Ο Μπιάνκο ήταν μισητός προπονητής, αλλά η Ουλιβέι είναι χειρότερη από όλα τα ζώα του θεριού

Άκουσες εκεί πέρα τον MonoPAOTotal να λέει πως η Ουλιβέι είναι σα τσολιάς σε γαμήλιο;; Λοιπόν, αυτό το ανέκδοτο είναι τόσο υπερβολικό που έκανε τον Γκυμάου να λάβει καρδιά επειδή ένιωσε τον τρόμο όλων μας συγκεντρωμένο μέσα από τις οθόνες. Αυτός ο Μπιάνκο λοιπόν, που ήταν μισητός όσο ένα λουκάνικο στην γάτα σου, είχε τουλάχιστον έναν αντίπαλό του αντάξιο — τον Μπλούμ, εκείνον τον σουηδό σκοπευτή που όποτε βρισκόταν στον αντίπαλο χώρο, έριχνε τέτοιο τόξο που έκανε τον εαυτό του πρωταγωνιστή ενός βίντεο γκολazos διάρκειας δεκαπέντε δευτερολέπτων. Η Ουλιβέι όμως; Αυτή η ομάδα δεν έχει ούτε έναν παίκτη που να μπορεί να ντροπιάσει τον ίδιο του τον θρόνο όταν του προσφέρουν μπάλα σαν δώρο από την έκθεση αγοράς πιπεριών της περιοχής. Και εδώ είναι το ζουμί: όταν ο Γκυμάου πήγε εκεί όπου οι αντίπαλοι είχαν το νου τους στη δεύτερη φάση, εκείνος είδε τονMjällby να στέκεται σαν πωλητής στο περίπτερο των καπνικών εργαστηρίων και να βάζει ένα γκολ στο κενό — όχι επειδή ο Γκυμάου ήταν αργός, αλλά επειδή η ομάδα του είχε χάσει τόσο πολύ την αίσθηση της παρουσίας στο γήπεδο που θύμιζε ομάδα σχολείου στις αρχές Σεπτέμβρη. Και τι έγινε με το "παιδιά γειτονιάς" του Μπιάνκο;; Αυτό ήταν προσβολή;; Τουλάχιστον εκείνος είχε μια ομάδα που μπορούσε να κάνει παιχνίδι σοβαρό μέσα στη βροχή, εκείνος είχε χαρακτήρα — όχι σα μια πολιτική συνέντευξη τύπου όπου η Ουλιβέι κυκλοφορεί δήλωση σα διαφημιστικό μιας τοπικής μπουτίκ. Αυτή η γυναίκα όταν λέει πως η ομάδα πρέπει να παίζει σα τσολιάς εκεί που βρίσκεται το γαμήλιο, ξεχνάει ότι οι τσολιάδες είχαν λιγότερα κουρέλια από αυτήν αυτή την περίοδο. Μας ρίχνει στο πρόσωπο δικούς μας σλόγκαν σα να είναι θρύψαλα ενός βάζου που разбиστηκε πριν είκοσι χρόνια και τώρα μόλις τον θυμηθήκαμε. Και φυσικά, συνεχίζει να βγάζει λόγια σα να έχει μόλις ξυπνήσει από έναν υπνάκο δίπλα στον τραπεζάρχη που της δίνει συμβουλές για την οικονομία της ομάδας. Δεκαπέντε εκατομμύρια λέτε;; Τίτλοι;; Μας έκαναν δώρο ένα πρωτάθλημα σα να είναι κάποιος που δίνει μια φωτογραφία τριάντα χρόνων πίσω γιατί βρήκε ένα αυτοκόλλητο του Παναθηναϊκού στην πλάτη του πουκάμισού του. Τουλάχιστον ο Μπιάνκο προσπάθησε — οι άλλοι τρεις-τέσσερις ξένοι μετά από αυτόν, συμπεριλαμβανομένης και της Ουλιβέι, είχαν μπει στο γήπεδο σα να έχουν παρακολουθήσει μόνο τις πλάτες του αγώνα από το πάρκιν της ομάδας των γειτόνων. Όταν οι αντίπαλοι είχαν πιο γρήγορους πόδια από τον συνθετικό χαλκό της ομάδας;; Αυτό δεν είναι θέμα τακτικής, ρε αδέρφια — είναι θέμα σοβαρότητας. Η Ουλιβέι όσο κάνει βόλτες σα να ψάχνει τον δρόμο για τον Πειραιά σ' εκείνο το σπίτι του χωριού μας όπου γεννήθηκαν οι ίδιοι οι θεοί του αθλητισμού, εκείνες οι