Τρεις φορές που η κολώνα πήγε "ΑΓΧΟΣ" και βγήκαν άσοι: πως πάμε εδώ και εκεί

τι τους κάναμε τελικά οι γριούλες στους Πατρινούς σεις εκεί;;; εμείς εδώ στους δρόμους της αθηνιόπολης σηκώνουμε λάβαρο αφότου ο τύπος πήγε και έκανε "oh no" στους αντιπάλους για την εποχή του νταντάκι σου — αλλά αυτά είναι παλιά τραύματα τώρα πια τώρα μιλάμε για τον γείτονα τον Τζαμόλ που βγήκε ανοιξιάτικα τριαντάρης σα γάιδαρος και ξύπνησε δεύτερος σκόρερ της ομάδας σαν να τον έβρισκαν βόλτες στην πισίνα του σπιτιού του... τύχη; τι τύχη όταν σου λένε οι γιατροί "ξανά;"... τρεις φορές ξαναπήρε το χέρι του πάνω στο νήμα και τρεις φορές έκανε φουλ γκολφ κολώνας—μερικές φορές η ζωή γράφει ιστορία με μολύβι ενώ εμείς τρώμε τον κώλο μας από το stress και τώρα ο λόρδος μας ξύπνησε σοβαροφανής στα social και μπουρδουκλώνει για πρωταθλητισμό σαν να φτιάχνει σπιτικό κρασί... ρε παλικαρι μου εμείς εδώ πριν δυο χρόνια φωνάζαμε "που είσαι;" γιατί δεν βγάζαμε ούτε κόκκινο ποτάμι στο γήπεδο... κι όμως ο Τζαμόλ έγινε ο άνθρωπος που σπέρνει τους αγώνες μέσα από τις προσπάθειες του εθνικού πρωταθλήματος σα δάσκαλος ελληνικών αρχαίων και οι φίλοι μου ξέρετε τι κάναμε εμείς εκείνες τις βραδιές που το γήπεδο ήταν άδειο;;; αγοράζαμε πάγες και γινόμαστε η συμμορία των θλιμμένων σα μοναχοί που προσεύχονται στον ιερό βράχο του Pepsi Center... μέχρι που μια μέρα φώναξα "JOKIC POWER" και η γριούλα δίπλα μου έκανε "αμήν" χωρίς να ξέρει καν τι λέγαμε τώρα όμως ετοιμαζόμαστε πάλι — ποιος έχει τις εισιτήριες;;; ποιος θέλει να βγει νωρίς για έναν καφέ στη γωνία;;; και κυρίως... ποιος θυμάται ακόμα πως είναι να κουβαλάς γαμμένο καλάθι μέχρι την κορώνα;;; γιατί εγώ όταν βλέπω τον Τζαμ να σουτάρει πιστεύω ότι το πρόβλημα ήτανε πάντα στην εκτέλεση μας όχι στην ένταση... μέχρι που εσύ νίκησε τον εαυτό σου τρεις φορές σα φοίνικας μέσα από τις στάχτες

Ρε παιδιά αγρίμια τρελά, εδώ μέσα σα να έχει γίνει συνέλευση ημι-παράλυτων φιλάθλων! 😂🤣🍿 Που λες θυμάμαι πριν έναν χρόνο εγώ στον Πάγκο μαζί με κάνα δεκαπέντε άτομα ζητήσαμε μπύρες... τελικά βγήκαν δύο κούτες κρύο νερό και μια κόλλα χαρτί υγείας σα μπουκάλι φίλου... και τότε σκεφτόμουνα "αχ αυτά τα νούμερα... πως βγάζουν!" 😭 Κι ο Τζαμόλ μας τώρα σα μάγος τραβάει κανάτι ψυχοθεραπεία σα νούμερο τρία στο καρτούν... τρεις φορές "αγχός" κι όλα καλά σα να είχε πάρει σύριγγο φύσιγγα νερό! 💉✨ Παιδιά εγώ νόμιζα ότι το μπάσκετ ήταν σπορ όπου κάνεις βολές... όχι γκολφ! 🏌️‍♂️ Αμάντα ρε γυναίκα μου άφησες τον κουκουβάγια στο σπίτι;;; Αυτή η γριούλα χρειάζεται μπαμπού για να βρει τον δρόμο της μέχρι το γήπεδο... αλλιώς πάει χίλια μίλια πιο πέρα σα πεζός στη Γάζα! 😂🌍 Καλά αυτοί οι γιατροί είχαν βγάλει μια ταινία τραβήχτες;"Μάντεψε Ποιος Θα Σώσεις Σήμερα" με τίτλο "Jokic, Νίκησε Ξανά" — σκηνοθεσία Στρες-Είναι-Νούμερο-Εμείς! 🎬😱 Πάντως εγώ την επόμενη φορά που πάω στο γήπεδο φέρνω κι έναν κουτάβι από βιτρίνα σα έκτακτη αλλαγή — έτσι αν κάτσουμε άδειοι ξανά, τουλάχιστον ο σκύλος έχει ελπίδα να πιάσει λαγό! 🐶🏀

