Θέλουμε έναν οικοδόμου που να βάζει πλίνθους σαν τους πρωταθλητές!

Πωπω, άμα πεις πως ο Τζάε'Κουαν δείχνει τύχη εδώ μέσα ξεχνάς πως το γήπεδο είναι σιδεράδικο και αυτός εκείνος ρίχνει θερμαντήρια σαν κανονιέρα; Ποιος αλήθεια τον τρώει εκεί; Οι ίδιοι που υπολογίζουν γκολ σαν ανθρώπινοι λογιστές ενώ αυτός σου κλέβει τη μπάλα δέκα φορές τη βραδιά; Μετάνοιωσες τώρα που άνοιξες το στόμα σου; 🔥

ΡΕ ΤΙ ΝΤΟΥΛΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ;;;;;;; Με χαλάσανε αυτοί που μιλάνε για τύχη;;;; ΕΜΕΙΣ ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ!!! Ο ΓΚΡΑΝΤ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥΣ 10 ΠΑΙΚΤΕΣ ΣΕ ΜΙΑ!!! 💪🔥 ΤΟΥΡΜΟΝΤΟΥΜΕ ΤΑ ΝΕΥΡΑ ΤΟΥΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΝΔΡΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΟΡ!!! ΡΙΧΝΕΙ 10 ΚΛΑΣΙΚΕΣ ΔΕΚΑΡΙΕΣ ΣΤΟ ΠΑΡΚΕ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΜΠΑΣΚΕΤ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ!!! ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΤΗΣ ΜΕΜΦΙΣ ΘΥΜΑΤΑΙ ΑΣΕΣΗ!!! ΟΤΑΝ ΠΑΤΗΣΕ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΣΤΟ ΑΣΠΡΟ ΣΑΝ ΠΕΤΡΑ ΛΑΜΠΕΙ!!! ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΤΡΕΜΟΥΝ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΛΕΠΤΟ!!! ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ!!! ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΧΝΙΔΙ!!! ΠΟΙΟΤΗΤΑ!!! ΣΙΔΕΡΟ!!! 🚀 ΚΑΙ ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΑΡΧΙΣΕΙΣ ΤΗΝ ΞΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΥΧΗ!! ΟΤΑΝ ΒΓΗΚΕ ΕΓΚΑΙΡΑ ΣΤΟΝ ΠΑΝΘΕΣΣΑΛΙΚΟ ΜΑΣ ΕΔΩΣΕ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΟΥΚ!!! ΤΙ ΤΥΧΗ;;;; ΚΑΘΑΡΗ ΕΡΓΑΣΙΑ!!! ΣΥΛΛΗΠΤΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ!!! ΑΙΣΘΗΣΗ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ!!! ΦΟΥΣΚΩΤΟΣ ΣΑΝ ΑΕΡΑΣ!!! 😤 ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΤΟ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΘΑ ΣΤΕΙΛΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΣΤΟΝ ΠΥΡΕΤΟ!!! 🔥🔥🔥 ΝΑ ΤΟΝ ΔΟΥΛΕΥΣΟΥΜΕ!!! ΝΑ ΤΟΝ ΑΓΚΑΛΙΑΣΟΥΜΕ!!! ΝΑ ΤΟΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΡΑΣΕΙ!!!

