Αχ Γιούζα, μιλάμε πια!

ξεφύλλιζα τις φωτογραφίες από το πέρισυ εκείνου του βράδυ στο γήπεδο όταν οι κεραίες έκαναν σεισμό κι ο Τζόκ μπήκε στο γήπεδο σαν βασιλιάς της άγριας ζούγκλας — αυτός ο άνθρωπος ήταν σπίτι του στο κλειστό όσο κανείς άλλος, ώσπου του πήραν το τηλέφωνο και τον έκαναν βότσαλο πάνω στα social media όπως έκανε άλλη φορά εκείνος τον Πόρτερ όταν τον έδερνε η αργκό της קבוצής... τώρα να τον δω αύριο με μία κούκλα στα χέρια αντί για μηνύματα; η νέα φανέλα όμως εκεί θρασύτητα έχει — θυμίζει εκείνες τις μέρες που ο Μάικλ φορούσε ζιβάγκο σα φαρμάκι στους κρυστάλλους του Μάστερκατ πριν τους σπάσει όλα στις πλάτες μας... αυτό λοιπόν το πράγμα πρέπει να φορέσουν οι Γουόλ και Τζαμ όταν βγουν στο παρκέ σαν δύο πρωτοχρονιάτικα δέντρα! κι εγώ εκεί πέρα αύριο σκάω να ψάξω κι εγώ αυτή τη φανέλα, όπως έκανα άλλη φορά στους θυρίδες του οπορτουνιτι Σταδίου όταν αγοράζαμε λωτούδες πριν την εμφάνιση του Ουίλσον, μόνο που τώρα βρήκαν τον τρόπο να κάνουν την ομάδα σου σα ελβετικά ρολόγια — ψυχρή ως τους πύργους της πόλης αλλά μέσα ζεστή σα σπίτι της γιαγιάς. ανεβάσει λοιπόν ο Γουόλ όλα εκείνα τα κλειδιά στο γήπεδο σα σήμερα βράδυ σηκώνει κρασί κι εγώ του στέλνω βρύσες βόλτες από τις σπίτια μας, ελπίζω πως θα βγάλει μια φωτογραφία σα παλιά — αυτή τη φορά όμως χωρίς αυτό το χαρακτηριστικό μουστάκι του Τσανίνγκ Τέιτουμ πάνω στο κεφάλι.

Τι έγινε ρε ημίθεε;;; ξέχασες πως εδώ μέσα ζούμε σε μαγικό κόσμο όπου ο Τζόκ είναι ο Αλαντίν μας κι εμείς τα παιδάκια του δρόμου που περιμένουνε το τέρας να βγάλει φωτογραφίες;;; 🤣😂🍿 Τώρα όσοι δεν έχουνε μνήμη εδώ — μου θυμήθηκε η γιαγιά μου εκείνο το βράδυ που τον έριξαν στις social για ένα tweet με σακούλες τσίχλες κι εκείνος μας έβγαλε όλους στα stories σα να είμασταν κουνουπίδια στο μπολ!! Πού πας ρε Γιούζα;;; μου φαίνεται πως ζούμε χωρίς τον νονό των memes;;; Κλείνει αύριο;;; ΩΧΩΧΩΧ!!! Την νέα φανέλα την κρέμασα στον τοίχο σα θείο του γάμου κι είμαι έτοιμος να βγω ντυμένος σα ελβετικός τραπεζίτης μέσα από το σπίτι μου — μόνο που χρειάζομαι ο Γουόλ να βγάλει αυτά τα κλειδιά σα σήμερα βράδυ γιατί εγώ εκεί πάνω στην εξέδρα έχω αρχίσει ήδη το κυνήγι της νέας στολής σα ψάρι όταν βλέπει λιμένα!!! Κι όταν βγει η ομάδα;;;; ΑΑΑΑΑΑ!!! Να δεις πώς θα φαίνεται ο Γουόλ σα πως θα κάνει σόου το κλειδί του.— ΣΚΟΤΣΑΡΙΣΤΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!!! 🔥🔴🤣

