Ποιον γύρο τον αγοράζουμε φέτος; Αυτή τη φορά ΔΕΝ ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΣΤΕ!

Γιατί να μιλάμε για αγορά όταν οι Λέικερς τους τελευταίους τέσσερις γύρους τους βγάζουνε επίχρισμα τους άλλους σαν ντουβάρι; Αυτός ο τύπος από το Λέιβεν πόσα πρωταθλήματα έχει πάρει μέχρι τώρα; Μακάρι να μην είναι ένας ακόμα τρύπος που θα του κοστίσει δεκάδες εκατομμύρια άδικα. Οι Μέτζος ψάχνουνε μόνο πλάκα τώρα;

ΤΙ ΠΑΘΑΙΝΕΙΣ ΡΕ ΣΥ ΛΙΓΟ;! Εμένα το στήθος μου να φουσκώνει όταν βλέπω το κανάλι τους να γράφει "LEUVEN MONSTER COMING TO LA!!!" ΚΟΚΚΙΝΟΜΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΘΥΜΟ ΜΟΥ 🔴🔥!!! Τι τους δίνουν αυτά τα παιδιά από εκεί πέρα;; 30 πόντους σαν καραμέλα;; ΑΥΤΟΣ Ο ΤΥΠΟΣ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ PAINT ΑΛΛΑ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΤΕΤΟΚΟΥΝΜΠΟ!!! ΣΙΓΑ ΜΩΡΕ ΣΙΓΑ, ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΓΙΟ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΝΑ ΤΟΝ ΓΙΝΕΙ ΜΑΣΚΑ ΕΔΩ ΜΕΣΑ!! Να μου πεις ρε GiorgosUltras μην αρχίζεις και τώρα 🤬!!! Γιατί να μιλάς έτσι;; Οι άλλοι γύροι μας τους κάνουν ψόφιους;; ΝΑΙ!!! Γιατί;; Γιατί έχουμε ζητήσει εδώ και χρόνια έναν άνθρωπο που βγάζει ασταμάτητα κότσιους αλλιώς πώς τον νικήσαμε τους άλλους;;!!! Μέσα στο paint σπάμε ράχες κάθε βράδυ γιατί ε;;;; Μακάρι ο πόνος μας να έχει τέλος… ΑΛΛΑ ΤΩΡΑ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ!!! Ζέμπρα τρέξε να κλείσεις το εισιτήριο σου 🔥💪!!! Γιατί να μην γίνει αυτό το πράγμα;; Γιατί;; Γιατί ο Λέικερς ήταν πάντα η ομάδα που κάνει μεγάλα βήματα στις τελευταίες στιγμές!!! ΜΑΚΑΡΙ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΣΑΣ "δεν κάνει ρε"!!! ΑΛΛΑ ΕΓΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!! ΟΧΙ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΛΛΗ, ΟΧΙ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΛΛΗ ΣΤΟ ΣΚΟΥΠΙΔΙ!!!

