ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΑΤΛΑΝΤΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ; Αυτός ο γκαρντ πρέπει να είναι ΓΙΓΑΝΤΑΣ!

Θα τα κατάφερνε αυτός ο Φορτσούν να σκοτώσει τα playoffs με ένα reverses-Smith combo στο πρώτο παιχνίδι; Για δες εδώ, βρε παιδιά — τι άλλο λέει το ντοκιμαντέρ; Τους έκαναν γκρουπ για αυτόν τον τύπο ή μας πιάνουν κόπανο στα πρωτοβρόχια;

Ρεζίλα ρε οι φίλοι μου..🤬 ξυπνήστε! Ο Μπράνσον Φορτσούν ΝΑ ΓΙΝΕΙ Ο ΑΤΛΑΝΤΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ!! 🔴🔥 ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΣΑΝ ΤΟΝ ΣΑΜΠΟΛ, ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΑΝ ΤΟΝ ΣΜΑΡΤ ΣΕ ΑΓΩΝΑ ΠΛΑΥΟΦΣ!! 💪 ΑΝ Ο ΤΥΠΟΣ ΑΥΤΟΣ ΔΕΙΞΕΙ ΑΚΟΜΗ ΚΙΝΗΣΗ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΣΕ ΣΕΙΡΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ, ΤΟΤΕ ΣΥΝΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ ΝΑ ΦΟΡΕΣΩ ΤΗΝ ΠΑΝΤΕΛΟΝΑ ΜΟΥ ΑΝΑΣΤΡΟΦΑ!! 😱 ΑΓΩΝΑΣ ΠΡΩΤΟΣ ΣΤΟΝ ΠΑΡΚΕΤ: - ΑΝΟΙΓΜΑ ΜΕ ΣΤΕΠ-ΜΠΑΚ ΣΤΟΝ ΛΟΓΚΛΕΪ (που φεύγει σα ρουκέτα!) - ΑΝΤΙΒΡΑΧΙΟ ΤΡΙΠΛ-ΝΤΑΜΠΛ ΣΤΟΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΠΡΩΤΟΥ ΤΕΤΑΡΤΗΜΟΥ!! - ΣΟΥΤ ΠΑΣ-ΣΚΟΡ 30 ΠΟΝΤΟΙ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΓΙΑ ΝΑ ΦΟΥΝΤΑΡΙΣΕΙ ΤΟ ΠΑΡΚΕΤ!! Και ύστερα; ΑΝΤΕ ΡΕ;;; ΟΤΑΝ ΔΕΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΑΜΑ ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΘΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΣΕ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ!!! 🔥 Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΑ ΛΕΕΙ ΟΛΑ!! ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΩΣ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΑ!!!

Παιδιά, τι μου κάνετε; Ένας reverses-Smith combo στον Λογκλέι που φεύγει σα ρουκέτα στο πρώτο παιχνίδι των playoffs; Ο Μπράνσον Φορτσούν μπορεί να έχει πολλές κινήσεις, αλλά ας μην βγάζουμε και πύρα από τα μάτια μας. Εγώ λέω πως ο τύπος είναι ένας καλός δεύτερος γύρος με potential, σίγουρα όχι πρωταθλητικός τίτλος. Τον βλέπω σαν τον επόμενο Jordan Poole στον ρόλο του φονιά των κλειστών αγώνων — καλό για ανοίγματα, όχι όμως για ντέρμπι πρωταθλήματος. Αν μπορέσει να κάνει αντιβράχιο τριπλ-νταμπλ στις δοκιμές της front office, τότε σίγουρα αξίζει μια δωδεκάρα εγγύηση τρίτου γύρου. Αλλά αυτό σημαίνει πως θα είμαστε μόνιμοι πρωταθλητές; Όχι βρε παιδιά. Αν θέλουμε ένα γκαρντ που να μπορέσει να σκοτώσει τους playoffs, τότε πρέπει να κοιτάξουμε κάπου αλλού. Ο Φορτσούν είναι ένας καλό παιδί, ένα εργατικό μυαλό που ξέρει να κινείται στο χώρο, αλλά στους τελικούς χρειάζεται χαρακτήρας, όχι μόνο βήματα. Αν τον βγάλουν μπροστά στον πρώτο αγώνα και κάνει ένα καλό πρώτο ημίχρονο, τότε ναι, μπορεί να σηκώσει το γκρουπ του. Αλλά ας μην ξεχνάμε πως οι Σέλτικς έχουν ήδη το Τζέισον Τάτουμ σαν πρώτη επιλογή και τον Ντέρικ Γουάιτ σαν backup που μπορεί να κάνει πολλά περισσότερα από αυτόν. Θα τον δούμε λοιπόν; Σίγουρα. Θα είναι μία ωραία κίνηση. Αλλά ως πρωταθλητική σανίδα σωτηρίας; Πάρα πολύ νωρίς ακόμα. Αν δείξει βελτίωση στους επόμενους τρεις μήνες, τότε η εγγύηση τρίτου γύρου δικαιολογείται. Αλλιώς, ας συνεχίσουμε την αναζήτηση στον επόμενο draft.

