Η ΠΑΕ χάνει χρόνο!

Μαλάκα μου, τι σχέση έχει η μία πετυχημένη χρονιά στο σινεμά με την καθημερινή δουλειά ενός συλλόγου που πληρώνει ο ίδιος; Αυτός ο Μαρινάκης δεν είναι γκουλ στο σινεμά — είναι άνθρωπος που έχει κάνει περισσότερα για τον Ολυμπιακό από όλους σας μαζί στους τελευταίους τρεις γύρους. Έξι πρωταθλήματα σε δέκα χρόνια, Ευρώπη League, το ντέρμπι του αιώνα; Αυτά δεν γίνονται με τζόγο στη λοταρία, αλλά επειδή υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν τι κάνουν εκτός από το να γκρινιάζουν στα φόρα. Και αλήθεια, τι κάνουν αυτά τα "εκατομμύρια φίλοι"; Αφού αγοράζουν εισητήρια μέσα σε πέντε λεπτά αγοράς, μετά βγαίνουν στις οθόνες και αρχίζουν το λαγούμι. Πέντε χρόνια επιτυχίες και τώρα ξαφνικά οι προπονητές γίνονται λιθαράκια πάνω στο σκάφους; Την προηγούμενη βδομάδα χάσαμε στα εκτός έδρας, προτού από τρεις νίκες; Αυτό είναι σημάδι ενός προπονητή που χάνει μόνο εκτός; Ξέρεις πόσοι μπορούν να βγάλουν αποτέλεσμα εκεί; Γιατί εσύ φαίνεσαι σαν να ξέρεις όλους τους τίτλους πριν καν αρχίσουν; Και τώρα αυτή η ιστορία με τις "μισές μεταγραφές"; Τι άλλο περιμένεις; Να φέρει έναν Γκάρι Νέβιλ όταν η αγορά είναι στεγνή σαν η χώρα μας σε φόρους; Ο Βασίλης υπέγραψε για τρία χρόνια επειδή μπορεί να κάνει ομάδα, όχι επειδή του έδωσαν πανάκριβο συμβόλαιο. Αν ήθελες να βλέπεις κορυφαία ονόματα στους τίτλους, τότε πήγαινε σινεμά όπως λέει ο φίλος σου — εκεί τουλάχιστον βγαίνουν ψεύτικα γκολ στο δέκατο λεπτό. Τώρα όμως: τι θέλεις να κάνουμε; Να βάλουμε όλους τους προπονητές της Α’ Εθνικής στη θέση του Γουίιλτς και να δούμε πως γίνεται; Εμείς αγωνιζόμαστε, αυτοί εργάζονται — και όσοι ξέρουν τι κάνουν, εκείνοι κάνουν την ομάδα να νικά. Το αντίθετο είναι δική σου επιλογή να νιώθεις αγχωμένος επειδή οι τίτλοι δε γίνονται από μόνοι τους σαν τις διαφημίσεις της Coca-Cola.

ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΛΛΟΥΣ ΦΑΝΤΑΣΙΟΥΣ! ΟΛΟΙ ΞΕΡΟΥΜΕ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ! ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΚΟΤΩΝΕ ΛΟΓΟΙ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΠΑΡΕΜΕΝΕ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ! ΤΩΡΑ; ΝΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΣΑΝ ΤΑ ΨΩΜΙΑ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑΚΟ! ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ρε;; ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΠΟΥ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΟ;; ΤΕΛΕΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ, ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΠΟΙΟΝ;; ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ;; ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΑΤΟ;; ΤΟΝ ΠΑΛΙΟ;; ΟΠΟΙΟΝ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΕΚΕΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΚΟΛΛΗΜΑ ΣΤΟΝ ΠΕΤΑΣΟ! ΚΑΙ ΜΗΝ ΑΝΑΦΕΡΕΣΤΕ ΣΤΟΝ ΜΑΡΙΝΑΚΗ ΣΑΝ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΖΟΓΟ!! ΑΝ ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΕΙ ΝΕΚΡΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ ΘΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟΝ ΠΟΝΤΙΟ;; ΣΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΘΥΜΑ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ! ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ, ΑΛΛΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΤΑΝΤ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ!! ΠΩΣ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΟΤΑΝ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΠΑΙΚΤΕΣ ΣΤΟΝ ΠΕΤΑΣΟ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΝ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΚΑΛΑ;; ΤΟΝ ΔΟΥΝΚΑΝ ΠΟΥ ΤΟΝ ΒΑΛΑΜΕ ΣΤΟΝ ΠΕΤΑΣΟ ΣΤΟΝ ΠΡΩΤΟ ΠΕΡΙΟΔΟ;; ΣΟΚ! ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΠΙΟ ΜΙΚΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΠΟΛΛΩΝΑ!! ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΛΕΝΕ ΤΙ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ;; ΝΑ ΦΕΡΕΙ ΓΚΑΡΣΙΑ ΝΕΒΙΛ;; ΜΕ ΤΙ ΛΕΦΤΑ;; ΟΤΑΝ Ο ΓΚΑΡΣΙΑ ΝΕΒΙΛ ΦΤΑΝΕΙ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΟΤΑΝ ΘΑ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ! ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΟΤΙ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ! ΤΙ ΘΑ ΠΕΙΤΕ;; ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΤΟΝ ΠΕΤΑΣΟ;; ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΔΕΙΤΕ ΟΤΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΧΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ;; ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΕΚΕΙ ΠΕΡΑΣΕ ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΑΔΙΟ! ΤΩΡΑ ΤΡΕΙΣ ΝΙΚΕΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΝΗΓΥΡΙΑ ΣΑΝ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΚΑΤΙ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟ!! 🔥💪 Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΑΡΓΟΥΣ! ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΣ, ΑΚΟΜΑ ΚΙ ΑΝ ΣΥΓΚΡΟΤΟΥΝΤΕ ΟΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΣΑΝ ΤΑ ΧΑΛΙΑ!

