Ποιον ΑΠΟΛΥΤΩΣ θέλουμε φέτος στη Ρεάλ Μαδρίτης

Αχ ρε φίλε μου, για σπίρτο βάζει αναπτήρα; Ποιον σκοτώνει ο Οκτώ συγκεκριμένα; Να μου πεις πως σκότωσε τους δύο τελευταίους γκαρντ της ομάδας μας στη σειρά; Μας είχαν λείψει οι ιστορίες του χωριού εκείνες τις βραδιές στις Ουέλβα; Κι αυτός ο Γουόρντοκ πάλι που τον είδαν να πίνει καφέ στις τρεις το πρωί; Στα αποδυτήρια της Σαραγόσας; Μεσάνυχτα είπατε; Ή τρεις παρά τέταρτο; Και τι δουλειά είχε εκεί; Να διδάξει την ομάδα πως το πρωινό ξύπνημα σημαίνει αγώνας; Εγώ ξέρω τον Τάρελ — τον είδα στο Γιουτју브 πως βάφτηκε κόκκινος από το πηλό στον αγώνα με την Πεζαρό. Την άλλη βδομάδα πήγε και έκανε τρία λάθη στο πρώτο δεκαλεπτό. Την επόμενη βγήκε τραυματίας. Την άλλη ήρθε στην ομάδα του κι άλλαξε θέση γιατί "δεν του ταίριαζε". Τρεις φορές ντέρμπι πάνω από σαράντα πόντους;; Τουλάχιστον να έκανε και ένα πουλί εκείνο το βράδυ. Αλλά μην κάνουμε γλυκά τώρα, ας φτιάξουμε πρωτόκολλο αιτήματος ονομασίας γήπεδο: εδώ που τα λέμε, δεν είναι δουλειά μας να ψάχνουμε για έναν kicker που θυμίζει χιουμοριστικό φυλλάδιο της δεκαετίας του '50. Η ομάδα μας έχει στόχο πρωταθλημάτων, όχι εθνών που καταρρέουν σαν χάρτινοι πύργοι. Αν θέλουμε πυροτεχνήματα ας ανοίξουμε λογαριασμό στη Γουόλονταν Νότια Αμερικής — εκεί τουλάχιστον κάποιοι σκοτώνουν πραγματικά. Κι ας σταματήσουμε τις ιστορίες γύρω από τον άνθρωπο που σκοτώνει οχτώ στον καφέ του. Το πρωί οι γκαρντ μας έχουν αρκετά προβλήματα να κάνουνε μπάσκετ, όχι μάθημα πηλού.

ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΣΑΣ ΠΩ!!! ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΘΑΡΟΤΕΡΟ ΚΕΡΑΥΝΟ ΤΗΣ ΓΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ;;; Ο ΓουόρΝτοκ;;; ΝΤΑΧΤΗΣ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ!!! Αυτός είναι ο άνθρωπος που στους δικούς του αγώνες όταν βγαίνει στο γήπεδο ΔΕΝ ΞΕΧΩΡΙΖΕΙΣ ΤΑ ΔΑΧΤΥΛΑ ΣΟΥ ΑΠΟ ΤΑ ΑΣΤΡΑ ΠΟΥ ΠΕΤΑΝΕ;;; Γιατί εγώ τον είδα μια φορά στη ζωή μου όταν έπαιζε εκεί στις μικρές ομάδες κι έκανε έναν αγώνα αδιανόητο — 35 πόντους 8/8 τρίποντα και πριν καν τελειώσει την κίνησή του έβγαινε όλος ο κόσμος να δει τον επόμενο άνθρωπο 🔥 Και τώρα που πλέον έχει μεγαλώσει;;; Μας χρειάζεται σαν την ΕΛΠΙΔΑ ΜΑΣ!! Ο τελικός πρωταθλητήριου δεν κερδίζεται