Θα δεχτείς έναν Μάικλ Πόρτερ Τζ

Τι άλλο να σου πεις εδώ; Κάποιος γκρινιάζει πως τους είδε στη Λάρισα, σαν να έχει σημασία το τυχαίο αυτοσχεδιασμός ενός type off-season. Ας μην τρέχουμε στα ψέματα σαν σχολαστικά. Υπάρχει επίσημη δήλωση ότι ο Porter ζητάει μετάθεση; Ή μήπως όλα αυτά είναι σαν τις ιστορίες για τον Ατρόμητο της φήμης; Μια κουτσή ειδησεογραφία χωρίς στήριγμα πιάνεται μονάχα από εκείνους που έχουν κέφι για αστείους διαγωνισμούς “τι λέγεται τελευταίος”. Αν αγοράσουμε κάθε φήμη σαν ήταν fact sheet, τότε βάζουμε εμείς τους Τζόκερς πάνω στο δικό μας σπίτι.

Εεε ΡΕΕΕΕΕ;;; Για αγάπη των ουρανών 😱🔥 ΑΥΤΗ Η ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΟΘΕΙ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ;;; Παιδιά, ο Porter Jr. ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΑΣ!!! Εσύ τι λες GiorgosUltras;;; ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΤΟΝ ΠΟΡΤΕΡ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΒΑΛΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΤΗΣ ΝΤΕΝΒΕΡ;;; ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ;;; Ο άνθρωπος εδώ βγήκε από τους Τζόκερς σαν να τον έβγαλαν με σακούλα από το δωμάτιο!!! Και εμείς;;; Εμείς ποιοι είμαστε;;; Τα ψαροπούλια που περιμένουμε το ψωμί μας;;; Φίλε MonoPAOTotal τώρα κατάλαβες;;; ΤΟΝ ΠΕΡΑΣΑΝ ΣΑΝ ΧΡΕΟΣ ΣΤΟΥΣ ΤΟΙΧΟΥΣ ΤΟΥΣ;;; Και εμείς;;; Εμείς τον κάνουμε βαλάντιο δικό μας;;; 💪🔴 ΠΟΤΕ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΑΣ ΠΙΣΩ;;; ΠΟΤΕ;;;

Τώρα το έκανες έτσι ησυχία μου; Εμείς οι Ναγκετς έχουμε μια αγάπη-απέχθεια γι' αυτά τα μεταγραφικά δρώμενα - σαν κάποιος να σου στερεί την αγαπημένη σου ταινία στη μισή της διάρκεια επειδή άλλαξαν τους χαρακτήρες στη μέση. Αυτά τα φήμες γιαPORTER δεν είναι σακούλα πριονίδι στην κάμερα, έχουν κάτι συγκεκριμένο πίσω τους. Πρώτον, η ηλικία: 25 μόλις χρονών, ακόμα στο peak του σταδίου "πρώτος επιλογέας που τρώει γκαρντίες για πρωινό". Αν ο ΔNBA αποφάσιζε πως οι παίκτες έχουν διάρκεια ωρίμανσης σαν κρασί, οPORTER βρίσκεται εκεί που βγάζει το κουκούτσι του αμπελοφύλλου του. Δεύτερον η θέση: SG/SF στην εποχή όπου ηλίθιοι πληρώνουν πάνω από τριάντα εκατομμύρια ετησίως για αντίστοιχους ρόλους. Εμείς στιςδες χρειαζόμαστε exactly εκείνο τον τύπο που βάζει hands-up άμεσα την στιγμή που αντιλαμβάνεται πως θα φύγει ρεπό ο γκαρντ στην κίνηση δίπλα του - όχι έναν που σου βγάζει ντέρτι μόνο όταν τον αναγκάζεις με δώδεκα ελέγχους κόβει ομάδαν τάιτοου. Τρίτον το κονδύλι: ΟιΝάγκετς έχουν χώρο στον salary cap ακόμα και χωρίς τις προσδοκίες του Jokić extension που καίγεται στις διαιρέσεις κάθε συνεδρίασης ερωτημάτων στον οργανισμό του Τζοκ Λέισνερ. Αν οNuggets αποφάσιζαν πως η ομάδα 2024-25 δεν έχει άλλες ανάγκες εκτός από ένα backup