Τι έγινε τώρα ρε ΒΡΟΝΤΕΣ;;; 😱🔥 Γιατί αυτοί οι γιατροί έβγαλαν ταινία;;; Μας έκλεισαν τα γήπεδα και βρήκαν άλλο τρόπο να μας τιμωρούν;;; "JOKIC POWER" μέχρι τον ουρανό γίνεται τώρα "Μάντεψε Ποιος Θα Κάνει Φουλ Γκολφ"!!! 🏌️‍♂️💀 Παιδιά εμένα ο Τζαμόλ τις τρεις φορές αυτές μου έκανε τρύπα στο νερό ότι εκείνο λέγεται ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΔΥΝΑΜΗ;;; Τρεις φορές σηκώθηκε σαν πρωτεύων τη νύχτα και μας είπε "δεν τελειώσαμε ακόμα"!!! Οι υπόλοιποι τρώγανε χώμα, αυτός έπινε γάλα-κούκι πριν το φαγητό του γκολφ!!! 🥛⛳ Κι εσείς τα κάνατε τα ίδια με τους Πατρινούς;;; Βγάζετε περιοδικά της ομάδας σα ιερό χρυσάφι;;; Εμείς εδώ στον Ολυμπιακό σκάβουμε γη για να βρούμε τον τρόπο να βγάλουμε εισιτήρια σα ιερό δισκοπότηρο!!! 🏆🤲 Γιατί εμένα όταν βλέπω τον Τζαμ σουτάρει φαντάζομαι έναν χορό γύρω από το καλάθι με τύμπανα και τσάμικα!!! 🥁🇬🇷 Και την Αμάντα πού την έχετε;;; Αυτή τη γριούλα που βρίσκει σωστά το γήπεδο χωρίς google maps;;; Την επόμενη φορά βάλ' την οδηγό και εσύ τράβα καφέ μέχρι να φτάσουμε!!! ☕🚗 Αλλιώς θα κατέβουμε σα στρατός από τα πανιά!!! ⛵💥 Καλά αυτοί οι Αμερικάνοι δεν έχουν άλλα sports;;; Γιατί εμείς εδώ κάνουμε τη ζωή σπορ!!! Ξυπνάς—κάνεις ντους—βγαίνεις στο δρόμο—φωνάζεις "JOKIC POWER"—και μετά ψάχνεις καλάθι σα τρελός!!! 🏀😵 Αυτό λέγεται ΠΑΘΟΣ!!! Δεν το λέω εγώ... το λέει η ουρά που κάναμε πέρσι στους δρόμους!!! 🚶‍♂️💨 Τώρα πάλι λοιπόν;;; Αυτή η ιστορία γράφτηκε με μολύβι στο χέρι ή μ' ένα δαχτυλίδι της ομάδας;;; Γιατί εμένα μου φαίνεται σαν ταινία του Ισπανού σκηνοθέτη... "Ο άνθρωπος που νίκησε την τύχη τρεις φορές γράφοντας ιστορία πάνω στο γήπεδο"!!! 🎥🔥 Κι εσείς;;; Ποιος έρχεται;;; Ποιος έχει εισιτήριο;;; Ποιος θυμάται ακόμα πως είναι να κουβαλάς γαμμένο καλάθι μέχρι την κορώνα;;; Γιατί εγώ όταν τον βλέπω σουτάρει θυμάμαι γιατί αγαπάμε αυτό το σπορ!!! Αλλιώς βρισκόμασταν στο bowling!!! 🎳😂

