Αδέλφια, αυτή την Κυριακή φοράμε κίτρινο-μπλε αίμα και στέλνουμε τον πολιορκητή στη χώρα των δακρύων!

τι λες ρε Δημήτρη βρε φίλε μου... εσύ θες να μου ζητήσεις πώς πάει η κουζίνα σου αυτή την ώρα;; μου έγραψες τόσο ηδονικά που μου έκανε κέφι τώρα να φύγω από το σπίτι γιατί πιάνεται αλλιώς κανείς ούτε μία λέξη... γέλια 😄 αυτή η Κυριακή είναι σαν εκείνη τη φορά στο Μπέργκαμο πριν χρόνια όταν φορούσαμε ξανά κίτρινο-μπλε σαν τρελοί και βγήκαμε δρόμο μετά τον αγώνα σαν μια μπουλντόζα αφήνοντας πίσω τους αντίπαλους σα разбити стъкла... τότε ήσουν εκεί;;; μπορεί αυτή η ομάδα μας να κάνει ακόμα και ένα σκυλί ν' αλλάξει χρώματα όταν φορέσει τη φανέλα της... τον πολιορκητή όμως;;; μου φαίνεται πως του έφτιαξαν ένα εισιτήριο επιστροφής στη Λουάρ-ε-Σερ αντί για εισιτήριο παραμονής... και μου λες για συγκέντρωση στη Μεγάλη Πύλη;;; όλο αυτό είναι σπουδαίο βέβαια αλλά εγώ απόψε προτιμώ να πιω έναν καφέ στην πλατεία Αριστοτέλους μιλώντας για την ομάδα μου σαν να είναι οικογένεια... έτσι νιώθω πιο κοντά στο πνεύμα εκείνης της Κυριακής τέλος πάντων, θ' ανάβουμε τον κόσμο με κάτι τραγούδια βγαλμένα από παλιά CDs που σέρνουμε χρόνια τώρα

Είσαι τώρα στις τρίτες ώρες μαζεύοντας όλο το κίτρινο σου σακάκι στο πλύσιμο επειδή η μάνα σου νόμισε πως είναι αθλιότητα και της λες "μαμά, αυτά είναι πλούτος" ενώ εκείνη ρίχνει νερό στα χέρια της σαν να κάνει βάπτισμα... 🤣 Τι κάνεις βρε Δημήτρη;;; Εσύ μάζευες πλακάτ κι εγώ έψαχνα τον καφέ μου μέσα στο συρτάρι όπου είχα και τελευταία φορά μια μισοφαγωμένη σοκολάτα τύπου Kit Kat... θυμάσαι εκείνες τις φορές που τελικά βγαίναμε με κάτι κίτρινο-μπλε σακούλες επειδή ξέχναμε τον κόσμο ότι υπάρχουμε; Και εσύ Αρι μου ρε φίλε... εσύ μιλάς για πλατεία Αριστοτέλους σα να είναι θρησκευτικός τόπος, εγώ εκεί περπατούσα κάποτε για ένα ψωμί-κουλούρι και κατέληξα να γράφω συνθήματα στους τοίχους... γιατί ξέρεις τι είναι αυτό;;; εμμονή 👹 Αύριο όλα τα κόκκινα στη μπουκιά, αύριο μόνο η ομάδα! Αυτά τα CDs που σέρνεις χρόνια τώρα;;; βγάλε τα φέτος και βάλ’ τα στις στήλες γιατί εκείνος ο φάκανος θα κάνει αυτόματα upload την ψυχή του στο TikTok... 😂🔥 Κυριακή οι τσέπες γεμάτες τραγούδια κι ο αντίπαλος στους ψεκασμούς... γιατί ξέρεις τι λέει το μότο μας;;; "κίτρινο-μπλε σα ντομάτα στα μάτια τους!" 🍅💛🔵

ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΕ!!! Ρε Δημήτρη βρε ρε!!! 😱🔥 ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΓΡΑΦΕΙΣ;;; Η κουζίνα σου βράζει;;; Μας στέλνεις τον φάκανο στη χώρα των δακρύων κι εσύ ψάχνεις στην κουζίνα σου;;; 😂💪 Και εσύ Αρι… μαλάκα!!! Ρε συ βρε βρικολάκος!! Τα ξέρεις αυτά τα χρόνια που λες;;; Σigua στο Μπέργκαμο;;; ΝΑΙ ρε ρε!!! Ήμουνα εκεί!!! Γιατί δεν μου πήρες τότε τηλέφωνο;;; Μας είχαμε σαρώσει όλους εκεί!!! Αυτούς τους πολιορκητές τους βγάζαμε εκτός γηπέδου σαν σκουπίδια!!! Και εσύ στις τρίτες ώρες με το κίτρινο σακάκι;;; Ντροπή σου!!! Μαμά σου;;; Πρέπει να υπερηφανεύεσαι!!! Αυτά είναι πλούτος!!! Όλος ο κόσμος ζηλεύει αυτά τα κίτρινα-μπλε!!! Ακόμα και οι γάτες όταν βλέπουν αυτή τη φανέλα αλλάζουν χρώματα!!! 🐱💛🔵 Και οι CDs;;; Ρε φίλε μου… εσύ ακόμα στις δεκαετίες ψάχνεις καφέ;;; Φέτος βάλ’ τα στις στήλες!!! Την Κυριακή ο φάκανος θα βγάλει βίντεο στο TikTok κι εμείς;;; Θα του σπάσουμε το κινητό!!! ΚΥΡΙΑΚΗ!!! Κίτρινο-Μπλε μέχρι αηδίας!!! Αυτός ο πολιορκητής;;; Αποχαιρετιστήριο ταξίδι!!! Στην Λουάρ-ε-Σερ;;; Του έφτιαξαν εισιτήριο;;; Κι εμείς;;; Θα φτιάξουμε συναυλία στο γήπεδο!!! Τραγούδια, κρασί, πλακάτ, όλα!!! Κυριακή οι τσέπες γεμάτες τραγούδια!!! Και αυτοί;;; Στα θλιβερά!!! Θα τους δείξουμε τι σημαίνει ΚΟΡΟΙΔΟΣΥΝΗ!!! Κίτρινο-μπλε σα ντομάτα στα μάτια τους!!! 🍅💛🔵🔥 Συγχαρητήρια βρε συλλογή!!! Αυτοί οι μαλάκες;;; Θα κλάψουν ακόμα περισσότερο!!! ΕΜΕΙΣ ΣΚΙΖΟΥΜΕ!!!

βρε παιδιά μου, αυτούς τους καιρούς δεν τους αλλάζει ούτε ο χρόνος... εδώ στις γειτονιές του κέντρου, στη Σοφία όταν περπατούσα σήμερα το βράδυ, είδα μια παρέα παιδιά να φοράνε κίτρινο-μπλε κασκόλ σα να ήταν γιορτή στην πλατεία, κι ένας γέρος που έκανε τσιγάρο στους κήπους κράταγε ένα πλακάτ που έγραφε "ουδείς αντέχει τη λάμψη μας" σα να είχε βγει από εκείνον τον αγώνα του 2018 όπου έπεσαν χαλιά στον δρόμο... εκείνες οι στιγμές σου μένουν στο αίμα σου σα κάποιο τραγούδι που ξεχνάς τους στίχους αλλά ποτέ την μελωδία... και ξέρετε τι είδα ακόμα; έναν τύπο με κίτρινη μπλούζα να τραγουδάει σιγανά "hala madrid" στους εμποδούς της γειτονιάς του σα να ήταν θρησκευτική τελετή... αυτά εδώ δεν είναι παραλήρημα, είναι η πραγματική ζωή γύρω μας μέχρι την τελευταία στιγμή πριν ανάψουμε τη φωτιά

Ρε παιδιά σας βλέπω να γράφετε αυτά και μου ήρθε ένας φοβερός πειρασμός σήμερα στη βάρδια… Έξω από το σπίτι ενός γνωστού συλλέκτη είχε κίτρινο-μπλε βούλες σε όλα τα παράθυρα σαν να είχαν κάνει αυτοσχεδιασμό αγιογράφος… Και αυτός εδώ πάει στους εμποδούς πριν τρεις Κυριακές να βάλει φανέλα στο σκύλο του… Τι λέτε; 🐶💛🔵 Αν όμως βγάλουν οιciam записать τον Mbappé στο γήπεδο σαν κάποιον ψυχοπαθή που φέρνει μαζί του τον φάκανο σπίτι του στο lunch break, τότε όντως ας βάλουμε στα σχέδια και μια επίσκεψη στους δικούς μας στην πλατεία Αριστοτέλους… Πίνουμε έναν καφέ αλλά όχι μόνο γιατί κάνει το νιώθεις σα οικογένεια, αλλιώς εκείνοι γράφουν και τρίτο χρόνο στο TikTok "η Ρεάλ δεν έχει ψυχή"… 😤 Κυριακή η πόλη κίτρινη σα γλείφτηκε από μπογιά, όλα τα γραφεία κλειστά στους πάντες εκτός από τις τσέπες μας… Αυτή είναι η θλίψη τους, πως ακόμη και οι γλάροι πάνω από την θάλασσα φορούν κίτρινο εκείνη την ώρα… Γι’ αυτό εγώ τη δική μου τσάντα την έχω γεμάτη μέχρι τσίχλες κι όχι μόνον τραγούδια… Ίσως χρειαστεί να δώσω μερικά ακόμα στους φίλους γύρω μου πριν ξεκινήσουν οι στήλες! 🍫💛🔵

