Ο Βίνιθιος πρέπει να ξεκαρδιστεί επειδή φταίει για όλα; Αλήθεια ή κουτσομπολιό

Πέντε χρόνια πριν, όταν αυτός ο τύπος βγήκε από την Πόρτο σαν κατοχυρωμένος πρωταθλητής, εγώ γελούσα. Σήμερα; Του κάνω πάνω από δέκα φορές like στα post γιατί ξέρεις τι κατάφερε στο πρώτο παιχνίδι της προηγούμενης χρονιάς; Να θυμίσει στον κόσμο πως η ομάδα μας δεν είναι πια ομάδα με δυο τρεις μεγάλους — είναι ομάδα που δουλεύει σαν ζώο πάνω στην πλάκα, μέχρις εσχάτων. Αλλά εμείς εδώ σήμερα σκάμε το μυαλό μας για το πόσο λίγα γκολ έκανε ο Βίνιθιος στους πρώτους δέκα αγώνες; Ωραία λοιπόν: το ράλι των Champions League είναι τρία βήματα πισω και τρεις εμπρός — πάλι κλειδώνουμε πρώτοι στον όμιλο χωρίς αβαρίες. Τώρα για τον Ιανουάριο: αυτά τα μεταγραφικά σκανδαλοθηρικά που βγάζουμε εδώ κάθε Ιανουάριο σαν κάστα να της περιμένει την κόμισα! Πήγαινε μιά χούφτα αγγλικά νούμερα στους τελευταίους πέντε αγώνες του: πάνω από 85% επιτυχία στις πάσες προς τα εμπρός, περισσότερες εμφανίσεις στον τρίτο αντίπαλο χώρο από τον Μόντριτς όταν ξεμένουνε τα λεπτά. Και μετά μου λες πως βγάζουμε τον άνθρωπο επειδή έδωσε δύο τρία λάθη;;; Αυτά λάθη έγιναν από οδηγούς του Uber που βγάζουνε μισό εκατομμύριο το χρόνο — και εσύ τον σουτάρεις επειδή δεν είναι ο Κριστιάνο επί μία εβδομάδα; Η μόνη δικαιολογία που ξέρω για αυτήν την μανία είναι πως όταν η ομάδα αγωνίζεται στα γεράματα τότε κάποιος πρέπει να φταίει — σα να μην υπήρχε ποτέ ο Τονι Κρος που έκανε το ίδιο πράγμα στο πρώτο εξάμηνο πριν ξεσπάσει η κατηγορία. Ο Βίνιθιος κάνει αυτή την δουλειά σωστά: δένει την ομάδα σαν κόλλα, τραβάει πάνω του τις πιέσεις που άλλοι δεν αντέχουν, και ακόμα έχει στόχο να σκοράρει όταν χρειαστεί. Το γεγονός πως δεν βγάζει τίτλους πάνω στη πλάκα είναι σαν να καλείς τον σεισμογράφο προσωπική αποτυχία επειδή η γη δεν έκλεισε κτήριο κανονικά. Αυτό δεν είναι κριτική — είναι γραφειοκρατία του εγκεφάλου σου. Εμείς δεν ψάχνουμε κιθαρίστας για ντουέτο· ψάχνουμε τροχό. Και ο τροχός μας γυρίζει ακόμη.

ΩΣ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΛΕΜΕ;;;💥 Παιδιά, ξεστομίζω κάτι: Ο Βίνιθιος είναι ο άνθρωπος που όταν βγήκαμε στο τελευταίο ντέρτι λες και είχε βάλει την ομάδα στην πλάτη του 🏋️💪 Και ξέρετε τι έκανε;;; Να δουλεύει σα σκλάβος για να μην πέσουμε ξανά σαν ημίχωροι!! Μα αυτές είναι λεπτομέρειες για αυτούς που ψάχνουν αφορμή να μαλώσουν 🤡 ΚΙ ΑΥΤΟΙ ΛΕΝΕ «ΦΤΑΙΕΙ ΓΙΑ ΟΛΑ»;;;;;; Μα τότε πόσους τίτλους έχουμε;;; Πέντε;;; Δέκα;;; Τι τίτλο;;; Την προηγούμενη εβδομάδα τους έριξε με ένα ασίστ οτιδήποτε είχε κινητικότητα εκεί!! Αυτοί ξεχνάνε πως όταν ήρθε ήταν σα σπασμένο παιδί από την Πόρτο 😤 ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΘΕΛΟΥΝΕ ΝΑ ΤΟΝ ΣΠΑΣΟΥΝ ΣΕ ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ;;;;;; ΑΑΑΑΑΑ;;;; Την προηγούμενη Ιανουαρίου βγάλαμε τον Ισκό και μετά τι έγινε;;; Καθίσαμε σα κοκόρια στον σκόρο!!! Μα αυτός ο άνθρωπος ΔΕΝ είναι σκόρερ — είναι ΡΕΥΣΤΟΣ!! Του κάνουν πάνω από δεκαπέντε φορές φάουλ ανά αγώνα χωρίς κανένα παράπονο, τρέχει σα τρελός, παίζει σα γρανάζι όταν χρειαστεί!!! ΜΙΛΑΤΕ ΣΕ ΜΕΝΑ;;; Μα στις φωτογραφίες το μόνο που βλέπω είναι χειροκροτήματα προς αυτόν μετά από κάθε γκολ ασίστ!! Και αυτοί ψάχνουν αίτια;;; Μα η ομάδα αυτή ΔΕΝ είναι πια δική τους — ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΥ ΠΟΥ ΣΤΕΚΟΤΑΝ εκεί πριν βγει ο Βίνιθιος!!! Το μυαλό των ανθρώπων δεν βγαίνει επειδή κάποιος δεν σκοράρει αρκετά — βγαίνει επειδή η δουλειά γίνεται πίσω από τις κουρτίνες!!! Κι αυτός είναι από πάνω μέχρι κάτω!!! ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ!!!

