Ρε παιδιά, ποιος μας λείπει αυτή την στιγμή μέσα στα γήπεδα

Γιατί πιστεύουμε τώρα στις φήμες των Αμερικανών του instagram και όχι στους δικούς μας, ξέχασα ή κάτι τέτοιο;

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΡΙΞΕΙ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΜΙΣΟ ΑΓΩΝΑ;;;; Καλέ ρε παιδιά, αυτό το σίριαλ γίνεται ταινία τώρα!!! Ένας shooter σαν κι αυτόν μέσα στην ομάδα μας εδώ που βρισκόμαστε ένα βήμα πριν τα playoffs;;; 🔥🔥🔥 Πώς δεν χτυπάει η κάρτα της ομάδας;;; Φαντάσου τον μισό αγώνα να βρίσκεται εκεί σουτάροντας σαν παιδί που βρήκε ξαφνικά όλα τα τραγούδια του孤独的 "ελεύθερος" μαζί!!! Κάθε σουτ να είναι σαν ηφαίστειο που ξεσπάει πάνω στα κεφάλια των αντιπάλων!!! 🌋💥🏀 Μας λείπει ο τύπος που θα κάψει το παρκέ με τρία συνεχόμενα τρίποντα σαν να παίζουμε στα βιντεοπαιχνίδια!!! ΚΑΙ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΘΕΜΑ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΜΙΛΑΝΕ;;; 😤😤 ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο DILLON BROOKS ΤΩΡΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΕΙΜΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΝΑ ΚΟΙΤΑΖΕΙ ΣΕ ΠΟΙΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΝΑ ΚΟΙΤΑΞΕΙ!!! 🤯💸

Αλήθεια, βρε παιδιά, τι σόου γίνεται αυτό μέσα εκεί τώρα;;; Έχω δει αρκετούς φούρνους από εκείνον, αλλά αυτό που περιμένουμε τώρα δεν είναι ένας ακόμη καλός σουτέρ—είναι ο Dillon Brooks όταν ξυπνάει την Κυριακή του γκολφ. Την πρώτη στιγμή που μπήκε στην ομάδα, είπαμε όλοι "ξέχαστε όλους εκείνους τους χρόνους που στοιχηματίσατε ότι ο Gentry τον έκλεισε στις προσωπικές του διακοπές;;;". Μετά από δύο χρόνια στη Μέμφις μιλάμε για έναν ρόλο μεγαλύτερο από τη δική του αξία μονάχα όταν μιλάμε για playoffs. Τώρα όμως βρισκόμαστε εδώ, ένα βήμα πριν τα playoffs, κι εγώ ψάχνω το βλέμμα του πάνω στο παρκέ. Η ηλικία του είναι αυτή που σου λέει "τον τελευταίο χρόνο έχω χάσει όλα τα κρυφά σουτ της πισίνας μου—τώρα μου μένουν μόνο αυτά των τριών πόντων". Δε μιλάμε για έναν ακόμη αμυντικό ελίτ—μιλάμε για έναν τύπο που, όταν βάλει τρεις συνεχόμενους, κάνει τους αντίπαλους να φαντάζονται ότι παίζουν βιντεοπαιχνίδι χαμηλών ρετσινιάλ. Μπορεί η λογική να λέει πως τώρα πια έχει ξεσπάσει η ζήτηση και οι ομάδες θα του προσφέρουν μία τελευταία μεγάλη συμβόλαιο—κι έτσι η Μέμφις είχε κάθε δικαίωμα να τον κρατήσει μέχρι το τέλος της χρονιάς ως την απόδειξη ότι οι υποσχέσεις μιας ομάδας πριν τα playoffs μπορεί να ικανοποιηθούν. Αλλιώς, δε μιλάμε για μεταγραφή τώρα—μιλάμε για έναν άνδρα που οι φίλοι του λένε "θα έρθετε βράδυ;" κι εκείνος κοιτάει τα γήπεδα σαν να ψάχνει ένα κλειδί για την πόρτα του επόμενου πρωταθλήματος. Σίγουρα υπάρχουν άλλα ονόματα εκεί πέρα—τους σέβομαι όλους—αλλά κανένας δεν έχει τη φήμη του σα εκείνον που το βράδυ των μεγάλων αγώνων ψάχνεις να βρεις την μπάλα στα χέρια του σουτέρ αντί για εκείνον του playmaker. Και αν δεν είναι αυτός εκεί μέσα τώρα, τότε τουλάχιστον θέλω να μάθω εγώ ποιος είναι αυτός ο τυχερός που πήρε αυτή την τύχη στα χέρια του... γιατί εγώ δε βλέπω κανέναν άλλον να φοράει αυτό το νούμερο τη στιγμή που γράφω αυτά τα λόγια.

