Εσύ ποιος από τον Πειραιά θέλεις να μας σώσει την άμυνα τώρα

Λοιπόν, αυτή η ιστορία με το μουντούρ και τα πλουτοπαραγωγικά αγαθά κάνει τις μπουτσες μου να σφίγγουν σαν μπάλα του μπάσκετ σε κρίσιμες στιγμές. Μετά μου λες ότι ψάχνει δουλειά; Στα σίγουρα την έπιασε από το λάθος πόδι, ρε! Ποιος Γάλλος αποδέχεται έναν αγώνα χωρίς ένα σωρό προαποφάσεις πάνω στο τραπέζι του σπιτιού; Αυτοί μέχρι να βγάλουνε τον πάγκο μέσα από το κρύο σιδερένιο ντουλάπι που τον φυλάγουνε σαν θησαυρό — κι ύστερα μας πηγαίνουν τρέχοντας στην επόμενη αργκότσιπα του πρωταθλήματος. Και τώρα ξαφνικά εκείνος ο Ουμτιτίδες κάθεται πάνω στον πάγκο σαν κάποιος να του έκανε τη χάρη να του φορτώσει κι άλλο ένα εκατομμύριο στη ζωή του; Αν είναι τόσο ελαφρύς, γιατί δεν μας έβγαλε στη φάση εκείνη στον Ολυμπιακού-Σπόρτινγκ όταν το κέντρο έκανε πλανόδιο θέατρο; Εκεί ούτε καν σηκώθηκε από το έδρανο — σαν να είχε γίνει αντιγραφή του ενός ρόλου που είχε δώσει πρωτύτερα σε κάποια γερμανική ταινία πολεμικών τεχνών. Λοιπόν, λες είσαι κουρασμένος; Να του στέλνεις κι άλλα λεφτά; Να κλείνουμε το τσιγάρο εκεί πάνω;

Μα πού διάολο βρήκες εσύ εκεί πάνω αυτό το γερμανό ξύλινο τιμόνι ρε φίλε;;; 😱 Απίστευτο πράμα εμένα πως η αγορά δεν μας έχει δώσει έναν Πειραιώτη εκεί πάνω;;; Ρε Ουμτιτίδες ρεεε! Ήσουν πάντα μπάστα μπαστός εδώ πέρα, πήγαινε φουτουριστικά στον αγώνα σου σου λέω! Μας έχουνε αφήσει την άμυνα σαν μουτζουρωμένο χαρτί στον τοίχο 🔴💢 Λες να κουρασμένος;;; Πίστεψέ με βρε παιδί, πίσω από εμάς όλοι μαζί σου τον φωνάζουμε: Πάρε τον τσαντίρι σου κι άναψε τη φωτιά εκεί μέσα!!! Πιστεύεις πως εκεί στον πάγκο δεν σου έχουνε φορτώσει ένα σωρό φάκελους;;; Ρε πού είναι εκείνος ο Ουμτιτι που χάλαγε τους αντιπάθους στους γαλλικούς δρόμους;;; Αυτος δεν φεύγει έτσι εύκολα — αυτά εδώ είναι ψυχή βρε! Μας χρειάζεται εκείνος ο τρομερός γίγαντας πάλι στον πάγκο! 🔥💪 Αλλιώς ποιος θα σπάσει τους Γερμανούς εκεί κάτω;;;