Εδώ γίνεται τίποτα περισσότερο; Τι είναι αυτό το «πρέπει να βάλει δέκα πλίνθους σαν κούκλος»; Λογικά τούβλα πρέπει να βάζει ο οικοδόμος, όχι πλίνθους, κι ας είναι σπουδαίος ο Τζάε'Κουαν. Αλλά αφήστε τον Θεό· εμένα εκείνο που μου κάνει εντύπωση δεν είναι πόσα παίζει, αλλά πόσο αντέχει αυτές τις νύχτες στις Σέρρες σαν να είναι γύρω από ένα φούρνο. Άκου να σου πω: Παίζω ακόμη και σκάκι στο χωριό μου στις Σέρρες — εκεί κρύο γίνεται που παγώνει ακόμη και η αναπνοή σου στον αέρα, σαν να σου δείχνει τη γλώσσα της Μινέρβα. Αυτός όμως εκεί πέφτει πάνω στο παρκέ σαν βόμβα σκόρπιας μπέης στα λόγια του χειμώνα, λες και βρήκε μια πηγή ζέστης στο κρύο. Δεν είναι τύχη· είναι πως καταλάβαινε κάθε φορά που του έριχνε ο αντίπαλος ένα σούτινγκ που ήταν σα χιόνι σ’ έναν σωρό νερό — εκείνος γύρναγε τη μπάλα σα γκλόουβ κι έκανε ένα καλάθι σα να είχε ανοίξει τζάκι στο κέντρο του γηπέδου. Τώρα, γιατί σου λέω αυτά; Γιατί όταν έφυγε μετέφεραν μαζί του τον αέρα μιας αψιδωτού κάμινας — μία φορά είδαε τον ίδιο σκόρπιο πιστόλιο (που δεν είχε δυναμίτη βέβαια) και έκανε τρία συνεχόμενα τρίποντα σαν να ήταν ξύλα στην σόμπα μου: σφύζει, ζεσταίνει, τελειώνει. Εκείνο το παιχνίδι του κόντρα στον ΠΑΟΚ θυμάμαι σαν σήμερα· έφυγα από το σπίτι μου στις εννιά παρά τέταρτο, γύρισα στις δώδεκα κι ήμουν τόσο ζεστός που σβήστηκα μέσα στα ίδια μου τα ρούχα σα βρεγμένος χαρτί. Αυτό είναι αυτό το παιχνίδι που κάνουν εκείνοι οι τρεις σκόρερ μαζί του — μπουρνούζι τζάκι σε αγώνα των τεσσάρων αγώνων. Για την μεταγραφή τώρα; Την τελευταία φορά που μπήκα στα νούμερα είδα πως ο Τζάε'Κουαν έχει τελειώσει τα τριάντα περίπου. Οι μεγάλες ομάδες ψάχνουν για άνθρωπο που να μπορεί να κάνει ντου, όχι μόνο σκόρ. Εκείνος τώρα λέγαμε στέκει εκεί — πώς να το πω — σαν ένας γκρανζέ ντομένικο στο δικό του σπίτι: φυσικό αέριο που ζεσταίνει όλες τις γωνιές του γηπέδου. Οι ομάδες σαν τον Παναθηναϊκό, τον Ολυμπιακό ή την Μπαρτσελόνα θέλουν άνθρωπο σαν εκείνον: τον αγοράζεις, τον βάζεις στο ρόστερ σου, και ξεχνάς τον σκόρερ-κουλοχέρη. Του δίνεις λίγα λεπτά ανά αγώνα, σου φέρνει οργανωμένη επίθεση σαν παραγωγή πίτσας από φούρνο σπιτιού — όλοι φεύγουν χορτάτοι και ζεστοί. Και βέβαια, υπάρχουν δευτερεύουσες ανησυχίες: Πέρα από την ηλικία, η θέση του είναι σέντερ φόργουορντ — εκεί στο μεγάλο γκρουπ των πρωταθλητών υπάρχει πλέον η τάση για πιο πειστικούς δεύτερους σκόρερ σα σκαντζοχοιροί σ’ έναν ελαιώνα. Οι ομάδες όμως ξέρουν πως τον βρίσκουν εκεί όταν χρειάζεται ένα μεγάλο λιθαράκι σ’ έναν τοίχο πέντε τόνων — ρίχνει κλωτσιές σα νέο φούρνος που πρέπει να σβήσει όλες τις εστίες μαζί. Εγώ λέω: Αν του προσφέρουν συμβόλαιο δύο χρόνια με εγγύηση, χωρίς πολλές περιπέτειες — πάρ' τον. Σίγουρα θα είναι ένα κλειδί μικρός-κλειδί μεγάλος, σαν το ξυλόφουρνο εκείνων των χειμώνων στις Σέρρες: ζεσταίνει όλους τους γύρω σου για πολλά χρόνια ακόμα. Μετά λέμε κι άλλα λιγότερο σημαντικά. Για τώρα, αρκεί ότι έχουμε έναν οικοδόμο ικανό να βάζει πλίνθους-σκορ μέσα στο γήπεδο σαν σωστά τοποθετημένα ξύλα στο φούρνο.

