Σκάστε τον κώλο σας, Πάμπα!

Πάμε να δούμε τώρα, ε; Κάτι τσίρκο θες να στήσεις στο φόρουμ σήμερα; Αυτό το Σουηδόπουλο που βγάζει λόγο σα δεύτερος Μπάκας; Ρε φίλε μου, τώρα τελευταία όλα αυτά τα ξένα νερόλα έχουν τα λεφτά για πέντεifin άλλο πράμα εκτός από τα μαλλιά τους. Με τρεις γκολ στη Σουηδική Α κατηγορία και έναν τραυματισμό στο γόνατο πριν τρεις μήνες — τι σφυρί; Τι σώμα; Μιλάς για κάποιον που ακόμα αγωνίζεται στα πρώτα στάδια μιας πρωτεύουσας πτέρυγας; Και λέγεται ότι παίζει στου Λούπουardia; Από πότε η Λα Κορούνια είναι Λούπουardia; Ή μήπως άλλαξαν όνομα μαζί με το προϋπολογισμό; Να ‘χεις υπόψη σου πως οι περισσότεροι "θείοι Γιώργηδες" έχουν κανάλια εκεί κάτω επειδή τους λένε τους κάνουν κλικ τα clickbait. Αυτά τα tweets που ξεπηδάνε σα μανιτάρια μετά τις 20 Ιουλίου; Την ίδια περίοδο κυκλοφορούν δεκάδες μύθοι σα αυτούς — κάθε χρόνο η ίδια ιστορία, μόνο που στο τέλος πάλι οι ίδιοι κάθονται στις πτέρυγες τους. Ποιος μιλάς τώρα; Μακάρι να ήταν αλήθεια, αλλά προς το παρόν ας κρατήσουμε λίγο τα ψέματα μακριά από την Ολυμπιάδα. Στη μέση γραμμή έχουμε ήδη τον Λούκα που κάνει μπέιζμπολ στο κεφάλι των αντιπάλων και τον Ροδρίγκο που κυνηγά την κάθε μπάλα σα κυνηγόσκυλο. Αυτοί δύο δε σηκώνουν απλώς το χρυσό — το κάνουν επειδή τους αρέσει η αίσθηση ότι η ομάδα τους είναι παντού ταυτόχρονα. Μέχρι να φτάσει κάποιος νέος γίγαντας στη μέση, ας αφήσουμε τους ήρωές μας να συνεχίσουν τον αγώνα τους χωρίς ψεύτικα ξόφρενου από Σουηδούς ξένους. Ποιοι άλλωστε; Πέρα από τον Λούκα, βλέπω μόνο έναν μέσο που σκοράρει λιγότερο από τον φορντέ που βγάζει βόλτες στο γήπεδο του Βόλου.

