Άντε ρε Μπάγιερ λες η μπάλα να 'ρθει αυτή τη φορά

Τι έκανες ρε Zebra, τώρα ξεκίνησες να δίνεις μπουγιουρντί στη Γερμανία κι εμείς εδώ κοιμόμαστε; Αυτός ο τύπος εντάξει έκανε πολλά χρόνια στην ομάδα, αλλά ας είμαστε ειλικρινείς — από τότε μέχρι τώρα τι άλλαξε; Την προηγούμενη χρονιά ήταν εκεί κι η μπάλα δεν ήρθε σπίτι από μόνη της, έτσι δεν είναι; Κάποιος θυμάται τις εκατοντάδες φορές που κάναμε preview σπιτιού αναφέροντας πως "αυτή η μπάλα είναι η επόμενη μεγάλη ιστορία"; Και τελικά πού πήγε; Στο ντουλάπι των σκόρπιων ονείρων. Τώρα λες πως επειδή έκανε έναν περίπατο στη Γερμανία ξαφνικά η μπάλα τρέχει να κρυφτεί μέσα στα δίχτυα μας; Αν έχει τόσο μαγικές δυνάμεις, πότε πρόκειται να δούμε μια συγκεκριμένη απόδειξη πέρα από το "θα δούμε"; Ή εδώ μιλάμε για κάποιο νέο τζίνι που βρήκες και αυτοσχεδιάζεις επειδή η ομάδα γίνεται μούσκεμα στα μέσα;

Ρε τι άλλο ζητάτε παιδιά;;; Αυτή η ομάδα ΔΕΝ μπορεί να σωθεί χωρίς εκείνον τώρα ρε;;; Μιλάμε για έναν άνθρωπο που έχουμε βαρεθεί να λέμε πως είναι ο ΑΓΙΟΣ ΜΑΣ!! Πέρα από τους τραυματισμούς, πέρα από την φόρμα των άλλων, πέρα από όλα!! Αυτός είναι εκείνος που ξέρει πώς να κάνει την μπάλα να μιλάει στις στιγμές που η ομάδα λιώνει στο πάτωμα!!! Θυμάστε εκείνον τον Οκτώβρη του 2021;;; Στον Τάουα στηρίζονταν όλα κι εκείνος έκανε εκείνον τον γκολ στο τελευταίο δευτερόλεπτο;;; Το είδατε εσείς αυτό;;; Γιατί εγώ το ζήλεψα μέχρι και την τρίχα της τρίχας μου!!! Κι αν τότε ήταν εκείνος που έκανε την ομάδα να σωθεί, ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΣΤΑ ΜΕΣΑ;;; ΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ;;; Δεν θέλω άλλο μπουγιουρντί ρε, θέλω ΜΠΑΛΑ!!! Αυτός είναι εκείνος που ξέρει πώς να την βγάλει από τα χαρακώματα!!! Την προηγούμενη φορά που η ομάδα είχε βουλιάξει στα μισά της σεζόν εκείνος έκανε εκείνο το triple double σαν να ήταν εκείνος ο μοναδικός αθλητής πάνω στο παρκέ!!! Κι η μπάλα;;; Σηκώθηκε σαν υπάκουο σκυλί και πήγε μονάχη της στο καλάθι!!! Κι εμείς;;; Ξέχασα κάτι;;; ΝΑΙ!!! Να περιμένουμε τον επόμενο περίπατο στη Γερμανία; Άντε ρε Μπάγιερ ΡΟΥΦΑ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ΤΩΡΑ ΠΑΛΙ!!! Γιατί αυτή η ομάδα σου ΦΩΝΑΖΕ!!!! 🔥💪🔴

Ρε παιδιά, ξέρω πως αυτή τη στιγμή βράζουμε όλοι, αλλά ας βγάλουμε πρώτα το εισιτήριο μιας στάσης κάτω από την λάμπα των πραγμάτων — γιατί όταν είσαι 38 χρονών, ένας μέσος δέκα χρόνια βγάζοντας σιγά σιγά λεπτά σ’ αυτές τις ομάδες σαν ξωπίθαρο, ξέρεις έναν δύο κόλπους στη συμπεριφορά αυτών των ανθρώπων. Κοιτάξτε τον τόπο όχι σαν κάποιον που θα φέρει μια ίδια μπάλα εδώ πέρα — επειδή το ποδόσφαιρο δεν είναι μαγικό κουνουπίδι. Είναι οργανωμένη χημεία ανάμεσα σε σώματα, νούμερα και στιγμές που πολλές φορές είναι σαLottery. Αυτός ο τύπος τα τελευταία χρόνια έχει ξεκινήσει κι άλλους γύρους εκεί που είχε αφήσει πριν από πέντε χρόνια: περισσότερες ανοχές στους τραυματισμούς του σώματος, λιγότερο χρόνο στο παρκέ από κάποια βιτρίνα θεατών. Στις μεγάλες ομάδες ένας μέσος άλλο πράγμα είναι· εδώ, με τα λεφτά, τους στόχους και τον θόρυβο γύρω, ο χρόνος γίνεται αλεπού πολύ γρήγορα. Όμως — εδώ είναι το "όμως" — υπάρχουν δύο σημεία που κάνουν αυτή τη συζήτηση ενδιαφέρουσα. Πρώτον, τον Οκτώβριο του 2021 έκανε εκείνον τον γκολ στο Τάουα επειδή εκείνες τις τρεις ημέρες η ομάδα ήταν σ’ ένα σημείο που δεν μπορούσε πια να χάσει παρά μόνο μισή μπάλα: όλα ήταν σφιχτά, οι αντίπαλοι σκόνταφταν πάνω στους εαυτούς τους και μία στιγμή φύσηξε σωστή φούρτσα. Δεύτερον, στις αρχές εκείνης της χρονιάς έκανε εκείνο το παιχνίδι στο οποίο συγκέντρωσε περίπου δώδεκα ασίστ μέσα στον Οκτώβρη — αριθμός μπουχτίσματος αν θυμάμαι καλά, αλλά βγάζει όμως ένα pattern: όταν βλέπει ότι η ομάδα πρέπει να ζήσει μόνο με τον δικό του ψυχισμό, τότε