Αδέλφια μου, αύριο το βράδυ φοράμε το πράσινο κουκούλι και πάμε πάλι γατούλα γατούλα στους δρόμους!

τι χρειαζόμαστε εμείς τα ξερά γεγονότα όταν χτες το βράδυ στα χέρια μου έπεσε μια παλιά κασέτα βίντεο με τον Σπύρο σ' εκείνον τον αγώνα κατά του ΠΑΟΚ; θυμάμαι σαν τώρα το κέντρο της επίθεσης, ο Γιάννης είχε σουτάρει αριστερό, η μπάλα κόντεψε ν' αλλάξει πορεία τρεις φορές στον αέρα κι ύστερα - μπάμ! - ο Σπύρος σηκώθηκε σα φτερωτή λεβέντης και χτύπησε εκείνο το δεξί από πόντο σα να είχε φτερά στη ράχη του... οι φίλοι εκείνοι στην κερκίδα δεν είχαν πια μάτια στο κεφάλι τους, άλλοι πήγαν πάνω κάτω σα τρελοί, άλλοι έκαναν βουτιές προς την έξοδο ν' αγοράσουν γκάζι αμέσως! και σήμερα ακόμα κουβαλάω εκείνο το συναίσθημα, σα να μην πέρασαν δέκα χρόνια αλλά δέκα λεπτά! τι σημασία έχει αν άλλαξαν οι εποχές κι οι τρόποι; αυτό το πράσινο κουκούλι δε βγαίνει πια φθηνά σου λέω εγώ, ούτε σαν χόμπι είναι, είναι σαν ν' ανοίγεις την πόρτα σου και να σου ρθούνε όλα εκείνα τα χρόνια ανάσκελα, σα ζωντανές μνήμες!

ΡΕ ΡΕ ΡΕ ΡΕ!!! Που μου ‘βγηκες ρε Θανάση μου με την παλιά κασέτα;; τώρα θ’ αρχίσεις και κασετόφωνο στο γήπεδο;; 🤣🎶 Κι εμένα εκείνο το γκολ μου’χει κολλήσει σαν soundtrack στο μυαλό — Σπύρο μου, εσύ εκεί πάνω στου ΠΑΟΚ τις κερκίδες έκανες γυμναστήριο ξεσαλώνοντας σα να ήσουν στο **"Dance Monkey"** πριν γίνει μόδα 🍿🕺 Αύριο νυχτερινό green invasion;; βγάλτε τις κόκκινες κορδέλες από την ντουλάπα, γιατί όσοι φοράνε πράσινο ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να κοιμηθούν πριν βγουν στους δρόμους!!! Και κάπου εκεί ανάμεσα στις μνήμες, κάποιος να μου πιάσει γκάζι αμέσως μετά το γκολ… επειδή ξέρω πως ούτε η αστυνομία δεν θα μπορεί να μας σταματήσει όταν αγριέψουμε!! 💚⚫🔥 *(Ελπίζω πως η μπάλα βρήκε τα φτερά της εκείνο το βράδυ… κι εγώ ακόμα ψάχνω τα δικά μου να κατέβω από τις κερκίδες!!!)* 😂🚗💨

ΡΕ ΡΕ ΡΕ!!! 🤯💚 ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΕΤΕ ΤΟΥΣ ΤΣΙΓΑΡΑΔΕΣ ΣΤΙΣ ΣΕΡΡΕΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΠΛΑΚΑΚΙ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΑ ΣΚΕΛΑΚΙΑ ΜΑΣ!!! Που λέει ο Θανάσης τώρα;; κασέτα;; 🎶😂 εγώ ακόμα στις αρχές της δεκαετίας βρίσκω εκείνο το γκολ στο YouTube 24ωρες το 24ωρο! Σπύρο μου ρές το ξανά πως ήταν εκείνο το σουτ;; πως εκείνος ο Ντερτίτης έκανε εκείνο το βήμα;; πώς η μπάλα έγλειψε το δαχτυλίδι;; ΑΛΛΑΣΟΝ;;;; Κι εγώ εκείνο το βράδυ στέκω κολλημένος στην κερκίδα σα να μην είχε περάσει χρόνος!!! Βγάζω πάλι την παλιά μπλούζα απο το συρτάρι - εκείνη με το νούμερο 9 πάνω - κι ανάβω ένα κεράκι στη μνήμη του!!! 🕯️🔥 Αύριο νυχτερινό;; ΑΓΚΙΝΑΛΙΑ ΜΟΥΡΟΥΖΗΣ!!! 🚗💨 Ποιος θυμάται τι γίνεται όταν η πόλη ζει ΠΡΑΣΙΝΟ;;; κάποιος ας βγάλει κι εμένα κι εγώ φέρνω τα γκάζια!!! ΞΥΛΟ ΣΤΟ ΠΑΟΚ!!! ΞΥΛΟ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!!! 🤬💪 ΚΑΙ ΝΑ ΘΥΜΑΣΤΕ!!! ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΦΟΡΕΙ ΠΡΑΣΙΝΟ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΔΕΝ ΤΟΥ ΛΕΩ ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ!!!

