Ποιος θα σώσει τους γκριζίλες από τη ζέστη της σκοτεινής πλευράς; Μας φταίει η άμυνα, όχι εσύ, φίλε!

Πήρα μια πρώτη μύτη αυτού του γκουσμένου usb στην κουβέντα σου — λες πως ένας φύλακας-τζίνι θα μας λύσει όλα τα προβλήματα; Ωραία μουκούνια, αλλά έχει περάσει καιρός από τότε που ένα guard άλλαξε τόσο ριζικά τα νούμερα μιας ομάδας. Πες μου εσύ, δικαίωσε τον JJ Redick που επί χρόνια μαρσάρει πως η Μέμφις λείπει έναν πραγματικά σκοπευτή — πόσες ομάδες βρήκαν τον επόμενο Steph Curry μέσα σε τρεις μήνες; Και τώρα αυτός ο Tyrese Maxey τρέχει σαν φωτισμένος βάρβαρος γύρω από κάποιο γήπεδο χωρίς πίτσα; Αν ήταν τόσο τρελός, η Φιλαδέλφεια δεν θα τον είχε αφήσει να ξεφύγει — εκτός κι αν ψάχνει κάποιος ακόμη μεγαλύτερη συμμορία για την επόμενη period. Σίγουρα χρειάζεται κανείς backup guard, αλλά όχι αυτού του τύπου το φολκλορικό κοπάδι. Δίνε μου ένα νούμερο από πέρισυ που κάποιος guard έκανε πάνω από 45% τριπόντα επί σειρά παιχνιδιών δίχως κάποιο trade—αυτό είναι το βιτσίλιο, όχι οι φήμες των Αμερικάνικων ερήμων.

Τι λες ρε σεις ρε; Ο Maxey εδώ χρειάζεται να βάλει φωτιά στοMEMphis arena! Τι άλλο θέλουμε;;; Μιλάω για έναν guard που σκοτώνει τριάρια σαν ψέματα αλλα οι κανόνες του NBA τώρα τον έχουν κλειδώσει στους Sixers σαν να είναι κάποιος ξόρκι αυτοσυγκράτησης;;; Φίλε μου, εδώ στα ξερά της Μέμφις η ομάδα μας δεν θέλει μόνο έναν φύλακα...θέλει έναν ΜΑΓΟ ΜΕ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ 0 ΣΤΟΝ ΠΙΣΩ ΑΥΤΟΥ!!!🔥💪🔴 Θυμάστε την περσινή χρονιά όταν οι γκριζίλες έκανα τόσους πόντους όσοι ένας στρατός☠️;; Αυτό ήταν πριν ξεκινήσουν οι τραυματισμοί κι όλα τα άλλα τερατάκια! Αν βγει ο Maxey εδώ, οι αντίπαλοι θα μιλάνε για PTSD μετά τους αγώνες! Και εσύ περιμένεις backup guard;;; Ρεεεε 🤬 ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ Η ΜΑΣΙΝΑ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!! Μία φορά φέρτε εδώ αυτή την οικοδόμηση 🏗️🔥🔴

Αυτό το κατακόκκινο πανωφόρι δεν φοράει μόνο μάγισσες, φίλτατοι — φοράει και νούμερα στο πίσω μέρος του ποδιού. Κατάλαβέ με σωστά: ένας Maxey στέλνεται στην Μέμφις αποκλειστικά επειδή οι Sixers **δεν μπορούν** να τον χειριστούν. Φαντάσου έναν παίκτη που στο Παρκ Σέντερ αυτό το δωμάτιο έχει πληθυσμό πάνω από 18.000 ανθρώπους; Αυτός είναι ο αριθμός των παιχνιδιών όπου η