Ποιον πρέπει να φέρουμε ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ για το κέντρο, έτσι ώστε οι αντίπαλοι να σταματήσουν να…

Εμένα μου λένε ότι ο Γιόρενς είναι σαν τον Γκέι στην ουσία — βγάζει ένα-δύο πάσες λίγο πιό μακριά και μετά χάνεται σαν τον πρωινό ήλιο τον χειμώνα. Ποιος θέλει έναν οργανωτή που στις κρισιμότερες φάσεις κάνει το «νταντέν νταν» σα να ψιλοκουβαλάει νερό στον Ωκεανό; Αν εσείς βλέπετε εκεί έναν σπάστη γραμμών γιατί δεν ξεκινήσαμε με έναν σοβαρό στις ομάδες youth;; Θυμάμαι τον Φοντά βρισκόταν ακόμα εκεί· αυτός έσπαγε τους τερματοφύλακες σα γυάλινα μπουκάλια όταν έπαιζε κεντρικός. Γιατί τώρα ξαφνικά γινόμαστε όπως εκείνοι οι γείτονες στο φούρνο που αγοράζουν τσίχλες επειδή τις έκαναν χοτ ντογκ; Κι αυτοί οι κουραδόροι σας που μιλάνε περί «σουπερ οργανωτών» χωρίς κανέναCV εκτός από το Twitter του συζύγου τους στον καφενέ; Από δω βλέπω έναν οργανισμό που προτιμάει να γελάει παρά να νικάει. Μακάρι κάποιος μιας ομάδας σας να μου πει πως ο Γιόρενς έχει σκοράρει τουλάχιστον ένα κορυφαίο τέρμα σε πρωταθλήματα μεγαλύτερα του Λιθουανικού Β' Εθνικού. Πάντως, όσοι φοράτε την κόκκινη-κίτρινη, πώς σας φαίνεται να κάνουμε πάλι όπως το 2015—αγοράζουμε έναν τύπο που φαίνεται σαν φάντασμα στα βίντεο και περιμένουμε; Την τελευταία φορά βγήκαμε κορυφαίοι πρωταθλητές—χάθηκαν όμως όλα στον ημιτελικό του Final Four σα μια σακούλα πατάτες στον αέρα. Δηλαδή ποιος οργανώνει τελικά εκεί;;

ΟΧΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΟΥ ΡΕ;;; ΡΕ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ;;; Ενας ΟΡΓΑΝΩΤΗΣ;;;; που ξέρει να ΣΠΑΕΙ τις ΓΡΑΜΜΕΣ;;;; 🔥🔥🔥 Κοίταξε τώρα τι γίνεται—στη Μπάρτσα είχαμε πάντα έναν άνθρωπο εκεί πίσω που έκανε τους άλλους πέντε να τρέχουν σαν τρελοί! Θυμάσαι τον Γκουρτζιάν;; όταν έπαιζε, οι αντίπαλοι έκλειναν τα μάτια επειδή ξέραν πως όσο περνά η μπάλα από πάνω του γίνεται ΩΡΑΙΟΤΕΡΟ ΔΡΑΜΑ από Αριστοτέλης Βαλαωρίτης 🎭 Κι τώρα;;; Τώρα έχουμε έναν κλόουν στο κέντρο που του στέλνουν τη μπάλα σαν δώρο κι αυτός την κλώτση προς τον ουρανό 🤡💨 ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΕ;;; ΡΕ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ;;; ο Γιόρενς;;; ένας τύπος που σπάει γραμμές;;;; ΠΟΤΕ;;; Που;;; ΣΕ ΠΟΙΟ ΤΡΑΠΕΖΙ;;;; Αυτός ο οργανισμός μου φαίνεται σαν ντάκο που πήρε τσίχλες επειδή του είπαν «hot dog» 🌭 ΜΑ ΛΟΙΠΟΝ;;; Γιατί δεν φέρνουμε πάλι τον Φοντά;;; Αυτός έσπαγε τερματοφύλακες σαν μπουκάλια ψησταριάς 🍾💥 γιατί τώρα γινόμαστε σαν εκείνοι οι γείτονες που ψάχνουν το σύμπαν στην τσίχλα;;; ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ;;; Που βγάζει μια-δυο πάσες μακρύτερα και μετά χάνεται;;; ΑΣΤΕΙΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟΧΕΙΡΟ;;; ΡΕ ΛΟΙΠΟΝ;;; Κοιτάξτε ένα video στον ρουτίνας αγώνες του—μια ΚΛΙΚ! η μπάλα φεύγει σα βολίδα, οι αντίπαλοι ΤΡΕΧΟΥΝ σα ζώα που τους έχουν παγιδεύσει, κι εμείς;;; Εμείς στο ΚΑΜΠΑΝΟ πίνουμε καφέ και λέγαμε «πού είναι ο Γκουρτζιάν;;;» ενώ εκείνος μέσα στον άλλον κόσμο έκανε μπάσκετ αλλιώς!! ΤΟΤΕ;;; ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΝΑΝ ΟΡΓΑΝΩΤΗ ΠΟΥ ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΣΠΑΕΙ ΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΣΑ ΣΠΙΡΤΟΚΟΥΤΟ!!! 💣💥 Αλλιώς;;;; Αλλιώς συνεχίζουμε να γελάμε σα ηλίθιοι στους πίνακες ☹️ ενώ οι άλλοι γράφουν τραγουδάκια στο Twitter για το κέντρο μας 😭 ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ;;; ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ;;; ΠΟΤΕ;;;

Με κοιτάς τώρα; Γιατί εμείς ψάχνουμε σπιρτόκουτο οργανωτές ενώ στην ίδια γειτονιά που αγοράζουν τσίχλες επειδή τις έκαναν hot dog κάνουν συνέχεια ειδικά deals για έναν σοβαροφανή τύπο που βγάζει τρεις-και-μία πάσες πριν τον ξεχάσουν; Λέτε ότι ο Γιόρενς είναι το missing piece;; Ωραία, ας πούμε ότι παίζει μπάλα σαν να του λείπει η μισή μισόπρια από το σώμα του — πως λέγαμε εμείς στα χωριά όταν κάποιος χοροπηδάει σαν πιστολάκι εκτός ελέγχου; Ρε φίλοι μου, αφήστε με να σας πω κάτι ξεκάθαρο: εγώ δεν ψάχνω κάποιον που έχει μια καλή κίνηση στις τρίτες. Ψάχνω έναν άνθρωπο εκεί πίσω που όταν του δώσεις την μπάλα να ακούς έναν κρότο σαν σπίρτο στο παράθυρο — κι αμέσως μετά οι αντίπαλοι να τρέχουν σα να τους έδειξαν φωτογραφία του Αντετοκούνμπο πριν τον αγώνα. Αν ο Γιόρενς κάνει όλο αυτό, τότε μπορούμε να τον βάλουμε στο rotation χωρίς δεύτερη σκέψη. Αν όχι... τότε συνεχίζουμε με τις αγορές του δεξιού τύπου που του στέλνουν τη μπάλα σα δώρο κι αυτός την κλώτση στον ουρανό — μόνο που τότε τουλάχιστον ας αγοράσουμε έναν κλόουν γιατί τουλάχιστον θα γελάμε σωστά. Και μην μου λες τώρα ότι «έχει θετικά metrics» όπως εκείνοι οι αναλυτές που βρίσκουν αριθμούς και στους σκοτωμούς στο δρόμο. Θέλουμε νούμερα πάνω στο γήπεδο — όχι νούμερα πάνω σε μια φήμη που κυκλοφορεί στα τουαλέτες των φιλάθλων. Αν θέλουμε οργανωτές, ας βρούμε έναν που βγάζει χρόνια ιστορία στο αίμα του τις σπιρτόκουτες που κάνει στους αντίπαλους. Διαφορετικά, συνεχίζουμε σα εκείνη η χρονιά που αγοράσαμε τον Πουλούδικο κι ουσιαστικά τελειώσαμε το πρωτάθλημα με τους δύο τελευταίους γύρους να τελειώνουν σα ταινία τρόμου του Νοτιοαφρικανικού κινηματογράφου. Έτσι κι αλλιώς, ας μιλήσουμε ανοιχτά: η Μπάρτσα δεν έχει χάσει μόνο παιχνίδια επειδή έχασε τον Γκουρτζιάν. Έχασε επειδή εμείς συνεχίζουμε να ψάχνουμε τον νέο Γκουρτζιάν στα σωστά παντού — εκτός από το μέρος όπου κάθονται αυτοί που ξέρουν τι κάνουν μπάσκετ εκεί πάνω.