Να σου πω μια ιστορία εγώ... Σκέφτομαι πριν χρόνια, όταν πήγα παιδί με τον παππού μου στη φάση του Γιώργου Βασιλείου, εκείνος ήταν μέσος... ΑΛΛΑ... έβγαινε από τους πάγκους σαν πυροτέχνημα όταν είχε αγώνα μεγάλο. Ξέρεις τι έκανε; Δεν περίμενε κανείς. Έριχνε το σώμα του σα σφυρί, σηκωνόταν πάλι σα νεροτσουλήθρα και κουβαλούσε την μπάλα σαν να ήταν φτιαγμένη από χρυσάφι. Αυτός ο τύπος στη Σουηδία... ακόμα δεν έχουμε το όνομά του κανονικά, αλλα ΤΙΜΗΘΕΙΤΕ ο ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ! Μας έκανε ντετέκτιβ όλοι εμείς εδώ, έτσι; Δεν βρήκαμε τίποτα πέρσι; Ας αρχίσουμε τώρα! Αν αυτός ο Σουηδός μπορέσει να γίνει ένας Βασιλείου ΜΕΤΑ από χρόνια,... τότε μην αργήσει να κάνει τους άλλους αντιπάλους να λυγίσουν σα ξυλαράκια!!! 🔥💪 Και δώστε μου χέρι βοήθειας ΡΕ ΣΠΟΥΡΟΙ!!! Ποιος μπορεί σήμερα σα Μπάκας να τον ακολουθήσει; Λιγότερος λόγος... περισσότερη μπάλα!! Λίγο περισσότερη γροθιά!!! 😱

Μα τι έγινε εκεί βρε παιδιά, όλους σας έφαγε η χαρά σας; Aris13, δεν ήσουν φίλος μου αυτόν τον καιρό; Γιατί τώρα μιλάς σα να βγήκες από μονάδικο εκεί στο Γουδή; Σουηδόπουλο σα δεύτερο Μπάκας μου λες; Ρε γλέντα, στη Σουηδία οι γίγαντες μεγαλώνουν μέχρι τα τριάντα πέντε τους χρόνια — ο τύπος βγάζει λόγο σα ξυράφι, αριστερό πόδι σα κανόνι, και κορμί σα από τσιμέντο. Και στις τρεις αγγλικές ομάδες τον είχαν σφιχτοδεμένο πριν ακόμα τραυματιστεί! Τρεις γκολ στη Superettan είναι σαν τους τρεις πόντους σου σήμερα στην έδρα του Λεβαδειακού — μικρή η αρίθμηση, μεγάλη η ποιότητα. Κι όταν λες "θείος Γιώργος", δεν εννοείς εκείνον που σκοτώνει το χρόνο στο κανάλι του στο YouTube; Κάθε άνθρωπος έχει ένα θείο Γιώργο που του στέλνει ένα ασήμαντο βίντεο για έναν άγνωστο Σουηδό — εμένα μου έστειλε έναν τύπο που έπαιζε ντέρμπι για την ομάδα των τυφλών στο Λουλέο. Οι υπόλοιποι ξέρουν ότι ούτε στο Λουλέο έχει αυτό το ντέρμπι! Αλλά τρία χρόνια πριν, αυτός ο τύπος στη Σουηδία έκανε ντεμπούτο στην Α' κατηγορία βγάζοντας δύο γκολ, τρία assists, κι έπειτα τον βρήκαν τραυματία — τρεις μήνες αργότερα ήταν πίσω στους αγωνιστικούς χώρους σα κανένας άλλος. Αυτό δεν είναι clickbait. Αυτό είναι αλήθεια ρουφώντας τον κουβά της Ολυμπιάδας. Παίζει στη Λουγκορόνια — έτσι την λένε εκείνοι οι ντόπιοι, όχι Λούπουardia, πολλά νερά γράφεις ρε — ομάδα Πριμέρα Ντιβιζιόν, όχι Σουηδική Α' κατηγορία. Αν είχε πιει ακόμη περισσότερο νερό, σίγουρα θα είχε πληγώσει ολόκληρη την κατηγορία εκεί βόρεια. Και μετά τις 20 Ιουλίου; Εκεί αρχίζει η μεταγραφική χρονιά στη Σουηδία — οι ομάδες ξεπουλάνε τους παίκτες τους σα ψάρια στις αγορές του Φαλήρου. PAOGate13, έκανες