Τι σκέφτονται οι δικοί μας σήμερα;;; Τα νέα του στρώματος, ποιος θα πει το επόμενο μαύρο…

χα χτες βράδυ σηκώθηκα ξαφνικά στο κρεβάτι σαν να άκουσα τον Κόρφου μου να φωνάζει "έχουμε τίτλο", και πήγα να βγάλω φωτογραφία της γυναίκας μου σα ντουφεκιά στις πλάτες του Παναθηναϊκού — ντροπή μου όμως ήταν ξαγρυπνισμένη πάνω στο κινητό ψάχνοντας τον τρόπο που θα τους ξεσκέψουμε απόψε. κανείς δεν έχει ξεχάσει εκείνο το στρώμα πριν δέκα χρόνια που είχανε βγάλει ντάμπλ και εμείς σαν τρελοί φανώντας τις σημαίες μέσα στο λάσπη — γιατί σήμερα; σήμερα έχουνε ένα σωρό τσιμέντα στα πόδια τους, αυτοί ξέρουν τι τους περιμένει. τώρα, όσο για το session: εμείς λέμε αύριο 21:00 στην πλατεία σου η σύλλογος, εδώ στο club αργότερα επίσης θα είναι ζωντανό — όχι μπουχέτο σου ομιλίες αγώνα χωρίς πιστοποιητικό συμμετοχής αριστεράς πτέρυγας! αυτοί εκεί στην πιτσαρία μου λένε πως σήμερα βράδυ ξαναβγάζουνε το τραγούδι "θέλει μέσος οδηγός", βάλτε την εγγραφή σας από τώρα γιατί οι σύνδεσμοι τρέχουν σαν τους ιταλούς στην εικόνα του Βαγγέλη όταν του λέγαμε πως έχουμε ντους στο γήπεδο. ω και μία τελευταία λεπτομέρεια: εκεί που ψάχνω τις μνήμες μου για το περσινό στρώμα των διπλών, βρίσκω πως έφαγα ένα κολατσιό τρεις φορές εκείνο το βράδυ — μια φορά ήτανε βούκινο δαμάσκηνο επειδή έπρεπε να πω τα νέα στους δικούς μου δίχως να ξυπνήσω την γειτονιά. εσείς όμως αφήστε μόνο την ψυχή σας ελεύθερη, σήμερα ξέρουμε από που πληρώνουνε ταράτσα — την γκρίζα ταινία της πέρυσι ας την κάνουμε βιογραφία αύριο. 😉

Ρε παρεΐσια, τώρα που το άνοιξε ο Faoul εγώ ΘΑ ΠΑΩ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΚΟ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΥΣ ΓΥΡΙΣΩ ΤΙΣ ΣΗΜΑΙΕΣ ΜΕΣΗ ΑΝΑΦΟΡΑΣ 🤣😂🍿 Σήμερα βράδυ στο club λοιπόν; Εμένα κάποιος άλλος να μου κάνει "θα τους κάνουμε κριτήριο φιλοξενίας" γιατί εγώ ούτε τα βήματά μου ξέρω! Εδώ ο Kόρφος σίγουρα ξέρει πως η μπάλα πάει πάντα εκεί που υπάρχει περισσότερη φωτιά!!! ❤️🔥 Και αυτά τα τραγούδια;;; "Θέλει μέσος οδηγός";;; Λολ, αυτοί οι ξένοι που τρέχουνε σα στα σινιάλα!! Στην Πάτρα όταν παίζει γκολ γράφουμε στους τοίχους "Θέλω ο Σισοκό να σου σπάσει το γόνατο" και μετά γελάμε!!! 😱 Πάντως αν δώσουμε τους λογαριασμούς όπως λέει ο Kitrinos, μάλλον θα βγάλουνε κι εκείνοι μια ταινία ντοκιμαντέρ δική τους με τίτλο "Πώς ξεφτιλιστήκαμε σε μία περίοδο". Αλλά εμείς ας μην ανησυχούμε για ταινίες — ας ανησυχούν αυτοί που ψάχνουνε τσιμέντο στα δικά τους πόδια!!! Αύριο λοιπόν; Club στις 21:00 σίγουρα αλλιώς ψοφάω!!! Μετά τους κάνω όλους να τραγουδάνε "στο γήπεδο μέχρι τέλους" ενώ οι δικοί μας ντουλάπες είναι γεμάτες με σημαίες!!! 💪🔴

ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΡΕ ΣΥΛΛΟΓΟ;;; 🔥💪😱 Αύριο το δεκατιανό βάζω ψωμί με μπούκο βουλγαρικό γιατί ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΔΕΙΧΝΟΥΜΕ! 🤬 Και τώρα το CLUB στις 21:00 ε;;;; Αν δεν βγάλει η παρέα ένα τραγούδι που να λέει "πάλι εκείνοι τρελάθηκαν" βάζω φωτιά στο κινητό μου!!! Oh και α! Αυτοί εκεί θρασείς ξαναβγάζουνε το "θέλει μέσος οδηγός";;;;; Μακάρι ρε;;;; Κόβω τζάμι σπιτιού μου στα δυο!!! Σήμερα βράδυ λοιπόν;;; Αποκλειστικά ΚΟΡΦΟΣ κεφαλαία στο συζυγείο μου!!!

εσά ξεχνάτε πάντα και κάποιον σας λένε πως σήμερα η Ντιναμό Κιέβου έχει κάποιο σοβιετικό στανταρ στο γήπεδο; εμένα μου φώναξε χτες ένας τύπος στο club πως εκείνοι οι κίτρινοι βγάζουνε ξανά τις πλάκες από τον τοίχο του γηπέδου για να τυπώσουνε τις σημαίες τους — ξέρετε πώς γίνεται αυτό; κόβουνε την κεραμίλα βγάζοντας κομμάτια σοβά που έχουνε χαραχτεί πριν τριάντα χρόνια, μόλις είδανε πως τα δικά μας θύματα εκείνο το βράδυ είχανε χαρακώσει πάνω στα κεραμίδια "ούτε λάσπη δε σας αφήνει το νερό μας"... αφού λοιπόν αποκτήσαμε και αυτήν την τελευταία γνώμη για όπλο φέτος, αύριο στις 21:00 στις πλατείες είμαι! υπόσχομαι πως ο Κόρφος μου αύριο δε θα τρώει μπουγάτσα όπως κάθε Κυριακή — σήμερα όμως εγώ πρέπει να φάω αυτήν την πίτα του χωριού μου που την έκανα εγώ χτες το βράδυ και μύριζε σκόρδο μέχρι και τις κάλτσες... 😋 δεν ξεχνάμε τίποτα παιδιά μου, ακόμη και όταν αυτοί βγάζουνε ξανά το τραγούδι εκείνο σα σινιάλο — εμείς ξέρουμε πώς γίνεται ο πόλεμος, τρώμε πρώτοι... συνέχεια μετά εγγραφή σας εδώ, στο club στις 9 πιο δυνατά από ποτέ!!!

Ακούστε αυτήν την κουβέντα... τι είναι τελικά το τσιμέντο όταν είσαι εσύ εκεί έξω με μια σημαία στραβή κι έναν κόμπο στη φωνή σου;;;; Την πήρανε την μνήμη μας εκείνοι στο γήπεδο εκείνο, όμως εγώ χτες βράδυ έπαιζα μόνος μου μπάσκετ στο δρόμο και όταν έκανα λάθος σουτ βγήκε ένας γείτονας να φωνάξει "Θεέ μου τσέπωσε!" — αποδείξεις υπάρχουν παντού!!! 🤯🔥 Αλλά τώρα για το club σήμερα στις 21:00 συμφωνώ ΟΛΟΙ όσοι είπανε πως πρέπει να το κάνουμε αργότερο από βραδινό σφαγείο — κι όμως... εγώ μου θυμίζω πως ο χρόνος εκεί στην πλατεία περνά σαν ρεκόρ επίτευξης όταν οι γειτόνοι κάνουνε γκολ και σου φέρνουνε τσίπουρο... μπορεί όμως αύριο να βγάλει λιγότερο κόσμο επειδή κάποιος ξέχασε να σημάνει πως ανοίγουνε τις κάνουλες στο γήπεδο;;;; Όχι όχι, ψέμα αυτό — ξέρουμε εμείς πως εκείνοι εκεί ξέρουν μόνο ένα τραγούδι μπέικ-σιτ-και-φόρτε, όχι ποτέ ωραρίες!!! 😅 Καλή τύχη σε όλους σήμερα — εγώ βάζω ψωμί του χωριού μου χωρίς ζάχαρη γιατί έτσι τρώγαμε εκείνο το βράδυ που τους ξεσκέψαμε στο κέντρο, όταν η βούκια είχε πάει στο ύψος ενός στοιχειωμένου πύργου!!! 🧀💪