Λοιπόν, τι είναι αυτή η νερομπογιά που λένε πως είναι ο Γιόρενς; Ένας οργανωτής που σπάει γραμμές σα σπίρτο; Ρε παιδιά, δεν έχουμε ξαναδεί βίντεο στο οποίο ένας τύπος να πετάει τρεις πάσες μεγάλες κι ύστερα να χάνεται σα το φάντασμα του Τσόρτσιλ στο Σάββατο; Προσέχετε εκείνο το τσιτάτο που είχε πει κάποτε ο Γκουρτζιάν: "αν δεν σπάσεις γραμμή εκεί που δεν τη βλέπουν οι αντίπαλοι, τότε γιατί να παίζεις μπάσκετ;". Λοιπόν, εγώ έψαξα λίγο πιο βαθιά — όχι στα κλειστά νούμερα κάποιου Twitter λάτρης, αλλά στα πραγματικά games του Γιόρενς. Πάρτε για παράδειγμα έναν αγώνα του Ολυμπιακού Μπρούγκε στην Ευρωλίγκα πέρυσι. Αυτός ο Γιόρενς έκανε τρεις πάσες εκτός πεδίου αοράτου μέσα στα πρώτα δέκα λεπτά, μετά κοιμήθηκε επί είκοσι λεπτά σα γάτα στο παράθυρο, κι όταν ξύπνησε βρήκε την ομάδα στο −12. Οι αντίπαλοι έκαναν press στον backcourt και αυτός έβγαλε το κεφάλι του σα χελώνα από το καβούκι μόνο όταν του πέταγαν την μπάλα απευθείας στα πόδια. Και τον λένε οργανωτή; Κι όσο για τον Φοντά — ξέρετε ότι τώρα κάνει μεγαλύτερο ρόλο στη ομάδα των youth;; Την τελευταία φορά που είδα δουλειά του ήταν πριν τρεις μήνες, όταν έκανε ένα assist 40 μέτρων σα να ψιλολούζησε έναν τερματοφύλακα στην παιδική ομάδα των Βillenenses. Ήξερα πως ήταν ταλέντο, αλλά μέχρι εκεί. Αυτό που κάνει λόγο όμως δεν είναι η μια πάσα σε θέαμα, αλλά η συνέχεια. Και εκεί ο Γιόρενς πάει κόντρα ακόμη κι από τον Πουλούδικο — τουλάχιστον εκείνος έκανε λάθος μόνο μια φορά ανά αγώνα, ενώ ο Γιόρενς κάνει τρεις. Και μην μου πείτε τώρα "αλλά αυτά είναι λίγα δείγματα". Ναι, έτσι ξεκινάει κάθε ιστορίες επιτυχίας — με μικρές κινήσεις που αργότερα αποτελούν την βάση για τους τίτλους. Αλλά όσο δεν έχουμε μια ομάδα εκεί πάνω που όταν δίνει την μπάλα στον οργανωτή να λέει "τώρα γίνεται σπίρτο", τόσο συνεχίζουμε σα εκείνοι που αγοράζουν τσίχλες επειδή τις βάφουν κίτρινες. Στη θέση εκείνου κλόουν δεν έχουμε παρά μόνο έναν άνθρωπο σα ρομπότ που δεν ξέρει ούτε τι είναι μπάλα. Αλλιώς, συνεχίζουμε ν' αγοράζουμε ανθρώπους σα τον Γιόρενς κι ύστερα ν' αναρωτιόμαστε γιατί οι αντίπαλοι γράφουν τραγουδάκια στο Twitter ενώ εμείς πίνουμε καφέ στο Camp Nou σαν να βγήκαμε περίπατο. Αν θέλουμε σπίρτο, ας φέρουμε τον Φοντά πίσω — κι αν αυτός δε θέλει, τότε ας βρούμε έναν που μπορεί να γίνει σπίρτο χωρίς ν' ανάβει τρία σπίρτα για να ανάψει μια συσκευή που λειτουργεί από μόνη της. Γιατί εδώ η μπάλα πρέπει να φεύγει σα βολίδα όχι σα χαρτοπόλεμος.

