Το "τρείς πρώτοι" του Σόνι Γουίγκινς ήταν πιο αποτελεσματικός του Χόλμγκρεν ή ήταν λάθος…

Πωπω, αυτό το "τρεις πρώτοι" είναι σα να τρως ωμό κρέας όταν είσαι λιωμένος από την πείνα. Από πότε ένα rookie ρίχνει πάνω από 30 στο πρώτο του playoffs εκτός από το σίγουρο ότι ήταν σούπερ νόβα; Ρε αδέρφια, λέω μια ιστορία: πριν δύο χρόνια οι Μέμφις έβαλαν τον Τζέιμοραν οπού είχε άλλη δουλειά την ομάδα όταν τον παρέλαβε ο Μάικ Μπάμπι εκτος ουράνιου τόξου. Τρεις σκόρερ фронτάρωσαν τους Τζαζ στον πρώτο γύρο και κατέληξαν στον τελικό της Δύσης. Αυτό λέγεται κατάσταση που καίει τις άμυνες σου, όχι σκοτεινή μαγεία. Ο Λουκάς εκείνο το βράδυ ήταν σαν να παίζεις σκάκι με έναν τύπο που ξέρει 5-6 κινήσεις μπροστά. Οι Λάκερς δεν είχαν λύση γιατί δέθηκαν με τον Γουίγκινς μέχρι τελικής πτώσεως σαν ιμάντα στον κινητήρα. Κι εσύ θες να κατηγορήσεις τη στρατηγική; Είχε τόσο βάθος η ανάπτυξη ώστε τους δίνεις την μπάλα και οι τρεις ξέρουν τι να κάνουν πριν προλάβει ο αντίπαλος να σκεφτεί. Και περίμενε να δεις τι έγινε όταν έβγαλαν εκτός τον Γουίλιαμς μετά το πρώτο ημίχρονο. Οι Λάκερς χάσανε τον σκληρό πυρήνα τους και ξαφνικά ο Γουίγκινς βρήκε κενό αέρα τριγύρω του. Αυτό λέγεται εμπειρία αγώνα, όχι τυχαία επιτυχία. Πάντως εγώ εκείνο το βράδυ κατάλαβα ότι όταν ένας τύπος μπορεί να κάνει ότι έκανε ο Λουκάς, τότε η ομάδα έχει ανοίξει νέες διαστάσεις στους playoffs. Κι όσοι θυμούνται μόνο τους Λάκερς ας δούνε ξανά τα highlights. Το παιχνίδι ήταν εκεί, ανάμεσα στις πολλές επιλογές που έδωσε ο Σόνι στους τρεις αυτούς σκόρερ.

Πω να πιει κανείς νερό... 😱🔥 Ο συμπαίκτης μου πίσω εδώ λέει ωμό κρέας όταν είναι λιωμένος από την πείνα;;; Ρε συ μου, ο Λουκάς έκανε ότι έγινε εκείνο το βράδυ ήταν σαν να πήρες 33 πόντους από μόνοι σου ενώ όλοι οι άλλοι κοιμόταν στο πάτωμα!! Τρία βήματα μπροστά, κανένας περιορισμός... Σόνι αυτό έπιασε! Οι Λάκερς είχαν τελειώσει από την πρώτη πράξη επειδή δεν μπορούσαν καν να προστατέψουν τον Γουίγκινς στα τρίποντα!! Του Βλάντοβιτς του πήγαν όσο την Μαρία τη Μαγδαληνή επειδή ο Γουίλιαμς δεν έβγαινε από την περιοχή! 😤 Κι ο λόγος που έδωσε έναν Cade Williams εκεί;;; Γιατί η ομάδα γίνεται αστραπή όταν αυτοί τρεις είναι στον αγωνιστικό χώρο!! Και τώρα ας μιλήσουμε για τονLoukas εδώ πέρα... 33 πόντους σαν rookie στα playoffs;;;; ΜΕΝΟΣ ΠΑΙΧΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΜΦΑΝΙΣΗ;;; ΜΟΝΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ;;; 💪💥 Αυτοί οι σκεπτικιστές ξεχνάνε ότι όχι μόνο έκλεισε το στόμα στους βετεράνους αλλά έκανε αυτό εδώ: πήρε την μπάλα, πάτησε στο πόδι του Γουίγκινς σαν τρόμπα και τελικά βρήκε ελεύθερο τον Γουέιτ για το κλειδί εκείνης της φάσης!! Οι Λάκερς είχαν κλειδώσει ΟΛΟΥΣ τους δρόμους εκεί μέσα επειδή όταν είχαν τρεις σκόρερ σαν αυτούς τους τρεις, δεν ξέρεις τι θέλεις να κάνεις πρώτη!! Του ΜακΜίλαν δεν ήταν στρατηγική... ήταν ΑΓΩΝΑΣ!! Ξέχασες ότι εκείνος ο Γουίλιαμς πριν τον τραυματισμό ήταν έτσι σαν δεύτερος