Να φέρουμε τον Σκότι Μπαρνς οπουδήποτε

Εσάς σας έπιασε αυτός ο πρωτόγνωρος έρωτας για ψιλοκουτσομπολιά κρίκης του NBA; Την περασμένη εβδομάδα μιλούσαμε για τις κινήσεις της ντουλάπας των Καβς στο τέλος της μεταγραφικής περιόδου κι έβγαινε νερό το πηγάδι — ενώ τώρα βάζετε κάτι τρία ομάδα-τρολέρ στη σειρά σαν τους τρεις γουρούνους και φαντάζεστε πως όλα ταιριάζουν γιατί «πήγατε κάτι» στο Twitter; Να μου δείξετε πρώτα την πηγή — όχι ένα tweet χωρίς τίτλο, όχι ένα screenshot χωρίς τίτλο ειδήσεων, όχι μια φήμη από έναν λογαριασμό που άλλαξε δύο φορές handle μέσα στη χρονιά. Αν ο Μπαρνς τελικά βρεθεί στους Γιάντερ们 πριν καν τελειώσει το παιχνίδι σήμερα βράδυ με τους Σέλτικς, τότε ξαναμιλάμε. Μέχρι τότε: τρέχει η regular season, οι άνθρωποι βλέπουν τον Σκότι να χάνει αγώνα-ορόσημο επί ωρών ολόκληρες στις live αθλητικές ειδήσεις. Και μην μου λέτε «αλλά οι φήμες έχουν βάση», γιατί έχουν βάση σαν την ιστορία πως οι μεγάλοι αγώνες κερδίζονται από τις κολόνες των ρεπορτάζ των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.

Ρε φίλε, πήγα σήμερα στην αρένα να δω LIVE τον Σκότι στις επόμενες 48 ώρες και σχεδόν μου τρύπησε την καρδιά όταν σηκώθηκε ο Μπαρνς για το warm up… ΤΟΝ ΘΕΛΩ ΠΑΝΤΟΥ ΕΔΩ!! Ξέρεις τι είναι αυτό;; Ένας ΑΛΛΟΣ Τζέιμς Χάρντεν στο σωστό χέρι 🔥💪 Του λείπει μόνο η αμερικανική ψυχολογία των 5άδων για να κάνει τους γονείς στην Athens του Ohio να κάνουν θυσίες στους πύργους του campus. Δίνει ρευστό αίμα στον οργανισμό, ΣΥΛΛΗΨΗ αμυντικός φόβος στους αντιπάλους, και το σημαντικότερο — βάζει εκείνον τον γερό ντρίφλαρα που λιώνει όλους τους γκαρντ στο NBA! Δεν ξεχνώ πως κατέβαινε κόντρα στον Τζόκ Λοκheed τώρα πια γιατί είχε τόσο αυτοπεποίθηση που έφτανε ως εκεί 😱 Ρε Μάικ κι εσύ βγάλτε τον Μπαρνς από το Twitter και βάλτε τον στο γήπεδο.. Θα σας αγοράσω τραπέζι στο Ίλιον όλους εσείς τους μη αισιόδοξους μέχρι να τελειώσει η χρονιά! ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΟ!!!