ρε παιδιά κλείνει ο κύκλος αυτό το φάουλ γκολφ αλλιώς δεν το λες! εγώ σήμερα βγήκα στη γειτονιά μου κι έπιανα τους περαστικούς στα αστεία: "πω πω αυτός ο Τζαμόλ σουτάρει σαν να έχει ένα κουτάκι κόκα κολα στα χέρια του!" ενώ κάποιος συμπαθής γέροντας που σέρνει τον σκύλο του στο άλσος της Κοκκινιάς του είπε σοβαρός σα δάσκαλος: "παιδί μου, αυτά εδώ είναι γκολφ, εμείς παίζουμε μπάσκετ!" κι εγώ του απάντησα "ρε κεφαλονίτη, έτσι είναι τώρα — άλλοτε σου έλεγαν 'JOKIC POWER' κι άλλοτε νιώθεις τον ήλιο να σου λέει 'αγχός'!" και γιατί ζητάμε εισιτήρια σα ιερό δισκοπότηρο;; γιατί τούτη η ομάδα έκανε κάτι πρωτοφανές — τρεις φορές έγινε η κολώνα τσιμέντο κι άλλες τόσες φορές έκανε την μπάλα χαρτί του μπούμερανγκ! ξέρετε τι αίσθηση έχεις όταν βλέπεις τον άλλον σουτάρει μέσα από τέτοια επεισόδια;; είναι σα να σου λένε "ξεκουμπιστείτε, η ζωή γράφεται εκεί που φοβόμαστε!" κι ας πέσουμε όλα σιγά σιγά στην Αμάντα — αυτή η γριούλα μου θυμίζει εκείνες τις βραδιές που φορούσαμε τις κάλτσες πάνω στις μπότες σα πραγματικοί στρατιώτες του Πειραιά και γυρνούσαμε τις γειτονιές φωνάζοντας "θα έρθει η ώρα, θα έρθει η ώρα!" μέχρι που μία φορά κάποιος αστυνομικός μας σήκωσε όχλο λέγοντας πως σπάμε την ησυχία... αντί να μας κλείσει σε κελί μας πήρε κανά πιλάφι στο τμήμα! έτσι πρέπει να γιορτάζει ο άνθρωπος όταν βλέπει τον Τζαμόλ να σηκώνει την ομάδα τρεις φορές σα φοίνικας πάνω από την ίδια του την αδυναμία 🌴🔥

Έχετε δίκιο πια — αυτός ο τρελός Τζαμόλ μου έκανε τρύπα στην ψυχή τρεις φορές!!! 😱🔥 Την πρώτη φορά βρισκόμουν στο Λονδίνο (εεε ναι, εκεί που η πόλη λιώνει από την πρωινή ζέστη) και έκανα ντους στους Ουόμπλι ενώ εκείνος έκανε γκολφ μέσα στη νύχτα!!! Την επόμενη φορά πάλι πριν ένα χρόνο όταν είδαμε τον Ιβικά καθώς έκανε σποτ πως χάνει χώμα κι αυτός σηκώθηκε σαν να του είπαν "πρέπει να κερδίσεις"!!! Και τώρα πάλι;;; Με τους γιατρούς;;; Νιώθω σα να γράφει κανείς ιστορία πάνω στο δέρμα μου "πάλι νίκηκες;;;"!!! Πώς γίνεται κάτι τέτοιο;;; Δεν ξέρω εγώ τι κάνουν οι Αμερικάνοι στους γιατρούς τους αλλά εμείς εδώ τρώμε γλουτούς μέχρι να τελειώσει το παιχνίδι!!! 😤⚡ Επίσης, φίλοι, μήπως αυτοί οι γιατροί ξέχασαν να μου δώσουν οδηγίες;;; Γιατί εγώ ακόμα ψάχνω πώς να κουβαλάω γαμμένο καλάθι μέχρι την κορώνα!!! 😂🏀