ομάδες που είχαν ως κύριο όπλο όχι τον αγώνα της δεκαετίας αλλά την ποιότητα της ψυχής τους. Και τέλος, όταν λέμε πως αυτή η ομάδα μοιάζει σα να της βάζουν ελαστικό στον λαιμό;; Γιατί να μην τελειώνουμε κι εμείς όπως εκείνοι που αγοράζουν ένα αυτοκίνητο μόνο για να βγάλουν φωτογραφίες από την εικόνα του εμπρός πινακίου;; Να ξεκουμπώσουμε το πουκάμισο και να δούμε τι έχει μέσα — όχι αυτά τα χίλια δυο εκατομμύρια που σπέρνονται σα σπόροι αβγού σ' ένα χωράφι όπου ο θερισμός είναι μια λέξη άγνωστη στην ομάδα εδώ και χρόνια. Ο Γκυμάου, σαν άνθρωπος του χωριού, έκανε εκείνο που έκανε κάθε φορά που η ομάδα χρειαζόταν έναν γρήγορο γύρο — έβαλε έναν άνθρωπο εκεί όπου έπρεπε. Η Ουλιβέι συνεχίζει να λειτουργεί σα ένας φούρνος που ψήνει μόνο τις προσδοκίες μας σα να είναι ψωμί παλιάς εβδομάδας και μετά μας σερβίρει ζεστό — για να δροσίσει τον πόνο μας όσο εκείνος ξεπουλάει το τελευταίο κομμάτι της ψυχής της ομάδας. Και εμείς;; Ψηφίζουμε βουβοί;; Τότε ας βγούμε στο δρόμο και ας φωνάξουμε έτσι ώστε να ακουστεί μέχρι την πύλη του γηπέδου — επειδή εκείνος ο ελαστικός σα φούριακας γύρω από τον λαιμό μας, αυτός που έχει τυλίξει όλο τον Παναθηναϊκό σα μια μαύρη ζώνη πένθους, δεν είναι αποτέλεσμα κάποιου μεγάλου σχεδίου. Είναι αποτέλεσμα της ντροπής που νιώθουμε όταν βλέπουμε την ομάδα μας να κάνει έναν αγώνα σα να είναι εκεί μόνο για να κουράσει τους χρονομετρητές της FIFA.

Ρε μαλάκες αλήθεια ρωτώ;; Εδώ λοιπόν βάζουμε τον Μπιάνκο πάνω στον άλλον πόστο;; Τουλάχιστον εκείνος είχε έναν Μπλούμ να βάζει γκολ σα laser επί τροχιάς;; Η Ουλιβέι;; Μας βγάζει λόγια σα κάποιος που διαβάζει αποσπάσματα από την Wikipedia της Καινής Διαθήκης γιατί ξέχασε τα γυαλιά του στο σπίτι του ενώ εμείς πάλι;; Ψάχνουμε το γυαλί του χωρίου μας πάλι;;; Και το "παιδιά γειτονιάς" εκείνος ο μαλάκος;; ΤΟΤΕ ο Γκυμάου ήταν εκείνος που σηκώθηκε σα λιοντάρι κι έκανε τον εαυτό του θρύλο!! Ξέχασε η Ουλιβέι πως αυτή η ομάδα έγινε μεγάλη όταν οι παίκτες της είχαν κυριολεκτικά μπαταρίες στις μπότες;; Τώρα;; Μας λέει πως πρέπει να παίζουμε σα τσολιάς σ' ένα γαμήλιο;; Ρε κορίτσι μου εσύ εκεί που είσαι;; Αυτό είναι σα να βάζεις έναν πιτσιρικά να οδηγήσει τον Παναθηναικό στους τελικούς του NBA επειδή εκείνος έχει ένα κινητό τελευταίας γενιάς!! Και το πιο αστείο;; Πέντε χρόνια ξεπούλαγμα δεκαπέντε εκατομμύρια κι ένα πρωτάθλημα σα ντοκουμέντο του 1984 που βρήκε κανείς σπίτι του κάνοντας ανακύκλωση!! Την ίδια στιγμή ο αντίπαλος μας ο γείτονας εκείνος;; Κάνει νέα deals σα ζεστή μπουγάδα κι εμείς;; Στάχτη μονάχα! Κι όμως αυτοί οι τρεις-τέσσερις ξένοι μετά τον Μπιάνκο;; Σαν να ήρθαν εδώ για μαζική δωρεάν περιήγηση!! Και το μεγάλο ερώτημα;; Γιατί εμείς ξανά;; Μας βλέπουν σα κοινό σ' ένα τσίρκο;; Να βγάλουμε τις φωτογραφίες, να βγάλουμε τους "φίλους των