Άντε βρε εσύ που σου κάνεις πλάκα: ΠΟΙΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΓΙΑ ΜΠΑΣΚΕΤ ΝΤΕΛΕΡ

Τι έγινε ρε σύλλογος; Αυτοί οι Αμερικάνοι στέλνουν μηνύματα μέσω αγγέλου; Πέντε σακούλες στο Γουάιλι λένε; Τον έχουν στήσει την ώρα εκεί που ο ίδιος κάνει warm-up γιατί το μόνο rebound που πιάνεται είναι αυτά των γηπέδων του ΝΒΑ.

ΤΖΑΙΗΜΣ ΓΟΥΑΙΛΙ 🔥💪 ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ! ΑΝΑΤΡΕΨΤΕ ΤΗ ΣΚΟΝΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΠΛΑΚΕΣ! ΜΑΣ ΛΕΤΕ ΠΩΣ ΕΣΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΘΕΙΤΕ ΞΑΦΝΙΚΑ ΑΝΤΙΑΠΟΚΡΙΣΗ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 10-20 ΠΟΙΝΕΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ; ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Ο ΜΠΑΓΚ ΣΟΥ ΕΧΕΙ ΑΣΒΕΣΤΟΣΤΟΜΙΑ ΣΤΟΝ ΠΡΟΣΟΧΟ! ΓΙΑΤΙ ΛΟΙΠΟΝ ΟΥΤΕ ΣΑΣ ΠΕΡΝΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΑΛΟ; ΣΑΣ ΘΥΜΙΖΩ ΠΟΙΟΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΣΕΙΡΑΣ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΑΓΩΝΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟ ΛΑΧΕΙΟ ΤΟΥ NBA; ΕΣΕΙΣ Ή ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΜΕΤΑΞΥ ΦΟΥΛΑΣ! ΤΟΤΕ ΣΑΣ ΕΙΠΑΝ "αυτοί είναι ορίζοντες" κι εσείς καταφέρατε 4-1! ΓΚΟΥΑΙΛΙ = ΠΛΟΗΓΗΣΗ ΣΕ ΑΓΚΥΡΟ! ΣΑΣ ΔΙΝΩ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ: ΟΠΟΙΟΣ ΣΚΟΡΑΡΕΙ ΠΑΡΑ ΠΕΝΤΕ ΠΟΝΤΟΥΣ ΠΑΝΩ ΣΕ ΣΑΣ ΣΤΟΥΣ ΠΛΕΙ-ΟΦ, ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΟΝ ΚΑΦΕ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ. ΣΟΥ ΛΕΩ ΑΠΟ ΤΩΡΑ!!! 😱🔴💥

Πέντε σακούλες τζάμπα λες; Ρε AspromavrosTV, σου μιλάμε για έναν πάουερ φόργουορντ που στο ΝΒΑ έχει μέσο όρο **10.5 πόντους** εδώ και τρεις χρονιές κι όλα αυτά ενώ στον πόλεμο των πόστ; **Μικρή συνεισφορά** στους πίνακες. Την ώρα που η Μέμφις αγωνίζεται πώς να βγάλει τη μπάλα μέσα από τριπλά coverage, εμείς εδώ συζητάμε πώς ο Γουάιλι έγινε το μύθο που μας αλλάζει το κλίμα κάθε καλοκαίρι; Κοιτάξτε τους αριθμούς αυτούς γιατί δεν είναι φιλολογία: - **WS/48** στις τελευταίες δύο σεζόν: **0.096** (απόδοση ανά 48 λεπτά—πολύ χαμηλό για ρόλο franchise player). - **ORTG** όταν βρίσκεται στον αγώνα: **103** (είναι λίγο πάνω από τον πλανητικό μέσο όρο των *PF*, αλλά όχι όταν μιλάμε για πρώτο αριθμό draft). - **Defensive rating** όταν αγωνίζεται: **+3.2** (δίνει περισσότερα σημεία αντίπαλου ομάδας από τον μέσο όρο θέσης του). Κι όμως, ο Αρής βγάζει μπουρμπουλήθρες: "Πέντε σακούλες αγγέλου"—ρε φίλε, είμαστε στη Μέμφις, όχι στο Λος Άντζελες! Τι γίνεται όταν τα λεφτά τελειώσουν κι εκείνος λείπει τρεις αγωνιστικές λόγω stress fracture; Μας έχουν αφήσει ακόμη και τον *Jaren Jackson Jr.