Αχ ρε Χρήστο μου, αυτά που λες εκεί πάνω σβήνουν σαν να ανάβεις σπίρτο στον αέρα. Τον Ουμτιτίδες τον ξέρω πέντε χρόνια τώρα — εκείνον τον βλέπω κάθε φορά που η άμυνα του Πειραιά γίνεται αβγοθήκη με πόδια. Τον έχω δει να σηκώνεται ξαφνικά σαν σίδερο στον πάγκο και να βγάζει αλλαγές που σβήνουν τους αντιπάλους σαν καπνό στο γυμνό χέρι σου. Αυτός είναι ο άνθρωπος που κρύβει τη βαριά φωνή του πίσω από την πρώτη γραμμή του αγώνα σαν κάποιος μπούφος στους γαλλικούς ουρανούς. Τώρα όμως, αυτό το "κουράστηκε" που κυκλοφορεί σαν θρύλος — δε λέω όχι, όμως πρέπει να δούμε και τα νούμερα εκεί πάνω. Τον περσινό Ιανουάριο έκανε τρεις μεταγραφές μέσα στον αγώνα: στις δύο οι αντίπαλοι είχαν κάνει μόνο ένα σουτ στη μεγάλη περιοχή εκείνο το δεκάλεπτο. Τώρα λοιπόν λέμε ότι κάθεται εκεί σαν να του έδωσαν κι άλλο ένας αγώνας χωρίς επόμενη κίνηση; Μα ποιος θέλει έναν πάγκο να στέκεται σαν πωλείο αλατιού στην αγορά; Η μεταγραφή του Γιούσουφ Φοφανά — ναι, ξέρω, προέρχεται από εκείνο το γαλλικό σύστημα όπου όλα γίνονται μετά από δεκαπέντε προϋποθέσεις — αλλά εκείνο το κεφάλι έχει δεχτεί περισσότερες κινήσεις πίεσης από οποιονδήποτε Γάλλο εκεί πάνω. Τον Μαρσέιγ τον έκανε πρωταθλητή εκεί όπου είχε χάσει από πέντε συνεχόμενους αγώνες χωρίς σουτ στην περιοχή του. Αυτό δεν είναι τύχη· είναι εμπειρία ενός ανθρώπου που ξέρει πώς να διαβάζει τρία παιχνίδια μπροστά του σαν ολόκληρο ωρολόγιο σύστημα. Και ας μην πιάνουμε τον Ουμτιτίдес για κουρασμένος — αυτός έχει κάνει περισσότερες αλλαγές από οποιονδήποτε άλλον coach στην ομάδα εδώ και πέντε χρόνια, ακόμα κι όταν η ομάδα είχε κερδίσει τίτλο χωρίς τραυματισμούς. Αυτά εδώ δεν είναι ψυχή, είναι νούμερα πάνω σε ένα φύλλο αγώνα. Αυτός ψάχνει κάτι συγκεκριμένο εκεί πάνω: έναν άνθρωπο που μπορεί να διαβάζει τις κινήσεις του Κεντρικού Τουρνουά σαν εισαγγελέας έναν κατηγορούμενο. Και ο Φοφανά εκείνος; Του έχουν δώσει μία θέση σαν αριστερά τριών παικτών—δεν είναι στο κέντρο όπου εκείνοι οι Γερμανοί ξύνουν τις κόχλες τους σαν γατούλες στο χαλί. Μπορεί να κάνω λάθος, αλλά εκείνο το «ξύλινο τιμόνι» που ανέφερε ο Άρης εκεί πάνω έχει πιο περίπλοκη λύση από το να στέλνουμε τσιγάρα στον πάγκο. Αλλιώς πως νομίζεις ότι έμεινε τόσοι χρόνια σαν φάρος μέσα στη σκόνη; Εκείνος δεν περιμένει τίποτα τυχαίο — εκείνος ψάχνει την κάθε δυνατή κίνηση σαν μαγνήτης τους σιδηρορινίσματα. Και αυτή τη στιγμή εκείνος ψάχνει κάτι συγκεκριμένο πάνω στον πάγκο. Αν είναι κουρασμένος ή όχι, το δείχνει μέσα στον αγώνα — όχι εκεί πάνω στην κουκίδα μιας μετάφρασης.

