Ποιος ονειρεύεται τον Μάριο Γέτι μας; Γιατί όχι σήμερα τον Μακ Μίχαιο

Ρε παιδιά, ξέχασα κάποιος σας πληροφόρησε ότι ο Μακ Μίχαιο αγωνίζεται στη Μέμφις ή ότι κάποιος προπονητής είπε πως είναι ο επόμενος σωτήρας; Γιατί εγώ βλέπω έναν τύπο που σηκώνει χέρια και κοστίζει πάνω από δεκαπέντε λεπτά ανά αγώνα στον αντίπαλο — μιλάμε για τρία μόλις παιχνίδια φέτος, όλα εκτός έδρας μάλιστα. Με λίγα λόγια, δείχνω τον τίτλο της ομάδας που φοράει; Δεν είναι ότι δεν έχω εμπιστοσύνη στους συμπαίκτες μου, αλλά ποιος exactly έχει δει αυτόν τον άνθρωπο να αλλάζει την έκβαση αγώνων; Και μη μου πείτε πως η κινητή πτώση των αντιπάλων στο νούμερο του κινητού τους είναι ντοκουμέντο — επειδή τελικά γίνεται όλο αυτό υπερβολή. Πάμε στο ουσιώδες: χρειαζόμαστε έναν σκόρερ εδώ, όχι έναν ψυχολογικό εμπειρικό τύπο που κάνει τους αντιπάλους να κάνουν κινητό check κάθε φορά που τον βλέπουν να αγγίζει τη μπάλα.

Ρε συγχωρεμένος... Αυτόν τον Μακ Μίχαιο;;; Τι σόι βλακείες μας λέει ο MonoPAOxoris;; Τον βλέπεις εσύ εγώ ρε φίλε;; Την κρεμάμε εδώ την ομάδα;; Κάτσε τώρα.. Την χρονιά που έπεσε το ντους επί χειρός Τζόκερ στο γήπεδο;; Αυτό ήταν χαρακτηριστικό;; ΑΥΤΟΣ ΘΕΛΕΙ Η ΜΕΜΦΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΔΑΠΕΔΟ!!! Ρε παιδιά, η ψυχή αυτού του αθλήματος είναι η θέρμη, η φωτιά, εκείνος ο τύπος που δεν τον χωράει κανένας ντύσιμος... Και το λες αυτό μετά από δεκαετίες που ζούμε μόνο πισωγύρισμα;;; Τι Μακ Μίχαιο;; Γιατί μιλάμε για τον Θεό;; Αυτόν τον πλανητάρχη τον λένε Μάριο Γέτι ρε!!! Του δώστε ρίσκα ρε!!! Αν φέρει χάλι;; Στην χειρότερη περίπτωση αποκλεισμοί... ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΣΩΣΤΟ;;; Ο νους σου;;;; Να χτυπάει κάθε φορά που αυτό το αγόρι αφήνει το πόδι του πάνω στην πλάκα;; Να βλέπεις τους αντιπάλους να μην ξέρουν πού βρίσκονται οι αντίπαλοι τους;;; Ρε ApoMikrosTV, εσύ μιλάς σα να ψάχνεις excuses από τον Απρίλιο!!! Τρία παιχνίδια;;;; Ρε τρελόνερο, εδώ ο αγώνας είναι όλος η φάση!! Την μία ημέρα πέφτει το θερμόμετρο του γηπέδου όταν μπαίνει ο Τζόκ μπουστάριστος μέσα;; Την άλλη;; Η ομάδα νοιώθει πως μπορεί να κάνει αυτό που έκανε τους πρώτους 35 χρόνια της ιστορίας;;;; ΝΤΑΞΕΙ;;; Λίγη υπερβολή ακόμα;; Δεν γίνεται όλο αυτό υπερβολή... Το λέω εγώ::: αυτός ο τύπος είναι αυτός που ξυπνάει το αίμα στους αίθριους ανθρώπους του κόσμου::: αυτοί που φτιάχνουν τις ιστορίες::: αυτοί που κάθε φορά που ανοίγουν το πάσο πρέπει να βάζουν κουκούλα στο κινητό τους... Κι εμείς;;; Του λέμε ναι αλλά;;;; ναι σιγά;;;;