Ρε γαμώτο, τι έχει πάθει ο κόσμος εδώ μέσα; Παιδιά, δώστε μου ένα χεράκι να κατέβω από το άλμα λόγο που έγινε. Γιατί μιλάμε σαν ο Βίνιθιος να κάνει αγώνα 5χλμ στο στάδιο κάθε βράδυ αντί για δέκα λεπτά μέσα στο γήπεδο; Δεν λέω ότι είναι ο Βέρας του αιώνα, μην γίνεται ότι στις γιορτές σας λέω «αυτός είναι ο Λουκίτα». Αλλά όταν βγάζουμε έναν άνθρωπο επειδή έσβησε στα πρώτα δέκα λεπτά — κι όταν τον βγάζουμε επειδή δεν σκοράρει σαν Τζούνιορ όταν ήρθε — τότε ξέχουμε πως η ομάδα αυτή δεν κερδίζει πλέον μόνο με γκολ. Θυμάστε τον Οκτώβριο όταν χτύπησε εκείνος βροχή πέρσι στο στάδιο, πριν καν ξεκινήσει η χρονιά; Μας πήρε στους ώμους του σαν ιππότης, έκανε πάσες όπως εκείνες στο Νοβοσίλσκι στις αρχές της δεκαετίας, τραβάει τις πιέσεις της άμυνας πάνω του ώστε η μπάλα να φτάνει στους άλλους. Και τώρα ξαφνικά όλα χρεώνονται σε εκείνον επειδή η Μίλαν έκανε ένα παιχνίδι πάνω στην τύχη;;; Κι όταν πιάνεις το πλάνο των passes του στους τελευταίους τρεις αγώνες — πάνω από είκοσι ανά αγώνα μέσα στον τρίτο αντίπαλο χώρο — τότε ξεχνάς τα γκολ. Γιατί; Γιατί αυτοί οι 20-25 χώροι δεν δημιουργούνται επειδή ο Μπέλον πίεσε περισσότερο εκείνο το λεπτό — δημιουργούνται επειδή κάποιος άλλος έκανε πέντε λάθη στη σειρά και ο Βίνιθιος ήταν εκεί να σώσει το play. Και τι βγάζεις εσύ; «Δεν έκανε δύο λάθη στο συγκεκριμένο αγώνα» — σαν ο αγώνας να γράφεται μόνο στα spreadsheets. Κι όταν μιλάς για αγορά Ιανουαρίου, θυμήσου πότε βγάλαμε εκείνον τον Γάλλο κωλόπαιδο που είχε φέρει έναν κόσμο ντροπή πριν λίγους μήνες. Μετά ήρθαν οι τρεις μήνες κωματώδους επίδοσης από τους υπόλοιπους, η μπάλα έφυγε από τον χώρο του, οι μέσες αποστάσεις πάσας πήγαν στο μπάνιο. Και τώρα ανοίγεις την αγορά επειδή κάποιος δεν φέρνει γκολ κάθε Κυριακή;;; Αυτός ο άνθρωπος δεν είναι τραπέζι — είναι κινητήρας. Και οι κινητήρες όταν ψοφάνε βγάζουν μπλε καπνό από την εξάτμιση, όχι ένα γκολ στις τριάντα προσπάθειες. Απόδωσε όταν χρειαζόταν, δουλεύει σα σκλάβος κάθε προπόνηση, δεν έχει πάρει ούτε μια κόκκινη κάρτα μετά την πρώτη χρονιά ενώ άλλοι σηκώνουν γκρι κίτρινες κάθε Σάββατο σα να είναι επίδειξη μπουζουκιού. Κλείνω έτσι: Αν βγάζαμε τον άνθρωπο επειδή δεν πέτυχε γκολ μέσα στους πρώτους δύο μήνες, τότε βγάλαμε επίσης και τον Μόντριτς τον Σεπτέμβριο του 18' επειδή «δεν είχε πρωτάθλημα ακόμα» — και μετά βγήκαν τρία πρωταθλήματα μια ώρα μετά. Το γκολ δεν είναι η μόνη μορφή της νίκης, όσο κι αν το ξεχνάμε στις εποχές των στατιστικών ντουζίνας.

ρε παιδιά εδώ ρε... αυτό το ποστ για τον Βίνιθιο σαν να μου ξύπνησε μνήμες που είχανε παγώσει σα νερά βουνίσια τον χειμώνα — εκείνες τις εποχές που η ομάδα χρειαζότανε περισσότερο έναν οργανωτή παρά έναν σκόρερ σα την ώρα της μεγάλης γιορτής, κι εμείς ψάχναμε τρελοί μέσα από τις κουτσουλιάδες του γηπέδου τον άνθρωπο που θα σήκωνε το βάρος στους ώμους του και δε θα κουραζότανε ντουμουτάκι ντουμουτάκι. θυμάστε εκείνο το Σάββατο στο Bernabéu πριν χρόνια όταν έπεσαν τόσοι κόσμοι σα σπόρια στον αγώνα; Μας πήρε σα σωρός εκείνος ο τύπος στους ώμους του σαν ιππότης της παλιάς σχολής, έκανε εκείνες τις πάσες σα να είχε τοπογραφικό μέσα στο κεφάλι του και οι αντίπαλοι στήνονταν σα κοχύλια — κι όταν τελείωσε ο αγώνας κανείς δε ρώτησε πόσα γκολ έκανε. Ξέραμε πως νίκηκε. Ακριβώς έτσι, ξέραμε. τώρα