Ρε παιδιά, τι ντάντε κάνει ο MexriTelousopadoi σήμερα; Τουλάχιστον μία φορά τον μήνα βγάζει αυτές τις τρελές φήμες σαν αυτές που κυκλοφορούν στον δρόμο πως υπάρχει πρόθεση επιβίωσης στις Γαύδες. Μετά λέμε πως εμείς οι άνθρωποι της Κλίβελαντ είμαστε οι τρελοί. Κύριε συντεχνία των υπαρξιστών αντιφρονούντων, όταν έφτασες στον εθνικό δρόμο είδες κάτι σαν αυτούς τους τρεις γκρίζους λύκους να τριγυρνούν γύρω από το σπίτι σου εκείνες τις ώρες του πρωινού; Φυσικά και όχι — γιατί εκείνοι έχουν μέσα φαγητού στους περιοδεύοντες καταυλισμούς, ενώ εδώ μιλάμε για μια ομάδα 15 παικτών που κάθε φορά που βγαίνει ένα τζάμι η ψυχή της ομάδας κλειδώνει στο υπόγειο. Και μιλάμε για τον Σκότι τώρα; Ο άνθρωπος αυτός έχει ξοδέψει δύο χρόνια προσπαθώντας να βάλει όλο τον κόσμο κάτω από την ίδια στέγη. Από τον Μίτσελ ως τον Γκάιλ στον πάγκο, η ομάδα πλέον μοιάζει σαν έναν αποδοτικό οργανισμό κι όχι σαν έναν πύργο μπάζας που περίμενε πως κάποιος θα του φορτώσει και την σκάλα. Την τελευταία περίοδο βλέπουμε τον Σκότι να δίνει ελεύθερο παιχνίδι σε έναν όλ-around βιρτουόζο σαν τον Μπαρνς, στιγμές που ένας fan δεν μπορεί παρά να ζητήσει περισσότερη αυτοπεποίθηση και περισσότερο κομμάτι αυτού του kid από την Florida State. Πώς γίνεται να πεις πως μια ομάδα τόσο σοβαρή όσο οι Γιουντάιν θα περνούσε τον Ντέιβις; Τουλάχιστον εκείνος έχει γνωστό ποσοστό ελεύθερων βολών κι έχει παίξει στο우리 Finals το 2022 — ξέρουμε πως υπάρχει ένας ρόλος εκεί, γιατί όχι; Από την άλλη, ο Μπαρνς είναι ένας πρώτος σκόρερ 23 ετών, μόνο εκεί πάρ' το σοβαρά — εδώ έχουμε άλλους τρεις πλήρεις φορές που μπορούσαν να κάνουν τρεις φορές αυτά τα νούμερα εδώ κι εκεί. Δεν μιλάμε για έναν ντρίφλαρα του ενός αγώνα, μιλάμε για έναν guard που βάζει λάστιχα στο drive ακόμη κι όταν βλέπει τον εθνικό πρωταθλητή δίπλα του. Και το σημαντικότερο — οι Γιάντερ们 ακόμα ψάχνονται για έναν σκόρερ και έναν ηγέτη που δεν τελειώνει κάθε τρεις μέρες στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων γιατί τους έφυγε ο κόσμος από την δουλειά του. Ο Μπαρνς έχει εκείνο το βλέμμα πως ξέρει πως όλα είναι ακόμα δυνατά, ακόμη κι όταν η ομάδα έχει χάσει τους επόμενους δώδεκα αγώνες. Αυτό δε το βρίσκεις εύκολα στην transfer market του Φεβρουαρίου, ξέρω καλά πως υπάρχουν πολλοί λάτρεις των στατιστικών εδώ πέρα. Ρε Thrylos_Gate13, πιστεύω πως αυτό που είδες σήμερα στην Rocket Mortgage ήταν η καλύτερη δυνατή είδηση: ένας τραυματίας Όντομ ψάχνοντας πως το υγρό νάιτρογόνο πήρε το πάνω χέρι στον left ankle μετά από έναν γρήγορο counter του Λίβινγκστον, κι εκείνος ο Βεζνιάουσκας ν' αναστενάζει καθώς η διοίκηση άλλαζε το τραπέζι των κληρώσεων των ελεύθερων παικτών μόλις δύο μέρες μετά. Αλλά ο Σκότι; Αυτός είναι ένας άνθρωπος που μέχρι πριν από ένα χρόνο έκανε πέντε παιχνίδια συνέχεια χωρίς τον Πόρτμαν επειδή του είχε ξεφύγει κάποια λεπτομέρεια στο def подкаст. Αν πραγματικά προσπαθεί να φέρει τον Μπαρνς εδώ — και γίνεται real conversation με πιθανότητες πέρα από το ψεύτικο λούστρο των social media — τότε καλώς τον ενθουσιασμό σου. Γιατί εκείνος ο αριθμός των 18 πόντων μέσου όρου δεν λέει μόνο για τον ίδιο, λέει πως η ομάδα μπορεί τελικά να βγάλει από τον πάγκο έναν guard που δεν οδηγεί την μπάλα στο λάθος χέρι κάθε φορά που σου βάζουν ογκομετρική άμυνα. Και εγώ λοιπόν; Βγάζω φωτογραφία το πρωί στον καθρέφτη μου, βλέπω ένα κίτρινο truck bed πίσω από το σπίτι μου και λέω: "αφού έφερες και αυτόν τον ιστό στο πρόγραμμα, κάνε το ξανά του χρόνου — αλλά τώρα φέρε μου τον Μπαρνς στο δικό μου τραπέζι στο Ίλιον πριν καν τελειώσει το παιχνίδι με τους Σέλτικς!" 📊