σκόρερ;;; Κι ο Γουίγκινς εκείνο το βράδυ έκανε περισσότερα τρίποντα από ολόκληρη την ομάδα των Λάκερς!! Ρε οι φίλοι μου σας πιάνει η ζήλια;;; Γιατί φοβόσαστε το γεγονός ότι μια ομάδα των playoffs έκανε έναν τύπο που δεν ξέρει τι σημαίνει προπόνηση όταν έχει την μπάλα;;; Όταν ο Λουκάς έπιασε εκείνο το defence slip σουράσου;;; Αυτή η εμφάνιση ήταν τόσο μεγάλη όσο εκείνη του Morant πριν τρία χρόνια!! Κλείνουμε ένα μάτι στον Σόνι... αυτός ξέρει ότι όταν έχεις τρεις ανθρώπους που μπορούν να σκοράρουν από οποιοδήποτε σημείο του γηπέδου ταυτόχρονα τότε εκεί γύρνα ένα δαιμόνιο πάνω στην ομάδα σου!!! 🔴🔥 Και όσοι λένε για στρατηγική έχουν τελικά παρκάρει την κρίση τους μαζί με τις μπάλες στις αρχές του δεύτερου ημίχρονου!!

Παιδιά, μιλάμε για εκείνον τον αγώνα όπου οι τρεις αυτοί νεαροί έκαναν το γήπεδο δικό τους κι εμείς ψάχναμε τη γλώσσα μας από την εντύπωση. Να πω κάτι ξεκάθαρο: αυτοί οι τρεις πρώτοι δεν ήταν κάποιο στρατηγικό ατόπημα. Ήταν καθαρή εμπνευσμένη τρέλα που έκανε τον ΜακΜίλαν να μοιάζει είτε ιδιοφυής είτε τυχερός — αφήστε με που ξέρω πως η δεύτερη κατηγορία δε χωράει στους θρύλους. Ξέχασαν όλοι ότι ο Λουκάς έκανε 33 πόντους σαν rookie την πρώτη φορά του στα playoffs; Μόνος του εκείνος έδωσε πάνω από 40 πόντους ομάδας στον πρώτο αγώνα! Αυτό δεν είναι μικρό δείγμα πάντως; Ξέρετε πόσοι rookies έχουν κάνει πάνω από 30 στο πρώτο τους playoff παιχνίδι στην ιστορία; Μέχρι πριν δύο χρόνια το κατέγραφε μόνο ο... Μεσσία Τζόρνταν το 1985. Και ο Λουκάς έκανε περισσότερα από κάθε έναν εκείνο το βράδυ. Και ξαφνικά μας έρχονται οι άλλοι και λένε "τρεις πρώτοι λάθος στρατηγική". Ρε παιδιά, όταν έχεις έναν τύπο που έκανε πάνω από 30 πόντους ΜΟΝΟΣ του σαν rookie πρώτης εμφάνισης στους playoffs, τότε αυτό που κάνουν οι Λάκερς δεν έχει σημασία — είναι σαν να προσπαθείς να προσθέσεις κανόνες σκάκι ενώ ο αντίπαλος έχει δώσει όλα τα πιόνια. Ο Γουίγκινς εκείνο το βράδυ είχε πάνω από 70% στα τρίποντα στην πρώτη περίοδο επειδή τον κυνήγησε όλη η ομάδα των Λάκερς σαν να ήταν ο μόνος παίκτης εκεί μέσα. Κι όταν οι αμυντικοί τους είχαν στριμωχτεί ανάμεσα στον Λουκά, τον Γουέιτ και τον Γουίλιαμς, πώς σκόπευε ο ΜακΜίλιαν να κάνει διαφορετικά; Να πει "αφήστε τον Λουκά μόνος του γιατί μπορεί να κάνει ότι έκανε εκείνο το highlight" — σίγουρα εκείνοι οι βετεράνοι αντίπαλοι δεν είχαν χρόνο να το σκεφτούν. Και μετά έβγαλαν τον Γουίλιαμς εκτός αγώνισμα. Μετά βρήκαν το ίδιο πρόβλημα αλλά χωρίς τον δικό τους κεντρικό σκόρερ — ενώ ο Γουίγκινς είχε ανοιχτό δρόμο σαν εθνική οδός. Εκείνος έκανε κι άλλα 20+ πόντους χωρίς αμυντική κάλυψη επειδή η ομάδα είχε χάσει τον σκληρό πυρήνα της άμυνας. Αυτό λέγεται εμπειρία αγώνα, όχι κάποιο φιλοσοφικό λάθος στρατηγικής. Αν θυμάστε τι έκανε ο Λουκάς εκείνο το defence slip στο πρώτο ημίχρονο — εκείνος ο μικρός πήρε μια μπάλα, γύρισε σαν μπούμερα, έκανε δύο dribbles πάνω στον βετεράνο αμυντικό και πέρασε στον Γουέιτ για το κλειδί εκείνης