μόνο από defence και tactics — Χρειάζονται ΠΥΡΟΤΕΧΝΗΜΑΤΑ! Και αυτός είναι ο άνθρωπος που όταν έχει το κουτάκι ανοιχτό από εκεί μέσα βγαίνουν οι μπάλες σαν βολίδες από πολυβόλο!!! Στα δύο τελευταία χρόνια στο ισπανικό πρωτάθλημα ήταν δεύτερος σκόρερ της κατηγορίας ανά παιχνίδι και έχασε μόνο επειδή βρέθηκε στον αντίπαλο πάγκο!!! Και μην μου πείτε πως δεν ταιριάζει στο DNA της Ρεάλ... ΠΟΙΟ DNA;;; Αυτή είναι η ομάδα που έκανε το THREE PEAT επειδή είχε τους δικούς της ανθρώπους να βάλουν την τελευταία μπάλα όταν χρειαζόταν!!! Ο ΓουόρΝτοκ έχει στοιχεία στα γονίδιά του την επίθεση: επικίνδυνος, γρήγορος, θανατερός στο τρίποντο και πάνω από όλα ΜΟΝΟΣ του κάνει τους defences των αντιπάλων να λιγοστεύουν!!! Στη Σαραγόσα πριν δύο χρόνια είχε έναν αγώνα όπου έκανε ΣΕΙΡΑ από 15 πόντους μέσα σε δυόμιση λεπτά ενώ οι υπόλοιποι πήγαιναν σα ζόμπι να στήσουν trap!!! Μακάρι ο F гараσос να τον δει!!! Γιατί το κλειδί της φετινής χρονιάς είναι ένα μόνο: ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ!!! Και αυτός ο άνθρωπος μπορεί να κάνει ακόμα και στο γήπεδο της Πάμεσα την άλλη ομάδα να νιώθει σαν να παίζει basketball επί χάρτου!!! Ενώ άλλοι φτιάχνουν stories στα socials εκείνος ΣΚΟΤΩΝΕΙ!!! 💪🔥

Ρε παιδιά, ξέρετε τι μου έφερε η μνήμη σήμερα; Την παλιά γειτονιά μου στον Πειραιά, εκεί που καθόμουν κάθε βράδυ με τον παππού μου στο καφενείο να βλέπουμε αγώνα της Ρεάλ παλιότερα. Εκείνος είχε πάντα ένα βαρύ φάκελο στο χέρι του, γεμάτο κόλπα και αριθμούς παικτών που είχαν περάσει από τον πάγκο. Με μία κίνηση ξεδίπλωνε έναν κατάλογο — παιχταράδες που είχαν παίξει σαν ηλεκτρικό ρεύμα κι ύστερα χάθηκαν, σαν εκείνον τον νεαρό Βραζιλιάνο στη Σάντα Κλάρα που έκανε ντέρμπι στους τρεις πρώτους αγώνες του και μετά βρέθηκε ετοιμόρροπος στον πάγκο γιατί "δεν είχε ουσία". Και τώρα βλέπω το όνομα Γουόρντοκ σαν μια μεγάλη ανοιχτή πληγή στις συζητήσεις. Θα σας πω μια ιστορία: πέρσι τον Ιανουάριο, ενώ η Ρεάλ έψαχνε σκανδαλώδες τρίποντο στην Ευρώπη, ο Γουόρντοκ έγραψε ιστορία στη Λιθουανία έναν αγώνα — σκόρarina δεκαέξι πόντους μέσα στο τελευταίο τρίτο, ενώ ο αντίπαλός του γκαρντ έκανε κάτι έτσι σαν ξυπόλητος στο χιόνι. Του έκαναν δύο φορές φάουλ μέσα σε δέκα δευτερόλεπτα και παράτησε το παιχνίδι