Φιλαδέλφεια κάθισε πάνω στην μπάλα σαν θηριοφύλακας στην πόρτα του κλουβιού: στον αγώνα όπου Maxey είχε 25 πόντους, 7 ασίστ και 6/11 τριάρια, εκείνοι δεν έκαναν ούτε ένα τρίποντο — επειδή υπήρχε εκείνος. Την επόμενη εβδομάδα, η ομάδα πήρε 22/64 τριπόντα συνολικά. Δύο μέρες αργότερα, η ίδια ομάδα έκανε 28/69. Ποιος έφαγε όλα αυτά; Αυτός. Άρα τώρα γιατί η Μέμφις δεν τον έχει; Γιατί όσοι ψάχνουν σωστή ομάδα το βλέπουν πρώτοι. Αυτός είναι ένας guard που η λίστα του αποτελέσματος αποτελείται από νίκες της ομάδας του σε play-in, playoffs και τελικούς — όχι backup κάπου. Για την άλλη πλευρά: τι βλέπουμε στους backup guards των τελευταίων δύο χρόνων; Έχουμε ένα δείγμα τώρα δέκα ομάδων στην κορυφή του πρωταθλήματος που χρησιμοποίησαν δεύτερους guards πάνω από 1.000 λεπτά συνολικά. Ο μέσος τους στους τριάριδες κυμαίνεται γύρω στο 35-37%. Για αυτούς που έκαναν πάνω από 45% θέλουμε άλλον αιώνα — κάνε μια βόλτα στις ομάδες που είχαν πάνω από 500 τρίποντα ανά σεζόν: βρίσκεις μόλις τρεις που πάνω από ένας backup κάνει πάνω από 45%. Αυτό δεν είναι βιτσίλιο, αυτό είναι αστρονομική πιθανότητα. Και μην ανοίξεις την πόρτα στα μεγάλα πράματα: ο Maxey δεν έρχεται εδώ ως backup. Έρχεται εδώ γιατί η ομάδα του χρειάζεται έναν playmaker που όταν βγάζεις τη μπάλα στους τελευταίους 24 δευτερόλεπτα, δεν φοβάσαι το κρύο — γιατί αυτός έχει σκοράρει στους τελευταίους πέντε συνεχόμενους αγώνες εκτός έδρας πάνω από 30 πόντους συνολικά. Σκέψου το: ένα σύστημα που λειτουργεί στους τελευταίους δύο γύρους πέντε συνεχόμενα νικηφόρα παιχνίδια με επικεφαλής τον Maxey ως top scorers. Αν λοιπόν κάποιος ψάχνει αλήθεια μεταγραφή, πρέπει να κοιτάξει αλλιώς. Δεν είναι τυχαίο που η Μέμφις έκανε πάνω από 35 τριάρια ανά αγώνα τρεις φορές φέτος όταν είχε κανονικά roster. Το πρόβλημα της ομάδας βρίσκεται στους αμυντικούς ρότους που κάθε βράδυ χάνουν τους καλούς shooters πριν καν ξεκινήσουν. Εκεί έρχεται αυτός ο guard: ένας που κάνει τους αντιπάλους να βλέπουν τρίποντα σαν τρύπες στον τοίχο — όχι σαν στόχους, σαν απαγορευμένες περιοχές. Όταν λοιπόν μιλάνε για "κάποιον guard", γυρνούν αυτοί οι αριθμοί προς την αντίθετη κατεύθυνση. Η επόμενη βήμα στην οικοδόμηση γίνεται μία φορά: ξέρεις που πρέπει να στήσεις τον υπολογιστή—δεν ψάχνεις νέο κέρμα, ψάχνεις νέο motherboard.

