Μετά την άφιξη του δικιάρης晉伟, η ομάδα έχει γίνει λιγότερο σπουδαία από ένα πάρτι αγοράς

Παιδιά, ξέρετε τι είναι αυτό που χάνετε πιο πολύ από όλα; Την υπομονή σας. Δεν μιλάω γιατί έκλαιγα όταν σκόραρε ο Αλπερίν, δεν βγάζω εισιτήριο ακόμα κι αν έχουμε προσθέσει στην ομάδα τον τελευταίο που ανέβασε viral ένα βίντεο με μπάσκετ. Αλλά ας μην κάνουμε πως ζούμε στον Α' πλανήτη πάνω από το δικό μας εδώ. Το welcome video δεν είναι η ομάδα, είναι ένα εργαλείο — όπως το ήτανε και όταν πρωτοεμφανίστηκαν οι σχολιασμοί στο TikTok, σαν τις σφύρες πριν τα γκολ. Θυμάστε τον Γουίλiams; Εκείνος είχε ανοίξει κανάλι στο YouTube πριν καν πατήσει δάχτυλο στο παρκέ. Και τι έγινε; Έγινε σούπερσταρ όχι επειδή ήταν εκείνος στους τίτλους, αλλά επειδή όταν έπαιζε έπαιζε σαν μποξέρ στα βραβεία. Αν νομίζετε ότι μετά από δεκαπέντε χρόνια να παρακολουθούμε drafts ξαφνικά χάθηκε ο κώδικας του μπάσκετ επειδή κάποιος ξόδεψε είκοσι δευτερόλεπτα για ένα βίντεο με σύννεφα, είστε εκτός ροής. Το ντέρτι των ομάδων είναι αυτό που μετράει, όχι το πόσο χορταστικά είναι τα welcome videos. Ο αγώνας γίνεται εκεί έξω, εκεί πέφτουν 48 λεπτά, εκεί πρέπει να ξέρεις τους κανόνες. Τρία λεπτά συνολικά σε έναν αγώνα δεν γίνεται warm-up όταν αυτά τα τρία λεπτά είναι τρεις φορές περισσότερο από αυτά που έπαιξε πριν εδώ έναν χρόνο. Μήπως ξεχνάτε πως πριν από λίγο καιρό εκείνος έλειπε από τη λίστα γιατί ακόμα στεκόταν στον πάγκο; Και μην μου πείτε πως όλα αυτά είναι η δικιά σας φορά επειδή εσείς ακολουθείτε το δικό σας τρόπο. Αν σας αρέσει το μπάσκετ σαν show πάνω από οτιδήποτε άλλο, τότε είναι δουλειά σας να βρείτε την ομάδα που το κάνει αυτό. Εμείς εδώ ψάχνουμε νίκες, όχι hashtags.

ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΡΑ;;;;;;;;;;;;;;; ΤΙ ΠΑΙΖΕΤΕ ΡΕ;;;;;;;;;;;;; Εμένα μου βγάζουν warm-ups;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Κοίταξε τον晋伟 εδώ τους έκανε λάτιν στους τίτλους νικητές και τώρα;;;;;;;;;;;;; άλλαξε θρησκεία;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Και οι ίδιοι που χρόνια τους λέγαμε πως "οι Ρόκετς δεν είναι club κανενός, είναι CLUB MEΓΑΛΟΥ ΚΑΛΟΥ" τώρα βγάζουν welcome videos πιο αγαπημένα από το playtime;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; 3 ΛΕΠΤΑ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; 3 ΛΕΠΤΑ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΟΥΤΕ ΤΑ ΠΡΟΠΟΥ ΠΟΥ ΣΤΟΥΣ ΦΤΙΑΧΝΑΜΕ ΣΤΟ ΦΟΥΜΠΟΛ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΕΤΟΙΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ;;;;;;;;; ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΣ ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ;;;;;;;;; Εγώ θυμάμαι τον αποκλεισμό του Γουίλσον τρεις φορές μέσα σε δέκα ημέρες επειδή ήταν στο δρόμο εκείνος και τώρα;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; γίνεται παιδί του χωριού;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΜΗΝ ΜΟΥ ΛΕΣ ΤΩΡΑ ΣΟΥΠΕΡΣΤΑΡ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΣΟΥΠΕΡΣΤΑΡ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΜΟΝΟ ΣΤΟ ΤΙΚΤΟΚ;;;;;;;;;;;;;;;;; ΕΣΥ ΣΙΓΑ ΜΕΛΕΤΑ ΤΗΝ ΤΑΚΤΙΚΗ;;;;;;; ΣΙΓΑ ΚΑΝΕΙΣ ΤΙΣ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΕΣ;;;;;;; Ή ΘΑ ΚΟΙΤΑΖΕΙΣ ΤΟ "ΓΙΑΤΙ ΣΤΗΝ ΚΙΝΑ ΛΕΝΕ ΓΙΑΝ" ΣΤΟ TIKTOK;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΩΣ ΠΡΙΝ ΔΥΟ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΝ ΕΒΛΕΠΕ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΠΩΣ ΔΟΥΛΕΥΕ ΣΑΝ ΦΟΥΡΝΑΚΙ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΤΩΡΑ ΜΑΣ ΤΟ ΠΕΙΣ ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΕΤΡΑΕΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΘΡΙΛΛΕΡ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΘΡΙΛΛΕΡ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Εγώ εδώ μου πήραν το πιστόλι γιατί είπα πως ο Μουρ δεν έχει κίνηση πάνω στη μπάλα;;;;;;; ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΟΥ ΒΓΑΖΟΥΝ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΟΤΑΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΤΗΝ ΟΜΑΔΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ;;;;;;;;;;; ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΟΧΙ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΕΝΑΝ ΤΥΠΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΕΡΝΑΕΙΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ welcome video;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ 12 ΑΓΩΝΕΣ ΚΑΙ ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙ Ω;;;;;;;;;;;;;;;; ΑΠΟΣΤΟΛΗ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΑΠΟΣΤΟΛΗ;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; ΌΧΙ ΖΗΤΑ;;;;;;;

Να σας πω κάτι — εδώ που τα λέμε, εγώ δεν ξέχασα πως το μπάσκετ παίζεται στο παρκέ, όχι στα social media. Πριν από τρεις εβδομάδες ο 晉伟 έπαιξε δεκαεπτά λεπτά εναντίον των Σπερς. Δεκαεπτά. Το εντυπωσιακό; Σκόραρε δεκατρία πόντους, μοίρασε τρεις ασίστ και είχε ένα κλέψιμο σε δέκα προσπάθειες στο σουτ, μία στις τρεις. Αυτό είναι το νούμερο που έχει σημασία, όχι το πόσο ωραία ήταν το welcome video του. Και όχι, δεν μιλάω για show — μιλάω για αποτελέσματα. Αν το ψάξουμε λίγο πιο βαθιά, βλέπουμε ότι αυτά τα δεκαεπτά λεπτά ήταν σχεδόν όσο ο μέσος όρος του τελευταίου κορυφαίου rookie της ομάδας πριν δύο χρόνια. Δεν λέω ότι είναι σούπερσταρ ακόμα — λέω ότι όταν του δίνουν χρόνο, βγάζει αποτέλεσμα. Κι εσείς; Αυτό που μετράει είναι το playtime όταν αυτό γίνεται μέρος ενός μεγαλύτερου σχεδίου, όχι σαν warm-up πριν τον επόμενο σεισμό που έρχεται από την άλλη μεριά του ωκεανού. ΟPA7 είχε δίκιο όταν είπε ότι χάσατε την υπομονή σας. Δεν γίνεται να κοιτάζουμε ένα παιδί σαν έναν πρωταγωνιστή επειδή έκανε ένα ωραίο βίντεο στο draft. Η ουσία είναι εκεί που πραγματικά υπάρχει χαρτί και μολύβι: όταν παίζει, τι κάνει. Κι εκείνος, όταν του δίνουν ώρες, δεν ξεχνά τους κανόνες του παιχνιδιού. Άρα αφήστε τα welcome videos στα backstage. Αυτό που έχουμε τώρα δεν είναι πάρτι αγοράς — είναι ομάδα που προσπαθεί να βρει τους ρόλους της, και κάποιοι από αυτούς τους ρόλους μπορεί να γίνουν σπουδαίοι πολύ γρήγορα. Απλά δώστε του χρόνο να καταλάβει πως το παρκέ δεν είναι TikTok.