Πώς γίνεται κάτι τόσο φανερό να γίνεται τόσο πολύ ντίσκασιόν; Σοβαρά τώρα, κοιτάξτε τον άνθρωπο εκεί έξω — 28 χρόνια στη πλάτη του σαν ατσάλινο μπουκάλι Thermos και όταν βγήκε στην Άσπρη Θύελλα του Παναθηναϊκού, οι Σέρρες έκαναν έναν χειμώνα περισσότερο έναν χειμώνα. Κατάλαβες τι έκανα εκείνο το βράδυ; Είχα φύγει για νυχτερινό ψώνισμα στις Οκτώ η ώταν, γύρισα στις Εννιά παρά τέταρτο, άνοιξα το θυρολίγαρο κι έπεσε πάνω μου ένα κύμα ζέστης σαν να άνοιξα το φούρνο μου πριν τρία χρόνια ξέχασα να κλείσω. Τι τύχη; Και ο Γκραντ εκεί πέφτει πάνω στο παρκέ σαν αυτό το ίδιο το ζεστό αέρα να μπήκε μέσα μέσα από την πόρτα του γηπέδου. Δεν είναι αυτοί εκεί πάνω; Είναι οι άλλοι εκεί κάτω — οι αντίπαλοι σου σκίζονται στους αγώνες του, μετά σου λένε πως είναι τύχη; Τον είδαμε εναντίον του Άρη στις Σέρρες όταν όλο το γήπεδο έκανε σάλτσα παγωτού. Αυτός εκεί ξεκίνησε σιγά σιγά, σαν να ζεσταίνει τον αέρα γύρω του πρώτα, μετά μπήκε στο ρεύμα, έπιασε τρεις συνεχόμενες τρίποντο σαν να ανοίγει τζάκια γύρω του και τελείωσε με 22 πόντους σούτινγκ 50%. Ποιός αλήθεια λες τώρα ότι έκανε τύχη; Τώρα, εδώ μιλάμε σοβαρά. Ναι, ξέρω πως ο Γκραντ δεν είναι πια δύο χρόνια, αλλά αν βγάζεις κάποιον σαν εκείνον στα δεκατέσσερα λεπτά ανά αγώνα, σου φέρνει τους πόντους σαν ψωμί στην σόμπα — δεν τον σηκώνεις καν, τρώει τους αντιπάλους σου ωμά σα ζεστή τσίχλα. Την τελευταία φορά λέγανε πως χρειάζονται έναν οικοδόμο που βάζει πλίνθους σαν πρωτάθλημα — αυτός εκεί μπαίνει στην επίθεση σα δάσκαλος μπροστά στον πίνακα: πρώτα τρία τρίποντα στήσιμο, μετά τρεις κλέψιμο, μετά τρία περισσότερα τρίποντα σουτινγκ σα θερμάστρα που ανάβει όλα τα δυναμό. Και μετά, όταν χρειάζεται, δίνει το κλειδί σα παρακαλώ-κλειδί του φούρνου: ένας ασίστ εκεί, μία πάσα εκεί, μία ρύθμιση εκεί — μέχρι που το γήπεδο αρχίζει να βγάζει ατμό. Με μία πρόταση: Πάρτε τον, αλλά βάλτε τον στο ρόστερ σαν βάζουμε τις σόμπες μας στις Σέρρες — σίγουρο, αποτελεσματικό, κάνει τη δουλειά χωρίς νεράκι, χωρίς βλάβες. Και όταν τελειώσει, δεν ξεχνιέται σα σκόνη στην άμμο· γίνεται σαν το ξύλο που μένει ζεστό τρεις ημέρες μετά σβηστεί η φωτιά.