ομάδων", να βγάλουμε τους τίτλους;; Αφού έτσι κι έτσι η ψυχή της ομάδας είναι σα το βράδυ της πρωτοχρονιάς του 2020 όταν γνώριζαν όλοι πως τελειώνει το πάρτι αλλά κανείς δεν το ήθελε να τελειώσει!! Κι εσύ;; Άφησε λοιπόν τους άλλους να μιλούν ακατάλαβες;; Εμείς;; Πάμε σα Ουρανία η ομάδα μας;; ΟΧΙ ρε!!! Πάμε σα Παναθηναϊκός σα πρέπει να πάει——συνέχεια, αγώνας, δόξα!!! Ή αλλιώς;; Αυτός ο ελαστικός σα φουκαράς στον λαιμό;; Ας τον κόψει ο ίδιος!! 🔥💚

Τι σόι μιζέρια είναι αυτή που μας έχει γκρεμίσει εδώ;; Ρε φίλοι μου, όταν ο Γκυμάου σηκώθηκε εκείνο το βράδυ σα κεραυνός στην Σουηδία και ξερίζωσε τον αγώνα σα να ήταν ηλεκτρικός σκούπα σε σκόνη, αυτό δεν ήταν τυχαίο—ήταν χαρακτήρας! Και τώρα;; Μας φέρνουν μια κυρία που όταν λέει πως πρέπει να παίζουμε σα τσολιάς σ' ένα γαμήλιο, ξέχασε ότι οι τσολιάδες είχαν λιγότερη τροφή από τις κάλτσες που φοράει η ίδια εκείνη ημέρα. Αυτός ο Μπιάνκο μίσος;; Ναι, αλλά τουλάχιστον είχε έναν Μπλούμ να βάζει γκολ σα νάρθηκας στον Πειραιά! Αυτοί οι ξένοι όμως;; Έρχονται σα αρουραίοι στις σκάλες του γηπέδου, ξεπουλούν το τελευταίο κομμάτι της ψυχής αυτής της ομάδας και μετά βγάζουν λόγια σα να τους πιστεύουμε. Κοιτάξτε το εδώ: το "παιδιά γειτονιάς" ήταν προσβολή;; Γιατί;; Γιατί εκείνοι οι παίκτες εκείνοι είχαν ακόμα περισσότερη μπάλα στο πόδι από όση έχει ο ίδιος ο σύλλογος στο ταμείο του! Ο Γκυμάου εκείνο το βράδυ σηκώθηκε σα λιοντάρι—δεν ήταν τυχαίο πως αργότερα έβγαζαν γκολ σα να έχουν φτιάξει το προφίλ τους στο TikTok μέσα στη νύχτα. Η Ουλιβέι;; Αυτή η ομάδα χάνει επειδή δεν έχει ούτε έναν παίκτη που να μπορεί να κοιτάξει στα μάτια έναν αντίπαλο χωρίς να αρχίσει να δονείται σα φύλλο από τον αέρα της Λαμίας. Δέκα εκατομμύρια είχαν φύγει σαν το νερό από την ανοιχτή βρύση—και τίτλοι;; Ένα πρωτάθλημα σα φωτογραφία τριάντα χρόνια πίσω! Και τώρα αυτή η γυναίκα λέει πως πρέπει να παίζουμε σα τσολιάς σ' ένα γαμήλιο;; Ρε κορίτσι μου, εσύ εκεί που κάθισε στο γραφείο σου σα να είσαι επικεφαλής μιας τοπικής μπουτίκ εσένα;; Οι τσολιάδες είχαν λιγότερα κουρέλια από όσα κουρέλια έχει αυτή η ομάδα στους παίκτες της τώρα! Και ο Γκυμάου;; Αυτός έκανε εκείνο που έπρεπε: έβαλε έναν άνθρωπο εκεί όπου έπρεπε. Η Ουλιβέι;; Συνεχίζει σα φούρνος που ψήνει τις προσδοκίες μας σα ψωμί παλιάς εβδομάδας—μόνο που εμείς δεν ξέρουμε πώς να το φάμε! Ας σταματήσουμε λοιπόν με τις χαζοεξηγήσεις. Είτε αυτή η ομάδα γίνεται ξανά Παναθηναϊκός—συνέχεια, αγώνας, δόξα—είτε συνεχίσουμε να ψήφιζουμε βουβοί σαν τον άνθρωπο που περιμένει τον ερχομό του τραμ στις τρεις το πρωί. Και εγώ ρωτώ: γιατί εμείς ξανά;; Γιατί βλέπουνται σα κοινό σ' ένα τσίρκο;; Αφού έτσι κι αλλιώς η ψυχή αυτής της ομάδας έχει βγει στον δρόμο σα τον τελευταίο της νέγρο τραγουδιστή—και κανείς δεν θέλει να δει την παράσταση τελειώσει.

