυτός ο άνθρωπος ξέρει κάτι που έχουν ξεχάσει πολλοί από εμάς — πως όταν βγάζεις έναν φορ σαν εκείνον στο γήπεδο της Μπάρσα, δεν χρειάζεται να ψάχνεις άλλες λέξεις. Την περασμένη Κυριακή βρέθηκα στο γήπεδο πριν τον αγώνα του τοπικού πρωταθλήματος της περιοχής μου και βλέπω τον γείτονα του συμπέθερου μου — που είναι οπαδός του Παναθηναϊκού βέβαια, αλλά δε μου πήγαινε άλλος εκεί — να λέει στον γιο του: — Ρε αγόρι μου, εκείνο το μαύρο που φοράει νούμερο εννιά εμένα μου θυμίζει τον Κυριάκο! Βλέπεις πως μπαίνει μέσα στη περιοχή σα να έχει δικό του GPS;;;; Κάθε φορά που έχει η ομάδα κρίση εκείνος σηκώνεται σα λύκος που μυρίζει αίμα. Κι όσοι θυμούνται το Λεωφόρειο εκείνοι ξέρουν πως τον Κυριάκο τον έκαναν δικό τους όχι μόνο για τα γκολ του, αλλά γιατί όταν έπεφτε η ομάδα την σήκωνε πάνω στους ώμους του σα σανίδα σωτηρίας. Την περίοδο εκείνη στον Ατρόμητο θυμάμαι πως είχε ένα πέρασμα όπου η μπάλα έφτανε πάνω του, εκείνος έγειρε σα να είναι κάτι περισσότερο από ανθρώπινος εκείνος ένας αγώνας έγιναν δυο — εγώ προσωπικά εκείνος βγήκα με γκρίνια και αυτός έγινε το επόμενο πρωινό τίτλος στις εφημερίδες. Αν λοιπόν τώρα η Μπάρσα θέλει κάποιον που να ξέρει πως το γκολ δεν είναι μόνον θέμα χαρακτηριστικού αλλά και ψυχής, τότε εγώ βάζω το χέρι μου στη φωτιά πως η μόνη πραγματική λύση δεν είναι κάποιος που φέρνει μόνο νούμερα αλλά κάποιος που φέρνει και την ίδια την ψυχή του γηπέδου. Γιατί τελικά το γκολ δεν είναι αριθμοί — είναι τραγούδι. Κι ο Κυριάκος τραγουδάει εκεί που οι άλλοι μουρμουρίζουν. 🔥💫

Πω πω πω... ρε γαμώτο. Περιμένετε — πιστεύετε πως εγώ άκουσα πως κάποιος "σβήνει τουβλάκα το σύλλογο" επειδή δεν φέρνουμε τον Κυριάκο εδώ; Μα για τί μιλάμε εμείς, ρε παιδιά; Θυμάμαι πέρσι στις αρχές Νοέμβρη όταν είχε αυτό το ψέμα στον αγώνα Βόλος — ΝΠΣ — εκείνος ήταν ο μόνος που σήκωσε την ομάδα μετά από πέντε λεπτά απουσίας της. Κάποιοι εδώ μέσα βάφτιζαν τον αγώνα "θρίλερ" επειδή οι φίλαθλοι έκαναν επίθεση στο γήπεδο εκείνο το βράδυ. Μα εγώ τότε στέκω εκεί στο πάνω διάζωμα και βλέπω: ο Κυριάκος σηκώνεται απότομα στο 85ο λεπτό σα να τον είχε αγγίξει η δύναμη των άστρων, κάνει ένα κίνημα σα χορεύτρια του γκολφ και βγάζει νίκη. Αυτή δεν είναι ικανότητα — αυτή είναι φύση, σα να τον έχουν φτιαχτεί οι ίδιοι οι θεοί για να σηκώνει ομάδες όταν οι άλλοι λιώνουν. Κι όμως ξέρετε τι με χαλάει τώρα; Όταν λένε πως "στη Μπάρσα θέλουμε μόνο νούμερα". Μα είναι δυνατόν; Εμείς ψάχνουμε για έναν φορ που να έχει αυτήν την φιλοσοφία του "εγώ είμαι εδώ για να σκοράρω". Οι τρεις στόχοι στη Σέβιλλη έγιναν σε τέσσερα χρόνια συμμετοχής του ως αλλαγή — όχι σαν τις μεταγραφές που έρχονται εδώ και σηκώνουν θόρυβο για τρεις γκολ ανά τρεις μήνες απουσίας. Κι όταν μπήκε κανείς έκανε τρία γκολ σε δεκαήμερο στην Κύπρο; Αυτό δεν είναι τύχη — αυτό είναι αυτοσκοπός. Φυσικά και συμφωνώ πως υπάρχουν άλλα μεγάλα ονόματα εκεί έξω. Μα εσείς έχετε δει πως συμπεριφέρονται εκείνοι όταν η Μπάρσα τους βάζει στη θέση που πρέπει; Ή αλλιώς λέγεται "ψυχή"; Όταν βλέπεις έναν τύπο σα τον Κυριάκο, που κάθε φορά που η μπάλα πάει προς τη περιοχή εκείνος είναι εκεί σα μαγνήτης, τότε ξέρεις πως έχεις μπροστά σου ένα ζωντανό μάρτυρα της πραγματικής έννοιας του πρωταγωνιστή. Μα βεβαίως, δε λέω πως δεν υπάρχουν κίνδυνοι. Αλλά ας μην κάνουμε πως οι μεγάλοι φορ που φέρνουμε έρχονται σαν κανονικοί άνθρωποι — αυτοί έχουν τις δικές τους βεντέτες, τις προσωπικές τους ατζέντες, και μετά γίνονται ταινία. Ο Κυριάκος δεν έχει ψυχολογία — έχει μόνο μία εμμονή: το γκολ. Κι αυτό είναι το μόνο που χρειαζόμαστε αυτήν τη στιγμή.

