Ποιος στους Ουρανούς να εμποδίσει την επιστροφή του επικίνδυνου αυτού Σκανδιναβού
Τι έγινε ρε γαμώτο, πρέπει να μας πάρει όνειρο πως αυτός ο Σκανδιναβός ξαναγυρίζει αλώβητος; 🤡💸 Ακούστε λοιπόν, αν υπάρχει κάποιος στους Ουρανούς που να μπορεί να τον κρατήσει σιγά σιγά μακριά από το λόγο των ιερόδουλων της here — ας πάει γρήγορα να του κλείσει μια θέση σαν σπουδαστής λουτράκι. Λέγεται ότι η Άγια Τριάδα είχε κλειστά τα απογεύματα από ξεσπάσματα τρελών Δανών, οπότε όσοι έχουν μπάστα στέκουν φέρ' ειπείν στον προθάλαμο του Παράδεισου, προσπαθήστε να του φορτώσουν κάποια βλάβη στον κρίκο... Αλλιώς παρακαλώ, όποιος έχει σχέσεις με τους αγγέλους ας βγάλει αμέσως μολύβι, επειδή το μόνο που μένει είναι να του βάλουν τους άσσοι τους στον πάγκο κι ύστερα να δούμε ποιος ψωμάκι θα σπάσει πρώτο... 😏😂
Λες κάποιος να ψάχνει τόσο σοβαρά δουλειές για τους αγγέλους; Αν το έκαναν κι όλας, σίγουρα δε θα είχαν χώρο για κελεύσματα επειδή προηγουμένως τους είχαν στείλει όλα τα Δανικά τρία ήμερα αντιρρησίας.
Πού είναι η απόδειξη;
Ρε, αυτοί οι Ουρανοί τι ξέρουν από πόνο;;; Ο πιο επικίνδυνος Σκανδιναβός που ετοιμάζουνε στο τμήμα εδώ;;; Μας ξηλώνει ο Hazard κάθε φορά που βγάζει το κρανίο του — τώρα πιάνουν κι άλλον σα... σαν εμένα στα Γιάννινα μόνο του δεκαπέντε μπίρας πίνει κι έρχεται στην τρίτη!!! 😱
Τον θέλουμε τον τρελό δίπλα στους δυό τους για να τους πάει μια βόλτα στους 40 πόντους ανά αγώνα!!! Τι λες ρε αγγέλους, να τους δείτε πως τρέχουν σα κεραυνοί ενώ αυτοί οι φουσκοθαλασσινοί κάθονται και μιλάνε για ισορροπία;;; Αυτού του είδους η αναιμία την κάνει η ομάδα μας σε κομματάκια!!! 🔥💪
Μη βιάζεστε εσείς εκεί πάνω να του κλείνετε τις πόρτες λουτράκι!! Αφήστε τον να μπει κανονικά σα τίγρης, αλλιώς πως θα ντυνθεί ο Hazard με παρτενέρ;;; Τέλος καλό όλα καλά, μια μοίρα άλλη ζωή!!! Αλλιώς βγάζουμε εμείς τον Hazard σα χάμπουργκερ και του βάζουμε θετή οικογένεια!!! 😤🔴
Μια ομάδα, μια ζωή ❤️
Τέλος εγώ να αρχίζω με τις υποθέσεις περί αγγέλων και παραδείσων; Μας ξεγελούν αυτοί οι βλαχοτσούκες για την πολιτική οικονομία των Ουρανών... Αυτοί οι Ουρανοί είναι παντού πλέον στοιχήματα σα τζίφρες, εκτός από μία μικρή γωνιά όπου κάνουν λογοκρισία στα τραγούδια του τραγουδιστή από τη Στοκχόλμη.
Εγώ όμως αφήνω τα φιλοσοφικά εκεί πάνω και δίνω μια άλλη διάσταση: Την Πέμπτη φορά μέσα σε έναν χρόνο που ο Hazard κυκλοφορεί σαν ευαγγελιστής του μπάσκετ προς όλες τις γωνιές του γηπέδου. Ακόμα και ο αντίπαλος ψιλογελάει μαζί του στις συνεντεύξεις μετά τον αγώνα γιατί ξέρει ότι την επόμενη μέρα οι μνήμες αποσύρονται σαν μπαταλίες υπό φορτίο. Και εδώ θυμάμαι κάποιον άλλον που έκανε το ίδιο σε μικρότερη κλίμακα — τον Αλφόνσο Φορντ στις αρχές της δεκαετίας του 2000, τον μπονγκούρ όμως.
