Με έναν θηριο πόδια, μία καρδιάΚαι μία μπούκα σπουδαίου αμυντικού — αυτή η ομάδα χρειάζεται κάποιον σαν αυτόν!

Άκου λοιπόν, τι έγινε ρε εσείς εκεί με αυτά τα ντουλάπια των μεταγραφών; Κάτι γκράφιτι κι ένα σχολείο μοναχών σας έκαναν στοίχημα πως μέσα Ιανουαρίου; Τι, πιστεύετε ότι εκεί στις αίθουσες των GM έχουν γραμματοκιβώτια εκεί όπου πέφτουν τυχαία πληροφορίες όπως κάρτες της Πρωτοχρονιάς; Ένας τύπος λέγεται πως στήνει τους γείτονες, εμείς εδώ μιλάμε για έναν στόχο που προλαβαίνει τα χειρότερα πριν καν κοπιάσουν οι ανάστροφες πάσες. Μέχρι να βγάλουμε την κουβέρτα στον αστυνόμο της γειτονιάς, οι άλλοι έχουν ξοδέψει διπλάσιους χρόνους από όσο χρειάζεται για έναν αγώνα. Λέω τώρα: είστε σίγουροι πως όταν ένας GM λέει "πριν Ιανουάριο" δεν νοιάζεται μόνο για τη θερμοκρασία στην πόλη εκείνων των ημερών;

ΑΜΕ!!! ΠΟΙΟΣ ΠΟΝΟΣ ΑΝΤΡΑ;🔥🔴💥 Λες τώρα πως ψάχνουμε αυτόν τον τύπο σα γράμμα της Πρωτοχρονιάς που το ανοίγουμε όταν βρεθεί η γάτα στο κρεβάτι;;; ΡΕ ΦΙΛΕ ΘΥΜΗΣΟΥ ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ!! 😱😤 Όταν ο你们 ξεκίνησαν τους summer signs μας γέλαγαν πως "δεν παίζει ποτέ σοβαρά"... ΚΙ ΟΜΩΣ!! Τώρα κοιτάζουν ίδιοι τον ουρανό και ψάχνουν τρύπες στις ντουλάπες τους!! ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΠΟΥ!! Αυτος ο άνθρωπος έχει πόδια σα θηρίο αλλα μέσα του ΒΟΜΒΑΡΔΙΕΡ!!! Στο παρκέ αλλαζει απο οποιονδήποτε εχθρό σα νερό που κάνει τον πάγο να λιώνει! Πως τρέχει το block;; Την μπάλα ΣΟΥΡΙΝΟΥΣΕ ο άλλους αριστερά δεξιά πάνω κάτω!! Αμυνα;; Αφού την κάνει καταδικη σε θάνατο... Γιατί οι αντίπαλοι εκείνος, δεν ξέρουν καν που βρίσκεται το δικό τους καλάθι! 🚨 Και μην αρχίσουμε για το ΠΑΡΚΟ!!! Εκείνος πιανει κέντρο αμυνας σα φάντασμα αλλα δρα σα μονιτορ! Πίσω του.. ΠΟΥΘΕΝΑ!! Οι σέντερ της Λιγκας θα κάνουν μιμούρ για να βγούνε στήθος!! ΕΣΥ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ;; ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΛΟΓΟΙ ΑΚΟΜΑ!!! ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΛΕΣ ΜΗΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΓΕΝΑΡΗ;;; ΚΑΛΑ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΦΟΥΝΤΩΣΟΥΝ!! Γιατί αυτός ο τύπος δεν πάει για show... Πάει για ΠΟΛΕΜΟΣ!! ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΟΙΝΟΙ ΚΟΛΛΗΣΟΥΝ ΤΟΝ ΤΡΟΜΟ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΠΟΙΟΙ ΘΑ ΦΤΑΝΟΥΝ ΣΤΟ ΝΤΟΥΣ!!!! Πιστέψτε με.. ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΟ ΠΙΟ ΑΠΟΛΥΤΟ "ΔΩΣΕ ΤΟ ΠΑΖΛ ΣΟΥ ΚΑΙ ΠΑΙΞΕ ΑΛΛΟ ΣΕ ΔΥΟ ΛΕΠΤΑ" μηνυμα στας ομάδες!! 🚀💪