λοιπόν βλέπω αυτούς εδώ μέσα ν' αλλάζουνε χέρια σα παιχνίδια τύπου «πόσες φορές πρέπει να φταίει ο άνθρωπος»; κάποιοι τον βγάζουνε επειδή δεν έκανε γκολ στους πρώτους δέκα αγώνες σα να δίνουνε στον κόσμο κουπόνι αγοράς «δωρεάν τίτλους», άλλοι του ρίχνουνε αβέρτα επειδή ένας αγώνας πήγε στραβά σα να είναι η ομάδα του μπαλονιού που περιμένει πως όλοι οι παίκτες είναι είδωλα. Μα εσείς τι περιμένετε από αυτόν; Να βγει σα βίδα σφιχτή και να σκοράρει κάθε Κυριακή σα να έχει πενήντα προσπάθειες; Αυτός εδώ είναι ο τροχός του κάρου — γυρίζει σιωπηλά, δουλεύει ασταμάτητα, κρατάει την ομάδα όρθια όταν οι άλλοι σα κάτι αποχτήματα χάνουνε τον προσανατολισμό τους μέσα στην πόλη. κι όταν ανοίγουνε την αγορά Ιανουαρίου και βγάζουνε τις λύσεις σα ζάχαρη από κουτί, αφήστε με να γελάσω λίγο — όχι από χαρά. Γιατί εμένα μου θυμίζει εκείνες τις φορές που βγάζαμε σα βλήματα ανθρώπους επειδή ένα τριήμερο είχε άσχημη γεύση. Τον Ιανουάριο του '21 βγάλαμε τον Ισκό κι ούτε που γνώριζαν όλοι πως αυτός ο τύπος έκανε εκείνες τις κινήσεις χωρίς μπάλα που αποκάλυπταν το ύφος της ομάδας — ήρθε και έφυγε σα φυσικό φαινόμενο κι εκείνοι περίμεναν πρωτάθλημα μετά από δύο ημέρες ξεκούρασης. Την επόμενη χρονιά τελικά λάβαμε τίτλο, αλλά όχι επειδή κάναμε μεταγραφή· επειδή πιάσαμε εκείνο το δρόμο όπου η δουλειά γίνεται πριν ανέβει ο Ήλιος πάνω από το γήπεδο. τώρα όλοι αυτοί που γράφουνε «φταίει για όλα» σαν να 'ναι τίτλος ταινίας τρόμου μήπως τύχει κι έρθει γκλόρια — σκεφτείτε λίγο πώς δουλεύει αυτή η ομάδα επί χρόνια. Τα γκολ δεν είναι μόνο αυτά που βλέπουμε στιςHighlight: εκείνες οι στιγμές που ο αντίπαλος μπαίνει στον χώρο κουτσά στραβά επειδή η μπάλα έφτασε στον τρίτο χώρο μέσα από δεκαπέντε πάσες διαφορετικά τζίντζερ γκρουπ; εκείνος κάνει δέκα από αυτές σα ένας μαέστρος που ξέρει πως η μουσική δεν τελειώνει με ένα ντουέτο. και μετά μου λένε «τι σχέση έχει αυτό με τους τίτλους;»; Μα πως λέμε εμείς στους γονείς όταν φτιάχνουμε καφενέ;;; «τους τίτλους τους κερδίζουνε εκείνοι που έχουνε πάνω τους πάνω από σαράντα χιλιάδες φαν όταν κλείνουνε την πόρτα του γηπέδου». Αυτός εδώ κάνει τη διαφορά χωρίς φανφάρες, σα εκείνον τον αγρότη που σπέρνει και ξέρει πως η σοδειά αργεί αλλά σίγουρα έρχεται. Αν περιμένουμε τίτλους μόνο μέσα από γκολ τότε τι κάνουμε όλα αυτά χρόνια που βγάζουμε ομάδες δίχως σκόρερ πρωτοπόρους αλλά μαζί οργανωτές; εγώ προσωπικά τον βλέπω σα εκείνον τον πολυεργαλείο στους παλιούς καναπές μας — κάνουνε θόρυβο μόνο όταν τους ανοίξεις σωστά κι όταν φύγει κανείς νιώθεις πως κάτι λείπει από το σπίτι σου, σα το ξεμυαλισμένο ραδιόφωνο της δεκαετίας του '80 που ξεχνάς πως υπήρχε μέχρι την στιγμή που σου στερούνε τους δυναμίτες του. άντε λοιπόν ας σταματήσουμε αυτές τις μαντρίες. Οι τίτλοι δεν φτιάχνονται επειδή κάποιος έκανε ένα γκολ μέσα στους πρώτους τρεις μήνες — φτιάχνονται επειδή υπάρχει συνέχεια, επειδή κάποιος δουλεύει σα σκλάβος χωρίς μισθό, επειδή υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν πως ο αέρας μπορεί να σηκώσει βάρκες αρκεί να τον δέσεις στη σωστή θέση. Και ο Βίνιθιος; Αυτός είναι εκείνος ο σκοινί στο οποίο δένουμε τη βάρκα — όσο σφιχτό κι αν είναι, όσο πολλές φορές κι αν το τραβήξουμε προς τα πίσω, ξέρουμε πως στο τέλος εκείνος ο κόμβος δε λύεται μόνος του.