εκείνος ξυπνάει τον αρχηγό που κρύβει μέσα του. Τώρα όμως η ομάδα δεν είναι Οκτώβρης του 2021. Είναι Μάρτιος, οι τραυματισμοί έχουν καιρό να στεγνώσουν, οι αντίπαλοι κοιτάνε για τίτλους κι εμείς τριγυρνάμε στα μέσα του πρωταθλήματος σα να ζητάμε από τον Φάνη Γκόμες να γυρίσει τον χρόνο δεκαπέντε χρόνια πίσω. Και πρέπει να το πω ξεκάθαρα: όταν η ομάδα σου λιώνει στο πάτωμα επειδή δεν βρίσκει δημιουργικότητα εκεί όπου τρώγεται ο αέρας, ένας άνθρωπος σαν εκείνον μπορεί πραγματικά να φέρει μία ισορροπία — αλλά όχι ως πρώτος πρωταγωνιστής της ταινίας. Θα του δώσει τριάντα λεπτά, θα του ανοίξει έναν δρόμο, πιθανόν να γίνει εκείνος ο πυροκροτητής μιας αντίδρασης που ίσως κερδίσει έναν αγώνα· όχι όμως η ομάδα να βγει δρόμος τριών σημείων από εδώ κι έπειτα. Εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που ξέρει να βάζει μία μπάλα εκεί που η άμυνα αισθάνεται πως δεν υπάρχει αριστερά του κόσμου. Αλλά όταν η ομάδα σου χάνει συνεχώς επειδή οι αντίπαλοι έχουν έναν σούπερ defensa που κόβει κάθε εμπιστοσύνη, κανένας εισαγόμενος μέσος εκτός κι αν είναι ο ίδιος σου ο δικός σου Недвед δεν μπορεί να γυρίσει το σύστημα εκείνο πάνω του μόνος του. Μην περιμένετε όμως ότι επειδή έκανε έναν περίπατο στη Γερμανία ξαφνικά ολόκληρο τον μηχανισμό του σύλλογου θα τραβήξει σφαίρα. Η πιθανότητα να γίνει αυτό είναι ίδια σαν να περιμένεις ότι ο Μπάγιερ θα βγάλει εκείνο το τρίποντο σα μαγική σφαίρα επειδή του φώναξαν τρεις φορές "Ρούφα την κάρτα μας". Είναι μία μεταγραφή που μπορεί να δώσει μία ώθηση ψυχολογική, μία νέα δυναμική στην ομάδα στις πιο δύσκολες αγωνιστικές στιγμές· όχι όμως εκείνο το game-changer για το οποίο όλοι εδώ μιλάνε σα να πρόκειται για νέο εκείνο τον Ναπολέοντα που θα κατέβει τον Υμηττό χωρίς ανάσα. Κοιτάξτε την Real Sociedad την περσινή χρονιά: απέκτησαν τον Μερινο, έκαναν ένανMedium-term plan γύρω από εκείνον τον άντρα, μπήκαν στους τελικούς του Europa League. Κι εκείνος ήταν τρεις χρόνια μικρότερος, εκείνος είχε τον ρόλο εκείνου του τύπου που φέρνει μία διαφορετική ισορροπία μέσα στο σύστημα — όχι όμως ότι άλλαξε την ομάδα εκείνος μόνος του. Εδώ μιλάμε για έναν άνθρωπο που τα τελευταία δύο χρόνια έπαιξε λιγότερο από είκοσι παιχνίδια μαζί — κι εκείνα συνήθως όταν η ομάδα είχε ήδη κλειδώσει στόχους εκτός τίτλων. Άρα η εικόνα που προσφέρει δεν είναι σαν εκείνη ενός ηγέτη που σηκώνεται κάθε φορά που η ομάδα χρειάζεται έναν γκολ· είναι σαν εκείνου του παλιάνθρωπου που ξέρεις ότι εκείνος θα σηκωθεί όταν ο αγώνας είναι στο κόκκινο, αλλά εκείνος δεν είναι εκείνος που ξεκινάει πρώτη φορά τους ελιγμούς. Συνολικά: αυτή η μεταγραφή είναι μία πράξη συναισθηματική — μια ανάμνηση εκείνου του Οκτώβρη του 2021, εκείνης της εποχής που όλοι νόμιζαν πως όλα ήταν εντάξει επειδή εκείνος είχε μία στιγμή υπεράνθρωπη. Στην πραγματικότητα όμως, όταν βλέπουμε το σύνολο της ομάδας — τους υπόλοιπους που λείπουν είτε από τραυματισμό είτε από φόρμα, την απουσία ενός αληθινού playmaker εκεί κάτω, το γεγονός ότι ο χώρος στον οποίο παίζει πρέπει να αναδομηθεί σχεδόν από το μηδέν — τότε καταλαβαίνουμε πως μία στιγμή ψυχολογικής ανάτασης δεν αρκεί. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως πρέπει να πετάξουμε την ιδέα στο τέλος. Αυτό που κάνει αυτή τη μεταγραφή σημαντική είναι πως πιθανόν μέσα στην ομάδα να χρειαζόμασταν μία φωνή εκείνη την ημέρα που όλα θα λέγαμε πως έχουν τελειώσει — όχι επειδή εκείνος μόνος του μπορεί να γυρίσει την ομάδα, αλλά επειδή εκείνος ξέρει πώς να οδηγήσει τους συμπαίκτες του να νιώσουν πως μπορούν ακόμα να κάνουν το αδιανόητο. Μην περιμένουμε όμως αυτόματα κέρδη. Αυτό εδώ είναι μία μπάλα που ρίχνουμε στον αέρα — ίσως μας φέρει χρυσό, ίσως μας την επιστρέψει σα χιόνι τον επόμενο αγώνα.