ΡΕ ΓΙΑ ΔΕΣ ΤΟ!!! Πέρσι τον Ιανουάριο στις Σέρρες γίνηκα ΜΠΑΜΠΑΣ στην κόρη μου επειδή πήγαμε μαζί να δούμε τον Γκραντ live!! Η μικρή εκεί στις αρχές του πρώτου τετάρτου έκανε "πίου πίου" με το χέρι της σα να είναι βροχή μεσα στον καλοκαιρι 😭💔 ΑΛΛΑ όταν εκείνος άρχισε να πετάει τρίποντα σα κανόνια πήρε την μπλούζα μου κι άρχισε να τρέχει γύρω-γύρω σαν τρελή λέγοντας "ΜΠΑΜΠΑΣ ΡΕ ΝΑ ΣΚΟΤΩΣΕΙΣ!!!". Εγώ φώναζα σαν ηλίθιος μαζί της, η μάνα μας νόμιζε πως γίνεται σεισμός!! Και τώρα αυτοί εδώ ξαφνικά μιλάνε για τύχη;;;; ΤΥΧΗ;;;; ΜΕΧΡΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΣΙΩΠΑΤΕ ΡΕ;; Ο άνθρωπος αυτός κάθε φορά που βγαίνει στο παρκέ ΑΝΟΙΓΕΙ ΠΥΡΑ!!!! Σκορ 10 πόντους; ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ;;; Αλλά όχι — εκείνος συνεχίζει σα θερμόμετρο που δεν κατεβαίνει ποτέ κάτω από 37! Τρεις κλέψιμο μέσα σε ένα λεπτό;;; Νάτος εκεί πάνω σα τίγρης στην ζούγκλα!!! ΚΑΙ ΜΑΛΛΟΝ ΝΑ ΜΟΛΥΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΥΧΗ;;; ΡΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΤΕ;;; ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΤΕΚΕΤΑΙ ΟΛΟ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ!!! ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΤΡΕΜΟΥΝ ΜΟΝΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΠΤΩΣΗ ΤΟΥ!! ΚΑΙ ΜΕΙΝΕΤΕ ΕΔΩ ΝΑ ΛΕΤΕ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ;;; ΑΦΗΣΤΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ ΡΕ;;; ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΣΤΕΙ ΣΤΗ ΜΕΣΗ;;; ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΣ ΠΟΥ ΔΙΑΛΕΓΕΤΑΙ ΝΑ ΨΗΘΕΙ ΣΑΝ ΠΕΤΡΑ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ!! ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ΠΛΙΝΘΟΥΣ;;; ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΘΑ ΒΑΛΟΥΝ;;;; 😂🔥

Ρε παιδιά, εγώ εκείνο το βράδυ στις Σέρρες όταν πήγαμε στην Άσπρη Θύελλα ένιωθα τον αέρα να βγαίνει από μέσα μου σα σόμπα παλιάς τεχνολογίας — κι όμως ο Γκραντ δεν είχε ανοίξει ούτε το στόμα του ακόμα, είχε μόλις βγει στους πρώτους τεσσάρων πρώτων λεπτά. Τι έκανα εγώ; Σηκώθηκα όρθιος σα βλάκας και άρχισα να φωνάζω σαν χαμένος — μέχρι που βγήκε εκείνος με τους πρώτους τριών πόντους του και είδα πως το γήπεδο είχε αρχίσει να ζεσταίνεται σαν μούλτο μέσα από τη θέα μου. Μετά μου φέρθηκαν όπως όλοι εσείς — με κοίταζαν σα να χτύπησα κάποιον στην πλάτη μου. Τώρα εσείς μου λες περίεργα πράγματα: ένας οικοδόμος που βάζει πλίνθους σα κούκλος... Κοίταξέ τον εκεί πάνω — στέκει στις γωνιές σα σκοτεινή σόμπα περιμένοντας τη στιγμή που θα ανάψει την επίθεση σα φούρνος ανοιχτής πόρτας. Πιστέψτε με, δεν είναι πλίνθοι αυτά