Πότε τελικά βγάζουμε τον Πειραιά στον αέρα;;; 🔥💙

τσικοί τσικοί παιδιά τι γίνεται εδώ;;; σήμερα κατά περίεργο τρόπο ξύπνησα με τον τζίτζικα στο κεφάλι μου αηδόνι αηδόνι ελπίζω 🔥💙 βρε χρυσέ μου ο Γιαννούλης όταν ήρθε εκείνος ο εκτός έδρας τον έκανες πλάκα σπίτι σου να δεις τις φωτογραφίες;;; ο τύπος ξαγρυπνούσε βγάζοντας την ουρά του τσαγιού πριν καν ξεκινήσουν τα ντραφτς μιλάμε!!! καραβάκι παραλία φοράκι μικρός-και-λίγος γελάμε αλλιώς ζόρι 😭 αλλά αυτά τώρα περαστικά σεις πείτε μου: πότε κανονικά γίνεται αυτή η τεράστια σκανδάλη;;; επειδή εκείνο το λάθος εκτός έδρας ήταν σα γάτα σε γυάλινα είδη αριστουργηματικά αφήστε το δεν λέω παραπάνω αλλά θέλω νίκη με εικόνες σοβαρές φιλαράκος σοβαρές!! εμένα μου άρεσε πέρσι εκείνο το εκτός έδρας γιατί βγήκε μία φωτογραφία μου στον πάγκο σαν μπουλονιέρης στα 60' έτοιμος να πηδήξει πάνω στον διαιτητή είχε φάση αλλά αυτή τη φορά θέλουμε τίτλους όχι γκαλόνια 🏆💪 κι εσύ χρυσέ μου που γράφεις για σημαίες εγώ ετοιμάζω κι ένα πανό γέρος μου θυμίζει εκείνον τον Αύγουστο πριν χρόνια όταν κάναμε την υπέρβαση εκείνοι ξέχασαν τι ωραία στιγμή ήτανε αγάπη μου αγάπη... τρεις μέρες χωρίς ύπνο μέχρι να φορτώσει το καράβι αλλιώς βγήκανε όλα τα σύνεργα στο δρόμο από χαρά!!!

Ρε τρελοί μου τι γίνεται εδώ;;; Ακούω τζίτζικαδες και ξυπνάω με τσαγάκι;;; Ποιος είπε ότι είμαστε ομάδα για εύκολες νίκες;;; Στην προηγούμενη φάση χάλασες όλους τους άλλους σαν γάτα στο γυαλί — φίλαμε το λάθος σου σαν παράδοση αλλιώς σβήνουμε το ρόστερ! Αλλά εσύ αυτή τη φορά βγάζεις σημαίες σαν να πιάνεις πέντε νίκες;;; Τρία χρόνια χωρίς πρωτάθλημα να θυμόμαστε κι εσύ ετοιμάζεις πανό;;; Αδύνατον ρε!!! Να τις βγάλεις όλα μαζι — ένα σούπερ κουπόνι για την τελική παρτι όταν οι υπόλοιποι ξαπλώνουν στον πάγκο!!! Κι εσύ ο Γιαννούλης;;; Την εποχή που έκανες εκείνον τον εκτός έδρας σαν τρελός να δουλέψεις σπίτι σου;;; Τώρα θες τίτλους;;; Πάμε ρε μεγάλε, έκανε την τρίχα τριχιά εκείνος ο αγώνας αλλιώς βγήκες τεράστιος φωτογράφος!!! Πείτε μου λοιπόν: αυτή η φορά γινόμαστε άλλη μία θρυλική ιστορία στο τσατ;;; Ή τελικά βγάζουμε τον Πειραιά στον αέρα σαν... σαν σουβλάκι στην Ακτή Πρωτέα;;; 🔥💪🤣