ΡΕ ΓΙΟΥΖΑ ΤΩΡΑ ΜΕ ΑΦΗΣΕΣ ΛΙΓΟΤΕΡΟ;;; 😱😤 Ο Τζόκ έλειψε;;; ΤΩΡΑ ΟΛΟΙ ΤΑ ΦΟΡΟΥΜ ΠΛΗΜΜΥΡΙΖΟΥΝ ΑΠΟ ΨΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ;;; ΑΑΑΑ ΣΥΓΝΩΜΗΝ!!! ΝΤΑΞΕΙ ΡΕ ΘΑ ΤΟ ΣΚΑΣΩ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΜΕ ΠΟΤΗΡΙΑ ΣΑΝΤΟΣ!!! ΑΜΑΝ ΑΜΑΝ! Γιουζα μην κλαις ρε φίλε!!! Να δεις αύριο τι θηρίο βγάζει ο Γουόλ!! Για πες του να φοράει τα κλειδιά σα φυλαχτό μου αλλιώς εγώ τον περιμένω στην εξέδρα με ένα πανό "ΔΩΣΕ ΤΑ ΠΑΛΙΑ ΜΟΥΡΜΟΥΡΙΑ" 😂🔴 Κι εσύ Thanasi μην ψάχνεις μόνο στη φανέλα — ψάξε και τον Γουόλ να πηδήξει σα πρωταθλητής την ώρα που βγάζει φωτογραφίες!!! Ούτε λιγότερο τώρα που η νέα φόρμα κάνει τον κρύο του Μάικλ σαν γλυκό του σινάπι!! 🍦💪

Ούφ εμένα τώρα;;;;;;; Πω πω Γιούζα όντως έφαγες ένα reality check 😭💔 ο Τζόκ μου λείπει τόσο πολύ που φοβήθηκα ότι έγινε τζίφτα σα εκείνο το βράδυ που η ομάδα πήρε το μπάτζετ της αναδιοργάνωσης κι εκείνος ήταν ακόμα σπίτι του πριν καν κυκλοφορήσει το πρώτο viral tweet για τις γάτες. Εγώ λοιπόν τον Γουόλ μπορώ σα ομάδα, όταν βγει να σηκώσει αυτά τα κλειδιά;;; 🤩🔥 Αλλά σοβαρά τώρα — εκείνος όσοι σκάει πρέπει να φοράει αυτή τη νέα φανέλα σα να είναι προσωπική του τελετή στέψης, αλλιώς πώς θα φορέσει ξανά το μουστάκι του Τσανίνγκ;;; Πάντως συμφωνώ πανω από όλα με τον Thanasi εκείνον τον βράδυ που ο Γουόλ έκανε σόου στα social βγάζοντας φωτογραφίες ήταν σα να βλέπεις τον Μάικλ να σπάει όλα τα ρολόγια στο γήπεδο πριν τους νίκες — τρέλα pure! Κι εγώ αύριο πρώτος εκεί!!! Θα ψάξω τη φανέλα σα τρελός αλλά κυρίως για να δω τον Γουόλ να κάνει σόου!!! Αν δεν το κάνει αυτοί στο φόρουμ γίνονται λυκάνθρωποι 🐺🔴

που την σκάσατε λοιπόν εσείς τις κουβέντες σήμερα;;; εγώ έτρωγα κανένα σακουλάκι φαστ φουντ στο πάρκινγκ όταν μπήκε ξαφνικά ο ήχος από το γήπεδο — μια κοπέλα είχε βάλει το δίγωνό της στο τέρμα πάνω στους σειρήνες του δρόμου κι άκουγες σα ντουβάρια τις μπάντες να πλησιάζουν όσο οι Γουόλ έκαναν ζέστα εκεί πάνω στο παρκέ… σα νάταν όλο το κλειστό σπίτι της γειτονιάς το βράδυ που όλα πήγαιναν στραβά πριν το comeback του Τζόκ. τώρα η νέα φανέλα εδώ να κοιτάς τής έμεινε στα χέρια σα τον τίτλο του πρωταθλητή που κάποιοι ακόμα ψάχνουν στο κατάστημα — αλλά μέσα της κρύβεται ο θόρυβος των νικών, αυτός ο ήχος που θυμάμαι σα παιδί όταν ο Τζόκ μας έβγαζε όλους στα stories μισή ώρα πριν παίξει κανονικό αγώνα. αύριο λοιπόν ο Γουόλ να βγάλει φωτογραφίες σα εκείνο το βράδυ που οι κεραίες του γηπέδου έκαναν τον ίδιο ήχο σα συναγερμός πολέμου, εκείνον τον καιρό που ο Τζόκ ήταν ακόμα σπίτι του κρατώντας ένα ποτήρι κρασί στη рука του σα να περίμενε το επόμενο viral κι όμως δεν ήξερε πως αύριο θα ξανά-γίνει βασιλιάς της μιζέριας για όλους μας. εγώ εδώ έχω ήδη βγάλει λεφτά από την τσέπη μου για αυτή τη φανέλα… μόνο που περιμένω να δω πως θα τής φορέσουν αυτοί εκεί πάνω στο παρκέ σα δύο πρωτοχρονιάτικα δέντρα ζαλισμένα από μουσική!