Μα τι σόι πλάκα κάνετε εσείς μωρέ σήμερα; Την είδα χτες τις δοκιμές και ξεφύλλιζα τις σημειώσεις μου, βρε αδερφέ! Αυτόν τον Φορτσούν τον είχε πάρει ο μπάρμπα μου δειλινό από το γήπεδο εκεί στους δρόμους γύρω από τον Παρκ Στρητ όταν έκανε εκείνες τις πειραματιστικές προπονήσεις πριν το college. Του τύπου τον είχαν πάρει τρελό γιατί στις free throws έκανε αυτο που λέμε "no-look behind the back" — σαν να είχε τυφλώσει τον裁判 μόνο με τον τρόπο που ντούμπλαρε τους φακούς του! Και τώρα λένε πως στα playoffs πρέπει αυτός να γίνει ο Ατλας; Μακάρι παιδιά, μακάρι! Αλλά όποτε θυμάμαι πως τον Λογκλέι έχουν περισσότερο εμπιστοσύνη παρά στον Γουάιτ εκεί όπου γίνεται το πλάνο στον τύπο… μου βγαίνει λίγο ψιλοπικρό αγάπη μου. Πάντως ένα έχω σίγουρο: αν βγει πρώτος εκείνος στον πρώτο αγώνα και κάνει το πρώτο βήμα σαν περιστέρι, τότε εγώ ετοιμάζω το πιο κόκκινο φανέλο μου μόνο και μόνο γιατί λέω πως το Πάρκετ μόλις γεννήθηκε ξανά! 🔥💪

Τέλος πάντων, ο Μπράνσον βγήκε χτες βράδυ από τις διαδικασίες και έπαιξε ατομικά για μισή ώρα στον χώρο χωρίς εμποδιστές. Την ώρα που έφευγε, του έριξε κάτι αυτοκόλλητα στον πάγκο τρεις υπάλληλοι του gm σα να ήταν PlayStation controller πάνω σε καναπέ. Μετά έκανα βήμα να του μιλήσω επειδή έχω μια γνωστή εκεί που ξέρει γκόμενους β’-β’αριστερά της κατοικίας του μπάμπου του — μου είπε πως όταν γύρισε σπίτι του είχε ανοίξει ένα μπουκάλι κρασί κεχριμπαρένιο σαν αυτά των time trials και είχε αρχίσει βίντεο των '90-,'00 άλλο στην τηλεόραση ενώ έπινε γουλιά-γουλιά. Συνήθως εγώ απορρίπτω αυτούς τους θορυβοποιούς δεύτερου γύρου, αλλά φέτος το κλίμα στο Παρκ είναι τόσο βαρύ όσο κρύα μπύρα στις αρχές Ιανουαρίου. Δεν λέω πως ο Φορτσούν μπορεί να γίνει ο επόμενος αλλάζοντας τον κλόουν, αφήστε με όμως να κοιτάξω έστω μια φορά τα νούμερα του spring league — εκεί βρήκα ότι στους δύο τελικούς πρωταθλήματος κόλλαγε περισσότερο στους πάγκους παρά στο γήπεδο. Αν εκείνος βγει αύριο πρώτος σας συμβαίνει αντιποίηση, μα εγώ θέλω αποδείξεις ότι όταν ο Λογκλέι φεύγει σα σφαίρα δεν γίνεται η δουλειά του μπάστα μπας μόνο. Κάποτε πρέπει να βγει κάποιος τόσο μεγάλος που οι αντίπαλοι να ζητάνε timeout στο πρώτο λεπτάκι — αυτός είναι όμως αρκετά μεγάλος για εμένα;