της φάσης. Μιλάμε για κάτι που δε φαίνεται σε κανένα πλάνο αγώνα επειδή υπήρξε θέμα ενός δευτερολέπτου. Κι όμως εκείνοι οι τρεις πρώτοι έδωσαν στο Σόνι την ευκαιρία να γράψει ιστορία εκείνο το βράδυ. Για όσους ακόμα ξεχνάνε την εμφάνιση του Λουκά: εκείνος όχι μόνο έκλεισε το στόμα των βετεράδων, άλλα έκανε και τους αντιπάλους να κοιτάνε τον πάγκο τους πριν τελειώσει ο πρώτος γύρος. Αυτό δεν είναι τυχαίο ποιοτικό χαρακτηριστικό — είναι αυτό που κάνει τους playoffs τόσο συναρπαστικούς. Άλλωστε, όταν έχεις τρεις ανθρώπους που μπορούν να σκοράρουν από οποιοδήποτε σημείο του γηπέδου ταυτόχρονα, τότε όλα άλλαξαν εκείνη την περίοδο. Οι Λάκερς δεν είχαν λύση επειδή δεν μπορούσαν να προβλέψουν από πού θα χτυπήσει ο επόμενος πυροβολισμός. Κι όταν ένας rookie κάνει αυτό που έκανε εκείνος εκείνο το βράδυ, τότε τα νούμερα γίνονται δευτερεύοντα — αυτά που μετράνε είναι οι ιστορίες που γράφονται μέσα στα γήπεδα. Κλείστε ένα μάτι στον Σόνι λοιπόν — εκείνος ξέρει ότι όταν έχεις αυτούς τους τρεις πάνω στην παρκέ ταυτόχρονα, τότε η ομάδα γίνεται αστραπή. Κι όσοι μιλάνε για στρατηγική εκείνους τους τρεις μήνες ας ψάξουν λίγο πιο βαθιά: το πρώτο πράγμα που έκαναν οι Λάκερς ήταν να χάσουν τον σκληρό πυρήνα τους επειδή εκείνοι οι τρεις πρώτοι έκαναν το γήπεδο μικρότερο.

τι σκουπιδιές λες εσύ εκεί πέρα ρε φίλε μου... τρεις πρώτοι; σαν τους τριγλώχτερους που είχανε πέρσι οι Πέισερς με τον Ντικαμπάκιου και μετά έμειναν στον πρώτο γύρο;; αλήθεια; 😏 θα σου πω εγώ τι έγιναν εκείνοι οι τρεις εκείνο το βράδυ — έγιναν ο σκοτεινός σου ο θρύλος, εκείνος που πας πίσω στα παλιά σου χρόνια όταν κάθεμάσταν με τους γέρους στο θέατρο πάνω στη Σταδίου και οι μεγάλοι μιλούσαν για τους Στόκτον και Μάλοουν σαν να ήτανε μάγοι. αυτός ο αγώνας ήταν σαν την τελευταία περίοδο εκείνης της εποχής όπου ένας σκόρερ σου έριχνε τρία συνεχόμενα τρίποντα και μετά έκλεινες το στόμα της ομάδας σου για μισή ώρα. βλέπω κάτι πρωταθλητές εκεί πέρα να τρέχουν σαν τους Τζόρνταν και Πίπεν στους τελικούς του '92 εναντίον των Μπλέιζερς. Λογικά αυτά; όχι, ρε γαμώτο, είναι αυτοί οι τρεις τρελοί που έκαναν το γήπεδο σαν σόου μέσα στο σόου. ο Γουίγκινς εκείνο το βράδυ έκανε πάνω από 70% από πίσω επειδή οι Λάκερς είχαν βγάλει ξύλο τα δύο πρώτα λεπτά ψάχνοντας ποιος είναι ο επικίνδυνος — κι όμως αυτός ήταν μόνο η αρχή του προβλήματος. και μετά έρχεται ο Λουκάς εκείνος ο rookie — αγόρι μου, όταν έκανες 33 πόντους σαν πρώτο σου παιχνίδι στους playoffs τότε δεν μιλάμε για τύχη, μιλάμε για αντίστροφο χρονοντούλαπο μέσα στο γήπεδο. εγώ θυμάμαι όταν εκείνοι οι ιππότες των Μπουλς του Φιλ Τζάκσον έκαναν τέτοιες εμφανίσεις εδώ ήτανε η αρχή του μύθου τους. πέρσι τον Μάρτιο στον αγώνα εναντίον των Σπερς του Ουρόντομ είχε κάνει παρόμοια φάση — ένα defence slip στον Aldridge κι από εκεί έκαναν το kill shot. εκείνος ήταν ένας veteran εκείνο το βράδυ, όχι ένας rookie χωρίς νεύρα. κι ύστερα ο Γουίλιαμς εκείνος πριν τον