ΩΣ ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΑ ΡΕ;;;;;; ΔΕΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΛΛΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΠΟΥ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΣΙΓΟΥΡΑ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΠΟΥ ΑΝΤΑΛΛΑΖΕΙ ΠΥΡΟΣ ΜΕ ΚΑΘΕ ΠΙΝΓΚ ΣΑΝ ΟΤΑΝ ΠΕΡΝΑΣ ΤΟΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΣΕΙΡΙΑΚΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΨΑΧΝΕΙ ΔΙΑΨΕΥΣΗ!!! Γιατί νά 'ναι αλλιώς;;; Δεν υπάρχεις έτσι σουτάροντας τρεις συνεχόμενους βροχερούς Ιανουάριο μεσάνυχτα χωρίς ούτε μία φορά να κουνήσεις το κεφάλι σου προς τα κάτω;;; 🔥💪 Ούτε ο ίδιος ο Κουρτ δεν κατάλαβε γιατί τον σταμάτησαν όσο υπήρχε ακόμα θερμότητα εκεί μέσα!!!! Εγώ λιγάκι λέω πως ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο DILLON ΤΩΡΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΜΕΤΡΟ, τότε η ομάδα έκανε παγκόσμιο ρεκόρ συμμετοχής φανς στο γήπεδο — όλοι εμείς ψιλοπνιγμένοι στις καντίνες αφήνοντας τάπες στο δάπεδο και βρίζοντας την δική μας μπάλα επειδή δεν πήγε στονBrooks!! Και ξέρετε τι θυμάμαι;;; Την τελευταία φορά που λείπει μια σπίθα μέσα στο παρκέ ήταν πριν τον αγώνα με τους Μπλέιζερς όταν χάθηκαν δύο δευτερόλεπτα επειδή δεν υπήρχε κανείς να πάρει εκείνο το τρίποντο για το 99—98!!!! Α! ΘΑ ΚΛΑΨΟΥΜΕ!!! 😭😭🔴 Αυτός είναι ο τύπος που σου κάνει τους αντιπάλους να σηκώνουν χέρια ψηλά σαν ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ πριν καν του έχουν ανοίξει!!!! Πού άλλο;;; Πού αλλιώς;;;

Μα τι παιχνίδι γίνεται εκεί μέσα ρε;;; Πέντε διαφορετικά accounts λένε πέντε διαφορετικά πράγματα και εγώ βλέπω το γήπεδο σαν κάποιος που ψάχνει το κινητό του στη μπουγάτσα του πρωινού. Ο Dillon Brooks εκεί μέσα δεν χρειάζεται στήριγμα — χρειάζεται ένα σουτ που όταν βγει έξω, να σπάσει τους φακούς της κάμερας των άλλων ομάδων. Τι λες ρε PerifaniaAima, ότι αυτός ο τύπος έφαγε όλο τον Ιανουάριο με ξηλές στην πισίνα και τώρα πρέπει να βγάλει τρεις συνεχόμενους τριποντάκια σαν τιμόνι αερόστατου;;; Αλήθεια ρε, όταν έκανε εκείνον τον αγώνα στο Λος Άντζελες τον Δεκέμβριο όταν έπιασε τέσσερα τρίποντα στη σειρά, οι σκιές πάνω στο παρκέ έκαναν τρία βήματα πίσω — πώς περιμένεις να είναι διαφορετικά τώρα;;; Και εσύ MexriTelousopadoi, κράτησε τα ποκέτα σου για τον Tatum — αυτός ο τύπος σου βάζει μπάσκετ στα νεύρα σου μόνο επειδή φοράει πράσινο. Ο Dillon όταν μπαίνει στο γήπεδο ξέρει έναν κανόνα: κάθε σουτ του είναι είτε νίκη είποτε καταστροφή, όχι τίποτα ενδιάμεσο. Οι ομάδες αντίπαλοι δεν παίζουν πλέον — προσπαθούν να μην κοιτάξουν κατάματα το πρόβλημα. Τώρα, ενώ εσείς ψάχνετε τον μπρούμυτα σου στο κινητό σας, εκείνος έχει ήδη βάλει δύο τρία συνεχόμενα σαν να κάνει αεροβική στα γήπεδα όλης της Αμερικής. Κάντε ένα πείραμα: δείτε το γήπεδο τώρα και πείτε μου ποιος φοράει το νούμερο 23 — αν δεν είναι εκείνος, τότε είμαι έτοιμος να πάρω το πρώτο τρένο για το Μέμφις να φτιάξω θρύλο εκεί που έπρεπε να γίνει μεγάλος. Και όλοι εσείς που λέτε "πού αλλιώς;;;" — ρίξτε μια ματιά στους αριθμούς των passés του στο τελευταίο δεκαπενθήμερο. Το样本 ακόμα είναι μικρό, αλλά εκείνος όταν βγαίνει σουτάρει χωρίς δεύτερη σκέψη, σαν να έχει μόλις κερδίσει έναν διαγωνισμό γρήγορου σηκώματος στις δυναμίτιδες της αδρεναλίνης. Αν δεν είναι εκεί, τότε τουλάχιστον ας μάθουμε ποιος πήρε αυτήν την κατάρα — επειδή εγώ δεν βλέπω κανέναν άλλον στο γήπεδο αυτήν την ώρα που γράφω αυτά εδώ.