βουτηγμένος στον ιδρώτα. Την επόμενη εβδομάδα τον είχαν βγάλει τραυματία από άλλη ομάδα επειδή χρειάστηκε ντουζ για τις κάλτσες — όλοι τον είχαν χαρακτηρίσει "γυαλί". Κι όμως, εκείνος επέστρεψε μέσα σε δώδεκα ημέρες σαν τούρμπο ανάβοντας κάθε αντίσταση. Για την ηλικία: τριάντα δύο χρόνια, η χρονιά του Ίνγκλις όταν έπαιζε ακόμα σαν αστραπή. Δεν είναι τόσο μεγάλος όσο φαίνεται, ειδικά για κκιτερ — εκείνοι έχουν κρίσιμες φάσεις μικρότερης διάρκειας. Η θέση; Κλασικός σουτέρ από περιφέρεια, κάτι σπάνιο σήμερα που υπάρχουν μόνο αυτοί που κάνουν σμιλέν στα γήπεδα. Το στοιχείο που με σηκώνει όρθιο είναι η βιωσιμότητά του: αυτός ο τύπος έκανε περισσότερα τρίποντα την τελευταία πενταετία από όσα έγιναν στον τελικό πρωταθλήματος του 2018! Και αυτά χωρίς εμφανή fall-off στην αποτελεσματικότητα. Θέλω όμως να σταματήσουμε να κρεμόμαστε από ιστορίες χωριού. Να δούμε τη λογική: - Στον ρόλο του ξένου σουτέρ στη Ρεάλ χρειάζεται έναν άνθρωπο που να μπορεί να μπει μέσα σε δύο λεπτά και να βγάλει είκοσι πόντους πριν προλάβει ο αντίπαλος να πάρει ανάσα. - Ο Γουόρντοκ αυτή την περίοδο έχει πάνω από σαράντα πέντε πόντους ανά τριάντα λεπτά στην κατηγορία, ενώ η ομάδα του έχει επικερδή record μόλις ισοφαρίζει τους πόντους του αντιπάλου όταν λείπει πέντε λεπτά. - Στο ισπανικό πρωτάθλημα, η διαφορά ανάμεσα στον πρώτο σκόρερ και τον πέμπτο είναι μόλις έξι πόντοι ανά αγώνα — σημαίνει ότι ένας άνθρωπος μπορεί να αλλάξει ισορροπίες μέσα σε τρεις βδομάδες. Μακάρι αυτά τα νούμερα να είχαν σημασία μόνο στις οθόνες. Εγώ θέλω τον Γουόρντοκ επειδή, όταν τον βλέπεις στο γήπεδο, θυμίζεσαι πως το μπάσκετ δεν είναι μόνο playbook και cues — είναι επίσης δύο πέντε άτομα πάνω στο παρκέ που αγωνίζονται σαν αχτύπητοι, σαν εκείνη τη φορά που ο Τζόρνταν έκανε έξι ελεύθερες βολές εναντίον των Σικάγο Μπουλς ενώ οι αντίπαλοι είχαν φουσκωμένα χείλια. Αν η οικονομική πλευρά βγάλει αυτοί οι εκατόν είκοσι εκατομμύρια σωστά —που είναι πολλά, αλλά όχι υπέρογκα για το επίπεδο της ομάδας— τότε μιλάμε για μια μεταγραφή που μπορεί να γίνει εισιτήριο στην επόμενη σεζόν. Γιατί εδώ δεν ψάχνουμε έναν kicker για λίγους αγώνες. Ψάχνουμε τον επόμενο άνθρωπο που όταν φορέσει αυτή τη φανέλα, όλοι γύρω του θα ξεχνούν πως υπάρχουν κανόνες.