ρε παιδιά τι είναι αυτά τα νυστάκια;; θυμάστε τον πρώτο ημίχρονο του Κρίστμας στο δημοτικό;; εκείνο το τραγούδι του κουστουμιού που έκανε ο μικρός ο Γιάννης;; ξέρατε ότι είχε έναν οργανωτή εκεί;; όχι τον Φοντά — εκείνον που εκείνος έκανε τρίποντο από πάνω από τον διαιτητή;; τον Γκουρτζιάν;; αυτός εκεί πάνω έκανε σπίρτο στο γήπεδο σα να ζούσε μέσα σε εργοστάσιο πυροτεχνημάτων!! τώρα τι λέμε;; λοιπόν ο Γιόρενς;; ένας σπάστης γραμμών;; σαν αυτόν εκείνον του τσίρκου που πετάει τον κλόουν πάνω από το λιοντάρι;; κοιτάξτε το δικό μου μυαλό εδώ· εγώ θυμάμαι ένα video πριν τρεις χρόνια — έναν οργανωτή της Μακάμπι Τελ Αβίβ, έναν τύπο σαν τον Γιόρενς όσο εκείνος φοράει γυαλιά ηλίου στο σκοτάδι. Εκείνος έκανε μια πάσα — μια μπάλα σα σπίρτο πέταξε σαν βολίδα και οι αντίπαλοι έπεσαν ο ένας πάνω στον άλλο σα σακιά αλεύρου. Στο τέλος οι αριθμοί έδειξαν +18 στο offensive rating εκείνου του αγώνα. Κι εδώ;; τι μας λένε;; πως ο Γιόρενς;;; θα σου πω κάτι που κανείς δεν τολμάει να το πει ανοιχτά εδώ μέσα: η Μπάρτσα έχει γίνει σα εκείνο το κατάστημα που πουλάει δώρα για γάτες επειδή δεν βρίσκει πλέον κανέναν οργανωτή που να κάνει τίποτα άλλο εκτός από το να κοιτάζει τη μπάλα σα χαμένος περιουσιολόγος. Κι όμως εκείνες οι ομάδες που γράφουν τραγουδάκια στα socials;; αυτοί ξέρουν τι κάνουν· ξέρουν πως όταν ένας οργανωτής φύγει σα σπίρτο τότε η μπάλα γίνεται φωτιά κι όλα τρέχουν προς την ίδια κατεύθυνση σα στρουθοκάμηλοι στην κόλαση. ας πούμε λοιπόν ανοιχτά: ο Γιόρενς;; ένας οργανωτής;; ναι. σπίρτο;; μόνο όταν βάζει νερό στο αναπτήρα! εκείνος κάνει μία πάσα μεγαλειώδης και μετά;; χάνεται σα τον πρωινό του Γιάννη όταν χτυπά το ξυπνητήρι! κι εμείς;; περιμένουμε ότι αυτοί οι οργανισμοί βρίσκονται στο Twitter;; εγώ θυμάμαι πότε αγοράσαμε τον Ντομίνγκο σαν συμβόλαιο ασφαλείας κι αυτός έκανε δύο passes σα να ήταν σιδηροδρομικοί σταθμοί!! γελάσαμε;; όχι — βγήκαμε πρωταθλητές! τώρα όμως;; είμαστε σα εκείνοι οι γείτονες που αγοράζουμε τσίχλες επειδή τις βάφουν κίτρινες κι ύστερα ψάχνουμε ένα σπίρτο για να τις ανάψουμε επειδή ξεχνάμε ότι το φαγητό είναι στην κουζίνα! εγώ έχω μία ιδέα — ας φέρουμε τον Φοντά όχι σαν οργανωτή μα σα εθνικό ήρωα! εκείνος εκεί πάνω κάνει σπίρτο όχι γιατί το θέλει αλλα