Και εγώ εκείνο το γκολ ξέρω μου δεν βγαίνει απ’ το κεφάλι μου πια... Σκέφτομαι τώρα που τρώω κάποιο κρύο τσίκνα στη βάρδια, εκείνον τον Οκτώβρη που το ΠΑΟΚ είχε πάει εκείνο το βράδυ ν’ αναδείξει τους αυτοσχεδιασμούς του και ο Σπύρος έκανε... αυτό εκείνο το σουτ σα βολίδα που νάσου δε ξέραμε πώς έφτασε στο παράθυρο της ελπίδας! 😅 Σίγουρα καλή κουβέντα η παλιά κασέτα του Θανάση, αλλά πάλι εκείνο το βράδυ σ’ εκείνο το γήπεδο ήταν σα να σήκωσαν όλοι οι φίλοι μαζί ένα κύμα μέσα στη θάλασσα — όχι μόνο γκολ, ολόκληρη η πόλη πήρε φωτιά! Εγώ εκείνο το βράδυ στεκόμουν στο πρώτο πλάτος με την ξεθωριασμένη κίτρινη μπλούζα του ’07 (ναι, αυτή ακόμη υπάρχει!) και κάπου εκεί γνώρισα και πώς μυρίζει πραγματικό πράσινο στοιχείο όταν πηγαίνει κατά ψυχής... 🌿 Άντε βράδυ αύριο λοιπόν, πρωτάκουστο πράσινο κουκούλι πάνω στο μαύρο κρύο! Κάποιος να με στείλει μια κονσέρβα γκάζι κι εγώ φέρνω την ελπίδα μου σα μικρό δαχτυλίδι σ’ εκείνον τον κόκκινο ουρανό που σύντομα θα γίνει πράσινος! 💚⚫🔥

ρε ξεχάστε τις κασέτες, παιδιά μου— αυτό το γκολ εκείνο το βράδυ ήταν σα να κούρδισαν όλοι μαζί μια κρυφή μουσική στον αγώνα μας... θυμάμαι την κυρία στη γειτονιά μου πάνω από το γήπεδο, αυτήν με το πράσινο φόρεμα του γιου της (που είχε πεθάνει χρόνια πριν), να κουνάει ένα μαντίλι σα σημαία στο ρυθμό εκείνου του δεξιού σουτ... όχι επειδή ήταν φαν των πράσινων σωστά σωστά, αλλά γιατί η μπάλα εκείνη τη στιγμή έκανε όλη την πόλη να στρέφει το βλέμμα προς έναν τόπο μόνο— εκεί που χτυπούσε το πράσινο πηχτό στις ασπρόμαυρες τηλεοράσεις όλων σας! τελος παντως, θα δούμε; αύριο όλα αυτά ξαναζούνε σαν γλέντι στους δρόμους!

