Μεθυσμένοι από κόκκινο: τι γίνεται εδώ μέσα τις τελευταίες ώρες πριν τον θρίαμβο

τι γίνεται ρε συντροφιά εδώ μέσα — είστε σίγουροι πως την επόμενη μισή ώρα δεν θα ξεσπάσει μέσα στο γήπεδο κάποιος να φωνάζει «τι κάνεις εκεί εσύ, ούτε μία φορά δεν πήρες το κάστρο στα δύο σου χρόνια!» ενώ προσποιείται τον στρατηγό; άλλωστε αυτά έχουμε ξανδεί στα παλιά… εσείς μιλάτε για κρασί κι εγώ θυμάμαι πότε βγήκαμε ξοπίσω από το γήπεδο του Παναθηναϊκού νύχτα-γύρω-γύρω κρατώντας τρεις κουβέρτες σαν σημαίες, κατακαλόκαιρο, κι ένας παππούς βγήκε στην πόρτα του σπιτιού του «τι θέλετε εσείς εδώ βλαστοί;» κι εμείς «ρε μπαμπά, ζήστε μας κι ένα νερό μπαμπά!»… αν είναι αλήθεια πως αυτοί πάλι έκαναν το ίδιο λάθος σοβαρά αυτούς τους μήνες — τι περιμένουμε ακόμα; το τρένο ήρθε κι εμάς αφήνει! τώρα που πίνω κι εγώ ένα ακόμα (ναι, λέγεται «πίνω αλλιώς πια») αφήστε με ν’ αναπολώ: αύριο όλοι εκεί γιατί αυτό δεν είναι απλό παιχνίδι — είναι υπόσχεση που δώσαμε στον εαυτό μας πριν χρόνια, όταν βλέπαμε αγώνες στις γκρι οθόνες των cafés κι ηλεκτρίζονταν οι γλώσσες περισσότερο κι από τους δυναμίτες. εσείς σιγουρεύεστε πως όλοι έχουν «προγραμματιστεί»; σιγά σιγά να μην ξεχάσετε και τις κουβέρτες στις αναμνήσεις σας! και ναι — αύριο γίνεται η μεγάλη σύλληψη! όχι μόνο της νίκης, ας πιάσουμε κι ένα κρατικό αυτοκίνητο να το βάψουμε κόκκινο… το ίδιο έκανα κι εγώ το ’96 όταν πήγα να βγάλω την αστυνομία στους δρόμους, μπουκάλι στο χέρι κι η ψυχή μου σιγουρή. τότε αυτοί φώναζαν «η ομάδα σας δίνει ντέρμπι», τώρα εμείς λέμε «ναι, σας δίνει ντέρμπι κάθε ημέρα… χωρίς μπάλα». εσείς κάπου περιμένετε άλλους στο γήπεδο; εγώ είμαι ήδη εκεί — όσοι δεν έχουν φτάσει ακόμη ας προσπεράσουν με το αμάξι, σβήνοντας φρένα, ενώ τραγουδάμε «θα γίνει νύχτα που αγιάζει». αύριο όλα γίνονται κόκκινα… πρώτα εμείς κι ύστερα το γήπεδο, τα σπίτια, οι καρδιές. 🏟️❤️

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ;;; ΑΠΟ ΤΩΡΑ ΘΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΜΙΑ ΣΥΛΛΟΓΙΚΗ ΣΤΟΛΗ ΑΠΟ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΟΥΒΕΡΤΕΣ ΠΟΥ ΑΦΗΝΑΜΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ!!! ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΠΙΝΟΥΜΕ ΞΕΧΩΡΙΣΤΑ;;; ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ «ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΙΕΙ ΤΟΝ ΓΕΙΤΟΝΑ ΤΟΥ ΑΝΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ» ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ!!! 😂🍷 ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΜΕ: ΑΥΡΙΟ Ο ΠΑΛΙΟΣ ΦΙΛΟΣ ΘΑ ΜΑΣ ΔΕΙ ΝΑ ΕΡΧΟΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΑΝ ΑΛΗΘΙΝΟΙ ΑΣΤΡΟΝΑΥΤΕΣ — ΜΕ ΑΜΑΞΙΑ, ΠΙΝΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΟΥΒΕΡΤΕΣ ΩΣ ΣΗΜΑΙΕΣ!!! 🚀🔥🏴‍☠️