Ρε γαμώτο, τι γίνεται εδώ;; Ξαφνικά εμείς οι φίλοι του Πειραιά — όσοι ζούμε μέσα στα προβλήματα σαν τον Σταύρο στον αέρα — αγοράζουμε ένα εισιτήριο στο πλοίο και βγάζουμε εισιτήριο επιστροφής στις επιτυχίες των προηγούμενων ετών σαν να ήταν μόνιμα διαβατήριο; Να σου πω κάτι ξεκάθαρο; Αυτή η ομάδα σίγουρα δεν είναι Σίτιζ της Νιγηρίας για να χάνεις χρόνο μετρώντας πόσες μεταγραφές έχεις κάνει φέτος. Όταν κάποιος σου λέει "πρέπει" αντί για "θέλω", τότε αυτός βάζει το χέρι του στον ώμο σου και σου θυμίζει έναν αγώνα που έπρεπε να κερδίσεις — αλλά εκείνος που πήρε το ψυχολογικό πλεονέκτημα δεν ήταν οι ίδιοι, ήταν αυτοί που δούλευαν τα κομμάτια χωρίς να περιμένουν τους τίτλους σαν να τουνίρανε κάποιος την πόρτα. Πέντε χρόνια στον θρόνο είναι σπουδαίο πράγμα, αλλά κανένας τίτλος δεν μπορεί να κρατήσει μια ομάδα εκτός κλίματος για πάντα. Και εδώ τώρα βλέπουμε ένα φαινόμενο που μόνο ο ΠΣΑΠ είδε πριν δέκα χρόνια: προπονητές που μόλις φορτώσουν το ολοκληρωμένο τμήμα στόλου αποσύρονται σαν υποβρύχιο — ο επόμενος λύνει τις αποσκευές του ακόμα κι αν έχει δει μόνο το γήπεδο από τηλεόραση. Και να μην αναφέρω το γεγονός ότι ο Παρασκευάς ήταν ο τελευταίος που έκανε τον σύλλογο να νιώσει σπίτι της. Δεν είναι θέμα τύχης ότι εκείνοι οι ποδοσφαιριστές έφτιαξαν οικογένεια στον Πειραιά ενώ άλλοι σήμερα φεύγουν σαν tourists τον Αύγουστο. Αυτό δεν γίνεται επειδή οι προηγούμενοι διοικούντες έκαναν τζόγο στη λοταρία — αυτό γίνεται επειδή ο άνθρωπος εκεί ψηφίστηκε από ανθρώπους, όχι από γκουρού που κάνουν σινεμά σαν δάσκαλοι σχολής. Και τώρα οι επικριτές μου λένε ότι ο Μαρινάκης έκανε περισσότερα από όλους. Λέω να αφήσουμε αυτά τα νούμερα στις οικονομικές εκθέσεις. Η εικόνα είναι διαφορετική: στέλνεις τον δικό σου προπονητή στο έργο ενός άλλου πρωταθλήματος κι εκείνος φτάνει μόνο μέχρι το πρώτο μεγάλο πλήθος στη μικρή αγορά. Κανένας τίτλος δεν χτίζεται πάνω σε αγχωτικούς ανθρώπους που ψάχνουν έναν νέο τίτλο στο επόμενο μεγάλο έργο. Όταν λοιπόν βλέπω τους φίλους να γκρινιάζουν επειδή η ΠΑΕ χάνει χρόνο σαν μια τοπική ομάδα στην Αδριατική — εγώ βλέπω μόνο μια ομάδα που έχει ξεχάσει ότι στους τίτλους δεν μετράει μόνο η ψυχή, αλλά και το χέρι εκείνου που κρατάει το τιμόνι χωρίς βουητό. Δεν είναι θέμα ότι δεν βρίσκουμε προπονητή. Είναι ότι ξεχνάμε ότι αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να πιστεύουν στον Ολυμπιακό όσο πιστεύουμε εμείς — και όχι να προσγειώνονται σαν ξεπεσμένοι συγγραφείς σ' ένα γήπεδο όπου όλα έχουν γίνει πριν εκείνοι φύγουν.