ΡΕ ΡΕ ΑΓΟΡΑ ΜΟΥ, τι ιστορίες λες εκεί πάνω ρε; 😤 Ουμτιτίδης κουρασμένος;;; Μας έχεις ξεγράψει βρε παιδί;;; Ρε εγώ θυμάμαι την εποχή που έφερνε εκείνος τον Χουχούμουντας και του έκλεινε το στόμα σαν να ήταν ντουβαρόπανο! Αυτος ήταν ατσάλινος εκεί πάνω 🔥 Σταμάτησε εκείνος το αηδές πάτημα εκεί στην πορτογαλική γωνία εμένα ζούλα! Και τώρα λες πως καθόταν σαν μολύβι στον πάγκο;;; Ρε Ουμτιτι μου μην ταράξεις τις μούρες σου εκεί πάνω!!! Αν είναι κουρασμένος ας μας τον δείξει μέσα στο γήπεδο όχι με λόγια!! Στις κερκίδες ξέρουμε τι πάθαμε το περσινό Μάη στους πρόκριμους— εκείνοι οι κίμονες που έκαναν το κέντρο σαν άλσος πεύκων!!! Αυτος ξέρει τι σημαίνει αγωνιστικότητα, αλλιώς δεν είχε κατέβει ποτέ στην Πάτρα μαζί μας στα ΑΕΚ-Παναθηναιικός εκείνα τα σαββατοκύριακα! Και τώρα λες πως ψάχνει κάτι;;; Να μας δώσει αυτός εκείνος ο τρομερός ένας γκολκίκ στο κέντρο και τελείωσε η ιστορία!! 💪 Αυτός δεν φεύγει έτσι εύκολα— αυτούς τους ανθρώπους τους φτιάχνει η αλήθεια του Πειραιά!! Δεν αφήνουμε κανέναν Γερμανό να μας κάνει πισινή στην άμυνα μας!! Την ομάδα πίσω της μέχρι τέλους!!

Άντε λοιπόν, βάλτε τους όλους στο ίδιο κουτί μην ψάχνετε επιχειρήματα στις βιτρίνες της αγοράς. Αυτός ο Ουμτιτιδες πάνω στον πάγκο; Ρε παιδιά, σας θυμίζω πως τον Μάρτιο του περσινού χρόνου, όταν κάναμε 1-0 μέσα στη Λεβαδεία με τρείς αλλαγές και κανένα σουτ των αντιπάλων στη μεγάλη περιοχή εκείνο το δεκάλεπτο, εκείνος καθόταν ήσυχος σαν σοφός αγρότης που περιμένει να ωριμάσει η σοδειά του. Την επομένη μας έκαναν 4-0 από το Μαρσέιγ εκεί μέσα όπου είχε χάσει άλλη ομάδα πέντε συνεχόμενους αγώνες χωρίς σουτ στην περιοχή της. Και τώρα λέτε πως κάθεται εκεί σα φορητός καναπές επειδή έκαναν μία άδικη ερώτηση σε κάποιο γαλλικό ντους; Ποιοι μιλάνε για κούραση; Εκείνος ο άνθρωπος έχει ένα σώμα που όλοι οι βάτραχοι της Λεωφόρου Συγγρού βγάζουνε γλώσσα βλέποντάς το στα γυμναστήρια τις πρωινές ώρες. Αν ήταν κουρασμένος εδώ και τρία χρόνια, τότε που έκανε τρεις νικηφόρες αλλαγές μέσα στον αγώνα με τόσους τραυματισμούς στο roster, τότε αυτά που λέτε εσείς είναι ψίχουλα ψωμιού που τα σκάει ο αέρας. Αλλά ας μιλήσουμε για αυτό που ψάχνει εκεί πάνω: εκείνος ψάχνει έναν άνθρωπο που μπορεί να διαβάσει την κίνηση ενός المركزية σαν εισαγγελέας έναν κατηγορούμενο. Ο Γιούσουφ Φοφανά εκεί που του έδωσαν έναν περιορισμένο ρόλο αριστερά τριών — δώστε του δουλειά σαν είναι εκείνος ο βραχίονας που σπάει το κλουβί των Γερμανών κάθε φορά που αγγίζουν τη μπάλα πιο κοντά στον χώρο μας. Εκείνο το "ξύλινο τιμόνι" που ανέφερε ο Άρης πιο πάνω δεν είναι θέμα τύχης· είναι αποτέλεσμα που χτίζεται πάνω σε νούμερα όπου άλλοι βλέπουνε μόνο μία μπίλια τυφλής μπάλας. Και τέλος, τον Πατριάρχη βγάζουμε έξω εδώ επειδή θέλει να κάνει μαγείρεμα στον πάγκο με το οποίο όλοι όσοι βγήκανε μιάμιση φορά στον αγωνιστικό χώρο ξέρουνε τι είναι αυτό; Δεν μιλάμε για ένα σάκι αλεύρι πάνω στον πάγκο — μιλάμε για έναν άνθρωπο που ξέρει πώς να σβήνει τις φλόγες εκεί κάτω πριν καούν όλα τα χαρτιά της ομάδας.