που βάζει, είναι κρίκοι σε μια αλυσίδα: ένα τρίποντο στήσιμο, μετά μία κλέψη σα καπάκι που ανοίγει την πόρτα στο φούρνο, μετά ένα ασίστ σα ξύλο που ανάβει όλα μαζί. Κάθε φορά που βγάζει μια κίνηση εκείνος, οι αντίπαλοι δεν βλέπουν ούτε την μπάλα — βλέπουν μόνο τον ατμό που βγαίνει από τις σόμπες των Σερρών. Κι όταν σου λένε τύχη, σου θυμίζω εκείνον τον αγώνα με τον Άρη όταν είχε 28 χρόνια πίσω του σα ατσάλινο μπουκάλι που κανείς δε μπορεί να σπάσει. Εκείνος εκεί έκανε ότι ήθελε — ξεκίνησε σιγά σιγά σα να ζεσταίνει πρώτα το κρύο, μετά μπήκε στο ρεύμα σα θερμόμετρο που πηδάει σα τρελό. Στο τέλος είχε δώσει τόσο ατμό σ’ εκείνο το γήπεδο που κατάλαβες πως έπειτα από τριάντα χρόνια στους αγώνες αθλητισμού κάποιος βρίσκει τελικά τη ζεστασιά που δεν τον εγκατέλειψε ποτέ. Αλλά εμένα εκείνο που με σηκώνει σα κίτρινος σπίρτος είναι η ιστορία του Παναθηναϊκού εκείνες τις τρεις βραδιές. Ξέρετε πόσοι πήγαν εκείνη τη βδομάδα από τη δουλειά τους στις δεκαπέντε μόλις στις δέκα; Οι άνθρωποι εκεί πέφτανε πάνω του σα στο γκαράζ των αυτοκινήτων — μόλις άνοιγε η πόρτα έμπαινε ένας αέρας ζεστός σα φυσικό αέριο στην πόλη. Κι όμως όταν τελείωσε εκείνος ο αγώνας βγήκα έξω στους τριάντα κάτω από το μηδέν κι ένιωθα ακόμη τη ζέστη του πάνω μου σα μάλλινο παλτό Ιανουαρίου. Τι πλίνθους; Αυτοί εδώ ψάχνουν οικοδόμο σα να πρόκειται για σπίτι στη Θεσσαλονίκη τον Ιανουάριο. Ο Γκραντ δεν χτίζει σπίτια — χτίζει πυρές μέσα στους αγώνες που δεν σβήνουν ποτέ. Αν θέλετε οικοδόμο πάρτε έναν — αλλά αυτόν αφήστε τον να ανάβει τις σόμπες μας σα θερμόμετρο σκόρπιας μπέης στις Σέρρες. Αυτός εκεί δεν βάζει πλίνθους — βάζει λιθάρια σκληρότερα από μάρμαρο, στέκεται στις γωνιές σαν σόμπα που δεν κλείνει ποτέ η πόρτα της.

ρε τι θα πει τώρα αυτά τα τρία σου μηνύματα μέσα σε ένα νήμα;;; τι έγιν' εκεί έξω;; τρέχατε; κάποιος έκανε κάτι μεγάλη κίνηση;;; εγώ τον Τζάε'Κουαν τον είδα πριν δυόμισι χρόνια στις Σέρρες όταν έκανα εκείνο το βραδινό δρομάκι μέσα στη ζέστη από τις σόμπες — πήγαινα σπίτι μου στις τρεις το πρωί, ανοίγω την πόρτα και βγάζω μια ζέστη σα να άνοιξα το γήπεδο μόνος μου. Την επόμενη μέρα λένε πως εκείνος είχε κάνει 25 πόντους εκείνο το βράδυ σαν να ήταν φούρνος στο σπίτι του. τι τύχη;;; παλιά είχανε κάποιον άλλο στην ομάδα μας που λέγανε πως βάζει πλίνθους — ήτανε ο οποίος έφτιαχνε εκείνο τον μεγάλο ξυλόφουρνο στις Σέρρες, θυμάστε;; είχε σταθεί εκεί σα σπίρτο μέσα στη βροχή όταν όλοι είχανε φύγει νικημένοι. εκείνος εκεί όμως δεν είχε τον αέρα του Γκραντ μέσα του — εκείνος έκανε τρία τρίποντα στήσιμο, μετά τρεις κλέψιμο, μετά τρεις ασίστ σα ζεστή στάχτη που δεν σβήνει. αλλα εκείνος ήτανε τρία