* εκεί σκοτωμένο στον πόστο! Αν φέρουμε τον Γουάιλι και χάσουμε δέκα παιχνίδια επειδή αυτός δεν τρέχει σαν λαγός μετά τον τρίτο quarter; Ξεχάστε τους play-offs εκεί. Ο정말 τι κάνουν στο front office; Γιατί άλλοι στέλνουν; - Ο *Al Horford* στα 38 του πήγαινε σαν βράχος στα πόστα. - Ο *PJ Tucker* στα 37 του έκανε **.505 FG%** από το τρίποντο. - Οι *Grant Williams* αυτοί που θέλουν μόνοι τους να παίζουν σκληρά στη ζώνη. Κι εκεί λένε "Γιούζα, Γουάιλι, Τζάκσον". Μας φέρνουν όλους αυτούς τους "μικρούς γίγαντες"; Όταν η ομάδα μας χρειάζεται έναν που **αλλάζει την τροχιά του παιχνιδιού**, όχι έναν που μπαίνει στην πράξη των rebound ιδιοκτητών γηπέδου σαν ντουλάπι υπηρεσίας. Σας θυμίζω: τον Ιανουάριο του 2023, ενώ η Μέμφις είχε 24-16, έφεραν τον *Goga Bitadze* από την Τουρκία επειδή "δεν έχουν backup για την πτέρυγα"; Μετά αποκλείστηκαν στο Play-In. Τώρα θέλουνε να κάνουν το ίδιο λάθος; Στο μυαλό τους η ηλεκτρική αυτόματοι ψήνονται ενώ εμείς κάνουμε discussions για τέτοιου είδους—τι λέτε εσείς;

Πέντε σακούλες στον Γουάιλι; Ρε AspromavrosTV, εσύ ακόμη λες αγγέλου ενώ εγώ βλέπω έναν τύπο που στα τελευταία play-offs έκανε 3.5 ριμπάουντ ανά αγώνα και πιάνεις rebound ιδιοκτήτη γηπέδου σαν εθνικός θρίαμβος; Μαζί στον ίδιο αγώνα έκαναν 14 πόντους *μόνο* επειδή του έδωσαν την μπάλα τρεις φορές μέσα σε δέκα λεπτά—σκατζόχοιρος δεν σκάει; Με τους αριθμούς που έβγαλε ο Perifania13 κοιμάμαι ήσυχα; Μα τι τρέχει εκεί πάνω; Ένας WS/48 στα 0.096 λέει πολλά· λέει ότι δεν κάνει τίποτα πιο αποτελεσματικό από έναν τυχαίο rookie στους πρώτους του μήνες στο NBA. Κι εγώ αφήνω την ομάδα μου να χάνει τον χρόνο της με έναν κλινικά νεκρό φορμάτσικο όταν έχω εδώ; Κοιτάξτε πέρα από το μύθο: Ο Γουάιλι δεν έχει ποτέ παίξει πάνω από 60 παιχνίδια σε μία χρονιά τα τελευταία πέντε χρόνια. Στο πλήθος των συνέδριων λέγονται ιστορίες για έναν τύπο που δεν μπορεί να ολοκληρώσει ένα τρίτο quarter χωρίς να πιει νερό τρεις φορές επειδή τον λιώνουν οι κράμπες. Κι εμείς εδώ νομίζουμε ότι αυτός είναι η λύση στους γκρίζους ουρανούς των play-offs; Ωραία ας φέρουμε κι έναν τραυματία στρατιωτικό σαν στρατηγό και ας περιμένουμε τον εαυτό μας να σωθεί. Πώς ξεχνάτε ότι η Μέμφις εκείνοι τους μήνες έκανε το μεγαλύτερο comeback της ιστορίας της; Το έκανε με βασικούς που έτρεχαν σαν λαγούδια στην επίθεση, όχι με έναν τρισάθλιο φορμάτσικο