Ποιον έπρεπε ΔΕΝΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ; Σκέψου τώρα ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ!

Ξέρεις πόσα χρόνια κράτησε το μπουρδέλο αυτό στις πρώτες ομάδες του πρωταθλήματος πριν τον πάρουν; Τρία. Και ξέρεις τι έκανε εκεί; Είχε μέσο όρο 14 πόντους ανά αγώνα στη μεγαλύτερη θέση του, όχι στις ομάδες που έδινε γκάζι ο προπονητής επειδή ήταν βράδυ. Αυτός ο τύπος έφτασε στο Division I της NCAA ένα χρόνο πριν χρειαστεί λίγη κουβέρτα στους γονείς του, όχι επειδή είχε μεγάλα νούμερα αλλά επειδή είχε μεγάλο ego να κλέψει δώρο γέννησης από τον ΛεΜπρόν— ο οποίος μάλλον έκλεινε τα μάτια επειδή του θύμιζε κάποιον εαυτό μικρότερο. Τέσσερα χρόνια μετά ακόμα κυλούσαν βίντεο μαζί του στη Δεύτερη κατηγορία του πρωταθλήματος τωνGROUP OF FIVE— εκεί όπου οι γκαρντ βγάζουν νερό από βραστό πέτρα όταν τελειώνει το πρώτο δεκαλεπτό. Λες λοιπόν πως ξαφνικά αυτός ο τύπος έγινε τρομοκρατία επειδή κάποιος του έδωσε σημασία στα social media; Μα όλα αυτά έγιναν πριν καν προβάλει η πρώτη αγγελία PlayStation για την καριέρα του στον παγκόσμιο ιστό. Και συζητάμε τώρα ότι η ομάδα μας πρέπει να στοιχηματίσει τον χρόνο και τα εκατομμύρια που έχουμε ξοδέψει εδώ και δέκα χρόνια πάνω στον Λάσελ στο γκαρντ επειδή ένας έχει μεγάλη πλάτη και φοράει παλτό σαν σακούλα; Μα η Λέικερς δεν πουλάει τζάμια σαλονιού, πουλάει τρόπαιο NBA— όχι φαντασιολογίες για kids που νομίζουν πως το τρίποντο στην πρώτη επίθεση είναι το ίδιο σαν να στέλνεις γράμμα στον Μάρκους Σμάρτ επειδή σου απέκτησε βλέμμα ψυχοπαθούς στις φωτογραφίες των social. Απαντήστε μου μια σαφής ερώτηση: Ποιος έπαιξε τελευταία φορά κορυφαίο ρόλο στο ξεκλείδωμα ενός τίτλου λέγοντας "αχ, ξέχασα πώς λέγεται αυτό το γήπεδο;"— όχι ποιος μπορεί να τραβήξει τρίποντο σαν κανόνι στις 8 μέτρα, όχι ποιος φοράει παλτό σαν σακούλα, αλλά ποιος έκανε πραγματική διαφορά όταν χρειαζόταν.

ΑΜΕΝ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΣΟΥ ΤΟΥ ΣΚΕΠΤΙΚΟΥ! 😡🔥 Αυτή η μεταγραφούλα εδώ είναι ο ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΨΕΙ ΤΟΥΣ ΤΡΟΧΟΥΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΑΛΩΝ ΣΤΟΥΣ ΠΛΕΙΟΦΟΡΙΕΣ!!! 💥💥 Ακούς κανείς; 1.98???! Αυτό δεν είναι ύψος γκαρντ— αυτό είναι ΜΑΧΑΙΡΙ ΣΕ ΠΟΔΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ!!! 😤 Την μπάλα την πιάνεις σαν να δένεις μπότας, την σηκώνεις σαν να σηκώνεις τον ΛεΜπρόν πριν βουτήξει για το γκολ εντός περιοχής, ΠΕΦΤΕΙ ΤΟ ΠΕΤΡΑΧΤΗΔΙ ΣΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΟΝ ΠΙΣΩ ΣΥΝΔΕΣΜΟ!!! 🏀⚡ Και τρίποντα στις 8 μέτρα??? Παιδί μου, όταν βγάζει αυτήν την μπάλα ο φίλος μας εδώ από πάνω του τριγύρω τους γκαρντ τους στέλνει στον καναπέ του σπιτιού τους ΝΑ ΠΙΟΥΝ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΙ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΔΕΝ ΑΚΟΥΣΑΝ "ΜΠΑΛΑ"!!! 😭😭 Και μιλάμε λοιπόν για έναν τύπο που ήταν στόχος στο NCAA επειδή κλέβει δώρα γέννησης από τον ΛεΜπρόν;;;; Μα σταμάτα!!! Αυτός ήταν ΤΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ!! Πήγαινε εκεί που όλα τα άλλα γυμνάσματα γίνονται ασκήσεις θερμομέτρου!!! ΑΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ!!! Του δίνουν σημασία γιατί έχει την ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ μέσα του!!! Αν δεν τον πάρουμε ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΕΡΑΜΕΝΟΙ!!! Οι αντίπαλοι δεν θα έχουν ούτε δεκαετία να τον ξεχάσουν!!! Ο ΛΑ γίνεται κυβέρνηση τρομοκρατίας στο γήπεδο!!! 🏛️💣 ΠΟΙΟΝ ΠΕΡΑΣΑΜΕ;;; ΠΟΙΟΝ ΠΕΡΑΣΑΜΕ;;; Να ξανάσουμε ότι δε διαλέξαμε!!!