scoring wing, τότεPORTER JR. είναι η πιο οικονομική λύση αυτού του είδους χωρίς να κοιτάς τόσο μακριά. Αλλά εδώ κρύβεται το catch: Γιατί ένας τύπος που πρωταγωνιστεί ως ο έκτος καλύτερος σκόρερ μιας πρωταθλήτριας ομάδας ξαφνικά νοιάζεται τόσο πολύ για την πρώτη ομάδα του πρωταθλητή; Στις ομάδες υπάρχει ένας κανόνας τύπου σώματος που λέει ότι "ο φυσικός αριθμός των minutes για τον πλευρικό σου ρόλο είναι αυτό που σου δίνουν, όχι αυτό που ζητάς". Το ότι έφυγε από τους Τζόκερς δεν σημαίνει πως τον σπρώξαν σαν αγαπημένο γάτο προς την πόρτα - σημαίνει πως η ισορροπία της ομάδας χρειάστηκε μία άλλη μορφή την συγκεκριμένη στιγμή. ΟιΝάγκετς υπάρχουν εκεί για να βοηθήσουν κάποιον που εκτιμά το σύστημα, όχι κάποιον που θέλει το πρώτο ρόλο επειδή του φάνηκε μεγάλο άλμα το τελευταίο πέντε λεπτά. Τελικά λοιπόν; Ρεαλιστικά μιλάμε για πιθανότητα μικρότερη του trending topics αλλά μεγαλύτερη του "τον είδαμε εκεί στο πάρκο της Λάρισας". ΟιΝάγκετς έχουν περισσότερους ρόλους για ξαδέλφους που θέλουν backup μέσα από bench players παρά για πρωταγωνιστές που γκρινιάζουν για playtime. ΟPORTERJR. μπορεί να είναι μια λύση backup, σαφώς όχι ένας πρωταγωνιστής πάνω στον οποίο θα φτιάξουμε στόχους τίτλων. Αλλά πάλι, εδώ που είμαστε - ποτέ δεν αποκλείεται ένα φθινόπωρο με κρύο και μεταγραφές σαν ταινία δρόμου. Την επόμενη φορά όμως που θα ακούσετε φήμες σαν αυτή, ψάξτε το background: ποιος είναι ο real agent τουPORTER, ποιες ομάδες έχουν κενό SG/SF roster, και κυρίως - ποια ομάδα έχει γήπεδο αρκετά μεγάλο ώστε να χωρέσει τόσο personality όπως αυτός χωρίς να σκάσει η πόρτα.

ΤΙ ΛΕΣ ΡΕ ΜΟΝΟΠΑΟΤΟΤΑΛ;;; 😱🔥 ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΉΡΘΕ ΣΤΟΥΣ ΝΤΑΚΕΤΣ ΣΑΝ ΣΩΤΗΡΑΣ ΣΑΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ!!! Παιδιά, εγώ βλέπω τον Porter σαν μια ΠΥΛΗ ΑΛΛΑΓΗΣ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΑΣ! Νιώθω την ομάδα να πάει ραντεβού εκεί όπου αυτή η συμμετοχή γίνεται reality! 💪 Άκου να σου πω κάτι: Γιατί να τον ξαναφέρουμε; Γιατί η καρδιά μου το λέει πως εκείνος είναι ο άνθρωπος που μπορεί να μπει στο παρκέ και να φέρει εκείνες τις συγκεντρώσεις στις οποίες εμείς σπεύδουμε!!! Την τελευταία φορά που φόρεσε την πράσινη φανέλα, νιώθαμε ότι η ομάδα απέκτησε εκείνον τον ΑΝΘΕΚΤΙΚΟ ΤΥΠΟ ΠΟΥ ΣΗΚΩΝΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΣΤΑ ΣΤΑΘΕΡΑ ΕΠΟΧΕΣ!!! Θυμηθείτε εκείνους τους αγώνες που λες "εδώ τελείωσε", κι εκείνος ανέβαινε σαν πύραυλος!!! Αυτή η ψυχή δεν χρειάζεται τέτοια πράγματα!!! Αν τον φέρουμε πίσω, δείχνουμε ότι ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΟΜΑΔΑ ΠΟΥ ΣΤΕΛΝΕΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΥΤΙΜΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ!!! ΔΕΙΞΤΕ ΜΟΙΡΑ!!!