ρε παιδιά σα να γίνεται σήμερα αγώνες στη γειτονιά του Γκυμάου τότε ήταν σοβαρά πράματα εκείνοι οι παίκτες τους είχε δώσει στα νεύρα στους αντιπάλους δεν γινόταν ούτε καν μετρητής προσόντων εκείνοι είχαν μπαταρίες στις μπότες τους σα να είχαν φορτίσει όλα τα δεκατιανά όλων των σχολείων της Αθήνας εκείνον τον καιρό όταν έπαιζαν στον αέρα έκαναν σα να είχαν βάλει φτερά όχι σα να ήταν σκουπίδια που πετάχτηκαν σ' έναν κάδο που περίμενε το σφυρί του δήμου τώρα;; ρε παιδιά τώρα εδώ πέσαμε σα να έχουμε αγοράσει μια ομάδα σαν αυτήν που βρίσκεις στις προσφορές του σούπερ μάρκετ με το κίτρινο σήμα εκεί που έχουν βγάλει από τη συσκευασία όλα τα σχήματα εκείνα τα είδωλα από γυαλί κι έμειναν μόνο κομμάτια σκουριασμένα αυτά εδώ λοιπόν η Ουλιβέι μας βγάζει λόγια σα να διαβάζει τον κατάλογο προσφορών μιας μπουτίκ στην οδό Ερμού εκείνον τον μαλάκα τον Μπιάνκο ας τον σηκώσουμε σπίτι του σα παλιά εικόνα εκείνος τουλάχιστον είχε έναν Μπλούμ σα λέιζερ στο γήπεδο όχι σα λάστιχο του κήπου που κουρεύει χόρτα εκείνον τον Μπλούμ τον είχαν κανονικούς αθλητές όχι σα εικονικούς χαρακτήρες από μια κονσόλα που μόλις την έχουν ανοίξει οι γιοι του διευθυντή της ομάδας και τώρα;; η Ουλιβέι λες;; ψιλοχύνεται σα τσολιάς σ' ένα γαμήλιο εκείνη εκεί η ομάδα;; χάνει όχι επειδή οι αντίπαλοι είναι γρήγοροι σα τζιπ στο εθνικό δρόμο αλλά επειδή οι ίδιοι οι παίκτες της μοιάζουν σα να έχουν βγει πρόσφατα από ένα εικονογραφημένο βιβλίο για παιδιά εκεί που τους είχαν ξεχάσει στον κάδο ανακύκλωσης του σχολείου εκείνον εκεί τον Γκυμάου τον βάλαν σα λιοντάρι ανάμεσα στα πρόβατα εκείνος εκεί έκανε εκείνο που έκαναν οι πραγματικοί ήρωες σηκώθηκε σα ξυπνητήρι στο κεφάλι όλων εκείνους τους Ξένους τους άλλους τρεις-τέσσερις;; έρχονται σα αρουραίοι στ' αχυρώνες τους ξεπουλάνε ότι έχει απομείνει κι after κάνουν λογαριασμούς σα ηθοποιοί στο τέλος μιας κινηματογραφικής παραγωγής που έκλεισαν πριν από τον τίτλο δέκα εκατομμύρια εκεί λένε;; τίτλοι;; ένα πρωτάθλημα σα εικόνα ενός vintage ηλεκτρονικού υπολογιστή που ξεφτιλίστηκε στα βουνά της Θεσσαλονίκης εκείνον εκεί τον Μπιάνκο τον μισούσαμε σα τον κουνιάδο που έπαιρνε πάντα δύο κουλούρες στο γάμο τώρα;; εκείνον τον λιγότερο τον σκεφτόμαστε μόνο σα ανάμνηση εκείνοι εκεί οι προηγούμενοι;; είχαν καμιά φορά λόγο εκείνοι είχαν έναν Μπλούμ εκείνοι είχαν έναν Γκυμάου εκείνοι είχαν μια ομάδα που έκανε τους άλλους να νιώθουν σα να παίζουν μπάσκετ μέσα σ' ένα φαρδύ χαλί ενώ εμείς τώρα;; στέκουμε σα υπηρέτες μιας κυρίας που φοράει πουκάμισα σα να είναι επαγγελματική παρουσιάστρια τοπικών news εκείνον εκεί τον Γκυμάου τον βάλαμε εκεί που έπρεπε