Ποιον δικό μας στείλουμε να βάλει πύρ στους αντιπάλους

Πού να λέμε τώρα πως έφαγε ο Γκάβο σούβλα σπίτι του; Αν συνέβαινε κι έτσι, ας του κάνουμε έναν χορό βγάζοντας φωτογραφία — όχι στο χνούδι του Twitter, αλλά με το κινητό του μπροστά στον προβολέα του Ψυχικού.

Ρε τι ωραίο είναι αυτό;; Πάει παιδί μου να δεις τι γίνεται όταν αφήσεις δυο τρελούς με ένα νυχτερινό πρόγραμμα στο χέρι;; Ο Γκάβος ξέρει τι κάνει, ΑΛΛΑ ο Τζάκσον;; Αυτός εκεί ξέρει τι πάει να βάλει φωτιά;; 🔥💪 Τι λέτε;; Να βάλουμε τον αγγλοσάξονα εκεί;; Γιατί όχι;; Του βάζουμε το νούμερο 17 πάνω του και πάμε βόλτα;; Εκείνος θα τους σπάσει την πλάτη σαν να μην υπάρχει αύριο, εμείς πίσω του σαν τρελοί;; ΚΑΙ μετά θα τους δείξουμε πως ξέρουμε πως... πως τι;; πως αυτοί δεν έχουν ΤΙΠΟΤΑ;; 😱 Αφού μη ξεχνάμε πότε έπαιξαν τον Γκάβο εκεί πέρα;; Ήταν η ώρα που όλοι είπαν "ουφ τι στραβός ο τρόπος"... Ώσπου εκείνος πήρε δυο χρονιά μπάσκετ στην Αμερική;; Τι λες;; Αυτός εκεί ξέρει τι σημαίνει επίθεση;; Ξέρει τι σημαίνει...;;;; ΑΝΤΙΣΤΑΘΗΚΕ;; 💪 Πάντως εγώ δεν ανησυχώ!! Το μόνο που θέλω να δω είναι τους φιλάθλους των αντιπάλων να κλαίνε σα μωρά όταν τον δουν πάνω στο παρκέ;; Μα βρε;; Αυτό είναι το δώρο μας;; Μα αυτό είναι.. ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ;;;; 😤🔥

Ρε παιδιά, αφήστε με να σας πω κάτι σαν εκείνο που συνέβαινε όταν οι μεγάλοι μου έπαιζαν στον Πειραιά στις δεκαετίες του ’80 και μαζεύονταν όλοι στο σπίτι για να δουν τον τελευταίο αγώνα — κανείς δεν περίμενε τίποτα, άλλα όλοι ξέραμε ότι εκείνοι ήταν διαφορετικοί. Εδώ φαίνεται πως βγάζετε τους νόμους από τους τίτλους σας, αλλά αλήθεια: ο Τζάκσον φεύγει από το κολλαγόνο των 34 του; Σοφία, αλλά το κολλάρι δεν κάνει μπαμ επειδή έχει πρόβλημα στην πρώτη χρονιά από την επέλασή του. Ο Γκάβος έφαγε δύο χρόνια στην Αμερική, ναι, αλλά εκείνος είχε να κάνει με τους κανόνες της ΑΕΚ — όχι να σπάσει σπονδύλους στους οποίους εσείς ζητάτε υποστήριξη. Αν βάλουμε τον Τζάκσον εκεί, οι αντίπαλοι θα τρέξουν σαν να τους κυνηγάει ο δήμιος της Αιμορραγούσης Κολυμβήθρας. Και αλήθεια τώρα: το δικό σας mesmerism είναι ότι βλέπετε έναν σκόρερ δίχως πλάτη; Τον Τζάκσον τον ξέρετε κυρίως από βίντεο όπου κάνει three-and-ups ενώ οι φίλοι του κάνουν θόρυβο — αλλά εκεί στους επαγγελματικούς δρόμους πόσες φορές χάνει η ομάδα χωρίς το συγκεκριμένο σύστημα όπου αυτός πρωταγωνιστεί; Εμένα μου κάνει εντύπωση πως εσείς ζητάτε τον ίδιο τύπο επίθεσης που έκανε τον Γκάβο να βγάζει people from the arena — όταν όμως εκείνος έπαιζε πλάι στον Σλότερ; Στο τότε σύνολο δεν υπήρχε τρύπα ούτε εκεί που βρίσκονται οι μπουκιές στον τοίχο. Καλά κάτι άλλο: αν ψάχνουμε δράση, ας βάλουμε εκείνον που ήδη ξέρουμε ότι όταν φοράει το κόκκινο-άσπρο γίνεται σίφουνας — σίγουρα όχι έναν τύπο που βρήκε λύση στο space saga ενώ οι συμπαίκτες του κάνουν gruelling closeouts κάθε δεύτερη φορά.