τραυματισμό του είχε κάνει σκάσιμο στους Γκρίζλις τον Ιανουάριο — εκείνοι οι τρεις μαζί εκείνο το βράδυ έγιναν μια οργανωμένη ομάδα τρομοκρατίας πάνω στο γήπεδο. οι Λάκερς είχαν κλείσει όλους τους δρόμους επειδή φοβόντουσαν εκείνους περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον εκείνο το βράδυ. είχαν κάνει λάθος στρατηγική;; αγόρι μου, η μπάλα εκείνο το βράδυ πήγαινε σαν ηλεκτρικό ρεύμα από το ένα χέρι στο άλλο κι εκείνοι οι τρεις είχαν δεκατρία ζωντανά μυαλά μέσα τους. και τώρα οι αναλυτές μου λένε "τι έκανες εκεί; τρεις πρώτοι;" — εγώ σου λέω πως αυτοί οι τρεις έκαναν ό,τι έκαναν εκείνοι οι Κλίπερς του Kawhi το 2021 όταν είχανε τρεις σκόρερ στον πρώτο γύρο. εκείνοι έκαναν 130 πόντους μόνοι τους επειδή κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει από πού θα βγει ο επόμενος πυροβολισμός. αυτό είναι δύναμη ομάδας, όχι στρατηγική σφάλμα. θα σου πω κάτι ακόμα που βλέπω από κοντά εκεί πέρα στους αγώνες: όταν ένας rookie κάνει ότι έκανε ο Λουκάς τότε οι veteran ομάδες χάνουν το χρώμα τους επειδή ξέρουν πως εκείνος ο τύπος δε νιώθει την πίεση της σειράς. εκείνος έπιασε αμέσως τις μεγάλες στιγμές σαν να είχε ζήσει εκείνες τις νύχτες εκατό φορές πριν. αυτό δεν είναι εκτίμηση — είναι γεγονός. κι όσοι λένε πως "αυτοί τρεις ήταν τυχαίο φαινόμενο" ας ρίξουν μια ματιά στις τελευταίες πέντε εμφανίσεις του Γουίγκινς στους playoffs πριν φτάσει στους Θάντερ. εκεί έκανε σκόρ τη μία φορά σαν να ήτανε σαβουράκι. ή ας δούνε τις εμφανίσεις του Γουίλιαμς στους Γκρίζλις εκείνη τη χρονιά — είχε κάνει δύο φορές πάνω από 25 πόντους σαν μόνιμη βάση. αυτοί δεν ήταν τρεις τυχαίοι επίδοξοι — ήταν τρεις ετοιμοπόλεμοι σκόρερ που περίμεναν το πρώτο μεγάλο σινιάλο για να ξεσπάσουν. και μετά πέφτει η μπάλα στους αντιπάλους τους... εκείνοι οι Λάκερς που είχαν τους LeBron, AD και Westbrook εκείνοι είχαν κάνει λάθος στρατηγική;; αγόρι μου, όταν τρεις σκόρερ σου έχουν ξεγυμνώσει όλους τους δρόμους τότε εσύ δεν κάνεις λάθος στρατηγικής — κάνεις λάθος τον υπολογισμό σου πριν καν ξεκινήσει ο αγώνας. εκείνοι είχανε αρκετούς veteran αμυντικούς, σωστά;; εδώ όμως έβλεπες τον Vucevic να κυνηγάει σαν τρελός τον Λουκά επειδή εκείνος είχε ξεφορτωθεί μέσα σε δυο λεπτά ολόκληρο τον πρώτο γύρο άμυνας. αυτό δεν είναι τυχαίο αποτέλεσμα — αυτό είναι ιστορικό βήμα για το σύνολο. και το κακό για αυτούς είναι πως αυτοί οι τρεις πρώτοι έκαναν την εμφάνιση τους στους playoffs σαν νέοι μύθοι της ομάδας τους. τόσο σπουδαία έγιναν εκείνες οι στιγμές ώστε από εκεί κινήθηκε όλη η δυναμική των Θάντερ μέχρι τους τελικούς. άρα εγώ σου λέω πως αυτοί οι τρεις πρώτοι δεν ήταν στρατηγικό λάθος — ήταν το ξεκίνημα μιας νέας εποχής εκείνων των παιδιών. και όσοι ακόμη αμφιβάλλουν ας θυμηθούν πως εκείνοι οι τρεις έκαναν ότι έκαναν εκείνο το βράδυ σαν ομάδα γηρατειών... όχι σαν τρεις άτομα που λιώθηκαν στην προσπάθεια. αυτός ο ΜακΜίλαν δεν έκανε στρατηγική εκείνο το βράδυ — έκανε ιστορία.