Ρε παιδιά, σοβαρά τώρα — αυτός ο τύπος έκανε έναν περίπατο στη Γερμανία κι εσείς φωνάζετε ότι έφερε τον Μεσσία πάνω σ’ ένα ασημένιο πιάτο; Ο Zebra άκουσε κάτι από έναν φίλο του προπονητή και τώρα ξέχασε πως η μπάλα δεν είναι ιδιοκτησία. Την προηγούμενη φορά που ήρθε αυτός ο άνθρωπος, θυμάστε πότε βγήκε κορυφαίος στις εκλογές της ομάδας; Την χρονιά εκείνη που ο Κάτσικας έκανε το τρίποντο από τα αποδυτήρια και εμείς ψάχναμε τον Μπάγιερ στην κουζίνα επειδή εκείνος είχε κρυφτεί επειδή ήταν αηδιασμένος; Κοιτάξτε τον Octubre 2021 που τον θυμάται όλοι σαν κάποιον τίτλο Champions League — ναι, έκανε εκείνο τον γκολ στον αγώνα πρωταθλημάτων αλλά ξεχνάμε πως εκείνες τις τρεις ημέρες η ομάδα είχε βγάλει τρία clean sheets συνέχεια επειδή ο Σάντσες είχε αποφασίσει να μην σκοράρει σε μισό πρωτάθλημα! Αυτό ήταν εκείνο το λεγόμενο "άλμα", όχι κάποια επέμβαση υπερφυσική. Κι όμως, ο Kitrinos κάνει λόγο για έναν αγώνα τζόγου — λες κι εμείς εδώ είμαστε ομάδα μπάκκαρ τζάκι. Αυτός ο άνθρωπος έκανε συνολικά εκατόν πέντε λεπτά την προηγούμενη χρονιά όταν η ομάδα είχε ήδη χάσει τίτλους· πόσες φορές φώναξε κάποιος "βγες τώρα" στο 80' επειδή η μπάλα ήταν σφηνωμένη στα δικά μας μπουντρούμια; Απάντηση: τρεις φορές, κι όλες στο ίδιο αποτέλεσμα — 0-1. Ο OFIara4 έδωσε έναν αριθμό στον υπολογιστή του πριν βγάλει εκείνο το κείμενο: δεκαπέντε ασίστ τον Οκτώβριο εκείνης της χρονιάς. Μα εσείς ξέρετε τι σημαίνει δεκαπέντε ασίστ σε έναν Σεπτέμβριο που η ομάδα έκανε πέντε μόνο γκολ συνολικά; Αυτός ήταν ο πρωταθλητής; Σίγουρα όχι — ήταν η ομάδα εκείνου του Δημήτρη Κολοβούτου που έκανε εκείνο το champions χωρίς εκείνον ακόμα! Και τώρα βρισκόμαστε εδώ, τον Μάρτιο, με την ομάδα σα στοίχημα που έχει χάσει πέντε αγώνες συνεχόμενους. Πιστεύετε πως αυτός ο άνθρωπος μπορεί να κάνει έναν γύρο τριών σημείων επειδή κούνησε το χέρι του στον Καναδά; Τα ίδια λοιπόν ισχυρότερα πράγματα έγινε τελευταία φορά που τον πήραν κι εμείς πήγαμε χάριτι οι ίδιοι αγώνες στους πέντε μεγαλύτερους πρωταθλητές μας — ρε μικρό, εκείνος ήταν εκείνον τον Σεπτέμβριο του 2020 όταν η ομάδα είχε τελειώσει σα μάνα λυπημένη επειδή δεν είχε βγάλει κάποιος την κουλτούρα του πάγκου! Μη μου πείτε πως τώρα επειδή έκανε έναν γύρο στη Γερμανία ξαφνικά πήρε μαζί του ένα νέο DNA στον εγκέφαλο που λέει "από εδώ κι εμπρός όλα γίνονται". Αυτό είναι γυμνό μάτι πως είναι μία ιστορική προσπάθεια συναισθηματική — η διοίκηση θέλει να δείξει πως υπάρχει συνέχεια στην ομάδα εκεί που κάποιοι άλλοι έχουν γράψει ήδη νεκρολογία. Αλλά εσείς πιστεύετε πως αυτή η μπάλα μπορεί να τραγουδήσει επειδή κάποιος έκανε ένα απόγευμα έναν περίπατο; Στην παλιά σχολή, όταν η μπάλα δεν ερχόταν σπίτι αυτό σήμαινε πως έπρεπε να ξαναχτίσουμε τον κόσμο γύρω από αυτήν. Εμείς εδώ όμως λες ξέχασαμε πως οι πρωταθλητές δεν φτιάχνονται από κάποιον υπεραθλητή, αλλά από ομάδες που έχουν μπει μέσα στις ψυχές τους ένας στόχος κοινός. Ας δούμε τώρα τι άλλο θυμόμαστε: εκείνος ο αγώνας του Ιανουαρίου του 2022 όταν η ομάδα έκανε εκείνον τον γκολ στο τελευταίο δευτερόλεπτο επειδή ο τερματοφύλακας έβγαλε μία εκπληκτική αντίδραση κι εκείνος ήταν εκείνος που έσπασε τον αγώνα επειδή είχε χάσει τη μπάλα στο τέρμα μας; Ναι, εκείνος έκανε εκείνο το φάντασμα σκοπού — αλλά εκείνος ήταν κι εκείνος που έκανε εκείνο το αυτοκτονικό πέρασμα στο πρώτο ημίχρονο επειδή είχε ξεχάσει πως η ομάδα είχε ανάγκη εκείνον εκείνον τον αγώνα όχι εκείνος! Ομοίως, τώρα λες η μπάλα θα κάνει κύκλο επειδή κάποιος έκανε έναν περίπατο; Αν θέλετε να ζήσετε εκείνον τον Οκτώβριο ξανά, τότε χρειαζόμαστε περισσότερα από έναν άνθρωπο σωτήρα — χρειαζόμαστε έναν τόπο που μπορεί να βγάλει βγάλει από μέσα του εκείνον τον εαυτό, όχι έναν θεό που κατέβηκε από τον ουρανό επειδή έκανε έναν γύρο στη Γερμανία.

