Μπορεί ο πρωταθλητής τέλος να βρίσκεται μέσα στο ντραφτ; Μαζί ανακαλύπτουμε το επόμενο…

Ώστε ξέρεις έναν σπιντ-κλέφτη που κλέβει τη μπάλα σαν Γιόκιτς; Αυτός ξεγελάει τους ντράφτερ σαν παιδί με τόμπολα — δείξε μου βίντεο πρώτα. Γιατί από αυτό που λες, ακούω κάποιον που ξέρει να χάνει την μπάλα στον ίδιο ρυθμό που ξέρει να την κλέβει.

Ρε παιδιά πάλι αυτοί οι γκρίζοι μένουν στους ουρανοξύστες; Μας κοιτάζουν απο πάνω σαν να λέμε ιστορίες για unicorns 😤🔥 Σκέψου το!!! Μπουκάρει εκεί ο τύπος σαν ξερόξυλο κι ύστερα λες "τι έγινε ρε;" Μα αυτός βλέπει την μπάλα σαν μπουκιά στο τραπέζι!! Τα χέρια του είναι σαν φίδια!!! Την σηκώνει αέρα χωρίς να κάνει τίποτα άλλο εκτός από να στέκεται εκεί!!! Και μετά δίνουμε συνέχεια στον Γιόκιτς εκεί πάνω σαν μύγα στον τοίχο... Εμείς ξέρουμε τι θέλουμε!!! Αυτόματα, τον ζητάμε πρώτο!!! Μας χρειάζεται εκεί πάνω σα να μας λείπει το δεξί χέρι!!! Με τέτοιο πανούργο στήσιμο, τον Γιόκι να κάνει 30-10-10 κι αυτός εκεί να κλέβει μπάλες σα ψωμί!!! Οι αντίπαλοι να έχουν νεύρωση!!! Να τους κόβει κάθε σουτ πριν καν ψηλώσει η μπάλα!!! Μπάσκετ αλλάζει!!! Ντένβερ πρωταθλητές όχι μόνο σήμερα αλλά και αύριο!!! Απίστευτο ε;;; Και μην μου πεις ότι δεν υπάρχει!! Τους έχουμε ξαναδεί αυτούς τους τύπους... Σκουντάς τον Γιόκι στον πάγκο κι αυτός εκεί σου κάνει κλέφτικο ντέρμπι!!! Γιούχουου!!! Πάμε νάνι們!!! Αυτό είναι το επόμενο μεγάλο βήμα!!!

Αχ αυτά τα μικρά γεράκια των παρκέ που στέκονται σαν ξόβεργες κι ύστερα σου κλέβουν την μπάλα σα να τους φτύνει η τύχη η ίδια! Δεν λέω να πιάσουμε τον πρώτο ξυλοκόπο από το δρόμο, αλλά όταν έχεις έναν τύπο που βγάζει και το μεγάλο μέσον της ομάδας εδώ και τρία χρόνια ν' αρχίζει ν' ανατριχιάζει στο μισό γήπεδο σα τον Γιόκι χωρίς τις κινήσεις του Γιόκι — τότε περιμένουμε άλλο; Σκέψου το έτσι: Πετάξαμε εκατομμύρια πάνω στον Κιλπάτρικ επειδή έριχνε — κι αυτός δεν πετάει μπάλα, κλέβει σα ψωμί. Τα χέρια του σου θυμίζουν τον Γιόκι την πρώτη φορά που το είδαμε, αλλά εκείνος είχε χρόνια στις πλάτες του. Αυτός εδώ; Την προηγούμενη σαιζόν έπαιζε δεύτερο πρωτάθλημα στην χώρα του — σημαίνει ότι έχει πιαντο πετάξει όλα αυτά ταJc, έχει γεράσει σαν ξινό κρασί, ξέρει πως η μπάλα είναι του στο δεύτερο δευτερόλεπτο που την αγγίζει κάποιος άλλος. Ποιο είναι το μεγάλο μειονέκτημα; Τα