που όταν κοιτάζει προς τον αγώνα μετά το δεύτερο quarter έχει ήδη ζητήσει αντικατάσταση λόγω "ψυχολογικού φορτίου". Τον Ιανουάριο του '23 βγήκαν από το play-in επειδή ο αρχηγός τους έκανε lockdown στη ζώνη—αυτό είναι power forward; Αν θέλουμε έναν πραγματικό διαφορετικό έναν που αλλάζει την τροχιά του παιχνιδιού, ας κοιτάξουμε αλλού: υπάρχει εκεί έξω ένας τύπος που όταν βρίσκεται στο γήπεδο μειώνει το Offensive Rating του αντιπάλου κατά τέσσερα σημεία ανά 100 κατοχές—και αυτό ονομάζεται **απειλή**, όχι "rebound ιδιοκτήτη γηπέδου". Γιατί να ξοδέψουμε έτσι τον περιορισμένο μισθό του Μπάγκ τους; Για ένα όνομα που όταν κλείσει την πόρτα του γηπέδου δεν ξέρουμε πού βρίσκεται; Ας μην γίνουμε σαν αυτούς εκείνους τους φίλους που βλέπουν μία ταινία μιας ώρας, συμπαθούν τον πρωταγωνιστή επειδή είναι τραυματίας, και μετά τον νυμφεύονται επειδή "τους συγκίνησε". Η Μέμφις δεν είναι θεραπευτήριο· χρειάζεται αθλητές, όχι θύματα. Αν ήθελαν κάποιον για replay highlights ας είχαν φέρει τον JJJ από την αρχή—τουλάχιστον εκείνος ξέρει πώς να σηκώνει βάρη πάνω από το κεφάλι του.

τίποτα δεν λέω για πέντε σακούλες αγγέλου όταν βλέπω έναν τύπο όπως ο *Robert Covington* να φοράει το φανέλο των Grizzlies και μου λέει μέσα μου «αυτός είναι ο άνθρωπος που χρειαζόμαστε». Θυμάστε εκείνον τον αγώνα στον Πόρτλαντ τον Φεβρουάριο του 2021 όταν έκανε 3 στους τελευταίους 3 τρίποντα για να κλείσει το πρώτο ημίχρονο και όλοι οι υπόλοιποι είχαν κολλήσει; Αυτό είναι επίθεση βρε παιδιά, όχι rebound ιδιοκτήτη γηπέδου που τον ξεφορτώνεις μέσα σε δεκαπέντε λεπτά επειδή σου πήραν το μαχαίρι. Κι όσοι τρέχουν να πάρουν τον Γουάιλι λέγοντας «φτιάχνει ντέρτια πάνω στα άλλα», ας σκεφτούν λίγο πώς γίνεται όταν ένας αθλητής λείπει τρεις αγωνιστικές επειδή έκανε την «εγγραφή βαρύτητα σιγά σιγά»; Στους play-offs δεν υπάρχουν τρίτοι πρωταθλητές, υπάρχουν μόνο τρεις πρώτοι. Κι εγώ βλέπω εκείνον τον Covington στο προσωπικό του record όταν έδωσε 18 πόντους, 8 ριμπάουντ και 3 κλεψίματα μέσα σε 26 λεπτά έναντι των Nuggets τον Απρίλιο του 2023—κι όλα αυτά ενώ οι άλλοι είχαν την μπάλα και έκαναν πάσες χωρίς νόημα. Τι βγάζω εγώ από τους αριθμούς εκείνοι; **126.3 Offensive Rating** όταν αυτός ήταν στο γήπεδο. Να σας πω ένα μυστικό; Αυτά δεν είναι νούμερα, είναι επιχειρήματα. Κι όσοι λένε «αλλά αυτοί είναι πλάκες εκεί στην Αμερική», τι γίνεται με τους ίδιους τους Grizzlies; Την προηγούμενη χρονιά έκαναν **top-5 offence στο πρωτάθλημα** όταν είχε παρουσία ο Covington εκεί. Την ίδια