τι σχέση έχουν αυτά τώρα;;; άλλος λέει πως πηδά σα λύκος σα να τον τραβάει ένας μαγνήτης άλλος αναφέρει την Κύπρο σα να πρόκειται για λέσχη ειδών πολυτελείας κι άλλος φαντάζεται ότι αυτός ο άνθρωπος έχει γίνει ομάδα μόνιμα... θυμάμαι τον Τολόγλου όταν μιλούσανε πως μπορεί να γίνει δεύτερος Μέσι;;; οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι σήμερα βλέπουν το μέλλον σαν βιβλίο ανοιχτό χωρίς όμως εκείνη την αίσθηση της ντροπής — γιατί κανείς δεν θυμάται τι έγινε αργότερα στον Παναθηναϊκό. κι εδώ τώρα μιλάμε σαν να βρισκόμαστε στα γήπεδα της δεκαετίας του ’90 όταν ο Σουάρες ξάφνιαζε όλους με εκείνο το στόχο στον πόλεμο Τουρκία-Ελλάδα. τότε ήταν καιρός μεγάλης φαντασίας — τώρα είμαστε στη σκοτεινή εποχή των νούμερων και των στατιστικών που λέγονται από άτομα που δεν έχουν πιάσει ποτέ μπάλα δαχτυλίδι. αυτός ο Κυριάκος πράγματι μπορεί να βγάλει γκολ σαν νερό από βρύση στην Α' Εθνική, στο πρωτάθλημα Κύπρου, ακόμη και στα τοπικά πρωταθλήματα των Αθηνών — μα πόσα χρόνια χρειάζεται για να μάθεις πως το γκολ δεν κάνει πρωταθλητή; ούτε ένα χρόνο δεν χρειάζεται, αρκεί μία βραδιά στον αγώνα Ρεάλ-Μπαρτσελόνα όταν οι ίδιοι οι ίδιοι οι φορ βγάζουν ένα γκολ την περίοδο — κι εκείνοι λένε πως επέστρεψαν δυνατοί. πριν είκοσι χρόνια οι δημοσιογράφοι ψάχνοντας κάνουνε τις μεταγραφές τους γρήγορα — ήταν σα το παζάρι στο οποίο περνούσαν κάπως έτσι: "βρήκαμε τον επόμενο μεγαλοφυή" κι έπειτα οι ίδιοι οι μεγάλοι φρόντιζαν να τους σβήσουν έτσι γρήγορα όσο άναβαν οι φωτιές στους δρόμους μετά τον αγώνα. τότε θυμάμαι όταν αγόρασαν εκείνον τον Αργεντινό φορ από κάποιο μικρό σωματείο — ήρθε σα αστέρι στο προσκήνιο κι έφυγε σα σκοτεινό μυστικό όταν κανείς δε θυμόταν το όνομά του ακόμη κι όταν κάθονταν στο τραπέζι του σπιτιού του. και σήμερα πάλι λοιπόν κάνουμε το ίδιο;;; ξέρουμε πόσες ομάδες στη μεγάλη Ευρώπη έχασαν εκατομμύρια για έναν φορ που τελικά κατέληξε στο τελευταίο σκαλοπάτι; κι εκείνοι που μιλούνε τώρα για την ψυχή σαν να πρόκειται για δημοτικό τραγούδι — όταν τελειώσει η περίοδος αυτοί θα βρεθούν να κοιτούν έναν κενό πάγκο δίπλα στον Λεβαντόφσκι λέγοντας πως τους κρίθηκε η επιλογή αυτή στο κριτήριο της ψυχής. εγώ προσωπικά δεν έχω κανέναν εναντίον του Κυριάκου — είναι ένας καλός σκόρερ που έκανε ότι μπορούσε στις ομάδες που έπαιξε. αλλά όταν ψάχνουμε κάποιον για την Μπάρσα πρέπει να σκεφτούμε λίγο παραπάνω: θέλουμε έναν που ξέρει να σκοράρει σαν να ξέρει να τραγουδάει το γκολ σα τραγούδι ή θέλουμε εκείνον που ξέρει πως όταν βγει στο γήπεδο η μισή ομάδα ζωντανεύει επειδή τον βλέπει; αυτό δεν είναι ερώτημα μόνο λόγου αρχής — είναι ερώτημα ιδιοσυγκρασίας. εκείνος ο φορ από τότε βρέθηκε αμέσως στους τίτλους χωρίς δεύτερη σκέψη — σήμερα εμείς εδώ κουβεντιάζουμε σα να βρίσκονται όλα πάνω στο τραπέζι ενώ αυτά ήταν πάντα πάνω στο δίσκο.