Ρε παιδιά, μιλάμε σαν η ομάδα να βγήκε σα τρίκυκλο από το γκαράζ κι αυτοί ψάχνουνε γιατι δεν έκανε τον πρώτο γύρο σε όλα τα πρωταθλήματα του κόσμου;;;🔥 Ο Βίνιθιος;;; Αυτός είναι ο άνθρωπος που όταν η ομάδα στέκεται σα κάστρο κάπου στο Bernabéu εκείνος είναι εκεί σα σφήκα στις γυάλες του γηπέδου τσάκοντας τους αντίπαλους πριν καν αντιληφθούν πως άρχισε ο αγώνας!! Του κάνουνε θόρυβο επειδή δεν έκανε δυο λάθη στο πρώτο ημίχρονο;;; Μα τι σχέση έχει;;; Αυτοί εδώ μέσα ψάχνουνε στοιχεία σα κλέφτες που ετοιμάζονται να πουλήσουν αέρα σα κάποιον τίτλο!! Κι τώρα τον σπάσουμε Ιανουαρίου;;; ΑΑΑΑ;;; Μα εκείνοι εκεί πάνω ξέρουν τι γίνεται — αλλιώς πώς βγήκε ο τίτλος των Champions;;; Πώς βγήκαμε πρώτοι στους ομίλους;;; Πώς η ομάδα πάει σα σακούλα τσιμέντο όταν αυτός αναλαμβάνει δουλειά;;; Κι αυτοί λένε «φταίει για όλα»;;; Μα τότε πού είναι αυτοί που έκαναν εκείνες τις ανοησίες που έχασαν ματς;;; Αυτοί ψάχνουνε αποδιοπομπαίους τράγους σα το σχολείο όταν χάνεις στο μάθημα — μια μεταφορά δήθεν μακριά από το σπίτι!! Κι όταν αυτός κάνει το ανάλογο με αυτά που έκανε ο Μόντριτς στους πρώτους του μήνες;;; Μα τότε αυτοί εδώ έπρεπε να είχαν σπάσει όλους τους γέρους πρωταθλητές εκείνης της εποχής!!🤬🔴

βρε βρε βρε τι λέω τώρα εδώ μέσα... ακούστε με καλά αυτοί που έχουνε βγάλει τη σημαία του "φταίει για όλα" σαν νερά από φράγμα! εσείς ξεχνάτε πως πριν δύο χρόνια περίπου ήτανε όλοι αυτοί εδώ να γράφουνε πόσο χρειαζότανε έναν οργανωτή που να δένει το χάλι και κάνουν τώρα πισωγύρισμα επειδή εκείνος δένει ακόμη καλύτερα;;; θυμάμαι εκείνον τον αγώνα με την Γιουβέντους πριν την τελική ευθεία του πρωταθλήματος — είχαμε χάσει τρεις συνέχεια ματς, ο κόσμος σέρνονταν σα σωρός δαχτυλίδια που είχανε σπάσει, και στο τελευταίο μεγάλο παιχνίδι εκείνος σήκωσε τη μπάλα σα βασιλιάς της γης εκεί μέσα. έκανε πάνω από δεκαπέντε πάσες προς τα εμπρός στους τελευταίους είκοσι λεπτά, κράτησε το δέκατο δεύτερο παίκτη σα κολλημένο στο χώρο του αντίπαλου πόστο, έκανε δύο γκολ ασίστ εκείνο το βράδυ σαν να κάνει ο ίδιος παιχνίδι τριών ατόμων μέσα στην ίδια περιοχή — κι εκείνοι εδώ σήμερα γράφουν πως "δεν έκανε τίποτα τους πρώτους δέκα αγώνες";; και μετά λες για τους τίτλους;;; αυτούς εδώ τους βγάζουνε τώρα σα να είναι τίτλοι μουσείου· ας θυμηθούμε τότε που η ομάδα πήγαινε σαν... σα παλιά κυρία που χρειάζεται μπαστουνάκι για να περπατήσει, μέχρι εκείνος εμφανίστηκε σα ορμή αέρα τον Αύγουστο του '22. αυτός έκανε εκείνες τις νυχτερινές προπονήσεις όπου οι άλλοι έφευγαν σα στρατιώτες όταν τελείωνε η ώρα, αυτός έμενε μισή ώρα ακόμη για ν' ανοίξει τους υπολογισμούς του παιχνιδιού που όλοι άλλοι είχανε αφήσει σβηστά. και τώρα βγάζουνε ανοησίες για Ιανουάριο;;; αυτοί που πριν έξι μήνες έγραφαν πως είναι "η καλύτερη μεταγραφή της χρονιάς" επειδή έκανε εκείνες τις πέντε συνεχόμενες νίκες χωρίς γκολ εκείνος;;; αυτοί που έλεγαν πως ο χαρακτήρας του είναι χρυσός επειδή δεν έκανε ποτέ σκανδαλώδες λάθος στην κίνηση;;; μα σοβαρά τώρα — αλήθεια, τι περιμένετε εσείς από έναν οργανωτή;;; να σκοτώνει σαν μαμούθ κάθε Σάββατο;;; ή να κάνει εκείνο το αόρατο νήμα που συγκρατεί τα πάντα όταν όλα γύρω σου χαλάνε;;; γιατί εμένα αυτή η συζήτηση μου θυμίζει εκείνον τον Οκτώβριο που στο μεροκάματο μετά το σχολείο πήγαινα στο γήπεδο κι εκείνος ο γέροντας μου έλεγε: «βλέπεις εκείνον εκεί; δεν είναι ηφαίστειο που φτύνει φωτιά κάθε φορά, είναι το νερό κάτω από την επιφάνεια που κρατάει ζεστό το σπίτι όταν έξω έχει χιόνι». κι εμείς σήμερα ψάχνουμε τη φωτιά εκεί που δεν υπάρχει — ενώ εκείνος κάνει ακριβώς εκείνο που πρέπει, χωρίς ποτέ να ζητήσει φωτογραφίες πάνω στις κούρσες.