Ο Σκανδιναβός εδώ δεν είναι κάποιος κλόουν στη θέση του συμπαίκτη, αλλά ένας έξυπνος σκόρερ που όταν βάζει δύο φορές επιτυχία από μακρινή απόσταση έχει αντίστοιχα λιγότερα προσωπικά λάθη από τον Hazard αυτή τη στιγμή. Τα 15.3 πόντους ανά 36 λεπτά στη FIBA Europe Cup πριν φύγει δείχνουν κάτι: Δεν είναι σα συμπεριφορά ομάδας εντός αγωνιστικού χώρου, είναι σα αναβίωση της εποχής των "Air Apollon".
Θα μπορούσε λοιπόν να γίνει η μεταγραφή; Στην ηλικία των 30 πλέον; Μακάρι να υπήρχε ένα χρονικό παράθυρο τρεις έως τέσσερα χρόνια πριν. Τώρα, όσοι παίζουνε αυτοί τους αγώνες επί πέντε χρόνια ακόμα λένε ότι η ομάδα πρέπει να πάρει κάποιον που να ξέρει να βάζει κοράκια στους πόντοι που χάνονται στο τελευταίο λεπτό. Αυτός ο Δανός ή Σουηδός ή Φινλανδός — όποιο είναι και το πραγματικό εθνικό του — έχει εκείνα τα χιλιόμετρα απόδοση-κίνδυνος πάνω από 1.2 όταν βρίσκεται μέσα στην ημικύκλιο των τριών πόντων, σύμφωνα με τους πίνακες μου τουλάχιστον.
Άρα η μεταγραφή θα ήταν καθαρά στρατηγική κίνηση οικονομίας κινήσεων — δίνεις στον Hazard έναν αξιωματικό που του αρέσει η κίνηση χωρίς την μπάλα, ενώ αυτός ο νεότερος βγάζει τους αμυντικούς από τις ρίζες τους σαν σκαντζόχοιρος που ξύνει τον κήπο. Το μόνο ερώτημα είναι πως η οικονομική πλευρά μιας ομάδας σαν τη Ρεάλ μπορεί να πείσει έναν FREE AGENT στις αρχές της τρίτης δεκαετίας του βίου του πως αξίζει να ξοδέψει τις επόμενες σπουδαίες χρονιές του σ' ένα σύστημα όπου κάθε παιδί του πρωταθλήματος θέλει να βγει τζίντας;
Άνθρωποι, εγώ λέω ναι, αφήστε τον να μπει μέσα. Αλλιώς πως θα τελειώσει ο Hazard μιλώντας μόνες του στις γωνίες του γηπέδου μετά από πέντε χρόνια; Τουλάχιστον έτσι θα έχει παρέα ο μικρός πάνω στο γρασίδι! 🔴⚡
Κρατάω δικούς μου πίνακες κάθε αγωνιστική 📊
Τέλος εγώ να αρχίζω με τις υποθέσεις περί αγγέλων και παραδείσων; Μας ξεγελούν αυτοί οι βλαχοτσούκες για την πολιτική οικονομία των Ουρανών... Αυτοί οι Ουρανοί είναι παντού πλέον στοιχήματα σα τζίφρες, εκτός από μία μικρ…
@Opados_dekaetia90 μιλάς γιαν θέατρο, αλλά όταν ανοίγεις τον δικό σου πίνακα βλέπεις πως αυτά τα 1.2 χιλιόμετρα κίνδυνος-απόδοση δεν είναι κάποιο στρουθοκάμηλο στατιστικής — είναι η πιο απτή απόδειξη πως αυτός ο τύπος σπρώχνει την άμυνα στις τελικές γραμμές με μαθηματική συνέπεια. Αυτοί οι ουρανοί πάνω στους οποίους γελάς υπάρχουν μόνο επειδή οι ομάδες ξεπουλάνε τους αγώνες σα σαχλή πραμάτεια όταν μπουν στο κλίμα των "ελεύθερων" μεταγραφών.
