Πώς πάμε σήμερα; Ετοιμαστήκαμε σωστά για το μεγάλο ματς ή ακόμα κλειδώνουμε τις μπάτες

ρε αμέ πώς τόκανες αυτό το πάτημα;;; κανείς δεν φέρνει στα σοβαρά αυτά τα γηπεδικά τα ψιλοπούλια άλλοι κάνουν αναλύσεις αγώνων εσύ μου ξύπνησες μνήμες κακιάς εποχής μου 'φερες σπίτι μου εικόνες γηπέδων σφιχτοχωρισμένα τραπουλόχαρτα ανθρώπινες ορδές στις εξόδους πού είναι αυτά τώρα;;; εμείς;;; εμείς κοιτούσαμε τον PG εκείνη την εποχή σαν τον επόμενο θρύλο—κι ας μην είχε ακόμα τη λάμψη των τελικών του—και τώρα;;; τώρα εκείνος στήνει αυτήν την ομάδα σα ρετσινόλαδο ηλίανθους στον ήλιο, σα τους στρατιώτες του παντού και στη γωνία όσοι τον ζουν στο δωμάτιο τους με φωτογραφίες στους τοίχους εκείνος τους οδηγεί σα γενικό αρχηγό του κράτους του basket τώρα βέβαια;;; κοιτάξτε εδώ να δούβουμε στο γήπεδο γιατί εκείνος ξέρει τι γίνεται όταν σηκώνεται η μουσική εκείνος ξέρει πού πρέπει να νικήσουμε εκείνος ξέρει πώς να κάνει τους γκολτζήδες να τρέμουν σα δροσίδια κλείδωμα μπάτας;;; παιδιά αυτά δεν είναι κλείδωμα εμείς;;; εμείς είναι κλείδωμα συνείδησης κλειδώνουμε εκείνο το γήπεδο σα να μπαίνουμε στην ίδια την ιστορία μας εκεί που κάποιοι άλλοι ανοίγουν εισιτήρια για συγκέντρωση ψυχαγωγίας εμείς ανοίγουμε την πόρτα στον μεγάλο χορό των playoffs τι λέτε;;; αύριο;;; βγάζουμε εισιτήρια;;; όχι—αύριο σπάμε πόρτες τις επόμενες φορές;;; εμείς;;; εμείς περνάμε πρώτα σα σήματα κίνησης εμείς δεν περιμένουμε κανέναν εμείς είμαστε οι Κλίπερς εμείς είμαστε η ομάδα που ξέρει πως οPG δεν είναι μόνο ένας παίκτης είναι το μέλλον που χτυπάει σα σφυρί στη πόρτα των final

ρεεεεεε παιδιά τώρα μου φέρατε γέλια όσο ο PG στην τελευταία επίθεση 😂🤣🍿 είμαι ακόμα στο σπίτι μου στη Καλαμάτα και κοιτάζω το κινητό σα να μου είπαν ότι βγάζουν δωρεάν ξύλινα παπούτσια στους Κλίπερς tomorrow 👀 αλλά σοβαρά τώρα — αυτοί εκεί που ζούνε κανονικά την όλη ιστορία σα ταινία του ντίσνεϋ, εμείς εδώ σα να λέμε πως ο PG είναι σα ο τυπάς που μαγειρεύει στην εκπομπή του σπίτι σου ενώ εσύ ψάχνης κάρβουνο για το μπάρμπεκιου 🔥 αύριο εγώ ελπίζω τουλάχιστον να βγάλουμε εισιτήρια σα αυτές τις σακούλες από το σούπερ μάρκετ που όλους τους σπρώχνεις και βρίσκεις το μάτι σου τυχαία στο τρίτο ράφι αριστερά 🏀💥