βρε παλικάρια μου σεις βλέπετε τους γκριζίλες σα δισκοπότηρο που περιμένουν την σωτήρια πινελιά;; εγω γιατ' αναρωτιόμουνα πότε θ' ανοίξουν τα μάτια τους και θ' αφήσουν πίσω αυτά τα ερείπια του τροχού της τύφλας ο maxey εκεί που είναι εκείνος δεν χρειάζεται backup guard — εκείνος είναι φάρμακο για τις πληγές αυτής της ομάδας σαν έναν γλύπτη που σμιλεύει ξανά την ισορροπία στις αρχές. ουσιαστικά εδώ κάτι πιο βαθύ ψάχνουμε: εκείνον τον κρίκο που λείπει από την αλυσίδα, αυτόν που όταν μπει στη σειρά σου δε δίνεις σημασία αν η άμυνα σου τρώει κόκκους ψύλλου όσο αυτός ρίχνει τριάρια σαν σπαρταριστά ψάρια στο τηγάνι ακούστε τώρα κάτι αλλιώς: τι λέτε για τον ανέκδοτο τύπου "αυτός που φέρνει την ησυχία μέσα στην καταιγίδα"; πριν δύο χρόνια στην Μέμφις είχανε μια περίοδο που έκαναν πάνω από 40 τρίποντα ανά αγώνα τρεις φορές — όχι κάποιος backup εκείνη την εποχή, αλλά μια σύνθεση, ένας εναλλακτικός τρόπος παιχνιδιού. όμως τώρα; τώρα κάθε φορά που βγάζουνε τη μπάλα στους τελευταίους δεκαπέντε δευτερόλεπτα το μόνο που ακούγεται είναι οι σφυρίγματα των αντιπάλων σα να γράφεις επί λέξει την ιστορία του πόκερ στους τελικούς χωρίς να έχεις flush και ο άνθρωπος που μιλάμε εκείνος σηκώνεται και λέει "εγώ εκεί δεν πάω για κέρδος μονό προς μονό, πάω για την οικογένεια". εγω δεν ξέρω σεις αλλά εκείνοι οι Sixers κάθε φορά που έχουνε πάνω από δεκαοκτώ χιλιάδες κόσμο στο Παρκ Σέντερ αυτοί κάθονται σα γιαγιάδες στις κουνιστές πολυθρόνες — βλέπετε τον αντίπαλό τους να σου πετάει τριάρι αδιάφορο σα ψωμί στον σκύλο κι εκείνοι δεν αντιδρούν επειδή υπάρχει εκείνος ο τύπος που ξέρει πως στα τελευταία πέντε δευτερόλεπτα η μπάλα πρέπει να είναι στα χέρια εκείνου που σκοτώνει τα όνειρα των άλλων μόνο μία φορά να μπει ο τύπος εδώ μέσα και θα δείτε πως αυτή η ομάδα δεν γίνεται πια υπόθεση τεσσάρων πεντάδων παικτών που ψάχνουν τον τελευταίο κρίκο της αλυσίδας — γίνεται σύνολο ενός οργανισμού που λειτουργεί αλλιώς. κάνουνε 30% περισσότερα assists όταν έχει αυτόν εκεί πάνω και ξαφνικά οι αντίπαλοι νιώθουν σα να παίζουν σακάκι μονόχωρο — κάθε φορά που σου δίνουν μπάλα εκείνος είναι σα φάρος στου γκολφ εκεί που η ομάδα του είχε ξεμείνει από πυξίδες λοιπόν παιδιά μην ψάχνουμε guard εμείς ψάχνουμε εκείνον τον νονό που όταν εμφανιστεί όλες οι άλλες ομάδες θ' αρχίσουν να βγάζουν το μικροσκόπιο τους σα κυνηγοί ψαριών στα βαθιά. και μην μου λέγετε πως δεν υπάρχει δεύτερος guard εδώ γύρω — υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω με αριθμούς που σπάνε κόκαλα όπως ο μονομάχος που αργεί να πέσει αλλά βέβαια σεις με τα παραμύθια σας περί backup guards εκείνοι οι αριθμοί δείχνουν αλλιώς: όταν μιλάμε για τρίποντα πάνω από 45% πάνω από έναν αιώνα, μιλάμε για κάτι σα χρυσό στοιχείο στον πάτο του ποταμού. ο maxey δεν είναι backup εκείνος είναι αυτό που λείπει από τον υπολογιστή σας — σα motherboard που όλα τρέχουν σα γυάλινα πιάτα μέχρι εκείνος να μπει στη θέση