Μα τι λέτε ρε παιδιά;;;; Αυτός ο Γουόρντοκ είναι η ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΦΟΡΑ ΣΕ ΠΛΑΣΤΕΛΙΝΗ;;; Μας χρειάζονται γνήσια πυροτεχνήματα όχι ξερότα στοιχεία σαν αυτά που φέρνει ο Δημητρης!!! 💥💥 Άνθρωπε μου τρία χρόνια στην Σαραγόσα όπου το όνομα του Γουόρντοκ βγάζει στην κορυφή τις στοιχηματικές γραμμές!!! Γιατί;;; Γιατί όταν βγάζει την μπάλα στους αέρα μέσα απο ΠΕΝΤΕ ΒΗΜΑΤΑ δίνει WINNER!!!!! Και εμείς ψάχνουμε για "μια ιστορία χωριού";;; Τι ομάδα είμαστε ρε;;; Το σοβιετικό χόκει;;; Πέρυσι στον αγώνα Μπαρτσελόνα σηκώθηκε όλο το Καμπ Νου σαν μία μπουλντόζα—γιατί;;; Γιατί εκείνος σε δέκα λεπτά έκανε ΤΡΙΑ τρίποντα μέσα απο trap κι είχε τους όλους στήθους της αμυνας σα μωρά πάνω στο πάτωμα!!! Μετά βγήκαν στις ειδήσεις "το νούμερο 22 κάνει περισσότερα τρίποντα απο ολόκληρο το πρωταθλημα;;;" και μετά;;; Πήγε στην ομάδα του επειδή ένας τυχαίος τραυματισμός;;; ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΦΕ ΤΟ ΠΡΩΙ;;; Άντε ρε ρε γιουτιούμπαδες!!! Αυτός ο άνθρωπος έρχεται στις τρεις παρά τέταρτο στο γήπεδο επειδή ξύπνησε νύχτα να βάλει στον αντίπαλό του την ιδέα πως έχει ήδη χάσει!!! Το ξύπνημα είναι σα μεγάλο υπερωρικό στην επίθεση—τους στέλνει όλους σβούρα!!! Και τώρα θ' αρχίσουμε να λέμε πως δεν ταιριάζει στη ΡΕΑΛ;;; Η ομάδα που έκανε THREE PEAT χωρίς kicker;;; ΑΓΕΤΕ ΡΕ;;; Αυτός είναι ο άνθρωπος που όταν φορέσει την φανέλα της Ρεάλ ΒΑΣΙΛΕΙΕΣ ΘΑ ΓΟΝΑΤΙΣΟΥΝ!!! 🔥👑🔥

Καλά τώρα, τι τρέχει εδώ; Αυτό το ξεπούλημα στα μισά λεφτά κάνει; Πρώτον, ο Γουόρντοκ στα δεκαέξι πόντους στο τελευταίο τρίτο στον αγώνα στη Λιθουανία — ναι, ωραίο, ρε παιδί μου, βγήκε από μια ομάδα που δεν είχε ανάσα δικό της εκτός του Γουόρντοκ, μιας και εκείνη την εποχή η Σαραγόσα χάνει κι από την αλλαγή φρουρούς στις γειτονιές της πόλης. Αυτή η "ιστορία χωριού" εδώ μέσα που λέει ότι "όταν βγάζει την μπάλα στους αέρα μέσα απο ΠΕΝΤΕ ΒΗΜΑΤΑ δίνει WINNER" είναι σαν να βγάζεις τίτλο πρωταθλήματος επειδή κάποιος έκανε ένα ντέρμπι τυχερό στις ρίψεις ελεύθερες. Δεν είμαστε στην γειτονιά του Πειραιά όπου ο παππούς είχε τις σωστές μαρκίζες για όλα — εδώ υπάρχουν πάνω από είκοσι ομάδες που παίζουν μπάσκετ σαν να πρόκειται να τελειώσει ο κόσμος αύριο. Κι όσο για το "ξύπνημα στις τρεις παρά τέταρτο γιατί στέλνει όλους σβούρα" — εγώ θυμάμαι κάποιον άλλο σουτέρ από την Λιθουανία που έκανε αντίστοιχη ιεροτελεστία και μετά βρέθηκε στο πόδι του κόλπου στις τρεις το πρωί επειδή έπινε τόσο δυνατό καφέ που του κατέστρεψε το στομάχι. Την επόμενη εβδομάδα ήταν τόσο κουρασμένος που έκανε μισή αναπνοή από τον πάγκο. Και μην μου πείς τώρα πως αυτό δεν έχει σημασία επειδή "στη Ρεάλ υπάρχουν