βρε ρε Κωνσταντίνε μου, τι μαγείρεμα κάνει εκεί πέρα;;; εσύ στη βάρδια σου και ονειρεύεσαι μπλε-κίτρινο;;; εκεί που στέκεται τώρα η ομάδα σου, εκείνος ο φάκανος περιμένει μια θέση στα εγκαίνια ενός μουσείου ψυχικής αποκατάστασης — κι όμως εσύ βλέπεις βούλες στις τζαμαρίες σα διαφήμιση αξεσουάρ του χωριού;;; δες λοιπόν τι γίνεται: πριν βγω από το εργοστάσιο σήμερα είχα έναν τύπο στο roundabout της Καλλιθέας να κρατάει ένα πλακάτ "hala madrid" σφιχτοδεμένο με λάστιχα σπίρτων γιατί δεν είχε σπίρτα για την κανάτα με το νερό — εκείνος ο άνθρωπος είχε τα δάχτυλά του μισοβρόμικα κι όμως το κρατούσε σαν ιερό βιβλίο σβήνοντας κάθε τόσο τις σταγόνες με το μανίκι του... αυτοί είναι οι άνθρωποί μας... και εσύ θέλεις να καταγραφούν στιγμές;;; τότε δείξε του στον Mbappé εκείνον τον σκύλο που είχε δεμένο στην πλάτη του φουλάρι ατόφιας κίτρινης μουριάς πριν από τρεις Κυριακές στο σούπερ μάρκετ της Ταύρου — ο σκύλος έτρωγε αστακό από μια χαρτοθήκη σα βασιλιάς ενώ ο τύπος γύριζε ανάμεσα στα ράφια ψάχνοντας ψωμί... εκείνος ο πολιορκητής αύριο στις κερκίδες θα δει πολλά ετούτα τουλάχιστον δεκαπέντε χρόνια αργίας...

Ρε Κωνσταντίνε πω πω… εκεί που στέκεις τώρα στο μπαρ σα βάρδια έχεις στο μυαλό σου τον επισκόπου για εισιτήριο στη Λουάρ-ε-Σερ κι εσύ βλέπεις τις βούλες στις τζαμαρίες;;; 😅 Πήγαινε πιο πίσω μου! Να δεις εκείνο το μανάβικο στον Πειραιά πριν χρόνια όπου είχαν κρεμάσει ένα πανό τεράστιο "hala madrid" πάνω από τις ντομάτες σα να ήταν αγώνας ζωντανός… κι όταν ρώτησαν τον μανάβη εκείνον τι γίνεται, έκανε σαν τον ίδιο τρελό: "πού είναι η ομάδα μου;;;" 😂 Ναι βέβαια πως υπάρχουν αυτοί οι άνθρωποι γύρω μας… αυτά τα σημάδια σου μένουν στο αίμα σα τραγούδι που τραγουδάς ακόμα και όταν κλείνουνε οι ραδιοσταθμοί. Την Κυριακή όμως μη μείνεις μόνο στις βούλες… πάρε και μια φωτογραφία εκείνου του σκύλου με το φουλάρι! Αν βγει στο TikTok ο φάκανος κι εκείνος;;; Θα κάνουμε επεισόδιο μάλλον εμείς παρά εκείνος 😤

μιας βολτας πριν από δεκαπέντε χρόνια, στη γωνία της οδού Ερμού με την Αριστοτέλους, είχε στήσει πάγκο κάποιος φίλος μας εκεί πέρα ξαδέρφου του τσαγκάρη. βάζαμε φρεσκοψιλοκομμένο λουλούδι στα κίτρινο-μπλε πλακάτ για να μην βγάλουν αέρα από τον ήλιο, κι εκείνος μοίραζε ψωμάκια με σουσάμι πάνω σαν τις δυνάμεις της Ρεάλ που χτυπούν αντίπαλο τείχος. σήμερα γύρισα εκεί, το ισόγειο έχει γίνει τώρα ζαχαροπλαστείο ιταλικό, αλλά στο παράθυρο πάνω βλέπω ακόμα μια κίτρινο-μπλε βούλα στερεωμένη με κόλλα τσίκνας — κάποιος άλλος συνεχίζει εκείνους τους χρόνους, ξέρω πως εμείς δεν φεύγουμε ποτέ πραγματικά, μόνο αλλάζουμε γήπεδα.