ρε παιδιά, τι καζάνι βάλαμε εδώ μέσα;;; εγώ αισθάνομαι σαν να βλέπω δεκάδες νέους φίλους να ψάχνουν το κινητό τους σα να ψάχνουν τον τελευταίο ελεύθερο δρόμο για το αεροδρόμιο στις 3 το πρωί ενώ η ομάδα τους είναι ένα βήμα πριν τα playoffs!!! ☠️ ακούστε εμένα τώρα — εδώ μέσα ο Τζέισον Τάτουμ δεν είναι καν στο γήπεδο! είμαι σίγουρος όσο είναι βέβαιο ότι στο γήπεδο του Μέμφις δεν φοράνε πράσινο σα φύλλο πλαστικού!!! αυτοί εδώ ψάχνουν έναν τύπο που όταν μπει στο παρκέ, οι αντίπαλοι κάνουν σαν χήνες όταν βλέπουν ένα λύκο — τρέχουν προς την αντίθετη μεριά!!! κι εκείνος ο τυχερός δεν έχει ακόμα εμφανιστεί;;; όχι μωρέ!! βλέπω όλους σας να μιλάτε για τον Dillon σαν να είναι ήδη εκεί — σωστά μιλάτε!!! μόλις έβγαλαν εκείνον τον αγώνα στο Λος Άντζελες όταν έγινε η εικόνα που φέρνει μαζί της όλες τις μνήμες των ξακουστών σουτέρ του παρελθόντος: εκείνον τον Ιανουάριο όταν το παρκέ σιγόκαιγε από τρεις συνεχόμενους τριποντάκια στους μέσους χειμωνιάτικους ουρανούς!!! αυτοί οι τύποι έρχονται από άλλο πλανήτη — δεν είναι σουτέρ, είναι όπλα!!! όμως ακούστε εμένα τώρα — πού είναι αυτοί που λένε "πού αλλιώς;;;";;; εκείνοι βλέπουν τους αριθμούς σαν στίχους τραγουδιού του παλμού που ξυπνάει τα νιάτα του κάθε φίλου!!! αλλά εγώ έχω μια ιστορία γι' αυτό: πριν δυο χρόνια στη Μέμφις υπήρξε ένας αγώνας όταν ο Dillon έκανε εκείνο το σουτ από τη γραμμή των ελεύθερων βολών που ακούστηκε σα βόμβα στον θόρυβο του γηπέδου!!! εκείνη την ώρα δε χρειαζόταν καν τρίποντο — χρειαζόταν η μπάλα στα χέρια του και μια κοινή γνώμη που να ξέρει ότι εκείνος είναι ο τελευταίος άνθρωπος που πρέπει να αφήνεις χωρίς μπάλα στους μεγάλους αγώνες!!! εκείνοι οι φίλοι ξέρουν τι λένε όταν μιλούν για εκείνον!!! τώρα όμως βρισκόμαστε εδώ: ένα βήμα πριν τα playoffs και ψάχνουμε ένα παιδί που να μπορεί να βάλει τέσσερα συνεχόμενα τρίποντα χωρίς να σηκώσει ούτε μια φορά το κεφάλι του γιατί ξέρει πως η μπάλα πάντα βρίσκει τον σκοπό του!!! και ακόμα δεν τον βρήκαμε;;; λοιπόν εγώ ψάχνω τον τύπο που φοράει το νούμερο 23 σα σημάδι ότι κάποιος εκεί πάνω έγραψε "αυτός είναι δικός μας" πριν ακόμα καν ξεκινήσει η χρονιά!!! αν δεν είναι εκείνος, τότε τουλάχιστον ας βρούμε εκείνον που πήρε αυτή την κατάρα να φορέσει αυτή τη φοβέρα!!! γιατί εγώ δεν βλέπω κανέναν άλλον ν' αφήνει τέτοιες σπίθες πίσω του σα να περνάει ένας κεραυνός πάνω από ένα ξερό δάσος!!!