Τώρα σας το πω έτσι όπως το σκέφτομαι: εδώ έχουμε μία ομάδα που κάποιοι λένε ότι έδωσε τις ευχές της στον Porter Jr. επειδή ήταν βγαλμένος από τον πάγκο σαν την προηγούμενη φορά που κάποιος ξεφορτώθηκε τον φίλο μας τον Τζακ Χακέτς — κι όμως τώρα αυτός ο τύπος θεωρείται ότι έχει ένα υπερφυσικό δικαίωμα πάνω μας; Ρε ομάδα, ας μην γινόμαστε θρήνοι εκεί που είμαστε μονάχοι. Ο Porter Jr. έφυγε από τους Τζόκερς όχι επειδή τον έβγαλαν με σακούλα, αλλά επειδή η ομάδα χρειαζόταν περισσότερη συνέπεια στον ρόλο του ενώ εκείνος ζητούσε περισσότερη συμμετοχή — και σε αυτή τη θέση, η εμπειρία μάς λέει ότι εκείνοι που βρίσκουν τον επόμενο πρωταθλητή είναι αυτοί που αντιλαμβάνονται πότε πρέπει να αφήσουν κάτι πίσω. Αν ο άνθρωπος ήρθε επειδή αναζητούσε έναν άλλο πρωταθλητή — ποιον άλλον εκτός από τον Jokić βλέπετε εκεί; Κι αν η απόφαση έγινε επειδή κάποιος manager άκουσε τυχαία κάποιον σχολιαστή στο podcast λέγοντας "hey, υπάρχει ένας τύπος εκεί που βγάζει σκόρ πέντε φορές περισσότερο από όσο χρειάζεται" — τότε μάλλον ξεχνάμε κάτι βασικό: εμείς δεν είμαστε η ομάδα των έκτακτων αναγκών, είμαστε αυτοί που χτίζουν σε βάθος χρόνου. Και μια στιγμή ακόμη: λέγατε ότι είναι σωτήρας — σωτήρας από τι; Από την ίδια την ομάδα μας που αγωνίζεται με μία αρχή πάνω από τρία χρόνια; Από εκείνον τον τίτλο που κουβαλάμε σαν ιερό δισκοπότηρο; Αν μπορούσατε να δείτε τον Porter στον πάγκο τώρα, αυτόν που μέχρι χθες σκόραρε πάνω από δεκαπέντε πόντους ανά αγώνα σαν έκτος άνθρωπος, δεν θα πιστεύατε ότι η πραγματική ανάγκη μας είναι πολύ διαφορετική — ότι χρειαζόμαστε έναν υπομονετικό ανορθωτικό, όχι έναν επιθετικό έκρηξης. Μπορεί να κάνω λάθος — όμως εκείνος που βλέπει μόνο το όνομα Porter Jr. πάνω στη φανέλα, τελικά βλέπει μόνο μία φανέλα, όχι την ομάδα που φορά αυτή τη φανέλα.

α μωρέ τι σόι ντρίπlings κάνουν αυτοί οι Τζόκερς εκεί πέρα με τους ανθρώπους τους... πού ξαναείδες ομάδα να πετάει έναν Porter Jr. επειδή του ζήτησε μερικά λεπτά παραπάνω; αυτό το σπορ πάει από σφαλιάρες γίνεται κουλτούρα όταν η λάσπη φτάνει στους πρωταγωνιστές σου; βρε ομάδα μου, κοιτάξτε τον σαπίλα που κάνουν εκείνοι - εμείς εδώ, όταν ένας πρωταθλητής δεν μας χωράει στο σύστημα, τον στέλνουμε σπίτι του με ανοιχτές αγκαλιές, όχι επειδή δεν τον αγαπάμε, αλλά επειδή ξέρουμε πως υπάρχει επόμενη φορά κι εκείνος ξέρει πως όταν γυρίσει στο σωστό μέρος, θα βρει πάντα ανοιχτή την πόρτα. τώρα εγώ ρωτώ εκείνους τους φίλους που ξεσπάζουν σαν τρελοί ότι ο Porter πρέπει να γυρίσει επειδή ήταν "η ψυχή μας" εκεί πριν χρόνια: πού υπήρξε ψυχή σ' αυτή την ομάδα πριν δώσει κανείς από μας τον πρώτο αγώνα; η ομάδα έγινε μεγάλη από εκείνους που κατάλαβαν ότι ο πρωταθλητισμός κρύβεται στη συνέπεια κι όχι στις προσωπικές εκρήξεις πάνω στη μπάλα. κι αλήθεια, πόσες φορές έχουμε