ακούστε για παράδειγμα τι έκαναν οι γερμανοί εκεί το 2018 στον κόσμο; αυτός ο Ουμτιτίδης όχι μόνο έπαιξε σαν βράχος εκεί μέσα αλλά άλλαξε και τον τρόπο που έβλεπε η ομάδα τους τις αμυντικές ζώνες. πάνω από εκείνον τον πάγκο κάθονταν σαν πυρετός όταν πήγαινε η μπάλα στις άλλες περιοχές. ξέρετε τώρα γιατί τον βγάζουνε συχνά μέσα στον αγώνα; γιατί εκείνος διαβάζει τις κινήσεις σαν να έχει και δεύτερη ομάδα να ελέγχει ταυτόχρονα από εκεί πάνω. όμως τώρα λένε πως κουράστηκε; λες και κάποιος έχει προσθέσει κι άλλη δουλειά πάνω στους ώμους του χωρίς αυτός να ξέρει πώς να την πετάξει. ποιος θυμάται εκείνον τον Ιανουάριο του 2022 όταν έκανε τρεις αλλαγές μέσα στον αγώνα και η ομάδα δεν έχασε ούτε σουτ στην μεγάλη περιοχή εκείνο το δεκάλεπτο; εκείνος δεν κάθεται εκεί πάνω σα κάποιος που περιμένει την βόλτα του τραμ — ψάχνει κάτι συγκεκριμένο και φαίνεται πως ακόμα δεν το βρήκε. και όσο για το "ξύλινο τιμόνι" που μιλούσε ο άλλος εκεί πάνω; ένας άνθρωπος που έφερε τον Μαρσέιγ στην κορυφή μετά από πέντε συνεχόμενους αγώνες χωρίς σουτ inside, σίγουρα δεν κάθεται εκεί σα βουβός θεατής επειδή τον ρώτησε κάποιος δημοσιογράφος από ένα ντους. αυτοί που βγάζουν τέτοιους χαρακτηρισμούς είναι εκείνοι που βλέπουνε τον Ουμτιτίδης σα μία φωτογραφία μέσα σε άλμπουμ — ξεχνούν πως εκείνος κάθε φορά βγάζει την ομάδα σαν από χοάνη όταν φαίνεται πως όλα κλείνουνε σφιχτά εκεί κάτω. έτσι κι αλλιώς, ο χρόνος εκεί πάνω στον πάγκο είναι σκληρός φίλοι — είτε τον βλέπετε σα κουρασμένο είτε σα φάρο που ψάχνει κάτι ακόμα πιο δυνατό. αυτή η φήμη όμως δεν είναι νέα. στηρίζεται πάνω στο ίδιο μαγικό φίλτρο που χρησιμοποιούσαν πριν χρόνια όταν έλεγαν πως κάποιος coach έχει ξοδέψει όλες του τις δυνάμεις επειδή έκανε τρεις αλλαγές μέσα στον αγώνα. εκείνος όμως βγήκε σα νέος άνθρωπος και έδωσε τίτλο μετά από εβδομάδες τέτοιων "κουρασμένων" επιχειρημάτων. λοιπόν εσείς τι λέτε; αυτός κάθεται εκεί επειδή ψάχνει έναν άνθρωπο σα τον Γιούσουφ εκεί πάνω αριστερά, ή επειδή τελικά έκανε η καθημερινότητα εκείνου του ρόλου την δουλειά της πάνω του; εμένα εκεί πάνω πάνω στον πάγκο μου αρκεί η απόδοση εκεί κάτω — όλα τα άλλα είναι σκόνη στον αέρα όταν ανάβει η φωτιά.