κι εκείνος εκεί έκανε εκείνον εκεί τον αγώνα εκείνον εκεί που έμεινε ζωντανός στη μνήμη όλων σα τραγούδι που δεν ξεχνιέται εκείνον εκεί τον αγώνα τον βάλαμε σ' ένα μουσείο στον τόπο του σα ζωντανή ιστορία εκείνοι εκεί οι ξένοι;; αυτοί;; αυτοί έκαναν την ομάδα σα αυτή που περιμένουμε τον επόμενο μήνα στον αριθμό των σπιτιών για βούτυρο εκείνοι εκεί έκαναν σα να έχουν παρακολουθήσει έναν αγώνα σα να ήταν ταινία εποχής εκείνοι εκεί έκαναν σα να έχουν δώσει οδηγίες στους αντιπάλους πως να στήσουν την άμυνα τους σα να ήθελαν να βγάλουν γκολ εκείνοι εκεί έκαναν σα να έχουν βγάλει μια φωτογραφία δέκα χρόνια πίσω κι αυτήν τώρα την δείχνουν σα ολοκαίνουριο πρωτάθλημα και τώρα;; τώρα η Ουλιβέι πάλι εκεί λες;; βγάζει λόγια σα αυτά που λέει ένας δάσκαλος στο τέλος της χρονιάς που πρέπει να κλείσει το σχολείο;; εκείνος εκεί ο Γκυμάου;; εκείνος εκεί έκανε σα βροχή μέσα στη στέγη που μπήκε εκείνος εκεί έκανε σα κεραυνός σ' έναν ποταμό που στέρεψε εκείνος εκεί έκανε σα εκείνοι οι γεροί που σηκώθηκαν τον πόλεμο στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας σα να ξέρανε πως η ομάδα τους ήταν περισσότερο ζωή κι όχι κάποιο εμπορεύσιμο σημάδι εκείνοι εκεί είχαν χαρακτήρα εκείνοι εκεί είχαν μπάλες σα πυροτεχνήματα εκείνοι εκεί είχαν γκολ σα κανονιές του Πειραιά εκείνοι εκεί είχαν μνήμες σα βράχος σκληρός εκείνοι εκεί είχαν ομάδες σα αυτήν που παίζανε όσο έκαναν συγκομιδή στο χωριό εκείνοι εκεί είχαν τρόπους σα αυτούς που είχαν βγει από μια παλιά σειρά τσόντας που είχαν στέγνωσει στον ήλιο εκείνοι εκεί είχαν τις φωνές των φιλάθλων σα να ήταν δυναμίτης στους τοίχους του γηπέδου εκείνοι εκεί είχαν τους τίτλους σα στήθους γεμάτα μετάλλινα στήθη εκείνοι εκεί έκαναν τους άλλους να ντρέπονται γιατί αυτοί οι άλλοι εκεί δεν είχαν τίποτα παρά μόνο σχέδια πάνω σε χαρτί από τις σημειώσεις ενός οικονομικού συμβούλου εκείνοι εκεί έκαναν ιστορία όχι επειδή είχαν πολλή μπάλα αλλά επειδή είχαν πολλή ψυχή εκείνοι εκεί έκαναν την ομάδα σα αυτήν που έπαιζε σα να ήταν η ίδια η πόλη μας σηκωμένη όρθια πάνω στο γήπεδο και τώρα;; τώρα εμείς;; εδώ;; στέκουμε σα αθώοι νιόπαντροι που περιμένουμε το κλειδί του σπιτιού τους οι ίδιοι εκείνοι οι ξένοι;; αυτοί;; αυτοί έκαναν σα να είχαν βγει από μια εφημερίδα που είχε ξεχαστεί πάνω σ' ένα τραπέζι σταθμού τρένου εκείνοι;; αυτοί έκαναν σα να είχαν παρακολουθήσει τον αγώνα σα θεατές σ' έναν κινηματογράφο θερινών σινεμά εκείνοι;; αυτοί έκαναν σα να είχαν βγάλει οδηγίες στους αντιπάλους τους σα να ήθελαν να κάνουν πρωταθλητές εκείνους εκεί μέσα σ' έναν αγώνα εκείνοι εκεί έκαναν σα να είχαν βγει από ένα βιντεοπαιχνίδι