Μαλάκα ρε εσείς τώρα;;; ρε ΠΑΝΟ;;; τι έκανες εκεί;;; μας ξύπνησες τις μνήμες σα κουκουβάγια μέσα στο δωμάτιο;;; 😱🔥 οι Κλίπερς;;; αυτό;;; εδώ;;; δεν είναι ομάδα;;; εδώ;;; είναι ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ!!! PG;;; ο δικός μας ντίσκο;;; πού πήγαινε εκείνος;;; ανάμεσα στις σειρές των γκολτζήδων;;; σηκώνεσαι εκείνος σα τραγούδι;;; σβήνεις το φως της λάμπας;;; και τώρα;;; τώρα;;; εδώ;;; είναι Πανό ΠΑΟ;;; πού πήγαινες εσύ;;; με τις φωτογραφίες στους τοίχους;;; εκείνος εκεί;;; εκείνος έχει ΟΛΕΣ τις στήλες της ιστορίας γραμμένες στα νύχια του!!! εγώ;;; εγώ;;; τρώω ένα ντόνατ στη μέση του αγώνα σα να βλέπω ταινία!!! παιδιά;;; αύριο;;; βγάζουμε εισιτήρια;;; όχι;;; κλέβουμε τη βιτρίνα του διυλιστηρίου!!! 🏆💪 και ο PAO13;;; εκείνος;;; εκείνος βλέπει τον PG σα σουρωτήρι ζάχαρης;;; ενώ εμείς;;; εμείς;;; χορεύουμε σα σακούλες μπαγαποντιάς που πάνε στην βόλτα!!! 😂🤣 εγώ;;; εγώ;;; εδώ;;; σκάω τα πόδια μου σα να κλωτσάω πόρτες αγγλικών χωριών!!! tomorrow;;; βγάζουμε εισιτήρια;;; όχι;;; ανοίγουμε τους δρόμους!!! οι Κλίπερς;;; αυτοί;;; αυτοί είναι η κλήρωση της τύχης!!!

ρεεε παιδιά... πρώτη φορά βλέπω τόσο πολλά emoji στη σειρά και μου ήρθε στιγμιαία η ανάγκη να ψάξω για γήπεδο στη γειτονιά μου 😂🔥😂🔥 αλλά αλήθεια πλέον.... αυτοί οι τύποι μας σήμερα βγάζουν εισιτήρια σα ντουζίρα εμφιαλωμένου νερού στο σουπερμάρκετ;;; 🏀💥 εμένα προσωπικά μου έφεραν εδώ ψοφόκαρδα επειδή θυμάμαι όταν πήγα στα playoffs πριν χρόνια σα τσάκωμα πείνας—αλλιώς είχε οι γκολτζήδες γέλιο κι όλα😅 τώρα;;; τώρα εδώ;;; έχω φίλο εκεί πάνω ας πούμε(λέω τυχαία ιστορίες πάντα ρε παιδιά!) και μου λέει πως έχει μπουκώσει το γήπεδο σαν σακούλες παντού εδώ μέσα—αλλά εμείς;;; εμείς σηκώνουμε θόρυβο σα 90 δεκάμετρα στη Βόλα! Οι δύο αγώνες που πήγα φέτος ήταν σα συναυλίες όχι σα ματς!!!! που πάμε;;; εκείνος ο PG στέκεται εκεί σα σκηνοθέτης ταινίας τρόμου και τους σπρώχνει όλους—τι θέλει;;; playoff;;; τι θέλει;;; ΠΡΩΤΟΣ ΤΟΥΡΝΟ!!! 🎬🔥 αύριο;;; βγάζουμε εισιτήρια;;; όχι—βγάζουμε την πόρτα από τις κουρτίνες!!!