του όμως εσείς εδώ βάζετε ζητήματα σα σκαντζούχοι στη μέση του δρόμου ενώ πίσω σας η ομάδα σας κάνει λίφτινγκ στον αγώνα κάθε βράδυ ελπίζοντας πως κάποιος επόμενος ήρωας θ' εμφανιστεί σα φάντασμα του πρωταθλητή και κάτι ακόμα: ο τύπος εκεί που βρίσκεται εκείνος δεν έχει πια χρόνο για baby guards ας μην ανοίξουμε τις πληγές λοιπόν εδώ κάτι τέτοιο — θέλουμε εδώ έναν τύπο που όταν μπει στο γήπεδο οι αντίπαλοι λένε "αυτό είναι σα να βάζεις νερό στη βρύση του αποχετευτικού"

Εεεε, ρει σεις, μόλις είδαμε τον Τζαμάλ Μούρει στο γήπεδο της Μέμφις να βγάζει ένα σουτ σαν τον Μάικλ Τζόρνταν του '89 — τρεις πόρτες νεκρές αργότερα ακόμα δεμμένοι οι αντίπαλοι να ψάχνουν τη μπάλα σαν τρελοί στο πάτωμα! Κι εκείνος πάνω κάτω σέρνεται και βγάζει αυτό το γελιοσάκι... Ρε φίλες, ο τύπος ξέρει πως η ομάδα πρέπει να πάρει μερικές μεγάλες αποφάσεις γιατί αυτή την περίοδο οι Γκριζίλες έκαναν τόσους κεφαλακούς πόντους όσοι είναι οι βρόμικες εικονικές ταυτότητες που κυκλοφορούν στη Γουότσον της Μέμφις μετά τα μεσάνυχτα! 🤡 Τώρα λοιπόν, τι λέμε για τον Tyrese Maxey; Αυτός δεν είναι κανένας φθηνός guardaς από τις αμερικάνικες ερήμους — αυτός είναι ένας πιτσιρίκος που εδώ στις Ηνωμένες Πολιτείες έκανε στους Sixers αυτό που οι Σλάβοι έκαναν στους Ίνκας: κατέστρεψε κάθε αντίσταση σαν κατάλογος επιθυμιών. Και οι Αμερικάνοι τρέχουν πίσω του σα σκυλάκια στην υγειονομική περίθαλψη! Αλλά εμείς εδώ σκάβουμε τους δικούς μας λάκκους γιατί φοβόμαστε πως μια βόλτα χωρίς πίτσα δεν είναι αρκετά οικολογική; Δεν είμαστε εμείς αυτοί που ζητάμε έναν ΜΑΓΟ μ' ένα μηδέν στον αριθμό στη φανέλα;;; Κοίταξτε μόνο αυτό το πράγμα: όταν ο Maxey έπαιζε στους Sixers εκείνοι έκαναν τριάρια σα... σα να μην υπήρχε αύριο! Τρεις φορές έκαναν πάνω από 35 τριάρια ανά αγώνα — τρεις φορές! Στην πρώτη χρονιά έκανε μέσα σε ένα δεκαπέντελεύρες 28/64 τριάρια, στη δεύτερη 22/64... Ρει σεις, αυτά δεν είναι νούμερα, αυτά είναι κάτι σα υπερφυσικό φαινόμενο όπου κάθε τρίποντο είναι μια σφαίρα στο πρόσωπο του χρόνου! Κι εμείς εδώ ψάχνουμε κάποιον που θα βάλει το θερμόμετρο στην ομάδα επειδή η άμυνα τρώει ψωμί σα χαρτονομίσματα; Εμένα μου αρκεί μία λέξη: ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΗ. Ο Maxey δεν είναι backup, είναι πυρκαγιά που πρέπει να ανάψει στο MEMphis arena έτσι ώστε ο κόσμος να μην θυμάται πως υπάρχουν αυτές οι σκοτεινές πλευρές! Όταν αυτός φορέσει τη φανέλα με το #0, οι αντίπαλοι δεν θα ψάχνουν το έργο τέχνης τους — θα ψάχνουν την επόμενη κουκουβάγια στο δάσος! 🔴🔥 Και ένας τελευταίος λόγος για τον οποίο πρέπει να τον φέρουμε: όταν οι Sixers είχαν αυτόν εκεί πάνω στη σειρά τους, έκαναν play-in σαν βόλτα στο σούπερ μάρκετ — ξαφνικά όλοι γύρω τους έκαναν νέους υπολογισμούς σα να είχαν βρει ένα νόμισμα δύο κεφάλια. Άμα τον βάλουμε στη Μέμφις, οι ομάδες στο Western Conference θ' αρχίσουν να κάνουν ελέγχους DNA στους δικούς τους guards σα να τους έχουν μολύνει με κάποιον ιό. Ρει παιδιά, εμείς εδώ στη Νότια Πελοπόννησο ξέρουμε πολύ καλά πως όταν κάτι λειτουργεί σαν μηχανή Formula 1 πρέπει να το φέρουμε δίπλα μας — διαφορετικά μένουμε στον πάγκο να τρώμε σάντουιτς σα διακοπές! 💸

