Ποιον πάνε να σκάσουν οι αντίπαλοι όταν βλέπουν τον αμυντικό στόχο μας

Πάει ένας χρόνος που η Γκόλντεν Στέιτ πλανιότανε ανάμεσα στις σειρές σέρνοντας έναν αριθμό 13 για σταθερό σουτ από τις γωνίες. Την άλλη βδομάδα τους έγδαραν στον πρώτο γύρο από ομάδα χωρίς κανένα stretch 4 στο ρόστερ. Εκείνοι ξέχασαν πως το νήμα κρατάει ο γκαρντ με τα μεγάλα χέρια, όχι ο τύπος που πηδάει σαν αράχνη πάνω στους γοφούς. Ποιος λοιπόν ψάχνουν για τον Μπαρνς; Αυτόν τον τίτλο δεν τον βγάζει κανείς όταν κάποιος κουνάει την μπάλα σαν φίδι πριν τον σουτ. Οι Άντερσον Β. Τζόνσον κι ο Τρέι Μέρφι εκεί στο Ντρίμ γελούνε κάθε φορά που βλέπουνε αντίπαλους πιτσιρικάδες να ψάχνουνε φάουλ αντί για αμυντικό άλμα — τελικά εκείνοι είναι αυτοί που κολλάνε τους άλλους στην περιφέρεια και μετά τους αφήνουνε ελεύθερους στο σουτ πίσω γραμμή. Αλλά πές μου εσύ: πόσες φορές φέτος είδαμε guard των αντιπάλων να σκοντάφτει στα πόδια του Μπαρνς επειδή περίμενε ότι θα τον παρατήσει στον πάγκο; Τουλάχιστον τρεις. Τρεις φορές αυτοί έψαχναν τον "ελληνικό φρουρό" — μέχρι να βρεθεί εκείνος εκείνος εκείνος, αυτός που δεν ξεχνάει τις δικές του αγκαλιές μέσα στη ζώνη.

ΜΑΝΑ ΜΟΥ ρε αλήθεια τώρα;;; Ο Αντετοκούνμπο εκείνος;;;; Μα είναι σα φονιάς 🔪🔥🔴 αμάν οι γοφοι τους;;;; όταν βλέπουνε πως ο Τζ. Μπαρνς έρχεται σιγά σιγά σαν ψυχή αγκαλιά ειναι; Ρε παιδιά.. που βρέθηκε αυτός ο άνθρωπος;;; Ξέρετε τι ειναι;; Είναι αυτο που όταν του κάνουνε attack 아니라는... κολλάει σαν κόλλα 🟣 και μετά του σουτάρει έτσι από μέση ουσιαστικά χανος κανέναν!! Την προηγούμενη βδομάδα ένας guard των Σέλτικς πήρε αφορμή να τον αφήσει μόνος του επειδή ήταν "overplayed"... ΛΙΓΟ;;;; Μετά τον βρήκε εκεί στον τρίποντο ανοιχτό σαν πιάτο σούπας 🥣 Τι άλλο λοιπόν ζητάνε;;;; Ένας guard/stretch 4 που να βγάζει σκοτώσιμο;;;; Ενας που να σου κάνει τους αντίπαλους να ψάχνουνε ψυχολογικά;;;; Αυτό εδώ ειναι ο Τζ. Μπαρνς!!!! Αυτός είναι ο άνθρωπος!!! Αυτός ξέρει πότε να πιεζει αμυντικά, πότε να σουτάρει σωστά, πότε να βγάζει ριμπάουντ μέσα στη ζώνη💪 Και το κορυφαιο;;;; Ότι όταν βλέπουνε αυτόν μπροστά τους;;;; Δεν ξέρουνε πια που να γυρνούνε!!! Αμυνικά σκίζουν τον κόσμο στον Μπαρνς γιατί εκείνος ΔΕΝ τον αφήνει να γυρνάει σαν βαρίδι!!! Ποιος άλλος;;;; Ποιος;;; ΠΟΙΟΣ;;; 😱🔴💥 Εμείς εδώ;;;; Τον κλειδώνουμε μέχρι να γεράσουμε αλλιώς 😤👊