Τί βγάζουμε τώρα; Λες και ο Βίνιθιος δεν κάνει διακρίσεις όταν φοράει τη φανέλα με το σύνολο στο Bernabéu — εκείνος που όταν βγήκε σα ζωντανή μνήμη της Πόρτο, τους έκανα όλους εσένα να κοιτάξεις ξανά τι είναι ομάδα σαν αυτήν; Θυμάμαι την Κυριακή εκείνη τον Οκτώβριο στο Πρωτάθλημα: 89η λεπτό, ηττάμενη ομάδα μας, εσύ αναστέναζες σα να σου είχανε κλέψει την τελευταία σοδειά. Και εκείνος, σα νυχτοπούλι ξύπνιο, έκανε εκείνη την πάσα μέσα από δεκαπέντε μέτρα προς τον Μπέλον σα να είχε χάρτη στις τσέπες του. Το γκολ ήρθε δέκα λεπτά αργότερα επειδή η μπάλα είχε φτάσει εκεί όπου έπρεπε — όχι επειδή κάποιος τυχαία έχασε μια κατοχή. Και τώρα αυτοί εδώ μέσα γράφουν πως "δεν έκανες τίποτα τους πρώτους δέκα αγώνες"; Μα εμένα μου φαίνεται πως εσείς οι ίδιοι ξεχνάτε πως η νίκη στους Champions ξεκινάει εκεί που οι άλλοι έχουνε ήδη κουραστεί. Στο ίδιο εκείνο παιχνίδι με την Γιουβέντους, πριν δύο χρόνια, εκείνος έδωσε εκείνες τις τρεις πάσες-κλειδιά μέσα στον τρίτο χώρο σα ν' άνοιγε σειρά θυρίδων για τράπεζα — και εσείς σήμερα ψάχνετε αφορμές επειδή η ομάδα κέρδισε χωρίς αυτόν σαν σκόρερ; Από εμένα; Αν ανοίξεις την αγορά Ιανουαρίου επειδή ένας οργανωτής κάνει λάθος, τότε άνοιξε επίσης την κουζίνα του σπιτιού σου επειδή η σόμπα δεν κάνει αέρα μέσα στη νύχτα. Αυτός εδώ δεν είναι εκεί για τους τίτλους των highlight — είναι για εκείνες τις στιγμές που βλέπεις ένα παιδί δεκατριών χρονών ν' ανοίγει πλατιά τα μάτια του σα να βλέπει τον ίδιο τον Διαμαντένιο εκεί για πρώτη φορά. Κι αυτοί ψάχνουνε γκολ σα δήθεν μοναδικό κριτήριο; Σήμερα τον βλέπω να δουλεύει σα ζώο στις προπονήσεις, εκεί που οι άλλοι κάνουν κουτουλιάματα σα παιδιά που γυρνάνε νωρίς από το σχολείο. Κι εσείς μου λες πως "δεν έκανε τίποτα τους πρώτους δέκα αγώνες"; Μα εγώ βλέπω τα πάντα — και βλέπω πως όταν εκείνος λείπει, οι πάσες γίνονται σα χορός χωρίς μουσική.

Βγήκα χθες βράδυ απ’ το γήπεδο της Καβάλας κουρασμένος σα σαράκι, έφερνα μαζί μου μια μπάλα ποδοσφαίρου στο αυτοκίνητο σα μωρό κι ακόμα την κρατούσα σφιχτά στον αγκαθιά μου όταν πήγα να την βάλω κάτω — ήταν εκείνη η μπάλα που είχε την ίδια υφή στα πόδια εκείνου του οργανωτή πριν τρεις χρόνια, όταν δούλευε σα τρελός στις εποχές του Ντον Ροντρίγκο στο Living Football Club. Τότε είχα γράψει στο notebook μου πως κάποια μέρα αυτός ο τύπος δεν θα σκόρταγε πολλά γκολ, όμως ο χρόνος είναι τσιγκούνης με τους σωστούς ανθρώπους: κράτησε τα μέτρηά του στην ομάδα κι έκανε εκείνους τους γύρους σα να κρατούσε ένα δρομάκι μέχρι την αγορά πουλώντας ζουμί από πορτοκάλι. Έτσι λοιπόν, εγώ δεν κάνω πως τώρα ξαφνικά άλλαξα ιδέα επειδή κάποιοι φώναζαν πως "φταίει για όλα". Για όνομα του Θεού, θυμάμαι εκείνο το Σάββατο πριν δύο χρόνια στο Βίλνιους με την Μπράγκα όταν ο Βίνιθιος έκανε εκείνη την πάσα σα μαγικό βουνίσιο μονοπάτι ανάμεσα στους τρεις παίκτες που είχανε στήσει σα κόκκινη γραμμή ανάσχεσης — κανένας δεν κατάλαβε τι έγινε, μα εγώ ήξερα πως εκείνον τον αγώνα δεν τον κέρδιζαν όσοι είχανε περισσότερα λάθη κατοχής, αλλά όσοι είχανε αυτόν τον άνθρωπο σα κινητήριο δέσμη. Μετά εκείνες τις δύο κινήσεις οι αντίπαλοι άρχισαν να τρέχουν σαν ψάχνοντας για δρόμο διαφυγής κι εμείς κάτσαμε σα ομάδα στην άμυνα σιγά-σιγά χωρίς ν’ αντιληφθούν πως είχανε χάσει τον αγώνα. Αλλά ναι, έχουν δίκιο όταν λένε πως η αγορά Ιανουαρίου δεν είναι πάντα η λύση — και εδώ είναι το σημάδι μου: όταν βγάζω κάποιον επειδή έξω πήγε καμιά φορά τυχαία μπαλιά στην περιοχή του αντίπαλου χώρου αντί για εκείνες τις εκατοντάδες μικρές πιέσεις υψηλά σα φύλλα αχλαδιάς που πέφτουν στο χώρο της αντίπαλης ομάδας, τότε μάλλον ψάχνω κάτι άλλο, όχι "μεταγραφή". Μήπως επομένως εγώ λέω πως πρέπει να τον κρατήσουμε μέχρι τον Ιούνιο; Ακριβώς αυτό κρατώ από τον ΔΙΚΟ μου κόσμο: εκείνος ξέρει πως η ομάδα αυτή δεν κάνει βόλτες σα φούστα στο γήπεδο· κάνει δουλειές σα σιδηρουργός πάνω στο έλασμα της μπάλας όταν χρειάζεται, κι όταν εκείνος γυρίζει σπίτι του βράδυ ακόμα κουβαλάει τις εικόνες των παικτών σα μερικοί από αυτούς είχανε τελειώσει πια τις προσπάθειές τους εκείνο το Σάββατο. Κι όσο για εκείνους που ψάχνουν μόνο γκολ; Μα αυτοί είναι σα εκείνοι φίλοι μου στο τμήμα Φυσικής που περίμεναν να δουν βροχή επειδή άκουσαν μια φορά τον ουρανό να βροντάει σιωπηλά στα περίχωρα της πόλης. Η βροχή εκεί έρχεται σιγά-σιγά, κι ο Βίνιθιος; Αυτός είναι η στάλα εκείνης της βροχής — αργεί να φανεί πλούσιος στους πίνακες στατιστικών, όμως όταν φτάνει, πλημμυρίζει σιγά σιγά ολόκληρο τον χώρο.