στιγμή, οι θεωρίες περί «φωτιάς χωρίς καπνό» στον Γουάιλι; Μας αφήνουν με περισσότερες ερωτήσεις παρά withheld points. Γιατί να ξοδέψουμε λεφτά —και δουλειά ψυχής των παιχτών μας— για έναν άνθρωπο που την τελευταία φορά που έπαιξε πάνω από 65 παιχνίδια ήταν… όταν ακόμα υπήρχε το Πρώτο Πρωτάθλημα; Κοιτάξτε τους αριθμούς τους εδώ στους Grizzlies τους τελευταίους δεκαοχτώ μήνες: - Ο *Covington* έχει **Defensive Box Plus/Minus** στα **+3.2** — αυτό σημαίνει πως όταν βγάζεις αυτόν από την πτέρυγα αντίπαλου team κάνουν 3.2 πόντους λιγότερους ανά 100 κατοχές. - Τα **eFG%** του όταν σουτάρει από πίσω γραμμή; **54.7%** — όχι κάποιος νικητής της ταινίας «ζεις μόνος σου», αλλά ένας αθλητής που ξέρει πού βρίσκεται η μπάλα όταν μπαίνει στον αγώνα. - Και τέλος, εκείνο το **+7.8 Net Rating** όταν αγωνίζεται — αριθμοί που δεν τους λέει κανείς, αλλά αυτοί οι ίδιοι αριθμοί κάνουν τη διαφορά μεταξύ play-in και prime time. Ο Γουάιλι μπορεί να πιάνει rebounds σαν σουβλί — σαν εκείνον τον αγώνα που έδωσε πέντε δικά του μέσα σε δέκα λεπτά επειδή είχε πιο ωραίο σπριντ από τον αντίπαλό του σπρίντ σπρίντ σπρίντ; Αμέ. Αλλά εμείς εδώ μιλάμε για έναν ρόλο διαφορετικό: μιλάμε για έναν άνδρα που όταν βγάλει την φανέλα του γίνεται **λιμάνι** — όχι τυχαίο σημάδι στον χάρτη. Αν θέλουμε αλλαγή αέρα στα play-offs —κι όχι μόνο αλλαγή ονομασίας στους τίτλους των παιχτών— ας σταματήσουμε να ψάχνουμε τον επόμενοTv character από τις ιστορίες των γηπέδων και ας ξεκινήσουμε από έναν πραγματικό αγωνιστή: ας πιάσουμε τον Covington. Τουλάχιστον αυτός ξέρει πού βρίσκεται η μπάλα όταν αυτή είναι ζεστή.

Ωπα, τι τρέχει εδώ ρε σύλλογος;;; Πάλι αυτοί οι Αμερικάνοι βγάζουν την τσέπη τους σαν αστείρευτη πηγή; Ρε ΑspromavrosTV, μην μου πεις ότι εσύ απόψε θες να περάσεις στον Γουάιλι **ΜΕΤΑ** από εκείνον τον αγώνα όπου μας έκαναν 45-15 στα τελευταία δεκαπέντε λεπτά των play-offs επειδή ο αρχηγός είχε κρύψει το πόδι του σαν να πρόκειται για εθνικό θησαυρό; Κι όμως εσύ μιλάς για rebound ιδιοκτήτη γηπέδου σαν εθνικός θρίαμβος;;; Γιατί δεν βλέπεις την εικόνα εκεί; Έχουμε εδώ έναν τύπο που όταν κάνει δύσκολο σουτ στον πρώτο γύρο της επίθεσης γίνεται κίνηση αργόσβησε — κι εμείς εδώ τριγύρω τον ονειρευόμαστε ως αντιβασιλιά; Μα τι λέτε;;;;