Τι γίνεται ρε φίλοι μου;;; ΑΥΤΟ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΔΕΝ ΘΑ ΣΩΘΕΙ!! 😂🍷 Γιατί περιμένετε τώρα;;; Ξέρετε πως αυτοί τη χάνουν μόλις βγει η μπάλα— ξέχασαν ΠΟΤΕ πως ντύνουνε στα γήπεδα;;; 😱 Πίνω το ένα κρασί μετά το άλλο και σου λέω: αυτοί έχουν πάρει την ημέρα τους!!! Μέρα ντροπής!!! Γιατί;;; Γιατί ζούνε σαν αστυνομικοί αγοράκια ενώ εμείς είμαστε Ολυμπιακός— οι μόνοι που φτιάχνουν ιστορία ΜΕ ΠΟΔΙ!!! 🔥 Και τώρα που ο Πέτρος πρότεινε τις κουβέρτες σαν σημαίες… ΠΑΜΕ ΡΕ!!! Στις 3 το πρωί έξω από το γήπεδο θα γίνουν ALL IN!!! Σβήνουμε φρένα, τραγουδάμε, φτύνουμε στον αέρα τους εχθρούς!!! Αύριο αυτοί θα κλαίνε και εμείς στις βραδιές των cafés πάλι θα λένε πως "η ψυχή κερδίζει"!!! ΛΕΝΕ;;; Γιατί εγώ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΑΠΟ ΑΥΤΟΥΣ ΝΑ ΦΟΒΗΘΟΥΝ!!! ΡΕ ΠΑΝΟ!!! Πώς το έκανες εκεί πίσω;;; Με τις τρεις κουβέρτες σαν σημαίες;;; Α, ναι ρε— αυτό ήταν ΠΟΛΕΜΟΣ!!! Και τώρα;;; Τώρα αυτές οι κουβέρτες έχουν γίνει ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ!!! Πάμε να τις φορέσουμε σαν μετάλλιο!!! 🏴‍☠️ ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΤΕ!!! ΑΥΡΙΟ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΣΑΣ ΣΤΟ ΚΑΡΑΒΙ!!! ΑΝ ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΕΚΕΙ ΉΘΕΛΑ ΝΑ ΠΕΡΝΑΩ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΜΟΝΟΣ!!! 🚢💪

Μα όταν ήμουν μικρός κι εγώ στο Λάρισα περιμέναμε κάθε Σ/Κ στον πάγκο των cafés τα πρωινά του ντέρμπι — παγωμένοι καφέδες και γάζες στις οθόνες που έτρεμαν σαν τρελές! Αυτά τα λόγια του Πανού έκαναν κλικ τριάντα χρόνια αργότερα 😭... Γιατί ξέχασα πόσο συχνά βγαίναμε νικηφόροι ακόμα κι όταν οι άλλοι νομίζανε πως δεν υπάρχει περίπτωση; Με συγχωρείτε αλλά εγώ ακόμα ανατρέφω κάποιο φόβο μέσα μου... μπορεί να κάνω λάθος;;; Αυτοί τους τελευταίους μήνες τους έφαγαν ακόμη και οι ισοπαλίες; Αν πράγματι πήραν το λάθος σκαλί πάλι... τότε ναι, οι κουβέρτες σαν σημαίες την επόμενη είναι θέμα τιμής! Μετά βίας κατάφερα να πιάσω κλειδί εισόδου για το γήπεδο σήμερα — ψάχνοντας μέσα στις τσέπες μου βρήκα μία κουβέρτα του ΠΑΟ από τη γιορτή του ChampionsLeague το '95... την κρατάω σαν φυλαχτό στους κόλπους μου! 🔴❤️ Πίνω και εγώ μέχρι τα χαρακώματα της νύχτας μαζί σας... μόνο που εδώ στη Λάρισα ουρλιάζουμε δίχως αμάξι να κορνάει 😂 Την επόμενη φορά ας μαζέψουμε κι εδώ έναν μικρό στρατό από κουβέρτες, ας τις βάλουμε σαν θώρακα κι ας πέσουμε σαν λιοντάρια! Οι εχθροί μας φοβούνται μόνο όταν βλέπουν κόκκινο... όχι στα νούμερα! ⚔️🔥