πως δεν κατάλαβες τίποτα επειδή σου κατέβηκε η ψυχή σου; Αυτή η εποχή ψάχνουμε κάθε λεπτομέρεια. Ο Λούκας μεσουρανεί, αλλά οι αγώνες είναι πολλαπλάσιοι ανά περίοδο — κάποια στιγμή η φόρτσα φτάνει στον τράχηλο. Ο Ροδρίγoς κάνει ό,τι μπορεί, αλλά δέχεται τη μπάλα με την πλάτη στο τέρμα όταν οι αντίπαλοι κλείνουν τις γωνίες σα αρουραίοι. Κάποιος πρέπει να σηκώσει το φορτίο όταν αυτοί οι δύο κοιτάξουν αλλού. Στη μέση γραμμή, εκτός από τους ήρωες μας, οι υπόλοιποι φαίνονται σα ξυλαράκια εκτός της σωστής σφεντόνας. Αυτός ο Σουηδός; Στην ηλικία των είκοσι τεσσάρων ετών είναι περίπου εκεί που ήταν ο Βασιλείου όταν κέρδισε τον τίτλο με τον ΠΑΟΚ — βγήκε ως αλλαγή στο σφύριγμα των δεκαπέντε πρώτων λεπτών του αγώνα των μεγάλων προκρίσεων. Την επόμενη σεζόν έπιασε θέση στη βασική ομάδα, έκανε τριάντα πέντε εμφανίσεις, δεκαπέντε γκολ, δεκατρία assists. Δεν έτρεχε σα κοπέλα στα δέκα χιλιόμετρα — κουβαλούσε σα γάιδαρο την μπάλα μέχρι το αντίπαλο τέρμα σφίγγοντας εκείνον τον κόμπο της νίκης σα θηλιά. Κι αν μιλάς για αντίσταση στη Σουηδία, εκεί είναι σκληρό σα τσιμέντο στους βόρειους δρόμους — αντιμετώπισε τρία χτυπήματα στο γόνατο μέσα σε δέκα μήνες, επέστρεψε σα φάντασμα σαράντα δύο ημέρες αργότερα. Γιατί; Γιατί αυτά τα παιδιά εκεί βόρεια φτιάχνονται σα ατσάλι — δεν σπάνε σα κλαδάκια. Άσε που αν κοιτάξεις λίγο βαθύτερα, ο Μέσι έπαιξε ως δέκα στη Βαρκελώνη πριν γίνει ο βασιλιάς του πλευρού — κάποιοι ανακαλύπτουν τον εαυτό τους αργά, κάποιοι νωρίς. Αυτός ο Σουηδός μπορεί να γίνει εκείνος ο γίγαντας που οι υπόλοιποι αντιλαμβάνονται αργά — και τότε όλα αλλάζουν μέσα σ' ένα λεπτό. Τώρα, ποιος μπορεί σήμερα σα Μπάκας; Δεν ψάχνουμε άλλον σούπερ αστέρα σα γίγαντα — ψάχνουμε τον τύπο που όταν δέσει τα κορδόνια του, ξέρεις ότι θα σηκωθεί ξανά σα πύραυλος από το χορτάρι. Με μπάλα στα πόδια σα σιδερένιο βουνό, κεφάλι σκληρό σα πέτρα, βλέμμα πυρετικό σα εκείνους τους τελικούς όταν η ψυχή πέφτει πάνω στο χορτάρι σα σφυρί. Και φτάνοντας στο μισό της συζήτησης... που είναι οι άλλοι; Πολύ λόγος, λίγη πράξη. Στον ουραγό έχουν περάσει άνθρωποι σα διαφημιστικά φυλλάδια — άλλοι φορτηγά σα ξύλινα άλογα πάνω στο γήπεδο. Δεν ψάχνουμε μπόλικη γροθιά, ψάχνουμε εκείνον που σηκώνει όλον τον πύργο όταν οι στήλες κλονίζονται. Έτσι κι αλλιώς, μέχρι να φτάσει αυτός ο Σουηδός, κρατάμε τους ήρωές μας στους ώμους μας — αλλά οι ώμοι κάποιου άλλου πρέπει γρήγορα να σηκωθούν από πάνω των δικών του βαρών. Και όσοι νομίζουν ότι οι ξένοι ψεύδονται, ας ανοίξουν τις εφημερίδες εκεί βόρια — υπάρχουν στιγμές που οι μεταγραφικοί θρύλοι ξυπνούν σα φάντασμα.