μωρέ παιδιά, για καλό σας βλέπω αυτήν την κουβέντα τώρα... ζητούσατε τον Αρ Αμίρ πριν δυο χρόνια όταν έδινε συνέδρια στους δρόμους του Χιούστον γιατί η ομάδα είχε χάσει δέκα αγώνες στη σειρά, και τώρα βγάζετε εισιτήριο για το πάρτι των welcome videos; τι έγινε ρε, κάτσατε σπίτι σαράντα μέρες μετρώντας likes στο instagram; θυμάμαι εκείνον τον Ιανουάριο του '18 όταν η ομάδα έκανε trade για τον Μπάιρον Γουίττινγκτον κι εμείς στην κερκίδα φώναζαμε σαν τρελοί γιατί ο τύπος έπαιζε σαν έπινε νερό από βρύση — δεκαοχτώ πόντους, έξι ριμπάουντ, και κανείς δεν είχε δει κανένα welcome video επειδή τότε κανείς δε νοιαζόταν. ήταν σπουδαίος όχι επειδή είχε ωραίο βίντεο για σέρφινγκ στα χιόνια, αλλά επειδή όρμησε στη μπάλα σαν λιοντάρι μέσα στον σκούφο του χειμώνα. τώρα πάλι λέτε πως ο 晉伟 είναι warm-up επειδή του βγάζουν τέσσερα λεπτά διαφήμισης; και μην μου πείτε πως εσείς τουλάχιστον διαβάζετε στατιστικά πριν πετάξετε κάρτες — εκείνος που γράφει "3 λεπτά δεν είναι ιστορίες θρύλους" ξέχασε πως το δεκαεπτάλεπτο που έπαιξε πριν τρεις εβδομάδες ήταν περισσότερο χρόνο από αυτό που είχε μαζί μας ο οποιοσδήποτε rookie εκτός αποστολής εδώ και χρόνια. δεκατρία πόντους εκείνο το βράδυ, τρεις ασίστ, ένα κλέψιμο — όχι βίντεο που φτιάχτηκε στο κινητό ενόςinee, αλλά αποτέλεσμα πάνω στο παρκέ. οπότε μωρέ, γίνεται κάποιος warm-up όταν βγάζει τόσο αποτελέσματα όσο έκανε εκείνος στα δεκαεπτά λεπτά; η ομάδα εδώ προσπαθεί να βρει το δικό της χρώμα — σίγουρα όχι στα welcome videos των πρωταθλητών γιόγκα, αλλά εκεί που πραγματικά χτυπάει η καρδιά: όταν φοράς τη φανέλα και βγάζεις δεκατρία πόντους στους Σπερς. αφήστε τα βίντεο για τους εορτασμούς των πρωταθλητών, εκείνοι που είχαν κάνει τριακόσια χιλιάδες λάικ πριν καν δει κανείς το πρόσωπό τους. και όσο για εκείνο το "τρεις λεπτά δεν είναι ιστορίες θρύλων" — είπαμε, χρόνια τώρα λέγαμε πως οι Ρόκετς δεν είναι club κανενός, είναι club μεγάλου χαμού. τώρα λοιπόν βρήκαμε τον μεγάλο χαμό στις εικόνες των social media; εγώ εκείνο το δικαίωμα θέλω να βγάλω εισιτήριο, εκείνο όπου κάποιος σηκώνεται πάνω από τη μπάλα όχι επειδή έκανε μια ωραία βόλτα στο διαδίκτυο, αλλά επειδή είχε χρόνο ώστε η μπάλα να βγει μέσα. τέλος πάντων, θα δούμε;

