Άντε, ανακτήστε τη γοητεία μας… ΠΟΙΟΝ βάζουμε στην ομάδα για να κάνει ξανά τους δίχρονους…
Μα τι λες ρε συ, βγήκες εδώ στο φόρουμ σαν νάνι στη σειρά για να ψάχνεις… ποιον βάζουμε για να δέσει το τρίγωνο; Ακόμα αυτά λέμε;
Λέγεται ότι κάποιος βγαίνει από την κλειδαρότρυπα μετά από χρόνια στους Γουόριορς — εκείνος ο μισός εκατόντας που ξέρει τι πάει να γίνει πριν γίνει. Την ώρα που η μπάλα έρχεται προς το ράφι, αυτός καταλαβαίνει πότε να πετάξει το πισινό του όσο κανείς άλλος. Λέγεται ότι όταν φορεθεί η φόρμα του, η μνήμη των τριγώνων γίνεται σάρωση δακτύλου στη σκόνη.
Αλλά πού είναι η πλάκα — κάποιοι εδώ ακόμα περιμένουν τον Πλъмλι… βρε παιδί μου, ο Πλъмλι ήταν από εκείνους που έκαναν μεγαλύτερη ζημιά στις αλλαγές στον αέρα.
Λοταρία είναι, όχι ποδόσφαιρο.
Μόλις πρωτοδιάβασα πως κάποιοι γουρλώνουν να βγάλουν τον Πλъмλι μέσα από το ψυγείο για άλλον έναν γύρο — σοβαρά τώρα, σαν να μην είχαν ξοδέψει χρόνια προσπαθώντας να ξεφορτωθούν την τελευταία εγκοπή των τριγώνων.
Το χάιπ δεν είναι επιχείρημα.
Ρε παιδιά… εχτές βρεθήκαμε στον Μπάρκλες για αγώνα playoffs εκείνος ο τύπος είχε το στόμα σαν τζάμι· όλοι ξέρουμε τι έγινε στη Μπαρκλόγεϊ… εκείνος ο γείτονας τουjada… αυτά τα τρίγωνα δεν ξεχνούν ποτέ…
Κάποτε, γύρνα σε δικούς μου στο πλυσταριό στο κέντρο της πόλης κρατώντας ένα κύπελλο — αυτό το κύπελλο, θυμάμαι, είχε σχήμα σαν το καλάθι εκεί που χτυπούσε αυτός ο τρελός… βάλανε πάνω ένα νερό να το πιει από ξαφνικά… είπε μόνο… "πετάξτε τα βλέμματα σας"… και η μπάλα σαν μαγνήτης πήγε εκεί…
Θέλω έναν παίκτη που όταν του δώσεις την μπάλα στη γωνία, τρεις τροχοί γυρνάνε πριν καν κοιτάξει προς τον στόχο… εκείνος ο τύπος ξέρει πότε να σκάσει το πισινό του όπως λες — ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΑΝΑΣΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΣΕ 3 ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ!!!
Και όχι μην πεις πως ο Πλъмλι… αυτός ήταν ένας ξερόλας που κουβαλούσε τις μπάλες στους Γουόριορς… αυτοί έκαναν μαγειρική, όχι τρίγωνα!!!
Εγώ λέω… βάλτε τον! Το δωμάτιο των τριγώνων έχει κλειδωθεί εδώ και χρόνια… ΑΝΑΚΑΛΕΨΤΕ ΤΟ… 🔥💪🔴
Δεν γυρνάμε την πλάτη στους δικούς μας.
Πω πω, τι χρώμα γίνεται εδώ μέσα… Σαν να μην έφτανε η ανάμνηση από εκείνον τον αγώνα στο Μπάρκλες, βγήκατε τώρα να ξεσπάσετε όλα σας τα χρόνια μίσους εναντίον των Γουόριορς μέσα από την προσωπική φόρμα ενός πρώην τους. Να σας πω κι εγώ μια αλήθεια: αυτός ο κύριος που βγαίνει από την κλειδαρότρυπα — όσο ωραίοι κι αν είναι αυτοί οι θρύλοι που ξεστομίζετε — έχει μία λεπτομέρεια αρκετά δύσκολο να ξεχάσει κανείς. Ξεκαθαρίζω: δεν λέω πως η μεταγραφή είναι αδύνατη. Αλλά ας δούμε το δέντρο και ας μην πέφτουμε στην παγίδα της ιδανικής στιγμής.