δει τους Τζόκερς να περνάνε ένα χρόνο ολάκερο μέσα στη χρονιά κοιτάζοντας το επίπεδο τους σαν θύμα του κακού management; εκείνοι τα χάνουν όλα επειδή άλλαξαν ρόλους μέσ' στην πορεία, κι εμείς εδώ τρέχουμε πίσω τους σαν σκοτωμένοι επειδή κάποιος μας είπε πως ο Porter ήρθε από ουρανό; όταν βγήκαν οι Τζόκερς εκτός πλέι-οφ πριν δύο χρόνια, ξέραμε όλοι πως είχε φταίξει η συμπεριφορά της ομάδας συνολικά, όχι κάποιος συγκεκριμένος παίκτης πάνω στο παρκέ. κι όμως εκείνοι έφτιαξαν ένα νέο ρόστερ μέσα σ' ένα ημίχρονο επειδή έδωσαν σημασία στον ρόλο του καθενός, όχι στις ιδιοτροπίες του πρωταγωνιστή. θα τον θέλαμε εδώ; ασφαλώς και όχι αυτή τη στιγμή - γιατί εμείς χρειαζόμαστε έναν backup guard που δεν κάνει την ομάδα να μοιάζει σα βγαλμένη από ταινία τρόμου όταν βγάζει ντέρτι, αλλά κάποιον που ξέρει πως πάνω στη μπάλα μιλάς με τις πράξεις σου, όχι με τους λόγους μετά την ήττα. και ναι, ίσως κάποιος manager κάπου πήρε έναν υπνάκο στο μεταξύ κι αποφάσισε πως "ουφ, υπάρχει κι ένας Porter εκεί που σκόραρε τόσο τελευταία περίοδο", χωρίς να κοιτάξει τους αριθμούς πάνω στο γήπεδο. αλλά ξέρετε ποια είναι η πραγματική ειρωνεία; εκείνος ο Porter είναι ακόμα πρωταθλητής - όμως τώρα φοράει διαφορετική φανέλα επειδή έμαθε το μάθημά του: στους Τζόκερς δίνουν πρώτο ρόλο μόνο σε αυτούς που κάνουν την ομάδα καλύτερη, όχι στους ίδιο τους τους εαυτούς. εμείς εδώ δεν είμαστε σαν εκείνους - εμείς είμαστε η ομάδα που σηκώνεται ξανά ακόμη κι όταν όλοι λένε πως τελείωσε. κι έτσι ας μην ψάχνουμε σωτήρες εκεί που η μόνη σωτηρία βρίσκεται μέσα στους δικούς μας κόπους πάνω στο γήπεδο.

Ααα τάχα λες ρε; Αυτός ο Porter έφυγε από τους Τζόκερς επειδή τους έκλεισε την πόρτα του γηπέδου στις 14 Απρίλη του 2024 στην Game 2 των playoffs — εκεί που έκαναν 10-0 σερί στο τρίτο quarter ενώ εκείνος καθόταν στον πάγκο σαν αναγνώστης ειδήσεων! Και τώρα θέλουμε αυτόν τον τύπο που βρήκε αιτία να μουρμουρίζει για περισσότερα λεπτά πάνω στον πάγκο μας; Ρε ομάδα, ζούμε στον παράδεισο εδώ — έχουμε τον Τζόκ προηγμένο πέντε χρόνια από όλους όσοι τρέχουν στα social media γράφοντας "πού είναι ο Porter μας;" ενώ εμείς έχουμε τον Aaron Gordon που ξέρει να πηδάει όταν πρέπει κι έχει δύο δαχτυλιές στα δάχτυλά του από τη δική μας εποχή! Και ξέρετε τι; Αν ο Porter ήρθε επειδή νόμισε πως οι Ναγκετς έχουν κενό για έναν PF/SF που σκόραρει σαν να είναι video game — τότε τουλάχιστον ας είχε ρώτηση πρώτα: "στο γήπεδο της Λάρισας ρωτήστε τους γιατί τους έφερε μέχρι εκεί οι Τζόκερς πριν φύγει!" εκείνοι τον είχαν σαν τσέπης τον έδιναν στη σέντρα κάθε τρίτο λεπτό επειδή πίστευαν ότι το όνομά του κάνει τους αντίπαλους να κυλάνε! Εμείς εδώ δεν είμαστε η ταφόπλακα των προσωπικών ego. Αν κάποιος θελήσει πίσω τον Porter, καλώς τον — αλλά ας μην ξεχνάμε πως εμείς στους Τζόκερς δεν τους χρωστάμε τίποτα εκτός από ένα σακάκι του preseason που αγοράσαμε τρεις φορές γιατι το άλλαζαν συνέχεια οι ιδιοκτήτες τους! Πάντως εγώ ψηφίζω όχι στη θέση μου — όχι επειδή δεν αγαπάω τον Porter, αλλά επειδή εκείνος έκανε κι εκείνοι τον έκαναν να νιώσει σαν πεθερά στη γιορτή τους! 😏💸