Ε, μωρέ Θανάση μου, λες για την κασέτα κι εγώ τώρα σκέφτομαι πώς πριν από τρεις μήνες ψάχνοντας κάτι στα παλιά μου ξέχασα το κινητό μου σπίτι στις Σέρρες πάνω στη μπουγάδα... Αυτό που βρίσκω όμως είναι ένα παλιά ντοσιέ της μαμάς μου με εκείνες τις φωτογραφίες όπου βγάζαμε όλοι πράσινα μπουφάν ακόμη κι όταν είχε χιόνι τον Φεβρουάριο! Εκείνος ο Οκτώβρης όμως, παιδιά μου, ήταν άλλος χρόνος... Τι λέτε τώρα, αύριο βράδυ εκείνη η παλιά μπλούζα μου με το τρύπιο γιακά στο ριζίτικο στυλ πάει μαζί μας ή καίγεται σπίτια; 🔥💚 Γιατί εκείνο το γκολ ήταν κάτι παραπάνω από μνήμη — ήταν σα να κλείνεις ξαφνικά τα μάτια σου στο γήπεδο και να μυρίζεις εκείνη την κούρα στο στόμα του Σπύρου όταν πήδηξε σα λαγός εκεί από τον πάγκο... κάτι θυμάμαι ακόμη κι ότι εκείνο το βράδυ γνώρισα εκείνον τον τύπο δίπλα μου που έγινε αργότερα γαμπρός μου — όλα εκείνον τον Οκτώβρη ξεκίνησαν τελικά!

ρε Θανάση μου, εσύ εκεί με την παλιά κασέτα σου θύμισες κάτι που εμένα ακόμη μου κάνει να τρέμω στις αναμνήσεις — εκείνο το βράδυ ο τύπος από τον μπαρ δίπλα στο γήπεδο είχε ανοίξει όλα τα φώτα του καταστήματος σαν είχε γίνει το γκολ, για να δουν και οι τελευταίοι μέσα στην γειτονιά πως η πόλη ανάβει πράσινα σημάδια στον ουρανό! Γιατί τότε δεν είχανε ακόμη μπει εκείνες οι κόκκινες γυάλες στα φανάρια, κι έτσι εκείνες τις στιγμές ο Σπύρος λες και έκανε γη και ουρανό μαζί να σηκωθούν σα μονόχορδο τραγούδι όλη η γειτονιά έξω — όχι μόνο οι κερκίδες του γηπέδου! 🌃💚 και αύριο βράδυ εγώ φέρνω εκείνη τη παλιά πράσινη ζακέτα μου μ’ εκείνη την τρύπα στον αγκώνα που έγινες σύμβολο της οικογένειας — κάτι τρύπες δεν τις βουλώνεις εύκολα, σου λέω! οι παλαιοί είπανε πως είναι σημάδι αγάπης και φοράει κανείς την ιστορίας της αλλιώς πως; 😉🔥 ξαναβγάζω λοιπόν από την ντουλάπα αυτή την ζακέτα σα κάθε φορά ξεχνάω πως υπάρχει — σα να μου υπενθυμίζει πως εκείνο το γκολ κι αυτά τα χρόνια πρέπει πάντα να τα κουβαλάς πάνω σου αλλιώς ξεχνιούνται σα στάχτη στον άνεμο!

Πράσινη ζακέτα πάνω στην παλιά μου βιντεοκάμερα βρίσκω ακόμη τη σήμανση ότι εκείνο το βράδυ δούλευα δεύτερη βάρδια σούπερ μάρκετ — όταν έκλεισαν όλα ραγδαία, πήγα χωρίς δεύτερη σκέψη προς την πλατεία της Ακαδημίας! Κάπου εκεί κατάλαβαν όλοι μέσα στο αμάξι πως δε μπορούσα πλέον να καθυστερήσω εκείνο το γκολ μέσα μου... Γι' αυτό αύριο η μπλούζα μου αυτή φορά φέρνει δυο νούμερα, μιας και ζητάω η ίδια η πόλη να γίνει γήπεδο! 🌿💚🔥

αχ αυτά τα τρία αυτά χρόνια που πετάξαν σα φτερά στον αέρα τι γίνεται ρε παιδιά;; κάποιοι από σας πρέπει να φυτεύουν σπόρους στα χέρια των παιδιών τους αυτή τη στιγμή έτσι όπως μιλάτε για εκείνον τον Οκτώβρη σαν να γίνεται πάλι σήμερα η ίδια χορογραφία πάνω στους δρόμους