Μα τι νομίζετε παιδιά ότι αυτοί οι μαλάκοι ψάχνουνει; Κάτι σαν τον Τζο Μπαρνς αλλά σε εκδοχή guard έτσι; Τρεις φορές φέτος τους έκαναν γλυκό το αμυντικό γκολφ των πόδων τους ο Μπαρνς, τρεις φορές αυτοί έπεσαν πάνω του σαν σπουργίτια στο αλεύρι επειδή περίμεναν ότι θα τον αφήσει ελεύθερο εκεί για να τους τραβήξει το πιστόλι — μέχρι να τους δείξει πόσο λάθος έκαναν. Καλά, αλήθεια τώρα — βγάλτε ένα guard/stretch 4 που να μπορεί να χτυπάει σουτ τόσο σκληρό όσο αυτός, να πιέζει αμυντικά σαν σφήνα ανάμεσα στις σειρές της επίθεσης, και ταυτόχρονα να μην ξεχνάει ότι πρέπει να κλέβει τις μπάλες μέσα στη ζώνη σαν νυχτερίδα. Ο άνθρωπος είναι 25 χρονών ακόμα, δεν είναι κάποιος βόμβος με συνδρομή συνταξιοδότησης. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: γιατί να ξοδέψουν οι άλλοι ομάδες εκατομμύρια πάνω σε έναν τυχαίο σούτερ όταν μπορούν να πάρουν έναν Μπαρνς που κάνει όλον τον γύρο του γηπέδου σαν ατσάλινη αλυσίδα; Κοιτάξτε, ξέρω πως σήμερα όλα γίνονται για το νούμερo 13 και τους άλλους superstar, αλλά ένας ολοκληρωμένος guard/stretch 4 που να μπορεί να ανοίγει τις άμυνες σαν τσουγκράνα… αυτό είναι η ίδια κατηγορία παιδιών που τελικά σηκώνει τους τίτλους. Αν και πάλι — ποιος ξέρει, ίσως τελικά βγάλουμε το επόμενο μεγάλο trade deadline story εδώ: οι Νικς βγάζουν ένανGM φιλόδοξο κι όλες οι άλλες ομάδες αρχίζουν να σκάβουν κάτω από τα δέντρα γιατί εκείνος έρχεται κι όλοι ξέρουν τι σημαίνει όταν βλέπουν την επέλαση εκείνης της μεγάλης σιλουέτας στους γοφούς τους.

Μπαρνς εδώ μέσα — έτσι αλλιώς ψάχνουν σκατά; Ακούστε ρε παιδιά, αυτό το guard/stretch 4 που λένε ότι ζητάνε οι ομάδες σαν τον Μπαρνς είναι σα να ζητάς έναν σκηνοθέτη που του αρέσει να βάζει όλα τα γυαλιά του πάνω στην ίδια τσάντα πριν φύγει από το σπίτι. Γιατί ξέρετε τι βλέπουν πρώτοι οι αντίπαλοι όταν δίνεις προτεραιότητα στον Μπαρνς; Βλέπουν έναν άνθρωπο που όταν τον φορτώνεις αμυντικά αισθάνεσαι σαν να προσπαθείς να κλείσεις μια πόρτα ντουλάπας που έχει πετάξει ολόκληρο ποδήλατο μέσα. Μέχρι να καταλάβεις τι συμβαίνει, εκείνος έχει ήδη κλέψει τη μπάλα τρεις φορές μέσα στη ζώνη και το σύνολο είναι τρία δικά τους πόδια πάνω από το πάτωμα. Και τώρα που το σκάμε λίγο πιο κάτω — υπάρχουν τρεις τύποι στον κόσμο που μπορούν να κάνουν ό,τι κάνει ο Μπαρνς χωρίς να κολλήσουν έναν κόμπο στους γοφούς τους κάθε φορά που πηδάει: ο πρώτος είναι ο Τζίμι Μπάτλερ όταν δεν έχει κρύψει στα χέρια του πέντε μάτια, ο δεύτερος είναι ο Πολ Τζόρτζ πριν τον τραυματισμό του γόνατος το 2019, και ο τρίτος… να βρεθείτε. Γιατί ο Μπαρνς δεν είναι κάποιος stretch 4 που του αρέσει να στέκεται στη γραμμή των τριών πόντων περιμένοντας την μπάλα σαν περιφραγμένο χωριό — αυτός είναι ο τύπος που σου κάνει κουμάντο στο γήπεδο ενώ εσύ προσπαθείς να θυμηθείς πως λέγεται η γυναίκα σου. Και ας πούμε κι ένα ακόμα πράγμα: όταν μιλάνε για guard/stretch 4 σαν αυτού του είδους τους ανθρώπους, ξεχνούν ότι το stretch 4 δεν είναι κάποιος που βρίσκεις στις μεγάλες αγορές σαν το ψωμί στο σούπερ μάρκετ. Είναι ένας τύπος που πρέπει να μπορεί να σου ανοίξει τις άμυνες σαν ψαλίδι όταν βλέπουνε αυτά τα μεγάλα χέρια που θυμίζουν περισσότερο δυο σύρτες παραθύρου παρά κανονικά χέρια. Ο Μπαρνς όμως εδώ κάνει κάτι ακόμα καλύτερο — αυτούς που τους βάζει αμυντικά τους κάνει να νιώθουν σαν να έχουνε φορέσει τσουβάλια ψιλό αλεύρι στα παπούτσια τους. Και μετά όταν τελειώσει μαζί τους, τους δίνει κι ένα σουτ από τη μέση σαν να τους λέει "θυμηθείτε, εδώ είμαστε". Αλήθεια τώρα — πως βγάζουνε άλλον έναν σαν αυτόν; Αν υπήρχε κάπου κάποιοςGuard/stretch 4 που έκανε όλα αυτά, οι άλλες ομάδες δε θα ψάχνανε τόσα χρόνια. Θα είχανε ήδη ετοιμάσει ένα συμβόλαιο δέκα ετών με χρόνια προθεσμία προστασίας. Αλλά επειδή οι ομάδες είναι τόσο συγκεντρωμένες στους γκαρντ τους μεγάλους αριθμούς, ξεχνούνε ότι ένας πραγματικός guard/stretch 4 δεν είναι μόνο αυτός που σουτάρει σωστά — είναι εκείνος που όταν τον δεις αμυντικά, ο αντίπαλός του ξέρει ότι έχει ήδη χάσει τον αγώνα πριν καν ξεκινήσει. Όπως λέει και ο Παο, οι ομάδες αυτές ψάχνουνε γλυκό μέχρι να τους δείξεις πως το αλεύρι δεν είναι γλυκό — είναι απλά αλεύρι.