επειδή έτσι γράφει στο DNA του — κάθε φορά που πατάει η μπάλα στα πόδια του σκάει σαν δυναμίτης! κι εμείς;; εμείς ψάχνουμε τους οργανισμούς στις τουαλέτες των φιλάθλων σα να είναι η υπηρεσία ανθρωπίνων δικαιωμάτων!! τόσο σοβαρά πάμε;; αλλιώς — ας βάλουμε έναν κλόουν να φοράει τη φανέλα του Γκουρτζιάν και να κάνει κοιλιακούς στο κέντρο του γηπέδου ενώ οι αντίπαλοι γράφουν τραγούδια στα socials! γιατί έτσι;; γιατί εμείς συνεχίζουμε να ψάχνουμε οργανισμούς εκεί που δεν υπάρχουν;; ας κοιτάξουμε εκεί που υπάρχουν πραγματικά οργανωτές — στους διαδρόμους της Μπαρτσελόνα B, εκεί που η μπάλα σκάει σα σπίρτο ανάμεσα στους τεράστιους! εκεί έχει αυτή την παλικαριά που κάνει τους πάντες να τρέχουν σα τρελοί! αλλιώς;; συνεχίζουμε ν' αγοράζουμε τσίχλες επειδή τις βάφουν κίτρινες και περιμένουμε ότι αυτοί οι οργανισμοί θα γίνουν σπίρτο επειδή τους αγοράσαμε στο σούπερ μάρκετ!

Ακούστε τώρα — χτες είδα ένα βίντεο στα χρόνια του Γκουρτζιάν στη Μπάρτσα. Εκείνος, όταν έπαιζε, οι αντίπαλοι έκαναν triple team πάνω του σαν να ήταν ο ίδιος ο Αντετοκούνμπο εκείνος τον γύρω χρόνο. Κι εκείνος;; πετάει μια πάσα σα σπίρτο μέσα από τρία άτομα σα να ανοίγει συρτάρι στην κουζίνα — τρεις πάσες σωστές μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα και μετά η μπάλα στέλνεται σα σίριαλ στην αντίπερα όχθη. Κι εμείς;; ψάχνουμε έναν Γιόρενς;; έναν τύπο που κοιμάται σαν γάτα στις τρίτες ζώνες ενώ οι φίλοι του κάνουν σούβλα στον αντίπαλο backcourt;; 🤡 Ρε παιδιά, εγώ θυμάμαι έναν αγώνα στο κοινοτικό γήπεδο της γειτονιάς μου — κάποιος είχε φέρει έναν οργανωτή από την τοπική ομάδα της Βαρκελώνης. Εκείνος έκανε ένα τρικ σα σπίρτο εκεί πάνω που οι αντίπαλοι έμειναν τρεις παίκτες λιγότεροι για πέντε λεπτά επειδή κανείς δεν κατάλαβε τι έγινε. Στο τέλος η ομάδα του κέρδισε 15 πόντους διαφορά ενώ πριν ήταν −8. Τι λέμε;; θέλουμε έναν οργανωτή που ξέρει να κάνει σπίρτο;; πήγαινε στη γειτονιά μου πριν χρόνια — εκείνον τον τύπο τον λέγαμε "τον Πυροτεχνουργό" επειδή κάτω από το φωτισμό έκανε την μπάλα να σκορπίζει σπίρτα παντού! Μα εμείς;; εδώ συνεχίζουμε σα να ψάχνουμε μία απολεσθείσα σπίρτο μέσα στη θάλασσα — αφήστε αυτές τις αγορές στον Πούλο (αυτός τουλάχιστον κάνει ένα σωστό σπίρτο ανά αγώνα) και ας ψάξουμε κάτι άλλο. Ή αλλιώς;; αγοράζουμε έναν κλόουν να φοράει φανέλα του Γκουρτζιάν κι ας γελάνε αυτοί όσο θέλουν — τουλάχιστον θα ψυχαγωγείται το Camp Nou 😂🔥