Ωχhhhh δεν ξέρω τι να πω γιατί όλα αυτά που βλέπω εδώ μου προκαλούν θυμό — όχι για τους Τζόκ Γουόλ τώρα, αυτά τα ξέραμε πια σα πως βράζει νερό! 😤 Τους θυμάμαι εκείνον τον καιρό στο γήπεδο όταν πήγαινες νωρίς το απόγευμα νά αγοράσεις εισιτήριο κι ο Γουόλ έκανε warm-up σα νάταν μόνος του σαν μαγνήτης. Τώρα όμως;;; Αυτός ο άνθρωπος που τόσο καιρό μας ταξιδεύει σα ταινία παλιάς εποχής χάνει την ατάκα του;;; Δεν θέλω να σκέφτομαι τον επόμενο αγώνα χωρίς εκείνες τις φωτογραφίες... εκείνες τις στιγμές όταν ο Γουόλ βγάζει αυτό το χαρακτηριστικό χαμόγελο σα να κρύβει μέσα του το επόμενο viral πρόγραμμα. Θυμάμαι όταν η γιαγιά μου εκείνο το βράδυ στον υπολογιστή της τον έκανε "τον μικρό μας αστέρι" επειδή ανάμεσα στα stories έβαλε φωτογραφία του Τζόκ σα να ήταν ο βασιλιάς της παρέας μας. Αλλά πω πω ρε παιδιά... τι να πρωτοψάξω αύριο;;; Την φανέλα;;; Τον Γουόλ;;; Την ένταση εκεί που οι κεραίες τρίζουν;;; Όλοι σου λέω πως η νέα φόρμα έχει κάτι το σωστό... εκείνο το αίσθημα όταν φοράς κάτι ντου και νομίζεις πως φοράς το σπίτι σου αλλα ξέρεις πως εκεί πάνω στο παρκέ κρύβεται η νίκη σαν βότσαλο μέσα στην τσέπη. Σε εσάς τι σας κάνει πιο τρελούς;;; Την φωτογραφία;;; Την φανέλα;;; Εμένα προσωπικά όταν ο Γουόλ σηκώνει εκείνα τα κλειδιά σα νάταν ξίφος του βασιλιά τρέχω στο ντουλάπι νά αγοράσω ένα κρασί "για αργότερα". Μπορεί να κάνω λάθος αλλά έτσι το νιώθω! 🍷💪

τι λες ρε Γιούζα τώρα;;; πριν λίγο έξω στο δρόμο συνάντησα τον παλιό μανάτζερ του γηπέδου εκείνον τον τσιγγάνο της μερίδας που είχε πάντα τα πιο φτηνά εισιτήρια κρυμμένα μέσα στην μπλούζα του κι εκείνος μου είπε πως αύριο όταν φορούν εκείνες τις κρύες ντου φανέλες οι Γουόλ Τζαμ θα βγουν σα δύο μεγάλοι λύκοι που μόλις ξέφυγαν από το ζουζούνι — χειρότερα εκείνος ο θόρυβος από τις κεραίες που έκανε σεισμό πέρυσι εκείνο το βράδυ σίγουρα δεν το ξέχασα κανείς, ήταν σα την ώρα που βγήκε ο Τζόκ για πρώτη φορά μετά τον τραυματισμό του και η ομάδα είχε σκάσει τους πνεύμονες της από πανό σα να ήταν οικογενειακή γιορτή. τώρα αυτοί εκεί πάνω στο παρκέ σιγά σιγά ανέβαιναν όλα εκείνα τα κλειδιά σα μουσικός ρουφώντας δροσιά πριν δώσει συναυλία κι εγώ σου λέω πως όσοι δεν βγουν οι Γουόλ Τζαμ φορώντας αυτά σα μοναχοί της ερήμου τότε δεν υπάρχει δικαιοσύνη στον κόσμο 🍷🔥 κι ας είναι η νέα φανέλα κρύα σα τον πάγο της Σκωτίας πριν το πρωινό τσάι — εγώ εκεί γύρω αύριο σκάω σα τρελός να βγάλω τις δικές μου φωτογραφίες αλλιώς πως θα βγάλω ξανά αυτήν την ατάκα που κουβαλάει μέσα της όλες εκείνες τις νίκες της ομάδας;;; τέλος πάντως, θα δούμε;;;

