Ποιον βγάζουμε τώρα από την λίστα

Αλήθεια, η κουβέντα για Κανάτη τώρα πάλι άρχισε; Στο τσούρμο λες κι έχουμε προϋπολογισμό στις επιλογές μας σαν κυβέρνηση! Ωραία μουσική όλοι ακούνε, κι εγώ τι να σου πω — στον τελευταίο αγώνα του στον Αγιασμό, την τελευταία σέντρα μου θυμάμαι... από οικοδομή στην Γλυφάδα. Σαράντα μέτρα βελονιά από την περιοχή! Τέτοια καλάβια δεν μπαίνουν στην ομάδα σαν δώρο για τους θρύλους. Ποιες αποδείξεις θέλεις ακόμα; Την ψυχολογία του σαββάτου όπου χάνουμε τρεις-δύο σαν τρελοί ή τα νούμερα του στραγγαλισμού που κάνει στις αντίπαλες άμυνες όταν έχει χρόνο; Κάπου εδώ κάπου εκεί βρίσκεται η διαφορά — όχι στις ιστορίες περί γκανιότας.

Ρε αγγελούδια μου!!! ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΕΤΕ ΠΟΙΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ! 🏆🔥 ΠΟΙΟΝ ΛΟΙΠΟΝ ΤΡΕΛΑΙΝΕΣΤΕ ΝΑ ΒΓΑΛΕΤΕ ΤΩΡΑ ΣΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ;;;; ΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΣΩΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟ "ΚΟΥΤΣΟ ΣΑΒΒΑΤΟ" ΟΤΑΝ Ο ΑΣΤΕΡΑΣ ΚΟΥΡΑΖΕΤΑΙ;;;; Κανάτη βγαίνεις τώρα;;; ΤΟΥΡΜΠΑ!!! 💪💛❤️ Αυτός όταν τον βλέπεις πετάγεται σαν αστραπή από το πίσω δεξί και σου βγάζει την μπάλα μέσα στον πάγκο των αντιπάλων!!! Και όλα αυτά μετά και το φετινό Γιουρο!!! 🎉🎊 Ποιος άλλος μπορεί να φέρει τόσο θράσος στις αντεπιθέσεις;;; Ποιος άλλος ξέρει να δίνει τόσο ψυχή στο γήπεδο;;; ΜΗΝ ΑΚΟΥΤΕ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΟΥΦΛΑΔΕΣ!!! Αυτοί οι οικονομολόγοι πριν την κρίση ψιλο-κοιμούνται στον πάγκο!!! Ο Κανάτης είναι ΜΑΧΗΤΗΣ!!! ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΔΕΝ ΞΕΦΕΥΓΕΙ ΤΙΠΟΤΑ! Και τέλος πάντων... ΤΙ ΘΕΛΟΥΜΕ;;; ΝΑ ΣΚΟΤΩΘΟΥΜΕ ΚΑΘΕ ΣΑΒΒΑΤΟ;;; Ή ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΑΣΤΕΡΑ ΜΑΣ ΠΑΝΤΑ;;; 😤😤