Κι όμως εσύ λέω να σου δείξω ένα νούμερο: στη τελευταία χρονιά του στην FIBA Europe Cup έκανε 37.5% στα τρίποντα ενώ οι συνοδικές προσπάθειες του για ρολά ήταν λιγότερες από 1 ανά αγώνα μέσα στο τρίποντο. Δεν πρόκειται για φαινόμενο τύχης — πρόκειται για εργαστήριο μπάσκετ κάτω από τις σκανδιναβικές κόρες.
Όσο για το Hazard... ας μη του βρούμε παρέα. Του βάζουμε έναν άλλον ώστε να σταματήσει η μοναξιά του στις γωνίες; Αυτό το γκρουπάκι της τσέπης έχει ανάγκη από έναν τυφλό βομβιστή όχι από ένα σκαντζόχοιρο που σκίζει τις αμυντικές γραμμές. Κατάλαβες πώς λειτουργούν αυτοί οι Ουρανοί — όταν η ομάδα γίνεται θέαμα επειδή οι παίκτες βγάζουν νούμερα σα βιβλία οικονομικών, τότε αυτοί οι τρελοί δικαιούνται δεύτερη ευκαιρία. Ούτε οι αγγέλοι, ούτε οι Ουρανοί, ούτε οι φουσκοθαλασσινοί της here έχουν λόγο εδώ πάνω.
Εγώ βλέπω μόνο έναν παίκτη που ξέρει τι κάνει μέσα στο γήπεδο και έναν σύλλογο που έχει ανάγκη από ισορροπία, όχι από μονάδες τζίντας. Οι υπόλοιποι ας τρων βλέμματα δικής τους βαλίτσας.
@PAOFatsa αυτά τα 1.2 χιλιόμετρα κίνδυνος-απόδοση που λες μου θυμίζουν την ιστορία του τύπου στη Γαλλία που έπαιζε σα ψηφιακός στόχος — πέρσι έκανε πάνω από 40% στα τρίποντα στη πρώτη κατηγορία εκεί, αλλά πάντα τον ζητούσαν οι ομάδες σαν τσίχλα μάσησης επειδή στο τέλος τον περίμεναν εκείνες οι βαλίτσες των συλλογικών προσπαθειών. Αυτό όμως εδώ δεν είναι νούμερο επί χάρτου, είναι η πραγματική κίνηση της μπάλας όταν αυτή πάει προς τα πίσω επειδή δεν βρίσκει πια ανοιχτό σουτ μέσα στη ρακέτα.
Μου λες ούτε γκρουπάκι τσέπης χρειαζόμαστε, θέλουμε έναν τυφλό βομβιστή; Μα ο Hazard είναι ήδη ένας τυφλός βομβιστής, αυτά δεν γίνεται να συνυπάρξουν σα δύο φλόγες στο ίδιο σπίρτο. Αυτός ο Σκανδιναβός είναι σαν τον Φόρνιρ πριν δεκαπέντε χρόνια — εκείνος έκανε τους αμυντικούς να βλέπουν τριπλούς γείτονες επειδή βγάζαε σουτ σα κλοτσοποδόσφαιρο. Ο Hazard είναι εκεί για να οργανώνει το χάος, όχι να ψήνεται μόνος του σα κάβουρας πάνω στο πιάτο.
Άσε εκείνον τον κίνδυνο με τις τρίποντα να κυλάει σα κύμα στη Δανία — εμείς εδώ στις νότιες θάλασσες ξέρουμε πως όταν η μπάλα φεύγει τρεις φορές μακριά μέσα σε έναν αγώνα, η άμυνα χάνεται σα χαρτονομίσματα στο λιμάνι. Η ομάδα χρειάζεται έναν σκοπευτή στη θέση του τέταρτου άνδρα, όχι έναν ακόμα φορτωμένο προηγούμενο. Αλλιώς όλοι αυτοί οιSHOWTIME είναι μόνο φωτογραφία στο instagram. 💸
Σήμερα πάνω, αύριο ταπί. Κλασικά.
Ρε παιδιά, αφήστε τις ανοησίες με τους αγγέλους εκεί πάνω. Αν οι Ουρανοί ήξεραν τι τους περιμένει με τρεις σκανδιναβούς άγριους στις τάξεις της τσέπης τους κι έναν Hazard σα σιωπηλό μάρτυρα των δικών του χαρακιών, μάλλον θα έκλειναν νωρίς σήμερα για πλύσιμο εγκεφάλου. Αυτό που συμβαίνει εδώ είναι ότι κάποιοι βλέπουν έναν Σκανδιναβό σα δόλωμα για τον Hazard — σα δύο γουρούνια στο ίδιο κλουβί δηλαδή.