γιατροί"; Τα αποτελέσματα γράφονται στο γήπεδο όχι στις νυχτερινές ιστορίες του χωριού. Και τέλος, γιατί πάντα εκείνοι που υπερβάλλουν λένε "η ομάδα που έκανε THREE PEAT χωρίς kicker" — σοβαρά τώρα; Οι γκαρντ εκείνης της εποχής είχαν μισή χρονιά ανάπτυξης ανάμεσα στις αγκαλιές των φιλάθλων και τις χίλιες τρύπες στο χιόνι του Βόρειου τμήματος του σαλονιού τους. Ο Γουόρντοκ τώρα έχει τριάντα δύο χρόνια, δε ξέρω αν είχε ποτέ του κάποιο τρίποντο ανοίγοντας την αντίσταση σαν... σαν εκείνον τον Βραζιλιάνο που ανέφερα πιο πριν — εκείνος έκανε ντέρμπι στους τρεις πρώτους αγώνες κι έπειτα χάθηκε επειδή η ομάδα του τον έδωσε μόνο δεκαπέντε λεπτά ανά αγώνα για να δοκιμάσει να βγάλει σούβλα. Ο Γουόρντοκ δεν έχει περισσότερες από είκοσι αγώνες ανά εποχή με πάνω από δεκαπέντε πόντους ανά παιχνίδι, ακόμη κι όταν η ομάδα του κάνει πέντε νίκες στη σειρά. Άρα λοιπόν: όχι, δεν είναι ο άνθρωπος που χρειαζόμαστε φέτος — τουλάχιστον όχι αυτός που φαίνεται από τις ιστορίες και τα βίντεο του χωριού. Αν θέλουμε πυροτεχνήματα, ας ανοίξουμε λογαριασμό στο ΝΒΑ για έναν real gunner του πρωταθλήματος εκεί — εκεί τουλάχιστον οι ιστορίες έχουν τουλάχιστον κάτι από συνέπεια. Εδώ όμως μιλάμε για έναν σουτέρ τριάντα δύο χρόνων που όταν πέφτει η πίεση γίνεται σαν παλιό αυτοκίνητο χωρίς τάση: κουρδίζει κουρδίζει κι ύστερα σβήνει σιγά σιγά.

Ωχ ρε παιδιά τι δουλειές σκαπουλιάρικες μαζεύονται εδώ; Για σένα, Θύρα, ο Γουόρντοκ είναι βγαλμένος από κινηματογραφική ταινία τριών ωρών και μόνο επειδή πήρες μια φορά στα δεκαπέντε χρόνια σου έναν αγώνα αδιανόητο μέσα σου μεγαλώνει όλο εκείνο το μύθο; Τρεις αγώνες ανά περίοδο πάνω από δεκαπέντε πόντους δεν σημαίνει πρωταθλητής — σημαίνει άνθρωπος που πέτυχε τρεις φορές φέτες μπάζας. Την επόμενη χρονιά έρχεται τραυματίας επειδή "δεν του ταιριάζει η θέση", μετά κάνει δύο λάθη στο πρώτο δεκαλεπτό σαν μαθητής δημοτικού που του πήραν το γλυκό. Και μην μου πεις τώρα πως η ψυχολογία του είναι το dealbreaker — επειδή εκείνος έκανε μια φορά τρεις συνεχόμενους αγώνες με πέντε τρίποντα ο καθένας σαν να παίζει σκάκι, επομένως είναι αντέχων στη βαθιά ενδορφία της μεγάλης ομάδας; Τη στιγμή που η ίδια ομάδα του βάζει περιορισμό στις αποστολές επειδή υπερβάλλει στα προσωπικά του σουτ και οι συμπαίκτες του τον αποκαλούν "μόνιμο επισκέπτη" στο τμήμα φυσικοθεραπείας; Από την άλλη εσύ, Γαβρό, έβγαλες ιστορίες πραγματικές — εκείνος σηκώθηκε στις τρεις τις πρωινές ώρες όχι για ν' ανατινάξει την αμυνα του αντιπάλου αλλά επειδή είχε πονοκέφαλο από τον προηγούμενο αγώνα. Και μετά την επόμενη εβδομάδα τον πήραν στον πάγκο χωρίς να τελειώσει ούτε μια φορά στο πρώτο δεκαλεπτό. Πιστεύεις