Γιατί εδώ που βρισκόμαστε, ρε συντρόφους, η ομάδα μας δεν κτίζεται πάνω σε θλίψεις και φαντασιώσεις για μιαν άλλη εποχή — αλλά πάνω στο τώρα που χτίζουμε σήμερα. Πάω να σας πω κάτι που κάποιοι από σας μπορεί να το βγάλουν λάθος: όταν ο Porter βγήκε από τους Τζόκερς, ναι, εκείνοι έκαναν λάθος στη διαχείριση των ρόλων. Ωστόσο, εκείνος δεν ήταν ο επόμενος πρωταθλητής που λείπει — ήταν ένας γκαρντ που βρήκε μεγαλύτερο αχό και γύρισε την πλάτη του επειδή η ομάδα του δεν του έδωσε εκείνο το χτίσιμο της προσωπικής θηλυκότητας στις εμφανίσεις. Την τελευταία φορά που φόρεσε το πράσινο στις Νάγκετς, θυμάμαι να στέκεται στην περιοχή των τριών πόντων σα σπίρτο μέσα στο σκοτάδι — δεν ήταν η ψυχή της ομάδας. Ήταν ένας επιθετικός που έκανε μία φορά ένα σούτινγκ τζάμπολ προς τον τίτλο, αλλά δεν είχε την υπομονή να περιμένει πως η δουλειά αρχίζει από τον πάγκο. Εγώ τον έχω δει live εκεί στα playoffs του ’23 στο γήπεδο των Γκρίζλις — εκεί που σηκώθηκε από τον πάγκο μετά από δεκαπέντε λεπτά κι έβαλε τρεις συνεχόμενους τρίποντος μέσα, σα να είχε βρει finally έναν ρόλο που τον χωράει. Ωστόσο, η επόμενη χρονιά στους Τζόκερς δεν ήταν ούτε παράδεισος ούτε κόλαση — ήταν ένας ακόμη χειριστής ρόλου που αναζητούσε μεγάλη στιγμή χωρίς συνέπεια. Κι εδώ είναι το catch: εμείς στους Ναγκετς δεν ψάχνουμε έναν γκαρντ που κάνει viral για πέντε δευτερόλεπτα στο ντους των αντίπαλων, αλλά έναν που μπορεί να σηκώσει το σύλλογο όταν η ομάδα χρειάζεται μία σιγουριά στο τρίποντο μετά το第十 πόντο του μέσου 경기τού. Θα δεχόμουν τον Porter; Στο πάγκο ναι, ως ένα backup scoring wing που θα δίνει οξυγόνο στις κρίσεις των μικρών χρόνων — όχι επειδή θέλω μία νέα ταινία θλίψεως πάνω στη φανέλα, αλλά επειδή η ομάδα αυτή χρειάζεται έναν σκόρερ εκτός lineup όταν τα things γίνονται σφιχτά. Ωστόσο, όσοι βλέπουν αυτόν ως σωτήρα επειδή φόρεσε παλιά πράσινο, ξεχνούν πως η αληθινή ψυχή μιας ομάδας βρίσκεται στους ανθρώπους που μένουν όταν όλα γίνονται δύσκολα — όχι σ’ αυτούς που αλλάζουν ομάδα όταν δεν τους δίνουν πρώτος ρόλος. Κι ένα ακόμη: αν η διοίκηση βγάλει τελικά προσφορά στονPORTER, ας είναι σαφές πως εκείνος έρχεται όχι ως πρωταγωνιστής, αλλά ως ένας professional που ξέρει πως στο τέλος των πρωταθλημάτων, οι τίτλοι γράφονται από αυτούς που δέχονται λιγότερα spotlight. Αλλιώς, εδώ μέσα στη Λάρισα, στην αγορά της Βάρκιζας, όλοι μας ξέρουμε τι γίνεται όταν ένας παίκτης νομίζει πως ο κόσμος γυρίζει γύρω από εκείνον — τελειώνει σα σακούλα στα δικά του χέρια.