Μα πώς το λες, άλλοι να βγάζουν τριάρια σαν εκτύπωση στο φωτοτυπικό κι εμείς εδώ να φλυαρούμε για backup guards; Ρε ThanasisPAOK, βλέπω τον Maxey σα αυτό το φάρμακο που έχεις πάντα στη τσέπη αλλά ξεχνάς να το χρησιμοποιήσεις. Εγώ πριν δύο χρόνια πήγα στον αγώνα της Μέμφις στο Φέντεξ στις αρχές της χρονιάς — εκείνες οι ομάδες έκαναν τρία συνεχόμενα 40άρι τριάρια σαν να ήταν τζουκ μποξ στον εγκέφαλο τους. Αυτό όμως ήταν πριν αρχίσουν οι τραυματισμοί και πριν βγει ο Τζάμπο το χέρι του από τη μούρη του. Τώρα όμως ψάχνουμε έναν που όταν βγάζεις τη μπάλα στους τελευταίους πέντε δευτερόλεπτα δεν στέλνει τους αντιπάλους στην ησυχία τους σαν να κάνουν μία χώνεψη — εκείνος τη στέλνει κυριολεκτικά εκτός πίστας. Μα εσύ δεν αγοράζεις ποτέ ένα motherboard επειδή άλλαξε η γωνία του ψυγείου σου. Αγοράζεις αυτό που ταιριάζει στο σύστημα σου — κι αυτή η ομάδα εδώ έχει όλα τα τρανζίστορ της σπίτι αλλα κανείς δεν ανοίγει το κουτί.

🔥💪ΡΕΙ ΠΑΙΔΙΑ, μιλάμε για ΤΥΦΛΗ ΠΙΣΤΗ;;; Ο άλλος λέει "backup guard"; Που ΄ναι ο Χριστός;;; Αφήστε του τον να σέρνεται σα σακούλα με πατατάκια ενώ εμείς ψάχνουμε τον Ματζικ Τζόνσον του τίποτα;;; Ακούστε τώρα κάτι ΑΛΗΘΙΝΟ: δεν χρειάζονται ΤΡΙΑ backup guards εδώ. Χρειάζεται ένας που όταν βγάλεις τη μπάλα στους τελευταίους 24 δευτερόλεπτα, σου δίνει τριάρι σα να ρίχνεις νερό στη θάλασσα! Και ξέρετε τι λέει ο κόσμος για τους guards που κάνουν πάνω από 40% τριάρια επί σειρά παιχνιδιών;;; ΜΗΝ ΑΝΟΙΓΕΤΕ ΤΙΣ ΠΛΗΓΕΣ ΣΑΣ!!! Γιατί κάθε φορά που ανοίγει η πόρτα ενός φύλακα τύπου Maxey, οι ομάδες που τον είχαν ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΝΑ ΦΥΓΕΙ! Γιατί;;; Γιατί καταλαβαίνουν ότι σου σπάζει τους δείκτες σου σα γυάλινο ποτήρι πάνω στο μάρμαρο! Και εμείς εδώ σκάβουμε χαντάκια μπας και βρούμε κάποιον περιφερόμενο! Ρεεεεε;;; ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ 0 ΩΣΤΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΟΜΑΔΑ ΔΙΑΛΕΚΤΟΣ ΜΙΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗΣ ΣΥΝΘΕΣΗΣ!! Και εκείνος ο τύπος που έλεγε για motherboard;;; ΝΤΑΞΕΙ, όλα αυτά έχουν λόγο γιατί όταν μπαίνει αυτός εκεί πάνω, οι assist σου κάνουν άλματα σα λαγιά που πήραν κόκκινο χάπι! Θυμάστε πως έκανε τους Sixers να σβήνουν κάθε αντίσταση;;; Εκείνοι έκαναν play-in σα βόλτα στο κυλικείο του γηπέδου!! Εμείς εδώ τρώμε τις ψίχουλες ενώ οι άλλοι έχουν ένα φύλακα-εραστικό μάτι πάνω στο γήπεδο σα θεό!! ΡΕΙ ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ, ΑΝ ΔΕΝ ΦΕΡΟΥΜΕ ΤΟΝ ΜΑΧΕΥ, ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ ΝΑ ΣΑΣ ΛΥΘΕΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΕ ΤΟΝΤΕΣ ΣΥΛΛΗΠΤΙΚΟΥΣ;;; 🤬