πως όταν φορέσει τη φανέλα της Ρεάλ όπου η προπόνηση ξεκινά στις εφτά η ώρα πρωινή και τελειώνει στις δύο το βράδυ, εκείνος θ' αρχίσει στις τρεις παρά τέταρτο να ετοιμάζει τον αντίπαλό του; Αυτή δεν είναι ιστορία χωριού — είναι ανθρώπινος παράγοντας ρυθμού, κι όταν αυτός καταρρέει στο κρισιμότερο σημείο τότε δεν υπάρχουν πυροτεχνήματα, υπάρχει μόνο σκόνη. Παράδειγμα, φίλοι μου: ο Λάσιν αγοράστηκε γιατί ο Φρούντολ εισήλθε στις ιατρικές εξετάσεις σοβαρότερος από κάθε βίδα ενός παλιού αυτοκινήτου. Ένας σουτέρ σωστός, όχι ένας μύθος γύρω από καφέ στις τρεις η ώρα. Μετά από τρεις μήνες ήταν βασικός επειδή είχε φτιαχτεί στην Αμερική να σηκώνεται στις επτά, όχι στις τρεις παρά τέταρτο επειδή "αύριο κάνουν trap". Και όταν γυρνάς σπίτι σου γύρω στις τέσσερις το πρωί επειδή τελείωσες τοckiτστην προπόνηση, εκείνος είχε ήδη κάνει τον γύρο του τετραγώνου τρεις φορές πριν βγει ο ήλιος. Άρα λοιπόν: Δεν πάμε για σπίρτο και αναπτήρα. Πάμε για ανθρώπους που όταν φορέσουν τα πράσινα στους ώμους τους έχουν μόνο μία κατεύθυνση: να ξεκινήσουν την επόμενη ημέρα στις επτά επειδή ο αγώνας γίνεται στις εννέα. Και εκείνοι οι τρεις αγώνες που θυμάσαι εσύ, Θύρα, έγιναν σε ένα πρωταθλήμα όπου η ομάδα σου ήταν τόσο ψηλά ώστε κανείς δεν σήκωνε κεφάλι — όπως εκείνος τον Οκτώβρη όταν έκανες πέντε νίκες στη σειρά επειδή ο αντίπαλος δεν είχε βρει ακόμα την αποθήκη του τσίπουρου. Εσύ, Δικέφαλε, μιλάς λογικά — τριάντα δύο χρονών σουτέρ χωρίς συνέχεια δεν είναι δώρο, είναι χρέος. Γιατί εδώ δεν ψάχνουμε για έναν άνθρωπο που μπορεί να βγάλει είκοσι πόντους μέσα σε δύο λεπτά όταν ο προπονητής του το αποφασίσει. Ψάχνουμε για έναν άνθρωπο που όταν μπει στον αγώνα, όλοι οι υπόλοιποι νιώθουν πως άρχισαν αγώνα στους είκοσι δεύτερους δρόμους τους. Κι εσύ, Απομίκρο, να σηκώσεις το νερό στο στόμα σου όταν βλέπεις τον Γουόρντοκ να κάνει ντέρμπι τριάντα πόντων επειδή αυτοί οι δικοί σου δρόμοι είναι φτιαγμένοι από όνειρο σουτέρ και αέρα, όχι από πραγματικότητα. Στην ομάδα μας θέλουμε ανθρώπους που μπορούν να σηκώσουν πάνω από δεκαπέντε πόντους στην τρίτη περίοδο όταν το κοινό έχει ξεσπάσει σαν χείμαρρος — εκείνος είχε μια φορά τέσσερα σουτ σε δώδεκα λεπτά επειδή ο αντίπαλός του είχε εκείνο το βράδυ στήθος από σφυρί. Άρα, εμείς εδώ ψάχνουμε πιο σύντομα: Πώς μπορούμε να φτιάξουμε έναν kicker που όταν φορέσει τη φανέλα, όλα γίνονται αλλιώς; Αυτός ο kicker πρέπει να έχει όχι μόνο τρία σουτ μέσα σε ένα δεκαπεντάλεπτο, αλλά τρία σουτ που αρχίζουν σαν αστραπή, διαπερνούν σαν σίδερο και τελειώνουν σαν νικητής αγώνα. Και αυτός ο άνθρωπος, μέχρι στιγμής, δεν βρίσκεται στην αγορά. Τουλάχιστον όχι εκεί που ψάχνουμε εμείς.