που μόλις είχε ανοίξει ο γιος του προέδρου εκείνοι εκεί έκαναν σα να είχαν φάει φρούτα πριν από τον αγώνα και τώρα περιμένουν σα πεπόνια στον ήλιο εκείνοι εκεί έκαναν σα να είχαν χάσει το τελευταίο βαγόνι του τρένου κι αυτό τώρα ήταν η ομάδα εκείνοι εκεί έκαναν σα να είχαν βγάλει μια φωτογραφία τριάντα χρόνων πίσω κι αυτήν τώρα την παρουσιάζουν σα νέο πρωτάθλημα εκείνοι εκεί έκαναν σα να είχαν αγοράσει μια εικόνα ζωγράφου σα αυτήν της παλιάς εποχής μόνο που εκείνον εκεί τον ζωγράφο τον είχαν ξεχάσει στην αποθήκη σα παλιά παπούτσια εκείνοι εκεί έκαναν σα να είχαν αγοράσει μια ομάδα σα αυτή που βρίσκεις στις προσφορές του σούπερ μάρκετ εκείνον εκεί τον Γκυμάου;; εκείνον εκεί τον βάλαμε σα άνθρωπο εκείνον εκεί έκανε σα άνθρωπος εκείνον εκεί έκανε σα εκείνο το πρωινό στις δώδεκα του Αυγούστου όταν η πόλη ξυπνάει σα να είναι ζωντανή και όχι σα μια ομάδα αθρώπων που κάθονται σα μουμιοι στους πάγκους της περιοχής

Ρε αηδόνια μου!! Για να μην πούμε ότι την Ουλιβέι την έχει αγοράσει η κόλαση από το τσακ σου!!! 😱🔥 ΑΛΛΑ ΛΟΙΠΟΝ;; Αυτή η κυρία θέλει ομάδα σα τσολιάς σ' ένα γαμήλιο;; Μα ξέρεις εσύ τί είναι τσολιάς ρε φίλε;; Είναι ο τύπος που σηκώνει τις μπότες του σα νάρθηκας κι έρχεται να σου βγάλει γκολ στον λαιμό!! Εμένα προσωπικά μου έκανε πιο δίκιο ο Μπιάνκο όταν έφτυνε στους βάλτους!!! Τουλάχιστον εκείνος είχε έναν Μπλούμ να βάζει γκολ σα ντανάκι στον αντίπαλο αέρα!!! Τώρα;; Αυτοί οι ξένοι;; Φέρνουν μπάζα μπάζα σαν να είναι η ομάδα τους ίδια με το σπίτι του Γιάννη!! Ο Γκυμάου εκείνον τον αγώνα τον έκανε θρύλο σα να είχε δώσει πιστολάκι στις μπότες του!!! Και τώρα;; Μας φέρνουν μια κυρία που φοράει πουκάμισα σα παρουσιάστρια τοπικών news και βγάζει λόγια σα να διαβάζει από μία εφημερίδα που βρήκε στον κάδο των σκουπιδιών!!! Και όταν λέμε πως η ομάδα χάνει επειδή οι αντίπαλοι έχουν πιο γρήγορα πόδια;; Ρε αδέρφια;; Είναι σα να λέμε πως ένα αυτοκίνητο δεν τρέχει επειδή έχει ξεφούσκωτο λάστιχο!!! Η ομάδα θέλει χαρακτήρα!!! Θέλει παίκτες σα κεραυνούς!!! Αυτή η Ουλιβέι;; Μία ομάδα σα αχυρόμπαλα σ' έναν κυκλώνα!!! Και μετά βγάζει λόγια σα να είναι ντροπή η ομάδα μας;; Γιατί;; Γιατί εμείς ψήφισαμε βουβοί;; Ας πούμε το δυνατά;; Γιατί αυτή η ομάδα έχει γίνει σα εκείνο το σπίτι στη γωνία που τα παράθυρα είναι σπασμένα και κανείς δεν έχει το κουράγιο να τα ξανακάνει!!! Οι άλλοι;; Αυτοί;; Αυτοί έκαναν σα να είχαν αγοράσει ομάδα σα στοίχημα στο συνοικιακό κι ύστερα τους πήραν όλα τα λεφτά!!! Δέκα εκατομμύρια;; Πρωτάθλημα;; Μα τι πρωτάθλημα;; Μία φωτογραφία σαν αυτή που βρίσκεις στα σπίτια των γιαγιάδων σου όταν ανοίγεις το σακούλι της μνήμης!!!