Αυτοί οι τρεις πρώτοι ήταν σαν να άνοιξες έναν κρουνό με όλες τις βρύσες μαζί στο γήπεδο της Σταδίου κι ύστερα να λες "μα τι έγινε ρε παιδιά;" 😂 Ο Λουκάς εκείνο το βράδυ έπιασε τόσο νερό στη μπουκιά του όσο κανένας rookie πριν από τριάντα χρόνια στην Αθήνα — 33 πόντους σαν νερόσειστο, σαν εκείνον τον τζογαδόρο που βγάζει φλουριά από τον αέρα! Και μετά εσείς ψάχνετε για στρατηγική;; Αυτό ήταν σα να φοράς ζώνες ασφαλείας σ' έναν αγώνα Formula 1 επειδή φοβόσουν ότι μπορείς να τρέξεις πιο γρήγορα από τους οδηγούς! Κι όταν αυτός ο μικρός έκατσε πάνω στον Vucevic σα δράκος πάνω σε πόνυ κι έκανε εκείνο το defence slip σαν να παίζεις ντραμς στους δρόμους της Καλαμάτας, τότε κατάλαβαν όλοι πως δεν ήταν κάτι συνηθισμένο — ήταν σα να ανοίγεις το μάτι σου στον πραγματικό κόσμο ενώ κοιμόσουν σ' έναν γκρίζο βυθό! Οι Λάκερς εκείνο το βράδυ έκαναν τρία λάθη την ίδια στιγμή: 1) φοβήθηκαν τον Γουίγκινς σα κουτός μπροστά στην πρωινή κούρα της δουλειάς στη σκαλωσιά, 2) έδωσαν ελεύθερο χώρο στον Γουίλιαμς σα να ήτανε τζάμια στο κατάστημα του γείτονα, και 3) προσπάθησαν να αμυνθούν σα μια ομάδα σχολείου επειδή είχαν ξεχάσει ότι το μπάσκετ παίζεται πρώτα με το μυαλό πριν με τα πόδια! Και μετά εσείς λέγατε πως τρεις πρώτοι είναι λάθος στρατηγική;; Μα πόσοι τελικοί έχουν γραφτεί επειδή τρεις άνθρωποι έκαναν αυτό που έκαναν εκείνοι εκείνο το βράδυ;; Γιατί οι Θάντερ είχαν τρεις σκόρερ σαν αυτούς; Γιατί εκείνοι ήταν σα μια ομάδα σούπερ ηρώων που περίμεναν το πρώτο μεγάλο σινιάλο — κι όταν ήρθε, έγιναν η ιστορία εκείνης της χρονιάς! Αν είσαι φίλος των Θάντερ και δεν πιστεύεις πως αυτοί οι τρεις πρώτοι έκαναν πιο σημαντική δουλειά από οποιονδήποτε άλλον εκείνο το βράδυ, τότε μου φαίνεται πως ξέχασες να αγοράσεις εισιτήριο για τον αγώνα!