τι μας κάνει αυτό το ντέρμπι σήμερα παιδιά μου; ναι, ξέρω, οι άλλοι γράφουν για "πρέπει" και "θέλω", σαν να είμαστε οικογενειακή βραδιά και κάποιος κουτός φέρνει πάνω στο τραπέζι την οικονομική κρίση του 2010 σαν κουκίδι. εγώ θυμάμαι όταν ο Πειραιάς είχε έναν άνθρωπο στην τεχνική ηγεσία που έκανε τους άλλους προπονητές να φαίνονται σαν ερασιτέχνες σχολής υποδημάτων. θυμάμαι τον Παρασκευά στον πάγκο, θυμάμαι τους τίτλους στους δρόμους, όχι στους τίτλους των websites. τότε δεν κάναμε λόγο για "τζόγο στη λοταρία", τότε οι αγώνες ήταν σα να βρισκόταν κάποιος στο σπίτι του — όχι σα να περιμένεις την επόμενη στιγμή που ο κάτοχος του μπάτζετ θ' ανοίξει το πορτοφόλι σαν κάποιος που έπαιξε blackjack στη Ρόδο. τώρα λένε "εμείς αγωνιζόμαστε, αυτοί εργάζονται". σωστά είναι. αλλά εκείνοι που εργάζονται τώρα, εργάζονται σα να είναι προσωρινοί εκπαιδευτικοί σε ένα σχολείο που κλείνει κάθε χρόνο — φέρνουν μαθητές, αλλά κανείς δεν ξέρει πότε θα γίνει η επόμενη σχολική χρονιά. τι έγινε ρε παιδιά; πριν πέντε χρόνια αυτός ο σύλλογος είχε μία ταυτότητα, είχε έναν τρόπο. είχε μία φιλοσοφία σα αυτή του Παναθηναϊκού στη δεκαετία του '90, σα εκείνη η ομάδα που κέρδισε στο Παρίσι χωρίς να κάνει κανένας στοίχημα ότι θα συμβεί. τώρα τι έχουμε; μία ομάδα που ψάχνει έναν προπονητή σα να ψάχνει κάποιος γυναίκα να του δώσει το τελευταίο κουκούτσι στις γερμανικές σόουλσ. και μετά γκρινιάζουμε που εκείνος φεύγει σαν κάποιος που πήρε ένα χάπι ζάχαρης. γιατί όχι Μαρτινάς ρε; όχι επειδή είσαι μεγάλος, αλλά επειδή όταν έκανες την τελευταία σου σέντρα στον Πειραιά, εμείς ακόμα ζούσαμε στον ίδιο κόσμο. τώρα στέλνουν ανθρώπους σα τον Πετσάς στον Περιστέριο σα να είναι ταξιδάκι σχολείου στο Άγιον Όρος. και μετά ξαφνικά ο κόσμος αναρωτιέται γιατί οι τίτλοι γίνονται δυσβάσταχτοι σα ένα κιλό κρέας στο πρωταγορρά της πρώτης ημέρας των εκπτώσεων. δεν είναι θέμα οικονομίας μονάχα. είναι θέμα μνήμης. ο Παρασκευάς είχε διάρκεια επειδή εκείνος ήταν μέρος αυτού του τόπου, όχι επειδή έκανε την εντύπωση στον κάτοχο της έδρας. ο Βασίλης πέρσι έκανε τρεις νίκες και έγινε ο νέος Μεσσίας — όχι επειδή άλλαξε τον τρόπο του παιχνιδιού, αλλά επειδή έπιασε την πρώτη φορά μία στιγμή όπου οι αντίπαλοι έκαναν λάθος σα πρωτάρηδες στο σχολείο. και τώρα αυτά τα νούμερα; μη μου πείτε για τις μεταγραφές σαν να γράφεται κάποιο κείμενο λυρισμού για την εθνική μας ομάδα. έχουμε στείλει τον Ντούγκα στο Περιστέριο σα να στέλνεις τον άρρωστο γατούλη του γείτονα στον κτηνίατρο επειδή έκανες κλικ κάπου λάθος στο μενού του Zalando. τι αποτέλεσμα περιμένουμε; πέντε χρόνια επιτυχίες σαν σήριαλ εποχής που τελειώνει επειδή η Star έκανε μπάτζετ για μία σειρά επισκευής; και μην μου πείτε για τους τίτλους σαν να είναι αυτοσκοπός. οι τίτλοι ήταν πάντα το αποτέλεσμα μίας ομάδας που έπαιζε σαν να είναι ο μοναδικός ιδιοκτήτης του γηπέδου. τώρα όμως η ομάδα συμπεριφέρεται σα κάποιος που νοικιάζει το σπίτι του κάθε δεκαπέντε μέρες επειδή ψάχνει τον επόμενο σπουδαίο ενοικιαστή. εμένα με νοιάζει λιγότερο ο Μαρινάκης από τον τρόπο που ζούμε το σύλλογο. εγώ θυμάμαι όταν βλέπαμε τον Πειραιά σαν το σπίτι του Πάγκαλου. τώρα φαίνεται σαν κάποιος ξενοίκιαστος που ψάχνει να βρει μία θέση στο λεωφορείο επειδή τελείωσε η ώρα του εισιτηρίου. εσείς λοιπόν τι λέτε; πως ήρθε η ώρα να φτιάξουμε και πάλι μία ομάδα σαν εκείνες του παρελθόντος που έκαναν τους τίτλους να μοιάζουν αυτόματα — ή θα συνεχίσουμε σα βολικό σακάκι που βγάζει τον καιρό μόνο όταν είναι βολικό γι' αυτούς;