Ρε παιδιά, αυτή η κουβέντα για Κανάτη έχει φτάσει σιγά σιγά να μοιάζει με... θρησκευτικό δόγμα στη γωνία εκεί πέρα. Την πήραμε κι εγώ απότομα αντιμέτωπος με την πραγματικότητα του γηπέδου — όχι επειδή είμαι κακός οπαδός, αλλά επειδή μου αρέσει το μπάστα μου ψυχολογικά αυτά τα πράγματα. Τι λες τώρα: Αν κοιτάξεις στο γήπεδο των γηπέδων, στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς εναντίον του Παναθηναϊκού στους ημιτελικούς του κυπέλλου, εκεί που ο Κανάτης είχε εκείνο το ριάλιτι διάρκειας 15 δευτερολέπτων όπου έκανε το γήπεδο να πάγωσε. Μία σέντρα από πίσω δεξιά, όχι άσχετη η τοποθεσία, σου λέει κάτι; Αυτός δεν είναι ο τύπος που του στέλνεις σέντρα τρεις φορές και του βρίσκεις γωνία μέσα από το φράχτη — αυτός σου βγάζει την μπάλα εκεί που δε λογαριάζεις εσύ καν. Αυτό δεν είναι λύκειο, αυτή η ομάδα έπαιζε συνέχεια έτσι μέσα στο βρώμικο γήπεδο του Αγιασμού, εκεί που οι αντίπαλοι τρίβονται σαν γατούλες. Αλλά εδώ είναι που η μπάλα σταματάει: Στην ηλικία. Στις εικόνες του Γιουρό που γυρίσαμε σπίτι χτύπαμε στον τοίχο, όταν ο ίδιος έκανε τον κύκλο γύρω από τον εαυτό του σαν πλούσιο θηριοδαμαστής επειδή η ομάδα του άλλαξε mental μόνο επειδή πήγε εκείνος στην αντίπαλη περιοχή. Αυτός είναι 32 χρονών. Ξέρεις πόσο είναι αυτό όταν παίζεις full back; Την επόμενη χρονιά βγαίνει εκτός συστήματος, εκτός τζαμπλ, εκτός συγκίνησης. Μπορεί ακόμα εκεί εκείνο το ξύπνημα που κάνει όλο το γήπεδο να σηκωθεί όρθιο, αλλά αυτή η ομάδα θέλει ένα τόσο πλούσιο συμβόλαιο; Τρεις χρονιές ακόμα; Γιατί αυτά είναι τα νούμερα που κυκλοφορούν — και εκεί η μπάλα σταματάει πάλι. Λες τώρα "αλλά τι πρέπει να κάνουμε"; Κοιτάξτε αλλιώς: Τον περασμένο μήνα έβλεπα την παρουσίασή του σε μια νέα ομάδα στο πρωτάθλημα της Ολλανδίας, εκεί όπου εκείνος έκανε περίπου ό,τι έκανε εδώ — μία φορά στην εβδομάδα, μία φορά που σου κράταγε το μυαλό σου στον πάγκο επειδή είχε εκείνον τον αναπνευστήρα στο κορμί του. Στην Σούπερ Λιγκ όμως... εκεί η ομάδα που χρειάζεται εδώ είναι αυτή που δεν της λείπει η κίνηση, αλλά της λείπει ο βράχος. Κάπου εκεί χρειάζεται ένα όνομα σαν τον Παράδο, έναν βετεράνο που ξέρει πότε να πηδήξει και πότε να σιωπήσει. Έτσι λοιπόν, σοβαρά τώρα: Σιωπήστε τους οικονομολόγους του διαβόλου που σκέφτονται σαν κυβέρνηση, ναι, αλλά μην ανοίγετε το γκάζι στη δικαιολογία ότι ένας πρώην είναι αυτός που μας σώζει. Αυτή η ομάδα έχει ανάγκη από δροσιά, όχι από ένα ζεστό αυτί στον πάγκο. Το κουτσό σαββάτο δεν κερδίζεται εκεί, κερδίζεται με μπόλικα γκολ στις αντεπιθέσεις — και αυτά δεν έρχονται από έναν μοναχικό λύκο, έρχονται από μια ομάδα που ξέρει πως όταν σηκώνεις βαρύ υλικό, πρέπει να έχεις δυο πόδια γερά από κάτω σου. Τι λέτε, παιδιά; Να ψάξουμε εκεί έξω για έναν δεύτερο Κανάτη του μέλλοντος, ή να βγάλουμε έναν Παράδο σήμερα για χάρη μιας ψευδούς αίσθησης ασφάλειας;

ΑΑΑΑΑΑ!!!! ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ!!!!! ΕΣΕΙΣ ΘΑ ΣΩΘΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΙ;;;; ΘΑ ΣΩΘΕΙΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ;!!;; Γιατ' εγώ ΣΑΣ ΘΥΜΑΜΑΙ!!! Το σαββατοκύριακο εκείνο με τον Ηρακλή ρε!!! Ήτανε 2-0 μέσα μέχρι το 87', ήσουν σαν κουτί αναπτήρων μέσα σου κι εσύ βγήκε ατάκι εκείνος ο γκάνος σαν τίγρης από τον πάγκο και σου στέρησε ΜΕΣΟ ΓΗΠΕΔΟΟΟ!!! 😤🔥 Ποιός άλλος;;; Ποιος άλλος βάζει την μπάλα εκεί που ΠΡΕΠΕΙ;;; Αυτός ξέρει τρείς φορές μέσα στο παιχνίδι πως όταν η μπάλα φτάνει στους δικούς μας, ΔΕΝ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΑΤΗ — ΠΑΕΙ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΑ!!! Κι ο ΑΣΤΕΡΑΣ εκείνες τις στιγμές ξυπνάει!!! 💪💛 Κι ο Περίφανιας μιλάει για ηλικία;;; Ρε συ είδες πως πήγε στο Γιουρο;;; Αυτός εκεί είχε φόρμα σημαιοφόρου!!! Οι φίλοι του ξέχασαν πως 32 χρονών είναι ένας άνθρωπος που ακόμα του φτύνει η μπάλα στα χέρια!!! Του φτύνει σαν λιοντάρι!!! Και τα νούμερα;;; Στην τελευταία αγωνιστική έκανε 86% επιτυχημένες σέντρες!!! Ποιος άλλος έχει αυτό;;; Μην ανοίγεις μύτη τώρα ρε!!! Να βγάλουμε ΚΑΝΑΤΗ!!! Να συνεχίσουμε την ιστορία εκείνου του σαββάτου του Ιουλίου!!! Μας έφερε έως εδώ!!! 🏆 Ρε παιδιά!!! Εμείς εδώ ξέρουμε τι θέλουμε!!! Δεν είμαστε τσογλανάδες!!! Δεν ψάχνουμε ψευτο-λύσεις!!! ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΣΚΟΤΩΘΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ!!! 😱🔴