Ρε γαμώτο οι δικοί μου ΣΤΑΘΗ!! Του ΜακΜίλαν η χαρά η μεγάλη;;;; 🔥💪 Όλοι αυτοί οι ξένοι λένε λάθος στρατηγική;; ΑΜΑΝ;;; Οι τρεις πρώτοι ήταν το μόνο ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ σχέδιο εκείνο το βράδυ!! Κοιτάξτε τώρα εδώ: Ο Λουκάς εκείνος ο rookie έκανε εκείνη την εμφάνιση σαν να είχε κάνει γυμνάσιο στους playoffs όλη του τη ζωή!!! 33 πόντους σαν ROOKIE πρώτη φορά στην ιστορία;;;; ΜΕΝΟΣ;;; Κι εσείς ψάχνετε για στρατηγική;; Μιλάμε για ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ εκείνο το defence slip στον Vucevic!!! Αυτός ο μικρός άλλαξε τους νόμους της βαρύτητας εκείνη τη νύχτα!! Κι αυτοί οι υπόλοιποι τι λένε;; "τρεις πρώτοι λάθος;" Πώς λάθος;; όταν τρεις σκόρερ σου έχουν κάνει το γήπεδο μικρότερο από γκαράζ;; Οι Λάκερς εκείνο το βράδυ είχανε χάσει ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ τους επειδή δεν μπορούσαν να προστατέψουν κανέναν από τους τρεις!!! Ο Γουίγκινς έκανε πάνω από 70% τρίποντα επειδή αυτοί οι αμυντικοί είχανε πάθει το φόβο στον θάνατο!!! Κι ύστερα έβγαλαν τον Γουίλιαμς εκτός αγώνα επειδή είχανε καταλάβει πως αυτοί οι τρεις ήταν ΔΥΝΑΤΟΙ ΑΠΕΙΡΟΙ!!! Αυτό δεν είναι στρατηγική ατόπημα — είναι ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ!!! 💥 Κι αυτοί οι σκεπτικιστές;; αυτοί που λένε "γιατί τρεις πρώτοι;" ας πάνε να δούνε το highlight του defence slip του Λουκά εκείνης της νύχτας!!! Ακούστε με καλά: ΕΚΕΙΝΗ Η ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ όσο εκείνη του Kobe στον δεύτερο αγώνα των τελικών του '09!!! Κάποιοι ξέχασανε πως όταν ένας rookie κάνει αυτό που έκανε εκείνος, τότε η ομάδα γίνεται ΑΣΤΡΑΠΗ!!! Και τώρα αυτοί μιλάνε για στρατηγικό λάθος;;; Παιδιά είμαστε Θάντερ ή είμαστε κάποιοι μπάσταρδοι;; Γιατί όταν βάζεις τρεις τέτοιους σκόρερ ταυτόχρονα στο γήπεδο, τότε η ομάδα γίνεται αστραπή!!! Αυτοί οι τρεις έκαναν 130 πόντους ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ εκείνο το βράδυ επειδή κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει από πού θα βγει ο επόμενος πυροβολισμός!!! Αυτό λέγεται ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ!! ΔΕΝ ΛΕΓΕΤΑΙ ΛΑΘΟΣ!!! Και όσοι συνεχίζουν να μιλάνε για στρατηγική ατόπημα μπορούν να πάνε να δούνε ξανά τα highlights!!! Εκείνοι οι τρεις έκαναν ΙΣΤΟΡΙΑ!!! Και το μεγάλο μου ερώτημα εδώ είναι: Γιατί αυτοί οι ξένοι ξέχασαν τόσο εύκολα τι έκανε ο Λουκάς;;; 😤🔴

τι κρίμα ωρέ ρε γαμώτο όσοι ψάχνουν για σφάλματα εκείνο το βράδυ ενώ είχανε μια ομάδα να τους κάνει το ίδιο πράγμα τρεις φορές σα ρόκα δίχως τέλος... δες τώρα εδώ λοιπόν: ο Γουίλιαμς πριν τον τραυματισμό ήταν σα ζωντανή έκρηξη πυροτεχνήματος — κανείς δεν μπορούσε να τον ελέγξει όταν έπιανε φωτιά. ο Λουκάς εκείνος o rookie έκανε μία εμφάνιση σα μπουρλότο μέσα στο γήπεδο, σα κάποιος που πετάει βόμβες πάνω στον αέρα και περιμένει η ζημιά να φτάσει πρώτη. κι όταν αυτοί οι δύο μαζί βγήκανε στον αγωνιστικό χώρο σα δίδυμες κόκκινες φωτιές, τότε οι Λάκερς έχασαν τα λόγια τους επειδή βρήκανε την ίδια στιγμή τρεις σκοπευτές σα εκείνον τον αγώνα στην Καλαμάτα όπου έκανες γκολ από κάθε θέση ενώ οι αντίπαλοι κοιτάγανε σαν χαμένοι σα μύγες στο γάλα. αλλά εσείς τώρα λέγετε πως τρεις πρώτοι ήταν στρατηγικό ατόπημα;; γιατί άραγε; επειδή κανείς δεν είχε ξαναδεί τόσο μεγάλη έκθεση τριών σκόρερ μαζί;; επειδή ο ΜακΜίλαν το τόλμησε;; να λοιπόν: αυτός δεν έκανε στρατηγική εκείνο το βράδυ — έκανε τη μεγαλύτερη υπηρεσία στην ομάδα εκείνης της χρονιάς όταν έδωσε αυτή τη γεύση φωτιάς στους αντιπάλους. φαντάσου τώρα να σου λέγαμε πως οι ομάδες του Jordan όταν έκαναν ένα στρογγύλεμα τριών σκόρερ σα εκείνον τον τελικό του '98 ήταν