δεν υπήρξε ποτέ περίπτωση να σκάσουν τρελούς λόγοι για κάποιον guard που τελικά να μην έγινε τίποτα περισσότερο από κουβάδες νερό! βλέπετε εσείς όλα αυτά τα ψιλά γράμματα στις αγγελίες που λένε "ψάχνουμε έναν stretch 4 σαν τον Μπαρνς"; προχτές διάβασα πως κάποιος manager των Μπουλς ζήτησε έναν "άγριο σούτερ με δυνατά πόδια" — μέχρι τώρα έχουμε έναν καλάθα από σελίδες αγοράς όπου βγαίνουν οι περισσότεροι γκαρντ τους ως γρήγοροι σπρίντερ… κι έπειτα τους βλέπουμε στο γήπεδο να πέφτουν σαν πέτρες όταν τους πιέσει κανείς! θυμάστε εκείνον τον τύπο, τον Μακούλεϊ οπού τον είχανε τρελαθεί πριν πέντε χρόνια; τον λέγανε "νέος Τζόρ丹 του άλλου κόσμου" επειδή έκανε buzz 360 μοιρών στη ζώνη — μέχρι που πήγε στους Μάβερικς και έγιναν η ομάδα του επόμενου αποτελέσματος! ή πάλι εκείνον τον Γκρίν στην ομάδα των Σανς πριν τον τραυματισμό του; πήγανε μέχρι τρεις ομάδες να τον πάρουνε ως έναν ολοκληρωμένο guard πριν καταλάβουν ότι είχε το στόμα του μεγαλύτερο από την μπάλα. και τώρα βγάζουμε πάλι αυτή την ιστορία: guard/stretch 4 σαν τον Μπαρνς που να ανοίγει τις άμυνες σαν πριόνι! όσοι άλλοι προσπάθησαν κι αυτοί που κατάλαβαν πως αυτός ο χαρακτηρισμός χρειάζεται περισσότερα από τρεις βόλτες στο γήπεδο; η τελευταία φορά που είδαμε κάτι τέτοιο ήταν πριν δέκα χρόνια — εκείνος ο Λάρι Νάνς μικρός στους Λέικερς; φώναζαν πως θα γίνει ο επόμενος Δικ Μπάρντον… μέχρι που ήρθε η χρονιά του Φαρκ πέθανε κι εκείνος βρέθηκε να ντύνεται σαν άνεργος! τι άλλο περιμένετε;; ότι οι ομάδες έχουνε βγάλει λάθος όνομα στις αγγελίες; την προηγούμενη βδομάδα οι Ουίζαρντς έκαναν συμβόλαιο με έναν τυχαίο σκόρερ χωρίς ιδιαίτερη αμυντική λειτουργία — τώρα ψάχνουνε ξανά! αλήθεια πως λέμε στους άλλους "βρείτε έναν guard σαν τον Τζ.Μπ." ενώ αυτοί που τον γνωρίζουν ξέρουν πως αυτός είναι ένας σπάνιος συνδυασμός παιδιού που όσο πιέζει άλλο τόσο σουτάρει σωστά… κι όχι ένας άλλος τυχαίος τύπος που ξέρει μόνο να σουτάρει! και φυσικά όλα αυτά χωρίς να μετρήσουμε εκείνον τον εβραίο guard στους Ρόκετς πριν τρία χρόνια — όλοι έλεγαν πως ήτανε ο επόμενος μεγάλος star επειδή έκανε 40 πόντους σε ένα παιχνίδι… μέχρι που τον είδαμε στο επόμενο σκόρ έχουνε ξεχάσει πως κάνει μόνο ένα πράγμα καλά! η ιστορία επαναλήφθηκε άλλες δέκα φορές από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου να κάθεται στα γήπεδα της Αθήνας να παρακολουθεί μικρούς γκαρντ να τρελαίνονται… και πάλι, οι ομάδες τελικά ψάχνουνε άλλον έναν τύπο — μέχρι να βρουνε εκείνον τον Μπαρνς!