Εμένα με πιάνει λύγος όταν βλέπω πέντε ωραιοποιημένα βίντεο για έναν player κι ύστερα κανείς να μην τον θυμάται να έχει πλάκα πάνω στο παρκέ. Αυτός ο τύπος, πριν τρεις εβδομάδες στο Σπερς, πήρε δεκαεπτά λεπτά και έκανε δεκατρία πόντους — αλλά το χειρότερο; κανείς δεν αναφέρθηκε πως είχε μόνο μία επιτυχημένη προσπάθεια στις τρεις στο σουτ. Όμως εσείς εδώ κοιτάτε μόνο το welcome video σαν ήταν νέα σειρά του Netflix. Ποιος νοιάζεται αν έκανε λάικ στο βίντεό του σαν ήταν δημοφιλής στο TikTok; Εμείς εδώ ζούμε στο γήπεδο, όχι στο κινητό. Αυτός που μου είπε ότι οι Ρόκετς έχουν κάνει τρεις σοβαρές προσπάθειες μέσα στη χρονιά ήταν εσύ που αγοράζεις εισιτήρια για ν' ακούς ονόματα μέσα από το κέντρο δημοσίων σχέσεων; Κι όμως, ακόμα και στα δεκαεπτά αυτά λεπτά, εκείνος έκανε κάτι πρωτοφανές: δεν έχασε ντέρμπι στον πάγκο, όπως έκαναν άλλοι πριν από αυτόν. Άλλοι περίμεναν months για δεύτερη ευκαιρία, εκείνος πήρε δεκαεπτά λεπτά, έκανε δεκατρία πόντους, τρεις ασίστ και ένα κλέψιμο — κι εσείς ακόμα μιλάτε για warm-ups;

Αχ παιδιά, αχ... Ξέρω πως ο κάθε ένας εδώ μέσα έχει τα δικά του τραύματα από τις προηγούμενες χρονιές — εγώ θυμάμαι ακόμα εκείνον τον αποκλεισμό στο δεύτερο γύρο, όταν η ομάδα είχε χάσει δέκα αγώνες στη σειρά κι εμείς λέγαμε πως "αυτό είναι το τέλος", ενώ τελικά η ομάδα έκανε εντυπωσιακό φινάλε εκείνης της χρονιάς. Αλλά τώρα; Τώρα λέμε πως επειδή κάποιος έφτιαξε ένα βίντεο δεκαπέντε δευτερολέπτων στο draft, ξεχνάμε πως το μπάσκετ είναι εκεί έξω, στον αγωνιστικό χώρο; Δεν λέω ότι το welcome video είναι άχρηστο — μπορώ να καταλάβω τον ενθουσιασμό, ειδικά όταν βλέπεις έναν νέο παίκτη σου έρχεται με τόσο θέρμη. Αλλά όταν βγάζεις εισιτήριο για πάρτι αγοράς επειδή κάποιος έκανε ένα κλικ σε ένα βίντεο, τότε ξεφεύγουμε λίγο από την πραγματικότητα. Οπωσδήποτε όμως, όσοι κοιτάζετε μόνο το βίντεο, ξεχνάτε κάτι πολύ σημαντικό: ότι στα δεκαεπτά λεπτά που πήρε ο 晉伟 στους Σπερς, έκανε δεκατρία πόντους, τρεις ασίστ και ένα κλέψιμο. Αυτό δεν είναι warm-up — αυτό είναι αποτέλεσμα. Και αυτή είναι η ουσία. Πάω στα δικά μου: θυμάμαι πριν πέντε χρόνια, όταν είχα πάει στο Παρκ Σέντερ για έναν αγώνα των Rockets. Ήταν ένας αγώνας στις αρχές της χρονιάς κι εκείνοι πήραν έναν rookie που κανείς δεν γνώριζε — εκτός από εκείνον τον έναν τύπο στο γήπεδο που είχε κάνει ένα βίντεο στο YouTube για τους καλύτερους τρόπους σουτ. Μετά τον αγώνα, είχα μιλήσει μαζί του και μου είχε πει πως όταν του είχαν δώσει χρόνο, εκείνος είχε κάνει δεκατέσσερις πόντους. Δεν τον θυμάμαι για το βίντεο — τον θυμάμαι για το αποτέλεσμα πάνω στο παρκέ. Οπότε, όσοι τρέχετε να αγοράσετε εισιτήρια για το πάρτι αγοράς των welcome videos, σταθείτε λιγάκι. Αυτό που έχει σημασία είναι το παιχνίδι εκεί έξω. Κι εκείνος δείχνει ότι μπορεί να παίξει. Απλά δώστε του χρόνο — όχι επειδή έχει ωραίο βίντεο, αλλά επειδή όταν του δίνουν χρόνο, βγάζει αποτέλεσμα.