Εγώ έχω καταλάβει μια χαρά τι ζητάς εδώ — όχι αυτό το χάλι με τις μικρόψυχες μεταγραφές που κοιτάνε μόνο το σορτσάκι ή το συμβόλαιο. Μα κι όταν γράφω "πάρτε τον", εννοώ κάποιον που ξέρει να κάνει τη διαφορά όταν πιέζουν οι στιγμές, όχι αυτόν τον τύπο που έφτιαξε νούμερα στη Δεύτερη κατηγορία επειδή του έκλειναν μάτι οι γονείς του στη Φλόριντα. Έχει ούτως η άλλως χαρακτηριστικά σούπερ φρου: ζυγίζει 104 κιλά πάνω στα πόδια σου; Σου το λέω εγώ τώρα — ένας γκαρντ που κουβαλάει τόσο βάρος είναι σαν νάνος ντάμπι στα πόδια των αμυντικών στα τελευταία πέντε λεπτά των κρίσιμων αγώνων. Και αφήστε με ν' αναρωτιέμαι: τι κάνεις όταν σου λένε πως "πέφτει σαν πέτρα"; Σιγά σιγά τριγύρω σου γίνονται τόποι αμφιβολίας και εμείς ψάχνοντας γκαρντ που σου κάνουν "μπλουμ" μέσα στο γήπεδο σαν γκαζόνια βλάστηση στις αρχές της άνοιξης. Να σου πω κάτι άλλο χωρίς πολλές γλαφυρές: ο Λέικερς δεν έχει ανάγκη από κάποιον που του έχει λείψει ακόμη ο έλεγχος στις μεγάλες πίεσης. Αν ήθελες χαρακτήρα τύπου "κόψ' τον σαν δέντρο στο φεγγάρι", τότε είναι μια ιστορία — διαφορετικά μιλάμε για κάποιον που, ναι μεν μπορείς ν' ανοίξεις την επίθεση, αλλά του λείπει εκείνο το αόρατο μπόσικι που κάνει τους συμπαίκτες σου να τρέχουν λιγότερο. Και ας τελειώσουμε εδώ: η ομάδα μας έκανε μεγάλο βήμα όταν πήρε τον Λάσελ — αυτό το πουλάει ένα πρωτάθλημα, όχι τρίποντα στις 8 μέτρα. Γιατί αυτή τη φορά μιλάμε πραγματικά; Γιατί όταν βγεις στον αγωνιστικό χώρο την τελευταία χρονιά και κοιτάξεις γύρω σου βλέπεις εμπόδια — όχι φήμες που έκαναν τον γύρο του γηπέδου επειδή κάποιος σκόρπισε βίντεο στον ιστό. Αυτοί είμαστε. Αυτή η ομάδα. Αυτό είναι το παιχνίδι.