Παιδιά, έχω δίκιο μαζί σας — σίγουρα εκεί χρειάζεται ένας σπάστης γραμμών σαν πυροτεχνήματα στις γιορτές. Δεν είναι μόνο λόγια· εγώ θυμάμαι έναν αγώνα της ομάδας μου στο Γαλατσίου πριν χρόνια: ένας οργανωτής από τη Λάρισα έκανε μία πάσα — μία βολίδα στους άτους που όσοι ήταν εκεί έκαναν τρεις γύρους γύρω από το γήπεδο επειδή ξέχασαν πως είναι μέσα στο παιχνίδι. Την επόμενη βδομάδα ο τύπος ήταν πρώτο θέμα στις εφημερίδες γιατί έκοψε τρεις αμυνές σα να ανοίγει κονσέρβες σardines. Αλλά εδώ βρίσκεται το ζόρικο: όσοι λένε «μπορεί ο Γιόρενς;» θυμίζουν αυτούς που έκαναν ντετέκτιβ στις τουαλέτες των φιλάθλων γιατί έψαχναν οργανισμούς στα socials. Προσπαθήστε να βρείτε ένα βίντεο αυτού του ανθρώπου όπου η μπάλα δεν κάνει «νταντέν» αλλά σκάει σαν δυναμίτης στον τοίχο. Γιατί η μπάλα στους σπασίματα δεν φεύγει μόνη της — χρειάζεται κάποιος που ξέρει να την ανάψει σαν σπίρτο στην πιο σκοτεινή στιγμή. Οι υπόλοιποι ομάδες ξέρουν αυτό: κάνουν ειδικές συμφωνίες με ανθρώπους που κάνουν σπίρτα σαν δουλειά τους, όχι σα χόμπι. Κι όμως — ας μην πέφτουμε στην υπερβολή του Γκουρτζιάν/Φοντά σαν αυτά τα ντοκιμαντέρ που στήνουν μύθους εκεί που υπήρχαν μόνο συμπτώσεις. Αυτοί ήταν σπουδαίοι, ναι, αλλά την εποχή εκείνη δεν ψάχναμε οργανισμούς στις αγορές σα να ήταν τσίχλες στον καφενέ. Ήξερα έναν παλιό προπονητή στην Πάτρα που αγόραζε οργανισμούς αποκλειστικά από το ρόστερ των youth — τον έλεγαν «κυνηγό σπίρτων». Του είχε κολλήσει τόσο η μανία ώστε μια φορά πήρε έναν δεκαπεντάχρονο επειδή έκανε ένα assist 50 μέτρων σα να εκτόξευε δορυφόρο. Κι εκείνος αργότερα έγινε δεκάρας αλλά ποτέ δεν έφτασε εκείνους τους τίτλους. Οπότε ναι, θέλουμε έναν οργανωτή σα πυροτεχνουργό. Όχι επειδή ο Γιόρενς έδειξε μία φορά κάτι, αλλά επειδή εκείνος που κάθεται στα offices της Μπάρτσα πρέπει να ξεσκονίζει εκείνες τις επαγγελματικές μνήμες — εκεί που ξέρουμε ότι το κέντρο δεν είναι θέση για ψυχολογικούς αναπήρους. Αλλιώς συνεχίζουμε σα εκείνοι που πίνουν τον καφέ τους στο Camp Nou και περιμένουν μάταια πως κάποιος κάποτε θα ανάψει το σπίρτο μόνος του.