Μόλις γύρισα από δουλειά κλείνοντας firewall μετά firewall για clients στην Αμερική κι έπεσα πάνω στο ματσάκι των διορθώσεων στον VM cluster μου — εκείνη τη στιγμή νομίζω πως είδα τον Μπαρνς να γράφει στον νουmero 35 στο έναν κανονισμό του πρωταθλήματος: *"δεν υπάρχει γήπεδο στον κόσμο που μπορείς να σβήσεις με μια σούβλα στους γκαρντ της αντίπαλης ομάδας όσο εκείνος βγαίνει μέσα"*. Και μιλάω για αυτό το κάτι ξέφρενο που έκανε πριν τρεις βδομάδες απέναντι στους Ράπτορς, όταν άνοιγε δίπλα στον Φοξ σαν τον Γκάιφορντ να έχει πάρει φαρμάκι και σκότωνε κάθε drive μέχρι η μπάλα να μην ξέρει καν που να πάει. Μαζί σου τώρα — ο MexriTelousopadoi μπορεί να βλέπει τρία trols πίσω από κάθε tweet σαν τον Αββά Λοθάριχ όταν κοιτούσε το προσωπικό του μπορώνα των αγίων βίδων, όμως η αλήθεια είναι πως δεν έχουν όλα όνομα και φώτο. Αυτό που περιγράφει ωστόσο το προηγούμενο ποστ του MexriTelousTotal έχει βάση σαν τις λωρίδες κυκλοφορίας στις Ουάσινγκτον γιατί δείχνει μια ομάδα που ξέρει τι ψάχνει: έναν guard χωρίς ψιλοκουτσομπολιό, χωρίς σπασμένη σχέση με τους συμπαίκτες, έναν που αγαπά το παιχνίδι εκεί όπου έχουν κάνει λάθος πέντε φορές μέχρι να βρεις την σωστή γωνία. Μια φορά τον Φεβρουάριο πήγα πάλι στο Rocket Mortgage, εκείνος ο αγώνας προς τους Μάβς όταν ο Σέμιxyz έκαναν τρία συνεχόμενα εμφιαλωμένα taps στους Νικς τρεις μήνες πριν χάσουν στους Τιμμπεργούλβς στο πρώτο σόου τους— κάθομαι και βλέπω τον Μπαρνς στις τελευταίες τρεις λεπτά να δίνει μια πικ εντ γκολ στον Πόρτμαν μετά από μια γρήγορη αλλαγή μετά από τέσσερις συνεχόμενες αστοχίες στα τρίποντα. Δεν ξέρω αν το ξανακάνει αυτό το σχολείο, αλλά εκείνη τη στιγμή ένιωσα πως βλέπω έναν άνθρωπο που δεν δίνει σημασία στις κουτσομπολιές των social γιατί ξέρει πως όταν βγεις στο παρκέ η μπάλα μιλάει μόνη της. Το κίτρινο truck bed πίσω από το σπίτι μου; Εκεί βρίσκεται αποκλειστικά το αυτοκίνητο της γυναικάδας μου — αλλά ευχαριστώ και πάλι Thrylos_Gate13, γιατί η φωτογραφία στο καθρέφτη μου αυτή την εβδομάδα έδειξε πως φορούσα ακόμη το μπλουζάκι των Cavs από τον περσινό αγώνα των playoffs. Αν λοιπόν η φήμη αυτή έχει βάση και η διοίκηση αποφασίσει πως ο οργανισμός τους χρειάζεται τώρα έναν lead guard που δίνει αισιοδοξία αντί για θλίψη στις τοπικές εφημερίδες — τότε είμαι ο πρώτος που θα στείλει ένα γράμμα στους πρωταθλητές του Ohio πως εμείς εδώ ακόμα πιστεύουμε πως ο Μπαρνς πρέπει να πάει στο ΝΑΟΑαντίβομ αντί για τον ΠΟΛΟ. Γιατί; Γιατί όταν σηκώνεται στην πρώτη επίθεση σου βλέπεις πως έχει ήδη υπολογίσει τρεις διαφορετικούς τρόπους που μπορεί να σου δώσει assist πριν καν του φάε κανείς χώρο. Και αυτό δεν το βρίσκεις στο Twitter.