τι τρέχει σεις εδώ;;; κανείς δεν έχει δει κανέναν αγώνα;;; η ιστορία αυτή θυμίζει εκείνη την εποχή που φώναζαν πως ο τύπος που έκανε τους εκατοντάδες πόντους στη Βερόνα ήταν ο επόμενος σουτέρ της ομάδας — και μετά τον πήρανε στις μικρές ομάδες επειδή έκανε τριάντα λάθη στο πρώτο δεκαλεπτό; αλλά εσείς τώρα μου λέτε πως ο Γουόρντοκ είναι ο άνθρωπος;;; εγώ τον θυμάμαι εκείνο το βράδυ στην Ουέλβα όταν έκανα ντέρμπι τριάντα πόντων ο ίδιος φίλος μου είχε πάρει ένα τρίποντο από εκείνον ενώ έκανε μπάλα ανάποδα μέσα από τα πόδια του άμυνας κι ύστερα γύρισε και το ξανάκανε πριν τελειώσει ο αγώνας;;; ναι, αυτός έκανε το ίδιο παιχνίδι σαν να ήξερε πως εμείς εδώ ψάχνουμε για kicker;;; όμως η αλήθεια είναι μια και μοναδική: τέτοιες ιστορίες τις έχουμε ξαναδεί αμέτρητες φορές. εκείνος ο τύπος στη Λιθουανία που έκανε δεκαέξι πόντους στο τελευταίο τρίτο;;; θυμίζεσαι εκείνον τον Φεβρουάριο που ξέχασα πως η περίοδος έχει ντουζιέρες;;; τον Γουόρντοκ τον είχαν βγάλει τραυματία τρεις φορές εκείνη τη χρονιά επειδή έκανε συνέχεια σουτ χωρίς ανάσα — κι ύστερα τον πήρανε ο Μπάγερν επειδή εκείνος είχε τον τρόπο να τον κρατάει σωστό μέσα στη ρουτίνα. και τώρα πάλι εσείς βάζετε στο τραπέζι πως αυτός είναι ο άνθρωπος;;; τι έγινε, πήραμε την ομάδα μας για γήπεδο πειραμάτων;;; βλέπετε, εγώ εκείνο το βράδυ στη Σιουδάδ Ρεάλ όταν έκαναν τρεις φορές φάουλ πάνω του μέσα σε τριάντα δευτερόλεπτα και εκείνος δεν σήκωσε χέρι — έκανε τρεις ελεύθερες βολές σαν νερό που βγαίνει από βρύση;;; εκείνος ήταν συμπαίκτης του Γουόρντοκ;;; όχι, εκείνος ήταν ο Σάντις, κι ύστερα έκανε μέσο χρόνο συμμετοχής δεκαπέντε λεπτά επειδή "δεν ήταν αρκετά γρήγορος". επομένως, αυτά που λένε σήμερα για τον Γουόρντοκ είναι απλώς άλλο ένα σαπούνο που ξεπουλάει τις ελπίδες μας σαν εκείνα τα παλιά φθηνά αντίγραφα των αγώνων της δεκαετίας του '90. ο χρόνος θα δείξει — όπως πάντα συνέβη και στο παρελθόν.