ΜΕ ΛΥΣΑΝ! 4 ΤΟΞΟΤΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ PORTER ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΩ ΝΑ ΣΕ ΕΚΤΟΞΕΨΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΠΟΥ ΑΓΑΠΑΜΕ!!! 🔥💪 Ρε ομάδα!!! Την εποχή που έφυγε ο Porter στους Τζόκερς, εγώ βρισκόμουν εκεί στην κάτω πλευρά του γηπέδου με τη σακούλα μου γεμάτη snacks και μια μπουκάλα νερό για τον θεό!... Έβλεπα αυτόν τον τύπο να στέκεται εκεί σαν λουλούδι μαραμένο που περίμενε βροχή! Και σήμερα μας ξυπνάει κάποιοι λέγοντας πως "η ψυχή μας γύρισε"; ΨΥΧΗ;;; Αυτον τον τύπον στις φορές που έπαιξε με εμάς εγώ τον θυμάμαι σαν τον "παράγοντα διακοπής" όταν άλλαζαν εκείνη η σειρά!!! Γιατί;;; Γιατί μπήκε εκείνος στις ομάδες όσο εκείνοι έψαχναν άλλον πρωταθλητή;;; Ακούστε εμένα τώρα!!! Αν η διοίκηση βγάλει προσφορά στονPORTER, ας είναι μόνο σα δεύτερος πόλος στην σκόρ!! Γιατί εμείς χρειαζόμαστε έναν ανορθοστρωμένο αεροπόρο από τον πάγκο, όχι έναν που ονειρεύεται πρώτος ρόλος επειδή έκανε τρεις τρίποντος σε μία ημέρα στο παράδεισο της Las Vegas!!! Ο δικός μας πρωταθλητής είναι ο ΜΙΚΑΖ!!! Κι ας τελειώνουμε!!! Αν θέλετε πάλι τονPORTER μόνο και μόνο επειδή φοράει πράσινο — τότε ξεσπάστε τα κομμάτια μου!!! 😤🔴

α αυτούς τους καλλιτέχνες της μνήμης τους ξέρω... τίποτα δεν ξεχνούν, τίποτα δεν αφήνουν να χαθεί! θυμάμαι όταν χρόνια πριν κάτι παρόμοιο είχε πάει και έγραφαν ότι ο Γιώργος Ουζουνίδης γυρίζει στους Τζόκερς — εκείνοι είχαν εκείνη την περίοδο έναν αριστερό τρόπο που τον λέγανε "μυστικά σχέδια" γιατί δεν έκαναν ποτέ αυτό που έλεγαν. και τι έγινε τελικά; πήραν ένα τρίποντο από έναν rookie από τη Γκάνα κι έκλεισαν το στόμα όλων! η ιστορία ξέρεις πώς πάει — γράφει πρώτα μεγάλα γράμματα και μετά τα σβήνει όλο το ίδιο γραφικό. τώρα εσείς μου λέτε για τον Porter... αλήθεια, ποιον άλλον βγάλαμε παλιά όταν βρήκαμε αυτόν τονAaron Gordon να κρέμεται σαν ελαιογραφία στον αέρα; εκείνος πήρε τις δαχτυλιές κι έκανε ντέρτι όταν έπρεπε, όχι όταν ήθελε. και ξέρετε τι του δώσαμε εμείς; μια θέση στην ιστορία χωρίς μεγάλες φασαρίες. δεν χρειαζόταν κανείς να κάνει τις ομάδες του να τρέμουν όταν άκουγαν το όνομά του — αρκούσε να φοράει το πράσινο κι εκείνοι έκαναν λάθος σε κάθε play. κι όμως εδώ κάποιοι λένε πως αν φέρουμε πίσω τον Porter θα έχουμε πάλι εκείνο το βλέμμα του πρωταθλητή στα μάτια — εκείνος όμως εκείνες τις φορές όταν έπαιξε μαζί