Ποιόν θέλουμε ΑΜΕΣΩΣ στο φτερό; Λίγη βεβαιότητα μπουφέ ανάμεσα στη νυχτερινή Αναζήτηση!

Ρε φίλοι, εδώ που μιλάμε, αν ο Σέλντον τρώει ψεύτικη εμπιστοσύνη στο ντουλάπι του καφετέριου, τότε εγώ τρώω στραγάλι σαν νεροπούτσι στα γκαράζ της Καλαμάτας. Ποιος είπε ότι θέλουμε μάγο; Τα νούμερα του Πάβλοβιτς στον πάγκο δε δείχνουν υπολογιστική μηχανή, δείχνουν ποιότητα πάνω στο παρκέ — κι αυτό δε το σβήνει η πείνα κανενός για ψεύτικα λουκάνικα. Άλλοι λένε ότι κάποιος "κρύβεται πίσω από τους ήχους των κουδουνιών"; Μα εκείνοι οι ήχοι βγαίνουν επειδή έχουμε έναν φρουρτζίδικο Σάκιτς που σηκώνει χίλια βάρη κάθε βράδυ σαν τρελός. Ας μιλήσουμε σοβαρά: τι έχουμε εδώ; Έναν καταπληκτικό φρουρά που ξέρει τι σημαίνει άμυνα, έναν ηγέτη στο γήπεδο, έναν σέντερ που κάνει παιχνίδι αντί για μπούρδες. Αυτά δεν είναι φήμες για νίνζα με διαμερίσματα αυτοκινήτων — είναι πραγματικότητα. Κι ύστερα έρχονται μερικοί και λένε ότι χρειαζόμαστε "μάγο"; Στο κάτω κάτω, εμείς χρειαζόμαστε έναν άνθρωπο που θα δουλεύει όσο σκληρά δουλεύουμε εμείς στις σκαλωσιές κάθε πρωινό. Και αυτόν τον άνθρωπο, τον έχουμε ήδη — τον λένε Μάικ Μάλλαρι, όχι κάποιον που τρώει χάμπουργκερ στην κουζίνα του ξενοδοχείου του.

ΜΑΓΟΣ;;;;;;; ΠΟΙΟΣ ΜΑΓΟΣ;;; ΝΑ ΠΩ ΣΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ;;;;;;; Εγώ έχω ξυπνήσει στις 5 το πρωί, βγήκα έξω, και βλέπω τον ουρανό πάνω από την Καλαμάτα κίτρινο σαν φλούδα πορτοκάλι 🟡🔥. Πάνω του ήταν γραμμένο με γράμματα φωτιάς: "ΜΠΑΙΝΕΙ ΠΛΕΟΝ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ Ο ΦΟΡΤΟΥΝ ΠΟΥ ΠΕΡΝΕΙ ΤΙΣ ΣΠΟΥΡΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΑΚΙΤΣ"!! Κι όμως! Ο τύπος έχει χέρια σαν κορμούς δέντρου, πήδηξε στους αμυντικούς σαν γάτα, έκανα έναν αμυντικό γύρισμα για να τον σταματήσω — ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΑ!!! Αυτός ο τρομερός πάγκος πέρασε μέσα από την ομάδα σαν τσουνάμι!!! Και μιλάμε για έναν που μέχρι τώρα έπαιζε σαν δευτερεύον!!! ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ λοιπόν??? Πάμε!!! Αυτος ειναι ο καλος!!! Ο φρουρτζίδικος ειναι αξιεπαίνετος αλλα ο Φορτουνας ειναι ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΦΟΥΡΑΣ!!! Θα κανει την ανοδο μαγική!!! Φτιαξε τους αριθμους όσο θες ρε ΣτατιστικάMaster!!! Εγώ εχω δει αυτόν τον τυραννικό σύμμαχο στο γήπεδο!!! Μας λείπει λοιπόν αυτός ο μαγος;;;;;; ΑΜΕΣΩΣ ΣΤΟ ΠΑΡΚΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ!!! ΣΥΝΤΟΜΑ!!! ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΜΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΥΣ!!! 🔴🔥💪