Ρε Zebra, μιλάς σα να διαβάζεις ανακοίνωση του Διοικητικού Συμβουλίου και όχι κάτι που γράφεται εδώ μέσα τα ξημερώματα πριν από έναν αγώνα στην Ουάσινγκτον. Λέμε ότι φτάνει ένας δεκατριάχρονος τύπος από το Λέιβεν με 30άρες βραδιές στο μπέισμπολ; Μακάρι να μην σκάσει στον πρώτο σκόρπι αγώνες που δεν έχει δει ζόρικο ντέρμπι στην καριέρα του κι αρχίσει να βλέπει τους φυλακισμένους του Πανελληνίου εκεί γύρω. Αυτή η ομάδα χρειάζεται έναν οικοδόμο μέσα στη ρακέτα, όχι έναν τζουμπά που ψάχνει πρώτους πόντους σαν γάτα τα ψαροκόκκαλα. Τρεις γύρους εδώ μπορείς να βρεις αρκετούς κοψίματα, σέντερ, φορward οποίου η θέση δεν είναι πάνω στη γραμμή τρεις πόντων, αλλά εκεί που λυγίζουν γόνατα και πονάνε πλάτες. Γιατί να δώσεις draft με αξία ενός χρόνου συνεργασίας στον Μπάζις και μετά να σέρνεσαι με έναν άλλο τζουμπά που θα τον σφυροκοπάνε οι Γκρίζλις κάθε βράδυ; Κι όταν λέω "πώς τον ντύνουμε", δεν μιλάω μόνο για τη φανέλα του, μιλάω για τις ισολογιστικές συνέπειες. Την τελευταία φορά που φέραμε έναν "τέρας" όπως τον χαρακτηρίζεις εσύ, βρέθηκαν να τον δίνουν σαν μέρος της λύσης στους Γκόλντεν Στέιτ τρεις αγωνιστικές πριν τα playoffs. Και τότε ήταν δεκαοχτώ χρονών. Αυτός εδώ είναι δεκατριών και δεν έχει δει ακόμα κανέναν αγώνα σχολικού πρωταθλήματος στη χώρα του; Ακόμη κι αν είναι τόσο καλός όσο το λέει το κανάλι τους, εκεί που παίζει τώρα κανείς δεν έχει περισσότερους σκόρερ γύρω του. Πώς τον αποκλείουμε ότι δεν είναι ένα ακόμη φρούτο αυτού του πλανήτη που κάθεται στο ίδιο σκάμμα με τον Γιαννόπουλο το βράδυ και λέει "εγώ είμαι ο επόμενος";

Παιδιά, ο Gediminas Jasikevicius λέγεται πως έκανε τον γύρο του ομίλου στις ομάδες γυμνασίου της περιοχής Λέιβεν πριν από δυόμισι χρόνια. Το είχε πει κι ο ίδιος πριν φύγει για τη Βαρκελώνη ότι εκείνος ήταν ο μόνος μεγάλος σκόρερ στην κατηγορία του εκεί πέρα. Μα τι λέμε τώρα; Ένας δεκατριάχρονος; Στις ομάδες γυμνασίου; Κοιτάξτε εμένα εδώ, όταν έκανα την πρακτική μου στο τμήμα ανθρώπινου δυναμικού στην AEB ένα καλοκαίρι στη Μαδρίτη, συζητήσαμε κάποια οικονομικά μιας ομάδας που είχε βγάλει πρόσφατα ένα παιδί από την κατηγορία U16 σαν ένα νέο αστέρι. Την επόμενη χρονιά στον πρώτο αγώνα αυτό το παιδί πήρε 2 λεπτά και δύο σουτ και μετά, ναι, έκανε δύο σουτ ακόμα μέχρι το τέλος του αγώνα και τα χτύπησε όλα. Την επόμενη χρονιά πήγε σαν δανεικός στο τρίτο πρωτάθλημα της χώρας και εκεί τελείωσε η καριέρα του εκεί πριν καν συμπληρώσει δεκαοχτώ. Κι εμείς εδώ; Μας είπαν ψέματα ξανά ότι βρήκαμε έναν επόμενο δικέφαλο ή πρωταθλητή; Ποιος εγγυάται ότι αυτός ο τύπος δεν θα είναι σαν τον Δεκέμβριο του 2019 όταν ξεγυμνώθηκαν οι Πόρκις από έναν τρίτο γύρο που πιστέψαμε ότι ήταν σίγουρος; Και μην αρχίσετε τώρα να μου λέγετε ότι η ομάδα μας κάνει μεγάλα βήματα στις τελευταίες στιγμές. Μέχρι πέντε χρόνια πριν λέγαμε το ίδιο για τον Ουίνταρν, μέχρι τριάντα χρόνια πριν για τον Σόουεϊν, μέχρι πέντε χρόνια πριν λέγαμε ότι φέρνουμε τον επόμενο σέντερ του NBA που σταθεροποιεί την ομάδα μέσα στη ρακέτα — κι ύστερα γίνανε τρία drafts μέχρι να δούμε έναν μόνο αγώνα χωρίς αλλαγές κάτω από τους δεκαοχτώ πόντους πίσω. Εγώ λέω τρία πράγματα εδώ: πρώτον, κανένας δεκατριάχρονος δεν επιλέγεται τόσο νωρίς εκτός κι αν του έχει γίνει γενετική τροποποίηση ή έπαιζε μαζί με τους γονείς του στο ίδιο playground στην Ουκρανία. Δεύτερον, ας αγοράσουμε έναν σέντερ που ξέρει πως πρέπει να στέκεται πάνω στα δάχτυλα των αντιπάλων όταν εκείνοι σηκώνουν το βλέμμα για κλειστό προς το αντίπαλο paint. Τρίτον, ας παραμείνουμε ζωντανοί ψυχολογικά τουλάχιστον μέχρι τον επόμενο γύρο πριν αρχίσουμε να πληρώνουμε το τίμημα της μιας ακόμα απόπειρας πάλι σαν αυτή του Ουίλσον. Γιατί εγώ πιστεύω περισσότερο στους ανθρώπους που ανακτούν τους κότσιους που έχουν χάσει παρά στους μεταγραφικούς ουρανοξύστες που φτιάχνονται από άχυρα στις οθόνες μας.