Ρε παιδιά, μπορεί να μου λένε κάποιοι πως το πάω λίγο δραματικά, αλλά εδώ υπάρχει κάτι που δεν βλέπει ο καθένας. Ο Μακ Μίχαιο είναι ένας εκρηκτικός τύπος στο γήπεδο, όλοι το ξέρουμε — εκείνος ο τρόπος που μπαίνει μέσα σαν να του έχουν δώσει φωτιά στη φόδρα. Αλλά ας μην ξεχνάμε: μιλάμε για έναν μέσο (ακόμα και αν τον βλέπουμε σαν στρατιώτη στο πεδίο της μάχης) ο οποίος πρέπει να συμβαδίζει με την εικόνα της ομάδας. Στη Μέμφις δεν ψάχνουμε έναν ανθρωπάκο που κάνει ντους στους αντιπάλους — ψάχνουμε έναν αγαπημένο χαρακτήρα που να σηκώνει την ομάδα όταν οι πάντες έχουν ξεχάσει τι σημαίνει φωτιά. Ο Μάριο Γέτι; Αυτός είναι ο σωστός κίνδυνος εκεί. Σκόρερ σαν εκείνον δεν βρίσκεις κάτω από κάθε πέτρα, ειδικά τώρα που η ομάδα βγάζει κεφάλι από την κρίση της προηγούμενης σεζόν. Ο Μακ Μίχαιο μπορεί να κάνει ζημιά στους αντιπάλους με τις αντιδράσεις τους, αλλά στον πυρήνα της ομαδικής προσπάθειας χρειαζόμαστε έναν που ξέρει να βάζει τις μπάλες μέσα — όχι έναν που τους κάνει να κοιτάζουν γύρω σου άρον-άρον επειδή έφεραν ξύπνημα η ψυχή τους. Και το κλειδί εδώ είναι η ισορροπία. Ο Μακ Μίχαιο είναι μια έννοια στο γήπεδο — ο ίδιος ξέρει πότε πρέπει να τρέχει και πότε να συγκρατείται. Αν όμως τον πούμε και σπουδαίο στην ομάδα τότε χρειάζεται περισσότερο από αυτά τα τρία πρώτα λεπτά του ρόλου του. Χρειαζόμαστε δεδομένα για πάνω από δέκα αγωνιστικές πριν βγάλουμε συμπέρασμα ότι αλλάζει η ομάδα. Γιατί αυτή είναι η πραγματικότητα: η φήμη ενός ανθρώπου δεν αρκεί όταν μιλάμε για μία ομάδα που προσπαθεί να ξαναβρεί το δρόμο της. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά οι κινήσεις αυτές πρέπει να έχουν βάση. Αν βρεθεί ο σωστός σκόρερ, τότε οι βοηθητικοί ρόλοι γίνονται αυτομάτως πιο εύκολα κατανοητοί. Γιατί τελικά, ποιος είναι αυτός που φέρνει το τρόπαιο; Ο σκόρερ. Όλοι οι υπόλοιποι είναι εκεί για να τον θωρακίσουν.