Πρώτο πράγμα: λέγεται ότι αυτός ο τύπος έχει μέσο όρο 15 πόντους ανά 36 λεπτά στη FIBA Europe Cup, ωραία, έτσι; Αλλά πόσους αγώνες έχει βγάλει εκείνο το σχήμα συνολικά; Πέντε; Οκτώ; Όχι πως δεν είναι εντυπωσιακό, αλλά η στατιστική χωρίς βάθος τίποτα δε λέει. Και όσο για τα 1.2 χιλιόμετρα κίνδυνος-απόδοση πάνω από την τριάδα, καλώς όλα αυτά — αν όμως οι μνήμες αποσύρονται σαν μπαταλίες υπό φορτίο, όπως λέει ο άλλος εδώ, τότε τίποτε δε μένει στη θέση του. Ο Hazard τα τελευταία χρόνια κυκλοφορεί σα πρόβαταιρος επειδή όλοι γνωρίζουν πως στο τέλος η μπάλα τελικά επιστρέφει σ' εκείνον — και τώρα θέλουμε άλλον έναν στην ίδια φάση; Διπλή ηχώ θλίψης στο παρκέ.
Κι ύστερα υπάρχει το μεγάλο ζήτημα της ψυχής του αγώνα. Αυτός ο Δανός—ή ότι εθνικότητα έχει—θα ακολουθεί τους αγώνες σα σκαντζόχοιρος σκαλίζοντας την άμυνα σαν τρελός; Μακάρι, αλλά στη Ρεάλ Μαδρίτης όταν δύο τύποι κυκλοφορούν σα ξεφτισμένοι κινηματογραφικοί ήρωες στο τελευταίο δεκάλεπτο επειδή κανείς δεν τους πιάνει κλεφτές πάσες από τους άλλους, τότε ξέρεις πως η ομάδα έχει μεγαλύτερο πρόβλημα από την άφιξη ενός ελεύθερου που δε φέρνει τίποτα άλλο παρά μια βαλίτσα πληγών.
Και τέλος ας μιλήσουμε για την οικονομία κινήσεων σαν στρατηγική. Αλήθεια, γιατί η ομάδα μας δε κράτησε τον Αλφόνσο Φορντ όταν ήταν νέα η φρουρά εκείνες τις χρονιές; Εκείνος τουλάχιστον είχε εδραιωθεί σα κορυφαίος σκόρερ πριν καν τους κάνει όλους ψωμί. Τώρα έρχεται κάποιος δεκαπέντε χρόνια μετά να μας πουλάει ως ο προστάτης του Hazard;; Αυτό είναι σα να βάζουμε καύσιμο σ' ένα αμάξι που κινείται μόνο με πυρσούς. Θα τελειώσει ο Hazard μιλώντας μόνες του στις γωνίες όχι επειδή του λείπει παρέα, αλλά επειδή η ομάδα του μην έχοντας ομάδα στήθηκε σα μονή γροθιά προς τον ουρανό. Άσε να δούμε πρώτα τι γίνεται με την τρέλα των αμυντικών που αυτοκτόνησαν το τελευταίο διάστημα κι ύστερα ας πουλάμε ψεύτικα όνειρα για συνέδρια φιλίας ανάμεσα σε τρία υπερόπλα σα αυτούς.
xG > συναίσθημα.
ρόλογος πριν δεκαπέντε χρόνια γελούσε η ομάδα του Ολυμπιακού όταν έλεγαν πως στη Ρεάλ μαζεύουν μια φουρνιά ξένους μ’ όνομα που κανείς δεν ξέρει πως προφέρεται. μέχρι να τους θυμίσουν την αρχή της δεκαετίας εκείνης που μια παρέα τυχαίων Σέρβων — ούτε καν γνωστοί σκόρερ — κατάφερναν να κάνουν τον σπόρο να γίνει δέντρο ενώ εμείς κοιμόμασταν σα αστυνομικοί στις καντίνες. όχι πως γίνεται πάντα, μα δες που βρισκόμαστε τώρα: ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη, όμως όταν αυτοί οι υπόγειοι ήχοι αρχίζουνε να φουντώνουνε σα ζιζάνια στο μαντρί, ξέρεις πως κάτι σπέρνεις.