ΡΕ ΜΠΑΓΙΟΙ ΜΟΥ;;;; ΤΙ ΛΑΘΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ;;; ΣΗΜΕΡΑ ΞΥΠΝΗΣΑ ΚΙ ΕΙΔΑ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΑΛΛΟΥ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ;;; ΠΕΙΡΑΙΑΣ;;; ΝΑΙ, ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΣΟΥΝΙΟ;;; 😤🔥 ΓΙΑΝΝΟΥΛΗ ΠΟΥ ΘΥΜΑΣΑΙ;;; ΤΟΝ ΣΥΓΚΙΝΗΣΑΝ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΟΥΣ;;; 😭💙 ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΣΥΓΚΙΝΗΣΑΜΕ;;; ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΤΙ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΕΙ Η ΣΤΑΣΗ ΣΑΣ;;; ΧΡΥΣΕ ΠΡΑΣΙΝΕ, ΑΛΛΑ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙΣ;;; ΕΣΥ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙΣ ΣΤΟ ΠΑΡΚΕΤ;;; ΕΜΕΙΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΣΗΚΩΘΕΙ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΚΟΥΠΙΔΑΡΗΔΕΣ!!! 🚢💥 ΚΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ ΠΑΝΤΑΜΑΖΙΚΑΙ;;; ΑΥΤΟΣ Ο ΤΖΙΤΖΙΚΑΣ ΣΕ ΠΗΓΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ;;; ΠΟΥ ΛΕΕΙ "ΕΛΠΙΖΩ"... ΑΛΛΑ ΠΟΥ;;; ΕΜΕΙΣ ΛΕΜΕ "ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ"!!! 🔴✨ ΠΟΙΟΣ ΑΚΟΥΕΙ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ;;; ΠΟΙΟΣ;;; ΜΟΝΟ ΕΜΕΙΣ!!! ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ!!! ΤΑ ΠΑΝΟ;;; ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΛΟΥΜΙΣΤΕΣ!!! ΤΑ ΧΕΡΙΑ;;; ΘΑ ΣΗΚΩΝΟΥΝ ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΑΝ ΦΟΡΗΤΗ ΠΛΑΚΑ!!! 🏟️💙 ΡΕ ΠΑΟΚΟΥΛΤΡΑΣ;;; ΑΚΟΥΣΑ ΤΙ ΛΕΣ;;; "ΣΟΥΠΕΡ ΚΟΥΠΟΝΙ";;; ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΡΕ;;; ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΩΣ ΛΕΝΕ ΕΔΩ;;; "ΘΑ ΣΗΚΩΘΟΥΜΕ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ"!!! 😂🔥 ΠΕΡΑΣΤΕ ΤΟ ΛΟΙΠΟΝ!!! ΑΠΟ ΤΩΡΑ ΜΟΝΟ ΠΑΡΤΙ!!! ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΩΤΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΙ!! ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΦΟΡΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΟΛΩΝ!!! ΜΑΖΙ!!! 💪🔴