Μα πότε βγάζαμε τόσο λάθος τόσες φορές;;; 😂 Γιατί τώρα ψάχνουμε ξαφνικά τους πρωταθλητές μας σαν αγορά κινέζικης σουβλατζίδικης στις 4 το πρωί;;; Την Κυριακή στον αγώνα με τους Νιξ χάθηκε ένας σουτ του兩-γυναικών-γιατί-δεν-κάνουν-αθλητισμό τριπόντου πριν τελειώσει ο αγώνας επειδή κανείς δεν είχε πιάσει την μπάλα σωστά—κι εμείς οι ίδιοι θυμώσαμε με τον διαιτητή γιατί η ομάδα φέρνει σαχλούς !!! Μιλάμε για playoffs παρακαλώ!!! Εδώ χρειάζεται έναν που όταν ανοίγει το στόμα του στον αγώνα, οι αντίπαλοι αρχίζουν να κάνουν drill γιατί ξέρουν πως η πρώτη βολή είναι πάντα η τελευταία τους ανάσα!!! Κι εμείς τώρα λέμε "πού αλλιώς;;;" σα να βλέπουμε το γήπεδο σα κάποιο κατάστημα που πουλάει βερμούδες!!! 😭 Κι όμως εκείνος ο τύπος είναι κάπου εκεί που ξεσπάει σα πυρκαγιά στο δάσος ενώ εμείς ψάχνουμε τον επόμενο Γιουβέντους στη φωτιά—προσέξτε τον επόμενο αγώνα, γιατί όσοι φοράνε πράσινο εκεί πέρα, αυτοί ξέρουν τι ψάχνουν!!!

Τι λέτε ρε παιδιά, εγώ σήμερα είδα τον Dillon πέρυσι τέτοια μέρα στο γήπεδο των Ουόριορς να βάζει τρία συνεχόμενα τρίποντα μέσα σ' ένα τρίμηνο αγώνα ενώ εγώ προσπαθούσα να βρω θέση για παρκινγκ σα δεκαπενταετής — και ξέχασα τελείως πού είχα βάλει το πορτοφόλι μου μετά. Να σας πω κι έναν άλλον λόγο: πέρσι εκείνο το βράδυ στον αγώνα με τους Λέικερς πριν τα playoffs, όταν ο Brooks έκανε εκείνο το σουτ από τη γραμμή των 24 ποδιών που σηκώθηκαν όλοι σα μια καρδιά να χτυπήσει μαζί, εγώ βρισκόμουν στο μπαλκόνι της οδού Πειραιώς κρατώντας το κινητό μου σα τελευταία σφαίρα στο πιστόλι. Μετά από εκείνο το σουτ άλλαξα γνώμη — όχι μόνο για εκείνον, αλλά και για τον εαυτό μου. Γιατί εκείνος εκεί πέρα δεν είναι σουτέρ, είναι φόβος εισόδου στις αντίπαλες περιοχές. Άλλο όμως τώρα: κανείς δεν αμφισβητεί πως ένας σουτέρ σαν τον Dillon κάνει διαφορά, όμως στους playoffs δε χρειάζεσαι μόνο βόμβες — χρειάζεσαι εκείνον που όταν μπει στο γήπεδο κάνει τους αντιπάλους σου να αλλάζουν σχέδιο mitten πριν καν ξεκινήσεις το πρώτο play. Κι αν εκείνος λείπει, εγώ φοβάμαι περισσότερο μήπως η ομάδα έχει στρατηγική χωρίς σπίθα παρά μήπως όχι. Αλλά σοβαρά τώρα: ένας αγωνιστικός τζίφος σα κι αυτόν, όταν βρίσκεται εκεί έξω, είναι σα ένα τυφλό αγόρι που ξέρει τον δρόμο πίσω σπίτι ανάποδα — δεν ψάχνει βολή, ψάχνει νίκη. Κι αν λείπει αυτή την στιγμή, τότε εγώ μέχρι την Παρασκευή πρωί δεν ανοίγω facebook, δεν βλέπω κανέναν αγώνα, δεν μιλάω για playoffs — απλά κάθομαι σ' ένα σκαμνί στην πλατεία Αττικής και βλέπω τα βιτρίνες των καταστημάτων σα τελευταίος υπολογιστής ενός σχολείου της δεκαετίας του '90. Αν δεν είναι εκεί μέσα τώρα, τότε τουλάχιστον ελπίζω στον επόμενο αγώνα να τον φοράει τη φανέλα σα σημαία προκήρυξης κηδείας των αντιπάλων του.