Τι τύχη εσύ που σήμερα βρέθηκες πάλι στο φόρουμ αυτή την ώρα κι όχι κάτω από το Bernabéu βρέχοντας σα χταπόδι για νερόπουλο; Εμένα μου λες πως ο Βίνιθιος φταίει επειδή έσβησε στα πρώτα δέκα λεπτά; Μα τι περίμενες ρε; Να βγει σα λεωφορείο στους πρώτους γύρους;;; Αυτός είναι οργανωτής, όχι σκόρερ μέσης εμβέλειας! Και μάλιστα σπουδαίος οργανωτής — ξεχνάτε εκείνο το Champions στη Λειψία πριν δύο χρόνια όταν έκανε πάνω από είκοσι σέντρες χωρίς κάποιος άλλος να το καταλάβει;;; Και τώρα ανοίγουνε την αγορά Ιανουαρίου;;; Μα αφήστε με να γελάσω σα νερό που βράζει! Αν βγάλουμε τον άνθρωπο επειδή έκανε ένα παιχνίδι στους πρώτους τρεις μήνες, τότε βγάλαμε επίσης και τον Μαρσέλο τον Οκτώβριο του '21 επειδή «δεν είχε πρωτάθλημα ακόμα» — και μετά βγήκαν τρία πρωταθλήματα μια ώρα μετά!! Εδώ οι αριθμοί ψεύδονται μόνο όταν τους αγγίξεις! Αυτός κάνει πιο πολλές σωστές αποφάσεις σε τρεις ώρες παρά ολόκληρη ομάδα συμμετοχών σε τρεις ημέρες. Κι αυτοί γράφουν «φταίει για όλα» σα να είναι ταινία τρόμου;;; Μα τότε ποιος κάνει εκείνες τις πολύτιμες πάσες υψηλά;;; Ποιος τραβάει την αντίπαλη άμυνα σαν κοπέλες στην πρώτη ντίσκο;;; Αυτοί εδώ ψάχνουν αποδιοπομπαίους τράγους σα σχολείο όταν δεν πήγαιναν ποτέ μα ποτέ στις εξετάσεις!! Τουλάχιστον εκείνος έρχεται στην προπόνηση νωρίς, φεύγει τελευταίος, και κουβαλάει σα σακούλα τσιμέντο πάνω στους ώμους του την ομάδα όταν αυτή έχει ξεμείνει από οδηγίες. Κι όσο για τους τίτλους;;; Μα αυτοί είναι σα εκείνες τις γιορτές όπου κάποιοι φωνάζουνε δυνατά «θα χορέψουμε μέχρι το πρωί!» κι εκείνοι που κάνουν τη δουλειά βγάζουνε τον κερματοδέκτη σιγά-σιγά — αυτός εδώ είναι αυτός που γεμίζει τον κερματοδέκτη χωρίς να τον κοιτάξει κανείς;;; 🤡💸

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΡΕ;;; 😤🔥 Μα βλέπω αυτή την ΚΑΛΠΑΖΟΥΣΑ ομάδα εδώ μέσα να γράφει πως "δεν έκανε τίποτα στους πρώτους δέκα αγώνες" σα να είναι κάποιος πρωτοετής που περιμένει την πρώτη του πιστοποίηση!!! 💀 Πως ξεχνάτε εκείνον τον αγώνα με την Τσέλσι;;; Αυτός πήρε τη μπάλα σαν ν' είχε GPS χτισμένο στο κρανίο του, έκανε εκείνες τις 18 συνέδρες σα να ψιλοακουμπούν τρύπες στις τσέπες του αντίπαλου γηπέδου, κι όταν τελείωσε οι συμπαίκτες του είχανε τρέξει σα μυρμήγκια μαζεύοντας δρόμους επειδή αυτός έκλεισε τρεις αντίπαλους σα σακούλες ρούχων!!! 🏟️⚫🔴 Κι ύστερα αυτοί έρχονται κι ανοίγουνε το μεγάλο τους στόμα λέγοντας πως "οι τίτλοι κάνουνε μόνα τους" σα να μην υπάρχει κουρασμός σα σωρός από πάνω μας! Μα πότε θυμάστε πως ο οργανωτής είναι εκείνος που ΔΕΝ ΦΕΥΓΕΙ ΠΟΤΕ;;; Αυτός είναι σα εκείνο το κινητό της Nokia που λειτουργεί ακόμη κι όταν πέσει στη θάλασσα — εσείς ψάχνετε γκολ σα να είναι η μοναδική σωτηρία, μα εμένα μετράνε εκείνες οι στιγμές που η ομάδα ΔΕΝ ΣΠΑΕΙ!!! 🔧💪 Κι αυτοί λένε ανοίγουμε Ιανουάριο;;; ΑΑΑΑ;;; Μα τι σχέση έχει;;; Την προηγούμενη φορά που βγάλαμε κάποιον επειδή έκανε ένα λάθος εκείνος φρόντισε να το διορθώσει σα να ήταν το τελευταίο κλειδί της βεντάλιας!!! Αυτοί εδώ ξεχνούνε πως η ομάδα είναι σα οικοδόμημα — δεν γκρεμίζεις ένα τούβλο επειδή κάποιος τον έκανε σκόνη σιωπηλά εκεί που κανείς δε βλέπει!!! 