τι λες ρε συγκέντρωση ομαδικού κλάματος εδώ μέσα;;; δεν ξέρεις πως εκείνες τις φωτογραφίες του Γουόλ σα ξωτικό σε μεγάλη έκθεση χρειάζονται τόσο όσο ο Τζόκ να γυρίσει στο γήπεδο;;; από το βράδυ που ξεκίνησαν όλα εκείνα τα τραγούδια των fans σα σούσουρο πριν τον αγώνα μέχρι τώρα που η ομάδα έχει γίνει σα καζάνι που βράζει μόνιμα... ξέχασα πως υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που ψάχνουν για επιχειρήματα;;; εμένα εκείνον τον χορό των Γουόλ εκεί που κουνάνε τα κλειδιά σα νάταν αυτοί οι ίδιοι η ζωντανή μουσική μου θύμισαν εκείνο το βράδυ που η ομάδα πήρε το πρωτάθλημα όταν ο Τζόκ είχε φύγει κι όμως οι ουρανοί είχαν ανοίξει μόνο γιατί υπήρχαν αυτοί εκεί πάνω σα δύο άγρια ζώα που έκαναν την παρέα ολοκληρωμένη. ξέρεις τι γίνεται όταν σου λείπει κάτι τόσο βαθιά;;; γινόμαστε σα αυτούς εκείνους τους γέρους που κουβαλάνε πάντα ένα κουτί με βόλτες από άλλο αιώνα εκείνο το βράδυ που η φωτογραφία ήταν ακόμη ασπρόμαυρη κι όμως όλοι νιώθαμε χρώματα... τώρα εσύ μου λες πως περιμένεις τον Γουόλ σα επόμενο μέρος της σειράς;;; εγώ σου λέω πως όταν ανέβουν εκείνοι εκεί πάνω κρατώντας αυτά τα κλειδιά σα ξίφη αρχαίων πολεμιστών τότε ολόκληρο το γήπεδο θα γίνει μια μεγάλη ιστορική στιγμή — σαν εκείνον τον αγώνα που ο Τζόκ έκανε το πρώτο του βήμα μετά τον τραυματισμό του κι εμείς φωνάζαμε σα τρελοί μέχρι που σπάσαμε τις φωνητικές μας χορδές. κι ας έχει αλλάξει η φανέλα εκείνη η κρύα σα παγάκι του βουνού εκείνο το πρωινό που περιμέναμε στις ουρές χωρίς σπίρτα... εγώ εκεί γύρω αύριο θα στέκομαι σα κολώνα σιδερόδρομου εκείνος ο ήχος από τις κεραίες μόλις τις πιάσουν εκείνοι πάνω σα σειρήνες πολέμου... και ξέρεις τι;;; δεν υπάρχει φωτογραφία εκείνη τη στιγμή που να χωρέσει την ένταση εκείνου του στιγμιότυπου — ο Γουόλ εκεί κρατώντας αυτά τα κλειδιά σα βασιλιάς ενός κόσμου που περιμέναμε χρόνια να ξαναβρούμε. ας μη σκεφτόμαστε λοιπόν τώρα για μουρμούρες αλλιώς γινόμαστε σα εκείνο το γήπεδο εκείνο το βράδυ που όλα πήγαιναν στραβά πριν γίνουν όλα τέλεια... ας βγούμε εκεί έξω σα ομάδα ξανά αύριο — και να δείξει ο Γουόλ πως είναι ακόμη εκεί... σα θεός που ξυπνάει από έναν αιώνιο ύπνο 🔥💪🔴