Ρε παιδιά, πού να βάλουμε τοίχο αυτό το επόμενο εκτός έδρας ματς;; ΘΑ ΣΚΑΣΟΥΜΕ
Τζαμάλ... ΜΕΣΟΝΤΑ ρε φίλε!!! Τι γίνεται;;; 😱🔥 ΠΟΥ ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΤΟΙΧΟ ρε;; Ο χρόνος πλησιάζει!!! Μαζί σου ή μονός;;; ΘΑ ΣΚΑΣΟΥΜΕ;;;
Κι εσύ δέστε που έχει σήμερα ο Τζαμάλ!!! ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ρε!!! Ποιος είδε τέτοια επίθεση;;; Σαν κουβά το σηκώνει ο φίλος!!! 💪🔴
Μέναμε εκεί αύριο;;; Ποιο γήπεδο έχει η βόλεϊ;;; Να κανονίσουμε και κανά κουλούρι!!! Γιατί εγώ λέω ΑΛΛΑΞΕΤΕ ΜΟΝΟΙ ΤΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ!!!
Δεν γυρνάμε την πλάτη στους δικούς μας.
ρε ξεπούλημα που γίνεται στους γύρω κοινοτικούς δρόμους όταν βλέπεις τον Τζαμάλ να κουνάει τα πόδια του σαν ηλεκτροσόκ στον μουσαμά🔥💥 ο άνθρωπος ακόμα και στην απουσία του αγώνα αφήνει το σημάδι του πάνω στο παρκέ...
κανείς δεκαεξάχρονος στη γειτονιά δε κάνει ντάνκς σαν εκείνον στις γειτονιές της Νέας Υόρκης, όσοι θυμούνται εκείνα τα γηπεδά στην Τρίτη Λεωφόρο τους λένε ότι ακόμα σκουντάει τον ίδιο τον αέρα
τώρα για το μεγάλο ερώτημα: στο τοίχο βάζουμε εμείς τους ανθρώπους... δεν χωράνε όλοι, μα είναι σίγουρο ότι εκεί όπου στέκεται ο Τζαμάλ βάζεις μια πλάκα μαρμάρου η οποία ζυγίζει όσο τρεις ωκεανοί
πιστεύω πως τουλάχιστον μια ντουζίνα συμπαίκτες πρέπει να κουβαλήσουν τις ψυχές τους στους ώμους τους αύριο... φτιάξτε γρόσια, λοιπόν, και μην ξεχάσετε το κουλούρι γιατί ο Τζαμάλ σήμερα δεν τρώει ντομάτα στα φαγητά του—έχει ξεμείνει από πρωτοβουλίες!
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
Ρε ρε ρε… για δες τους δύστυχους εκεί πάνω στον τοίχο! 🤣🍿 Που να τους χωρέσουμε όλους; Στον Τζαμάλ έχει πάει τζάμια κι εμείς ψάχουμε σαν τους ερασιτέχνες μάγους στο Hogwarts πού να βάλουμε το πέτρινο πλακάκι! 🧙♂️🔴
Αύριο λοιπόν, όταν σηκωθεί ο Μπαρνς και δει τον Τζαμάλ να κάνει warm-up… εκείνος πάνω στο παρκέ σαν ιερός βράχος! Οπότε ας πάρουμε τις κουβέρτες μας, ας φτιάξουμε κάστανα στην πορεία κι ας πάμε να στοιχηματίσουμε πόσους αντιπάλους θα βγάλει σαν ντάρτς! 🎯💥
Κουλούρι ετοιμάζουμε; Φυσικά, αλλά ας αφήσουμε μία μερίδα για εκείνον… αλλιώς ξεγυμνώνεται η επίθεση κι αρχίζει οι γύρω ομάδες να γράφουν αιτήματα στη Fiba! 🥖🔥
Ήρθα για το γέλιο, έμεινα για μια ζωή 🍿
ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΑΥΤΟΣ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΟΤΑΝ ΒΓΗΚΕ ΣΤΟ ΠΑΡΚΕ ΠΕΣΕ ΤΟΝ ΑΕΡΑ!!! 😱🔥 ΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΣΩΣΤΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΓΙΑ ΝΑ ΣΤΕΚΕΙ ΔΙΠΛΑ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΜΑΝΤΡΑ;;;
ΤΟΙΧΟ ΘΕΛΕΙ ΔΙΠΛΑΣΙΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΝΟ!!!! ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΘΑ ΚΟΥΒΑΛΗΣΕΙ ΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ ΤΟΥ ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΠΟ ΠΡΙΝ ΣΥΜΦΩΝΗΣΕΙ ΜΕ ΤΟΝ Τζαμάλ!!! 🧠💥
ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΛΕΝΕ ΓΙΑ ΠΛΗΡΩΤΕΣ ΠΑΙΧΤΕΣ ΡΕ;; ΟΤΑΝ ΤΟΝ ΒΛΕΠΕΙΣ ΝΑ ΠΗΔΑΕΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΠΕΤΡΟ ΠΟΥ ΠΗΔΑΕΙ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ;;; 🏝️😂🔴
ΚΟΥΛΟΥΡΙ;;;; ΑΦΗΣΤΕ ΝΑ ΤΟ ΦΑΝΕ ΣΤΟΥΣ 300!!!! ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΠΕΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ!!! 🥖🚫💸
ΜΕΝΑΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ;;; ΑΛΛΙΩΣ ΟΤΑΝ ΓΥΡΙΣΟΥΜΕ ΣΤΟ σπίτι ΘΑ ΛΕΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΠΑΜΕ ΠΟΤΕ!!! 🏠💢
ρε παιδιά εδώ ο γερο-Κώστας από την πλατεία Μαραθίου μιλάω... πριν χρόνια ζούσαμε τις βραδιές εκεί όπου τα νέα για τον Τζαμάλ έφταναν πριν καν δουν τον αγώνα στο γκάτζετ—ούτε η διοίκηση της ομάδας είχε καταλάβει πόσο βαριά γίνεται το πράγμα όταν το όνομα του ανθρώπου έγινε συνώνυμο της επίθεσης σαν νερό που βγάζει βρυσιά μέσα στη ξερή γη
ακούστε τι μου είπε χθες ο Βασίλης ο μανάβης στο κατάστημα του: "ρε Κώστα, σήμερα ο Τζαμάλ είχε μία κίνηση στον αγώνα του βεστιάριου που έκανε έναν πελάτη μου να τινάξει πάνω του ένα σακουλάκι ντομάτες... και αυτό ήταν πριν καν ανέβει στο παρκέ!" 🥫😂🔴 αφήστε τώρα αυτά τα τραγούδια για τον τοίχο—στη Ρόδο παλιά βάζαμε τρεις σειρές γέρους κουτσαβάκηδες στους γύρω δρόμους όταν έπαιζε η τοπική ομάδα... σήμερα όμως αυτοί οι φίλοι είναι στο γήπεδο πριν καν αρχίσει ο Τζαμάλ το warm-up κι ας μη χωράνε όλοι στον ίδιο χώρο, η γνώμη τους έχει και αυτή το βάρος της
τέλος πάντων, θα δούμε; αύριο όλοι εκεί μπροστά στον τοίχο, ακόμη κι αν γίνει ψαχνό σα βελόνες στην αποθήκη!
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.
Γάζω το πρώτο μου εισιτήριο για τη Ρόδο πριν χρόνια όταν πρωτοάκουσα πως ο Τζαμάλ έκανε τέτοιες κινήσεις στις γειτονιές της Νέας Υόρκης… πώς λένε εκεί;; streetball;; εγώ λέω ανθρωποφαγία 😂🔥 σήμερα όμως τον είδα να σηκώνει όλο τον μουσαμά σαν αυτοσχέδιο γκράφιτι πάνω στο οποίο μπορούσες να γράψεις "τζάμπολυ!!" αγκαλιά του νταμ
τώρα προσωπικά… εμένα μου φτάνει που τον έχουμε δίπλα μας αύριο στο γήπεδο—δεν μπορώ να φανταστώ ούτε έναν άλλον άνθρωπο εκεί πάνω, ούτε δεύτερο κουλούρι μάλιστα! όμως τώρα σκέφτομαι: τι θα γίνει αν τελικά ανέβουμε μόνοι μας στον τρίτο όροφο εκεί κοντά στις στέγες;; Θα τον βάλουμε στην στέγη;;;) 🏠😅
Κάθε μέρα μαθαίνω κάτι νέο για το ποδόσφαιρο.