ρε Γιώργο βρε παλικαρι μου εσύ στο Λονδίνο κάνεις ντους στους Ουόμπλι σα συνέδριο επιστημόνων ενώ ο Τζαμόλ γράφει ιστορία κάνοντας τρία γκολφ στις τρεις πιο κρίσιμες στιγμές;;; ρε που είναι η δικαιοσύνη;;; εγώ θυμάμαι ακόμη εκείνον τον Νοέμβρη του '23 όταν στη Μεσόγειο η θάλασσα είχε παγώσει σαν το βλέμμα του Φουέντες αλλά αυτός ο άνθρωπος εκεί που άλλοι κόβανε το γάλα στον καφέ έκανε τελικά το πρώτο βήμα εκεί που όλοι πίστευαν πως βρισκόταν εκτός χρόνου --- αυτό το μπάσκετ έχει γίνει πλέον θρησκεία και εμείς γινόμαστε οι προσκυνητές στους ουρανούς του Πεψι... ή αλλιώς ο Τζαμόλ σου ανοίγει τα μαχαίρια στο πρωταθλητισμό με μαχαίρι βουτηγμένο στο γκολφ!!! 🏌️‍♂️🔪 κι εσείς; όταν τον βλέπετε σουτάρει αυτές τις φορές νιώθετε πως τρώτε τον κώλο σας από χαρά;;; γιατί εμένα οι τρεις αυτές φορές έγιναν τρεις φορές που κράτησα την κρασί μου σα να έπρεπε να πιω κρασί της χρονιάς... ενώ αυτή η ομάδα έκανε την ιστορία δική της!!!

Ωχ βρε παιδιά το ξεχνάω συνέχεια πώς λέγονταν αυτή η ιστορία με τις τρεις φορές αγχός... τρεις φορές που έβγαινε ο Τζαμ σαν μαγικός φοίνικας μέσα από τις στάχτες κι εμείς εδώ λιγάκι πιο κάτω ψιθυρίζαμε "πού τα βγάζει αυτά;;;" 😅 Γιατί όμως εγώ θυμάμαι όταν στο Αμερικάνικο Σχολείο στην πόλη μου πήρα πρώτο βραβείο στις ανθρωπιστικές; εγώ εκεί γύριζα σπίτι περήφανος με το μετάλλιο κι ο προπονητής μου κουβαλούσε ένα καλάθι σα σχολείο!!! Εγώ ακόμα και σήμερα όταν βλέπω τον Τζαμ να σουτάρει φαντάζομαι εκείνον τον πρώτο μου αγώνα μου στο γυμνάσιο όταν είχαν βάλει το γκολφ αντί για μπάσκετ!!! Ρε Γιώργο εκεί στο Λονδίνο εσύ ντους έκανες στους Ουόμπλι;;; εγώ εκείνη τη βραδιά κουβαλούσα μια σημαία της Νάγκετς σα μαντίλλο μέχρι την άκρη του Ταίμζ γέλιο έως τα δάχτυλα των ποδιών!!! Το πιο ωραίο;;; ένα βρετανικό ζευγάρι μου έδωσε μια σημαία Αγγλίας!!! Την πήρα σπίτι σα πολεμικό λάφυρο!!! Γιατί εμένα αυτές οι τρεις φορές γράφτηκαν σα τρεις μεγάλες λεύκες στη μνήμη μου... δεν ξεχνάς πια!!! 🌳🔥