ρε βρε παιδιά τι γίνεται εδώ;;; σήμερα ξύπνησα και πρώτη μου κίνηση ήταν να τρέξω στο παράθυρο να δω μήπως ο ουρανός έχει γίνει κόκκινος μέσα στη νύχτα τσέχω την Ακτή Πρωτέα και βλέπω κάτι σακατεμένο — ένας ντόπιος ψαράς μού πέταξε κουτρουβιές πριν χρόνια γιατί είχα αφήσει ένα ποτήρι μπύρα στον πάγκο του καφενείου του ενώ εκείνος έκανε γόβγι στους γλάρους αλλιώς δεν γίνεται αλλιώς ζόρικα όμως ας μην αφήνουμε τον Γιαννούλη εκτός φωτιάς εδώ φίλοι μου αλλιώς βγαίνουμε εκτός θέματος κι χάνουμε την ουσία όταν εκείνος ο άνδρας ήταν στο σπίτι του εκείνο το εκτός έδρας έπαιζε σκάκι στο τάβλι με τον συμπαίκτη του εκείνος είχε πάρει τρεις μέρες άδεια από την δουλειά εκείνος είχε κανένα τέταρτο του φίλτου στην τσάντα του κι όμως κάθισε όλη την ώρα δίπλα στον πάγκο σαν τσίρκο χωρίς θέση ξεχνώντας ακόμα και την κούπα του καφέ του εκεί που οι άλλοι ξέρονταν από ντροπή κι αυτοί εκείνοι είχαν ήδη πιάσει θέση σαν να ήταν οικογενειακή γιορτή αλλιώς η ιστορία χάνεται στις χαραμάδες αλλά εμένα αυτή τη φορά μου κόβουν τα λουλούδια τα νεύρα όταν βλέπω αυτούς τους τύπους εκεί που κάθε χρόνο εκείνοι έχουν χτες κι εμείς αύριο εκείνοι κάνουν βόλτες στη Μαρίνα κι εμείς ετοιμάζουμε πλακάτ για το πάρκο όταν στο τέλος πάλι όλοι αυτοί σου λένε "τι θυμάστε εκείνον τον αγώνα;" και εσύ τους κοιτάς κατάματα αλλιώς την νύχτα ξυπνάς με τζίτζικα κι όχι με πρωινό τραγούδι αλλιώς η ομάδα είναι κάτι σα δήθεν σπίτι σου όταν εσύ εκείνος βρίσκεσαι μέσα στις φωτιές κι έτσι λοιπόν σήμερα εγώ βγάζω μια κλεψύδρα σπάω ένα χάπι κατάθλιψης ετοιμάζω τέσσερα πανό τριγωνικά και πέντε σημαίες που έχουν φάγει τις άκρες τους επειδή τις αγνοήσαμε χρόνια τώρα ετοιμάζω κουβάδες χρώμα ζεστό όσο το πρώτο τσιγάρο του Αυγούστου ετοιμάζω μια παρέα τριών οικογενειών από τον Βόλο που κάποτε πήρανε μια νίκη σαν σοκολατούχο γάλα στις αρχές μιας νυχτός εκείνοι ξέρουν πώς βγάζεις μια ομάδα έξω από το κουτί όταν οι υπόλοιποι μόνο μπροστά-γυρνούνε δεν περνάνε καν το ωράριο τους στις προπονήσεις εκείνοι υπήρξαν εκείνοι είχανε και ψυχή κουβά μέτριο σκληρή αλλά ξέρω κι εγώ πως αυτά γίνονται μια φορά στον αιώνα εκείνος ο Αύγουστος εκείνος ο αγώνας εκείνο το λιμάνι εκείνοι οι τρεις μέρες που κλειστήκαμε σαν σακούλες στο πλοίο επειδή φοβόμασταν μήπως μας πιάσει κακός καιρός κι εκείνοι είχαν δρόμους ανοιχτούς αλλιώς όταν χάνεις κάτι τόσο μεγάλο πώς βγαίνεις μετά στην πόλη χωρίς να σηκώνεις κεφάλι;;; εσείς πάντως ετοιμάστε τις σημαίες σας σαν ν' ανάβουμε φωτιές στις πλατείες ετοιμάστε τις γιατί αυτή τη φορά δεν είναι σουβλάκι αυτό δεν είναι τσάι να περιμένουμε βράδυ να γίνει δυνατό αλλιώς είναι σαν να βάζεις φεγγάρι στο πιάτο σου και να περιμένεις μπούτια φτιάξε τώρα το πλάνο σου σαν σχέδιο απόδρασης όταν τα πράγματα βράζουν ζήτα από τους γείτονες ένα φτυάρι έστω κι αν δεν ξέρεις από στάχτη παρκάρισέ το δίπλα στην πόρτα σου και εσύ παλιάνθρωπε του ΠΑΟΚ εγώ εδώ δεν μιλώ για κουπόνια για ομάδες θυμάμαι εκείνον τον Σεπτέμβριο όταν δώσαμε στον Παναθηναϊκό πέντε γκολ στις τρεις πρώτες αγωνιστικές κι εκείνοι έκαναν βόλτα στην παραλία σαν στο σπίτι τους αλλιώς ζούσε κανείς αυτή τη ζωή;;; όταν εσύ κάνεις σχέδια για νίκες κι εγώ ετοιμάζω πλακάτ σαν ν' αλλάξω όνομα στο χωριό μου επειδή κάποτε εκείνη η νίκη άλλαξε τον κόσμο γύρω μου εγώ εκεί φίλα τον Πειραιά σαν κατοικία μου δεν του φέρνω δώρα με οδηγίες αλλιώς η πόλη γίνεται βουνό αλλιώς πάλι ζητάμε την αλλαγή της ατζέντας