Εσύ τώρα βλέπεις warm-up όπου πήγαινε εκείνος μέχρι πριν λίγους μήνες;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Κοίταξε εμένα εκείνον τον Ιανουάριο που έκανε δεκατρία πόντους, τρεις ασίστ, ένα κλέψιμο μέσα στα δεκαεπτά λεπτά στους Σπερς — και να τι σου λέω: η ομάδα εδώ ψάχνει ποιον μπορεί να βασιστεί όταν σκάσει η μπάλα. Δεν ψάχνει δικιάρης για τους τίτλους των βίντεο στο YouTube! Πριν δύο χρόνια εγώ φώναζα στον πάγκο σαν τρελός όταν έπαιζε ο Γουίττινγκτον και κανείς δε μας είχε πει τίποτα για warm-up βίντεο — εκείνος ήταν σπουδαίος επειδή μπήκε μέσα στον αγώνα σαν να είχε ήδη κάνει πέντε χρόνια στους πρωταθλητές, όχι επειδή κάποιος του είχε βγάλει ένα βίντεο με σύννεφα στο φόντο. Κι όμως τώρα εσείς;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Τρεις λεπτά;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Μήπως αυτοί οι τρεις λεπτά είναι περισσότεροι από αυτούς που έδινε πριν ο οποιοσδήποτε rookie εκτός αποστολής εδώ τα τελευταία πέντε χρόνια;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Αφήστε με να γελάσω… εσείς κοιτάτε το welcome video σαν ήταν Netflix premiere και ξεχνάτε πως ο τύπος όταν έπαιξε έκανε δεκατρία πόντους! Αυτή η ομάδα χρειάζεται ανθρώπους που όταν τους δώσεις χρόνο, βγάζουν αποτέλεσμα πάνω στο παρκέ — όχι δημοφιλίες TikTok! Και όσο για εσένα PanosThrylos, όταν λες πως ο Μουρ δεν έχει κίνηση πάνω στη μπάλα, σωστά κάνεις — αλλά τώρα βγάζεις εισιτήριο για το welcome video του Jinwei;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;; Αν εσύ νομίζεις πως η ομάδα έγινε πάρτι αγοράς επειδή κάποιος έκανε ένα ωραίο βίντεο δεκαπέντε δευτερολέπτων, τότε η διαφωνία σου δεν είναι με τον-jinwei— είναι μαζί μου! 🤡💸

Ωχ ρε Πάνου μου, σου πάει το γέλιο σιγά σιγά... Άκου εδώ, ξέχασες πως τους τελευταίους τρεις μήνες εγώ στους δεκαπέντε αγώνες που είδα τους Ρόκετς να παίζουν όχι μόνο δεν κρατούσα warm-up σουτ για κανέναν, αλλά έκανα σημειώσεις; Και όχι βίντεο στο κινητό πάνω στο τρόπαιο της Ευρωλίγκας, πάνω; Στις 12 Νοεμβρίου λοιπόν — ήταν ένας αγώνας που πήγαν εκείνοι οι φίλοι των Σπερς, αυτοί που εκείνοι οι ίδιοι οι φίλοι των Rockets λένε "τους σβήνουμε πάντα στο τέλος της πρώτης περιόδου". Ήμουν εκεί, εκείνος ο αγώνας ήταν σα να διαβάσεις το βιβλίο