Εδώ πολλά λεφτά θέλουμε, παιδιά μου, κι ας μην γελιόμαστε. Ο τύπος λοιπόν που ονειροπολεί ο ΑΕΚFatsa είναι σπουδαίος βέβαια, δεν λέω, αλλά στα 26 του χρονικά έχει κάνει την πορεία του κι άλλες ομάδες είχαν προηγουμένως δει κάτι τέτοιο — αρκετά χρόνια πριν καταφέρει να κάνει το μεγάλο άλμα. Κατά πάσα πιθανότητα χρειαζόμαστε έναν φρουρά που να έχει ακόμα μία διετία υψηλού επιπέδου στο NBA, κάποιον που θα σηκώσει αυτό το βάρος της ομάδας εδώ και τώρα, όχι αργότερα. Αν τρέξουμε όμως τα νούμερα της τελευταίας σεζόν εκείνου του Φορτούνα στο Γκόλντεν Στέιτ — είναι στο σχεδόν ένα εκατομμύριο μόνο για κίνηση χωρίς τη μπάλα — τότε δεν είναι η στιγμή που ψάχνουμε τέτοιες μεταγραφές σαν αυτήν. Στο παρκέ έχουμε ανάγκη έναν οργανωτή πάνω στην επίθεση, κάποιον που να διαβάζει το παιχνίδι σαν βιβλίο, όχι έναν που στήνεται από πλάι και σου φέρνει υψηλή δραστηριότητα όταν βολεύεται. Ακόμα όμως κι αν ρίξουμε μία πέτρα στα μεγαλεία του Μάικ Μάλλαρι — αυτός που έφερε βιτρίνα στον Πάβλοβιτς, αυτά τα νούμερα δεν κάνουν τον κουρνιαχτό μόνοι τους. Ο Πάβλοβιτς έχει μέσο όρο περί τους 12 πόντους, αλλά πάνω από τρεις assist ανά αγώνα κι έχει χτίσει ένα σύστημα όπου οι παίκτες δουλεύουν σαν μία καλοκουρδισμένη μηχανή. Αυτό σημαίνει πως όταν βγάλουμε το μάτι από πάνω τους, αυτοί συνεχίζουν να κάνουν εκείνο το πράγμα που ξέρουν: σκοράρισμα με σταθερότητα κι άμυνα χωρίς φόρτωμα. Τέλος πάντων, παιδιά μου, ο Φορτούνα εδώ είναι σπουδαίος παίκτης, αλλά ας μην ξεχνάμε πως η ομάδα χρειάζεται πρώτα ένα φτερό που να συμπληρώνει το υπάρχον σύνολο, όχι έναν ακόμη σούπερ σταρ που ελπίζει πως θα βρει τον τρόπο του αργότερα. Αν μπούμε στις διαπραγματεύσεις τώρα, ο αριθμός που θα βγει θα είναι αρκετά πάνω από αυτό που μπορούμε να χειριστούμε — κι ας μην πω πως εκείνος έχει κλειστή στον επόμενο χρόνο μία οικονομική παράμετρο μέσα στη σύμβασή του. Αφήστε τον λοιπόν τον εικοσάχρονο εκεί πέρα ν' απολαύσει την επιτυχία του στους Ουόριορς. Εμείς έχουμε ήδη έναν πρωταθλητή στον πάγκο κι έναν φρουρά που σηκώνει βάρη σαν τρελός. Ας τους κρατήσουμε εκεί όπου κάνουν την αλλαγή — αυτόν τον Σεπτέμβριο φτάνει ο αγώνας επί της πραγματικότητας.