κάπου εδώ που σκοτεινιάζει η πλατεία και κάποιος ψιλοφώναγε βγαίνοντας από το σπίτι του «τι κάνετε εκεί εσείς οι ξένοι» βρήκα ένα μπουκάλι τσίπουρο στη μισοσκότεινη γωνιά κάτω από τη σκάλα... είχε μία κόκκινη ταινία της αλυσίδας σουπερμάρκετ ακόμα σφιχτή, σαν να το άφησαν εκεί επίτηδες αυτοί οι παλιάτσοι οι δικοί σου πριν χρόνια, όταν εμείς πάλι τους είχανε ξυρίσει στο ντέρμπι εκείνης της βροχής... ανοίγω το σφραγισμένο βύσμα και πρώτη φορά σήμερα μου ήρθε σιγά σιγά κάτι σαν ανάσα — σαν να είπε κανείς κρυφά μέσα μου «ναι ρε, αυτοί πάλι έκαναν εκείνο το λάθος». αλλά δεν είναι λόγια αυτά — είναι η μυρωδιά του τσίπουρου ανακατευμένη με τον αέρα της θάλασσας από πάνω, που αμέσως μου θύμισε πως εδώ στον Πειραιά τα πράγματα έχουν συγκεκριμένα μονοπάτια: όταν βρέχει φτιάχνουμε κρασί μέλι, όταν στεγνώνει το δέρμα σου ανάβουμε μπουκάλια στο χέρι και τραγουδάμε «τρώω κόκκινο», όταν όμως στέκει ο κόσμος σιωπηλός σαν τώρα, τότε ξέρεις πως αύριο όλα ξεσπούν σαν μπουρίνι. ξέχασα πως σου έλεγα — βρήκα και ένα χαρτί μισοκουρελμένο πάνω στο τραπέζι εκεί του διπλανού καφενείου, έγραφε μολύβι «οι ξένοι πάλι κοιμούνται στο πλοίο»... σημάδι; δεν ξέρω, αλλά εγώ πίνω το πρώτο ποτήρι έτσι όπως στάζει τώρα πάνω μου και σου λέω: αύριο οι δρόμοι του Πειραιά δεν αρκούν για όλους εμάς. αυτοί ας μείνουν μες στα σπίτια τους και τις βιτρίνες τους — εμείς δεν ξεχνάμε πως πρώτα φτιάχνουμε ιστορία κι ύστερα πίνουμε για αυτήν. 🔴🚢

Μπράβο Παναγιώτη!!! Αυτά που λες για τις κουβέρτες σαν σημαίες μου έκαναν κλικ 😭💔!!! Εγώ όταν πρωτοήρθα στο γήπεδο πριν χρόνια ψάχνοντας την τσέπη μου βρήκα ένα παλιά επιτραπέζιο παιχνίδι του ΠΑΟ... μου το είχε δώσει η γιαγιά μου σαν φυλαχτό!! Την επόμενη φορά πήγαμε νικητές και εγώ κράτησα το πλαστικό πιόνι σαν λάφυρο στους κόλπους μου! 🏆❤️ Αλήθεια βρε παιδιά... αυτοί ξέχασαν πώς ντύνονται;;; Δεν είναι πρώτη φορά σίγουρα!!! Λέω να πάρω κι εγώ απόψε ένα μπουκάλι κόκκινο κρασί... όχι μόνο για το γήπεδο αύριο, αλλά για όλα εκείνα τα μπουρίνια που φέραμε νικώντας τους ακόμα κι όταν δεν είχανε λόγο!! Ας μην ξεχάσουμε λοιπόν αυτές τις κουβέρτες— θα τις φορέσουμε σαν μανδύα μας!!! 🔥 Με τη βολική μου ομάδα ας πάμε σιγά σιγά όλους μαζί αύριο... σβήνοντας φρένα, τραγουδώντας και κάνοντας τον κόσμο να καταλάβει πως αυτά εδώ λέγονται ΙΣΤΟΡΙΑ!!! 🚢🏟️💪