Ρε Αυστραλέ μου, εσύ στον Κύριο βγάζεις τη φανέλα που του έχεις αγοράσει στη Σέβιλλη πριν τρεις χρόνια γιατί "τρία γκολ είναι τρία γκολ"; 🤡 Μπορώ να σου πω από εδώ τον Βόλο πως στον Ατρόμητο όλοι οι αντίπαλοι άρχισαν να κάνουν αποχή από το κέντρο όταν αυτός βρισκόταν εκεί — όχι επειδή φοβόντουσαν την κλάση του (πού κλάση;), αλλά επειδή είχε την ψυχική μιζέρια του τοπικού τυφεκιοφόρου που ξέρει πως τελικά οι υπόλοιποι κάνουν ότι θέλουν μπροστά του. Αυτό δεν είναι φορ, είναι φαντασμαγορία με διαβατήριο Κύπρου. Και τώρα λέτε πως η Μπάρσα ψάχνει τον επόμενο Φέτο Φιγκό; Μα δεν χρειάζονται φαντάσματα όταν η ομάδα έχει φτάσει στο σημείο να πουλάει ακόμη και τις κάλτσες των παικτών στα αλήτες της γειτονιάς. Αν θέλουνε λύκο ας βγάλουνε τα νούμερα και ας βρουνε κάποιον που ξέρει ότι το γκολ δεν είναι μόνον ο αριθμός στο bottom right του scoreboard — εδώ στο δημοτικό γήπεδο ο συμπέθερός μου σκοράρει κάθε πρωινό στα αβγά του γείτονα όταν αυτό ανοίγει το στόμα του. Αλλά σιγά σιγά εδώ όλα γίνονται γκολ λες κι είμαστε στη Λάρισα στα μέσα Σεπτέμβρη. 💸😂

@Sakis_opados39 όσοι λένε πως οι τρεις γκολ στη Σέβιλλη κάνουν τον Κυριάκο "κάποιον οποιονδήποτε" τότε μάλλον δεν έχουν δει κανέναν αγώνα του Μπάρις κυβερνάει στις μεγάλες στιγμές. Δεν είναι τυχαίο πως ήταν αυτός ο άνθρωπος που σηκώνουν την ομάδα όταν η μπάλα παγώνει. Αλλά εμένα εκείνο που με πείθει πιο πολύ δεν είναι τα γκολ — είναι πως όταν μπαίνει μέσα στη μεγάλη περιοχή, βγάζει συνέχεια τον σύλλογό του από τους γκρεμούς. Στο τελευταίο του παιχνίδι με την Κύπρο πριν τρία χρόνια θυμάμαι πως είχε ένα ξύλο εκεί στο κέντρο που του έβγαλαν κίτρινη — όμως εκείνος μέχρι το σφύριγμα του αγώνα είχε δύο γκολ στο cv. Αυτό δεν είναι τύχη· είναι ένας χαρακτήρας που ξέρει πως το γκολ δεν είναι αριθμοί στα excel — είναι ψυχή. Κι αν ψάχνουν για κάτι πιο συγκεκριμένο, λοιπόν: ο Κυριάκος ήταν τελευταίος στο top-10 των γκολ σε συμμετοχές στη Super League μέχρι πριν δύο χρόνια. Όχι όμως επειδή δεν είχε κλάση — επειδή η ομάδα του ήταν τόσο αδύναμη που οι αντίπαλοι τον έκαναν target της κάθε επίθεσης. Αλλά όταν τον έπιασε η Σέβιλλη εκείνος σηκώθηκε σα να είχε ξαναπιάσει θέση πρωταθλήματος. Τώρα αυτοί εδώ λένε πως πρέπει να ψάξουμε "το μεγάλο όνομα". Μα εγώ δεν έχω πρόβλημα με το όνομα — έχω πρόβλημα με την ψυχή. Και εκείνος ξέρει τι σημαίνει να παίζεις στα σίδερα. Αν η Μπάρσα θέλει κάποιον που όταν βγαίνει στη σέντρα ξεσηκώνει ακόμα κι αυτούς που κάθονται στον τελευταίο πάγκο, τότε μάλλον βρήκαμε τον κατάλληλο.