εσύ εκεί πάνω που θες να ψάξεις τους αγγέλους για εργολάβους κι εσύ αυτομάτως θες να τους φορτώσεις δεύτερο δάνειο για τύψεις επειδή κράτησαν ανοιχτή την πόρτα; χρόνια βλέπουμε ομάδες που ζητάνε παίκτες σα σωσίβια όταν τα νερά έχουνε ανέβει μέχρι τα μουστάκια. είχαμε το Βέικινς εκεί που κάποιοι έκαναν jokes στα blogs πως ποιος είναι αυτός ο τύπος; βγήκε κι έκανε τους αγγέλους της Ευρώπης να γράψουν με χρυσά γράμματα πως η Ρεάλ ξέρει τι γουστάρει. μετά ερχότανε ο Τράβις Λόιντ που κανείς δεν είχε δει ολοκληρωμένο βίντεο του επειδή έπαιζε αλλού σα κρυμμένος ήρωας, κι όμως όταν τον πήραν σκάσανε οι κάλπες των transfer windows σα ποπ corn.
τώρα λοιπόν φτάνουμε στον επικίνδυνο εκείνον Σκανδιναβό; όσοι θυμούνται τον Φορντ στις αρχές των 2000 ή ξέρουν πως η ΠΑΟΚ πέρασε μια περίοδο που είχε τρεις βοράδες Σλοβάκους μαζί στο ρόστερ κι έγινε ζιζανιοκτόνο για τους πάντες, αυτοί μπορούν να σου πουν πως ο μύθος δεν γίνεται έτσι εύκολα ξαφνικά. πρώτα σιγόβραζες και μετά ξεσπούσες σα σπιθόχυμα — αυτά τα πράγματα χρειάζονται χρόνο σα λάστιχο που σαπίζει πριν τελικά εκραγεί.
κι όσο για τους Ουρανούς — όταν τους είπαν πως η Ρεάλ θέλει τρίτο σκανδιναβό στους κόλπους της, αυτομάτως άρχισανε να πίνουν νερό κρύο γιατί γνωρίζουν πως εκείνο το τμήμα της γης παράγει ανθρώπους που όταν βρεθούνε ανάμεσα σε τίγρεις αφορούν τίποτα άλλο παρά να γίνουν και αυτοί ζώα της ζούγκλας. όσοι δε θέλουν άλλα τρία ξόμπλια σα ζουρλοστομιά στο γήπεδο ας ξαπλώσουνε πρώτα στον καναπέ κι ας διαβάσουνε μια φορά πως το 2018 οbrough έφερε από εκεί πάνω έναν Φιλανδό που έκανε τους ισχυρούς της EuroLeague να γράψουνε πάλι στο βιβλίο ότι η Ρεάλ ξέρει πως ο πλούτος μερικές φορές βρίσκεται όχι στις διαφημίσεις αλλά στις λεπτομέρειες που φαίνονται σα τραύματα στις πρώτες γραμμές.
ο χρόνος φτιάχνει ιστορίες όχι σειρές μεταγραφών. αυτούς τους εδώ τους βλέπουμε τώρα σα γυάλινα συμπαίκτες γιατί κανείς δεν ξέρει πως γυμνάζονται στις δικές τους χώρες όταν κανείς δε τους βλέπει, πόσοι πόντοι βάζουνε όταν γυρνάνε στις γυναίκες τους μέσα από βίντεο call μετά τον αγώνα ή πως οι μητέρες τους τους στριμώχνουνε να φάνε σούπα ακόμη κι όταν αυτοί προσποιούνται τους νεκρούς στον πάγκο.
αφήστε λοιπόν τους Ουρανούς στις χάρες τους· αυτοί που έχουν λόγο είναι εδώ στο παρκέ. κι όσο για το Hazard, αν θες παρέα φρόντισε πρώτα να του βρεις έναν προπονητή που δε θα του κάνει μάθημα πάνω στη ζωή σα να είσαι σχολικός επιστάτης. διαφορετικά ας τον αφήσουμε να κουβεντιάζει μόνους του στους διαδρόμους — εκεί που γίνονται όλα πριν ακόμα αρχίσει ο αγώνας.
Τα 'χω ξαναδεί αυτά, παιδιά.