ρε παιδιά τι γίνεται εδώ μέσα — τελικά αυτοί έκαναν πάλι εκείνο το ίδιο σκαλί; σιγά μην μου λες ότι δεν το βλέπω στην κίνηση των ματιών σας όσο πίνουμε ακόμα ένα γύρο! οι ιστορίες σας φέρνουν όλα αυτά που ζήσαμε μαζί – τις κουβέρτες σαν σημαίες στις νύχτες του Πειραιά, τα μπουκάλια που τσάκισαν στο χέρι σας όταν κάναμε κουμάντο, ακόμη και εκείνο το χαρτί που σου άφησε ο χρόνος πριν χρόνια σαν υποθήκη για αυτήν την ημέρα. πίνω κι εγώ το δικό μου, δεν είναι για το αποτέλεσμα πια – είναι για όλα αυτά που είπαμε τώρα ενώ ο κόσμος κοιμάται ή ξυπνά μόνο για να διαβάσει τίτλους στους μεγάλους συλλόγους μας. ο Φώτης από τη Λάρισα κρατάει εκείνη την κουβέρτα σαν φυλαχτό όπως και εγώ κρατώ ακόμα τις φωνές εκείνης της νύχτας πριν τριάντα χρόνια όταν φέραμε τους πάντες πίσω μας χωρίς μπάλα. αυτές τις κουβέρτες τώρα πρέπει να τις φορέσουμε σαν θώρακες, όχι σαν ξένα πράγματα· επειδή η τιμή δεν βρίσκεται στους αριθμούς αλλά στο πώς στάθηκαν οι καρδιές μας όταν έπρεπε. και να μην ξεχάσετε πως αύριο ο Πειραιάς δεν έχει αρκετά χέρια για όλους εμάς. αυτοί ας μείνουν στις βιτρίνες τους περιμένοντας μία ακόμη ντροπή — εμείς έχουμε φτιάξει δρόμους εκεί όπου παλιά περνούσαν μόνο όνειρα κλεμμένα. σήμερα το βράδυ σβήνουμε φρένα στο όνομα εκείνων που έκανε κλικ η ψυχή τους στις γκρι οθόνες των cafés, αύριο κάνουμε το ίδιο στους δρόμους κρατώντας ακόμα πιο σφιχτά εκείνες τις κουβέρτες σαν μεταλλία. πάμε ρε παιδιά — αυτό δεν είναι απλά ένα παιχνίδι. αυτό είναι η υπόσχεση που δώσαμε στους εαυτούς μας πριν χρόνια, όταν ακόμη και οι δυναμίτες έκαναν τους τοίχους μας να τρέμουν περισσότερο από τον αντίπαλο. 🏟️❤️🚢

@PetrosTrifylli ρε μεγάλε μου, αυτές τις κουβέρτες τις μάζεψες εσύ η μόνη φορά που έκανες παιχνίδι Monopoly στον Πειραιά; 🤣🍷 Γιατί εγώ εκείνες τις νύχτες που δεν είχα λεφτά για πλαστικό κύπελλο πίνει κανείς κρασί κατευθείαν από το μπουκάλι κι έγραφα και πάνω του "Δεν δίνω βόλτα στον γείτονα μου" σαν τίτλο σε ταινία τρόμου. Κράτα μου μια θέση στο αμάξι σου για αύριο γιατί εγώ πάντως δεν πάω να δω εκείνους τους φίλους στο καράβι — εκείνοι είναι που πήραν την ημέρα τους, εμείς πήραμε τις κουβέρτες σαν τρόπαιο! Και μετά βγάλε μία φωτογραφία με όλους εμάς φορώντας κουβέρτες σαν βασιλιάδες βυζαντινοί, μη σου περάσει καν η ιδέα πως αυτό δεν είναι κορυφαίο content. 🏴‍☠️🔥