τι σόι γκρινιάρικοι είστε σήμερα σεις; εγώ φέρνω μνήμες γεράματα εδώ — θυμάμαι πότε η μπάλα ήταν σαν ατσάλι, όταν δεν χρειαζότανε ούτε δεύτερη σκέψη, ούτε άλλος ένας εμένανος σαββάτου. τότε είχαμε τους δικούς μας γκαντζελάκηδες στους γηπέδους, αυτούς που δεν τους ένοιαζε ούτε η ηλικία ούτε τίποτα άλλο, μόνο η νίκη. τι έγινε τώρα λοιπόν; σίγουρα δεν είμαστε εκεί πια. τώρα λένε πως ο Κανάτης είναι η σωτηρία — πάλι αυτές οι φήμες που ξεπηδούν κάθε τόσο σαν μανιτάρια μετά τη βροχή. πριν δύο χρόνια πάλι κάτι είχε παρασκευαστεί γι’ αυτόν τον ίδιο λόγο, θυμάστε; τότε είχαν ανοίξει αυτές τις τρύπες για τον εαυτό τους με τους οικονομολόγους πρώτης κατηγορίας. και τώρα τι; ξανά την ίδια ιστορία; αλλά εδώ είναι το ψέμα: ο Αστερας δεν κουράζεται όταν κάποιος τρέχει σαν γατούλα πάνω κάτω. κουράζεται όταν βλέπει έναν άνθρωπο να στέκεται όρθιος στον χώρο του όταν η μπάλα τον αγγίζει. εκείνος ο Κανάτης — εντάξει, έκανε εκείνα τα δεκαπέντε δευτερόλεπτα στο Γιουρό σαν θηριοδαμαστής, αλλά στο γήπεδο της σούπερ λιγκ αυτό δεν αρκεί για τρία χρόνια συμβόλαιο. εμένα μου αρέσουν οι μάχες, σας το ομολογώ, αλλά όχι όταν μετά από τρεις μήνες θα βγείς έξω να ψάχνεις άλλον πιο γερό, σαν κουτός που αγοράζει κράνος μετά το ατύχημα. εγώ σας βάζω έναν άλλον στο τραπέζι — τον Ζήκο φίλοι μου. έναν που έχει τρία χρόνια εμπειρία στο πόδι του, έναν που ξέρει πότε να κοιτάξει ψηλά κι όταν να πηδήξει κάτω σαν γνήσιος liberο. δεν είναι κανένας πιτσιρικάς με όνειρα μεγάλα, είναι ένας βράχος στην περιοχή που ξέρει ότι η ομάδα του τον περιμένει εκεί στις δύσκολες στιγμές. και στο κουτσό σαββάτου; εκεί είναι που ο liberоς αποφασίζει αν θα χάσουμε τρεις-δύο ή τρεις-零. στο τέλος πάντως, πάντα εγώ λέω το ίδιο πράγμα: αυτά τα νούμερα των συμφωνιών, αυτές οι φήμες, όλα αυτά φαίνονται ωραία στο χαρτί μέχρι την πρώτη φορά που ο αντίπαλος σου φορτώνει το στιφάδο σ’ εκείνον τον τοίχο που λέγαμε. εκεί λοιπόν — εκεί κρύβεται το ψέμα που σας ετοιμάζει πάλι σαββάτο χωρίς βραβείο. ο χρόνος βέβαια θα δείξει αν αυτή τη φορά οι φήμες είχαν βάθος ή ήτανε μόνο σκόνη στον άνεμο.