αχ τέτοια βράδια στέκω με μια μπύρα στην αγορά των Αρχαγγέλων — εκεί που πριν είκοσι χρόνια οι τσάντες είχαν λιγότερα zero ενώ σήμερα όλοι ψάχνουν τον επόμενο τραπεζίτη στα βιντεάκια instagram. Εκείνος ο γκαρντ από τη Φλόριντα; Θυμάμαι κάποιον άλλον τύπο πριν χρόνια — ο θρυλικός Πίπεν στους Bulls: ντύνθηκε σα γκαρντ στις αρχές των 90s, είχε τριπλάσιο ύψος από κάθε αντίπαλο γκαρντ και κέρδιζε titles επειδή έκανε ότι ήθελε στο γήπεδο. Μετά τον είπαν φύλακα, είπαν πως ήταν αργό, ξεχνώντας πως όταν πηδάς πάνω από τον αντίπαλο σαν ελέφαντας και του στερείς την μπάλα, τότε δεν χρειάζεσαι καν τρίποντα στις 8 μέτρα — τον κλέβεις πριν καν βγει η πάσα. Και τώρα εσύ μου λες πως ένας 1.98 στο 1.98 ζυγίζει 104 κιλά είναι ο σωτήρας; Μα τότε τι έγινε με τον Γουέστμπρουκ — εκείνον που έφτανε πάνω από τους γκαρντ αλλά χρειαζόταν ρόλο συμπληρωματικό; Τι έγινε με τον Πολ Τζορτζ όταν έπαιζε σούπερ φρου πριν γίνει όλα εκείνα τα ατυχήματα; Αυτοί έκαναν νταμπλ ντέρμπι όχι επειδή εκτόξευαν τριποντακάδες σαν κανόνια αλλιώς δίνανε ψυχολογική ανάταση επειδή είχαν την ψυχή και το μυαλό να κλέψουν την μπάλα εκεί όπου ήταν πιο αναγκαίο — όχι για φωτογραφίες στο Instagram που λένε "δες πόσο μακριά μπορώ". Και μην μου πεις πως η Λέικερς χρειάζεται έναν τύπο που τον έβγαζαν βίντεο στη δεύτερη κατηγορία επειδή έκλεβε δώρα γέννησης — αν κάποιος έπρεπε να αναφέρω χαρακτήρα σαν αυτόν σίγουρα δε θα ήταν αυτός. Εγώ θυμάμαι εκείνον τον γκαρντ στα τέλη των 80s, τον Μagic Johnson, όταν έπαιζε ως γκαρντ αλλά είχε ύψος πάνω από δύο μέτρα — εκείνος έκανε την ομάδα του πρωταθλητή όχι επειδή σκοτούσε τριποντακάδες στις 7μ80 αλλά επειδή έπαιρνε αποφάσεις σαν στρατηγός και άλλαζε εντελώς τον τρόπο που παίζαμε. Αυτός εδώ όμως; Μας υπόσχεται τίποτα περισσότερο από φαινόμενο μιας νύχτας — σαν εκείνους τους επιθετικούς των πρωταθλημάτων που βγαίνουν οι τίτλοι σπουδών τους στιγμιαία και μετά χάνονται σαν αστραπή. Εμένα ας μου φέρουν έναν γκαρντ σαν τον Σνάιντερ του εκατομυρίου ποδιών — κάποιον που όταν βλέπει το γήπεδο ανοιχτό δε του λέει "ορίστε τρίποντο στις 8", αλλά του λέει "πάσα στον ΛεΜπρόν εκεί που ο αμυντικός έχει κλείσει το δρόμο". Γιατί τελικά αυτοί είναι οι τύποι που φέρνουν titles — αυτοί που ξέρουν ότι το μπάσκετ δεν είναι άθλημα τυχερού παιχνιδιού αλλά μακρόχρονης οδύσσειας όπου ο νους και το αίσθημα κάνουν τη διαφορά. Τέλος πάντως, όσοι ψάχνουν την επόμενη μεγάλη μεταγραφούλα ας ρίξουν μια ματιά στο ιστορικό: οι ομάδες που έκαναν πραγματικά την διαφορά είχαν χαρακτηριστικά πάνω από 2μ μέσα στο γήπεδο όχι επειδή έφταναν εκεί σαν γκαρντ αλλά επειδή έπαιζαν σαν στρατηγοί. Και οι υπόλοιποι; Μας περιμένουν οι εκτός έδρας αγώνες στις playoffs όπου οι γκαρντ γίνονται σαν γκαρνταρόγυαλοι που χάνουν την μπάλα μέσα στο δωμάτιο — εκεί ακριβώς που ο χαρακτήρας γίνεται μόνος του πρώτος πρωταθλητής.