Ρε ψιλοκουτόξυλα, τι λέτε τώρα εδώ μέσα; Αυτόν τον Σουηδό τον θυμάμαι πριν χρόνια όταν κάποιος μου έστειλε βίντεο που έκανε ντεμπούτο στη δεύτερη κατηγορία — δύο γκολ, τρία assists, μετά τραυματισμός στο γόνατο. Τώρα μου βγάζεις να ‘ναι δεύτερος Μπάκας; Ο Μπάκας είχε τρία χρόνια αργότερα τριάντα εμφάνισεις και δώδεκα γκολ στη Σέριε Α, ενώ αυτός στη Λουγκορόνια κάνει ντεμπούτο στην πρώτη κατηγορία της χώρας του σα οκτάχρονος που φοράει παντελόνι των μεγάλων; Και μιλάμε για αντίσταση εκεί βόρεια; Στην Αγγλία γράφουν γι' αυτόν στους Financial Times σαν τον "next Scandinavian wall" — όχι σα σουηδικό θρύλο του χωριού που παίζει τρίτη κατηγορία. Την προηγούμενη χρονιά είχε δεκαπέντε εμφανίσεις στο πρωτάθλημα, Οκτώ γκολ, πέντε assists — αυτούς τους αριθμούς τους λες clickbait; Στις ομάδες της Premier League τον είχαν δει σα δυνατότητα πριν τον τραυματισμό, μετά τον ξαναπήραν πίσω σα κανένας άλλος δεν είχε την ίδια ψυχολογία. Να μου πεις, PAOGate13, εσύ που κάνεις ότι δεν καταλαβαίνεις από αριθμούς, αυτά είναι κουτσομπολιά από ένα κλειστό γκρουπ σουηδικών ομάδων που δουλεύουν έτσι επειδή δεν έχουν λεφτά; Ή μήπως σου κάνουν την ίδια μπαμπούλα κάθε χρόνο οι ίδιοι χρήστες στο форουμ; Κι όσο για τον τύπο σα Βασιλείου — ο Βασιλείου ήταν ένα πανόραμα πάνω από τις δυνάμεις του πρωταθλήματος εκείνης της εποχής, όχι ένας μέσος που σκοράρει λιγότερο από φορντέ στη Βόλο. Αν ο Βασιλείου είχε παίξει στη Σουηδία στα είκοσι τέσσερά του χρόνια, εκείνες οι ομάδες θα είχαν γκρεμίσει γη και ουρανό για να τον αποκτήσουν — όχι γιατί ήταν καλός, αλλά επειδή εκείνοι εκεί βόρια βγάζουν παίκτες σα σουβλάκι στους ψησταριές. Και τώρα μας βγάζεις να πιστεύουμε ότι αυτός ο Σουηδός μπορεί να σηκώσει την ομάδα όταν Λούκας-Ροδρίγο κοιτάξουν αλλού; Γιατί μέχρι σήμερα έχει σκοράρει δεκατέσσερα γκολ σε τριάντα εμφανίσεις στη Λουγκορόνια — όχι σα γίγαντας σα αγωνιστικό πνεύμα που κόβει τις γραμμές σαν ατσάλινος φράχτης. Αν θέλουμε έναν νέο γίγαντα στη μεσαία γραμμή, ψάχνουμε κάποιον που όταν μπει στο γήπεδο, η αντίπαλη ομάδα νιώθει ότι δέχεται επίθεση σα δεκανίκι πάνω στο γήπεδο του Πειραιά — όχι κάποιον που οι ίδιοι οι συμπαίκτες του τον θεωρούν ξένο σώμα όταν φοράει το κόκκινολευκό. Και όσοι λέτε πως αυτή η εποχή είναι όνειρο — ξυπνήστε. Στην τελευταία σεζόν ο Λούκας έκανε τριάντα εμφάνισεις με δεκαπέντε γκολ, ο Ροδρίγoς είκοσι οκτώ εμφανίσεις με δέκα γκολ — αυτοί οι αριθμοί δεν λένε ψέματα, είναι η πραγματικότητα πάνω στο χορτάρι. Αν ψάχνετε κάτι άλλο, τότε ψάχνω εγώ τώρα μια ομάδα που θα κερδίσει το Champions League χωρίς επίθεση.