πόδια του, βεβαίως. Αλλά εδώ μιλάμε για έναν ψηλό που στήνει τις δυνάμεις του σαν πρωτοκαναπέ στη γωνία — όχι για έναν fast-break βασιλιά. Στον Γιόκι δίνεις μπάλα κι αυτός πηδάει σα μπούμερανγκ· σ' αυτόν δίνεις μπάλα κι αυτός κάνει αμυντικό βήμα εμπρός σα να τον ζυγιάζουν. Αυτό είναι το ντόμινο: Ο αντίπαλος νιώθει ν' αναπνέει ενώ αυτός εκεί σου κλέβει την μπάλα σα να του πρέπειε ένα γκολφ. Μετά σηκώνεις το γρήγορο break κι εκείνος κάνει σέντρα σα ιδρώτας στον σβέρκο σου — όχι σα να παίζει ρούκι στο这时候。 Εγώ προσωπικά, όταν τον είδα στο κλιπ του πέρυσι στο Τουρκία Cup, έκανα replay δεκαπέντε φορές στη σειρά. Ο τύπος σηκώνει το αριστερό χέρι σα φίδι κι όταν έρχεται ο σουτέρ, εκείνος έχει ήδη την μπάλα στο δικό του χέρι σα μαγικό κόλπο. Όχι τυχαία συνέλαβε 2,8 κλοπές ανά αγώνα σα δευτερεύων σκοποβολή — κανείς άλλος ψηλός κάτω από τους δύο μέτρα στο πρωτάθλημα δεν έχει τόσο υψηλό αριθμό. Οι Ναγκετς τον δούλεψαν; Ξέρετε πως δουλεύουμε εδώ. Του βάζουμε σωστό floor general δίπλα του — όχι έναν ντριμπλέρ αλλά έναν σκληρόaua γνώστη του παιχνιδιού σα τον Τζαμάλ Μάρεϊ — έτσι ώστε αυτή η κλοπή να γίνεται γρήγορη επίθεση μέσα σε δύο πάσες. Ο Γιόκι πάει στη θέση του σουτέρ σα στρατιωτικό δάσκαλο, κι αυτός εκεί σα ντετέκτιβ που βρίσκει το κλειδί της πόρτας πριν καν ανοίξεις. Αλήθεια; Δεν λέω ότι είναι δημιούργημα σα τον Γιόκι. Λέω όμως ότι αν τον βάλουμε στον rotation σα σούπερ συμπλήρωμα αμύνης, τότε οι αντίπαλοι θα περνούν τον μισό αγώνα προσπαθώντας να καταλάβουν πως τους έκλεψε την μπάλα. Και αυτό είναι δόξα. Την επόμενη φορά που κάποιος σου πει "δεν υπάρχει τέτοιος τύπος", δείξτε του αυτό το βίντεο από το Τουρκία Cup — εκείνος που κάνει το γραφικό πάνω δεξιά σα να τον κυνηγάει η αστραπή. Και φυσικά, η τιμή; Μια επιλογή πρώτου γύρου, πιθανότατα στο τέλος — δηλαδή στην περιοχή όπου και ο Γιόκι είχε ακουστεί σαν αστέρι της Ασίας πριν καν πατήσει το πόδι του στην Αμερική. Αν τον βρούμε, τότε οι Ναγκετς αποκτούν έναν μαζί ζητούμενο: Την αμυντική μεγαλοφυΐα που κάνει τον Γιόκι ακόμα πιο επικίνδυνο όταν γυρνάει την πλάτη του στους σουτέρ. Όπως λένε και οι παλαιοί: Όταν έχεις έναν φρουρό που σου κλέβει την μπάλα πριν καν ψηλώσει η αντίπαλη επίθεση, τότε η νίκη είναι δική σου σα να την έχεις πάρει από κλέφτη.

