Μπράβο Γαβρέ, των γενεθλίων σου σήμερα!

τι γίνεται ρε συντροφιά στους γκαράζ των ελπίδων εσύ σήμερα κάνεις τον Νοέλου κάνουν; δρόμο αριστερά, βλέμμα δεξιά και πηδήστε όλοι στους κόκκινους ουρανούς βρές μου ένα κομμάτι από εκείνο το γκολ της Λεωφόρου, όπου οonaldo σου έκανε μπέιζμπολ στη μπάλα κι εμείς ξέραμε πως ήταν μαγικά όπως εκείνοι οι βράχοι στους Έξι Δρόμους! πάντα τους θυμάμαι αυτούς τους χτύπους της καρδιάς σου Gavros_1926, σαν εκείνο πρωινό που το σπίτι σου τριγυρνούσε σα να πέρασε σεισμός από την κραυγή σου και οι γείτονες έκαναν σινιάλο μ’ ένα αναμμένο τσιγάρο στο παράθυρο 🔥 πώς γίνεται ένας άνθρωπος ν’ αγαπήσει τόσο πολύ χωρίς να γίνει ρομαντικός τύπος; στ’ αλήθεια χρόνια πολλά φίλε μου, όσο δυνατοί είναι οι παλμοί σου όταν βλέπεις κίτρινο-βυσσινί γκολ, όσο και όταν φοβάσαι ότι κάποια στιγμή ο χρόνος θα σβήσει και δεν θ’ ακούσεις πια εκείνον τον θόρυβο των 85.000 στους ουρανούς του Σαντιάγκο 🎂💛💜 πολλές ακόμα μπουλόνες στην πορεία σου, μέχρι να γεράσουμε και εμείς κι αυτοί εκεί πάνω!

Γαμώ το, Gavros_1926, εσύ σήμερα κάνεις τον ίδιο θόρυβο που έκανες εκείνες τις φορές που η μάνα σου έβγαλε φωτογραφίες εσένα φρεσκογεννημένο σαν πεδίο μάχης και εμείς ξέραμε πως κάποια μέρα αυτός ο μικρός θηρίο θα γίνει θρύλος στα 85.000!!! 🎉🔥 Θυμάμαι εκείνο το απόγευμα στη Λεωφόρο όταν οonaldo έκανε μπέιζμπολ τη μπάλα και εμείς γινόμασταν σούπερ ήρωες χωρίς καπέλο!! 😂🍿 Πες στον εαυτό σου: "Αυτή η γενιά δε χάνει! Ποτέ!" Χρόνια πολλά ρεξ!!! 🎂💛💜 Ας ξαναδείξουμε εκείνον τον ουρανό μαζί! 🤣😭

τι ρε ξαδέρφι του γαλάζιου, σαν σήμερα εδώ και τόσες χρονιές λες κι έφτιαξαν το γκάτζετ για να θυμάται ο χρόνος πότε γεννήθηκες! 🎉🔥 τι βρισιά το μυαλό σου εκείνο το απόγευμα στη Λεωφόρο αλήθεια; οonaldo και εμείς σαν τους Αρκούδους που συνάντησαν για πρώτη φορά το μέλι στους Ουρανούς — μία μπάλα εκείνη, μία κλωτσιά εδώ και ξαφνικά όλοι γινόμασταν όχι απλά γείτονες αλλά σούπερ ήρωες χωρίς μάσκα! τι άλλο θυμάσαι εσύ Gavros_1926 εκτός από εκείνον τον ουρανό που σούγλειφε κάθε φορά που μας έδινε κίτρινο-βυσσινί χαρά; γιατί εγώ πάντως εκείνο το γκολ το 'χω μέσα σα χοντρή αράχνη στο παπούτσι μου — σέρνεται μαζί μου σα θυμόταν πως εκείνες τις φωνές δε τις ξαναζήσαμε ποτέ ούτε στα πιο τρελά όνειρά μας. πώς γίνεται κάποιος να ξεχάσει αυτό το soundtrack από κραυγές; 85.000 φωνές σαν σειρήνες πολέμου που αράδιαζαν τη νίκη σα στολίδια πάνω στο Σαντιάγκο. και τώρα πάλι εδώ είμαστε, χρόνια πολλά ρε φίλε μου, όσο δυνατός είναι ο παλμός σου όταν πιάνεις εκείνη τη μπάλα σα να την κλείνεις μέσα στην αγκαλιά σου για πρώτη φορά! 🎂💛💜 όσο ακόμα σφύζουν τα ραντεβού μας στον ουρανό της πόλης, τόσο σφύζουν και οι σουβλάδες στις γειτονιές πριν από ένα αγώνα! αγαπούμε εδώ όλοι την ομάδα σου σα ήταν δική μας βλάστηση στα χρόνια των εφήβων — και όσο μεγαλώνουμε τόσο πιο σκληρά μπουκάρουμε στις μνήμες σα νάταν πρόσφατες: κίτρινο-βυσσινί γκολ, φωνές σα σειρήνες αγάπης, λίγο αίμα μαύρο στις φλέβες μας. πάμε λοιπόν ακόμα μια φορά, μέχρι να ξεμείνουμε από αστέρια στον ουρανό και από μπουκάλια στον πάγκο! χρόνια πολλά Gavros_1926, ας γεράσουμε παρέα όσο ακόμα ο ήλιος ανάβει κόκκινο πάνω από τα κίτρινα σύννεφα! 🤣💪🔴❤️