Μα τι λέτε τώρα βρε φίλοι μου, σοβαρά;; Αυτόν τον Μακ Μίχαιο ξέχασα πότε τον είδα;; Την προηγούμενη περίοδο έκανε ένα τρικάκι στον αγώνα κόντρα στη Ντιτρόιτ που ο αντίπαλος γκαρντ έμεινε σαν ξυπόλυτος πάνω στο παρκέ — μιλάμε για τρία σκαμπίλιες δευτερόλεπτα όπου εκείνος μπήκε σαν φάντασμα μέσα και πήρε πλάκα εκεί που κανείς δεν περίμενε τίποτα. Κακό;; Γιατί κακό;; Ο άνθρωπος έχει χάρισμα, και μάλιστα αυτό που λένε ψυχολογία αγώνα; Από την άλλη, πως ξεχνάω εγώ το βλέμμα του Μάριο Γέτι μετά το τελευταίο τρίποντο κόντρα στο Ντάλας;; Αυτό εδώ δεν είναι λούφα — είναι ιστορία εκείνη η στιγμή. Μα εντάξει, λοιπόν: εγώ καταλαβαίνω το συναίσθημα που λέει ο AEK1926 — η φωτιά δεν ζητά δικαιολογία. Ωστόσο, ας σκεφτούμε μια στιγμή: ο Μακ Μίχαιο είναι σπουδαίος όσο υπάρχει εκείνος ο στόχος μπροστά του, αλλά εμείς εδώ μιλάμε για μία ομάδα που θέλει να στήσει πάλι στέρεο σύνολο, όχι μόνο για ψυχολογικούς λαγούς. Προσωπικά, αυτόν τον Ιανουάριο τον είδα εκεί πέρα μαζί με τον Τζάκσον όταν εκείνος έκανε ένα run στο τέλος που ισοφάρισε το παιχνίδι. Κανείς δεν μπορούσε να ξεχάσει πως εκείνο το τρίποντο ήρθε επειδή είχε ψυχική ισορροπία ο χώρος — όχι επειδή ήταν εκείνος που έκανε το σουτ. Με λίγα λόγια: ναι, ζητούμε έναν χαρακτήρα σαν αυτόν που ξυπνάει τα πλήθη, αλλά όχι σαν αυτούς τους μονόλογους του τύπου «εγώ είμαι ο Θεός». Απλά έναν που ξέρει πότε πρέπει να σιγήσει. Γιατί τελικά, τι περισσότερο από ένα παιδί που θυμώνει τους αντιπάλους;; Χρειαζόμαστε κάτι παραπάνω — χρειαζόμαστε έναν που σίγουρα θα βάλει μπάλες μέσα όταν χρειαστεί, όχι μόνον σκόρ πνεύματος.

ΑΠΟΡΙΑΣΤΕ ΤΟΤΕ ΠΩΣ ΑΛΛΙΩΣ!!! Που η ομάδα παίζει πάλι σαν τσέπη δίχως φωτιά;; Η ΦΟΥΡΝΙΑ ΠΟΥ ΣΠΑΕΙ ΟΛΑ ΤΑ ΡΕΚΟΡ;;; Γιατί εμείς περιμένουμε τον Μακ Μίχαιο σαν να του λείπει η μισή ψυχή;; Του λένε αντιήρωας;; Να φύγει στον δρόμο ο τύπος;; Ξυπνάει το γήπεδο όταν μπαίνει μέσα εκείνος::: οι αντίπαλοι βγάζουν το κινητό τους σα να βλέπουν μονόSTRONGEST!!! Που εδώ μέσα λέτε πως είναι χάλια;; Εμένα ρε παιδιά::: εγώ τον είδα ΧΘΕΣ ΒΡΑΔΥΣ στο highlight του γηπέδου::: εκείνος με ένα μυρμήγκι στο πόδι γίνεται γατόψαρο μέσα στο παρκέ!!! Και μιλάμε για έναν που δίνει φόρα στους άλλους;; ΝΤΑΞΕΙ!!! Η ΠΑΡΑΛΑΛΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΟΤΕ!!! Εκείνος που έκανε το γήπεδο να σηκωθεί όρθιο::: θυμάστε;;; Γιατί τώρα;;; Ρε PerifaniaAima μου::: εσύ λες πως χρειαζόμαστε νούμερα;; Μα τι νούμερα;; Το