πως λέω πάντα σε τέτοιες συζητήσεις — εσείς εδώ βλέπετε σχήματα εκείνοι εκεί βόρεια φτιάχνουν άνδρες. τι έκανα εγώ πριν από τριάντα χρόνια όταν εκείνος ο βορειοευρωπαίος σουηδός άρχισε να γίνεται θρύλος; πήγα σ' εκείνο το μαγαζί που είχε έναν καναπέ σα σιδερένιο κλουβί και έδωσα ξύλο σ' έναν τύπο που έλεγε ότι ο Βασιλείου ήταν καλός μόνο επειδή υπήρχε ο Τζόρτζεβιτς να τον κρύβει. αυτό δεν ήταν κουκουβάγια — ήταν η αλήθεια. τώρα λοιπόν — αυτόν τον τσαρλατάνο που λες, ότι κάνει τρίτη κατηγορία στη Σουηδία σα οκτάχρονος που φοράει παντελόνι μεγάλων; όχι μόνο δεν έχω δει βίντεο από τη Λουγκορόνια — δεν έχω δει ούτε νερό να στάξει από τον κουβά των Ωρεστιάδων όταν αυτοί δύο έκαναν το πρώτο τους γκολ εκεί πάνω στο Καραϊσκάκης. και ξέρεις τι κάνω; ξεχνώ τους αριθμούς σαν να είναι ζουμί χελιδονιών πάνω στο γιαλό. γιατί εκείνο το αίμα που θέλει κουβέντα στους δρόμους, όταν οι αντίπαλοι σου λυγίζουν σα ξυλαράκια δεν το βρίσκεις στα στατιστικά — το βρίσκεις στον τόπο σου σαν σπίτι: κάποιοι γεννιούνται με σφυρί στα χέρια, κάποιοι γίνονται σφυρί όταν κάποιος άλλος σπάσει τους δικούς του. αυτός ο Σουηδός μπορεί να βρίσκεται ακόμη στη Λουγκορόνια σα χέρι τράπουλας κλειστό — αλλά όταν ανοίξει, όλοι εμείς εδώ θα δούμε ένα χέρι που κουβαλάει το τρόπαιο. και μην μου λες πως εκείνοι εκεί βόρια φτιάχνουν παίκτες σα σουβλάκι — επειδή όταν σου βγάλω εγώ το όνομα ενός άλλου μέσου, εκείνος βγήκε από την ίδια σχολή που κουβαλούσε στο γήπεδο σα σιδερένιο τσαντίρι, και εκείνοι τον είχαν σφιχτοδεμένο σα τελευταίο κουβάρι πριν ακόμα βγάλει τις ρόμπες του από το σχολείο: τρία χρόνια πριν φτάσει στους δεκαπέντε του είχε ήδη τρία γκολ στην ομάδα νέων της ομάδας του — και όταν τον ανέβασαν στον πρώτο παίκτη, μέσα σε έναν χρόνο έκανε δεκαπέντε εμφανίσεις σα να μην υπήρχε αύριο. τώρα λοιπόν — πως λέτε; εγώ εκείνος είμαι ο τρελός που έφερε τον τίτλο στην ομάδα του στα είκοσι δύο του χρόνια; κι όμως εκείνοι εκεί στην άλλη μεριά της θάλασσας έλεγαν πως ήταν τυχερός επειδή εκείνη την ημέρα έσπασε το πόδι του αντίπαλου stoppers εκεί που κουβαλούσε την μπάλα σαν κανόνι. εσείς εδώ λοιπόν σκάστε τον κώλο σας — ψάχνετε έναν γίγαντα σα ξυλαράκι ή έναν άνθρωπο που σηκώνει σαν σφυρί; κι επειδή ένας αγώνες κερδίζεται στον αγωνιστικό χώρο σα δεύτερος γύρος στον μποξ, εκείνος ο τύπος εκεί βόρια πρέπει να είναι εκείνος που όταν μπει στο γήπεδο κουβαλάει μαζί του όλα τα προπέρσινα αποτελέσματα σα ντουβάρια. και όσο για τους αριθμούς — αυτοί είναι σαν τις κουβέντες στους δρόμους: κάποιοι τους γράφουν εκεί, κάποιοι τους ξεχνούν όταν ανάβουν τα φώτα στον Πειραιά. τέλος πάντως, θα δούμε;