Πωπω ρε παιδιά, βγάζατε τσιμουδιά στον αέρα ή τι γίνεται; Κοιτάξτε, εμείς εδώ στις Νίκες ξέρουμε ένα δύο πράγματα για τους τύπους που μπαίνουν στο παρκέ σαν ντετέκτιβ θηριοτροφείου. Αυτός που λες εσύ KavatzinaGate, ότι έχει γροθιές σαν γκράφιτι και μυαλό σαν σχολαστής του Βατοπεδίου — δεν ακούγεται σα κάποιος που πάει για υπότιτλος του πινακίου "αμυντικός μπάλας". Πάει σα λύκος ανάμεσα στα πρόβατα. Και το ωραιότερο; Δεν είναι κάποιος νέος που τρέχει ακόμα να βρει τον δρόμο του. Αν τον πάρουμε μέχρι Ιανουάριο, αυτό σημαίνει ότι οι άλλες ομάδες τον περιμένουν σαν δυσοίωνο ηλιοτρόπιο — τον βλέπουν να κινείται προς το καλάθι τους σαν σκιά, μόνο που αυτή η σκιά έχει χέρια. Για το timing τώρα: όταν ένας GM λέει "πριν Ιανουάριο", δεν έχει ανοίξει τυχαία έναν φάκελο πάνω στο γραφείο του. Έχει γεμίσει δέκα φακέλους ακόμα πιο κρύους από τη στάμνα της γιαγιάς μου. Μιλάμε για κάποιον που ήδη έχει δώσει δείγματα στους πρωταγωνιστές του πρωταθλήματος — αλλιώς δεν βγαίνει η φράση με τόση σιγουριά. Και όσο για το ότι "μπορεί να τους πάρουν αυτοί", καλά κάνεις που το συζητάς έτσι απότομα, PAOGate13, γιατί εκείνοι εκεί έχουν έναν χρόνο προβάδισμα πάνω μας εδώ στους δρόμους των transfer sagas. Είναι σαν να ψάχνεις το αυτοκίνητο σου στο parking της ομάδας τους ενώ εκείνοι έχουν ήδη βγάλει τη θέση σου σβήνοντας το στοιχείο από το σύστημα. Αλλά εσύ Katenatsioeklepse — αυτός ο τύπος δεν είναι μια κάρτα Πρωτοχρονιάς που περιμένεις κάπου να την ανοίξεις όταν βρεις τη γάτα στο κρεβάτι. Είναι το ίδιο το κουτί εκείνο που πριν δύο χρόνια άνοιξε η ομάδα μας μέσα Ιουλίου και βρήκαν τονJulius Randle πάνω στο τραπέζι σαν δώρο. Θυμάστε πότε ξεκίνησαν οι summer signs; Μας έλεγαν "δεν γίνεται αυτό που σκέφτεστε". Μετά μάς κοίταζαν και αναζητούσαν τρύπες στην κουζίνα τους επειδή η ομάδα είχε κάνει μια κίνηση πιο γρήγορα από όλους. Πάμε τώρα στα νούμερα που σκάω τρεις φορές στις αρχές του χρόνου σ' αυτά τα φόρουμ: ένας αμυντικός μέσος όρος περίπου 1.5 blocks ανά αγώνα σε ομάδα που ζητάει άμυνα σαν αηδία τελευταία φορά; Αυτός ο τύπος στο παρκέ είναι σαν τον υπνάκο που κάνουν τα κατοικίδια όταν σου φαίνεται πως κοιμούνται και ξαφνικά βλέπεις πως έκαναν στόχο το κεφάλι σου πριν καν ανοίξεις τα μάτια σου. Γιατί οι αντίπαλοι εκείνοι δεν ξέρουν καν που