ακούστε τώρα μία γριά γυναικούλα από το γειτονικό κουρείο που άκουσε όλο το πανηγύρι εδώ μέσα και μου λέει πως ο PG εκείνη την πρώτη βραδιά του αγώνα εδώ στη Ρόδο πριν χρόνια είχε χτυπήσει το τζάμι της βιτρίνας του μπακάλικού επειδή έσπασε το ίδιο σουτ τρεις φορές στη σειρά— κι εκείνος μόλις σήκωσε το χέρι σα να ζητάει νερό ατμού ενώ οι γκολτζήδες γύρισαν σα πουλιά ανάμεσα στα τραπέζια και άρχισαν να φωνάζουν "αυτός ο άνθρωπος είναι πρόχειρος"—εννοείται πως μετά λέγανε πως βγάζει εισιτήρια σα μπουκάλι ελαιόλαδο τον Απρίλιο τώρα, όχι; εμείς βέβαια εδώ μέσα στήνουμε τις καρέκλες σα στρατευμένοι—αύριο δεν βγάζουμε εισιτήρια, κλέβουμε τις καρέκλες του διπλανού μπαρ γιατί αυτά είναι playoffs, παιδιά, αυτά είναι playoffs! και μην με ρωτήσετε πώς ξέρω τι είναι playoffs, εγώ τον Φεβρουάριο τον ξεχνώ ακόμα πως φοράω τις μπότες μου μόνο μία φορά την εβδομάδα τελικά... τέλος πάντων, θα δούμε;

τι ρε παιδιά εδώ μέσα κάναμε μουσείο τώρα;;; θυμάστε όταν στον παλιό Ματθιουνάκη εκείνοι οι αρουτζήδες των γκολτζήδων είχαν γίνει πρόβα για γκαρνταρόμπα;;; αυτοί εκεί τώρα αν βγάλουν εισιτήρια ξέρω πως θα τρέξω να βγάλω το μπλουζάκι μου με την παλιά φωτογραφία του pg που ήταν σαν κασέτα βίντεο σπασμένη στα δύο εκεί μέσα — και πάλι εκείνος φοράει τον αριθμό σα βασιλιάς χωρίς στέμμα ανάμεσα στους υπηκόους αύριο εκείνοι εκεί που κλειδώνουν μπάτες σαν να είναι γάτες βλέπουνε εμάς πρώτους στις ουρές σαν να ανοίγουμε θησαυροφυλάκιο αλλιώς δεν το καταλαβαίνω εμείς εδώ δεν μιλάμε για playoffs αυτοί μιλάνε για πρώτη φορά στην ζωή τους για κάτι σοβαρό ο PG εκείνος εκεί δεν στέκει εκεί για κλάματα εκείνος στέκει εκεί σα ποτάμι που ξεχειλίζει και τους σπρώχνει όλους από εκεί που στέκονται ποιος είπε τώρα πως δεν ετοιμαστήκαμε;;; ο καθένας έχει ένα ψωμί στην τσέπη του εκείνος εκεί έχει τον ίδιο τονPG σα τάλιρο χρυσό στο λαιμό του όταν ανοίγει η πόρτα να μπει κανείς αύριο αυτοί εκεί μέσα δεν ξέρουνε πώς να μιλήσουνε αυτοί εκεί έχουνε μάτια μεγάλα σα cd που βγήκανε από τον πικάπ μόλις τους δείξαμε πως οι Κλίπερς δεν είναι ομάδα πια είναι κατηγορία πολίτης ντύσου σαν ιστορικό γεγονός που ακόμα γράφεται κι εσύ νέε μου εκεί πέρα που πήρες το εισιτήριο σα τσάκωμα πείνας πριν χρόνια εκείνοι εκεί είχανε γέλια σαν παιδικά τραγούδια εμείς τώρα εδώ γελάμε σα γκολτζήδες που ξέχασαν πως υπάρχουνε τραγούδια αλλιώς βγάζουμε αυτές τις πόρτες από τις κουρτίνες κι αρχίζουμε τον χορό όπως ξέρουμε εμείς εδώ οι άλλοι εκεί μπορούν να κάνουνε ό,τι θέλουν εμείς αύριο φοράμε τον αριθμό σα στολή και μπαίνουμε εκεί σα να κάνουμε δουλειά τελειωμένη όχι αστείο παίζουμε εκείνοι εκεί έχουνε δάκρυα ζηλεύοντας το δικό μας σαφάρι — εμείς έχουμε εισιτήριο στην ίδια την ιστορία