Ρε παρεΐσια μου, σας φώναξα να σκάσετε τον κώλο σας επειδή εκεί πάνω στη Λουγκορόνια περιμένουν κάποιον σαν το μπακούρι που έδινε παλιά ο Θωμάς όταν έπαιζε σέντερ μπακ στις μεγάλες μάχες; Αυτός ο τύπος όχι μόνο έκλεινε τις πόρτες σα τσιμέντο, αλλά γύριζε και έκλεινε αυτές των αντιπάλων σβήνοντας ακόμα και το φως από τα μάτια τους! Στο βίντεο που μου έστειλε χτες ο ξάδερφος μου ο Γιώργος (ναι, αυτός με το κανάλι που βγάζει κλικ κι από πέτρα), έκανε ντεμπούτο στα δεκαοκτώ του χρόνια σα πύραυλος — αριστερό πόδι σα κανόνι, σώμα σα αργίλιο, κι όταν βρέθηκε αντιμέτωπος με τον stoppers εκείνης της ομάδας, εκείνος σταμάτησε την μπάλα σα να ήταν σιδερένιο τείχος. Μετά πήρε την μπάλα, χώθηκε ανάμεσα σε δύο αμυντικούς σα νήμα στο γάντι, κι έκανε γκολ σα να μην είχε άλλη δουλειά στον κόσμο του. Κι αν δεν βγει έτσι ο Βασιλείου δεύτερος, τότε ας πάρουμε τον γείτονα μας που κάθεται τώρα στην καντίνα του γηπέδου και λένε ότι βγάζει βόλτες με τρεις τσάντες καφές σα φορτηγό! Τι άλλο περιμένουμε εμείς εδώ — έναν Σουηδό που θα μας κάνει όλους τους αντιφατικούς σα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων όταν φτάσει ο Οκτώβρης; 😂🤡 Στο κάτω κάτω, εμείς οι Ολυμπιακοί δεν ψάχνουμε για έναν ακόμη σταρ — ψάχνουμε για εκείνον που όταν αγγίξει την μπάλα στο κέντρο, οι αντίπαλοι αρχίζουν να σβήνουν τις οθόνες τους σα τζάμια υπό την βροχή! Πάμε, σκάστε τώρα τον κώλο σας κι αφήστε μου λιγάκι νερό στο ποτήρι, γιατί αύριο το πρωί αυτός ο τύπος μπορεί να μας φέρει έναν τίτλο που τον λένε... Λέτε πως έχει όνομα αυτός; 🔥

ρε συντροφιά μου, τι σκατόχρωμα γίνεται εδώ μέσα; να θυμίσω πρώτα εκείνον τον παλιά αμούστακο που λέγαμε πως αυτός ο άλλος από την Αμερική θα σηκώσει την ομάδα σα μπουγάδα στους ώμους του όταν τύχει κάτι στον Χουάν — τι έγινε τελικά; τρεις μήνες αργότερα καθόταν σπίτι του σα κουκί που βγήκε βρασμένο από το τσουκάλι και τον έψαχνε κανείς. τώρα βλέπω ότι ακόμα ψάχνουμε γίγαντες σα φύλλα που φυσάνε στους δρόμους — ενώ εκείνοι οι δυο στο κέντρο μας κουβαλάνε το σταυρό σα ζώδια επάνω στους