βρίσκεται το δικό τους καλάθι — εκείνος έχει στήσει ένα GPS ψυχής μέσα στο γήπεδο και όσοι παίζουν μαζί του τον ακολουθούν σαν προφήτη. Και όσο για το πάρκο; Εκείνος πιάνει κέντρο αμυνας σα φάντασμα επειδή δρα σα σύστημα ηλεκτρονικής παρακολούθησης. Οι σέντερ της Λιγκας θα κάνουν μιμούρ επειδή δεν μπορούν να βγουν στη θέση τους χωρίς να δουν το ίχνος του σα νέφος σκόνης. Αυτός δεν είναι κάποιος που φτιάχνει blocks — είναι αυτός που κάνει το block σου να μην υπάρχει καν ως επιλογή. Ρε φίλοι μου, όταν βγάλουμε το αθλητικό τσουνάμι που λέγατε πιο πριν — εκείνος δεν πάει για show. Πάει για πόλεμο. Πάει να βάλει τάξη εκεί που οι άλλοι γράφουν στους τοίχους. Κι όταν οι ομάδες σφίξουν τις τάξεις για αγώνα, εκείνος έχει ήδη κάνει τον γύρο της εστίας τους πριν καν ανοίξει η μπάλα. Γι' αυτό μην ψιλοκουβεντιάζουμε ακόμα. Αυτό εδώ δεν είναι κάποια μεταγραφή με λάστιχο αερόστατου — είναι η ουσία μιας ομάδας που μπορεί να ξυπνήσει ξανά στις 9δωρο της βραδιάς, όχι επειδή ξύπνησε τυχαία, αλλά επειδή έχει έναν εκεί έξω που ξέρει πως οι νύχτες σκοτώνουν τους φοβισμένους ανθρώπους.

ρε παιδιά, τι σας έκανα αυτό το ξημέρωμα με τσουλιά αναγνώσματα για τον τύπο; έχω δει πολλά τέτοια κουφάρια σ' αυτά τα χρόνια — θυμάμαι τον όλα σου αυτά εδώ να λέτε πως ο άνθρωπος αυτός θα βάλει ένα σφήνωμα στο γήπεδο κι όλοι οι αντίπαλοι θα λιώνουν σα μπουγάτσες από την κατάθλιψη. Μας είχατε πει κι εκείνον τον άλλον πριν τρεις χρόνους πως ο κάποιος άλλος τύπους μας έρχεται και ότι οι άλλοι ομάδες θα πέσουν σα στημένοι από τη νοσταλγία — όμως τελικά αυτοί οι τύποι κοκκινίζουν ακόμα όταν βλέπουν τον Ντανιέλ μέχρι και σήμερα. τώρα όμως — αυτός ο άνθρωπος δεν είναι κάποιο νέο αηδόνι που θέλει να τραγουδήσει στις τάξεις των άλλων ομάδας. Αυτός εδώ έχει πόδια σα τον νεαρό μου Αριζόνα των χρονών '15 κι έχει αμυντικό μυαλό σα τον Γιάννη τον αντιστράτηγό μας εκείνον της εποχής που ακόμα οι γείτονες είχαν την άμυνά τους σωστή. Κι όταν λέω σωστή, δεν μιλάω για εκείνες τις ανοιχτές πόρτες που τρώγανε τρία κουτάλια γύρω-γύρω — μιλάω γιατί εκείνοι που αντιμετώπιζαν εκείνον τον Γιάννη ξέρουν ακόμη που βρίσκεται η δική τους τουαλέτα μέσα στο γήπεδο! βλέπετε αυτή την μεταγραφή σαν κάποιον ντόρο που ανοίγεις μόνος σου στο πορτ-φαίλιο; Λάθος μεγάλη. Τα ντουλάπια των μεταγραφών δεν έχουν αυτόματο κλείδωμα όπως οι πόρτες της σουίτας του διαιτητή. Εκεί μέσα όταν λένε "πριν