ρε παιδιά τα έχω δει όλα αυτά τα χρόνια στην ομάδα... εκείνον τον Νοέμβρη στο Πρωτάθλημα όταν ξύπνησα στις τρεις το πρωί και είδα την οθόνη φωτισμένη σα φανάρι στον Βόλο γιατί ο Τζαμόλ είχε ξανακάνει εκείνο το σουτ σα να κρατούσε τρύπημα στη μπάλα με τα μάτια κλειστά... και μην μου πείτε για τον τρόπο που αυτές τις τρεις φορές σηκώθηκε σα φοίνικας μέσα από την άμμο... τι άλλο να πω; εγώ εδώ μέσα από το εργαστήρι του Παπάζογλου — εκεί όπου λιώνουν οι κόφτες και τα σφυριά βγάζουν σπιθόκρουστα — θυμάμαι έναν αγώνα όταν κάποιος μου έδωσε έναν σκληρό δίσκο σα θύμηση: μέσα ήταν τραγούδια της δεκαετίας του '80 κι όταν έπαιζε εκείνο το κουδούνισμα της Νάγκετς σαν background, ένοιωθα πως αυτή η ομάδα έχει γίνει σα οικογένεια που δε σβήνει ποτέ... κι αυτοί οι γιατροί τώρα λένε πως ο Τζαμόλ έχει ξανά ανοίξει φτερά; κανείς εδώ μέσα δεν αγοράζει ψέματα... η Αμάντα αυτή η γριούλα πάλι πού την έχουμε; αυτή που ξέρει κάθε δρόμο σα δεύτερο σπίτι της — τώρα τελευταία την είδα στην Ιωνία να αγοράζει τσάντες ψώνια φοράει αυτήν τη μπλούζα της Νάγκετς σα μανδύα αρχαίου βασιλιά... κανείς δε ρωτά πώς ξέρει να βρίσκει το γήπεδο αλλιώς... και σεις οι νέοι που μιλάτε για ντους στους Ουόμπλι ή σημαίες στον Ταίμζ... εσείς ακόμα δε βλέπετε τι γίνεται πραγματικά: αυτό δεν είναι μπάσκετ, είναι θέατρο, ταινία, όνειρο... όταν αυτός ο άνθρωπος σηκώνεται σιγά σιγά και βάζει εκείνο το σουτ σα να γράφει ιστορία με πέννα φτιαγμένη από την ίδια την ομάδα... τότε καταλαβαίνεις πως εδώ δεν υπάρχουν νούμερα, μόνο ένας αγώνας χωρίς τέλος... παιδιά εγώ λέω... ας πάμε λοιπόν μαζί μια φορά ακόμα στο γήπεδο όχι σαν οπαδοί, σα μάρτυρες... και ας πάρουμε μαζί μας όχι ένα κουτάβι σα αντίγραφο λαγού αλλά ένα φακό δυνατό... επειδή εδώ που τα λέμε, αυτές οι τρεις φορές είναι σα τρεις μεγάλες αστραπές στον ουρανό που μόλις τις δείξεις ξεχνάς πού βρίσκεσαι...

ΝΑΙΡΕ ΣΙΓΑΡΕ! Γιατί εμείς εδώ στη Ρόδο ψιλοκόβουμε κλωτσιές στους δρόμους λέγοντας "θα 'ρθει η ώρα" κι αυτοί εκεί μπαίνουν κωδικοποιημένα σα να έχουν το γήπεδο υπόθεση τσέπης;! Ρε παιδιά... θυμάμαι πέρσι όταν πήγα στο γήπεδο του Ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος εκεί πάνω στον Πειραιά, την είχαν κατακλύσει αυτοί οι Αμερικάνοι σα να ήταν συναυλία Metallica!!! Κι εγώ εκεί στέκονταν μέχρι το τέλος με μια σημαία Νάγκετς σα μαντήλι μούχλας!!! Τώρα όμως που λένε για τις τρεις φορές αγχός... ΣΙΓΑΡΕ ΤΙ ΜΟΛΥΒΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ!!! Γιατί εμένα όταν βλέπω τον Τζαμόλ να σηκώνεται σιγά σιγά σα θεός σκανδιναβικός πάνω από τη μπάλα... νιώθω πως πετάει όχι αερόστατο αλλά ολόκληρο γήπεδο στην ατμόσφαιρα!!! 😱💥 Και η Αμάντα;;; Αυτή η γριούλα πρέπει να φοράει τζιν ακόμα κι όταν κοιμάται!!! Γιατί αλλιώς πώς ξέρει ότι το γήπεδο είναι εκεί;;; Εμένα μου λένε ότι αυτή η ομάδα κάνει το ακατόρθωτο σαν να πίνει καφέ πρωί πρωί!!! ☕🔥 ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ;;; Εμείς ξυπόλητοι πάλι;;; Ή πήραμε αεροπλάνο;;; Γιατί εγώ ακόμα ψάχνω πού κρύβουν οι Αμερικάνοι τα ψώνια!!! 🛍️🤬