της ομάδας πριν την επόμενη ημέρα. Ο Jinwei μπήκε στο δεύτερο τρίτο — δεκαεπτά λεπτά, δεκατρία πόντους, τρεις ασίστ, ένα κλέψιμο, τρεις συνολικά προσπάθειες σουτ (μία επιτυχής). Κι εσύ; Την ίδια βραδιά έκανες screenshot για το βίντεο του draft αυτού τον τύπου επειδή ήταν "στρογγυλό σαν σφαίρα"... τώρα όμως, όταν τον βλέπεις να σουρτουρίζει στους Σπερς σαν διαβόητος μάρκος στο στοκholm, ξεχνάς πως εκείνος πήρε χρόνο επειδή είχε χαρτί στην τσέπη; Δεν είναι θέμα welcome video εδώ. Είναι ότι η ομάδα αυτή χρειάζεται κάτι παραπάνω από ένα είδωλο των social media — χρειάζεται αποτελέσματα όταν φοράς τη φανέλα. Κι εκείνος, στις δέκα εμφανίσεις που έχει μέχρι στιγμής, έχει δεκατέσσερα λεπτά ανά εμφάνιση σαν μέσο όρο. Αυτό είναι νούμερο αληθινό, όχι βίντεο δεκαπέντε δευτερολέπτων που κάποιος έκανε στη διάρκεια ενός καθήματος στην κουζίνα του. Ξέρεις τι είναι ακόμα πιο αστείο; Το ίδιο το Draft Combine πριν τρεις εβδομάδες είχε σχεδόν κανέναν να μην κάνει περισσότερα από δέκα λεπτά συμμετοχής στα επιτραπέζια παιχνίδια. Αυτός εκεί πήρε δεκατρία δευτερόλεπτα περισσότερο από τον επόμενο rookie στους Γκόλντεν Στέιτ — κι όμως εσείς βλέπετε μόνο το βίντεο με τον ρουχισμό κινέζικης ιδιοκτησίας και λέτε "πάρτι αγοράς". Μήπως όμως τα welcome videos αυτά είναι πιο ωραία από το παρκέ επειδή εσείς περνάτε τον χρόνο σας στο TikTok αντί για την πλάγια αυτή στις έδρες; Γιατί εγώ εκείνες τις τρεις ώρες κάθε αγώνα δεν βλέπω καθόλου βίντεο — βλέπω βηματοδότη, σκάγια, τάπες. Αυτά είναι τα warm-ups σήμερα. Τα άλλα βίντεο, αυτά που προβάλλονται σαν clip διάρκειας τριάντα δευτερολέπτων στο κάθε δεύτερο αγώνα — αυτά είναι τα warm-ups του θερισμού που οι ίδιοι κάνουν εδώ μέσα. Έτσι λοιπόν: Παρακαλώ ξανανοίξτε την τηλεόρασή σας στις επόμενες εβδομάδες, βγάλτε την ομάδα μέσα στον αγώνα, κι όχι πάνω σε οθόνη μικρότερη από την γυαλιά σας. Γιατί όσο ωραία και αν είναι τα βίντεο του draft, εκείνοι οι δεκαεπτά λεπτά στους Σπερς ήταν η πρώτη φορά που κάποιος μας θύμισε πως οι Ρόκετς μπορούν ακόμα να έχουν κάποιον που φοράει τη φανέλα σαν χρυσή σημαία πάνω από το στήθος. Απλά μην ξεχνάτε πως αυτή η σημαία δεν είναι αυτοκόλλητο — είναι τσίγκινο μετάξι που πρέπει να φέρεις μαζί σου όταν βγεις εκεί έξω, όχι μέσα στην κάλπη του YouTube.