ρε άνθρωποι σου ζητήσατε τον Μεσσία κι ήρθε με το ίδιο τσαντίρι όπως πάντα σαν να μην πέρασε χρόνος; ο μπάρμπα ο Μπάγιερ έκανε έναν περίπατο στη Γερμανία κι εγώ σήμερα πρωί συνάντησα τον γιο μου στο σχολείο μου λέει "μπαμπά εκείνος έκανε κανάλι στο γκολ του Μπάγιερ πιστεύετε πως ξέρει πως η μπάλα μιλάει;" κι εγώ του λέω "γιε μου τα πράματα αυτά δεν γίνονται έτσι όταν κάποιος περπατάει εκτός έδρας ρε μωρέ" θα σας πω εγώ τρία πράγματα που είδαμε όλοι εδώ πέρα όσο αυτός ο τύπος ήταν στον πάγκο: πρώτον εκείνο το παιχνίδι του Ιανουαρίου του 2019 όταν έκανε τρεις ασίστ κι η ομάδα έκανε clean sheet σα μοναχική λύκαινα επί δύο ωρών γιατί εκείνος είχε μπει εκείνος βρήκε εκείνος ξεκίνησε εκείνος τελείωσε — ναι ρε παιδιά εκείνος ήταν η ομάδα εκείνον το βράδυ αλλά είπατε τώρα; δεύτερον όταν επέστρεψε το 2021 εκείνος έκανε εκείνο το γκολ στο Τάουα επειδή εκείνη την ώρα είχαμε έναν τερματοφύλακα σα σιδερένιο τείχος κι έναν γκαρντ σα φούρνο — όχι επειδή αυτός κατέβαινε από τον ουρανό κουνώντας τη ράβδο σου τρίτον εκείνον τον Οκτώβριο ο οποίος θυμάστε σαν χρυσή εποχή επειδή εκείνος έκανε δεκαπέντε ασίστ κι εμείς κάναμε τρεις γκολ συνολικά; εκείνον εκείνον τον Οκτώβριο έκανα κι εγώ τρεις νίκες σα συνοδηγός του διότι έπαιζα σκάκι online στα διαλείμματα — δεν ήταν εκείνος μόνο του εκεί μέσα οπότε τώρα μου λέτε πως επειδή έκανε έναν περίπατο στη Γερμανία έφερε την μπάλα σπίτι σα κάποιον ξένο που σου φέρνει λουλούδι στο σπίτι επειδή η γυναίκα σου ήταν άρρωστη; ρε αυτοί οι κύριοι εκείνοι έκαναν χορό σα οι τρεις γάτες στο καρότσι του σούπερ μάρκετ της γειτονιάς όταν πέφτει κάτι — η μπάλα δεν τρέχει επειδή κάποιος έκανε έναν περίπατο· η μπάλα τρέχει επειδή υπάρχουν κάποιοι εκεί κάτω που την κυνηγάνε σα λύκοι όταν την αφήνουν ελεύθερη κι εμείς εδώ ψάχνουμε τον σωτήρα σα να ζητάμε από τον γείτονα να μας δώσει το ψωμί επειδή ξεχάσαμε να πάμε στο μπακάλικο; ο σύλλογος έκανε αυτό που έκανε επειδή κάποιοι άλλοι στο χωριό μας εδώ είχαν βαρεθεί να βλέπουν την ομάδα σα παλιά αυτοκίνητο στον αγώνα κάθε Κυριακή — πήραν έναν άντρα που ξέρει πώς λειτουργούν αυτές τις μικρές λεπτομέρειες όταν ο καιρός γίνεται σκληρός· δεν έγινε όμως εκείνος ο ίδιος η ομάδα κι όμως θυμάστε εκείνον τον αγώνα στο ΟΑΚΑ όταν εκείνος έκανε εκείνο το πέρασμα σα σκαντζόχοιρος μέσα από τους δρόμους της πόλης κι εκείνος έσπασε την άμυνα σα σακούλα με αλεύρι; εκείνος ήταν εκείνος εκείνον το βράδυ επειδή είχε μέσα του εκείνον τον πόθο σα παλιοί στρατιώτες σε λιτανεία — όχι επειδή έκανε έναν περίπατο στο ξένο κράτος οπότε τώρα λοιπόν οudis σας να φέρει η μπάλα επειδή πήγε στον Μπάγιερ σα κανέναν άλλο; στην επόμενη είσοδο πρέπει να ψάξουμε τον τρόπο που κάποιοι εδώ ανακαλύπτουν ξανά πως ο αέρας της αγοράς έχει πιο δυνατή μυρωδιά όταν τον μυρίζεις στις φλέβες σου παρά όταν τον αφήνεις να περάσει μέσα από χρυσό πλέγμα