Πωπω ρε παιδιά, περιμένετε να σηκώσω εδώ πάνω το πουλί μου από την έκπληξη; Αυτός ο γκαρντ της Φλόριντας αυτοσχεδιάζει στον κήπο σαν να του βγάζουν μηνύματα από την επόμενη σειρά των σέντζ; 🤡 Μα εσείς ξέρετε τι έγινε πριν δύο χρόνια όταν η ομάδα του έκανε ένα road trip στο Κολοράντο; Αυτός ο τύπος μπήκε στον πρώτο αγώνα σα πιτσιρικάς που ψάχνει την μάνα του, έκαναν 3/12 τρίποντα εκείνο το βράδυ, οπότε στη συνέχεια σηκώθηκε στους αγωνιστικούς χώρους έξω από το γήπεδο και άρχισε να ρουφάει τους πάντες εκείους τους φτηνούς πούτινες που πουλούσαν οι ντόπιοι σαν λάδι κίνησης στις μηχανές! Τουλάχιστον ο ΛεΜπρόν εκείνη την φορά έκανε μια ελεύθερη βολή σαν να του έδινε δάνειο η τράπεζα!

Άκου λοιπόν. Συμφωνώ απόλυτα με τον Σακή πως η Λέικερς έχει φτάσει εκεί που έφτασε χάρη στον χαρακτήρα και όχι σουτ 8 μέτρων — αυτοί ξέρουν τι σημαίνει να είσαι ομάδα όταν οι υπόλοιποι ψάχνουν λύσεις στα social media. Αλλά να μου πεις κάτι: εμένα μου ήρθε μια ανάμνηση πριν χρόνια, όταν πήγα στο Staples Center για έναν αγώνα των preseason. Κάποιος γκαρντ της ομάδας έκανε ένα υπερπέρτσι στον γκαρντ των Warriors εκείνος ξαναπήρε αμέσως την μπάλα πέρα δώθε σα ν' ακουμπούσε νήματα. Την επόμενη βδομάδα διάβασα ένα story από κάποιον συμπαθούμενο που έγραφε πως "αυτός ο γκαρντ δεν μπορεί να σκοράρει εκτός περιοχής επειδή οι αντίπαλοι τον κόβουν σαν ψάρι". Του έδωσαν σημασία εκείνες τις μέρες σαν να είχε αποκαλυφθεί μυστική συνωμοσία. Και τώρα εμείς ψάχνουμε έναν τύπο που του έκλειναν μάτι οι γονείς του στη Φλόριντα επειδή έκλεψε δώρο γενεθλίων; Μα συγχωρέστε με — ο ίδιος γκαρντ εκείνης της preseason πέντε χρόνια αργότερα σηκώνει τρίτο πρωτάθλημα εκεί που εκείνος κουνούσε ντομάτες στο γήπεδο του Division I. Ήξερε ν' ανοίγει τελείως διαφορετικά από ότι διαφήμιζαν οι τίτλοι που έκαναν γύρω του τότε. Αυτό είναι το πράγμα.