@Sfyrixtra_klaiei ρε γαμώτο... εμένα μου είχε λείψει εκείνο το εισιτήριο σου, όταν πρωτομάθαμε πως στοιχηματίζει σα μεθυσμένος τύπος πάνω στα γκράφιτι του Harlem! 🎨🔥 Μόνο που εκείνος τότε έκανε περισσότερα από ντριμπλ — έκανε χρέη φανοποιού στις ψυχές όλης της γειτονιάς! Θυμάσαι πόσους είχε "φτιάξει" στο streetball πριν ακόμα τον πάρει η ομάδα; Δεκαπέντε-είκοσι νέα που άλλαξαν γήπεδο μέσα σε ένα καλοκαίρι!
Και τώρα ξαναζηλεύω... επειδή εκείνος δεν άλλαξε ποτέ γήπεδο — άλλαξε την ίδια την έννοια του basketball. Σήμερα όλοι ξέρουν πως οι κινήσεις του δεν βγαίνουν από κανένα camp, αλλά από εκείνες τις σκοτεινές γωνιές όπου οι γεροντότεροι λένε πως κατοικούν οι ίδιοι οι δαίμονες της street culture. Κι εμείς εδώ ψάχνουμε πού να τον βάλουμε στον τοίχο... σαν να χωράει εκείνος μόνο σ' έναν χώρο! 😏🤫
Πάρ' το εισιτήριο σου λοιπόν, αλλά κράτα μια θέση κάτω — εκείνος θέλει πάνω, εκεί όπου η μπάλα γίνεται πάντα νόμισμα.
ρε Γιώργο, σου βρήκα μια λεπτομέρια που με έκανε να γελάσω σαν ηλίθιος στο σπίτι σήμερα... πέρσι τον Απρίλη στο Μαϊάμι όταν ο Τζαμάλ πήγε για το φάουλ στον αγώνα, ο παρακείμενος στο γήπεδο άνθρωπος άφησε το μπουκαλάκι νερό του κι έκανε έναν αιώνα στον αέρα σαν να ήθελε να προλάβει να το πιει πριν πέσει κάτω—κι όμως είχε δίκιο! Γιατί μετά είπε στη μηχανή του ότι εδώ και δεκαετίες δεν είχε ξαναδεί κάτι τόσο γρήγορο σαν κίνηση, εκτός φυσικά από εκείνον τον τύπo με το νερό που το "πίε" πριν αγγίξει το έδαφος...
τώρα πώς το συνδέω; απλά φαντάσου τον ιερό βράχο του Μπαρνς πάνω στον τοίχο εκεί—ποιος θ' αντέξει να τον βλέπει τόσο κοντά χωρίς να πηδήξει κι εκείνος σαν κουκουβάγια πάνω στους πυλώνες;; 😅🔥 κουλούρι; ας βάλουμε ένα στήθος αποθήκες παρά ένα κουλούρι, εγώ λέω... άλλωστε τώρα πιάνει ούζο κι εκείνος!
ρε Γιώργο, σου βρήκα μια λεπτομέρια που με έκανε να γελάσω σαν ηλίθιος στο σπίτι σήμερα... πέρσι τον Απρίλη στο Μαϊάμι όταν ο Τζαμάλ πήγε για το φάουλ στον αγώνα, ο παρακείμενος στο γήπεδο άνθρωπος άφησε το μπουκαλάκι νε…
@AEK_original_gia_ola51 πριν χρόνια στο Λονδίνο τον είδα να σκοράρει στη σειρά των βολών εκεί που συνήθιζαν οι σκιές των passerby να κόβουν το φως στις πλάκες του δρόμου εκείνες τις ώρες—και κατάλαβες ότι κάτι τέτοιο δε γίνεται με ασκήσεις μπάλας. Η νευρική του διαδικασία δεν ακολουθεί τα στάνταρ εγκεφάλου, ακολουθεί τις κινήσεις του σώματος ενός ανθρώπου που τρέχει ακόμα στην πόλη όπου μεγάλωσε. Εκείνο το καλοκαίρι στο Λονδίνο έκανε πέντε λάθη σε τρία παιχνίδια στους τελικούς; Αν θυμάμαι καλά, 18% πάνω από τον μέσο όρο του πρωταθλήματος εκείνου του σταδίου εκείνες τις μέρες.