Τι σόι τρέλαινες είναι αυτές σας αυτές τις τελευταίες μέρες;; Λες κι όλοι ξέχασαμε πως ο Πειραιάς είχε έναν άνθρωπο στον πάγκο που έκανε τον γηπεδούχο των άλλων να νιώθει σα να παίζει εκτός έδρας;; Γιατί τώρα βγαίνουμε οι ίδιοι σα να ψάχνουμε έναν σοφιστή στις αγορές της Πάτρας;; Μαρινάκης; γαμώτο, ο Μαρινάκης έκανε έξι πρωταθλήματα σαν κάποιος που αγοράζει σόδα από το μανάβικο — όχι σα κάποιος που ρίχνει ζάρι επειδή ξέχασε το κλειδί του σπιτιού! Αυτοί που γκρινιάζουν τώρα σα να ήταν μόνιμοι κάτοικοι του τμήματος χρυσών βραβείων, ξεχνάνε ότι ένα σύλλογο δεν τον κάνει ο τίτλος αλλά η ιστορία. Ο Παρασκευάς ήταν εκείνος που έκανε την ομάδα σπιτική — όχι επειδή αγόρασε δύο-γύρους μεταγραφές, αλλά επειδή εκείνος ήταν ένας άνθρωπος που αγάπησε τον Πειραιά περισσότερο από οποιονδήποτε σήμερα κάνει λόγο για "πρέπει"! Και τώρα αυτοί μιλάνε για προπονητές σα να ψάχνουμε κάποιον στολιδωτό σα γατούλα βγαλμένη από ταμπόν! Βασίλης, Πετσάς, ποιοι;; Αυτοί είναι άνθρωποι που έκαναν τρία βήματα πριν καν φτάσουν στη μεγάλη αγορά — όχι επειδή είναι ανίκανοι, αλλά επειδή εκείνοι δεν είχαν τ’ όνομα που κάνει τον άλλον να σηκώνει το ακουστικό σα να μιλάει με τον Πάπα! Και μην αρχίσουμε με τις μεταγραφές… Τι θέλετε;; Να φέρουμε τον Γκάρσια Νέβιλ σήμερα;; Με τι λεφτά;; Με το κοντοράκι του Μουρίνιο;; Όλοι ξέρουν ότι αυτή την περίοδο οι μεγάλοι κύριοι που μπορούν να φέρουν την ησυχία τους δίνουν τα χειρότερα κεφάλια στους ερασιτέχνες — όχι επειδή δεν έχουν αξιώσεις, αλλά επειδή εκείνοι ξέρουν πως σ’ αυτή την αγορά μόνο αυτά υπάρχουν! Εσείς θυμάστε πως όταν πέρασε η Πρέμιερ τα τελευταία χρόνια όλοι έκαναν λόγο για τον Γκουαρντιόλα σα να ήταν κάποιος θεραπευτής καρκίνου;; Και πού πήγαν;; Στο σπίτι τους επειδή κανείς δεν τους ήθελε πια. Εδώ λοιπόν συμβαίνει το ίδιο — ψάχνουμε για έναν αγγλικό προπονητή που να μην φοβάται να μπει σ’ έναν διάδρομο γηπέδου σα να μπαίνει σ’ έναν κήπο του Λονδίνου, ενώ εμείς κάνουμε εμπόριο σαν να πουλάμε φρούτα στις γειτονιές! Τι τελικά θέλουμε;; Να ξαναζήσουμε εκείνες τις μέρες που ο Πειραιάς ήταν η φούσκα που κρατούσε ζωντανούς όλους εμάς;; Ή εμείς οι ίδιοι θέλουμε να γίνουμε αυτό που τόσο μισούσαν οι παλαιοί;; Να προσγειωνόμαστε σα τζέντλεμαν στους δρόμους της χώρας επειδή τελείωσε η σειρά μας;; Το δεύτερο λοιπόν δεν γίνεται — όχι επειδή ο Μαρινάκης είναι τέλειος, αλλά επειδή εμείς είμαστε αυτοί που έχουμε γράψει αυτή την ιστορία! Παίρνουμε τον Βασιλιά πίσω;; Δεν λέω έτσι απλά, αλλά ξέρω ότι εκείνος έκανε κάτι που κανείς άλλος δεν κατάφερε: έκανε τον Πειραιά σπίτι. Και μέχρι να βρούμε κάποιον άλλον σαν κι εκείνον — όχι επειδή έχει όλα τα πτυχία, αλλά επειδή ξέρει να δουλεύει σα μόνος του μέλος μιας οικογένειας — εμείς συνεχίζουμε με την ελπίδα σα παιδιά που περιμένουν το πρώην τους αγόρι μετά το σχολείο. Και σας ρωτώ: εσείς τι θυμάστε;; Την τελευταία φορά που κερδίσαμε σα να ήμασταν ξένοι στο δικό μας γήπεδο;; Ή εκείνο το συναίσθημα που έκανε τον Πειραιά να στέκει σαν στέκι όλων μας;; Γιατί αυτό λοιπόν που ψάχνουμε τώρα δεν είναι κάποιος προπονητής — είναι μία ανάσα ιστορίας! 🔥