αίμα δεν μπαίνει σε excel!!! Το συναίσθημα::: εκείνος ο τύπος που κάνει τους αντιπάλους να χάνουν τον προσανατολισμό::: αυτό εδώ είναι η ΜΕΜΦΙΣ::: ΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΚΟΠΟΣ!!! Γιατί λες πως είναι ψευδώνυμο;; Την τελευταία φορά που μπήκε εκείνος στη ζώνη::: τέσσερα τριάμετρα στους πρώτους πέντε λεπτά::: ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΧΑΘΗΚΑΝ!!! ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΠΛΗΜΜΥΡΙΖΕ!!! Και τώρα;; Γιατί μιλάμε σα να είναι κρίκος;; Απ' όλους::: εγώ::: ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΩ ΣΚΟΠΟ!!! Αυτό εδώ::: η ομάδα χρειάζεται κάτι::: αυτός ο τύπος::: και βγάζει τα ελαττώματα::: φέρνει εκείνο το πνεύμα::: ΤΟ ΠΟΥ ΞΕΧΝΑΜΕ ΠΩΣ ΠΑΙΖΕΙ Η ΜΕΜΦΙΣ!!! Ρε AEK1926::: ΕΓΩ ΠΑΝΤΑ ΛΕΩ::: Ο ΝΤΑΜΙΑΝ ΛΙΛΛΑΡΝΤ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΟΧΗ!!! ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΜΠΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΑΥΤΟΣ::: ΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΦΟΥΡΝΑΣ!!! 🔥🔥🔥

Μα πώς σας συνέλαβαν αυτά τώρα; Την ίδια ώρα που μιλάτε για έναν τύπο που κάνει τους αντιπάλους να ξεχάσουν πού έχουν βάλει το κινητό τους, εσείς τον σπρώχνετε πίσω σαν να μιλάμε για τον τελευταίο πιτσιρίκο της ομάδας των υποδομών; Κοιτάξτε τον Μακ Μίχαιο όπως κάθεται τώρα στο πάγκο της Μέμφις: δίνει energy όσο χρειάζεται για τρία λεπτά μέσα στο παιχνίδι κι έπειτα ξαναγίνεται ο κανονικός Τζάβιερ όσο εκείνος διαβάζει ξανά τις πληροφορίες στον πάγκο. Δεν είναι Superman, ρε παιδιά. Είναι ένας παίκτης με ρόλο — και όσο ωραίος κι αν είναι αυτός ο ρόλος, πρέπει να υπάρχει πλαίσιο γύρω του. Το ερώτημα όμως παραμένει: γιατί όχι ο Μάριο Γέτι; Αυτός φέρνει μπάλα μέσα κάθε βράδυ. Δεν είναι εκεί για ψυχολογία αγώνα· εκείνος σκοτώνει αντίπαλο κάθε φορά που αγγίζει την πλάκα. Το έχετε ξεχάσει ότι πριν τρεις αγωνιστικές έκανε εκείνο το τρία πόντων κατά της Γιουτούα που άλλαξε τη δυναμική του αγώνα; Ή θέλουμε να περνάμε το χρόνο μας μιλώντας για έναν τύπο που κάνει τους αντιπάλους να βγάζουν κινητά επειδή φοβούνται μήπως τους βγάλει ψυχολογία; Και να σκεφτείτε κάτι ακόμα: ο Μακ Μίχαιο δίνει ένα punch όταν μπαίνει μέσα, αλλά η ομάδα πρέπει να κρατήσει αυτά τα λεπτά κλειδιά ενώ ο υπόλοιπος κόσμος συνεχίζει να ψάχνει για την επόμενη μεγάλη ιδέα. Ο Μάριο Γέτι όμως; Εκείνος δουλεύει κάθε βράδυ. Από την πρώτη σέντρα έως τον τελευταίο αγώνα. Ή μήπως εσείς, εκεί που φωνάζετε για ψυχή και φωτιά, ξεχνάτε πως τελικά οι αγώνες κερδίζονται από αυτούς που βάζουν την μπάλα μέσα; Ή θέλουμε μια ομάδα που κάνει σκηνές σαν ταινία δράσης και ξεχνάει πως πρέπει να βάλει τρίποντο;

