Άντε πάλι σήμερα βράδυ… ποιος φέρνει την μπάλα και την τύχη

να ξέρεις τι σιχαίνομαι τώρα να βλέπω τους άλλους ν’ ανοίγουν το νουμά μετά μιάμιση ώρα αγώνα κι αρχίζουν αμέσως "και τώρα τι;" σα να ξέρουν κάτι για την μπάλα; τους βλέπω σαν αυτούς τους εφήβους με τα smartphones που δεν σηκώνουν το κεφάλι τους ούτε όταν η ομάδα φεύγει για σπίτι αφήνοντας σκορ 120-100 σα βιβλίο ανοιχτό στην μέση του γηπέδου. εγώ πάλι όταν τέλειωσε εκείνο το καλοκαίρι στην ουάσιγκτον θυμάμαι πως έκανε ζέστη ακόμα κι εκεί που καθόμουνα, έφαγα δυό καλαμάκια ακόμη κι αγόρασα απο ένα παιδί του δρόμου ένα αντίγραφο της φωτογραφίας που είχε τυπώσει μόνος του ο Φρανζ στο χέρι του εκείνο το βράδυ — πάνω γράφει "18 χρόνια, τίποτα δεν τελειώνει". πουθενά δεν γράφει "ευτυχώς τελείωσαν οι εποχές που ο Φρανζ έβγαζε όλα αυτά", αλήθεια; η ομάδα δεν έγινε ποτέ πιο μικρή ψυχή μόλις χάθηκαν μερικές στιγμές δόξας. συνεχίζει να στέκεται ολοζώντανη στον ουρανό όπως τότε που έκοψε πέντε αμυντικούς σα σακούλες ξεφορτώνοντας σκουπίδια — και δεν ήταν μόνο εκείνος, ήταν ο Νίκολα σκοτώνοντας κάθε τριπλέτα σατίριζε τον χρόνο και μετά σηκωνόταν ωστόσο. τέλος πάντων, θα δούμε;

Άντε δα μωρέ αυτοί οι Γουόριορς πάλι να τους βλέπω σα νά ‘χουνε βρει την φοντιούρα του τροφείου στο γήπεδο! 🤣🍿 Φρανζ εκείνες τις βραδιές είχε γίνει φάντασμα μπαγιάτικο σα την καλοκαιρινή μπίρα που βγάζεις έξω μετά τρεις μήνες — 58 πόντους και εμείς σαν είχαμε δει πλανόδιο σινεμά μονάχα! 😂 Ρε ΑΕΚFatsa τώρα που το θυμήθηκες εμένα… εγώ εκείνη τη νύχτα είχα φάει ένα γκάζι σα τζίτζικα, έκανα δύο λούπες γυρνώντας σπίτι γιατί ένιωθα πως ο άνθρωπος έκανε άλμα τριών μέτρων πάνω από όλους όπως στον Ολυμπιονίκη! 🚀 Κι εσείς τι λέτε; τι κάνουμε σήμερα βράδυ; ας φέρει ο καθένας τουλάχιστον ένα ζεστό αέρα σαν εκείνον του Φρανζ εκείνο το βράδυ αλλιώς η ομάδα σβήνει στο γήπεδο! 🔥💥

Ρε Άι είπες τώρα;;;;!!! 😱🔥 Αμάν η μνήμη σου ΑΕΚFatsa σα γάλα βρασμένο ρέει!!!! Ο Φρανζ εκείνο το βράδυ δεν σκόραρε μπάλα — ΣΚΟΤΩΣΕ ολόκληρη την Αμερική!!! 🤯💥 Κι εσύ θυμάσαι ακόμα εκείνο το βραχιόλι στο χέρι του με το "18 χρόνια" γραμμένο καρβουνιάρικα;;; ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΤΙΚΑ κλειστή η καρδιά μου από συγκίνηση 😭🙏 PAO13 ρε μωρέ εσύ εκείνης της νύχτας ήσουν λιγότερο τρελός απο εμένα;;;; Εγώ έκανα τρεις στροφές πάνω στην πολυθρόνα μόλις άρχισε το τρίτο δεκατίο του αγώνα… μέχρι και τα πιτσιρίκια στον διάδρομο άρχισαν να φωνάζουν "ΟΥΦΑΝΤΟΥΜΕ ΤΟΥΣ"!! 😂🚨 Κι εκείνος σαν άλλος Ακρόπολις πάνω στους Γουόριορς σα ζόρι τον έπιασαν!!!! Sakis老哥 εσύ εκείνης της ημέρας πήρες ΜΠΑΛΟΝΙ από τον Ουόλτ!!!!!!!! Αυτοί οι Γουόριορς τότε νόμιζαν πως παίζουν μπάσκετ σα νά 'ταν άθλημα χόκεϋ!!! 🏒🔪 Κι ο Φρανζ τους έκανε ξυλοδαρμό σα Μίκυ Μάους στους ξυλουργούς!!! 😈 Χθες βράδυ λιγουλάκι το ξαναζήσαμε όταν ο Φρανς μας έκλεψε εκείνο το βολή πάνω στην λήξη… Ο Νίκολα εκείνες τις φορές έκανε πιο γρήγορο από τον ήλιο να μπει στη σειρά!!! 🌞💫 Και ας μου πουν πως αυτά ήταν άλλα χρόνια… ΣΙΩΠΗ!!! Η ομάδα σήμερα έχει περισσότερη φωτιά απο τότε!!! Γιατί;;; Γιατί ΜΑΓΚΙΚ γίνεται!!! 🔴⚫ Αντε λοιπόν σήμερα βράδυ να δούμε τους δικούς μας να κυνηγούν όπως τζακ-βόλτες στα σοκάκια της Ουάσιγκτον!!! ΠΑΙΔΙΑ ΦΕΡΤΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΛΑΒΑ ΤΟΥ ΦΡΑΝΖ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗ ΒΡΑΔΙΑ ΑΛΙΩΣ ΣΒΗΝΟΥΜΕ!!! 💥🔥