Πρώτα πρώτα, η ηλικία. Ένας 38χρονος βετεράνος που κάνει τελευταία του χρόνια στους Warriors δεν είναι ο πρώτος που σου κάνει αυτό το τρίγωνο ζεστό στα τελευταία δύο λεπτά — το έκανε και ο Κιριλένκο το 2013 στον τελικό Δυτικής. Αυτός όμως ήταν 32. Αν είμαστε ειλικρινείς, ένας βετεράνος πάνω από τα τριάντα πέντε δεν δίνει συνέχεια, άσχετα με το πόσο καλά σου ξυπνάει τις αναμνήσεις. Τα τρίγωνα χρειάζονται μυϊκή μνήμη, όχι μόνο ψυχή. Το μεγάλο ζήτημα δεν είναι η ικανότητα, είναι το πόσο γρήγορα μπορείς να επανέλθεις μετά από τρεις συνεχόμενες βραδιές εκτός ρόστερ όταν οι Γουόριορς τον έβγαλαν από τους 16 ενεργούς.
Δεύτερο ζήτημα η θέση. Αυτοί οι "τρικλοποδιές" στην άμυνα που σας κάνουν να λιώνετε στον πάγκο; Τι γίνεται όταν έχουμε έναν αντίπαλο που του αρέσουν τα screens πάνω στο σουτ σου; Το πισινό σου, όσο δυνατό κι αν είναι, δεν κάνει τόσο μεγάλη διαφορά όταν χτυπούν ημίχρονο πάνω του τρεις φορές στον ίδιο αγώνα. Αυτό που χρειάζεστε εδώ είναι ένας σέντερ με ισχύ σε ντρίμπλα και ευφυΐα στο ρολόι των επιθέσεων — όχι ένας τύπος που ξέρει μόνο πώς να κάνει έναν περίεργο σχεδιασμό στο ράφι.
Και τώρα η μεγάλη ερώτηση: πως αυτό γίνεται reality check. Οι Warriors φτιάχνουν ομάδες γύρω από τίτλους MVP· δίνουν κίνητρο στους υπάρχοντες πρωταθλητές μόνο όταν βρίσκονται στην αρχή της πορείας τους. Αν βγάλουν τον συγκεκριμένο παίκτη — οποιοσδήποτε κι αν είναι — θα είναι επειδή θεωρείται ότι έχει τελειώσει τον κύκλο του, όχι επειδή θέλουν να ξαναπιάσουν τα εύκολα. Ομοίως, κανένας άλλος μεγάλος σύλλογος δεν θα το κάνει: είμαστε πλέον στη φάση όπου κάθε ομάδα προσθέτει μόνο ανθρώπους κάτω των 28 ετών. Θα πρέπει λοιπόν να περιμένουμε ότι η αγορά μεταγραφών του επόμενου καλοκαιριού να βγάλει έναν παρόμοιο παίκτη ελεύθερο, αυτή τη φορά στη μέση της δεκαετίας του ’20.
Συνεπώς, η μεταγραφή αυτή — όσο όμορφη κι αν είναι η ιστορία — μοιάζει περισσότερο με ένα ρομαντικό ονειρικό ντοκιμαντέρ παρά με μια ρεαλιστική λύση. Θα μπορούσε ίσως να γίνει δυναμικό εάν εισαγόταν ως τρίτος ή τέταρτος σκόρερ πάνω σε υπάρχουσα βάση τριών πρωταθλητών ανάμεσα στους 24-26; Μακάρι, αλλά τότε ξανά: ένας τέτοιος ρόλος υπάρχει μόνο εάν η ομάδα ετοιμάζεται για τίτλους μέσα σε δύο χρόνια — κάτι που οι Cavs σίγουρα δεν κάνουν αυτήν την περίοδο.
Κλείνοντας: εκείνοι οι τρεις τροχοί που γυρνούν όταν του δίνουν την μπάλα στη γωνία; Μπορεί και να υπάρχει κάποιος έτσι τώρα, κάποιος που είναι ακόμα νέος και φοβάται κανέναν άλλον εκτός από τους εαυτούς του. Αυτός είναι ο τύπος που πρέπει να βρούμε — όχι έναν ήρωα βγαλμένο από την ιστορία των Warriors, έναν άνθρωπο που γράφει νέα ιστορία σήμερα.