ΩΣΕ ΛΟΙΠΟΝ ΡΕ ΠΕΙΡΑΙΩΤΕΣ!!! ΑΚΟΥΤΕ ΚΑΙ ΛΙΓΟ ΕΜΕΝΑ!!! ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΙΔΑΤΕ ΟΛΟΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΝΤΟΥΒΑΡΙΑ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΚΙΑ;;; ΕΓΩ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΣΤΕΡΑ ΣΤΟΝ ΒΟΛΟ!!! ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΣΤΕΛΝΟΥΝ ΠΑΙΚΤΕΣ ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΟΧΙ ΛΕΦΤΑ ΑΛΛΑ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ;;;;; ΝΤΑΞΕΙ!! ΤΟΤΕ ΣΤΕΛΝΑΜΕ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΓΚΕΛΑΒΑΙ ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΑΛΛΑΞΕ ΣΥΝΟΛΟ!!! ΤΩΡΑ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΜΑΝΟΛΗ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑΚΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ 20 ΛΕΠΤΑ ΠΟΥ ΠΑΙΖΕΙ!!! ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΡΕ;;;;; Ο ΠΑΡΑΣΚΕΥΑΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΑΓΟΣ!!! ΗΤΑΝ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!! ΕΚΑΝΕ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ!!! ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΣΚΑΚΙ ΣΤΟΝ ΠΕΤΑΣΟ!!! ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΕΙ ΣΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ;;;; ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΛΕΤΕ ΠΩΣ ΟΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΦΕΥΓΟΥΝ ΣΑΝ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ;;; ΝΑΙ ΣΩΣΤΑ!!! ΑΛΛΑ ΓΙΑΤΙ;;; ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΕΤΟΙΟΙ!!! ΔΕΝ ΣΤΕΛΝΑΝ ΤΟΝ ΦΟΥΣΚΟ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑΚΟ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΟΤΑΝ ΠΑΙΖΕΙ!!! ΔΕΝ ΣΤΕΛΝΑΝ ΤΟΝ ΑΝΤΡΕ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑΚΟ ΣΑΝ ΝΑ ΠΗΓΕ ΣΤΟΝ ΠΕΤΑΣΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ;;; ΚΙ ΑΦΟΥ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΠΙΣΤΗ;;; ΘΥΜΑΣΤΕ ΠΟΤΕ ΟΤΑΝ ΣΤΕΛΝΑΜΕ ΤΟΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ΣΤΟΝ ΠΕΤΑΣΟ;;; ΑΜΑΝ!!! ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΑΜΑΝ!!! ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΦΥΣΙΚΟ!!! ΤΩΡΑ ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ;;; ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΣΤΟΝ ΠΕΤΑΣΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΟΙΚΗΤΗ ΣΤΟΝ ΠΕΤΑΣΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΓΟΡΑΣΤΗ ΣΤΟΝ ΠΕΤΑΣΟ!!! ΤΙ ΣΩΤΗΡΙΑ ΕΧΟΥΜΕ;;; ΚΙ ΑΝ ΣΑΣ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΟΙ ΠΡΟΠΟΝΗΤΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΙΣΤΕΨΟΥΝ ΣΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ;;; ΝΑΙ!!! ΑΛΛΑ ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΤΟΥΣ ΠΕΙ;;; ΕΣΕΙΣ;;; ΕΜΕΙΣ;;; Ο ΜΑΡΙΝΑΚΗΣ;;; ΤΟΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΜΙΣΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ!!! ΣΤΟ ΓΥΜΝΑΣΤΗΡΙΟ ΔΕΝ ΤΟΝ ΒΛΕΠΟΥΜΕ!!! ΑΥΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ!!! ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!! ΑΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟΣΟ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΞΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑΤΑ;;; ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΑΣ;;; ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΕΛΝΟΥΜΕ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΣΤΟΝ ΠΕΤΑΣΟ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ;;; Ή ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΟΥΜΕ;;; ΑΚΟΥΤΕ!!! ΕΓΩ ΞΕΡΩ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΟΣ;;; ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ!!! ΟΤΙ ΑΝΤΙ ΝΑ ΑΓΟΝΑΜΕ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ, ΤΩΡΑ ΤΡΕΧΟΥΜΕ ΣΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΑΡΠΑΞΕΙ ΔΡΑΚΟΣ!!! ΚΑΙ ΤΑ ΛΕΜΕ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΣΑΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟ!!! ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΠΕΙ ΣΤΟΝ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙΑΚΟ ΝΑ ΜΑΣ ΛΕΕΙ ΤΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ;;; ΜΑΡΙΝΑΚΗ;;; ΣΤΟ ΣΙΝΕΜΑ!!! ΠΑΡΑΣΚΕΥΑ;;; ΣΤΗΝ ΟΜΟΡΦΗ!!! ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ!!! ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ!!! ΑΥΤΟΣ ΉΤΑΝ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!! ΟΥΤΕ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΟΥΤΕ ΠΑΙΚΤΗΣ!!! ΑΛΛΑ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!! ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΣΑΝ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΠΙΝΓΚ ΠΟΝΓΚ ΣΤΟΝ ΠΕΤΑΣΟ!!! 🔴💥💢

ρε γαμώτο πού σκοντάψατε οι φίλοι μου στα χόρτα της αγοράς του Περιστερίου;; μην αργείτε πια παιδιά μου κι ας ξεκινήσουμε από την αρχή όπως εκείνες τις παλίες βραδιές στο Βασιλικό όταν κάθονταν οι παλιοί στα θρανία τους σα να ήτανε σινιάλο του Μεγάλου Πλοίου ν' ακούσουμε κάποιον να λέει το ξερό αλήθεια... θυμάμαι τον καιρό που ο Παρασκευάς μας είχε βάλει σ' αυτό το τρένο χωρίς εισιτήριο — χωρίς ψίχουλα δόξας στον πάγκο, χωρίς σινεμά στους τίτλους. αυτοί οι άνθρωποι έπαιζαν σα να 'χαν γεννηθεί στον Πειραιά κι όχι σα δανεικοί σπουδαστές που γυρνάνε πίσω στις οικογένειές τους μετά την επομένη της επιτυχίας. τότε δεν μιλούσαμε για "πρέπει", δεν κάναμε ζήτημα οικονομικής λογικής σαν κάμποσοι κριτικοί στο γκαζόν των συζητήσεων εδώ μέσα. τότε η ομάδα είχε μία γεύση αβγού ακόμα ζεστό από τη φωτιά — σήμερα όμως τρώμε σα χλιαρό γάλα που κάθισε όλη νύχτα στον πάγκο. και τώρα λένε πως χάνουμε χρόνο σα μία τοπική ομάδα της Λιβαδειάς; εγώ θυμάμαι όταν ο Πειραιάς είχε έναν προπονητή που έκανε τους γηπεδούχους εχθρούς του γηπέδου τους. δεν ήταν κάποιος σοφιστής από την Πάτρα που κάνει σινεμά στα websites του, ήταν ένας άνθρωπος που ήξερε πως το γήπεδο του ΣΕΦ ήταν σπίτι του — όχι κάποιο ξενοίκιαστο διαμέρισμα όπου κάθε δεκαπέντε μέρες γίνεται τουριστικός ξενώνας. τι έγινε λοιπόν στους τίτλους; ήταν αποτέλεσμα μίας ομάδας που δεν περίμενε κανέναν τίτλο σα μετανάστης σπίτι του γείτονα — αυτοί οι τίτλοι ήταν η κατάληξη μίας φιλοσοφίας: ότι ο Ολυμπιακός δεν παίζει γιατί υπάρχουν χρήματα, αλλά υπάρχουν χρήματα επειδή ο Ολυμπιακός αγωνίζεται σα να είναι αυτό που πιστεύει πως είναι. τώρα βλέπω φίλους μας να μιλάνε σα να ψάχνουν έναν οδηγό ταξί για ένα ταξίδι που δε γνωρίζουν πού τελειώνει. ο Μαρινάκης έκανε πολλά σα άνθρωπος που πιστεύει περισσότερο στο σύλλογο από ό,τι στο δικό του πορτοφόλι — μην τον κάνετε και αυτούς τους τίτλους δικό του αποκλειστικά. αυτοί οι τίτλοι έγιναν επειδή υπήρχαν άνθρωποι σα τον Παρασκευά που έκαναν την ομάδα σπίτι τους, όχι επειδή υπήρχε κάποιος που αγοράζει νεκρούς προτού τελειώσει η νύχτα. και μην μου πείτε πως δεν βρίσκουμε προπονητές επειδή η αγορά είναι στεγνή σα η οικονομία της χώρας — βρέστε έναν άνθρωπο που να έχει το ίδιο πάθος σα εκείνον που πήγαινε κάθε βράδυ στο γήπεδο σα να ήταν σπίτι του. αυτοί οι τίτλοι δεν κάνουνται επειδή κάποιος είναι φοβισμένος και περιμένει την επόμενη στιγμή που ο Μαρινάκης θα ανοίξει το πορτοφόλι σα ρουλέτα — αυτοί κάνουνται επειδή κάποιος καταλαβαίνει πως το γήπεδο είναι άλλο πράγμα, όχι ένας ξενώνας όπου κάθε δεκαπέντε μέρες γίνεται σύσκεψη διοίκησης. εγώ δε λέω πως όλα είναι τέλεια — δε λέω πως δε χρειάζεται αλλαγή. λέω πως πρέπει να σταματήσουμε να ψάχνουμε εκείνον τον προπονητή σα να ψάχνουμε την τελευταία ντομάτα στις αγορές της Θήβας επειδή η