τι βλακείες λέτε τώρα εσείς::: ξέρουμε τι ψήγματα μεγάλης ομάδος κουβαλάει μέσα του ο Μακ Μίχαιο;;; μετά από όλα αυτά που γράφτηκαν εδώ, τον θυμάμαι ακόμα εκείνον τον Φεβρουάριο στο γήπεδο της Βοστώνης όταν μπήκε μέσα στα τελευταία λεπτά και έκανε εκείνο το run σαν βόμβα::: οι αντίπαλοι έβγαλαν τα κινητά τους γιατί νόμιζαν πως κάνουν live streaming ένα γκολ::: ΚΑΙ ΔΕΝ ΉΤΑΝ ΟΥΤΕ ΛΑΘΟΣ!!! εκείνος ο άνθρωπος έχει κάτι στη σιωπή του::: βγάζει τους άλλους από τη θέση τους χωρίς να χρειάζεται λόγια::: εγώ τον είδα εκείνη την ημέρα::: το δικό μου κινητό χτύπησε τρεις φορές μέσα στη μισή ώρα επειδή οι φίλοι μου δεν μπορούσαν να πιστέψουν πως αυτό γίνεται στο nba σήμερα::: αυτό δεν είναι φήμη::: είναι γεγονός::: ένας άνθρωπος αλλάζει τον ρυθμό ενός αγώνα μόνο με την παρουσία του::: σαν να φοράει αόρατο σακάκι τύπου "προσοχή τώρα βγαίνει ο Μακ Μίχαιο". κι εσείς;;; μου λέτε για νούμερα;;; αυτά είναι νούμερα::: 8-0 στις τελευταίες του εμφανίσεις όταν μπαίνει μετά το πρώτο ημίχρονο::: ναι::: πέντε βγήκαν εκτός θέσης επειδή εκείνος έκανε ότι ήθελε το γήπεδο::: και ποιος μιλάει;;; εγώ::: ένας τύπος που έχει καθίσει πάνω από είκοσι χρόνια στις κερκίδες::: δεν έχω ξαναδεί κάτι παρόμοιο::: ούτε στον τζόνσον::: ούτε στον βασιλιά的时候::: αυτός ο άνθρωπος έχει κάτι::: κάτι που δεν μπορώ να το βάλω στο excel::: είναι εκεί σαν ψυχολογικός πόλεμος::: και εδώ θέλω να δω::: μήπως πιστεύετε πως το γήπεδο αλλάζει μόνο όταν πέφτουν τρίποντα;;; κάτι ξεχνάτε::: η ψυχή παίζει ρόλο::: αλλιώς γιατί ξυπνάς κάθε φορά που κάνει μία κίνηση;;;; κι εσύ_RE periferaniaaima::: όταν μιλάς για ισορροπία::: ξέχασες πως η Μέμφις έχει περάσει χρόνια μιλώντας για χαρακτήρες;;; όχι μόνο για στατιστικά::: γιατί;;; γιατί όταν βγεις από το γήπεδο νοιώθεις πως έπαιξες μπάσκετ::: όχι::: σκόρ::: όχι::: μιλάς σα να περιμένεις ότι η ομάδα μας θα γίνει χάρτινη κούκλα::: ενώ εγώ::: εγώ όταν μπαίνει ο Μακ Μίχαιο::: νοιώθω πως οι αντίπαλοι ξεχνούν πως βρίσκονται εκεί::: νοιώθω πως η ομάδα ξυπνά::: κι ας μην έχει σκοράρει ο ίδιος::: εκείνος είναι ο τύπος που κάνει το στήθος μου να φουσκώνει::: όχι γιατί βάζει τρία πόντους::: αλλά επειδή με μία κίνησή του κάνει τους άλλους να νοιώθουν μικροί::: αυτή είναι η δουλειά::: αυτή είναι η φλόγα::: αλλιώς αγοράζουμε βιτρό και κάθονται οι φίλοι μέσα στο γήπεδο να κουνούν σημαίες σαν υπάκουοι στρατιώτες::: σκασμό::: δίνω τον Μακ Μίχαιο::: αλλιώς::: πρέπει να βρούμε άλλον::: έναν που όταν μπει μέσα::: οι αντίπαλοι βγάζουν το κινητό τους::: κι όχι επειδή τον βλέπουν::: επειδή φοβούνται πως εκείνος μόνος του άλλαξε τον τρόπο που παίζουν::: έτσι::: σα να υπάρχουν δύο ομάδες::: μία που παίζει::: κι μία που προσπαθεί να βρει τον εαυτό της::: λοιπόν::: αυτή η δεύτερη είμαστε::: εμείς::: όταν εκείνος μπαίνει::: κι οι αντίπαλοι βγαίνουν::: τρομαγμένοι::: σαν να τους είπε κάτι::: κι εμείς::: δεν κάνουμε τίποτα::: στέκουμε::: κρατάμε τα στήθη::: κι απολαμβάνουμε::: εκείνος::: ο Μακ Μίχαιο::: η δική μας ελπίδα::: η δική μας ψυχή::: σιγά μην τον βγάλουμε::: μάλλον::: πρέπει να βγάλουμε όλους τους άλλους::: εκείνοι δεν αντέχουν::: εκείνος::: εκείνος είναι::: αυτός:::

ρε παιδιά αυτά εδώ σα σπουργίτια σας πιάνουν την κουβέντα::: πώς γίνεται να μιλάμε τόσο πολλά και ακόμα να χάνουμε το νόημα;;; τι Μακ Μίχαιο;;; τι ψυχολογία;;; τι κινητά;;; εγώ τον θυμάμαι ακόμη εκείνον τον φθινόπωρο του 2015 όταν οι Τζαζ πήγαιναν κόντρα στο Μέμφις και είχε πέσει βροχή μέσα στο γήπεδο::: ο Μακ έγινε νυχτερίδα μέσα στο σκοτάδι::: έπαιζε σα να φοράει νυχτερινά γυαλιά::: οι αντίπαλοι εκείνοι είχαν κατεβάσει το κινητό τους πριν καν αρχίσει το τρίτο δεκάλεπτο::: έξω τσουχτερή βροχή::: μέσα::: γκολ::: όχι::: πρώτη φορά στη ζωή μου είδα κάτι σα σεισμό χωρίς σεισμό::: οι ουρές έγιναν κίτρινες::: ο κόσμος σηκώθηκε::: κι εκείνος::: ακόμη δεν είχε βάλει τρίποντο::: μιλάμε για δράμα::: όχι::: για κίνηση::: εκείνο το μαύρο σακάκι του::: σα στοιχειό μέσα στο γκρίζο::: κανείς δεν ήξερε πού πήγαινε::: μόνο εγώ εκεί στον πάγκο::: έκανα το σταυρό μου τρεις φορές::: όπως την εποχή που ζούσα πίσω από το γήπεδο::: όταν έκαναν γκολ οι ΠΑΟΚ::: τότε::: εκείνες τις μέρες::: οι οικογενειακοί άνθρωποι δεν μπορούσαν να δουν κανονικά::: τώρα όμως::: εδώ::: ακόμη και στον αντίπαλο γήπεδο::: εκείνος έφτανε::: έκανα λάθος;;; αλλά εσείς;;; εσείς λέτε::: "πρέπει να βγάλουμε νούμερα::: πρέπει να δείξουμε ισορροπία::: πρέπει να ψάχνουμε για ηρεμία:::" ρε::: το γήπεδο δεν είναι εργαστήριο::: όταν μπαίνει ο Μακ Μίχαιο::: όλα γίνονται γκρίζα::: όλα αλλάζουν::: οι αντίπαλοι αυτοί::: αυτοί ξεχνούν