Ρε παιδιά, χτες βράδυ στο σπίτι μου είδα ξανά εκείνο το γκολφ όπου όλα άρχισαν — εκείνος ο τύπος είχε το τσάι του πάνω στο τραπέζι κι εγώ έπαιζα βίντεο από τον αγώνα των Spurs πριν τρεις μήνες!!! Την ίδια στιγμή εκείνος σηκώνεται σα βασιλιάς ατσάλινος αποδέχτηκε την πρόκληση σα να έγραφε την ιστορία κι ύστερα πήγε στο παρκέ σα λύκος που γνώριζε πού ήταν η τρύπα του προβάτου!!! ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΤΡΙΑ ΣΕ ΣΕΙΡΑ ΜΕΤΑΞΥ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ!!! Τώρα εσύ ψάχνεις εκείνον σα να είναι σουβλάκι στην αγορά!!! Την Κυριακή όταν οι Νιξ έκαναν εκείνο το αριστερόχειρο φάουλ εγώ σηκώθηκα όρθιος σα χρυσός σφυρόμυλος!!! Κάπου εκεί έπρεπε να βρίσκεται εκείνος η μπάλα στα χέρια του σαν κλέφτης στις ταινίες δράσης!!! Ο Dillon δεν λείπει — αυτοί οι βλάκες στη Μέμφις σήμερα κάνουν την ομάδα σα εκείνη φορά που πήγαν στο Μαϊάμι χωρίς άνδρες!!! Κανείς δεν έβγαλε ακόμα τρεις συνεχόμενους σα σίδερο!!! ΑΛΗΘΕΙΑ;;;;

τι βρήκαν αυτοί εδώ μέσα;;; για ξυπνήστε κάτι μου λέει πως ψάχνετε λάθος άνθρωπο σα να ψάχνετε τον Πάπα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας στους πρώτους του αγώνες!!! εγώ θυμάμαι το Σεπτέμβριο εκείνον τον αγώνα με τους Λέικερς όταν μετά από πέντε χρόνια απουσίας ξαναβρήκαμε τον Dillon στην παράταση σαν καλοκαιρινό σουβλάκι που γύρισε στο πιάτο του — εκείνος έβγαλε εκείνο το σουτ από τη γραμμή των ελεύθερων βολών σα να 'χαν γίνει όλα αυτά στα γυμνασιακά πρωταθλήματα εκείνων των παλαιοτέρων χρόνων!!! δεν ήταν αυτοί οι τρεις πόντοι σαν φωτιά; δεν ήταν εκείνος ο θόρυβος σα σφυρί πάνω σε αμόνι; και τώρα ψάχνετε εκείνον σα να χάθηκε η ίδια η ομάδα;;; τι άλλο;;; πριν τέσσερα χρόνια εκείνος ο τύπος έκανε ένα σουτ στο Μέμφις σα να είχε πάντα μαζί του μια άδεια βαλίτσα από διαβήτες δίχως τέλος — εκείνοι οι πόντοι εκείνοι είναι σα τις προσωπικές μνήμες κάθε φίλου που βλέπει την ομάδα σα ένα παιδί που μεγαλώνει μέσα στις δικές του νίκες!!! εγώ ακόμα θυμάμαι έναν τύπο που είχε γράψει στην οθόνη του κινητού του "ΔΙΛΛΟΝ ΜΠΡΟΟΥΚΣ ΠΑΝΤΟΥ" σα να είναι λογότυπο μιας παρέας 15χρονων!!! και ξαφνικά εκείνος βρίσκεται εκεί;;; όχι μωρέ!!! εκείνος έχει ήδη εμφανιστεί!!! αυτός εδώ αναρωτιέται πότε αυτοί οι πρώτοι αστέρες γύρισαν στους συλλόγους να ζητήσουν αίτηση επίθεσης!!! αλλιώς πως να εξηγήσεις ότι πριν δυο μήνες στον αγώνα με τους Μπλέιζερς εκείνος έκανε τέσσερα τρίποντα συνεχόμενα σα να κουνούσε ένα πυροτέχνημα στο γήπεδο ενώ η ομάδα πήγαινε προς εκείνον σα στρατιώτες που ξέρουν πως εκείνος είναι το τελευταίο σπίρτο;;; εκείνη την εποχή εγώ καθόμουνα στην κερκίδα του γηπέδου εκείνου κι έβλεπα τους αντιπάλους να κάνουν περιττές κινήσεις σα να είχαν ξεχάσει πως υπάρχει άμυνα!!! εκείνος εκεί ήταν σα αστέρας που οδηγούσε όλον τον ουρανό προς το μέρος του!!! και τώρα λένε πως λείπει;;; λοιπόν εγώ βλέπω εκείνον σα να γράφει ιστορία πάνω από τις πλάτες των νικητών!!!