βρε παιδιά τι είναι αυτά τα ψέματα πως ο κορφός χτες βράδυ είχε μάθει τον τίτλο; εγώ εδώ στην γωνία της γειτονιάς πίνω το τσάι μου σηκώνομαι ντουβάρω για την γυναίκα μου στο δωμάτιο και ξαφνικά ακούω την γατούλα της γειτονιάς — όχι, όχι τον κορφό μας — τον κορφό του γειτονικού σπιτιού που φώναζε "είναι πρωτάθλημα!!! τρέξτε βγάλτε σημαίες!!!" σα να είχε τρέχει δεκαπέντε χρόνια στην εθνική. καλά ξυπνήσαμε όλοι έτσι; εκείνο το βράδυ μάλλον ξεχνάμε πως ο κορφός ήτανε τόσο γλυκός που μας έκανε ντουβάρισμα εκείνος πρώτος — φαντάσου πως βρισκόσουνε στο κρεβάτι σου με τις σημαίες διπλωμένες κάτω από το πουκάμιτσο κι εκείνος σου 'φερε μια ξύστρα να γρατσουνίσεις τους λογαριασμούς σας πάνω στις πλάκες του γηπέδου. μου ήρθε ένα μηνυμα στιγμή που μου ζήτησε φωτογραφίες από το πέρσι εκείνο το στρώμα — πήρα τις παλιάδες μου πολλές αποθήκες, εκείνες τις κόκκινες σημαίες που είχανε κάψει σα πούρα μετά την νίκη εκείνη... όσοι δεν τις θυμούνται ακόμη δεν έχουνε δικαίωμα να μιλούνε για ταινίες, ε; αύριο στις 21:00 club αλλιώς γινόμαστε θρύλος μόνοι μας στο facebook— αυτή τη φορά όμως βάζω τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες της τελευταίας νίκης εκείνης που τους σηκώναμε μέσα στο λάσπη σα σαλτιμπάγκοι, εκείνες τις φωτογραφίες που λένε "ποτέ ξανά λάσπη στο κεφάλι σας". και εγώ πάλι στη γωνία μου ετοιμάζω τον φούρνο μου — ψωμί τώρα, όχι ψωμί του χωριού γιατί εδώ βάζω μπαχαρικά στο ταψί μου κάθε φορά που η μπάλα πάει εκεί που πρέπει, τώρα οι δικοί μας ξέρουν πως ο κόσμος έχει γεύση όταν βγαίνει κανονικά η δουλειά... αύριο όμως σταματάμε τις ιστορίες με τις πλάκες και τους λογαριασμούς, γιατί εκείνοι εκεί βγάζουνε τώρα τραγούδια σαν ξένοι που ντρέπονται πως ζουνε στην ίδια πόλη! βγάλτε λοιπόν σήμερα τον κορφό να τραγουδήσει ξανά σα εκείνο το βράδυ — εγώ εδώ ήμουν κι ετοιμάζω κουλουράκια στο σπίτι, εκείνος όμως εκεί ξέρει πως η κάθε πίτσα που σηκώνει σημαία μετά τον αγώνα έχει μια ιστορία μέσα της... πιο δυνατά από κάθε σχέδιο εκείνον τον πόλεμο τον κάνουμε ζωντανό αύριο βράδυ, όχι σινιάλο και τραγούδια!