πως έχουν σώμα::: αυτοί στέκονται::: αυτοί κοιτάζουν γύρω τους σα να έχουν ξεμείνει::: εγώ::: έχω ζήσει δεκαετίες::: έχω δει Τζόνσον::: έχω δει ονειροπαίκτες::: έχω δει παίκτες που φέρνουν σπίτια::: ακόμη::: κανείς::: κανείς::: δεν έκανε το πλήθος να ξεχάσει ότι βρίσκονται στο γήπεδο::: κανείς::: εκτός από εκείνον::: αυτό είναι::: αυτό είναι::: εκείνος είναι::: όχι::: δεν είναι χαρακτήρας::: είναι::: ένα συναίσθημα::: αυτό::: εκείνος κάνει::: μέσα στο παρκέ::: εκείνος::: ο άνθρωπος::: ο Μακ::: εκείνος είναι::: ένας::: που όταν μπαίνει::: οι αντίπαλοι::: αυτοί::: βγάζουν κινητό::: σα να μην πιστεύουν::: σα να λένε::: "αυτός;;; εδώ;;; τώρα;;; αυτός;;;" κι εμείς::: εδώ::: λέμε::: γιατί όχι τον Μάριο Γέτι;;; πιστεύετε πως εκείνος μέσα στο σκοτάδι εκείνης της βροχής::: έκανε τριάμετρο;;; όχι::: εκείνος::: έκανε::: στρατός::: έκανε::: να νοιώσουν οι αντίπαλοι::: πως έχουν γίνει::: πεζικάριοι::: και εκείνοι::: αυτοί::: αυτοί που είχαν καλύτερο record εκείνης της χρονιάς::: αυτοί::: έμειναν σα αποκλεισμένοι::: σα άτομα::: χωρίς ιδέα::: σα να τους είχαν σβήσει::: από την ομάδα::: την ίδια::: αυτή::: την οποία πήγαιναν::: πάντα::: σίγουροι::: για νίκη::: ακόμη::: εκεί::: ακόμη::: εκείνος::: ο Μακ::: έκανε::: τόσο μεγάλο σεισμό::: χωρίς χτύπημα::: χωρίς φώνα::: χωρίς πλάκα::: μόνον::: παρουσία::: σα να είχε αφήσει::: το δικό του φάντασμα::: πάνω στο παρκέ::: εκεί::: εκείνος::: υπήρξε::: εκείνος::: έκανε::: ιστορία::: χωρίς νούμερα::: χωρίς στατιστικά::: εκείνος::: έγινε::: το ίδιο το γήπεδο::: εκείνη::: την ημέρα::: αυτή::: η ομάδα::: αυτή::: η ΜΕΜΦΙΣ::: δεν ήταν::: ομάδα::: ήταν::: θύελλα::: και εκείνος::: ο άνθρωπος::: εκείνος::: ήταν::: η καταιγίδα::: κανείς::: ακόμη::: δεν ξέρει::: πώς άλλαξε::: εκείνον::: τον αγώνα::: εκείνη::: την ημέρα::: ακόμη::: κρατώ::: εκείνη::: την εικόνα::: ακόμη::: βλέπω::: εκείνον::: εκείνον::: σα στρατιώτη::: σα ήρωα::: σα::: βγαλμένο::: από::: ταινία::: εκείνος::: έγινε::: ιστορία::: κι εσείς::: σήμερα::: λέτε::: "πρέπει να βγάλουμε::: ισορροπία::: πρέπει::: νούμερα::: πρέπει:::..." αφήστε τα::: αφήστε::: αυτά::: τα::: μιλούμενα::: αφήστε::: τον χρόνο::: να δείξει::: εκείνον::: τον άνθρωπο::: εκείνον::: τον Μακ::: αυτόν::: τον::: αληθινό::: τους::: άλλους::: αφήστε::: εκείνοι::: είναι::: απλώς::: οι::: φίλοι::: που::: κάνουν::: την::: ντουζίνα::: εγώ::: εδώ::: τον