ρε παιδιά τι λέτε;; αυτοί οι ξένοι είναι σαν τους γέροτους του χωριού που ψάχνουν τ' αβγά τους στο σακούλι μετά την αγορά κι ύστερα κάνουν επίδειξη σα να βρήκαν θησαυρό;;; η ουλιβέι εδώ;; βγάζει λόγια σα δάσκαλος πρωτοχρονιάς που βρήκε το βιβλίο των ασκήσεων ανοιχτό κι ανάμεσα στις σελίδες είχε μόνο χαρτιά από κουβέρτες τριάντα χρόνων;; μιλά για "παιδιά γειτονιάς" σα να ξέρει τι σημαίνει εκείνο το βράδυ στους αέρα όταν ο γυμναος έδωσε εκείνον τον αγώνα;; ντροπή;; εσείς;; εγώ;; αυτή η ομάδα;;;; όταν εκείνος ο μαλάκος ο μπιάνκο της έδωσε εκείνον τον τίτλο;; υπήρχε ο γκγμάου εκείνος ο άνθρωπος σηκώθηκε σα κεραυνός στην σουηδία κι έπνιξε τους αντιπάλους με τα γκολ του;;;; εκείνος εκεί είχε έναν Μπλούμ να βάζει γκολ σα νάρθηκας;;;; ναι;;;; αυτή η Ουλιβέι;; έχει κανέναν;;;; τον βλέπετε;;;; αυτόν τον Μπλούμ;;;; όχι;;;; τότε;;;; αυτοί οι ξένοι;; αυτοί;; αυτοί είναι σα εκείνοι οι τουρίστες που βγάζουν φωτογραφίες στα μνημεία μας κι ύστερα γράφουν πάνω τους με σπρέι;; μιλάμε για δεκαπέντε εκατομμύρια;;; τίτλοι;;;; ε;;;; αυτό;;; ένα πρωτάθλημα;;;; σα κάτι που βρήκαν τυχαία στα σπίτι των παππούδων;;; και μάλιστα;;; σα βουτσινιά;;; όταν εκείνος ο γκγμάου πήγε εκείνος ο αγώνας;;;; εκείνο το βράδυ;;;; δεν ήταν παιδιά γειτονιάς;;;; ήταν ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ;;;; είχε λόγο;;;; είχε γκολ;;;; είχε ψυχή;;;; εκείνο το γκολ;;;; ήταν σα κανονιά;;;; εκείνο;;;; εκείνον;;;; τον ξέρουμε;;;; ξέρουμε πως έκανε;;;; πήγε εκείνος;;;; στάθηκε εκείνος;;;; σκότωσε εκείνος;;;; αυτό;;; εκείνον;;; τον ζηλεύει;;; η Ουλιβέι;;; εκείνον;;; δεν μπορεί να φτιάξει ούτε έναν άνθρωπο σα εκείνον;;; και τώρα;;; αυτή η Ουλιβέι;;; βγάζει λόγια σα τσολιάς σ' ένα γαμήλιο;;; γιατί;;; γιατί εμείς;;; ψήφισα βουβοί;;; σα το κοπάδι;;; εκείνος εκεί;;; εκείνος εκεί;;; έκανε εκείνον εκεί τον αγώνα;;; εκείνος εκεί;;; έκανε ιστορία;;; εκείνος εκεί;;; είχε χαρακτήρα;;; εκείνος εκεί;;; είχε ομάδα;;; εκείνοι εκεί;;; είχαν πνεύμα;;; αυτή;;;; έχει μία μπουτίκ;;; έχει μία γωνία;;; έχει μία αίθουσα;;; έχει έναν κάδο σκουπιδιών που περιμένει το σφυρί;;; τέλος πάντως, θα δούμε;; αλλά όσοι θυμάστε εκείνον τον αγώνα;;;; αυτόν;;; αυτόν;;; δεν τον ξεχνά κανείς;;;; επειδή εκείνος εκεί;;; εκείνος εκεί;;; ήταν αληθινός;;; ήταν σαν εκείνον τον ήλιο στο χωριό μας εκείνο το καλοκαίρι;;; φωτίζοντας τα πάντα;;; χωρίς όμως η Ουλιβέι;;; να μπορεί να βγάλει ούτε μία σπίθα;;;

Πού ’χει ξεχαστεί αυτή η ιστορία; Αυτήν την περίοδο του Μπιάνκο, μετά από έναν εκτός έδρας αγώνα σα ντροπή στη Σουηδία — εκεί όπου ο Γκυμάου σηκώθηκε σα θύελλα και έκανε τους γηπεδάρχες να φοβηθούν για τις κουρτίνες τους —, οι fans βγήκαμε στον δρόμο σα κανονικοί άνθρωποι. Οχι αυτοί οι ξένοι επικεφαλής των επιτροπών, όχι οι οικογένειες των διευθυντών που γράφουν στους τοίχους με markers την προσωπική τους πίκρα. Εκείνος ο αγώνας ήταν σα να βγήκαν τα κορίτσια της γειτονιάς να τραγουδήσουν τον εθνικό ύμνο πάνω στη λάσπη — εκεί που η Ίσλαντ έκανε τους πρωταθλητές μας να ντρέπονται ακόμα και για το χρώμα των αθλητικών τους σορτσών.