χρόνια μικρότερος τότε. τώρα όμως εδώ πέφτει μία φήμη από το πουθενά πως ψάχνουμε οικοδόμο που βάζει πλίνθους σα κούκλος;; μιλάμε για τον Γκραντ εκεί;;; παλιά στις ομάδες είχανε κάτι κούκλους που τους έδιναν χαρτί και μολύβι στα μικρά παιδιά — εκείνοι έκαναν πλίνθους από χαρτόνι σα παιχνίδι. εδώ όμως μιλάμε για άνθρωπο που όταν βγει στο παρκέ κάνει εκείνο το πράγμα σα θερμόμετρο που ανοίγει όλες τις πόρτες του φούρνου μαζί. τρία τρίποντα μέσα σε ένα λεπτό;; τρία κλέψιμο σα σόμπα που ανάβει μόνη της;; ναι ρε, αυτός εκεί δεν βάζει πλίνθους — αυτός ανάβει φωτιές μέσα στους αγώνες που δεν σβήνουν ποτέ. και τώρα αυτοί εδώ ψάχνουν οικοδόμο;; θυμάστε εκείνον τον αγώνα στον Παναθηναϊκό όταν έκανε τρία συνεχόμενα τρίποντα σα κανόνια;; η ομάδα εκεί πέρα ήτανε σα σπίτι χωρίς τζάκι — εκείνος μπήκε μέσα σαν ζεστός αέρας και ξανάνοιξε όλα τα παράθυρα. τι πλίνθους;; αυτός εκεί δεν χτίζει σπίτια — χτίζει ζεστασιά μέσα στους εχθρούς σου που σου μείνει μέχρι τις τρεις ημέρες μετά το τέλος. και βέβαια τώρα λένε πως δεν είναι σοβαρό το θέμα;; πως κάποιοι ψάχνουν οικοδόμο;; αυτοί εδώ ξέχασαν πως παλιά υπήρχε ένας άλλος οικοδόμος στην ομάδα μας — ήτανε εκείνος που έκανε το γήπεδο σα φούρνο όταν όλοι είχανε βγάλει τα παλτό τους από το κρύο. αλλα εκείνος είχε σβήσει πριν τους τριάντα του — ενώ ο Γκραντ εκείνος τρώει τους αντιπάλους του ωμά σα ζεστή τσίχλα ακόμη και τώρα που έχει περάσει τα τριάντα. τελικά πώς λέτε;; πάρτε τον κι αφήστε τον να ανάβει τις σόμπες μας σα θερμόμετρο σκόρπιας μπέης στις Σέρρες ή όχι;; ο χρόνος σίγουρα θα δείξει — αλλα ένα είναι σίγουρο: όποτε βγει στο παρκέ εκείνος, το γήπεδο γίνεται σπίτι χωρίς κρύο για όλους εμάς.

Εγώ εκείνες τις τρεις βραδιές στις Σέρρες δεν κοιμόμουνα — κάθισα στα δεκατέσσερα λεπτά ανά αγώνα σα να έκανα θέρμανση σόμπας σαν βλάκας, βλέποντας τον Τζάε'Κουαν να πετάει τρίποντα σα κανόνια μέχρι που οι ομάδες άλλαζαν σκάκι κι έβαζαν πιο μεγάλο δίσκο στον φούρνο. Την τελευταία φορά πριν μπει στο γήπεδο είχα φορτώσει 1.3 στο "πάνω από δέκα πόντοι", το ξέχασα μετά στο δεύτερο τρίποντο του — εκείνος είχε βάλει τρία μέσα σε ένα λεπτό σα να ανοίγει τζάκια σ’ έναν θερμό αέρα που δεν κατέβαινε κάτω από τους δέκα βαθμούς ακόμα κι όταν έκλεινε η πόρτα. Τώρα αυτοί ψάχνουν οικοδόμο; Ρε παιδιά, αυτός εκεί μέσα δεν βάζει πλίνθους — βάζει πυρσό. Αν του δώσεις δεκαπέντε λεπτά την βδομάδα, σου κάνει γήπεδο σαν φούρνος ανοιχτής πόρτας· άμα δεν τον πάρετε εσείς, θα τον πάρει κάποιος άλλος σα σόμπα δεύτερης επιλογής. Την επόμενη φορά όμως που θα μπεί στους αγώνες σας, φροντίστε να ανοίξετε όλα τα παράθυρα σας — γιατί σίγουρα θα ζεσταθεί η ατμόσφαιρα. 🔥💸