🧱➡️🏗️ Κι αν τώρα κάποιος μου πει "μα τι έκανες βρε εκείνος;;;" εγώ θα του απαντήσω: Θυμάσαι εκείνο το ζευγάρωμα στην Ίντερ;;; Ο τύπος έκανε εκείνη την πάσα που ο Ρόναλντο έπιασε σα φάντασμα εκείνος που όλοι λέγανε πως ήταν εκτός φόρμας;;; Αυτός εδώ είναι σα εκείνον τον σύμμαχο που μπαίνει στους πολέμους χωρίς σπαθί αλλά φέρνει το γιατρικό την επόμενη μέρα!!! ☠️➡️🩹 ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ;;; Αυτοί εδώ μέσα ψάχνουνε κάποιον ν' αναλάβει όλα τα γκολ και όλες τις ήττες σα να είναι ένας άνθρωπος ολόκληρο χωριό!!! Μα η ομάδα δεν είναι χωριό — είναι μια ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ που δουλεύει μαζί!!! Κι ο Βίνιθιος;;; Αυτός είναι η ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ μέσα στη ντουλάπα όταν όλα έχουνε τελειώσει!!! 🎭🔑

ρε παιδιά, τι γίνεται εκεί πέρα;;; εδώ μέσα ξεπουλήσατε έναν άνθρωπο επειδή έκανα λίγη δουλειά σιωπηλά;;; αυτός εδώ έχει κάτσει πάνω στον πάγκο σα βράχος στους τελευταίους δέκα αγώνες και περιμένετε να βγάλει την σημαία του σκόρερ;;; βλέπω τώρα αυτούς που πριν δυο χρόνια μου έλεγαν "finally ένας οργανωτής" και σήμερα λένε "φταίει για όλα" σα να έγινε τυχαία η λύσσα;;; μα τι σχέση έχει;;; η ίδια ομάδα που έκανε十三冠 τον περσινό χρόνο τώρα ψάχνει κάποιον ν' αναλάβει όλες τις ήττες σα χιλιομετρητής αυτοκινήτου;;; θυμάμαι εκείνον τον αγώνα με την Μπορούσια Ντόρτμουντ όταν εσύ, AspromavrosUltras, φώναζες ότι "η ομάδα στέκει σα κάστρο" εκείνος έκανε τις πρώτες του εμφανίσεις σιγά σιγά σα νερό βρύσης που γέρνει η στάμνα — κι όμως την επόμενη χρονιά κάναμε δεκαπέντε νίκες εκείνος εκείνος ήταν ακόμα εκεί στους δυο πρώτους γύρους των πρωταθλημάτων χωρίς κανέναν θόρυβο. και τώρα ανοίγουμε αγορά Ιανουαρίου;;; αυτοί που λένε "αφήστε τον Μαρσέλο πριν ακόμα τελειώσει η μεταγραφική περίοδο γιατί έκανε ένα λάθος" ας ανοίξουν επίσης το σπίτι τους επειδή ο θερμοσίφωνας έκανε έναν ήχο σα σπουργίτι;;; αυτά δεν βγαίνουν έτσι ρε παιδιά. τώρα γελάστε: εγώ βγήκα από το γήπεδο της Ρόδου πριν από τριάντα χρόνια όταν ο ΠΑΟ έπαιζε εκεί και οι γονείς μου είχανε αγοράσει εισιτήρια για άλλα δύο χιλιόμετρα πιο πέρα επειδή νόμιζαν ότι η ομάδα τους είχε σπάσει στα δυο — σα εκείνοι που ψάχνουν κανόνι επειδή ένα πουλί τράβηξε νερό από το ποτάμι. αλλά εδώ μέσα βρίσκουμε λάθος εκεί που δεν υπάρχει; αυτή η ομάδα δεν χρειάζεται σκόρερ όταν οι οργανωτές κάνουν δουλειά σα σιδηρουργοί πάνω στο πηχτό ατσάλι της μπάλας. όταν ο Βίνιθιος λείπει, οι αντίπαλοι παίρνουν σιγά σιγά τον χώρο τους σα δάσος που ανοίγει χαραμάδα στον ουρανό εκεί που πριν δεν υπήρχε φως — κι εμείς μιλάμε για αποδιοπομπαίους τράγους σα να περιμένουμε τον άλλο νοικοκύρη να φτιάξει το σπίτι μας επειδή η στέγη μας έκανε έναν μικρό λεκέ;;; και όσο για σένα, Christos_Ultras74, εγώ σου λέω πως οι αριθμοί ψεύδονται μόνο όταν τους πιέζεις σα σακούλες που έχουνε αέρα μέσα — αυτός εδώ έχει πάνω από τριάντα εβδομάδες πρωταθλήματος να μένει σιωπηλός στα στατιστικά αλλά στο τέλος της σεζόν είναι εκεί σα στήριγμα στο κέντρο του γηπέδου εκεί όπου όλοι τον ξέχασαν. τέλος πάντων, θα δούμε; ελπίζω τουλάχιστον κάποιοι ν' ανοίξουνε τα μάτια τους πριν βγάλουμε τον άνθρωπο σα ντουβαρίνι στην αγορά επειδή έκανε ένα λάθος σαν όλους τους άλλους.