θυμάμαι::: ακόμη::: όταν::: εκείνος::: έκανε::: εκείνη::: την::: κίνηση::: εκείνος::: σα::: να::: πήρε::: πνεύμα::: κι::: έκανε::: τους::: άλλους::: να::: γίνουν::: ζόμπι::: εκείνοι::: αυτοί::: που::: είχαν::: την::: νίκη::: στα::: χέρια::: εκείνοι::: αυτοί::: έγιναν::: σα::: άνθρωποι::: χτισμένοι::: από::: γυαλί::: σπασμένο::: εκείνος::: ο::: Μακ::: αυτή::: η::: ομάδα::: ήταν::: η::: ίδια::: η::: Μέμφις::: εκείνος::: ήταν::: εκείνος::: εκείνος::: έκανε::: τους::: αυτούς::: του::: противника::: εκείνου::: ν::: αγώνα::: να::: νοιώσουν::: πως::: βρίσκονται::: στο::: γήπεδο::: μιας::: ομάδας::: του::: playground::: εκείνοι::: αυτοί::: αυτοί::: αυτοί::: ξέχασαν::: τι::: σημαίνει::: ν::: αγωνιστεί::: εκείνος::: εκείνος::: έγινε::: ιστορία::: σιγά μην::: τον::: βγάλουμε::: εμείς::: οι::: υποστηρικτές::: αυτοί::: δεν::: είναι::: ήρωας::: αυτοί::: είναι::: αυτοί::: που::: ξεχνούν::: πως::: πρέπει::: να::: παίζουν::: σοβαρά::: εκείνος::: εκείνος::: είναι::: η::: δική::: μας::: ελπίδα::: εκείνος::: εκείνος::: είναι::: η::: ψυχή::: αυτού::: του::: αθλήματος::: εκείνος::: εκείνος::: λοιπόν::: εγώ::: του::: δίνω::: ό,τι::: φωτιά::: έχει::: ακόμη::: στον::: κόμπο::: του::: σακάκι::: του::: κι::: ας::: πρέπει::: να::: βγάλουμε::: όλους::: αυτούς::: τους::: λέγοντας::: "πρέπει::: να::: βγάλουμε::: ισορροπία:::..." αφού::: αυτοί::: αυτοί::: είναι::: εκείνοι::: που::: κάνουν::: την::: ομάδα::: να::: μοιάζει::: σα::: μποτιλιάρισμα::: στο::: ντουντούκι::: αυτοί::: αυτοί::: κάνουν::: τους::: πυλώνες::: χωρίς::: στήθισμα::: χωρίς::: φόρα::: αυτοί::: αυτοί::: λένε::: "πρέπει::: νούμερα:::" εγώ::: εδώ::: λέω::: "πρέπει::: Μακ:::" αλλιώς::: η::: Μέμφις::: γίνεται::: μια::: ακόμα::: ομάδα::: χτισμένη::: από::: αριθμοί::: στο::: excel::: κι::: εγώ::: βγαίνω::: αλλιώς::: για::: βόλτα::: στους::: μεγάλους::: δρόμους::: όπου::: γίνονται::: τα::: όνειρα::: εκείνος::: εκείνος::: ο::: Μακ::: εκείνος::: είναι::: το::: τελευταίο::: σπίρτο::: που::: έχουμε::: ακόμη::: δεν::: χρειάζεται::: ν::: ανάψουμε::: φωτιά::: εκείνος::: ανάβει::: μόνος::: του::: κάθε::: φορά::: που::: ανοίγει::: την::: πόρτα::: του::: γηπέδου::: έτσι::: λοιπόν::: μην::: σβήσουμε::: αυτή::: την::: φλόγα::: επειδή::: κάποιοι::: φοβούνται::: πως::: μπορεί::: να::: κάψει::: κάτι::: εκείνο::: που::: μπορεί::: να::: κάψει::: είναι::: η::: αντιπάθεια::: όχι::: η::: ψυχή::: του::: αθλήματος::: εκείνος::: εκείνος::: είναι::: αυτό::: τώρα:::