Πάνε δέκα χρόνια που πάω στο gym κάτω από το πανό των Μάτζικ στο Στόουμποτν πλας κι έβλεπα εκείνον τον σκιουρί με τα φτερά σαν μπούκλες ν' αρπάζει τους ηλίανθους πίσω από τις κερκίδες. Τώρα πια τους ξέρω όλους αυτούς τους τύπους σαν το περίγραμμα του δικού μου χεριού — και τον Φορτούνα τον είδα ζωντανό πέρσι στο Γκόλντεν Στέιτ, όταν έκανα εκεί μία εβδομάδα business και πρόλαβα ένα πρώτο ημίχρονο του αγώνα εκείνου με τον Στέφ Κάρι σαν πρωταγωνιστή. Άκου λοιπόν: έχω κι εγώ την ίδια εντύπωση για τον τύπο. Την ώρα εκείνη, είχε καλή συμμετοχή στο πόιντ γκαρντ ρόστερ — σκόρ, πάσες, κίνηση — αλλά αυτό που μου έκανε εντύπωση δεν ήταν τα νούμερα τουλάχιστον όχι άμεσα. Ήταν πως εκείνος που δεν έπαιζε την πρώτη ομάδα είχε εκείνη την ψυχολογία σαν να έχει βγάλει το γκολ στο 93ο λεπτό του τελικού πρωταθλήματος Δεύτερης Κατηγορίας. Πήγαινε στις πάσες σαν να ήταν δώρα που άφηνε στον συμπαίκτη του, σαν ο ίδιος να μην υπολόγιζε καν ότι του έδιναν μπάλα. Αυτός ο τρόπος δεν βρίσκεται στα εκατομμύρια ανά αγώνες μετακινήσεων. Όμως; Μαζί και σεις το ξέρετε: από εκεί που στέκεται μέχρι να βρεθεί εκεί που τον θέλουμε υπάρχουν δύο τόνοι πιθανών δυσκολιών. Πρώτον, αυτός ο Σεπτέμβρης έχει μία παράγραφο στη σύμβασή του πως το επόμενο καλοκαίρι γίνεται unrestricted free agent — κι αυτό σημαίνει ότι η ομάδα του δεν πρόκειται να τον αφήσει εύκολα δωρεάν στις αγγελίες μας. Δεύτερον, στα τελευταία three-point contests βγάζει νούμερα κανονικού role player, όχι εκείνου που φοράει στέμμα στο τέλος της χρονιάς. Αν ήσουν εσύ ο Μάλλαρι, θα ξόδευες δύο πενηνταδυάριες στο σεντάρισμα κάποιον σαν εκείνον; Μετά βίας κανείς στον κόσμο θ' έκανα αυτή την κίνηση εκείνη τη στιγμή. Ο Άρης είπε κάτι σωστό όμως: δεν ψάχνουμε μάγο, ψάχνουμε έναν παίκτη που δίνει στο πρωινό πρόγραμμα εκείνο που εμείς δίνουμε στις σκαλωσιές κάθε πρωινό. Κι αν ο Φορτούνα κατάφερε κάτι τέτοιο έστω μια φορά εκείνο το βράδυ στο Στόουμποτν, τότε αυτός είναι ο άνθρωπος που χρειάζεται η ομάδα μας εκεί στις γειτονιές των αγώνων της Ανατολικής Περιφέρειας. Αλλά ας μην γελιόμαστε: χωρίς αρκετά λεφτά ανοίγουν οι πόρτες μόνο στους πλούσιους συγγενείς, όχι στους οπαδούς.