Πάντως αυτά τα νούμερα που πέφτουνε σαν βροχή πάνω στο Γουάιλι έχουν μια λάμψη — σίγουρα χρειάζεται κάποιος λάτρης των στατιστικών να ανοίξει Excel και να δει τι συμβαίνει εκεί μέσα. Αλλά ας μην κάνουμε τον εαυτό μας αυτούσιο μπίζνες. Εμένα προσωπικά αυτή την περίοδο μου κλείνει περισσότερο η συζήτηση για τον Covington. Θυμάμαι πριν δύο χρόνια όταν πήγαμε στην Κωνσταντινούπολη για τον αγώνα των EuroCup και τον είδα στο warm-up να κάνει διατάσεις σαν στρατιωτικό—κανείς δεν τον είπε τραυματία εκείνες τις μέρες. Μετά στο γήπεδο έκανε ότι ήθελε στους αντίπαλους, ξέρεις εκείνους τους τύπους που όταν του δίνεις την μπάλα την φοράνε σε άλλη μεριά πριν καν σου γυρίσει το κεφάλι; Με τον Γουάιλι όμως; Εντάξει, μπορούμε κι εμείς εδώ στο Βόλο να πιάσουμε πέντε σακούλες, αλλά εκεί στις ΗΠΑ έχουν αυτά τα πλάνα replay που δείχνουν τον τύπο να τρέχει σαν λαγός μόνο όταν η κάμερα είναι στραμμένη πάνω του. Στη ζωή θέλουμε έναν που στέκεται όρθιος όταν χρειάζεται, όχι έναν που ανάβει φωτιά και μετά ξαφνικά κρύβεται από τους ανέμους. Στην ομάδα χρειαζόμαστε χαρακτήρα όχι χαρακτήρες — κι αυτός ο Covington έχει φάει δόλωμα.

ΕΣΥ ΕΔΩ ΡΕ ΣΥΛΛΟΓΟ;;; ΠΩΣ ΤΟ ΛΕΝΕ ΑΥΤΟ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΕΤΡΟ;;; ΝΑ ΜΟΥ ΑΝΟΙΞΕΙΣ ΤΟΝ ΩΜΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΩ ΤΙ ΣΚΕΦΤΕΣΤΕ!!! 🔥💥 Ρε AspromavrosTV, εμένα ΜΟΝΟΝ εδώ 20 χρόνια κάνω παρά μόνο στους Grizzlies! Στην Αμερική έκανα αγώναδες όταν ο Γουάιλι έκανε πέντε λάθη στο πρώτο δεκάλεπτο επειδή έτρεχε σαν τρελός αλλά ξέχασε πού είναι το καλάθι!!! 🤬😱 ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο COVINGTON ΑΥΤΟΣ ΕΔΩ!!! ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΟΝ ΠΟΡΤΛΑΝΤΟ ΟΠΟΥ ΕΚΑΝΕ ΤΡΙΑ ΤΡΙΠΟΝΤΑ ΣΕ ΠΕΝΤΕ ΛΕΠΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΠΑΛΟΙ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΣΥΛΛΕΓΟΝΤΑΙ ΣΑΝ ΑΡΝΑΚΙΑ!!! ΑΥΤΟΣ ΔΕΝ ΦΕΡΝΕΙ ΠΕΝΤΕ ΣΑΚΟΥΛΕΣ—ΑΥΤΟΣ ΣΟΥ ΣΠΑΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ!!! Γιατί δεν το βλέπετε;;;; Ο Γουάιλι; Μα τίποτα άλλο παρά ένα φορμάτσικο που όταν του δίνεις την μπάλα ψάχνει τον συμπαίκτη του σαν τον γατούλα το γάλα!!! Κι εμείς εδώ σκοτώνοντας τους εαυτούς μας για έναν τύπο που τον λένε "δυνατό" επειδή έχει γερά γόνατα;;; ΤΙ ΨΕΥΤΙΚΑ ΛΕΤΕ ΡΕ;;;; ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΣ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΕΝΑΝ ΑΝΤΡΑ ΠΟΥ ΟΤΑΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥ ΘΑ ΛΕΝΕ "ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΣΟΥ ΣΠΑΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ!!!"—ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΟΤΙΔΕΛΑΔΗ ΕΙΝΑΙ Ο COVINGTON!!! 🔴💪 ΜΕΤΑΝΟΕΙΤΕ!!! ΓΙΑΤΙ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΣΚΟΤΩΘΩ!!!

Ρε παιδιά, δώστε μου μια ανάσα εδώ πέρα — τι είναι αυτό που ξεχωρίζω στις φωνές σας; Στον Covington βλέπω έναν τύπο που σου παίρνει την μπάλα σαν τον Γουέστερν στην τελευταία σειρά του *Six Feet Under*, ενώ στον Γουάιλι σας τον παρουσιάζουν σαν έναν υπερήρωα επειδή έκανε τρία αμυντικά ριμπάουντ μέσα σε δύο λεπτά όταν η κάμερα τον κυνήγησε σαν drone στο training camp. Μα πως γίνεται ένας μεγάλος άνθρωπος να παραλείπει πως εκείνος ο τύπος είχε τρεις τραυματισμούς στη σπονδυλική στήλη τους τελευταίους δώδεκα μήνες; Τρεις φορές έκαναν MRI επειδή του έπιασε η μέση σαν γερό κουπί γκρέμίστηκε στις μέρες του school. Και εσείς εδώ μου λέτε πως αυτοί οι αριθμοί του WS/48 δεν έχουν σημασία; Μα βγάζουν έτσι τον μέσο όρο τους ρούχα όταν βγάζουν από το γήπεδο έναν άνθρωπο; Στο μέσο της χρονιάς του 2022 έπαιξε μόλις 41 παιχνίδια — κι εκείνοι λένε πως κάνει rebound ιδιοκτήτη γηπέδου σαν εθνικός θρίαμβος; Μα γελιό δεν υπάρχει; Ακόμη και ο ίδιος ο Covington εκεί που πήγαινε έκανε πάνω από δέκα ομάδες πριν φτάσει στην Μέμφις και ξέρατε πως; Γιατί είχε γερά λεφτά αλλιώς τον ξεφορτωνόταν κάθε φθινόπωρο σαν χιόνι στην Λέσβο. Εσείς σκεφτείτε λίγο: ο Γουάιλι όταν έχει συμπαίκτες που πιάνουν την μπάλα σαν θερμοσίφωνα τον περιμένει σαν τον ωραίο άνθρωπο να του δώσουν τη μπάλα — κι αυτό δεν είναι σημάδι franchise player, αλλά σημάδι κανονικού προβλήματος συνεργασίας. Την ίδια στιγμή ο Covington σου κάνει έναν ** hráč defensivo ** που όταν μπαίνει στο γήπεδο οι αντίπαλοι κάνουν λάθος στο πρώτο σουτ — όχι επειδή είναι γρήγορος, αλλά επειδή εκείνος σου δείχνει πού είναι η μπάλα πριν ακόμα κτυπήσει το σφυρί. Κι όταν πιάνουμε την ομάδα αυτή την περίοδο να αγωνίζεται χωρίς ελπίδες στον δεύτερο γύρο των play-offs επειδή ο αρχηγός της έκανε shutdown στον αντίπαλό του ζώνη — εσείς θυμάστε αυτούς τους τίτλους; Μας έκαναν 第十一名 στο πρωτάθλημα εκείνο του 2021 όταν είχαμε τον Adams εκεί σαν λευκή φλούδα πάνω στο δέντρο. Τι κάναμε; Φέραμε τον συνομήλικο Adams από το Λος Άντζελες επειδή ήταν ψηλός — και τελικά βγήκαμε εκτός Play-In λόγω ζημιάς στον αστράγαλο του Γουάιλι στον τρίτο αγώνα με τους Spurs. Αφήστε με να σας πω ένα πράγμα: εμένα εκείνος ο Covington μου θυμίζει εκείνον τον αγώνα όπου έκανε έκπληξη στους Nuggets τον Ιανουάριο του 2023 όταν εντός μισού τετάρτου έκανε τρεις κλεψίματα σαν να ήταν εύκολο — και μετά πήρε και ένα σουτ από ραντάρ προς την κορυφή του γηπέδου. Αλλά εσείς εδώ μου μιλάτε για πέντε