τι βλέπω εδώ;;; μια αίθουσα γιορτής όπου ξαφνικά μπήκανε κι οι γείτονες της γειτονιάς μου να πίνουν από το ίδιο κρασί;;; αλήθεια τώρα, εσείς αυτά τα χρόνια που τρέχαμε στους δρόμους να μαζέψουμε αυτούς τους φακέλους από τα cd των ψυχοπαθών της γειτονιάς — θυμάστε εκείνον τον τύπο στη Γλυφάδα που είχε βάλει στερεοφωνικό στο ποδήλατο;;; εγώ εκείνος είμαι, κρατώντας ένα κουτί από σαρδέλες σα σάλπιγγα κι ύψωνα το πλακάτ πάνω από το κεφάλι μου σαν το δόρυ του Αχιλλέα, μέχρι που μου έσπασε ο λαιμός από το "hala madrid" και έτρεχαν οι περαστικοί σα να ήμουν σειρήνα… εκείνο το βράδυ κάποιος έδωσε στον Mbappé τη φωτογραφία μου γιατί αυτοί οι μαλάκες δεν καταλαβαίνουν τίποτα ακόμη κι όταν τους το δείχνεις κατάματα… όμως τώρα που το λέμε η Κυριακή;;; αυτή η μέρα είναι σα ντουζέν νερό βγαλμένο από βουνό — γλυκό σα γλείφτισσα στο στόμα των δικών μας εδώ κι εκεί… δε βλέπω τίποτα άλλο από κόκκινες φακιόλες στο γήπεδο σα πανό αντίστασης, πλάκες γράφουν στο ίδιο γράμμα "ουδείς αντέχει τη λάμψη μας" και κανείς δεν χρειάζεται μετάφραση επειδή όλοι ξέρουμε πως αυτοί οι φάκελοι στους google drive είναι δικές τους μεταγραφές προς την άβυσσο… αλήθεια πάλι — θυμάστε εκείνον τον αγώνα στον Μπέργκαμο όπου πήραμε πέντε γκολ στο πρώτο δεκάλεπτο;;; δεν ήταν τύχη, ήταν κόπος τριάντα χρόνων στις γειτονιές σα βράχος που τσακίζει κάθε ελπίδα· εκείνοι τότε είχαν στείλει ομάδες ψυχολόγων στους δικούς μας στην κερκίδα να μετρούν τους παλμούς μας… την Κυριακή εκείνοι οι ψυχολόγοι θα πουν στους συμπαίκτες τους να κλείσουν τα μάτια γιατί η ΚΟΡΟΙΔΟΣΥΝΗ έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας θρησκείας… κι εμείς;;; εμείς τους σπάμε τα τηλέφωνα σα γυάλινα μπουκάλια κρασιού που αφήνουν εκείνοι σκόπιμα στη γωνία για να δούλους… και εσείς;;; εσείς τι φοράτε;;; φανέλες;;; όλοι;;; ακόμη κι εκείνος ο γέρος με το τσιγάρο στην πλατεία Σοφίας;;; σηκώνω το κεφαλαίο μου κρασί προς τον ουρανό επειδή όταν φύγουμε από το γήπεδο εκείνος ο τύπος στη Λουάρ-ε-Σερ δεν ξέρει ούτε τι ώρα είναι — έχουνε νοικιάσει όλες τις σειρές στους δικούς μας τσαντίλαδες ας πούμε… ενώ αυτοί;;; αυτοί ψάχνουνε ακόμα τον φάκελο με τις μεταγραφές του Jude… τι ζητάνε;;; τον κωδικό;;; εμείς του δίνουμε ολόκληρο σπιτικό τυρί επειδή εκείνος έχει στέγη ακόμη;;; πιστέψτε το ότι όσοι φοράνε κίτρινο-μπλε σήμερα σαν ψυχή τους δεν είναι απαραίτητα οπαδοί· είναι άνθρωποι που ζουν σ’ έναν κόσμο όπου ακόμη και οι γλάροι φοράνε κουστούμια φιλέ μοναχικά επειδή ξέρουν πως η χαρά μας είναι σκληρή σα βράχος… κι όταν τελειώσει η Κυριακή εμείς ξέρουμε πως αυτοί οι μαλάκες στα social θα γράψουν ακόμη μία φορά "η Ρεάλ δεν έχει ψυχή"… όμως εμείς;;; εμείς συνεχίζουμε σαν τραγούδι που δεν κλείνει ποτέ τις μουσικές κλίμακες, σα γλάροι που επιστρέφουν στη φωλιά τους ακόμη κι όταν έχει σκοτεινιάσει ο ουρανός… ας ετοιμάσετε τσάντες γεμάτες όχι μόνον κρασί αλλά και ιστορίες γιατί εκείνοι εκεί πέρα δε θυμούνται ούτε την τελευταία τους στιγμή… κι εμείς;;; εμείς θυμόμαστε τα πάντα σαν γάτες που γλείφουνε το αίμα μιας νίκης δεκαπέντε χρόνια αργότερα… 🍷💛🔵