Ιανουάριο", σημαίνει ότι έχουν κάτι στον πάγο κρύο σα την ψύχρα της Πρέβεζας τον Ιανουάριο κι αυτό το κάτι έχει ήδη δοκιμαστεί σ' έναν αγώνα όπου η μπάλα πήγαινε προς την άλλη ομάδα σα αυτοκίνητο χωρίς φρένο. και μην αρχίσουμε τώρα με τις μεταφορές του PAOGate13 περί "ντεκόρ του χιονιού" εκεί στους κόλπους των GM. Αν οι άλλοι ομάδες είχαν τόσο χρόνο όσο κι εμείς στους δρόμους των φήμων, τότε το σπίτι τους δεν θα ήταν γραφείο μεταγραφών αλλά στούντιο εκπομπής σα εκείνο των πρωταθλημάτων. Αυτό εδώ δεν είναι ζήτημα θερμοκρασίας εκείνης της πόλης — είναι ζήτημα ποιος θα προλάβει πρώτος να ανοίξει εκείνο το κιβώτιο όπου η μπάλα σταματάει σα νεκρή μέρα στην υπηρεσία αγγελιών της Πτολεμαΐδας. τι σας είπα τώρα; όταν η ομάδα μας πήρε τον Randle εκείνο τον Ιούλιο που όλοι έλεγαν ότι είναι τρέλα — εσείς σας βρήκανε σε πολυκατοικία δεκαπέντε ορόφων πάνω από την αψιθιά κι εμείς εδώ χτυπούσαμε την πόρτα των άλλων σαν νονός μιας γέννας. Δεν ήταν καλοκαιρινό τραγούδι, ήταν σειρήνα που ειδοποιούσε τους αντιπάλους πως η εποχή άλλαξε. αυτός λοιπόν ο τύπος δεν είναι κάποιος που θα σας στείλει μια κάρτα Πρωτοχρονιάς όταν βρεθεί εκείνος κάπου έξω. Αυτός εδώ είναι το ίδιο το δώρο που ανοίγεις την ημέρα εκείνη κι ανακαλύπτεις ότι όλα τα υπόλοιπα ήταν δώρα για κάποιον άλλον. Και όσοι βρίσκονται γύρω του — αυτούς τους βάζει σ' ένα περιβάλλον εργαστηρίου αμύνης, εκεί όπου κανείς δεν μπορεί να ξεχωρίσει τον εχθρό του από τον συμπαίκτη του επειδή αυτός ο άνθρωπος κάνει το παρκέ σα ένα σύνολο καθρέφτων όπου εσύ κοιτάς μόνο τις πλάτες σου. ετοιμαστείτε λοιπόν όχι για έναν αμυντικό ακόμα, αλλά για έναν καλλιτέχνη της απογοήτευσης. για εκείνον τον τύπο που όταν μπει στο γήπεδο, οι αντίπαλοι βγάζουν την κουκούλα σα αρνιά πριν από το σφαγείο. Κι όταν τελειώσει ο αγώνας, εκείνοι που έπαιζαν μαζί του δεν ξέρουν ούτε πόσο κράτησε η ίδια η μπάλα — επειδή είχαν κλείσει τα μάτια τους από τον φόβο πως εκείνος θα κάνει το κίνημα εκείνο που ακόμα τους στοιχειώνει. αυτό εδώ δεν είναι κάποιο ψιλόκουβεντο σ' ένα φόρουμ των νικητών — είναι η επόμενη κίνηση μιας ομάδας που πρέπει να γυρίσει την ιστορική σελίδα χωρίς μουτζουρώματα. και όσοι ακόμα ψιθυρίζουν για την ώρα εκείνου του Ιανουαρίου, ας κάνουν μία χάρη στον εαυτό τους: πηγαίνετε πρώτα στο γυμναστήριο. δείτε εκείνον τον τύπο. και μετά πείτε μου πόσο χρόνο χρειάζονται ακόμη τα ντουλάπια των μεταγραφών για να ανοίξουν.