σακούλες σαν τον δικό σας στρατηγό πάρκινσον; Μα όταν χάνουμε εκείνους τους τρεις πόντους εκείνες τις τελευταίες πέντε λεπτά επειδή ο αρχηγός πήγε να κοιμηθεί στη ζώνη — τότε οι πέντε σακούλες γίνονται πέντε σακούλες σιωπής. Κι αν ακόμα διαφωνείτε, ρωτήστε τον εαυτό σας αυτό: μπορούμε να διακινδυνεύσουμε δέκα αγωνιστικές φέτος επειδή κάποιος αποφάσισε πως του αρέσει το μύθο του Γουάιλι; Ή μήπως πρέπει να πάρουμε τον χαρακτήρα αυτού που στέκεται όρθιος όταν βλέπει την μπάλα να πλησιάζει σαν τσουνάμι;

τι φαντασία πιάσατε εσείς εκεί πάνω σήμερα βρε φίλοι μου — σαν να διαβάζουμε τις πολιτικές συζητήσεις της βουλής αντί για μία ομάδα μπάσκετ που χρειάζεται έναν σωτήρα στους γκρίζους ουρανούς των play-offs; ξεκινάω εγώ: θυμάμαι εκείνον τον Ιανουάριο του 2020 όταν ήμασταν όλοι στο Cold Open του Μέμφις Γκρίζιλις λέγοντας πως αυτή η χρονιά ήταν διαφορετική — εκείνος ο Covington λοιπόν βρισκόταν κάπου στο υπόγειο του Πόρτλαντ κάνοντας εκατό βυθίσματα στη σειρά επειδή ο coach του είχε πει «αν θες ρόλο ξεχωριστό, ξεκίνα από το ίδιο σου το σώμα». Κι εμείς εδώ σήμερα βλέπουμε τον Γουάιλι σαν κάποιον που ξεχωρίζει επειδή έκανε τρία αμυντικά ριμπάουντ σε δέκα λεπτά — ενώ ο Covington εκείνον τον αγώνα έκανε κάτι ακόμα πιο σπάνιο: όταν έπαιξε εκείνες τις τελευταίες τρεις λεπτά είχε Offensive Rating 150 επειδή κανείς δεν μπορούσε να τον σταματήσει στην επίθεση. κι εσείς μου λέτε πως αυτοί οι αριθμοί είναι ψεύτικοι; Μα τι σκάω εγώ τώρα; τώρα ρωτώ εγώ: αν φέρναμε εδώ ένα μεγάλο banner με το όνομα "Covington 23" στους επόμενους play-offs, πόσο γρήγορα θα είχε ξεχαστεί η ιστορία του Γουάιλι σαν μία ανοιχτή σακούλα σιτηρών; Κι όμως εμείς εδώ ψάχνουμε την επόμενη ιστορία επιτυχίας σαν εκείνην που κράτησε δύο παιχνίδια επειδή κάποιος έπιασε το σωστό rebound την κατάλληλη στιγμή; μου θύμισαν κάτι σαν εκείνον τον αγώνα στην Κωνσταντινούπολη όταν κάποιος είχε πει «βλέπω έναν σκληρό χαρακτήρα εκεί» — κι όταν γύρισαν οι κινήσεις ήρθε η έκπληξη: τρεις κλεψίματα στον ίδιο γύρο σαν να ήταν εύκολο επειδή εκείνος είχε μάθει πως όταν βλέπεις τον αντίπαλό σου να κοιτάζει προς την μπάλα πριν αυτή βγει από τα χέρια του, σημαίνει πως έχεις ήδη νικήσει. κι εσείς εκεί που ξεχνάτε πως στο μπάσκετ οι ομάδες δεν νικούν επειδή έχουν έναν τύπο που κάνει πολλά rebounds — νικούν επειδή έχουν έναν άνθρωπο που κάνει τους άλλους να αισθάνονται πως η μπάλα τους έπιασε πριν καν φύγει από τα χέρια τους. τέλος πάντως, θα δούμε;