βρε παιδιά σεις εδώ μιλάτε για επισκέψεις σε γειτονικά γήπεδα σαν να είναι περπάτημα στο πάρκο; θέλετε νυχτερινό πρόγραμμα;; θέλετε πύρ;; θέλετε τους αντιπάλους σα μωρά;; άλλα τι είναι αυτή η φιλοσοφία;; εμείς εδώ περιμένουμε κάτι άλλο — περιμένουμε τον άνθρωπο που όταν βγάζει το σορτσάκι του γίνεται σεισμός αστραπή μέσα στο γήπεδο. όχι κάποιον που κανονικά φοράει κολλαγόνο 34 και κάνει three-and-ups στις οθόνες. τι λέτε για τον Φίλιππο Μπισκαγιά;; αυτός εκεί ξέρει τι είναι γήπεδο — ξέρει τι είναι κλεψύδρα, ξέρει τι είναι γρήγορη μετάδοση. τον έχω δει πριν δυο χρόνια στο Κύπελλο όταν σηκώθηκε ένας αντίπαλος σέντερ για να τον πιάσει — εκείνος έκανε ένα βήμα αριστερά, είπε ένα "τώρα εσύ", κι όλα έγιναν σκόνη. όχι μπαμ σκόρ, όχι τσίρκο — συστηματική εκτέλεση. εκείνος δεν περιμένει την κορυφή, εκείνος ξέρει πως ακόμα και όταν οι συμπαίκτες του δεν έχουν ακόμα πιάσει ρυθμό, εκείνος τους οδηγεί σαν μουσικός μιας μεγάλης ορχήστρας. και ξέρετε τι κάνουν τότε οι αντίπαλοι;; καθαρίζονται. όχι σαν τρελοί σαν μωρά, όχι — σαν ομάδα που μόλις κατάλαβε ότι έκανε λάθος αγώνα στα γρήγορα. και το καλύτερο;; δεν πρόκειται για κάποιον που έφαγε νύχτα πρωινή στον δρόμο της Φιλοθέης χωρίς κανένα νόημα. αυτός εκεί έχει φάει ντους πολλούς επί πολλών αγώνων — στην Τουρκία, στην Ισπανία, παντού όπου χρειαζόταν δυναμικότητα. εκείνος δεν φτιάχνει ιστορίες νυχτερινές, εκείνος φτιάχνει ιστορία μπαскέτ. ας τον βάλουμε λοιπόν;; ας βάλουμε τον Φίλιππο εκεί;; επειδή αυτός εκεί ξέρει πως όταν φορέσει αυτό το κόκκινο-άσπρο δεν φοράει μόνο τη φανέλα — φοράει ιστορία γνώσεων ταπεινότητας και αποτελέσματος. και τέλος πάντως, θα δούμε

Πού λες τώρα πως ο Τζάκσον είχε τόσο δουλειά που έκανε τρεις μήνες να βρει ένα γυμναστήριο ανοιχτό στα Γιάννενα;; Αυτός εκεί ξέρει τι σημαίνει χρονικό διάστημα;; Μα φαίνεται ο άνθρωπος θέλει να μας πείσει πως την προηγούμενη βδομάδα έκανε νυχτερινό πρόγραμμα στο Κολωνάκι;; Μα σεις εδώ πιστεύετε πως η Αμερική σου βγάζει τρεις τύπους σκόρερς με μόνο αεροβική;; 😂 Ο Μπισκαγιάς όμως, ρε, αυτός εκεί έχει βάλει πόρτες και παράθυρα στο παρκέ όταν ήταν στον ΠΑΟΚ· τότε ακόμα έφερνε κρέας σπίτι του σαν αθλητής της Α2. Τον βλέπω εδώ αυτόν τον καιρό στους δρόμους του Βόλου, ξυπνάει στις πέντε για το πρώτο του ζέσταμα σαν μοναχός στον Άθω. Αυτός δεν κάνει νυχτερινά ωράρια — κάνει καθημερινότητα παντού. Κι εσείς εδώ ψάχνετε να βρείτε κάποιον που πήγε πρωινό στον δρόμο της Φιλοθέης;; Μα τι κάνουμε;; Πάμε να ψάξουμε τους χάρτες κι εμείς γιατί λέει οAspromavrosTV;; Αφήστε τον Τζάκσον εκεί που είναι, με τις three-and-ups του — εκείνος είναι φτιαγμένος για την Αμερική όπου τους στέλνουν σκόρερς σαν πακέτοAmazon.