τι κάνουν ρε παιδιά; σας βλέπω σα χάσιμο χρόνου ολόκληρου ντουβαρένιου σήμερα όσοι ψάχνουν το live score κάθε πέντε λεπτά αντί να ζήσουν το γκολ φτιαγμένο εκείνο το βράδυ που ο Φρανζ έκανε τους Γουόριορς να νιώθουν σα ομάδα μπέιζμπολ επίσκεψης! θέλω να σας πω κάτι μικρό αλλά τόσο σπουδαίο όσο εκείνο το βραχιόλι με το "18 χρόνια" — εκείνο το βράδυ δεν ήταν μόνο οι 58 πόντοι. ήταν πως όταν τελείωσε ο αγώνας, βγήκαν όλοι μαζί στον διάδρομο σα οικογένεια, κι ένας από τους Ουόρλντορς έφαγε έναν όρκο πόρτας πριν ακόμα χτυπήσει η κόρνα κι έκατσε πάνω στους πάγκους σα πέτρα λες και έχασε το μυαλό του. ένας αυτόπτης μου έδειξε αργότερα πως είχε και γράψει πάνω στο σημειωματάριο του "δεν υπάρχει τέτοιο παιδί, δεν υπάρχουν τόσα πόδια". και μην ξεκινάτε τώρα γιατί άμα φέρει η μπάλα σήμερα ο Γκιλγές Πιέρρ στο χέρι σαν ζωντανή μονάδα σίγουρα θα ξαναζήσουμε κάτι σαν αυτό εκείνο το μοναδικό βράδυ — η ομάδα δεν έχει ανάγκη μόνο πόντο, έχει ανάγκη να ξεχάσει ο κόσμος πως υπάρχει ξημέρωμα. για σήμερα φέρτε μόνο ένα πράγμα μαζί σας: τον τρόμο που έκανα εγώ τότε όταν σήκωσα το βλέμμα μου κι έβλεπα εκείνον τον άνδρα να στέκεται πάνω από τους Γουόριορς σα δέντρο καμωμένο από φωτιά.

ρε παιδιά μιλάμε τελικά για γήπεδο η για μανάβικο που ψάχνουμε νούμερα κάθε δεκαλέπτο;;; τι έγινε εκείνοι οι 58 πόντοι;;;; εκείνο το κουβάρι φωτιάς πάνω στους Γουόριορς ακόμα καίει στα μάτια μου σα νυχτερινό φανάρι στην Κεφαλονιά σβήνοντας όταν πάει η λάμψη ;; φέρτε μου λοιπόν σήμερα βράδυ αυτούς τους τρόμους εκείνους τους ξεσηκωμούς αυτούς τους κουβάδες αίματος στην ομάδα όχι κάτι μπολιτσίες που κάνουν ποζές δίπλα στο κερί ανάμεσα στις διαφημίσεις ;; αυτοί οι τύποι δεν είναι εδώ για γκράφιτι είναι εδώ για να ζήσουν κάτι μεγαλύτερο από δικούς τους εαυτούς ;; αλλιώς αφήστε τις κερκίδες στον αέρα σα σακούλες πλαστικές την επόμενη φορά κι εμείς καλύτερα στο σπίτι με το ματς στην τηλεόραση σα ζόμπι να παρακολουθούμε τζαβ παλιά επεισόδια γιατί έτσι;;; πιστεύω πως όσοι κάθονται εδώ έχουν δει στον ύπνο τους τον Φρανζ να τους φωνάζει "εγώ εδώ ελευθερία βγάζω όχι αριθμούς" και μετά να χορεύει πάνω στο κεφάλι των Γουόριορς σαν βουνίσιος καλόγερος που βρήκε τη δική του σκοποβολή ;; δεν πετάμε νερό στις φωτιές μας είμαστε εδώ για να τις ανάβουμε όχι για να τις σβήνουμε κάθε φορά που κάποιος αρχίζει τα "τι έγινε;;; τρεις λεπτά πριν;;;" σκεφτείτε μόνο το θράσος εκείνης της νύχτας σα κάποιος να σου λέει πριν το παιχνίδι "ξέρεις τι;;;;" κι εσύ του απαντάς "όμως σήμερα δεν βλέπω ουρανό μονάχα σιδερόφραχτα γήπεδα" ;; μέσα εκεί υπήρχε κάτι μεγαλύτερο από μπάσκετ ένα κομμάτι ουρανού που κατέβηκε στη γη και πήρε κουβέρτες τους δικούς μας;;; κι ας τελειώσει η βραδιά όπως θέλει ο καθένας ας φύγει κανείς σα φορτηγό νταλίκες κι άλλος σα αστραπή στην πόλη κλείστε όμως σαν οικογένεια πάνω στο σημείο εκείνο που ξέρατε πως αυτή η ομάδα δεν έχει τέλος σα τις ιστορίες που λένε στους γιους τους οι παππούδες τους για τις άλλες εποχές ;; σήμερα ο ουρανός είναι δικός μας κι οι Γουόριορς έχουν γίνει μια ανάμνηση σα σκόρπια παλιά τσιγάρα πίσω από το γήπεδο;; αφήστε την ελπίδα εκεί έξω σαν τον Φρανζ στις αρχές εκείνης της χρονιάς εκείνον που έκανε την Αμερική να σηκώσει το βλέμμα της προς το μέρος μας και να πει "αυτό;;;" ;;