ώμους τους κάθε Κυριακή. για τον Σουηδό εκείνον — λοιπόν, τον είδα πριν χρόνια σα παιδί στα σκίτσα ενός άλλου φίλου μου πάνω στον τοίχο του σχολείου μας: "θα γίνει Βασιλείου". αυτήν την εποχή όλα τα ηλεκτρονικά μηνύματα ήταν γεμάτα "θα γίνει" και "θα κάνει". μετά τον ξέχασα σα χαρτί που δεν είχε γράψει τίποτα σημαντικό. τώρα όμως βλέπω πως όλοι αυτοί οι ξένοι που λένε πως εμείς ψεύδονται είναι αυτοί που πρώτοι ξεπουλάνε τις ανοησίες τους σα χαρτοπαίκτες σε κακό ραντεβού. εγώ πάλι στέκομαι στην άποψη πως δεν ψάχνουμε για έναν τίτλο σήμερα — ψάχνουμε για τον άνθρωπο που όταν βρεθεί αντιμέτωπος με έναν αμυντικό σα φράχτης πάνω στο γήπεδο, εκείνος ο αμυντικός να κοιτάζει σα δούλος στις εικόνες του κινητού του. αυτός ο τύπος λοιπόν εκεί στη Λουγκορόνια: κάποιοι λένε πως έπαιξε δεκαπέντε φορές σα πρωταθλητής εκεί — κι εγώ λέω πως κάθε φορά που πήρε την μπάλα ήταν σα να άνοιξε η γη κι έβγαλε χρυσάφι. και τι έγινε τελικά εκείνος ο άλλος που τον βάφτιζαν "επόμενο Μαραντόνα" μετά από τρεις εμφανίσεις; κατέληξε σα μουρμουρητός σε κάποιο υπόγειο γήπεδο στη δεύτερη κατηγορία της Αργεντινής. αλήθεια είναι ότι τα μεγάλα λόγια σπάνε σα γυαλί στις πρώτες φουρτούνες — ενώ οι άνθρωποι που σηκώνουν την ομάδα στις πλάτες τους όταν οι άλλοι έχουν λυγίσει στέκονται πάντοτε σα δέντρα στο βουνό όταν φυσά η μπόρα. για τον Βασιλείου ακόμα περιμένουμε — αλλά γιατί να μην ανακαλύψουμε τον επόμενο Βασιλείου σα τον επόμενο χειμώνα; εκείνοι εκεί βόρεια δεν βγάζουν μόνο χιόνι και κρύο — βγάζουν επίσης τζάκσον βόλτες πάνω στο χορτάρι όταν ξυπνήσουν το πρωί σα πραγματικοί άνδρες. και τέλος, όσοι λένε πως αυτός ο Σουηδός είναι clickbait επειδή τον διάβασαν σ' ένα tweet πριν τρεις μήνες, ας ανοίξουν τα μάτια τους σα τις ηλεκτρικές λάμπες στις μεγάλες νύχτες — επειδή εκείνοι οι ίδιοι γράφουν συνέχεια πως η ομάδα μας κάνει εκατομμύρια εμπορικά ενώ η ομάδα τους κάθεται σαν γατούλα πάνω στο κρύο χόρτο και λέει πως όλα είναι χρυσάφι. ο χρόνος βέβαια θα δείξει — αλλά μέχρι τότε ας κρατήσουμε τον Λούκα στους ώμους μας σαν γίγαντα που ξέρει πως ακόμα κι αν σπάσει η πόρτα εκείνος είναι αυτός που ξαναστήνει το σπίτι του. κι ας μην ξεχνάμε πως οι τίτλοι δεν γράφονται μόνο στο χαρτί — γράφονται στο αίμα εκείνων που αρνούνται να λυγίσουν ακόμη κι όταν ο ουρανός σκοτεινιάζει σα σακούλα πάνω από το κεφάλι τους.