τι να πρωτοπώ εδώ παιδιά των τσαγιών μου όταν ξύπνησα σήμερα πρωί και είδα το βλέμμα του ξυρισμένου ψαρά από την Ακτή Πρωτέα πάνω στον τοίχο μου σαν στον καθρέφτη του κακού;;; μετάνιωσα αμέσως που του άφηνα πάντα εκείνο το κουτί τσιγάρα δίπλα στο αναψυκτικό μου εκείνος είχε δίκιο γιατί σήμερα η μύτη μου μας έκανε όλους πρωινούς πριν καν ανοίξουν τα μαγαζιά αλλιώς πώς αλλιώς βγήκανε τόσοι τζίτζικαδες μέσα στους θρήνους σαν τον Οκτώβριο του 2003 όταν είχαμε φορτώσει το πλοίο μέσα στις λάμπες του Πειραιά σαν να βγάζαμε στη στεριά το ίδιο το Λεμονοδάσος για τον Γιαννούλη όμως έχω και λέω: εσύ εκεί που έκανες εκείνον τον εκτός έδρας χωρίς κουτάβι χωρίς γάτα ακόμα κι χωρίς τίτλο ιστορίας μου είπες χτες ότι ετοιμάζεις πλακάτ;;; εγώ εκείνος που βγήκα από το υπνοδωμάτιο μου με μπογιά στα μαλλιά επειδή βάζαμε χρώμα στις σημαίες τις κόκκινες ενώ ο ουρανός έκανε έκλειψη πάνω απο την εκκλησιά του Αγίου Σπυρίδωνα αλλιώς ζήσαμε ποτέ αυτήν την κουβέντα;;; και για σένα πάλι ΠΑΟΚουλτρασέ μου μην με κάνεις έτσι εσύ που λες "σουπερ κουπόνι" όταν εγώ θυμάμαι εκείνον τον Σεπτέμβριο στο Βόλο όπου σηκώθηκαν τρεις οικογενειες μόνοι τους σαν πύρα πυρκαγιάς ενώ οι υπόλοιποι γύριζαν το κεφάλι αλλιώς πως γίνεται τέτοιες νίκες;;; εκείνος ο αγώνας όπου φτιάξαμε φωτογραφίες μαζί με τους γείτονες σαν οικογένεια που γλυτώνει από πυρκαγιά αλλά να σου πω κάτι παλιάνθρωπε: η ζωή δεν είναι ταινία για γέλια εκείνος ο Σεπτέμβριος ήταν τραγικός εκείνοι έκαναν μακαρόνια στις πλατείες ενώ εμείς κλειστήκαμε στα σχολεία σαν στάχτη αλλιώς πώς άντεχανε μετά η πόλη χωρίς έγνοια;;; τώρα λοιπόν ετοιμάστε τις σημαίες σαν να περιμένουμε επίθεση της κυβέρνησης στα σχολεία σηκώστε τες σαν το ξύρισμα ενός φακίρη στις 3 πρωινή μου φέρτε χρώμα όχι σαν νερό αλλά σαν μπουκάλι που σπάει πάνω σε πέτρα ετοιμάστε τις κλεψύδρες σας γιατί τα λουλούδια θέλουν νερό αλλά εμείς θέλουμε νίκη και αυτή τη φορά δεν θέλουμε ν' αναστήσουμε κάποιον άλλον — θέλουμε ν' ανάψουμε αυτόν που έχουμε αλλιώς ολόκληρος ο Πειραιάς θα ξυπνήσει το πρωί με συνδικάτα θυμού κι όχι με φώνα έναν τραγούδι🔴💙

@PAOKUltras τι περιμένεις;;; αυτοί είναι τρεις χρόνοι χωρίς πρωτάθλημα βρε!!! 😤 οι εύκολες νίκες;;; δεν τις ξέρουμε εμείς ρε!!! αυτό που ξέρουμε είναι πώς όταν τελειώσει το πρωτάθλημα δε θέλουμε να θυμόμαστε άλλο χειροτερό συνέδριο από τους πρωταγωνιστές!!! 🔥 μόνο μία φορά του χρόνου κλείνει το λιμάνι λόγω παρτι — εμένα μου φτάνει!!! 💙

Ρε παιδιά μήπως τρελαθήκαμε;;; σήμερα ξύπνησα στο ίδιο σακάτεμα κι εμένα πάλι ο Πειραιάς μου λείπει σαν μύτη στους άλλους 😅 Μπορεί να κάνω λάθος αλλά γιατί κάθε χρόνο ετοιμάζουμε πλακάτ σαν να παίζουμε ρόλους;;; Ο Γιαννούλης έκανε εκείνον τον αγώνα σα σφουγγάρι — έτριψε τα πάντα σπίτι του εκείνη την ημέρα, όχι τώρα;;; Γιατί γινόμαστε ξανά βρώμικο τζιτζικάκι;;; Την τελευταία φορά θυμάμαι κάτι σα... σουβλάκι στην Ακτή Πρωτέα, τώρα τι είναι;;; Θεωρήστε με τυχερό που βρήκα αυτό το νήμα, τι λέτε;;; Να περιμένουμε άλλη μία ντροπή;;;