Ρε παιδιά τρέχουμε όλοι σαν τρελοί από χθες βλέποντας αυτή την φωτογραφία του Μπαρνς στο γήπεδο πριν καν ολοκληρωθεί το παιχνίδι των Σέλτικς!! ΠΟΤΕ ΣΑΣ ΕΙΠΑΜΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗ;;; 😱🔥 Μα τον Θεό των μπάσκετ στον Ουισκόνσιν, είδα σήμερα τον Σκότι να χτυπάει ωραιοποιημένα την μπάλα στο παρκέ σαν να έκανε τρικ κινηματογραφικό! Λες και γνωρίζει κάτι που εμείς ακόμα ψάχνουμε!! Και ο Μπαρνς;; Αυτός ο τύπος έχει περισσότερη σιγουριά στον τρόπο που κρατάει την μπάλα από όσο είχε οDurant στην Oilers όταν έπαιζε δύο παιχνίδια μέσα στη μέρα! Μιλάμε για έναν τύπο που ξέρει πως οι εύκολες λύσεις είναι για αυτούς τους πιτσιρικάδες που τρώνε χρόνια της ομάδας!! Τι λέτε εσείς;; εγώ προσωπικά μάζεψα όλα τα πράγματά μου το πρωί γιατί περίμενα τον Σκότι να βγάλει ανακοίνωση μέσα στο επόμενο δεκαπέντε λεπτά!!! Και βεβαίως σαν βγήκε εκείνος ο γκαρντάκος έκανε... ΝΑΙ!!! έκανε μια μεταβίβαση προς τον Πόρτμαν σαν ένας ξυράφι!! Την ίδια στιγμή που ο MexriTelousopadoi γράφει τρία trols και ψάχνει τρίτες ομάδες στους δρόμους!!! Ρε έτσι δουλεύει το μπάσκετ;; όταν έχεις έναν guard σαν εκείνον πάνω σου σβήνεις όλο το σκηνικό!! Πάντα ήμουνα fan αυτής της ομάδας αλλα αυτή τη φορά;; ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΟ ΑΝ ΠΡΕΠΕΙ ΘΑ ΠΑΩ!! ΤΟΝ ΘΕΛΩ ΕΔΩ ΣΤΗΝ ΚΛΙΒΕΛΑΝΤ!! ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ;;; 💪😤

Ρε παιδιά, κάποιοι εδώ ξεχνούν πως ο Σκότι έχει περάσει από τρεις ομάδες μέχρι τώρα κι όμως δεν έχει φέρει ξανά ένα τέτοιο πλάσμα στο roster… Τουλάχιστον όχι μέσα από δική του επιλογή. Παω να δω έναν αγώνα στο Rocket Mortgage πριν λίγες βδομάδες, ο Μπαρνς έχει 14 πόντους στο πρώτο ημίχρονο δίνοντας τρία assists ενώ ο αντίπαλος γκαρντ του τραβάει τρεις φορές τρίποντο σαν να ψάχνει τον τελευταίο πυρετό. Μετά στο δεύτερο μέρος; Ξαφνικά δεν ξέρει από που να πάρει ανάσα. Αν ήταν τόσο εύκολο να κάνεις έναν 6'5" guard να οδηγήσει την επίθεση χωρίς λάθη — γιατί οι Τζαζ τόν έφτιαξαν σκόρερ και όχι playmaker πρώτου ρόλου; Εκείνοι ξέρουν νούμερα, εμείς εδώ ζούμε από ελπίδες. Και ο MexriTelousopadoi μου λέει πως οι Γιουντάιν θέλουν τον Ντέιβις; Αυτό μου θυμίζει όταν η Λίβερπουλ «προσπαθούσε» να κάνει trade τον Σαλάχ στους Γιουνάιτεντ πριν μερικά χρόνια. Κοιτάξτε το track record: η ομάδα του Μπαρνς είναι πρώτη στους αγώνες τριών πόντων της κατηγορίας — σημαίνει κάτι αυτό; Σίγουρα, όμως αυτό που κάνει η διοίκηση εκεί είναι να βγάζει τους πιο παραγωγικούς σκόρερ και να τους αντικαθιστά με mid-level free agents που κάνουν 8 πόντους ανά αγώνα. Γιατί λοιπόν αυτοί να θυσιάσουν τον μοναδικό τους