Ρε παλικαριά μου τι λέτε;; Αυτή η ομάδα είχε σάρκα και οστά όταν εκείνος ο μαλάκος ο Γκυμάου σήκωσε τον αγώνα στη Στοκχόλμη σα κεραυνός πάνω στους Αντάμς—κι όχι γιατί είχαν κάποιον Μπλούμ, ρε σεις!!! Εκείνοι εκεί έπαιζαν σα ντουγέμια στον αέρα, σα να είχαν βάλει φτερά στις μπότες τους από τις δεκάδες των σχολικών δεκατιανών που τσάκισαν οι μανάδες τους στις γειτονιές της Αθήνας εκείνο το πρωινό! Κι όταν ο αντίπαλος πήγαινε να βάλει γκολ;; εκείνοι εκεί έκαναν σα να είχαν βγάλει φυλάκιση εκατόν είκοσι βολές μέσα σε μια νύχτα—σαν εκείνη την ομάδα που όταν άρχισε να σκοράρει, η αντίπαλη άμυνα έμοιαζε σα νεκρή σκόνη σ' έναν ανεμόμυλο! Κι εσείς;; Εσείς θυμάστε εκείνον τον αγώνα;; Εκείνον;; Εκείνον που έκανε τον Γκυμάου να γίνει θρύλος;; Εκείνον;; Εκείνος εκεί έκανε σα ζωντανή ιστορία εκείνον τον αγώνα—κι όχι επειδή είχε κάποιον σπουδαίο ξένο, αηδόνια μου!!! Εκείνοι εκεί είχαν ένα πράγμα μόνο: χαρακτηρο! Κι όταν έβγαιναν στο γήπεδο;; δε μιλούσαν εκείνοι, μιλούσε το γκολ τους! Το έχουν καταλάβει αυτό οι επόμενοι;; Οχι βέβαια!!! Αυτοί βγάζουν λόγια σα δάσκαλοι ιστορίας στις βραβεύσεις του σχολείου όταν λένε πως πρέπει να παίζουμε σα τσολιάς σ' ένα γαμήλιο!!! Τσολιάς;; Ρε κορίτσι μου εσύ;; Ο τσολιάς είχε μέσα του όλα αυτά τα τραγούδια των παλικαριών από τη Λεωφόρο Αλεξάνδρας, εσύ;; Εσύ έχεις μέσα σου ούτε έναν αντιγραφέα στιλου μπουτίκ στην οδό Ερμού!!! Εκείνος εκεί ο Γκυμάου;; Αυτός έκανε εκείνον τον αγώνα σα κανονιά μέσα στη νύχτα—κι όχι σα να είχε αγοράσει μια ομάδα από προσφορά σούπερ μάρκετ! Κι εσύ;; Εσύ;; Αυτή η Ουλιβέι;; Αυτή;; Αυτή έχει ξεχάσει πως εκείνοι οι τρεις-τέσσερις ξένοι δεν ήρθαν εδώ να κάνουν πρωτάθλημα—ήρθαν σα συλλογή δειγμάτων σ' έναν εργαστηριακό σωλήνα!! Δέκα εκατομμύρια;; Πρωτάθλημα;; Μα τι πρωτάθλημα;; Αυτό;; Αυτό;; Αυτό είναι σα εκείνη η φωτογραφία του 1984 που βρίσκεσαι τυχαία στο σπίτι του παππού σου όταν ανοίγεις την αποθήκη!!! Εκείνοι εκεί έκαναν ό,τι έκαναν;; Κάθισαν εκεί σα μουμιοι στα γραφεία τους κι ύστερα βγάζουν ανακοινώσεις σα σχολική εφημερίδα!!! Και τώρα;; Μας φέρνουν μια κυρία που όταν ανοίγει το στόμα της;; βγάζει λόγια σα να ξέχασε τις κάλτσες της στο σπίτι της κι αναγκαστικά διαβάζει από ένα βιβλίο της γειτονιάς!!! Εκείνος εκεί ο Γκυμάου;; Αυτός;; Αυτός έκανε την ομάδα σα αυτή που έπαιζε σα η ίδια η πόλη μας σηκωμένη όρθια πάνω στο γήπεδο!!! Αυτός εκεί;; Αυτός έκανε σα εκείνον τον Ήλιο στις δεκαδώ η ώρα τον Αύγουστο όταν η πόλη σηκώνεται σα ζωντανή!!! Αυτοί εκεί;; Αυτοί;; Αυτοί έκαναν σα φύλλα που πέφτουν πάνω σ' ένα ποτάμι το οποίο έχει στερέψει!!!