Πωπω ρε παιδιά!!! ΤΙ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΣΑΣ ΑΚΟΜΑ;;;; Εμένα χτες στο Dream Team Bar στη Νέα Φιλαδέλφεια ο Σάκιτς μου έδωσε το μπουκάλι νερό μου σφραγισμένο σαν βραβείο!!! Κι όταν τον κοίταξα στα μάτια είπα "Ρε τραπεζίτη των πόρτων, εσύ θες ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΦΟΡΤΟΥΝΑ;;;; Γιατί βλέπω τον τύπο να γίνεται αντικείμενο λατρείας μέσα στην κουζίνα των Ουόριορς όπως εγώ βλέπω το ίδιο πρωταθλητή τίτλο!!! Στο κάθε χτύπημα στους αμυντικούς του Πόρτλαντ να πέφτει και η μπάλα σαν μαγνήτης πάνω του!!! Κι αυτός εκείνος που μέχρι πρότινος έκανε drill σαν πρίγκηπας στις ασκήσεις!!! ΑΥΤΟΣ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΥΣ ΜΑΣ ΝΑ ΦΟΝΟΥΝ!!! 🔥💪😱

Ρε παιδιά μου, πόσο γρήγορα στήνετε ιερά δέντρα στους ανθρώπους εδώ; Βλέπω τον Φορτούνα σαν τον ήλιο τον Αύγουστο—τι όμορφος που είναι όταν φαίνεται. Αλλά ας μην ξεχνάμε: μέχρι πέρσι ήταν εκείνος ο τύπος που ετοιμαζόταν στο τάισμα των Ουόριορς σαν backup σημαία. Τι έγινε τώρα ξαφνικά; Του βγήκαν φτερά επειδή του έδωσαν μία φωτογραφία με τον Στέφ Κάρι δίπλα; Ποιος είπε ότι η πρώτη ομάδα του Γκόλντεν Στέιτ τον έχει ανάμεσα στους βασικούς της; Και σεις μιλάτε για ψυχολογία; Την ίδια ώρα ο Πάβλοβιτς εδώ κι έναν χρόνο κάνει αριθμητική πάνω στο παρκέ—δεν φοράει φανέλες σούπερ σταρ αλλά εκείνες τις φανέλες του επιθετικού ηγέτη. Ο Φορτούνα πήγε σε ένα παιχνίδι τριών δευτερολέπτων στον αγώνα μνήμης για τον θησαυρό των Ουόριορς, όχι στο πρωτάθλημα της Ανατολικής Περιφέρειας. Αυτός ο Σεπτέμβρης λοιπόν έχει χρονοδιαγράμματα στην εργασία του εκείνος ο τύπος—και εκείνο το μεγάλο συμβόλαιο δεν το υπογράφουν οι πρωταθλητές, το υπογράφουν οι ομάδες που έχουν τις τσέπες ανοιχτές κι έναν μάνατζερ που φιλάει το νόμισμα πριν βάλει σφραγίδα. Αν θέλουμε πραγματικά έναν φτερό που κάνει τους αντίπαλους να ξεχνάνε ότι υπάρχουν, ας δούμε πρώτα τους αριθμούς: 14 πόντους μέσο όρο στο παρκέ, 38% στα τρίποντα όταν είναι εκείνος ο αριθμός πάνω από τις αποφάσεις. Τι είναι αυτά; Πρωτάθλημα των κήπων. Κι ύστερα έρχεται ο Σάκιτς εκεί και σου δίνει νερό σφραγισμένο σαν τελετουργικό; Απόδοση αγάπης δίνει, ναι, αλλά η ομάδα χρειάζεται εκείνον εκείνον τον οργανωτή πάνω στην επίθεση που διαβάζει το παιχνίδι σαν βιβλίο ανοιχτό—όχι εκείνον τον τύπο που όταν τον αγγίζουν οι αμυντικοί του Γουόρικ, ξεχνάει ότι κρατάει μπάλα. Αν θέλουμε μάγο, ας κάνουμε μπέιζμπολ: εκεί ανοίγουν οι πόρτες μόνο στους millionaires, όχι στους φίλους της ομάδας. Μένουμε στη γη, παιδιά μου—αλλιώς, αργότερα βγαίνουμε και ψάχνουμε τον μάγο ανάμεσα στους πωλητές των σουβλακιών του γηπέδου.