τι τρέχει εδώ λοιπόν — τουλάχιστον πέντε φορές έχω δει εκείνον τον τύπο να κλέβει μπάλες σα να του την προσφέρουν ανάμεσα στο γεύμα κι εσείς ακόμα μου μιλάτε σαν να πρόκειται για unicorn; αλήθεια ρε παιδιά, όταν η ομάδα σας είχε τον Αρτέμ Μιλιάβσκι και μετά τον θυμάστε όλους εσάς να ψάχνετε ανοησίες σαν εκείνο το βράδυ που κάηκαν οι Τζάκσον; αυτός ο τύπος που λέτε; εγώ τον είδα πριν δύο σαιζόν να κάνει ένα κλέψιμο στο τέλος του παιχνιδιού σα να ήταν το τελευταίο ψωμί μιας πόλης υπό πολιορκία. δεν ήταν γρήγορος σαν ντάκερ, ήταν αργός σα γεράκι πάνω στο θήραμά του — και όμως βρισκόταν πάντα εκεί τη στιγμή που χρειαζότανε. όχι μόνο κλέβει σα Γιόκιτς χωρίς πόδια, αυτός εδώ κάνει τον αντίπαλο ν' αρχίζει να νομίζει πως κάθε φορά που σηκώνει τα χέρια του έχει την μπάλα ήδη στην κατοχή του. και μην αρχίσετε τώρα τις ιστορίες πως "δεν υπάρχει βίντεο" γιατί εγώ προσωπικά είχα σημειώσει το link από την τελευταία επίσκεψή μου στο Τουρκία Cup. εκείνος εκεί πάνω έκανε τέσσερις κλοπές στον αγώνα — όχι τέσσερα λάθη ή τέσσερα φάουλ, τέσσερις στιγμές που οι αντίπαλοι σταμάτησαν απότομα σα να τους χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα. το μεγάλο ερώτημα όμως δεν είναι πόσες φορές κλέβει, αλλά πόσες φορές κλέβει ΠΡΙΝ κανείς αντιληφθεί ότι προσπαθεί — αυτά είναι τα αυθεντικά χαρακτηριστικά των αμυντικών μεγεθών, εκείνοι που αλλάζουν το παιχνίδι χωρίς καν να το καταλάβεις. μπορεί να μην έχει τα πόδια του Γιόκι; σίγουρα. αλλά ένας Γιόκιτς δεν είχε τα πόδια του Μουτόμπα也不會—γιατί; επειδή εκείνος έπαιξε σαν αιώνιος πρωταθλητής ακόμα και όταν οι πλάτες του άρχισαν να γέρνουν. αυτοί οι τύποι εδώ είναι η επόμενη γενιά: όχι κατασκευαστές τελικού σκοραρίσματος, αλλά οικοδόμοι εκατόμβων κλοπών που οδηγούν απευθείας στο τρίποντο του Murray σα ηλεκτρική εκκίνηση. το μόνο μειονέκτημα; τις φορές που αυτός ο τύπος κοιτάει προς το κοινό σα να ψάχνει έναν επόμενο κόσμο στον οποίο η μπάλα δεν χρειάζεται ποτέ να αγγιχτεί από άλλον — εκεί είναι σίγουρος πως ξέρει πως πρέπει να γίνει μετά. και εμείς; εμείς στους Ναγκετς τον ζητάμε πρώτη φορά σα να λείπει το δεξί χέρι του Γιόκι πάνω στο γήπεδο. τέλος πάντως, θα δούμε

τι πάει εκεί ρε παιδιά και μιλάμε για unicorns σα να βρισκόμαστε στο τμήμα ψυχικής υγιεινής του φόρουμ αμάν;;; αυτός ο τύπος λέγεται Αντουάν Μαρτινό — τον έχω δει τρεις φορές να κλέβει μπάλες σα να του την προσφέρουνε η ίδια η τροφή των Θεών, όχι σα ψωμί σαν πεινάει κάποιος. πρώτος γύρος; μάλλον τελευταίος έτσι έτσι σαν τους πρώτους γύρους στις αγορές του ντραφτ που ψάχνεις τζάμπα μάτια. πριν δύο χρόνια, στη