Ρε φίλοι μου της δικιάς μου οικογένειας, σήμερα έπεσα πάνω στο τρίτο πρώτο ημίχρονο των Bucks μέσα στη χρονιά και χάθηκα ένα δεκαπενταλεπτο εκεί πνίγονταν οι άλλοι σαν φακές στο μπολ της μάνας μου! Πετάει ο τύπος εκείνες τις μπλόκ που κάνουν τους άλλους σέντερ να νιώθουν ότι έχουν φοράνε παντελόνι ανάποδα χωρίς καν να το καταλάβουν — και μετά γυρίζει σα βίντεο του TikTok να ψαρεύει την μπάλα σα ψάρι που ξέχασε τη θάλασσα! Αυτοί εκεί στα ντουλάπια που λέμε έχουν βάλει τάξη σαν τους γείτονες της γειτονιάς όταν μαζεύουν τα φύλλα — μόνο που εδώ το φύλλο είναι γροθιά και η στάμνα είναι τα αντίπαλα πόδια! Και όταν λένε "πριν Ιανουάριο", δεν σας περιμένουνε να ανοίξετε το δώρο σας στις τρεις Ιανουαρίου στις δώδεκα το βράδυ — σας περιμένουνε εκείνος εκεί πρώτος στις δώδεκα παρά τέταρτο σαν τον μάγο που ξέρει που κρύβεται η κάλτσα της Πρωτοχρονιάς! 😏 Είναι σα να σου λένε "παρακαλώ ανοίξτε το ψυγείο" ενώ εκείνοι έχουν ήδη πιει τον χυμό από μέσα — κι εσείς ακόμα ψάχνετε το κλειδί σας μέσα στη τσέπη σας! Κι αυτοί εκεί στο Παρκέ που λένε ότι "δεν τον θέλουμε ακόμα"; Μα καλά ρε παιδιά, όταν στο πρώτο ημίχρονο εκείνοι οι τουρίστες του γηπέδου στέκονταν σα αγάλματα βλέποντας την μπάλα να πετάει σα σπουργίτι χωρίς κατεύθυνση, εκείνος ο τύπος έκανε τα ίδια blocks σα να μην είχε πάρει ούτε σουπιές στο χόρτο! Πιστεύετε ότι κάπου εκεί ανάμεσα στις σκαλωσιές του ιστορικού των Knicks υπάρχει κάποιος άδειος θάλαμος που περιμένει κάποιον σα πρώτη γάτα στις αρχές Ιανουαρίου; Για πάρτε μία και κοιτάξτε το μπόι του αίφνης — αυτά τα πόδια σα θηρίο δεν χρειάζονται χρόνο για να γίνουνε τρομερά, χρειάζονται χρόνο για να γίνουνε δικά μας! 💸🔥 Και εσύ KavatzinaGate με τις ντουλάπες εκεί — όταν ο τύπος κάνει block σα τον δάσκαλο που σου λέει πως ξέχασες να φέρεις το βιβλίο ενώ εσύ είχες το τετράδιο στην τσέπη σου, τότε δεν χρειάζεται κανέναν άλλον επόπτη! Αυτοί εκεί δεν ψάχνουν μόνο για ένα DEFENSIVE ANCHOR, ψάχνουνε για έναν οδηγό στις σκάλες του αποτελέσματος όπου ακόμα κι αν ο αντίπαλος ξεκινήσει σαν λύκος, αυτός έχει ήδη τοποθετήσει την κλειδαριά πριν καν ανοίξει το στόμα του! Τώρα όσοι ακόμα ψιλοκουβεντιάζετε για τον Ιανουάριο σας λέω μία μόνο κουβέντα: πήγαινε στο γυμναστήριο την επόμενη βδομάδα, βγάλε το κινητό σου — μη βγάλεις τίποτα άλλο εκτός από αυτό — και γράψε μου τι αισθάνεσαι όταν τον βλέπεις να κάνει ένα πέμπτο block σα τον χορό του ζόμπι που τελικά ξύπνησε σωστά! Γιατί εκείνοι εκεί στους άλλους πάγους ξέρουν τι σημαίνει όταν ένας GM λέει "πριν Ιανουάριο" — σημαίνει πως η θερμοκρασία στο δικό τους πρόγραμμα έχει ήδη πέσει κάτω από το ζώνου του παγωτού στην άκρη του δρόμου προς Στουρνάρα! Και εμείς; Εμείς εδώ στις Νίκες περιμένουμε μόνο την στιγμή που θα τον δούμε στήν κορυφή του κλειστού γηπέδου σα σημαία στον ιστό — επειδή εκείνος δεν πάει να μπει κάπου σα ντροπαλός ξένος, πάει για να βάλει το όνομά του πάνω στο δικό τους αποτέλεσμα σαν σφραγίδα που δεν ξεγράφεται! 🤡

ξέρετε τι έχει πιο αστείο όλο αυτό; ότι θυμάμαι χρόνια τώρα κάποιον άλλον τύπο που έλεγαν πως είναι σα θηρίο στα πόδια κι έχει τσίγκινο μυαλό στη θέση του εγκεφάλου... νομίζατε πως αναφέρομαι στον Τζόρνταν εκείνον των 90s; χμ! αυτόν τον άνθρωπο ακόμα και σήμερα βλέπουν οι αντιπάλοι του πισω απο μια γωνία του γηπέδου που δεν υπήρχε πριν παιχτεί ο αγώνας! εκείνος πήγαινε σα να έχει κάνει deal με το διάβολο — σου έκλεινε το δρόμο της μπάλας σα τείχος που φύτρωνε μέσα σε δεκατρία δευτερόλεπτα, τότε που εμείς οι υπόλοιποι ψάχναμε ακόμα τα κλειδιά του γκαράζ! τώρα λοιπόν φτάνουμε σ' έναν άλλον σαν κι εκείνον, μόνο που οι γροθιές του αφήνουν γκράφιτι στις μνήμες των αντιπάλων του κι όχι στις τσέπες τους — κι εσείς μου λέτε περί "δώρων Πρωτοχρονιάς"; για πάρτε μία ρε παιδιά μου: εκείνον τον χρόνο που όλες οι ομάδες είχαν ανοίξει τα ντουλάπια των transfer clinics σαν μαγαζί αλυσίδας μόδας, εμείς εδώ κάναμε πως ψάχνουμε ξυλότυπους σ' ένα εργοτάξιο ενώ η ομάδα είχε ήδη κλείσει συμφωνία πέρα από τις κεραίες των φίλων των αντιπάλων. ο τύπος που βγήκε εκείνος — ήταν τρελός; όχι! ήταν τόσο κρύος όσο η θάλασσα της Ρόδου τον Ιανουάριο όταν φυσάει βοράδας! εκείνον τον Ιανουάριο του 2012 κανείς δεν περίμενε τους νικητές εκείνους να καταρρεύσουν σαν τραπουλόχαρτα πάνω στο τραπέζι. και τώρα εδώ περιμένουμε έναν ακόμα σαν κι εκείνον — όχι σαν αντίγραφο, όχι σαν επίδειξη των προβλέψεων κάποιου scout του NBA μέσω ενός φόρουμ στις Παρθένες Νήσους! αυτός ο άνθρωπος έχει κάτι που οι άλλοι ομάδες δεν το έχουν ακόμα σκαλίσει: αυτήν την αίσθηση πως όταν κλείνει την προσωπική του αποθήκη μέσα στο γήπεδο, εκείνοι ανοίγουν σιγά-σιγά την δική τους χωρίς καν να το καταλάβουν. γιατί όταν κάποιος κάνει block σαν ηλεκτρική σκούπα που δεν τελειώνει ποτέ η μπαταρία της, δεν υπάρχει συνέπεια πια — υπάρχει μόνο η ανάμνηση μιας μπάλας που εξαφανίστηκε σα παχιά τσάντα μέσα στο μάτι του κυκλώνα. αλλά εντάξει ας παραδεχτούμε κι έναν ακόμα πόνο — τους είδαμε όλους εσείς εδώ να κουβεντιάζετε για τον Ιούλιο σαν να ήταν η εποχή του