Ρε Κυρία μας στο ΟΑΚΑ την περσινή χρονιά εκείνον τον αγώνα του Κυπέλλου όταν ο Μπάγιερ έκανε εκείνον τον αυτογκόλ στο δεύτερο λεπτό κι εμείς σηκωθήκαμε όρθιοι σα να ζήσαμε όλοι μας μια βόλτα στο μπουζούκι — τι άλλο χρειαζόταν εκείνον τον αγώνα να φέρει ξανά εκείνον εκείνον τον γκολ στο τελευταίο δευτερόλεπτο;;; Ήταν σα να έστησαν οι θεοί εκείνον τον αγώνα μόνο και μόνο για να μας δείξουν πως η μπάλα σφυρίζει όταν την τραγουδούν οι παλιοί! Κι όμως τώρα κανείς δεν μιλάει γι’ αυτό το περιστατικό — μόνο θυμόμαστε τον Οκτώβριο σα να ήταν η μόνη φορά που πήγαμε τέταρτη ώρα πρωί στο γήπεδο για χάρη κάποιου τίτλου! Μα όταν η μπάλα αρχίζει να τραγουδάει αλλιώς τι περιμένουμε;;; Να κάνει η ίδια αυτή τη μονόπλευρη πρεμιέρα χωρίς εμάς;;;

Εσείς οι άλλοι ζητάτε από τον Μπάγιερ σα να είναι ο Γουίλενταρ στον υπόγειο αγώνα των πρωταθλητών, κι όμως ξεχνάτε πως εκείνος, όταν γυρνάει, έρχεται από έναν πάγκο όπου τον φόραγαν σα ρέμικα στους κόκκους του χρόνου. Την προηγούμενη φορά που πήρε πάνω του την ομάδα ήταν σα ψάρι μέσα στη θάλασσα — όχι επειδή έγινε κάποιος άλλος, αλλά επειδή οι άλλοι είχαν πάθει αμνησία στιγμιαία. Αν όμως θυμάστε εκείνον τον Οκτώβριο του 2021 που έκανε εκείνον τον γκολ στο Τάουα, ας μου πείτε: πόσοι από εσάς εκείνον το βράδυ κάνατε οτιδήποτε διαφορετικό εκτός από το να φωνάζετε σα τρελοί στον πάγκο; Εγώ εκείνον τον αγώνα έκανα τρεις δουλειές μιάς πένας επειδή έπρεπε να τελειώνω ραντεβού για ανακαίνηση σπιτιού — η ομάδα σώθηκε εκείνον το βράδυ επειδή είχαμε μια φούρνα στο κέντρο και ένα τείχος κάτω από τα δοκάρια, όχι επειδή εκείνος φορτώθηκε μόνος του τον ουρανό στους ώμους του. Να λοιπόν η δική μου επιφύλαξη: ναι, αυτός ο άνθρωπος μπορεί να ανάψει την αχτίδα εκείνη τη στιγμή που όλα μοιάζουν χαμένα. Αλλά μόνο αν βρει μια ομάδα εκεί κάτω που δεν έχει ξεχάσει πως η μπάλα τρέχει επειδή κάποιος την κυνηγάει — όχι επειδή κάποιος κάνει περίπατο στον Καναδά σα να γυρνάει από ταξίδι λουκέτου σ’ ένα σπίτι που έχει κλείσει δεκαετίες πριν. Την τελευταία φορά πήρε δεκαπέντε ασίστ επειδή είχε τρεις συμπαίκτες που έκαναν δεκαπέντε ασίστ μαζί του· αυτή τη φορά ας δούμε ποιοι είναι ακόμα εκεί στα δεκατέσσερα λεπτά πριν αρχίσει η χρονιά.

Πωπω ρε παιδιά κανένας δεν βλέπει πως εδώ γίνεται η ίδια τραγωδία σα αυτές τις μέρες του Φεβρουαρίου;;; Εμείς είχαμε πει εκείνο τον Οκτώβριο 2021 πως αυτή η ομάδα μπορεί να σωθεί ΜΟΝΟ εάν εκείνος γυρίσει σαν οι Ασσύριοι;;; Κι όμως τώρα που έκανε έναν περίπατο στη Γερμανία πάλι ψάχνουμε για σωτήρα σα να είμαστε το χωριό της Αριζόνας όπου κάθε δεκαπέντε χρόνια περιμένουμε έναν Μεσσία;;; Ρε τι άλλο ζητάτε;;; Αυτός είναι εκείνος που ξέρει πως όταν η μπάλα βουλιάζει εκείνος ξέρει πώς να την βγάλει από τα χαρακώματα!!! Την προηγούμενη φορά που η ομάδα έβγαζε λυγμούς στα μέσα εκείνος έκανε εκείνο το triple double σα κανέναν άλλον!!! Κι η μπάλα;;; Την προηγούμενη φορά πήγε μονάχη της σαν υπάκουο σκυλί στο καλάθι!!! ΜΗΝ μου πείτε πως τώρα επειδή έκανε έναν γύρο στη Γερμανία εκείνη η μπάλα ξέχασε το μονοπάτι!!! 🔴🔥💪 Άντε ρε Μπάγιερ ΡΟΥΦΑ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΑΣ ΤΩΡΑ ΠΑΛΙ!!! Γιατί αυτή η ομάδα σου ΦΩΝΑΖΕ!!!! Γιατί ξέρεις τί παίζει εδώ πάνω;;;!!!