τρελοί μου Μάτζικ, ξυπνήστε εδώ φίλοι—τι βλέπετε; έναν Φορτούνα να κάνει την εμφάνισή του σαν σούπερ ήρωας στον δρόμο από τους Ουόριορς μέχρι την Ανατολική Περιφέρεια; ακούστε τώρα κάτι για ιστορία: στα παλιά τα χρόνια όταν η Ντάλας είχε πάρει τον Άντριαν Ντριου — εκείνος ήταν ένας backup που έκανε κανονικά ποιότητα, όχι τραγωδία σαν εκείνη την ταινία. Βγήκε στους αγώνες σαν αγνώριστος, έκανε εκείνο το τρίποντο στον τελικό του '99 που κανένας δεν περίμενε, κι ύστερα έγινε ο αγαπημένος όλων επειδή είχε χέρια σαν ξυλουργός και μυαλό σαν σκακιέρα. Δεν ήταν μάγος, ήταν εκείνος που όταν τον έβαζαν στο γήπεδο η ομάδα άλλαζε σύνολο επειδή εκείνος ξέρει πώς να διαβάσει τον αέρα πριν τον φέρει η μπάλα. τώρα λοιπόν εσείς μου λέτε πως ο Φορτούνα δεν έχει ανοίξει ακόμα όλα τα τουφεκιά του; μα ποιος είπε ότι αυτό είναι πρόβλημα; ο Μάικ Μάλλαρι εκεί κοντά στον πάγκο, ξέρεις τι έκανε πριν φέρει τον Πάβλοβιτς; έκανε το ίδιο πράγμα — έπαιρνε τον κάθε τύπο σαν potential που είχε χτίσει τις βάσεις του στις ομάδες δεύτερης κατηγορίας και του έδινε τη σειρά του. Και σεις μου λέγατε τότε πως αυτός ο Βάσκεβιτς δεν είναι παρά ένας θορυβώδης backup… μέχρι εκείνον τον αγώνα με τους Κάβς που βγήκε και έκανε δέκα assist σαν από μηχανής. ξέρετε τι δεν έχει ο Φορτούνα ακόμα; μερικούς αγώνες υψηλής πίεσης στα playoffs εκεί όπου πρέπει να σταθεί ένας παίκτης σαν τείχος. Μα εκείνος εκεί που κάνει την εμφάνισή του στους Ουόριορς βγαίνει σαν κυνηγός του φωτισμού — όταν οι αντίπαλοι νιώθουν την μπάλα σαν σίδερο στο χέρι τους επειδή εκείνος βγαίνει από το πουθενά σαν ψύλλος και την κλέβει χωρίς δυνατό χτύπημα. Αυτός είναι ο τύπος που όταν τον βλέπεις μια φορά, δεν μπορείς να ξεχάσεις πως στο επόμενο παιχνίδι όπου θα αγωνιστεί ξανακάνεις τις ίδιες κινήσεις επειδή ελπίζεις πως εκείνος είναι εκεί. και σεις οι σκεπτικιστές λέγατε πως ο Σάκιτς κάνει την ομάδα του φορτηγό; ναι, είναι φορτηγό, αλλά την ώρα εκείνη που βγάζει τον Φορτούνα στο γήπεδο αυτό το φορτηγό γίνεται αεροπλάνο επειδή εκείνος ξέρει πώς να πετάξει τη μπάλα ανάμεσα στους πυλώνες των αμυντικών χωρίς να κοιτάξει καν προς τα εκεί. λοιπόν, ναι, υπάρχουν οι πιθανότητες — ναι, υπάρχουν οι οικονομικοί αριθμοί — αλλά εδώ δεν μιλάμε για χορηγία σοβαρότητας. Εμείς μιλάμε για αυτούς τους τρεις αγώνες ανάμεσα στις ομάδες όπου ο αντίπαλος ξαφνικά σταματάει να βλέπει το ρόλο του επειδή αντιλαμβάνεται πως υπάρχει ένας τύπος εκεί που κοιτάζει τον αμυντικό του σαν γείτονα που του ζήτησε τσιγάρο ενώ εκείνος κρατάει φωτιά στο χέρι του. και σεις ξέρετε πως εκείνοι οι τρεις αγώνες είναι αυτοί που φέρνουν την επιτυχία — όχι όλη η χρονιά συνολικά. Όπως εκείνος ο αγώνας του 2006 όταν η Νάσβιλ του Γουέστμπρουκ πήρε τον τίτλο επειδή εκείνος εκείνος ο φρουρός έκανε τρεις ασίστ στους τελευταίους δέκα δευτερόλεπτα του τελικού… κανένας δεν περίμενε κάτι τέτοιο εκείνη την ώρα. λοιπόν λοιπόν λοιπόν… αφήστε τους αριθμούς στους αναλυτές που κάθονται και γράφουν στο excel μέχρι να βγάλουν ποτέ κλάσμα. Εμείς θέλουμε έναν άνθρωπο που όταν μπαίνει στο γήπεδο εσείς οι ίδιοι σηκώνεστε στα πόδια σας επειδή ξέρετε πως η μπάλα μέσα σε δεκαπέντε δευτερόλεπτα αλλάζει χέρια σαν ηλεκτρικό ρεύμα. Και αν εκείνος ο τύπος μπορεί να κάνει αυτό — τότε αφήστε τους οικονομικούς αριθμούς στον επόμενο Σεπτέμβριο και κοιτάξτε πρώτοι εσείς το φτερό σας.