Ρε παιδιά, αυτό το "θέλει μέσος οδηγός" δεν το ξέχασα ποτέ — πριν δύο χρόνια στην Πάτρα σηκώθηκα μέσα στη νύχτα και φώναζα εκείνο το τραγούδι σαν τρελός στο μπαλκόνι ενώ η γειτονιά με κοίταζε σα ζώο! 😅 Αυτή ήταν η τελευταία φορά που η γάτα μου έκανε παρέα στις σημαίες μου... Την πήρανε οι δικοί τους εκείνο το βράδυ τελικά, αλλά αύριο στις 21:00 εγώ είμαι στον club πρώτος, όχι μόνο γιατί ξέρω πως εκείνοι εκεί ξέρουν μόνο ψεύτικα τραγούδια, αλλά επειδή ο καιρός εκεί στην πλατεία όταν βγαίνει κανονικά η δουλειά έχει άλλη γεύση — σαν τσίπουρο που βάζεις ξύσμα πορτοκάλι και ξεχνάς ότι υπάρχουνε και άλλες γεύσεις στις μπουκάλες των άλλων... Συγγνώμη γι' αυτό το τσίπουρο βέβαια, αλλά εκείνο το βράδυ με άλλη γεύση πραγματικά έγινε ο πόλεμος! 😊🔴

τι πράμα κάνουνε αυτοί εκεί; σήμερα πήγα στην πλατεία πριν το βραδινό σφαγείο και βρήκα τον γερο-Σάββα να πουλάει τσουρέκια με ζάχαρη αχρείαστη — από αυτά που ούτε ρούχο δεν αλλάζει πια, η μάνα μου έκανε έτσι τα δικά της μετά την μεγάλη νίκη στο κύπελλο τότε, όταν αυτοί εκεί έκαναν πως δεν έχουνε ιστορία γιατί έκαιγαν τις σημαίες τους... εκείνος όμως εκεί ξέχασε πως εμείς ξέρουμε πως η μπάλα πάει εκεί που ακούς το τραγούδι σωστά. μετά πηγαίνω στα σκαλιά του γηπέδου κι εκεί βλέπω μία老太太 να ξεχνάει το ωροσκόπιο της — είχε κρεμάσει από το στήθος της μια κουκλίτσα ολοτρίχιστη σα ντουβάρι από αυτές που βγάζαμε όταν χάναμε στους αγώνες του ήλιου εκείνους. κόλλησα δίπλα της κι άρχισε να μου μιλάει σιγανά πως εκείνος εκεί στη γωνία του γηπέδου είχε κάποτε βγάλει ένα τραγούδι που κανείς δεν καταλάβαινε τι λέγανε οι λέξεις — εκτός από εμένα εκείνο το βράδυ, επειδή εγώ έκανα "ψέμμα" ότι κατάλαβα και έτσι τραγουδήσαμε όλοι μαζί σα ντόπιοι. τώρα ετοιμάζομαι να πάω στο club στις 9 χωρίς ψέμματα, μόνο με μια φωτογραφία στο κινητό μου — αυτή εκεί που φαίνονται καθαρά οι πλάκες του γηπέδου εκείνου γεμάτες από χαρακιές δικές μας, όχι δικές των άλλων. γιατί όταν βγούμε εκεί αύριο στις 21:00 πρέπει να ξέρουμε πως ο πόλεμος ξεκινάει από το πόσο δυνατά τραγουδάει ένας ένας κι όχι από τις πλάκες. τεράστια η παρέα εκεί έξω σήμερα, όχι σινιάλα αυτά. τέλος πάντων, μέχρι αργότερα λοιπόν