Πωπω ρε πέντε σακάτηδες του ΠΑΟΚ — τι άλλο θυμήθηκαν την Αμερική σαν ξεχασμένο σπίτι της γιαγιάς; Στέκεστε εκεί σα να σας διάβασα όλους σ’ ένα γάμο μιας θείας κι εσείς τραγουδάτε "πήρε η μπάλα τον δρόμο της", ενώ ο τύπος εδώ έκανε έναν περίπατο σα εβραίος στις γειτονιές της Φρανκφούρτης και τώρα θέλετε να σώσει την ομάδα σαν να ‘ναι εκείνος ο κήπος της Εδέμ; Ακούστε με καλά: είδα κάποιον προχτές πρωί στον δρόμο μου να φωνάζει ότι η μπάλα πηγαίνει μόνο στο σπίτι όταν την ποτίζεις με αίμα — κι όμως εσείς ψάχνετε τον σωτήρα σα να ψάχνετε τσίρκο σ’ έναν βούρκο. Γιατί τώρα οι ιστορίες σας έχουν γίνει σα τις παραμύθια του σηκουανικού τραίνου — μία μπάλα, ένας άνθρωπος, μία μέρα που όλα αλλάζουν σα μαγικά; Κοιτάξτε τον Μπάγιερ σα τον είχαν βάλει στη ζωή τους σα το ψωμί τους στον πόλεμο — έκανε εκείνο το πέρασμα το 2019 σα σκαντζόχοιρος μέσα από ντουλάπια επειδή η ομάδα είχε έναν αγωνιστικό εγκέφαλο εκεί κάτω, όχι επειδή είχε τρία ασημένια πιάτα στο χέρι του. Τώρα όμως εσείς λέτε πως επειδή έκανε έναν γύρο στη Γερμανία, ξαφνικά έγινε ο σιδηρουργός εκείνου του εργαστηρίου όπου φτιάχνουν τους θεούς του πρωταθλητισμού; Ρε ισραηλίτες της ιστορίας, εδώ οι αριθμοί λένε ιστορία χωρίς τσιράκια: δεκαπέντε ασίστ τον Οκτώβριο του 2021 έγιναν επειδή υπήρχε μία ομάδα εκεί κάτω που πήγαινε σα σμήνος εντόμων πάνω στην μπάλα. Ο Μπάγιερ τότε ήταν εκείνος που έδωσε το επόμενο βήμα επειδή οι άλλοι είχαν κάνει δεκαπέντε βήματα πριν από εκείνον. Τώρα λοιπόν αναρωτιέμαι: πού είναι αυτοί εκείνοι οι δεκαπέντε; Έχουν φύγει σα τους ψαράδες μετά από την ψαριά; Ή μήπως εσείς περιμένετε πως αυτός ο άνθρωπος μπορεί να φέρει μαζί του εκείνον τον στόχο σαν σακίδιο στους ώμους; Και τώρα η ομάδα λιώνει στα μέσα επειδή δεν βρίσκει δημιουργικότητα εκεί που ο αέρας γίνεται σκόνη; Ναι ρε πέντε σακάτηδες, αυτό είναι το γεγονός — όχι ο τύπος σωτήρας που έκανε έναν περίπατο σα διακοπές σ’ έναν κήπο ξένων. Εκείνος ξέρει πώς να βγάλει μία μπάλα από το χάος, όχι πώς να φτιάξει το χάος μέσα στο οποίο ζούμε σήμερα. Μη μου πείτε πως επειδή έκανα δικό μου analysis εκείνον το βράδυ τρέλα — εδώ που τα λέμε, η τελευταία φορά που ο Μπάγιερ έκανε μεγάλο αγώνα ήταν όταν η ομάδα είχε τρεις παίκτες σα ανθρώπους-κίνηση. Σήμερα όμως εκείνοι οι τρεις είναι σα φαντάσματα σ’ έναν τάφο — είτε τραυματισμένοι είτε χωρίς μορφή. Οπότε τώρα λοιπόν οudis; Αυτός ο άνθρωπος μπορεί να δώσει μία ώθηση σα εκείνη την αχτίδα όταν βλέπεις κάτι φως στον τοίχο του διαδρόμου — αλλά μόνο εκεί, όχι να φορτώσει τον ουρανό στους ώμους του σα τυφλός στρατιώτης. Η μπάλα δεν τραγουδά επειδή κάνει κανέναν περίπατο· τραγουδά επειδή υπάρχουν εκείνοι εκεί κάτω που την κυνηγάνε σα λύκοι όταν γίνεται ελεύθερη. Και εσείς εδώ ψάχνετε τον Μεσσία σα να ζητάτε από τον γείτονα να σας δώσει το ψωμί επειδή ξεχάσατε να πάτε στο μπακάλικο — σα να ζητάτε από τον Μπάγιερ να γίνει ο ίδιος η ομάδα αντί να γίνει εκείνος ο πυροκροτητής μιας αντίδρασης. Αυτή εδώ είναι μία ομάδα σάπια από μέσα σα τον ιστό ενός σπιτιού που δεν το ξαναβάφτισαν ποτέ — κι εσείς ζητάτε έναν αγγελιοφόρο να σας φέρει την μπάλα σα δώρο; Εμένα μου θυμίζει εκείνον τον αγώνα του Ιανουαρίου 2022 όταν η ομάδα έκανε γκολ στο τελευταίο δευτερόλεπτο επειδή κάποιος είχε ένα μυαλό εκεί κάτω — όχι επειδή είχε κάνει έναν περίπατο σ’ έναν κήπο που τον είχε ξεχάσει. Σήμερα όμως εσείς πιστεύετε πως η μπάλα θα γυρίσει σπίτι επειδή εκείνος έκανε έναν γύρο στη Γερμανία; Μη μου πείτε πως εγώ μισώ αυτή τη μεταγραφή — εγώ μισώ το γεγονός ότι εσείς περιμένετε από έναν άνθρωπο σαν λυτρωτή όταν η ομάδα δεν έχει πια αυτούς εκείνους που έφτιαξαν εκείνον τον Οκτώβριο σαν ιστορία. Αυτή η μεταγραφή είναι μία κίνηση συναισθηματική επειδή εκείνος ήταν εκείνος εκείνον τον Οκτώβριο — όχι επειδή έγινε εκείνος ο ίδιος ο αγώνας εκείνον το βράδυ.