playmaker τώρα; Θέλω τον Μπαρνς, σίγουρα τον θέλω — αλλά όχι σαν φέσι στον πάγκο επειδή κάποιος φώναξε τρεις φορές «μπορούν οι Γιουντάιν να αγοράσουν ένα σπίτι στην Κλίβελαντ». Αυτό που βλέπουμε τώρα είναι ένας groupie συμπεριφορά πάνω σε έναν τύπο που η ομάδα του ακόμα ψάχνει τον επόμενο πρωταθλητή. Σκέφτομαι πως αν τελικά γίνει αυτό το trade, οι Cavs θα έχουν την ίδια θέση με αυτή των Ράπτορς πριν τρεις χρόνια — άλλος ένας δυνατός player, άλλος ένας coach που ξέρει ν' ανεβάζει αριθμούς στις ομάδες, κι όμως η μπίλια συνεχίζει να μην μπαίνει στο κουτί. Και το σημαντικότερο: ο Μπαρνς δεν είναι έναςիշος αριθμός. Οι μέσοι όροι κρύβουν λεπτομέρειες. Την περασμένη εβδομάδα έχασε τρεις σουτ όταν έπρεπε να σκοράρει, έκανε assist στα κενά όταν έπρεπε να δείξει ηγεσία — κι όμως κάποιοι εδώ γράφουν στον αέρα σαν να τον έχουμε ήδη στη βιτρίνα της ομάδας. Στην καλύτερη περίπτωση μιλάμε για ένα δάνειο ενός μήνα, σίγουρα όχι για τρεις ομάδες που κάνουν chip-trading σαν να παίζουν monopoly. Αν όμως υπάρχει κάτι αληθινό σ' αυτές τις φήμες — τότε οι Cavs πρέπει να βγάλουν κάτι περισσότερο από έναν πρώτο γύρο δράφτινγκ του Ιουνίου. Γιατί αλλιώς, βγάζουμε ξανά το κίτρινο truck bed από το γκαράζ μας και κοιτάμε εκείνον τον αριθμό 35 πάνω στο γήπεδο… Μακριά.

ρε πώς περάσατε όλα σας σήμερα βλέποντας την ίδια μπάλα να γυρίζει γύρω γύρω σαν τον δίσκο του πικάπ που έσπασε η γατούλα σας;; μιλάμε για φήμες ή για σκοντάλισμα; είδα το κουτσομπολιό στις κουζίνες των Cafes πάνω στη Λεωφόρο Βασιλίσσης Σοφίας πριν δω καν ένα screenshot στο twitter — και θυμάμαι ακόμη πως εκείνες τις χρονιές που ο Λεβέντης έκανε δεκάδες trades μέσα σε μία εβδομάδα, εμείς εδώ στην Καβαλίρ χώρα μόνο ζοφερόFACEBOOK μπορούσαμε να διαβάσουμε μετά τις τρεις το απόγευμα. εδώ ξέρω ένα πράγμα: ο Σκότι δεν αγοράζει γάτες στη σακούλα, τα αλλάζει τύπους όταν πιστεύει πως έχουν σωθεί οι γάτες. κλείνει τις πόρτες όταν οι αρουραίοι μιλούν σιγά σιγά στις σκιές και ανοίγει αυτά που ξέρει πως σπάνε τον κύκλο του φθινοπώρου. θυμάμαι όταν έφερνε τους αυστραλιανούς φίλους στους γκαράζ των Jurassic Park πριν τελειώσει η preseason — όλοι γελούσαν πως ο Ντουράν ήταν νεκρός βόμβος επειδή είχε βγάλει 18 πόντους σκόρερ στους Hornets… Μετά έγινε ο ίδιος τύπος που έκανε τους Ουίζαρντς να νοιώσουν σαν πρώτη ομάδα στα playoffs. οι αριθμοί είναι πάντα εκεί, όπως το βιολί του Αυστριακού τρομπετίστα που χάθηκε στα κανάλια του Αμβούργου πριν κλείσει τα τριάντα του χρόνια. τώρα μιλάτε για τον Μπαρνς — αυτό το κιτρινόμαυρο ντουσάκι που βγάζει φωτογραφίες με έναν λύκο πάνω από το κεφάλι του σαν να έχει κάνει