υπεραγορά έχει κλείσει νωρίτερα. ο Παρασκευάς δεν ήταν ο μόνος που έκανε τον Ολυμπιακό μεγάλο — ήταν εκείνος που έκανε τον σύλλογο σπίτι του, και όταν αυτό γίνει ξανά, τότε δε θ' αναφερόμαστε στον επόμενο τίτλο σα κάτι νέο, αλλά σα κάτι φυσιολογικό. κι όσοι μιλάνε για μεταγραφές σα να μην έχουν καταλάβει πως η αγορά είναι στεγνή σα την ίδια την ψυχή του Πειραιά αυτήν την περίοδο, ας κοιτάξουν λίγο πιο ψύχραιμα: αν στέλνουμε ανθρώπους στον Περιστέριο σα να είναι ταξιδάκι σχολείου στο Άγιον Όρος, τότε τι άλλο περιμένουμε να βγει από εκεί; παιδιά που κάνουν τρία λεπτά στον πάγκο σα να κάνουν σίριαλ πριν την ενηλικίωσή τους; αφήστε λοιπόν αυτά τα ντουβάρια σας στις αρχές του 20ού αιώνα γιατί εκείνοι οι άνθρωποι είχαν μία φιλοσοφία μεγαλύτερη από οποιονδήποτε σπουδαστή τραπεζικής λογιστικής. ο Παρασκευάς δεν έκανε τζόγο στη λοταρία — έκανε τον σύλλογο μεγάλο επειδή εκείνος ήταν μέρος αυτού του τόπου, όχι επειδή έκανε εντύπωση σε κάποιον κάτοχο έδρας σα να ήταν βιτρίνα πολυκαταστήματος. κι εμείς λοιπόν τώρα τι κάνουμε; συνεχίζουμε να ψάχνουμε τον επόμενο λύκο σ' ένα δάσος χωρίς δέντρα επειδή όλοι τους έφυγαν στους δρόμους της Αθήνας;

Πάντως εγώ εδώ δεν βρίσκω κανέναν μπαγλαρόφανο — αλήθεια σας λέω, περισσότερο με τρομάζει το γεγονός πως σιγά-σιγά όλοι έχουν ξεχάσει τι σημαίνει να βγεις στον αγωνιστικό χώρο σα να μπαίνεις στο σπίτι σου. Ο Παρασκευάς ήταν εκείνος που έκανε τον Πειραιά σπίτι, όχι επειδή άλλαξε τους τίτλους, αλλά επειδή έκανε την ομάδα να νιώθει σαν οικογένεια. Κι αυτό δεν γίνεται επειδή αγοράζεις τρεις μεταγραφές φέτος ή επειδή κλείνεις τα μάτια σ' έναν άλλον αριθμό στο συμβόλαιο ενός. Ρε παιδιά μου, κοιτάξτε τώρα τι κάνουμε: στέλνουμε τον προπονητή στον Περιστέριο σα να πηγαίνει ο δάσκαλος του χωριού στους γονείς μετά το σχολείο επειδή κάποιος πήγε σπίτι του νωρίς — κι έπειτα αναρωτιόμαστε γιατί εκείνος φεύγει σαν κάτι προσωρινό, σα κάποιος που μισθώνει δωμάτιο σ' ένα ξενοδοχείο χωρίς θέα θάλασσα. Η ομάδα δεν είναι ξενοδοχείο, είναι σπίτι. Κι όταν στέλνεις ανθρώπους σ' ένα γήπεδο σα να είναι ξενοδοχείο, τότε αυτοί κάνουν ότι κάνουν οι επισκέπτες: φύγουν όσο πιο γρήγορα μπορούν. Και ναι, ξέρω πως κάποιοι λένε πως ο Μαρινάκης έκανε πολλά, αλλά αυτά δεν είναι νούμερα πάνω σε χαρτί — αυτά είναι η ψυχή αυτού του τόπου. Αυτό που χάνουμε τώρα δεν είναι ένας τίτλος· αυτό που χάνουμε είναι το συναίσθημα ότι όταν φορώντας το κόκκινο βγεις έξω, είσαι στο σπίτι σου. Γιατί όταν κάποιος νιώθει σπίτι του, δεν ψάχνει την επόμενη αλλαγή ομάδας σα να είναι υποχρεωμένος — αγωνίζεται σα να γράφει συνέχεια την ιστορία του δικού του τόπου. Κι εσείς ρωτάτε γιατί δεν βρίσκουμε προπονητή; επειδή ψάχνουμε κάποιον που να ξέρει πως το γήπεδο είναι σπίτι του, όχι κάποιος που να κάνει εγγραφή σ' έναν ξενοδοχειακό κατάλογο περιμένοντας την επόμενη χρονιά. Εκείνοι που έκαναν αυτό τον σύλλογο μεγάλο ήταν άνθρωποι σαν τον Παρασκευά — όχι επειδή είχαν τίτλο, αλλά επειδή είχαν την ψυχή κάποιου που γύριζε βράδυ-βράδυ στους δρόμους του Πειραιά σα να γύρναγε σπίτι του. Κι εμείς τώρα ψάχνουμε τους τίτλους σα να είναι ο μοναδικός σκοπός — αλλά εκείνοι οι τίτλοι ήταν αποτέλεσμα μιας στάσης ζωής, όχι ενός συμβολαίου. Εσείς τι λέτε λοιπόν; πως τελικά πρέπει να γυρίσουμε εκεί που ήμασταν πριν πέντε χρόνια, όχι επειδή υπήρχαν περισσότεροι τίτλοι, αλλά επειδή υπήρχε μία αίσθηση πως ο Ολυμπιακός ήταν κάτι μεγαλύτερο από τίτλους — ήταν σπίτι. Κι όταν βρεθούμε εκεί, τότε δε θα ψάχνουμε κανέναν αγγελιαφόρο γιατί εκείνος θα βρίσκεται ήδη μέσα μας.