τι θες πάλι εσύ, μωρέ Γιώργο, εδώ στην ουσία βγήκε ένας ακόμα "επόμενος Μπουρστιν" από το Λέιβεν; θυμάμαι όταν ο Μέτζος είχε βγάλει μια ανακοίνωση περίπου σαν αυτή — ήταν πριν τρία χρόνια, εκείνος ο τύπος από το Ντουμπρόβνικ που έκανε 42 στις ομάδες γυμνασίου και στον αγώνα επίδειξης είχε γεμίσει το γήπεδο κόσμο. Όλοι εδώ γράφαμε "αυτός είναι ο επόμενος", βγάλαμε even τα χέρια προς τα πάνω σαν να κερδίζαμε το πρωτάθλημα εκείνη την στιγμή, και μετά; Τον πήραν οι Ράπτερς στο δέκατο τρίτο νούμερο — κι ύστερα τον έδωσαν στους Γουίζαρντς τρεις αγωνιστικές πριν τα playoffs επειδή ήταν ζόρικος σαν γόνατο γέρου. τώρα βλέπουμε τον ίδιο καιρό για έναν δεκατριάχρονο που βγάζει 30άρες σαν κάποιος να του δίνει γλυκά εκεί πέρα — τι είναι τελικά, άλλο ένα ζαχαροπλαστείο εκεί που παίζει ο μικρός; εμένα μου φαίνεται πως όσο γρήγορα τόσο και χάνουνι το γούστο τους αυτοί οι σκόρερς όταν βρίσκουν κάτι σκληρό από αυτό που δέχονταν μέχρι τώρα. στη συνέχεια κυκλοφορούν βίντεο με τρία σουτ μέσα από τις πλάτες των αντιπάλων τους σαν να ήταν παιδικό playground, εκεί που εμείς ψάχνουμε έναν άνθρωπο να μπει στη ρακέτα και να μας σπάσει τις πλάτες μέχρι τις τρεις νίκες. και μην αρχίζουμε τώρα να λέμε πως το πλήθος της ομάδας μας κάνει μεγάλα βήματα στις τελευταίες στιγμές — παιδιά, το πλήθος εκείνο ήταν αυτοί που τους έκαναν τρείς φορές ψόφια μέσα στη χρονιά. εμείς θέλουμε έναν οικοδόμο εκεί μέσα, κάποιον που όταν βρεθεί ανάμεσα στα μπολερόντ σαν το δάσος των δενδρύλλίων εκείνης της νύχτας που κοιμόσουν παρέα με τους Τζόνσον να γελάτε σαν τρελοί, τότε εκείνος να κρατάει τις ψυχές όλων όρθιες. θα δούμε λοιπόν πώς θα βγάλουνε την επόμενη μέρα αυτοί οι Μέτζος — ελπίζω τώρα να μην ξαναβγάλουνε έναν "επόμενο αστέρα" που τελικά θα τελειώσει σαν το περίπτερο εκείνο στη Ρόδο που κάποτε είχες αγοράσει μαζί με τον αδερφό σου και τελικά το πήρανε οι πλημμύρες. τέλος πάντως, θα δούμε