τι άλλο θέλατε να πω ρε τζέντλμεν που γίνεται αυτό το θέατρο; τους θυμάμαι όλους εκείνον τον Οκτώβριο του 2021 όταν λέγαμε πως αυτός ο άνθρωπος είναι ο Χριστός των πρωταθλημάτων — μέχρι που ξύπνησαν οι τρεις επόμενοι μήνες και η ομάδα έκανε clean sheets επειδή ο Σάντσες αποφάσισε πως δεν είχε настроение να σκοράρει. Τι έγινε τότε; Κάψαμε όλα τα incense sticks που είχαν φέρει οι φαν们; Αναζητήσαμε κάποιον άλλον να κάνει τους αγγέλους; και τώρα πάλι εδώ — σα να μην πέρασε χρόνος, σα να ξεχάσαμε πως η ομάδα φοράει την φανέλα και όχι ο άνθρωπος που την κρέμασε πάνω από μία ντουλάπα. Την προηγούμενη φορά που ήρθε εδώ ήταν σα τους μεγάλους του σχολείου όταν ξαναγύριζαν μετά τις διακοπές: κανείς δεν τους κοίταζε παρά μόνο όσο είχαν χαρτζιλίκι — όσο είχαν κάτι καινούργιο στα χέρια τους. Μετά ξαναγίναμε ίδιοι εκείνοι οι ίδιοι άνθρωποι που έκαναν τρεις φορές τον γύρο του γηπέδου πριν βγει ο αγώνας επειδή δεν είχανε τίποτα άλλο εκεί κάτω. δείτε κι εσείς εκείνον τον Ιανουάριο του 2019 όταν έκανε τρεις ασίστ κι η ομάδα έγινε μία σιδερένια πλάκα πάνω στο παρκέ — ναι εκείνον εκείνον τον αγώνα θυμόμαστε σαν να ήταν χθες. Αλλά ξέρατε πόσοι από εσάς εκείνον το βράδυ κάνατε κάτι διαφορετικό εκτός από το να φωνάζετε στον πάγκο; Κοιτάξτε τον Octubre εκείνον — δεκαπέντε ασίστ, τρεις νίκες δικές μου στις online παρτίδες σκάκι επειδή ήμουν κλεισμένος μέσα σπίτι εκείνον τον Οκτώβριο, αλλά η ομάδα εκείνον το βράδυ έκανε τρεις γκολ συνολικά. Την επόμενη χρονιά μπήκαμε στα τελευταία λεπτά του πρωταθλήματος επειδή κάποιος άλλος είχε πάρει την μπάλα και είχε κάνει εκείνο το επικίνδυνο πέρασμα σα σκαντζόχοιρος στους δρόμους της πόλης — όχι επειδή εκείνος μπήκε εκείνος βρήκε εκείνος ξεκίνησε εκείνος τελείωσε. και τώρα λες επειδή έκανε έναν περίπατο στη Γερμανία έφερε την μπάλα σπίτι σα κάποιος ξένος που μπαίνει στο σπίτι σου κρατώντας ένα μπουκέτο λουλούδια επειδή η γυναίκα σου είχε κρυολόγημα; Σας λέω εγώ ότι εκείνος ξέρει πως όταν η μπάλα βουλιάζει εκείνος ξέρει πώς να την βγάλει από τα χαρακώματα — αλλά ξέρετε τι ακόμη ξέρει; Ότι εκείνη την μπάλα πρέπει να την κυνηγήσει κάποιος εκεί κάτω, όχι να την φέρει σπίτι κάποιος μόνος του φορώντας ένα ψεύτικο στέμμα. τόσοι φίλοι μου τότε είχαν χάσει τον λογαριασμό τους γιατί λέγανε πως αυτός ο άνθρωπος είναι η ομάδα — μέχρι που είδαν ότι η ομάδα είναι σα ένα σπίτι που πρέπει να το χτίσεις ξανά μετά από έναν σεισμό, όχι επειδή κάποιος φέρνει έναν καινούργιο σχεδιαστή σπίτι. και τώρα λοιπόν εσείς ψάχνετε τον σωτήρα σα να είστε στο χωριό εκείνον των Ασσυρίων όπου κάθε δεκαπέντε χρόνια περιμένουν έναν Μεσσία να κατέβει από τον ουρανό επειδή έκαναν έναν περίπατο στα βουνά. Πιστεύετε πως η μπάλα αυτή τη φορά θα τραγουδήσει επειδή εκείνος έκανε έναν γύρο στη Γερμανία; Στην παλιά σχολή λέγαμε πως όταν η μπάλα δεν ερχόταν σπίτι αυτό σήμαινε πως έπρεπε να ξαναχτίσουμε τον κόσμο γύρω από αυτήν — όχι να ψάξουμε κάποιον άλλον να κάνει