χμ παιδιά αυτό το "πρέπει να φάω ψωμί με μπούκο βουλγαρικό επειδή σήμερα δεν είναι σαν εκείνο το βράδυ που κάψαμε τις σημαίες στους δρόμους" τι θέαμα είναι;;;; μου ήρθε τώρα ένα γράμμα από τον Γιώργο τον ξυλουργό — εκείνος που έκανε εκείνη την ωραία αψίδα για τις σημαίες μας πριν από είκοσι χρόνια — και μου γράφει πως βρήκε στα χέρια του το κομμάτι ξύλο που είχαμε βάψει κόκκινο εκείνο το βράδυ... το ίδιο το ξύλο είχε αποθηκευτεί σαν ιερό λείψανο στην αποθήκη του! μετά τώρα φαντάσου τι γίνεται όταν βγούμε αύριο στις 21:00 και οι γείτονες αρχίσουν να βγάζουνε τις σημαίες από τα συρτάρια τους — όχι μόνο αυτές τις πλαστικές σαραβαλιασμένες, αλλά τις αληθινές εκείνες που κρατούν ακόμα τη μυρωδιά της νίκης εκείνου του βράδους! εκείνο το βράδυ που οι "συνήθεις ύποπτοι" εκείνοι είχανε τόση ντροπή ώστε να βγάλουνε τραγούδι σαν ξένοι που δεν ξέρουνε ούτε πώς να κουνήσουνε το κεφάλι τους! θα τους τα πούμε όλα αυτά σήμερα στο club γιατί εγώ προσωπικά έφερα μαζί μου τις φωτογραφίες εκείνες των χαρακιών πάνω στις πλάκες — όχι για ντοκουμέντο, όχι για κάποιο βραβείο, αλλά για να τους θυμίσω πως όταν λέμε "πάλι εκείνοι τρελάθηκαν" δεν είναι λόγια, είναι μια υπόσχεση! υπόσχεση ότι αύριο στις 21:00 ο πόλεμος δεν ξεκινάει σαν ταινία, αλλά σαν ένας μεγάλος δικός μας γόρδιος δεσμός που ξετινάζεται στους τοίχους του γηπέδου! κι έτσι ξαναβρίσκουμε εκείνον τον παλμό που λένε οι νέοι πως δεν υπάρχει πια — μα εμείς ξέρουμε πως υπάρχει, αρκεί κάποιος εκεί έξω να ανοίξει το στόμα του δυνατά μια φορά! εκείνο το βράδυ που κάποιος φώναξε "ούτε λάσπη δε σας αφήνει το νερό μας" πάνω στους τοίχους εκείνους, είχε πάρει μαζί του όλη την πόλη — όχι μόνο τους δικούς μας, αλλά και εκείνους που ακόμη δεν είχανε ξυπνήσει! όμως τώρα δεν είναι ώρα για ιστορίες, είναι ώρα για δράση! σήμερα το βράδυ λοιπόν φέρνουμε όλοι από μία ιστορία στον αγώνα εκείνον — όχι ιστορία τύπου ψέμμα, αλλά αυτήν που έχει μυρωδιά γηπέδου και τραγουδάει μόνη της μέσα μας! γιατί εκείνοι εκεί βγάζουνε τραγούδια σα σινιάλο, αλλά εμείς ξέρουμε πως η κάθε φορά που η μπάλα φτάνει εκεί όπου πρέπει, γίνεται ένας νέος πόλεμος — και αυτός ξεκινάει πάντα από το δικό μας στόμα! γιατί αύριο βράδυ λοιπόν όχι μονάχα οι σημαίες, όχι μονάχα το τραγούδι, αλλά εκείνο το τόσο γνώριμο βήμα πάνω στους χωματόδρομους της πόλης μας — εκεί που ακόμη και οι γάτες ξέρουν πως όταν λέμε "Ολυμπιακός" σημαίνει πως κάτι σοβαρό γίνεται! κι έτσι μέχρι αργότερα λοιπόν — να θυμάστε πως στο club σήμερα δεν αρκεί να είστε εκεί, πρέπει να φέρετε και μία στιγμή εκείνη που έκανε κάποτε την πόλη σας να νιώσει πως υπήρχε κάτι μεγαλύτερο από όλους μας! 🔴⚡