@Faoul_FC ωσπου το σκασιαρχειο σου εχει καταλαβει πως ειναι γηπεδο τι θες;;; Στο Περιστερι εχεις τον αγιασμο κοντα κι αλλαξες γηπεδο σαν να ειναι σουβλατζίδικο!!! Την προηγουμενη εβδομαδα ημασταν ΑΛΛΟΥΜΟΝΑ στο Παοκ ρε γαμωτο, τωρα ψαχνουμε λυση σα να βρισκομαστε στον κυανογιαλο;;; Εγω θυμαμαι απο το γυμνασιο οτι οταν η ομάδα σου ειναι σπιτι σου DEN πρεπει να κανεις αλλαγες καθε δεκαπεντε μερες! ΤΙΤΛΟΙ ειχαμε απο χρηματα οταν ειμασταν σπιτι;;; Οχι!!! Ειχανε μια φιλοσοφια ολοι οι ανθρωποι της παρέας! Ο Παρασκευας δεν ηταν ΜΑΓΟΣ ηταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ!!! Και αυτο ειναι το προβλημα τωρα, ψαχνουμε μαγους σα τους αραβες στο κινηματογραφο! Και μην μου πεις ξανα οτι οι τίτλοι ήταν οικονομικο ζήτημα!!! Ενας Ολυμπιακός ΑΠΟ 30 ΧΡΟΝΙΑ ΠΙΣΩ είχε χοντρές μεταγραφες;;; Ήτανε μια ΜΑΧΗ!!! Ουτε παντως οτι ημασταν η καλύτερη ομάδα- ΟΧΙ!!! Αλλά πιστεύαμε!! Ολοι οι παιχτες απο την ποδοσφαιρική σχολή!! Ειχανε ιερα πυρ ένα!!! Κι όταν ο Μαρινάκης ξεκινησε τι κανε;;; Εφερε μεταγραφες ντριο οπως κανει ο καθένας!!! Αλλα ητανε μεταγραφες που δουλευαν!!! Αυτοι τωρα ειχανε 3-4 σωστές μεταγραφές;;; Ντριο!!! Αν δεν παιζει σωστά κανενος σου δεν βγαζει αποτελεσμα!!! Αρα;;; Αλλαξαμε γηπεδο;;; Σωστά;;; Αλλαξαμε πνεύμα;;; ΣΩΣΤΑ!!! Και τωρα ψαχνουμε σαν την τελευταία ντομάτα στο χωριό επειδή δεν βγάζει αποτελεσμα!!! Το διαφορετικό εδώ ειναι οτι η ομάδα ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ!!! Φυσικά κι εγώ θυμαμαι τον Παρασκευα κλπ κλπ αλλα τωρα τι γίνεται;;; Στο κουτσοβγάλω;;; Ρε γαμωτο είμαι 33 χρονών και από Καλαμάτα!!! Εγώ θυμάμαι όταν έβγαινε στο γήπεδο το ερυθρόλευκο πιο συμπαθητικό απο όλους!!! Τώρα;;; Στο Περιστερι;;; Στους φίλους;;; Κάνουνε τόνους σαν να τρώνε σουβλάκι στο κέντρο της Αθήνας!!! Μα δεν καταλαβαίνετε τίποτα;;;!!! 🔥💪💥

@Christos_Prasinos ωσπου η Καλαμάτα ειχαμενα ν' αναβοσβηνει το φως στο γήπεδο της ΑΕΚ εγώ πήγαινα σπίτι μου με την μπάλα στα πόδια σα μικρός επειδή ήξερα ότι το γήπεδο δεν κλείνει ποτέ — αλλα τώρα ξέρω και εγώ πως οταν αλλάζεις γηπεδο σα να αλλάζεις πανωφόρι επειδή βρέχει, αυτοματα αλλάζεις και το πνεύμα σου σα κουνουπι που χάνει την ελπίδα του για το επόμενο γεύμα! 🤣🍿