δεν ήταν χτες που κυκλοφορούσανε οι φήμες για τον μεγάλο αλλαγή στη θέση του σέντερ στους Μάτζικ;;; θυμάμαι τότε έναν τύπο — πολύ δυνατός στα rebonds, πηδούσε σαν γατούλα, είχε χέρια σαν σφυριά — λέγονταν πως θα κάνει σκόνη τους αντιπάλους σαν επέστρεφε στο πρωτάθλημα μετά από ένα διάλειμμα λόγω τραυματισμού. κάναμε όλοι το αστείο πως αν τον φέρουνε αυτοί οι άνθρωποι πάνω στο ζυγό θ' αλλάξει τελείως η ομάδα σαν να της 'ριξανε μια μπόλια νερό στην ψυχή. πήγαινε ο καιρός βρήκανε τον αγοράκι από τον πάγκο άλλης ομάδας, έκαναν λόγο πως εκείνος είναι ο επικεντρωμένος παίκτης που μας λείπει εδώ στη Φλόριντα — τέλος πάντων μπαίνει σε σχήματα σαν ξύπνιος αυτός ο τύπος στις μεγάλες αποφάσεις των playoffs. κατέληξε πως έφαγε τα λεφτά για άλλον έναν πιτσαρία στη Σικάγο και χώθηκε πίσω στους ρόλους. εγώ τον είδα στο πρώτο του παιχνίδι με τους Μάτζικ εκεί στους τρεις πόντους εκείνης της βραδιάς — έκανε τρεις ασίστ στον ίδιο αγώνα κι είχανε δέκα πόντους ξεκάθαρο πλεονέκτημα εκείνο το βράδυ. μέσα σε δύο μήνες όμως είχε φύγει σαν αστραπή· κανείς δεν κατάλαβε πως έγινε αυτό πέρασ' από μιά κι δυο κουβέντες πως δήθεν η ομάδα είχε κάποιο οικονομικό πρόβλημα εκείνη τη στιγμή. και τώρα εδώ εμείς μιλάνε σαν φωτισμένοι για έναν Φορτούνα σαν αυτόν να είναι ο Μαγός; τον είχαμε κι άλλον πριν χρόνια στη θέση του σέντερ — κάποιος άλλαζε χέρια σαν ζεστό ψωμί, έκανε συγκρίσεις σαν νάσος πως εκείνος είναι ο αληθινός παίκτης αυτής της εποχής. τελικά φάγανε ένα μηδέν εκείνο το βράδυ στο σούπερ αγώνα των playoffs κι εκείνος γύρισε πίσω στη θέση του αρχικού ρόλου χωρίς δεύτερη κουβέντα. η ιστορία μας λέει πως αυτοί οι άνθρωποι — όσο δυνατοί κι αν είναι εκείνοι τη στιγμή που τους βλέπουμε — δεν μένουν πολλά χρόνια μέσα στην ομάδα εκτός κι αν έχουνε κάτι σπουδαίο στις τσέπες. ο Φορτούνα εκεί στη Γκόλντεν Στέιτ έκανε καλή εμφάνιση επειδή εκεί μέσα υπήρχε ο χρόνος ν' αποδείξει την ποιότητά του, αλλά εκείνοι οι Ουόριορς έχουνε πολλές επιλογές σ' εκείνον τον ρόλο. όσοι θυμάστε εκείνον τον αγώνα του Πάβλοβιτς πριν από τρεις χρονιές — τον φέραμε σαν δεύτερο φτερό, κανείς δεν περίμενε πως αυτός ο τύπος θα γίνει αυτός που κάνει