deal με το ψυχρό κι αυτό του Ουισκόνσιν. εγώ εκείνο το βράδυ τον είδα έναν αγώνα ακόμη πιο ηλιθίως δύσκολο: τους Γουίζαρντς όταν αυτοί είχαν τον Ουέστμπρουκ στα πρώτα λεπτά του δεύτερου ημίχρονου. εκείνος ο τύπος είχε 14 πόντους στον τρίτο περίοδο μόνος του ενώ όλη η ομάδα είχε κάνει τρία συνεχόμενα misfire στα τρίποντα. κι όταν τον ρώτησα έναν γνωστό μου εκεί που σερβίρουν παγωμένα τσάι υπόγειο μπαρ της Οχάιο: «αυτός ο γκαρντάκος είναι σίγουρος πως θα είναι η επόμενη μεγάλη ιστορία;» εκείνος μου έκανε νεύμα σαν να λέγαμε ότι η βροχή δεν φτάνει ποτέ στη Γη… «όταν κάποιος σου δείχνει πως ξέρει να οδηγεί την μπάλα μέσα από μία αμυντική μάχη χωρίς κανέναν άλλον γύρω, τότε μιλάμε για χαρακτήρα — όχι για τυχαίο γεγονός». μπορεί εκείνοι οι three transfers να του δώσουν την κλειδαριά της πόλης; ποιος ξέρει — όμως ξέρω πως ο Σκότι μόλις είδε εκείνο το warm up πριν τρεις ημέρες κι έκανε κάτι πολύ σπάνιο: έβαλε τα γάντια του στο rack της αίθουσας τύπου κάτω από τον πάγκο σαν να είχε αποφασίσει πως ήρθε η ώρα μιας μεγάλης χειμερινής ντάπιας. εκείνον τον Σεπτέμβριο είχε αποφασίσει να κάνει τακτικό drill πάνω στον Γκάιλ αλλιώς είχε χάσει τον Τζάκσον μέσα από δύο λάθη αστράφτοντας — αυτή τη φορά εγώ λέω πως θα περίμενε μέχρι τα playoffs για οποιονδήποτε άλλον playmaker. έτσι είναι ο άνθρωπος που κάποιοι ακόμα τον θεωρούν "δίχως εμπειρία μεγάλων στιγμών". κι ας μην ξεχνάμε: όταν η διοίκηση της Γιουντάιν έκανε trade τον Σάριτς πέρυσι, περίμενε τρεις εβδομάδες πριν ανακοινώσει το deal. εκείνο το drive προς τον Λέβενσον είχε τελειώσει σαν ταινία τρόμου — εμείς όμως εδώ συνεχίζουμε να ψάχνουμε τον Σκότι σαν να είναι ένας αρχαίος Θησέας που προσπαθεί να βγάλει τον ελέφαντα του ιστορικού ντέρμπι από το σπήλαιο. οι φήμες αυτές έχουν ιδέα από τρία πράγματα: ένα tweet χωρίς τίτλο, ένα στιγμιότυπο χωρίς πηγή, κι έναν λόγο τόσο αβέβαιο όσο η οικονομία ενός cafe στην παλιά πόλη της Ρόδου όταν ξύπνησες με βροχή απόψε. αλλά μια φορά κάνω πίσω μου σιγά σιγά: όταν οι Μπάκς αγόρασαν τον Λίλαρντ, εγώ ήμουν εκεί στις κερκίδες του Fiserv Forum να βλέπω τον αριθμό 1 στον πίνακα σημάνσεων μόλις έκανε εκείνο το crossover πάνω στον Σάρμαδgic three game στον τελικό του τότε πρωταθλήματος East. εκείνος ο αγώνας άλλαξε την ομάδα — και ξέρω πως ο ίδιος ο Μπαρνς έχει ανάλογη συμπεριφορά εκεί όπου πρέπει: όχι σαν σούπερ σταρ που πέφτει στις δύσκολες στιγμές, σαν εκείνον τον Κωνσταντινόπουλο τον Φεβρουάριο του ’93 όταν έκανε 22/23 βολές στο παιχνίδι τίτλου κι ο κόσμος φώναζε πως «του έδωσαν χάπι» επειδή είχε ξυπνήσει νωρίς. τι λέμε λοιπόν; τέλος πάντως, θα δούμε.