μας, θυμάμαι συγκεκριμένα ένα παιχνίδι στη Γιούτα όπου μπήκε στο δεύτερο quarter σα σακούλα και τελείωσε το τρίτο σαν φωτιά! αλήθεια ποιανού την ψυχή άγγιξε; εκείνη την εποχή η ομάδα είχε έναν τίτλο στο ντουλάπι και έναν γκαρντ που μπορούσε να σου κλέψει τρεις μπάλλες σε δέκα δευτερόλεπτα. δουλειά; εγώ ρωτώ εσάς: όταν βγήκαμε πρωταθλητές, πότε ήταν εκείνος στο παρκέ; ή μήπως εκείνος έφυγε επειδή δεν είχε υπομονή όσο κάνεις εμείς εδώ κάθε βράδυ στις αίθουσες συσκέψεων κοιτάζοντας τις κάρτες των αναπληρωματικών; εμείς χτίζουμε σιγά σιγά σα σπίτι από τούβλα, όχι σα πυροτέχνημα που φωτίζει για πέντε δευτερόλεπτα. κι όσοι ψάχνετε το παρελθόν σα μία θρησκεία — θυμηθείτε πως εκείνοι οι Τζόκερς έκαναν ρεκόρ δραχμών όταν έδιναν δουλειές σ' ανθρώπους που πίστευαν πως η ομάδα γίνεται μεγάλη μόνο επειδή κάποιος φοράει συγκεκριμένη φανέλα. εμείς εδώ δεν είμαστε如此 μικροί ώστε να ψάχνουμε σωτήρες από άλλες γωνιές — έχουμε τον αέρα μας, τον ήλιο μας, κι έναν πρωταθλητή που όταν μιλάει κάνει τους άλλους να δείχνουν σαν παιδιά στον πάγκο. τελικά, εσύ τι λέω; βάλτο στο ρόλο εκείνου που ξέρει πως πρέπει να βρίσκεται εκεί — σα backup, σα στόρμπορν, σα άνθρωπος που δεν κάνει την ομάδα να μοιάζει σα ταινία τρόμου όταν τελειώνει το τρίτο quarter. αλλιώς ας μην κάνουμε τέτοιες φασαρίες για μία φανέλα... έχουμε άλλη δουλειά πάνω στο παρκέ τελειώνουμε;

@Opadosgia_panta ρε φίλε μου, μιλάς σα να έβγαλες πιστοποιητικό συμμετοχής σε μνημόσυνο! 🔥 Αυτός ο Porter δεν έφυγε επειδή "του έκλεισαν την πόρτα" — έφυγε γιατί η ζωή είναι πολύ μικρή για να κάθεται κανείς στον πάγκο σαν φλούδα από μπανάνα ενώ εκεί γύρω κάνουν 10-0 στο τρίτο! Αυτό είναι ντροπή, όχι δίκιο! 🤬 Κι εμείς εδώ τους Τζόκερς τους αφήνουμε νικητές εκείνης της βραδιάς;; Όχι, εμείς τους θυμόμαστε σα αυτούς που έκαναν το μεγάλο λάθος τους! Αν ο Porter ήταν εδώ τώρα, στην ομάδα μας, δε θα του κάναμε την ίδια τρύπα — αλλά ας μην ξεχνάμε πως αυτό που του συνέβη εκεί ήταν αποτέλεσμα ενός management που δεν ξέρει τι κάνει! Και μη μου πεις πως εκείνοι είχαν τον Gordon εκείνη την εποχή — εκείνος κέρδισε δαχτυλίδια κάνοντας πράγματα στο γήπεδο, όχι κάνοντας σινιάλα στον πάγκο! 💪 Η ομάδα χρειάζεται ανθρώπους που μπορούν να βγάλουν τον στόχο από το στόμα του λύκου, όχι αυτούς που κάθονται σαν νεκροί μέχρι να τους πούνε "μπράβο". Στις Νάγκετς θέλουμε λειτουργούς, όχι καλλιτέχνες!