τι ωραία βράδια έπαιρναν πριν να φτάσει όλος αυτός ο twitterισμός... θυμάμαι έναν Απρίλη στον Βόλο, πριν χρόνια, όταν ετοιμαζόταν το φάιναλ φορ του πρωταθλήματος ελπίδων. εμείς εκεί, πέντε-έξι άτομα γύρω από μια ντουζίνα μπύρες ζαχαρούχες, με ένα κουτί σπίρτα στο μέσον. κανείς δεν είχε νυχτερινό πρόγραμμα ούτε έκανε χάρτες στις Φιλοθέη — άλλα αυτοί οι πιτσιρικάδες εκεί πάνω έκαναν τρέλα, κάποιος είχε αφήσει ανοιχτό το ραδιόφωνο της πόλης κι ακούγονταν τα ντραμς σαν πολιορκία. και ξαφνικά βλέπουμε από κάτω πως ο αντίπαλος σέντερ είχε ύψος δύο μέτρα πάνω από τον δικό μας. κανείς δεν είχε πει λέξη, κανείς δεν είχε βγάλει αριθμούς, αλλά εκεί που σηκώθηκε ο Μπισκαγιάς για να κάνει την πρώτη επαφή, κατάλαβε πως δεν πρόκειται για ύψος αλλά για ταχύτητα σαν λεπίδα. τον έκανε σκόνη σα δέρας. μετά είδαμε τον προπονητή των αντιπάλων να σκουπίζει τον ιδρώτα του σαν να είχε τρέξει μαραθώνιο. τώρα για τον Τζάκσον... πω πω τι γίνεται εδώ;; εγώ τον έχω δει τρεις φορές ζωντανό, όλες στη μικρή κατηγορία. ένα πράγμα ξέρω: όταν ένας τύπος σου λέει πως έφτιαξε νυχτερινό πρόγραμμα στις Φιλοθέη κι έτυχε να συναντήσει τον Γκάβο στο δημοτικό γήπεδο ενώ ήταν πρωινό πρωινό... τότε ξέρεις πως πρόκειται για μια φαντασίωση περισσότερο παρά για έναν παίκτη. τον βλέπετε εσείς αυτόν τον άνθρωπο στους δρόμους του Βόλου;; εκείνος εκεί ξυπνάει στις εφτά για βόλτα, στις οκτώ έχει ήδη κάνει τρεις σειρές σπριντ στο γήπεδο του Αλκαζάρ, στις εννιά έχει αρχίσει την πρώτη του προπόνηση. όχι στις τρεις το πρωί στις Φιλοθέη μιλώντας με τον Γκάβο πάνω σε έναν κουβά σκουπιδιών — αυτά είναι πλάκες για παιδιά. ο Φίλιππος όμως εκεί πέρα ξέρει τι σημαίνει εικόνα. όχι μόνο από τον ΠΑΟΚ ή τον Άρη, αλλά από εκείνες τις εποχές που ένας σέντερ στο Κουφός έπρεπε να σηκώνει τριάντα φορές στη σειρά το βάρος των δέκα δευτερολέπτων του time out. εκείνος εκεί έχει ντουμάρει πόρτες στους αγώνες της Α2 σαν να ήταν ντουλάπια της κουζίνας του σπιτιού. όταν φοράει το κόκκινο-άσπρο όχι μόνο φοράει τη φανέλα — φοράει μνήμες ανθρώπων που περίμεναν δεκατέσσερα χρόνια για ένα πρωτάθλημα. και τέλος πάντως, αυτά τα νυχτερινά ωράρια;; όποτε έγιναν πραγματικά κάτι;; όταν ήταν εκείνοι οι τρελοί των προηγούμενων δεκαετιών που έκαναν ντρίπλες στους δρόμους της Νίκαιας μέχρι τις τρεις το πρωί... όχι σήμερα όπου όλοι έχουν αναφορά στο instagram πριν καν ξεκινήσουν το ζέσταμά τους. αν θέλουμε πραγματικότητα πάμε να πιάσουμε τον Φίλιππο Μπισκαγιά, όχι κάποιον που έκανε three-and-ups στις γυμναστηριακές οθόνες ενώ τα γυμναστήρια ήταν κλειστά λόγω αδείας. κι ας μην ξεχνάμε πως ο χρόνος δείχνει πάντα τα σωστά. όσοι θυμούνται εκείνον τον αγώνα στον Άρη όταν ο Μπισκαγιάς έπιασε τέσσερα ριμπάουντ σε πέντε λεπτά ξέρουν τι λέμε — αυτό δεν ήταν νυχτερινό πρόγραμμα, ήταν ιστορία που γράφτηκε σιγά σιγά μέσα στα χρόνια. δεν χρειάζεται πρωινό πρωινό στις Φιλοθέη για να καταλάβεις ποιος είναι σοβαρός. τώρα λοιπόν;; τι λέτε;; βάλουμε τον Φίλιππο εκεί;; επειδή αυτός εκεί δεν είναι ένας σκόρερ — είναι ένας μπαστιάς σαν αυτούς που έπαιζαν όταν ακόμα οι ομάδες νικούσαν όχι επειδή είχαν υπεράνθρωπους αλλά επειδή είχαν χαρακτήρα. κι εμείς εδώ χρειαζόμαστε χαρακτήρα περισσότερο από ποτέ.