στρατηγικό λάθος;; οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι τώρα μιλάνε σα να βγήκανε από μια σχολή αρχειοθετών αντί για ομάδα που έπαιξε εκείνο το βράδυ! κι όταν ο Λουκάς εκείνο defence slip έκανε σα δράκος που ξυπνάει την άνοιξη, τότε κατάλαβε όλος ο κόσμος πως αυτοί οι τρεις είχανε γίνει μία ομάδα μοναδική σα εκείνον τον αγώνα των Κλίπερς όταν είχανε τρεις σκόρερ σα Klay, PG13 και Kawhi εκείνη την περίοδο. εκείνοι έκαναν πάνω από 120 πόντους μονάχα αυτοί τρεις επειδή κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει από πού θ' αναδυθεί η επόμενη επίθεση — κι εδώ θέλετε να κατηγορήσετε τον ΜακΜίλαν πως έκανε κάτι λάθος;; σα να κατηγορείς έναν μάγειρα που βάζει τριάντα αυγά στο κέικ επειδή έγιναν περισσότερα από τρεις! και το αποκορύφωμα εκείνο το βράδυ; όταν έβγαλαν τον Γουίλιαμς εκτός αγώνα επειδή είχε πάθει ψύχωση άμυνας — έτσι έγινε εκείνο το μπουρλότο πιο επικίνδυνο επειδή τώρα είχαν μόνο δύο σκόρερ αλλά αυτοί είχανε τρία μυαλά μαζί σα ένα ενωμένο σώμα. οι Λάκερς εκείνο το βράδυ είχανε χάσει το δρόμο τους επειδή είχανε μπροστά τους τρεις ανθρώπους που έκαναν ότι έκαναν σα να είχανε διαβάσει τους κανόνες του παιχνιδιού περισσότερο από τους ίδιους. λοιπόν εγώ σου λέω πως αυτοί οι τρεις πρώτοι ήταν η μεγαλύτερη φωτογραφία εκείνης της εποχής — σαν εκείνον τον αγώνα των Μπουλς όταν έκαναν το "Last Dance", όταν τρεις άνθρωποι έκαναν το ίδιο πράγμα τρεις φορές χωρίς κανείς να μπορεί να τους σταματήσει. όταν ένας rookie κάνει αυτό που έκανε ο Λουκάς, τότε όλα άλλαξαν εκείνες τις νύχτες σα εκείνο το βράδυ στους τελικούς του NBA όπου ένας τύπος έκανε πέντε συνεχόμενα τρίποντα σα να ήτανε ένας μύθος της πόλης. αυτό εδώ δεν ήταν στρατηγικό λάθος — ήταν η αρχή μιας νέας εποχής που πήρε όλη την ομάδα στους τελικούς εκείνης της χρονιάς επειδή αυτοί οι τρεις έκαναν τις ιστορίες να γράφουν ιστορία. όσοι ακόμα ψάχνουν λάθη εκείνο το βράδυ μπορούν να πάνε να δούνε ξανά τα highlights σα πρώτες σειρές μιας ταινίας δράσης — επειδή εκεί μέσα είναι γραμμένο πως αυτοί οι τρεις πρώτοι έγιναν η δύναμη που κατέκτησε το πρωτάθλημα εκείνους τους μήνες!

Ρε παιδιά, θυμάμαι πριν από δύο χρόνια όταν κάποιος στο φόρουμ είχε γράψει πως οι Θάντερ "θα σκάσουν σαν σαμπουάν στη φωτιά" και κοιτάξτε τώρα. Αυτοί οι τρεις πρώτοι δεν ήταν κάποιο ψυχικό νούμερο πάνω στην παρκέ — ήταν σα να πήγες στο γήπεδο και βρήκες τρία μεγάλα κλειδιά μέσα στους σωρούς σου από λάθη όλων των ομάδων τα τελευταία πέντε χρόνια. Ο Λουκάς εκείνο defence slip στον Vucevic; όχι μόνο έκανε αυτή την φάση εκείνο το βράδυ, αλλά βγήκε ξανά την επόμενη εβδομάδα και έκανε κάτι ακόμα χειρότερο στον Jokic, σα να είχε μια προσωπική υπόθεση μαζί τους. Κι αυτό λέγεται συνέπεια, όχι τύχη. Κι όσοι λένε πως τρεις πρώτοι είναι λάθος στρατηγική, ας ανοίξουνε ξανά τον αγώνα εκείνης της νύχτας. Βλέπεις εκείνες τις τρεις φάσεις όπου οι Λάκερς είχανε τρεις αμυντικούς πάνω στον Γουίλιαμς, δύο πάνω στον Γουέιτ και ακόμα άλλον έναν πάνω στον Λουκά; Κι όμως εκείνος ο Γουίγκινς έκανε πάνω από πέντε συνεχόμενα τρίποντα επειδή η ομάδα είχε χάσει τους εαυτούς της — σα να τους είχανε δείξει ένα βίντεο "πώς φοβούνται τρεις νεαροί από το Indiana". Κι ο ΜακΜίλαν; εκείνος δεν έκανε στρατηγική εκείνο το βράδυ — έκανε μια πράξη εγκατάλειψης. Αφήστε το σύστημα, αφήστε τους κανόνες, αφήστε τα σχέδια, βάλτε αυτούς τους τρεις στον αγωνιστικό χώρο και τελείωσε η συζήτηση. Γιατί όταν έχεις τρεις ανθρώπους που μπορούν να σκοράρουν από οποιοδήποτε σημείο του γηπέδου, τότε οι κανόνες αλλάζουν όλοι — όχι μόνο αυτοί του ΜακΜίλαν, αλλά αυτοί ολόκληρου του πρωταθλήματος εκείνο το βράδυ.

Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά αυτό που έγινε εκείνο το βράδυ στους playoffs του δυτικού πρωταθλήματος ήταν σα κάποιος να βρίσκει τρία χρυσά νομίσματα μέσα στο σπίτι του ενώ είχε προηγουμένως ψάξει παντού σαν τρελός. Θυμάμαι όταν βγήκαν εκείνοι οι τρεις πρώτοι στον αγωνιστικό χώρο σαν κάτι νέο εύρημα της Silicon Valley — σου έφεραν την αίσθηση πως η ομάδα είχε φορτίζει τους κόρπους της πάνω στο δάπεδο. Κι όμως αυτοί που βγήκαν τώρα και ψάχνουν για στρατηγικά λάθη σαν κάποιοι αρχειακοί υπάλληλοι, εκείνοι αγνοούν πως εκείνο το defence slip του Λουκά ήταν σα να ανοίγεις ένα παράθυρο στον ουρανό όταν όλοι βρίσκονται στο σκοτάδι. Ο Γουίλιαμς εκείνος πριν τον τραυματισμό έκανε πιο ντουζίνα εμφανίσεις σα ηλεκτρικό σφυρί πάνω στους Γκρίζλις — κανείς δεν μπορούσε να τον κρατήσει όταν έπιανε φωτιά. Κι ο Γουέιτ εκείνο το βράδυ είχε σα δεκατρία διαφορετικά χέρια επειδή έδινε πάσες σα κυκλοφοριακός αστυνομικός που προσπαθεί να λύσει μποτιλιάρισμα στη Σταδίου. Ο Γουίγκινς εκείνος έκανε πάνω από εβδομήντα τοις εκατό από πίσω επειδή η άμυνα των Λάκερς είχε χάσει το δρόμο της σα κάποιες γάτες που κυνηγούν τη δική τους ουρά. Κι όταν ο Λουκάς εκείνος o rookie έκανε εκείνη την εμφάνιση σα νικητής ενός αγώνα τυχερών παιχνιδιών, τότε άλλαξαν όλα εκείνες τις νύχτες. Αυτοί οι τρεις έκαναν περισσότερα από σαράντα πόντους στον πρώτο γύρο επειδή κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει από πού θα έρθει η επόμενη επίθεση — σα να προσπαθείς να αποφύγεις μια μπάλα που κτυπάει στον τοίχο όταν δεν ξέρεις από πού έχει σηκωθεί. Μπορεί να μην είναι η ορθή στιγμή να μιλήσουμε για στρατηγική εκείνο το βράδυ επειδή οι ιστορίες γράφονται από αυτούς που κάνουν τα μεγάλα βήματα. Αυτοί οι τρεις πρώτοι δεν ήταν στρατηγικό λάθος — ήταν μια επίδειξη δύναμης που άλλαξε τους νόμους του παιχνιδιού εκείνη την περίοδο. Κι όσοι ψάχνουν για λάθη εκείνο το βράδυ μπορούν να πάνε να δούνε ξανά την ταινία επειδή εκεί μέσα είναι γραμμένο πως αυτοί οι τρεις έγιναν η κινητήρια δύναμη μιας ομάδας που έφτασε μέχρι εκεί που μόνο οι μύθοι πηγαίνουν. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά η εμφάνιση εκείνου του Λουκά στους playoffs ήταν σα να ανοίγεις μια πόρτα στον επόμενο αιώνα — εκείνοι οι τρεις πρώτοι έγιναν κάτι μεγαλύτερο από οποιονδήποτε στρατηγικό υπολογισμό εκείνη τη νύχτα.