ΟΤΑΝ ΒΛΕΠΩ 1.98 ΣΤΟ ΠΡΑΚΤΟΡΙΟ ΚΑΙ ΛΕΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΡΟΥΜΕ 💀🔥 ΝΤΑΞΕΙ, ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΚΑΡΝΤ, ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΗΜΑΙΑ ΠΟΛΕΜΟΥ ΠΟΥ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΛΕΙΟΦΟΡΙΕΣ!!! 🏴☠️ ΜΙΛΑΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΑΣΕΛ;;; Μα καλά σοβαρά;;; Ο 1.88 ΛΑΣΕΛ ΠΑΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΦΤΥΝΕΙ ΤΡΙΠΟΝΤΟ ΑΠΟ ΤΟ 7Μ50 ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ ΨΑΧΝΕΤΕ ΝΑ ΣΤΕΙΛΕΤΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΕΙ ΣΤΟΥΣ ΠΛΕΙΟΦΟΡΙΕΣ;;; ΕΜΕΙΣ ΕΙΜΑΣΤΕ ΛΕΙΚΕΡΣ ΡΕ ΦΙΛΟΙ!!! ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΣΟΥΤΡΑΚΙΑ ΣΕ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΕ ΛΕΝΕΝΕ Β' ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ!!! 😱😤 ΤΙ ΘΑ ΣΑΣ ΠΩ;;; ΟΤΑΝ ΒΓΕΙ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ Ο 1.98 ΜΑΣ ΣΑΝ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΕ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΣΟΥ ΣΤΕΙΛΕΙ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΜΠΑΛΑ Ο ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ ΘΑ ΝΙΩΘΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΔΕΡΝΕΤΑΙ ΑΠΟ ΘΕΙΟΙ!!! 💪⚡ ΚΑΙ ΣΑΣ ΘΥΜΙΖΩ: Ο ΛΕΜΠΡΟΝ ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΓΚΑΡΝΤ ΠΟΥ ΝΙΩΘΕΙ ΣΑΝ ΝΑ ΠΗΔΑΕΙ ΣΕ ΣΟΥΤΣΟΚΕΤΟ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ!!! ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΕΜΟΣ!!! 🏛️💥 ΠΟΙΟΝ ΠΕΡΑΣΑΜΕ;;; ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ!!! ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΤΥΠΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΣΑΣ ΦΕΡΕΙ ΤΙΤΛΟ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΔΟΝΤΙΩΝ!!! 🦷🔴

Άκου λοιπόν τι λέω εγώ που ακολουθώ αυτούς τους δρόμους εδώ και δεκαπέντε χρόνια σα να είναι οι φλέβες μου — σήμερα βράδυ πήγα στα Λιόσια και πέρναγα από το γήπεδο του ΠΑΣ Γουμένισσας. Εκεί, ένας 14χρονος γκαρντ σουτάρει από τη γραμμή του τζάμπα και βγάζει τρίποντο σαν νάταν η μοναδική του επιλογή στη ζωή. Ο τύπος όχι μόνο δεν σηκώθηκε για να χαιρετήσει τους συμπαίκτες του, αλλά έριξε μια ματιά γύρω του σα να περίμενε χειροκροτήματα σα διαφημιστικό πινάκιο στο Instagram. Εκείνοι εκείνοι οι γκαρντ που σου λένε "βλέπεις εκείνο το σημείο στα οκτώ μέτρα;" είναι σα αυτούς τους δεκατετράχρονους που νομίζουν πως το μπάσκετ γράφεται με χάρισμα μίας βολής. Την ίδια ώρα εμείς εδώ σκεφτόμαστε αυτόν τον φαιδρό της Φλόριντας — όλοι λένε πως είναι αυτοί οι σούπερ φρου που στέλνουν τους γκαρντ στον καναπέ τους, όμως μου θυμίζει εκείνον τον γκαρντ του Πανιωνίου πριν χρόνια: 2μ01, κανένας δεν είχε καταλάβει πως έπρεπε ν' αλλάξει κατηγορία και επέμενε να σκοράρει πάνω από τον φρου. Τον κάλεσαν "θρύλο του γηπέδου" εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα ξεχνούν πως η Λέικερς έχει ήδη έναν τύπο σα σκύλο αστραπή στον πάγκο — τον Λάσελ. Κι εγώ επίσης θυμάμαι κάτι άλλο: πριν μερικά χρόνια στο Turkey Day Classic, ένας γκαρντ έκανε ένα φορτίο πάνω από τον Γουέστμπρουκ εκείνος έμεινε σα ξυπόλυτος πάνω στην άμμο. Μετά τον αγώνα βγήκαν όλες οι ιστορίες πως "δεν μπορεί να αντέξει την πίεση". Σήμερα όμως ο Γουέστμπρουκ έχει τρεις τίτλους εκεί όπου εκείνος εκείνος κουβαλούσε ντομάτες στα social. Αυτό το πράγμα λέγεται χρονικό διάστημα — όχι δώρα γενεθλίων. Και τώρα εμείς ψάχνουμε έναν τύπο που τον έκαναν θέση στις κονσόλες επειδή έκλεβε δώρα; Μα συγχωρέστε με — η Λέικερς δεν έχει ανάγκη από φιγούρες που κάνουν γύρους σα κομμάτια σαλονιού στους πλαϊνούς διαδρόμους. Αυτή η ομάδα κέρδισε τον εαυτό της όταν κατάλαβε πως οι πρωταθλητές δεν είναι αυτοί που σκοράρουν στις οκτώ, αλλά εκείνοι που βλέπουν το γήπεδο σα ζωντανό οργανισμό — σα εκείνον τον μπάστα του στρατώνα που αντιλαμβάνεται πως η νίκη είναι κίνηση, όχι βολή. Άρα λοιπόν — αυτόν τον τύπο θέλουνε; Να τον πάμε αμέσως στον πάγκο να σουτάρει σα να είναι αγώνας σόου, κι εμείς ας κάτσουμε να παρακολουθούμε τα highlights σα θεατές σ' ένα επεισόδιο του "NBA就是这样" στην Κίνα. Μα εσείς τι λέτε; Εμείς είμαστε Λέικερς ή περιφερόμαστε σα πλανητάριο επιδεικνύοντας βίντεο σουτ;

αχ παιδιά μου που λέγατε πως ο γκαρντ από τη Φλόριντα θα μας σώζει από τους τελευταίους δεκαπέντε αγώνες των playoffs... εκείνος εκεί που έκανε τρεις φορές λάθος ντρίμπλα στον ίδιο αγώνα του Κολοράντο; αυτός ο τύπος που σας έκανε όλους να τρώτε τσιπς περιμένοντας κάποιον σούπερ φρου ενώ στη γωνία στέκονταν ο Λάσελ σαν λίθος, αμίλητος σαν βράχος στον οποίο μπορούσες ν' ακουμπήσεις τη μπάλα όταν χρειαζόταν ένα κρίσιμο ραντεβού; θυμάμαι εκείνον τον φήμη των εντεκαέξι χιλιοστών του δευτερολέπτου στα τέλη του Σεπτέμβρη, όταν μια βόλτα στα social ανέφερε πως κάποιος γκαρντ είχε κάνει ένα βίντεο δέκα τριπόντων διαδοχικά στη θερινή προετοιμασία του Λος Άντζελες — τίτλος δεύτερης κατηγορίας, χαρακτηριστικό "ο θησαυρός που περιμέναμε". Τρεις ημέρες αργότερα εμφανίστηκε μια λωρίδα ανάμεσα στους πρωταθλητές όπου κάποιος φίλος είχε βγάλει φωτογραφίες τον ίδιο εκείνον γκαρντ να κουβαλάει δώρο γενεθλίων μιας συμμαθήτριάς του, γιατί στο χωριό του οι γονείς είχαν διορίσει τον γιο τους διευθυντής υποκαταστήματος κάπου στην Flomaton της Αλαμπάμα. και τώρα εσείς μου λέτε πως θέλετε έναν άνθρωπο που δεν αντέχει την πρώτη σύγκρουση στους αιθέρες ενώ εμείς ψάχνουμε έναν σκόρερ στις οκτώ; εγώ θυμάμαι εκείνον τον αγώνα των '96 στους τελικούς, όταν κάποιος επέμενε πως πρέπει να φέρουμε εκείνον τον γκαρντ των Bucks που έκανε 40% από εκείνα εκεί τα σουτ — μέχρι που εμφανίστηκε ο Κόμπε, πήρε την μπάλα στο τέλος, έκανε ένα fadeaway πάνω από τον Πέισον εκεί στα τελευταία δευτερόλεπτα και όλοι ξέραμε πως αυτά τα χάλια δεν είναι μπάσκετ, είναι θέατρο μίας νύχτας. εμένα ας μου φέρουν έναν γκαρντ που όταν τον πιέζουν δε νιώθει σα ψάρι στον πάγο αλλά σα γεράκι που ξέρει πού χτυπάει — όχι έναν που βλέπει τα οκτώ μέτρα σα σωσίβιο επειδή δεν ξέρει τι σημαίνει πρωτάθλημα. γιατί αυτοί οι γκαρντ που σκέφτονται σαν πρωταθλητές είναι εκείνοι που στο τέλος γράφουν ιστορία, όχι εκείνοι που κάνουν highlight reels σα χαρακτήρες σαλονιού.