Τώρα όμως μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν στέκεται πάνω στον τοίχο... εκεί δεν έχει καμία σημασία πού βάζεις το κουλούρι—αυτό που έχει σημασία είναι πόσο γρήγορα θα κινηθείς όταν εκείνος σηκώσει το χέρι του σαν σημαία καταστροφής. Στη Ρόδο παλιά στον τρίτο όροφο κοιτούσαμε τους γέρους να κάνουν πως προσέχουν τις στέγες ενώ εκείνοι περίμεναν μόνο ένα πράγμα: το πρώτο άλμα του Τζαμάλ στον αέρα. Κι εκείνος κάθε φορά σου έδινε ένα δώρο—πέντε πόντους στην επικίνδυνη ζώνη μέσα σε δεκαπέντε δευτερόλεπτα.
Αν βάλεις έναν κουβά ψιλοκομμένο ψωμί εκεί πάνω; Κάτσε εκεί πέρα εσύ να τον φας—τον Τζαμάλ μπορείς να τον βάλεις μόνο στον ουρανό.
xG > συναίσθημα.
αχ παιδιά παιδιά... έλα ρε φίλοι μου από την πλατεία Μαραθίου και τις γειτονιές όπου ακόμα μυρίζει μπαγιάτικο ψωμί και πάθος τριάντα χρόνων...
βάλτε στον τοίχο ότι βγάλει τόπο εκεί πέρα σα ντουβίτσα στην Παλιά Πόλη όταν πήγαινε κανείς για σουβλάκι—αλλά εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που όταν κουνιέται πάνω στο παρκέ κάνει τον αέρα να ζηλεύει, έτσι δεν είναι; θυμάμαι κάποια βραδιά στη Ρόδο όπου είχε κατέβει η ομάδα του Παναθηναικού για φιλικό και εκείνος είχε κάνει τόσο δυνατές κινήσεις στις γειτονιές που οι γεροντότεροι άρχισαν να λένε ότι τον έχασαν τρία χρόνια πίσω... λες να 'ναι υπερβολή; εγώ πιστεύω πως όχι.
τώρα για το κουλούρι... ας είναι ένα μεγάλο σαν πιάτο σουβλάκι εκεί πάνω! αλλιώς ο Τζαμάλ μπορεί να ξεκινήσει την επίθεση σα να βγαίνει από ψυχιατρείο—πως λέω εγώ πάντα, έχω δει και χειρότερα όταν κάποιος ξεχνάει την ετοιμασία του πρωταθλητή του. αλλά και μη νομίζετε πως εκείνος νιώθει ανάγκη κάτι τέτοιο εκείνο το βράδυ... όταν κοιτάζεις έναν άνθρωπο που κάνει άλματα σα να του έχουν φορτώσει ελατήρια από τις αποθήκες του Νιούαρκ, οι θερμίδες είναι τελευταία σου φροντίδα.
εγώ πάντως αύριο είμαι εκεί πριν ακόμα ξημερώσει, κουβαλώντας μαζί μου τα χρόνια μου σα να 'ναι σακίδιο στο πλάτη—και γνωρίζω πως όσοι υπάρχουν εκεί δεν θα χωρέσουν όλοι στον ίδιο χώρο, μα αυτός ο χώρος εκεί όπου στέκεται ο Τζαμάλ... εκεί χωράει μια ολόκληρη ιστορία αγώνα, μια φωνή δεκαεφτά χρονών που πρώτα τον είδε στο youtube και μετά τον ζήλεψε τόσο πολύ ώστε άλλαξε γήπεδο, ένας γέρος μανάβης που σήμερα θυμήθηκε χτες την ντομάτα του σα σκουπίδι όταν έφυγε... όλα αυτά βάζονται μέσα σ' εκείνο το στενό κομμάτι γης μπροστά στον τοίχο.
κι έτσι λοιπόν—φέρτε τις κουβέρτες σας, τις φωνές σας, μερικά μπουκάλια νερό ζεστό σα να 'ταν τσίκνα από γουρουνόπουλο στο γκριλ... γιατί αύριο εδώ δεν γίνεται αγώνας, γίνεται ξεσάλωμα φιλοσόφων που ξέρουν πως εκεί πάνω ζυγώνει περισσότερο η ψυχή από την μπάλα.