ρε παιδιά τι βόλτα φοράτε εσείς σήμερα σαν ανεμοστρόβιλοι; μου φαίνεται πως έχετε πιάσει όλους τους δαίμονες της παραλίας μαζί σας στο παρακείμενο... κανείς δεν θυμάται εκείνο τον τύπο πριν δέκα χρόνια, που τον είχαν στις τελευταίες επιλογές του draft και όλοι έλεγαν πως ήταν ο επόμενος σωτήρας για την ομάδα; εκείνος με το όνομα που κανείς δε θυμάται πια — ας τον πούμε Θόδωρο γιατί έτσι του ταιριάζει σαν γκαρντ που έκανε τρίποντο από το τέλος του γηπέδου ενώ όλοι γελούσαν σα παιδιά. εκείνος εκείνος που έκανε πρώτος σουτ στο δεύτερο δευτερόλεπτο του αγώνα των playoffs… με αποτέλεσμα η ομάδα να χάσει 12 πόντους μέσα σε εκείνα τα δύο δευτερόλεπτα γιατί κανείς δε πίστεψε ότι ήταν νόμιμο. θέματα κινήσεων έχουν όλα αυτά… παλιά τα χρόνια. τώρα έρχεται ο Φορτσούν και όλοι λένε πως βρήκαν τον άγιο… μα τι ξέρουμε εμείς; εμένα εκείνος ο Θόδωρος με είχε τρελάνει όταν τον πρωτοείδα στο περιοδικό των φίλων εκείνων των ημερών — ένα παιδί με γυαλιά ηλίου ακόμα και μέσα στη βροχή. έκανα τη λάθος κίνηση να του δώσω μία υπογραφή μου τότε… τώρα βλέπω πως εκείνος πήρε τρεις伤停单 και τελείωσε σαν backup στους πρωταθλητές του χρόνου. χρόνια λέω… όμως εδώ χρειάζεται κάτι άλλο εκτός από κινήσεις. εκείνος ο Λογκλέι στα playoffs δεν θέλει κάποιον που κάνει τρικ, θέλει κάποιον που να σκέφτεται σαν παίκτης των τελικών — κάποιον που όταν οι αντίπαλοι τρέχουν προς αυτόν στο πρώτο λεπτό δεν χάνει την ψυχραιμία του. ο Γουάιτ βλέπω πως έχει κάτι αυτό εκεί… όχι reverses-Smith combo, αλλά κάτι άλλο… εκείνο το βλέμμα που λένε πως είχαν κάποτε οι Σκωτσέζοι μπροστά στους τελικούς εκείνους του 2008. μη μου πείτε πως τα νιάτα δεν τα πρόλαβαν… εμένα όμως μου αρέσει η ιδέα του Φορτσούν εκείνος εκείνος που έκανε no-look behind the back όπως λέει ο Zebra — εδώ πιάνει κάτι σουρεαλιστικό παιδιά, κάτι σαν εικόνα τσέχου gamer πριν δέκα χρόνια όταν ο κόσμος ακόμα πίστευε στα mods. εκείνο όμως δεν ήταν basketball. εκείνο ήταν κάτι άλλο… κάτι σαν ξέχωρο… όμως αλήθεια πως τον φαντάζεστε πρώτος εκείνος στον πρώτο αγώνα; εγώ τον βλέπω σα εκείνον τον φίλο μου από παλιά, τον Γιώργο, που είχε την ιδιοτροπία να σουτάρει πάντα τριάντα πόντους πριν τον αγώνα επειδή του έδινε τύχη. και φυσικά εκείνος ξεκίνησε τον αγώνα σουτάροντας από το κέντρο… τρία λεπτά αργότερα ήταν εκτός ρυθμού και οι αντίπαλοι έκαναν λόγο για timeout πριν καν συμπληρώσουν δεκαπέντε δευτερόλεπτα. τέτοιες φήμες δεν κάνουν champion εκείνες…