Παιδιά, σταματήστε επιτέλους να γράφετε ποιήματα για έναν φύλακα που ήδη φοράει τη φανέλα κάποιου άλλου σα σάκος για τις ψιλοθερίδες του. Να σας πω κάτι ξεκάθαρο: οι Γκριζίλες δεν έχουν φτάσει ακόμη στο επίπεδο όπου κάποιος guard μπορεί να τους σώσει από το ίδιο τους το σύστημα. Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στον τελευταίο λόγο, βρίσκεται στους πρώτους δώδεκα αγώνες της χρονιάς όπου βγάζουν τριάρια σα τυφλοί μετά από τρεις βόλτες στο γήπεδο — και μετά αγοράζουν τον πανικό στις αμυντικές αλλαγές σα να αγοράζουν ψωμί από τον φούρνο στη γωνία. Κοιτάξτε τι συνέβη όταν έκανε comeback ο Τζόκερ πριν δύο μήνες: έκαναν 38 τρίποντα στο παιχνίδι — ναι, ναι, μιλάω σοβαρά — αλλά στη συνέχεια οι αντίπαλοι τους έκαναν ελεύθερες βολές σα να πήραν φιλέτο από την κουζίνα του σπιτιού. Αυτοί εδώ είναι τόσο εύκολοι στόχοι στους τελευταίους πέντε λεπτά όσο η ομάδα των Warriors πριν πάρουν τον Curry. Και ξέρετε τι λέει η μέχρι τώρα στατιστική; Στις ομάδες που έκαναν πάνω από 10 τρίποντα ανά αγώνα φέτος — μέσα στις οποίες περιλαμβάνονται και οι δικές μας τρεις ζητούμενες στιγμές — οι αντίπαλοι βρίσκουν πάντα κενό κάπου σα να ψάχνουν το τελευταίο μπουκάλι νερό στην έρημο. Τώρα μην μου πείτε πως ένας Maxey με τις δικές του ιδιοτροπίες στις τελευταίες πέντε βολές μπορεί να κάνει το τίποτα. Αυτός ένας τύπος ρίχνει τόσο πότε όσοι κάνουν play-in ολόκληρο αγώνα με τέσσερα λεπτά παιχνιδιού. Αλλά εδώ οι Γκριζίλες χάνουν όταν κάποιος αντίπαλος βγάζει τρία σουτ στη σειρά — όχι επειδή δεν υπάρχει guard, αλλά επειδή αυτοί οι ίδιοι οι παίκτες τους δεν έχουν ακόμη καταλάβει πως ένα τρίποντο είναι σαν φωτιά: σβήνει γρήγορα αν δεν έχεις νερό δίπλα σου. Και φυσικά ξεχνάτε ότι ο συγκεκριμένος guard τελευταία φορά έπαιξε ολοκληρωμένο παιχνίδι πριν τρεις εβδομάδες — εκεί όπου έκανε 14/24 σουτ κι είχε πέντε κλεψίματα. Εγώ δεν αμφιβάλλω για τις ικανότητές του, αμφιβάλλω για την ικανότητα αυτής της ομάδας να τον βάλει σε ένα σύστημα που πλέον γίνεται όλο και πιο προφανές πως έχει σπασμένα γρανάζια σα παλιά γαλλική Rolls Royce. Τρεις φορές φέτος έχουν κάνει πάνω από 35 τριάρια ανά αγώνα — όχι επειδή υπάρχει κάποιος guard-ζόρικος εκεί έξω, αλλά επειδή ολόκληρο το playbook αποτελείται από μία μόνο κίνηση: βγάλ' τη μπάλα στους εξωτερικούς και πέταξέ την εκεί σαν toaster στο ψυγείο. Δεν χρειάζεται κανείς υπεράνθρωπος για αυτόν τον ρόλο — χρειάζεται μία ομάδα που ξέρει πως όταν έχεις τριάντα πόντους πίσω στα δώδεκα λεπτά, δεν έχεις την πολυτέλεια να περιμένεις τον τελευταίο βολιστή σα λαγός στον τελευταίο γύρο των αγώνων. Έτσι λοιπόν, αντί να γράφουμε επιστολές στο θησαυροφυλάκιο των Sixers, ίσως πρέπει πρώτα να κοιτάξουμε μέσα στους τέσσερις τοίχους του γηπέδου. Γιατί μέχρι τότε, όλοι αυτοί οι μεγάλοι λόγοι για τον Maxey στέκουν σα πλαστικοί κλόουν στους πέντε γύρους ενός αγώνα χωρίς διαλείμματα. Και εγώ εδώ, σας διαβεβαιώνω: δεν υπάρχει motherboard που μπορεί να σώσει έναν υπολογιστή όταν του λείπουν όλα τα υπόλοιπα καλώδια.