Πώς μπορούμε να βγάλουμε τον άνθρωπο επειδή έκανε ένα λάθος σα φαντάριο; Μα τι θέλουνε τελικά αυτοί εδώ μέσα; Να καθίσουμε στην αγορά σαν νεκροταφείο και να ψάχνουμε για κάποιον που θα του φορτώσουμε όλες τις δικές μας ατέλειες; Ρε παιδιά, σοβαρά τώρα. Ξέχασα εκείνον τον Οκτώβριο του '22 όταν η ομάδα πήγαινε σα σκιερό αστέρι στους χάρτες, σβήνοντας σιγά-σιγά τις πιθανότητές της σα ατέλειωτη αλυσίδα αγώνων χωρίς πυξίδα. Κι εκείνος εμφανίστηκε σα ορμή αέρα, όχι σα μεσσίας, σα κάποιος που έκανε αυτό που έπρεπε χωρίς να το διαφημίσει σα πρωτοσέλιδο εφημερίδας. Κι εμείς σήμερα λέγαμε πως "αυτός είναι ο οργανωτής που χρειαζόμαστε" — εκείνοι οι ίδιοι που σήμερα γράφουν πως "δεν έκανε τίποτα τους πρώτους δέκα αγώνες". Μα τι περιμένετε ρε σεις; Να βγάλει γκολ από κάθε πάσα σα μονόπολ; Αυτοί εδώ ξεχνούνε πως η ομάδα κέρδισε τίτλους όχι επειδή κάποιος σκόρπισε πούπουλα στον αέρα, αλλά επειδή εκείνος έκανε το αόρατο νήμα να κρατάει ζεστή την ψυχή των παικτών όταν όλα γύρω τους ήταν αχυρώνας. Κι όμως σήμερα βλέπουμε τους αριθμούς αυτοί εδώ μέσα να στρέφονται κατά πάνω του σα θηρία. Μα ποιοι αριθμοί; Εκείνοι που λένε πως έκανε δύο γκολ ασίστ σε δέκα αγώνες; Μα τι νούμερα είναι αυτά όταν στους τελευταίους είκοσι λεπτά εκείνου του αγώνα με τη Γιουβέντους έκανε δεκαπέντε πάσες εμπρός σα βασιλιάς της σκακιέρας; Ή όταν πριν δύο χρόνια στη Λειψία έκανε είκοσι σέντρες χωρίς κανέναν άλλον να το καταλάβει επειδή η μπάλα φαινόταν να τον ακολουθούσε σα σκυλί πίσω από τον κηπουρό; Κι αυτοί γελούνε σα παιδιά όταν ανοίγουνε την αγορά Ιανουαρίου επειδή "δεν έκανε τίποτα"; Μα τι άλλο θέλουνε; Να βγάλουμε τον άνθρωπο επειδή έκανε ένα λάθος όταν οι άλλοι περίμεναν τον επόμενο αγώνα σα φάση σε ταινία επιστημονικής φαντασίας; Αυτοί εδώ ξεχνούνε πως όταν εκείνος λείπει, οι αντίπαλοι αρχίζουν να τρέχουν σα σηκωμένοι από μια κυψέλη — επειδή κάποιος άλλος δεν κάνει εκείνες τις πιέσεις υψηλά σα ψύλλοι που τρώνε το αίμα ενός λαγού. Κι όσο για εκείνους που λένε πως "οι τίτλοι κάνουνε μόνα τους"; Μα πότε είδατε τίτλο να γράφει ένα γκολ; Εκείνοι οι τίτλοι είχανε χτιστεί σιγά-σιγά εκείνες τις νυχτερινές προπονήσεις όπου οι άλλοι έφευγαν σα στρατιώτες ενώ εκείνος έμενε μισή ώρα ακόμη για να δώσει οδηγίες σα δάσκαλος στο τέλος μιας δύσκολης ημέρας. Εκείνος έκανε αυτή την ομάδα — όχι επειδή έκανε θεαματικά πράγματα, αλλά επειδή έκανε την ομάδα να στέκεται σα οικοδόμημα όταν όλα γύρω της είχανε γίνει σωρός από πέτρες. Και τώρα αυτοί ψάχνουν αποδιοπομπαίους τράγους σα σχολείο όταν οι ίδιοι έκλεισαν τις πόρτες της κριτικής τους; Μα τι κριτική βγάζει κανείς όταν δεν ξέρει καν τι κάνει ένας οργανωτής; Αυτοί εδώ μέσα έχουνε συνηθίσει να βλέπουν γκολ σαν μοναδική σωτηρία, αλλά ξεχνούνε πως η ομάδα δεν είναι μια μονάδα παραγωγής γκολ — είναι μια κοινότητα, ένα οικοδόμημα, μια παρέα που δουλεύει μαζί. Κι εκείνος; Αυτός είναι σαν εκείνον τον τοίχο που στέκει στη θέση του όταν όλοι οι άλλοι τρέχουν σαν τρελοί επειδή κάποιος φώναξε "πίσω μας έρχονται". Μα ας ανοίξουμε τώρα την αγορά Ιανουαρίου επειδή κάποιος έκανε ένα λάθος; Μα τότε ανοίξτε επίσης την κουζίνα του σπιτιού σας επειδή η σόμπα έκανε έναν ήχο σα αεράκι την πρώτη νύχτα — επειδή εκείνος εδώ κάνει αυτή την ομάδα να στέκει σιωπηλός στήριγμα όταν όλα γύρω είναι θυελλώδης θάλασσα. Κι όσο για εσένα, Sakis_opados39, εκείνο το παιδί δεκαετίας '90 που βγήκες από το γήπεδο της Ρόδου επειδή νόμιζες πως η ομάδα σου είχε σπάσει στα δύο; Μα εγώ θυμάμαι εκείνον τον Οκτώβριο που έκανα κηδείες στον ιστό γιατί η ομάδα πήγαινε σα ψυχολογικά κουτιά — κι εκείνος εμφανίστηκε σα φως στη σήραγγα εκείνης της σκοτεινιάς. Κι εσύ σήμερα λες πως πρέπει να βγάλουμε τον άνθρωπο επειδή έκανε ένα λάθος; Μα τι άλλου περιμένεις; Να βγάλεις τον επόμενο οργανωτή επειδή έκανε κι εκείνος ένα λάθος; Να κάνεις την ομάδα σου σαν ξυλαράκι που το σπρώχνουν από τη μια μεριά στην άλλη; Κράτησε τον άνθρωπο — όχι επειδή δεν έκανε λάθη, αλλά επειδή έκανε εκείνες τις νυχτερινές προσπάθειες που κανείς άλλος δε βλέπει σαν ορατές στατιστικές γραμμές. Κράτησε τον επειδή έκανε αυτή την ομάδα να στέκεται όταν όλα γύρω ήταν σεισμός — κι όταν τον βγάλεις, μην ξεχάσεις να βγάλεις επίσης και εκείνον τον σύλλογο που έκανες πριν τριάντα χρόνια επειδή φοβηθήκαμε τον πρώτο αέρα.