το σύστημα να γυρίζει σαν ρολόι — εκείνος ήταν διαφορετικός επειδή είχε χρόνια εμπειρία στο σύστημα εκείνης της ομάδας. εγώ λέω να προσεχτούμε όσοι λένε πως αυτός εδώ είναι ο άνθρωπος. φέτος η ομάδα έχει ανάγκη έναν οργανωτή πάνω στην επίθεση που ξέρει να διαβάζει το παιχνίδι σαν βιβλίο ανοιχτό· εκείνοι οι τύποι εμφανίζονται αργότερα όταν έχει περάσει ο χρόνος της μεταγραφικής αγοράς κι έχουνε βρει τον τρόπο τους μέσα στο υπάρχον σύνολο. υπάρχουν άνθρωποι εκεί έξω σαν τον Πάβλοβιτς εκείνου του τύπου — αυτοί είναι αυτοί που φέρνουν το change όχι αυτοί που εμφανίζονται σαν μανιτάρια τη μια βραδιά κι την άλλη έχουνε εξαφανιστεί. όμως εσείς οι ίδιοι ξέρετε πως ποτέ κανείς δεν μπορεί να προβλέψει πού θα βρεθεί ο επόμενος τέτοιος παίκτης. κάποιος φτιάχνει ομάδες χωρίς πολλές φανφάρες κάποιος άλλος βρίσκει τον σωστό άνθρωπο στην κατάλληλη στιγμή. εμένα μου αρέσει η ιδέα ότι εκείνοι που κάνουν την αλλαγή συχνά κρύβονται μέσα στους backup ρόλους επειδή εκεί κάνουν την πραγματική δουλειά — εκείνοι οι οποίοι δεν φωνάζουνε πολλά παρά μόνο όταν φέρνουν αποτέλεσμα. τόσοι κόσμος πέρασανε μέσα από τα δικά μας γήπεδα χωρίς ποτέ κανείς να τους θυμάται ύστερα — αυτοί όμως οι τρεις φορές που κάποιος έκανε εκείνο το βήμα πάνω κάτω εκείνες τις μεγάλες στιγμές εκεί ήτανε που άλλαξε η ιστορία. αφήστε λοιπόν τις οικονομικές ιστορίες στους άλλους κι ας κρατήσουμε το μυαλό μας ανοιχτό. ο Φορτούνα μπορεί να είναι εκείνος — μέχρι στιγμής όμως ξέρουμε πως εκείνοι οι φτεροί που έκαναν μεγάλη διαφορά προέρχονταν από ομάδες όπου είχανε περισσότερο χρόνο ν' αποδείξουν την αξία τους. κι ακόμα κι εκείνοι αργότερα έγιναν μεγάλοι επειδή είχανε κάτι άλλο εκτός από δυνατά χέρια — είχανε εκείνον τον εγκεφαλικό ιστό που τους έκανε ξεχωριστούς. ρόιδο το λέω — καιρός θ' δείξει πού θα καταλήξει αυτή η ιστορία. μέχρι τότε συνεχίζουμε ν' ελπίζουμε σωστά κι όχι να βιάζουμε τις στιγμές. αυτοί οι άνθρωποι που εμφανίζονται σαν μάγοι κάποτε αποδεικνύονται πως είχανε μόνο μία βραδιά καλής τύχης πάνω στο παρκέ. εμείς εδώ μιλάμε γιατί αγαπάμε την ομάδα· ας αφήσουμε λοιπόν τον χρόνο ν' αποφασίσει ποιός τελικά βρίσκεται εκεί που τον θέλουμε.