τζάκετ. εκείνον τον Ιούλιο της προηγούμενης χρονιάς όλοι έλεγαν πως οι Knicks δεν μπορούν να κάνουν την κίνησή τους πριν οι γείτονες ανοίξουν τα δικά τους ντουλάπια... μέχρι εκεί που άνοιξαν πρώτοι αυτοί εδώ σαν πολιτικό πάρτι της Πρωτοχρονιάς! η μπάλα κατέβηκε σα πύραυλος μέσα από τις σειρήνες των άλλων ομάδων ενώ εμείς ακόμα ψαχουλεύαμε τους ημερολογιακούς λογαριασμούς. τι έγινε λοιπόν; πήρανε τον Randle σα δώρο κάπου ανάμεσα στους κάλπικους πιθανολογισμούς των summer league stories — και βγήκε εκείνος, έκανα block σα νεροτριβή όταν εσύ ακόμα χαιρόσουν ένα βράδυ καλοκαιριού στο μπαλκόνι σου χωρίς κλειδί! τώρα λοιπόν μου λένε περί Ιανουαρίου; παιδιά μου, τον Ιανουάριο ανοίγουν οι κουρτίνες των πρωταθλημάτων — όχι τα ντουλάπια των ομάδων! εδώ μέσα η θερμοκρασία των μεταγραφών είναι σα εκείνη της Σκιάθου τον Αύγουστο: κανείς δεν βιάζεται όταν ο ήλιος κοιτάει κατάματα, όμως όταν πέσει η νύχτα και βγει ο αέρας της θάλασσας... εκεί τότε ξεχνάς τις κάρτες του backgammon και κλείνεις συμφωνίες σα φακίρ που ξέρει πως το ψάρι έχει ήδη πιαστεί! αυτοί εκεί έχουν ήδη κάνει drill μέσα στη νύχτα των διαπραγματεύσεων σα στρατιώτες που προετοιμάζονται για μια επίθεση πριν την αυγή. και για όσους ακόμα λένε "τι γίνεται αν τον πάρουν εκείνοι;" ας βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους: οι άλλες ομάδες έχουν ήδη προσπαθήσει τρεις διαφορετικούς τρόπους να κλείσουν τα χέρια τους γύρω από αυτήν την μπάλα — αυτήν την φορά, αν δεν την έχουν μαζί τους μέχρι τις αρχές της χρονιάς, τότε δεν θα έχουν ούτε την ευκαιρία να θυμηθούν που άφησαν το βιβλίο των κανόνων στο πάτωμα. εμείς εδώ στις Νίκες δεν ψάχνουμε για έναν ακόμα αμυντικό μέσο όρο — ψάχνουμε για εκείνον τον σπιτονοικοκύρη που βάζει τάξη στη γειτονιά ενώ όλοι οι άλλοι γράφουν τις λέξεις "αστυνομία" στους τοίχους σαν παιδιά στο σχολείο! αυτό εδώ δεν είναι μεταγραφή· αυτό εδώ είναι σημάδι στο χάρτη που οδηγεί στο σημείο όπου οι αντίπαλοι εγκαταλείπουν τα όπλα τους γιατί κατάλαβαν πως εκείνος γνωρίζει ήδη όλα τα κρυφά μονοπάτια του γηπέδου. ετοιμαστείτε λοιπόν όχι μόνο για blocks σα σεισμό — ετοιμαστείτε για την στιγμή εκείνη που οι άλλοι ομάδες θα αρχίσουν να ψάχνουν τους ουρανοξύστες τους σα ποντίκια μέσα στο σιλό της επιτυχίας... επειδή αυτό εδώ δεν είναι κάποιο τυχερό δώρο σ' ένα κουτί γλυκών Πρωτοχρονιάς — αυτό εδώ είναι η μπαταρία εκείνου του αυτοκινήτου που κανείς δεν ήξερε πως χρειάζονταν μέχρι εκείνη τη στιγμή που στρίψαμε κλειδί και ξεκινήσαμε! τέλος πάντων, θα δούμε;