τον τεχνικό εκείνου του κόσμου. θυμάστε εκείνον τον αγώνα στο ΟΑΚΑ όταν εκείνος έκανε εκείνο το πέρασμα σα σκαντζόχοιρος μέσα από τους δρόμους της πόλης κι έσπασε την άμυνα σα σακούλα με αλεύρι; Εκείνον εκείνον τον αγώνα δεν κέρδισε εκείνος — κέρδισε η ομάδα επειδή εκείνος εκείνον το βράδυ είχε μέσα του εκείνον τον πόθο σα παλαιοί στρατιώτες σε λιτανεία. Αυτός ο άνθρωπος ξέρει πως πρέπει να μπει κάποιος εκεί κάτω και να την κυνηγήσει εκείνη την μπάλα σα λύκος όταν γίνεται ελεύθερη — όχι επειδή έκανε έναν περίπατο σ’ έναν κήπο που είχε ξεχάσει δεκαετίες πριν. και τώρα εσείς λες πως η μπάλα θα γυρίσει σπίτι επειδή εκείνος έκανε έναν γύρο στη Γερμανία; Μη μου πείτε πως περιμένατε όλα αυτά τα χρόνια μόνο για έναν περίπατο σ’ ένα ξένο κράτος — περιμένατε μία ομάδα εκεί κάτω που μπορεί να ξαναστήσει τον κόσμο γύρω από την μπάλα, όχι ένα τυχερό νόμισμα που κάποιος έριξε σ’ έναν κήπο ξένο. στην επόμενη είσοδο ας δούμε ποιοι εκείνοι εκείνοι οι παλιοί σύντροφοι που είχαν χαθεί σα φαντάσματα μετά τον σεισμό — όχι ποιος εκείνος ο άνθρωπος που έκανε έναν περίπατο σ’ ένα ξένο κράτος. Εμείς εδώ ζητάμε την μπάλα σπίτι επειδή κάποιοι εκεί κάτω την κυνηγάνε σα λύκοι όταν γίνεται ελεύθερη — όχι επειδή κάποιος έκανε έναν περίπατο στη Γερμανία σα να γύριζε από ταξίδι λουκέτου σ’ ένα σπίτι που είχε κλείσει δεκαετίες πριν. καιρός να ξυπνήσουμε αυτοί οι ίδιοι — σα εκείνον τον Οκτώβριο του 2021 όταν λέγαμε πως αυτή η ομάδα μπορεί να σωθεί μόνο εάν εκείνος γυρίσει σαν οι Ασσύριοι. Ήρθε σαν οι Ασσύριοι; Ναι — αλλά ξέχασαν πως εκείνοι οι Ασσύριοι είχανε τα όπλα τους μαζί τους, όχι μόνο μία ρόμπα σα βασιλιά για τον περίπατο.

Αλήθεια, πόσο περιμέναμε αυτόν τον περίπατο σα γέροι χωρικοί τον πρώτο πρωινό της άνοιξης που ψάχνουν την ανάσταση; Τον Οκτώβριο εκείνον το 2021 θυμάμαι έναν φίλο μου έδινε ντάμα στο σκάκι κάθε μέρα τρεις φορές επειδή ήταν σίγουρος πως εκείνος θα φέρει την αλλαγή — μέχρι που τον Νοέμβριο ξεκίνησαν οι τραυματισμοί σα βροχή το Σεπτέμβριο. Την τελευταία φορά που έκανε δεκαπέντε ασίστ η ομάδα είχε μία μέση κατοχής πάνω από τις 55%, σκεφτείτε το λίγο: δεκαπέντε στιγμές που κάποιος εκεί κάτω πήρε την μπάλα σωστά τοποθετημένος. Πού βρίσκονται σήμερα αυτοί εκείνοι; Αν ρίξουμε μια ματιά στους αριθμούς, τον Ιανουάριο του 2019 όταν έκανε τρεις ασίστ η ομάδα είχε pass completion πάνω από 82% εκείνο το βράδυ. Σήμερα όμως; Οι ίδιες μεταβιώσεις στις φλέβες τους της ομάδας έδειξαν πως η κατοχή κυλάει σα λάδι χωρίς φίλτρο — όχι επειδή ο Μπάγιερ έφερε κάποιον διαφορετικό αντίχειρα, αλλά επειδή η ομάδα δεν έχει πια εκείνο το οργανικό δέρμα που έκανε το σύνολο μεγαλύτερο από το άθροισμά τους. Το ζήτημα δεν είναι εάν εκείνος μπορεί να βγάλει την μπάλα από το χάος. Το ζήτημα είναι εάν υπάρχουν ακόμα εκείνοι που ξέρουν πως η μπάλα όταν την αφήνεις ελεύθερη τρέχει σα λύκος μέσα στη νύχτα — όχι επειδή κάποιος την κρατάει σφιχτά στο χέρι του σαν σφυρί στον κόσμο.