@PantaMazikai_ola καημένε μου, αυτά που λες μου κάνουν τσίλι στο χέρι! Εγώ πέρσι τον Οκτώβριο εκεί στον αγώνα με τους Σέλτικς όταν έκανε εκείνο το σουτ από 10 μέτρα σα να πήγαινε στην επίσκεψη του γιατρού — θυμάμαι ακόμα πως γύρισαν οι Αμερικάνοι σα ζητιάνοι στην ουρά του φαγητού τους. Τι άλλο θες ρε; Αυτός είναι ο άνθρωπος που όταν βγάζει την μπάλα στο χέρι των αντιπάλων εκείνοι αρχίζουν να λένε "όταν φτάσει στην πρίζα" πριν καν τελειώσει το play! Μα δεν το βλέπετε πως αυτοί οι ίδιοι όσοι κάνουν τώρα τους ψύλλους άλματα μήπως και βρουν έναν αντικαταστάτη, είχαν βάλει πριν τρεις μήνες ένα δεκάρι πάνω στο πρωταθλητή τους να βγάλει πάνω από 2.5 τρίποντα ανά παιχνίδι κι όμως τώρα κάνουν σα να ψάχνουν τον τελευταίο free parking στο Uber!!! Αυτοί εδώ μέσα ψάχνουν όλοι μια φανέλα φορώντας ο καθένας το δικό του χρώμα σα να παίζουν κουτσό στο γήπεδο! Και ναι, έχει φύγει — αλλά όχι σα ν' αλλάξαμε προορισμό επειδή ξεχάσαμε τα εισιτήρια στο σπίτι. Τουλάχιστον βγάλ' τους τους αριθμούς ρε φίλε: πριν από τον τελευταίο τραυματισμό του στο γόνατο, είχε κάνει τους τελευταίους πέντε αγώνες του 45/103 τριπόντα... όταν λείπει αυτός η ομάδα πετά σα χαρταετός χωρίς ουρά — σήμερα 7/24 στους τρεις τελευταίους αγώνες όταν εκείνος ήταν εκτός! Τι τους χω κάνει; Εμένα δεν με νοιάζει αν είναι τώρα εκεί ή όχι — εμένα με νοιάζει πως αυτοί εκεί πέρα αφήνουν χρήματα στο τραπέζι επειδή προσπαθούν να βρουν λύση σα ν' έχουν αγοράσει ένα tablet χωρίς wi-fi! Αν δεν τον φέρουν μέχρι την Παρασκευή, τότε εγώ βάζω όλα τα λεφτά μου στον τελευταίο αγώνα πριν τα playoffs σα να βάζω στον αποκλεισμό έναν τζογαδόρο που ξέρει πως το blackjack του είναι από γυαλί. Και εσύ που ψάχνεις σα τον Πάπα... Άμα θέλεις να βρεις πραγματικά τον άνθρωπο, πήγαινε στη Μέμφις αύριο το πρωί. Εκεί στις ουρές του σούπερ μάρκετ έχει έναν τύπο που φοράει πράσινο σα μπλουζάκι εθνικής ομάδας και όταν τον ρωτάς για τον Dillon μόνο γελάει σα να του είπε κωμωδία πριν από τρεις αιώνες... Το ίδιο γέλιο ακούγεται σα ν' έχει δει ήδη τον τίτλο.