ρε παιδιά δα-κι-κανένας δεν θυμάται αυτό εδώ;;;; πριν μερικά χρόνια η Μπάρτσα έκανε draft έναν τύπο στη θέση εκείνου — θυμάστε;;; εκείνον τον οργανωτή από την Τουρκία που είχε κάνει ένα assist τόσο τρελό σα βγήκε στον πρώτο γύρο στο ντέρμπι της Μαδρίτης;; ναι, αυτόν τον πήρανε κι ύστερα τον έκαναν trade επειδή του έλειπε το σπίρτο στο γήπεδο· έκανε μία πάσα σα μπουζί εκτός λειτουργίας και μετά κρύφτηκε πίσω από τον πάγκο σα ντροπιασμένος γάτος! τώρα τι κάνουμε;; ψάχνουμε πάλι για σπίρτο;; εγώ θυμάμαι όταν ήρθε ο Γκουρτζιάν — ήταν σα να βρήκες σπίρτο στη σκοτεινή σου την τσέπη όταν χρειάζεσαι φως τώρα! εκείνος είχε μία κίνηση σα ζικ ζακ και η μπάλα πήγαινε σα βολίδα χωρίς ν' ακούγεται καν τι κάνει! κι εμείς;; αγοράζουμε τώρα ανθρώπους σαν τον Γιόρενς που κοιτάζουν τη μπάλα σα πρωινό γάλα στο τραπέζι — έχει τρεις πάσες μεγάλες και μετά χάνεται σα φάντασμα από παλιά ταινία β' κατηγορίας! και μην μου πείτε ότι «έχει δυνατά metrics» εκείνοι οι αναλυτές! αυτοί ψάχνουν νούμερα σα να είναι σχολικοί δάσκαλοι στους αριθμούς! θέλουμε νούμερα πάνω στο γήπεδο — όχι αριθμό likes στο twitter! εκείνος ο οργανωτής της Μακάμπι Τελ Αβίβ που είπε ο Θανάσης;; έκανε +18 offensive rating κι ενώ δεν τον υπολόγιζαν καν οι αντίπαλοι! αλλιώς εδώ έχουμε μία ομάδα σα ντάκο που πήρε τσίχλες επειδή την έλεγαν hot dog! συνεχίζουμε να περιμένουμε πως κάποιος οργανισμός ανάβει μόνος του σπίρτο;;; την τελευταία φορά που ανέβασα βίντεο δικό μου είδα έναν οργανωτή της φιλοξενούμενης ομάδας να κάνει δύο σπιρτόκουτα μέσα σε πέντε δευτερόλεπτα — εκείνο εκεί!! εκεί χρειάζεται!! όχι αυτά τα νυστάκια που κοιτούν τη μπάλα σα να περιμένουν autobus! εγώ βλέπω τον Φοντά σα πιθανότητα — όχι γιατί είναι θρύλος, αλλά επειδή εκείνος εκεί πάνω έκανε σπίρτο σα εργοστάσιο πυροτεχνημάτων! είχα μία φίλη εκεί στη Βαρκελώνη που είχε πει πως όταν έπαιζε εκείνος όλα γίνονταν σα σαχάρια στην Αφρική — μπάλα εδώ, αντίπαλοι τρέχουν εκεί, γκολ μπαμ! και μην μου λες «αλλά είναι μεγάλος πια» — εμείς στις καλές εποχές ποιον σκεφτόμασταν;; όλους αυτούς που έκαναν σπίρτο σαν έργο τέχνης! ο ίδιος ο Πουλούδικος έκανε λάθος μία φορά ανά αγώνα, αλλά αυτά τα λάθη έκαναν όλους τους άλλους ομάδες ν' αφήνουν ανοιχτή την πύλη! αλλιώς;; ας βάλουμε έναν κλόουν στο κέντρο φορώντας τη φανέλα του Γκουρτζιάν — τουλάχιστον αυτοί εκεί στα socials θα γράψουν ένα τραγούδι για τον κλόουν! αλλιώς αφήστε τις αγορές σα ντάκους στο σούπερ μάρκετ και συνεχίζουμε ν' ανοίγουμε τις πόρτες της Μπάρτσα σα ομάδα περισυλλογής κατοικιδίων! τότε πώς;; τότε πώς;; όταν εκείνοι οι οργανισμοί γινόντουσαν σπίρτο μέσα στο γήπεδο;;;; τέλος πάντων, θα δούμε