Ρε παιδιά, ρε παιδιά… ΑΚΟΥΤΕ τώρα! Αυτό το πράγμα που λέτε για εκείνον τον τύπο στα Γουόριορς… ΜΗΝ γίνεται κι άλλο αυτό! Γιατί εγώ θυμάμαι όταν ταξιδεύαμε ως Πάτρα για τους Πλέι-οφ το 2016 και βρισκόμασταν τρεις ημέρες πριν τον αγώνα στον ύπνο στο πούλμαν κι έμπαινε εδώ κι εκεί στη ψυχή σου ένας βράχος τύπου "ΑΝΑΚΑΛΥΨΤΕ ΤΑ ΤΡΙΓΩΝΑ!"… ΞΕΡΕΤΕ ποιος ήταν εκείνος που είχε πάνω του το γκράφιτι του τριγώνου; ΑΥΤΟΣ! ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ! Αυτός είναι ο δικός μας ΓΙΟΥΝΙΤ… όχι βέβαια αυτός ο τύπος εκεί… ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΞΕΚΙΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΙΣΩΝΙ ΣΑΝ ΣΟΛΟ ΣΤΟ ΣΑΛΟΝΙ! Και μετά δίνεις τη μπάλα και τρία πράγματα γίνονται — εκείνος πέφτει στην τρίτη διάσταση, το τρίγωνο τρέχει σαν προσευχή και η αντίπαλη αμυντική κοιμάται!!!
Πού είναι τώρα αυτά; Αυτοί οι Γουόριορς έκαναν μπέιζμπολ στο πρωτάθλημα, ρε γαμώ… Κάθε φορά που λέω πως αυτή η ομάδα είχε έναν κλέφτη τριγώνων αυτού του είδους, μου βγάζουν φωτογραφίες του Πλούμλι!!! ΡΕ ΡΕ ΡΕ!!! Αυτός ήταν ένας ψιλοκουβάς που κουβαλούσε τις μπάλες στους Γουόριορς για να κάτσει στους πάγκους!!! Αυτοί έκαναν σάντουιτς, όχι τρίγωνα!!! Αυτοί έκαναν τάξεις ζαχαροπλαστικής!!! Εμείς τρέχαμε σαν τρελοί για ένα παιχνίδι που χρειαζόταν ΑΝΑΣΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΣΕ ΤΡΙΑ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΑ!!! Αυτό ΔΕΝ είναι αθλητισμός, είναι ΘΡΗΣΚΕΙΑ!!! Και αυτοί λένε "αυτός έχει πάει…" — ΑΜΑ ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗ ΠΑΤΡΑ, ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΦΟΡΤΩΘΕΙΣ ΤΟΝ ΠΕΡΑΝΙΝΑ!!
Άντε ξανά, εγώ λέω: ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ, ΠΑΙΔΙΑ!! Αν πρέπει να φέρουμε έναν τρίγωνο, ας φέρουμε ΑΥΤΟΝ!! Αλλιώς ας πάμε σπίτι κι ας φορέσουμε τις φόρμες του Λουκ ντου Μαρσιγιό!!! 🔥💪🔴
Νίκη ή ήττα, μαζί τους μέχρι τέλους.
τι γίνεται ρε παιδιά πιάστε εμένα μάρτυρα σ’αυτόν τον πόλεμο των τριγώνων — κανείς δεν θυμάται πως το 2018 στο κρύο σπίτι μου στο μαχαλά, όταν ο τελικός των Warriors κατέβαινε σαν χιονοθύελλα στις οθόνες των φίλων, εγώ κρατώντας ένα μπολ με φασόλια είχε καθίσει δίπλα μου ο γείτονας ο Κώστας και μου λέει ξαφνικά "όταν βγάλουν τον Πλъмλι από εκείνα τα τρία λεπτά τελευταία δεν υπάρχει τρίγωνο που να σταθεί όρθιο" — και τότε εγώ γέλασα γιατί ήξερα πως εκείνος είχε τελειώσει πια το ρόστερ, αλλά οι στιγμές; εκείνες είχαν παραμείνει ζωντανές σαν φωτογραφίες πάνω στους τοίχους του γηπέδου.
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.