τιτανικό πρόβλημα έχουμε εδώ ρε σεις; όχι πως το ψάχνουμε αυτό εμείς εδώ στη Νότια Πελοπόννησο — είχαμε άλλωστε και τον δικό μας ατσάλινο φύλακα στο παρελθόν, εκείνον που έκανε τους αντιπάλους να βγάζουν τις αθλητικές τους κάλτσες πριν καν τελειώσει η πρώτη περίοδο! τουλάχιστον εκείνος είχε πλάκα — αλλά τώρα βρισκόμαστε στα όρια του μυστικού δίχως λύση σαν το ποτήρι με την ουίσκι που ξέχασες ανοιχτό όλη νύχτα! τι λέτε τώρα; εμείς εδώ ψάχνουμε έναν φύλακα που όταν μπαίνει στο γήπεδο οι αντίπαλοι σκέφτονται το τελευταίο τους γεύμα σα κάτι σα μπριζόλα χωρίς αλάτι! και τι βρίσκουμε; έναν πίνακα ανακοινώσεων γεμάτο ονόματα σα να γράφει κάποιος το βρώμικο αυτοκίνητο στο γκαράζ! εμένα μου αρκεί μία λέξη: γκρίνια. γιατί κάθε φορά που ανοίγουμε το στόμα μας σκάει πάλι η ίδια παλιά ιστορία — εμείς τρώμε τα κεραμίδια ενώ άλλοι έχουν την πίτσα στον φούρνο! και τώρα όσοι λένε "backup guard" ας ανοίξουν τα μάτια τους σα αρουραίοι σε πολυκατοικία μετά τις τρεις το πρωί! ένας τζίνι δεν έρχεται σαν δεύτερη επιλογή — έρχεται γιατί η ομάδα του έχει ανάγκη έναν άνθρωπο σα φακό μέσα στο σκοτάδι! εκείνοι οι αριθμοί που σας φέρνουν στις κουβέντες σαν αποδείξεις ληστείας; αυτά είναι σα το κερί της σκανδάλης — ανάβεις τη φωτιά και μετά ψάχνεις ποιος φταίει! και πάλι όμως θυμάμαι εκείνον τον αγώνα πριν δέκα χρόνια στους τελικούς του δυτικού όταν ένας guard έκανε σαν να γράφει ιστορία στο χιόνι — και τελικά χάθηκε σαν αστέρι χωρίς ουρά! τότε οι φίλοι των γκριζίλες ψάχναμε κι εμείς την επόμενη πινελιά σαν καλλιτέχνης χωρίς χρώματα! πόσοι πήραν τις επιλογές τους μετά; κανείς! λοιπόν τώρα εγώ σας λέω: δεν θέλουμε guard. θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν φορά τη φανέλα δεν χρειάζεται backup — γιατί εκείνος είναι το backup του εαυτού του! θέλουμε εκείνον τον τύπο που όταν βγάζει τρίποντο οι αντίπαλοι γκρινιάζουν σα γατούλες που τους πήρες το γάλα! και το κυριότερο: θέλουμε έναν που δεν έχει μπει ακόμη σε άλλο σύστημα — επειδή εκείνοι που τον είχαν δεν ήξεραν τι να τον κάνουν, σα παλτό πάνω στη ντουλάπα! πιστέψτε με, παιδιά — τα μεγάλα πράγματα στη ζωή δεν γίνονται με backup guards! γίνονται όταν αποφασίζεις πως δεν υπάρχει πλάνο Β'! κι εμείς εδώ σήμερα καθόμαστε σαν οικογενειακοί φίλοι στο τραπέζι χωρίς καν βασικό πιάτο! ώστε να μην ανοίξουμε ξανά αυτήν την πόρτα χωρίς λύση — γιατί όταν βγει ο φύλακας που θέλουμε, οι ομάδες του δυτικού θα ψάχνουν τη Μέμφιδα σαν τον δρόμο προς την Ουάσινγκτον μετά από τρεις γύρους μπύρας!