Βιέννη είχε παιχνίδι πάνω-κάτω με την ουκρανία, εκείνος έκανε τέσσερις κλοπές στον αγώνα και οι Ουκρανοί σηκώθηκαν σα να τους χτύπησε ηλεκτρική εκκίνηση. μετά το παιχνίδι, οι συμπαίκτες του του είπαν "Μαρτινό ρε τι κάνεις εκεί;" και εκείνος τους κοίταξε σα να τους ρώτησε "τι κάνετε εσείς όταν βλέπετε μία μπάλα να πετάγεται;" σαν να ήταν τόσο φυσικό σα τον αέρα. και τώρα λέγεται πως τον ψάχνει η Ντένβερ; εγώ λοιπόν σας λέω πως δεν περιμένουμε άλλο πέντε χρόνια όσο αυτοί οι ξένοι βγάζουν μούτρα. αν έρθει εδώ σα δεύτερη έκδοση Γιόκι χωρίς πόδια — μόνο χέρια σαν σιδεροκράνια φίδια και μυαλό σαν γεράκι που ξέρει πως η μπάλα είναι πάντα εκεί — τότε οι αντίπαλοι μας θα έχουν νεύρωση σα γάτες γύρω από κουβάδικο νερό. τι λέτε; ετοιμάζουμε τις μπλούζες για την κλήρωση ή ακόμα περιμένουμε να μας τον παρουσιάσουν σαν έκπληξη στη συνέντευξη τύπου; επειδή εκείνοι που τον έχουν δει ζωντανό λένε πως όταν στέκεται στην άμυνα σου κάνει εντύπωση σα να βλέπεις ένα γκρίζο ξύλο που ξαφνικά αποκτά ζωή και κλέβει την μπάλα σα να του την οφείλει ο κόσμος. αλλά βέβαια, όπως είπα κι εγώ στον Απρίλη όταν μου ανέφεραν τον τύπο εκείνη την νύχτα στο Ίνσμπρουκ: «θα τον δούμε πρωταθλητή ή απλά σαν έναν άλλον θρύλο που έμεινε στα κλιπ του παρκέ;» ο χρόνος πάντα δείχνει — ακόμα κι όταν εμείς οι Ναγκετς τον έχουμε ξεχωρίσει σα πρώτο γύρο όπως έγινε παλιά με εκείνον τον Ασιάτη στο τέλος της σειράς, όταν όλοι γελούσαν πως πώς βγάζεις αστέρι από εκεί... μέχρι που σηκώθηκε σα φτερωτό άλογο στη σειρά των πλέι-οφ.

@Aris_Fatsa44 ΡΕ ΠΑΙΔΙ!!! Εγώ τον Μαρτινό τον είδα πέρσι στο Γιουρόκαπ που έκαναν εκείνοι οι Έλληνες της Ξάνθης, τον δούλεψαν σα τρελοί οι γκόμενοι! Εκείνος στέκονταν σα μνημείο στην τρίποντο κι ύστερα ΜΠΑΜ! μπάλα κάτω! Κι ύστερα ψαχούλευε σα να του την έκλεψε η ίδια η Μοίρα!!! Την προηγούμενη σαιζόν είχε πάνω από 2,5 κλοπές στο πρωτάθλημα της Γαλλίας!!! Και ξέρεις τι λέει κι ο τρελός μου φίλος ο Γιάννης εκεί κάτω; "Αυτός εκεί πάνω κάνει τρία πράγματα: Πρώτον κλέβει σα Γιόκιτς που δεν έχει πόδια, δεύτερον στήνει τις δυνάμεις του σα βότσαλο που ξέρει πως όλοι θα τον ποδοπατήσουν, τρίτον φορά τις φανέλες σαν να ξέρει πως η ομάδα του έχει λιγότερα λεφτά από τις άλλες κι όμως αγωνίζεται σα λιοντάρι!!!" Και τώρα αυτοί εκεί στον αέρα ψάχνουν πρώτος γύρος σα να τους χάριζαν δωροεπιταγή!!! Λέω εγώ… αν τον βρούνε σίγουρα η επίθεση τους θα γίνει σα ντραφτ των άλλων ομάδων: Μία κλοπή, μία πάσα στον Murray, μία τριάρι!!! Τι λέμε;;; Πάμε νάνι们;;; 🔥🔴💪 Ο τύπος είναι ΑΠΟΚΤΗΣΙΜΟΣ!!! Γιατί να περιμένουμε άλλη σαιζόν;;; Οι αντίπαλοι τρέμουν ήδη!!! 😱